1 Οκτωβρίου- Μέρα τιμής ή προδοτικής πολιτικής;

Τέτοιες μέρες το μαύρο πολιτικό σκηνικό  στην Κύπρο, επισκιάζεται από χαρωπές και δοξαστικές ειδήσεις για την «πολυπόθητη» ανεξαρτησία της Κύπρου. Η προπαγάνδα και η διαστρέβλωση των γεγονότων στο μεγαλείο της. Η ήττα, σε διπλωματικό επίπεδο, που μας προκάλεσε η ενέργεια του «Εθνάρχη» Μακαρείου αλλά και του τσιρακιού του, Γλαύκου Κληρίδη , απέναντι σε Κιουτσούκ και Μεντερές, μας προκάλεσε δεινά όπως ο διχασμός, η τουρκανταρσύα και η εισβολή.

Γρήγορα και με τρόπο απαράδεκτο, οι περισσότεροι Κύπριοι, ξέχασαν τι προηγήθηκε της Ανεξαρτησίας της Κύπρου. Όταν το 1950, η Εκκλησία, με δική της πρωτοβουλία διενήργησε δημοψήφισμα με σκοπό την προβολή του αιτήματος των Κυπρίων για αυτοδιάθεση και Ένωση με την μητέρα πατρίδα Ελλάδα, το 95,7% των Κυπρίων ψήφισαν υπέρ, μαζί τους και αριθμός Τουρκοκυπρίων.  Οι άγγλοι αποικιοκράτες στερούν το δικαίωμα των κατοίκων της Κύπρου για Ένωση. Ακολούθως, άμεση απάντηση ήταν ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας το 1955-1959 με κύριο σκοπό την απελευθέρωση από τον Αγγλικό ζυγό και την ένωση της Κύπρου με τον υπόλοιπο εθνικό κορμό.

Οι Κύπριοι αγωνιστές, επέδειξαν περρίσιο θάρρος και με αλτρουϊστικές θυσίες, πρόταξαν το δικαίωμά μας για αυτοδιάθεση. Σύσσωμος ο Κυπριακός Ελληνισμός, από σκλάβος, μετατράπηκε σε ένα ανήμερο θεριό και υπονόμευσε την δύναμη του τεράστιου ιμπεριαλιστικού στρατού της Βασσίλισας. Κάποιοι όμως, λογάριαζαν χωρίς την πολιτική εξουσία. Κάποιοι λίγησαν στις απειλές και τους εκφοβισμούς των ξένων και των εγχώριων εχθρών και προδοτών. Όπως είθιστε, μέχρι και σήμερα, λαός και ηγέτες έχουν διαφορετικές φιλοδοξίες. Η ηγεσία, φθήρει αρχές και ιδανικά και σκοπεύει μόνο στην ύλη. Αντί της πρόταξης των εθνικών και λαϊκών συμφερόντων, αποκλειστική τους μέριμνα είναι η εξαπάτηση του λαού που φροντίζουν να είναι μονίμως στην λήθη.

Μετά τον απελευθερωτικό αγώνα, οι Άγγλοι φέρνουν στην Κύπρο με την συναίνεση των ηγετών μας ένα κρατικό μόρφωμα με τις συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου.  Έτσι οδηγηθήκαμε σε ανακήρυξη της Κυπριακής Δημοκρατίας (1/10/60) με ένα δικοινοτικό σύνταγμα που ήταν προσχεδιασμένο για κατάρρευση.  Με σαφείς αντιδημοκρατικά και διχαστικά στοιχεία. Αποτέλεσμά αυτού, η αποχώρηση των «Τουρκοκυπρίων» και η απομόνωσή  τους σε θυλάκους με την γνωστή πολιτική του «διαίρει και βασίλευε». Παράλληλα, οι άγγλοι, πέτυχαν τον σκοπό τους, κατέχοντας μέχρι και σήμερα έδαφος χρησιμοποιώντας το ως βάσεις.

Σήμερα, έχουμε ένα σύνταγμα το οποίο μας αποτρέπει από το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης. Που εφαρμόζεται μόνο από τους Έλληνες. Επίσης  ανήγαγε σε κοινότητα, μια μουσουλμανική μειονότητα, που τώρα επιζητά ξεχωριστό κράτος. Αυτό λοιπόν πρέπει να γιορτάζουμε; Αυτό μας αναγκάζουν να γιορτάζουμε; Αρνούμαστε λοιπον! Εμείς, ως γνήσιοι και ανιδιοτελείς ενωτικοί, συνεχίζουμε τον αγώνα μας και πολεμούμε το κάθε ανθελληνικό κατάλοιπο της Αγγλικής αποικιοκρατίας.

Αυτό δεν είναι Σύνταγμα. Είναι πολιτική εκπόρνευση ενός λαού.

ΠΕΟΦ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Advertisements