Παύλος Μελάς

1912-2012, 100 χρόνια πέρασαν από τις ένδοξες νίκες που κράτησαν την Μακεδονία μας Γαλανόλευκη. Ο εκ της Βόρειας Ηπείρου καταγόμενος Παύλος Μελάς, γεννήθηκε στη Μασσαλία της Γαλλίας. Η οικογένεια του μετακόμισε στην Αθήνα και ο ίδιος σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Το 1891, αποφοιτώντας από τη σχολή είχε τον βαθμό του ανθυπολοχαγού πυροβολικού. Ήταν από τους πρώτους που το 1900 συμμετείχε στο νεοϊδρυθέν τότε Μακεδονικό κομιτάτο, που ενεργά συνέβαλε στην εμψύχωση του απογοητευμένου ελληνικού πληθυσμού της Μακεδονίας, εξαιτίας της έκβασης του «ατυχές πολέμου» του 1897 και στην αντίσταση ενάντια στους Βούλγαρους κομιτατζήδες.

Λόγω της αποτυχίας της πρώτης προσπάθειας, ο αξιωματικός, μπήκε στην Μακεδονία ως ζωέμπορος. Έφερε το όνομα ‘’Πέτρος Δέδες’’. Ο Παύλος Μελάς φέροντας το όνομα Καπετάν Μίκης Ζέζας, ήταν ο επικεφαλής σώματος 35 μόνο ανδρών, Μακεδόνων, Μανιατών και Κρητικών. Αναλαμβάνοντας την αρχηγία του Μακεδονικού αγώνα εναντίων των Βουλγάρων, εισήλθε ένοπλα εντός των Μακεδονικών εδαφών. Τότε, πολυάριθμο τουρκικό απόσπασμα τέθηκε προς την καταδίωξη του Παύλου Μελά μετά από καταδότες που πληροφόρησαν τους Τούρκους για την είσοδο και την δράση του.

Ο Παύλος Μελάς άρχισε τον αποδεκατισμό βουλγαρικών ομάδων, παρά τις συνεχιζόμενες διώξεις του, εκ του Οθωμανικού στρατού. Τελικά, στις 13 Οκτωβρίου 1904 βρισκόμενος στα Στάτιστα, είχε προδοθεί από την βουλγαρική συμμορία του Μήτρου Βλάχου. Εκεί περικυκλώθηκε από Τουρκικό απόσπασμα 150 ανδρών. Η σφοδρή μάχη κράτησε 2 ώρες. Τότε, διέταξε αιφνίδια έξοδο κατά την οποία ήταν επικεφαλής των ανδρών του. Το αποτέλεσμα ήταν ο θανάσιμος τραυματισμός του στην οσφυϊκή χώρα.

Γύρω από το νεκρό του σώμα, εκτυλίχθηκε διπλωματική επιχείρηση για την παραλαβή και τον ενταφιασμό του. Κρυφά, για μην μαθευτεί στους Τούρκους, ο Ντίνας, επιχείρησε να ξεθάψει και να μεταφέρει αλλού τον νεκρό. Εντωμεταξύ, οι τούρκικες αρχές, ξεκίνησαν έρευνες για εύρεση του πτώματος, ως απόδειξη της «Ελληνικής επέμβασης σε Τουρκική επικράτεια». Κατά την εκταφή που διενεργούσε ο Ντίνας, εμφανίστηκε ο τουρκικός στρατός. Τότε ο Ντίνας απέκοψε βιαστικά το κεφάλι του νεκρού και έφυγε. Το κεφάλι τάφηκε μπροστά στην Ωραία Πύλη του Ναού της Αγίας Παρασκευής στο χωριό Πισοδέρι.

Οι Ελληνικές δυνάμεις, μετά τον θάνατο του Παύλου Μελά, δρούσαν εντονότερα. Έτσι, περιορίστηκε η δράση των Βουλγάρων κομιτατζήδων και τελικά επιτεύχθηκε η ένωση της Δυτικής και Κεντρικής Μακεδονίας με την Ελλάδα.

Αξίζει να τιμούμε τέτοια παλληκάρια, που με παρρησία δύναμη έδρασαν για την εθνική ολοκλήρωση και αντίσταση ενάντια στον κατακτητή. Οι συνθήκες δύσκολες, αλλά τίποτα δεν τους έκανε να υποχωρήσουν. Στον 21ο αιώνα όμως, με πολλά διπλωματικά χαρτιά με το μέρος μας εξακολουθούμε να εθελοτυφλούμε και να παραδίδουμε ελληνικά μέρη στους εχθρούς που προσπαθούν να υλοποιήσουν το νέο-οθωμανικό όνειρο και όχι μόνο.Απαιτούμε άμεση αφύπνιση και εθνική ανασυγκρότηση για προάσπιση των εδαφών μας τώρα. Να αντισταθούμε σε ιμπεριαλιστικές πολιτικές οποιασδήποτε μορφής είτε αυτές είναι οικονομικού είτε διπλωματικού είτε στρατιωτικού επιπέδου.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Advertisements