Πετράκης Γιάλλουρος

Τη μνήμη ενός ακόμα μεγάλου ήρωα του απελευθερωτικού αγώνα 55-59 για αποτίναξη του αγγλικού ζυγού και την Ένωση με τη μητέρα Ελλάδα, τιμούμε σήμερα. Ο Πετράκης Γιάλλουρος γεννήθηκε στο χωριό Ριζοκάρπασο, της επαρχίας Αμμοχώστου, στις 29 Αυγούστου 1938. Στις 7 Φεβρουαρίου 1956,στην Αμμόχωστο δολοφονήθηκε άνανδρα από τους Εγγλέζους κατά τη διάρκεια διαδήλωσης. Ήταν τελειόφοιτος του Ελληνικού Γυμνασίου Αμμοχώστου. Πάντα πρώτος στα μαθήματά του, ο Πετράκης ήταν ο σημαιοφόρος στις εκδηλώσεις του σχολείου του.
Ήταν ο υπεύθυνος των μαθητικών ομάδων του Ελληνικού Γυμνασίου Αμμοχώστου, στον αγώνα της ΕΟΚΑ. Καθήκοντά του ήταν η οργάνωση των μαθητών του σχολείου του, η γραφή και διδασκαλία τραγουδιών αγωνιστικού περιεχομένου, η διανομή φυλλαδίων, η απόκρυψη και διακίνηση οπλισμού, η μεταφορά της αλληλογραφίας και η οργάνωση μαχητικών μαθητικών διαδηλώσεων.
Για τις δραστηριότητές του αυτές, είχε επισημανθεί από τους κατακτητές, οι οποίοι και τον κυνηγούσαν.
Στις 6 Φεβρουαρίου 1956,οι μαθητές του Γυμνασίου Αμμοχώστου συγκρούστηκαν με τον στρατό και η κυβέρνηση διέταξε το κλείσιμο του Γυμνασίου.
Την επομένη,7 Φεβρουαρίου 1956, μεγάλη δύναμη μαθητών του Γυμνασίου και του Εμπορικού Λυκείου Αμμοχώστου, συγκεντρώθηκαν στην οδό Ερμού και οργάνωσαν διαδήλωση. Κατά την διάρκειά της έστησαν οδοφράγματα και λιθοβολούσαν τους άγγλους στρατιώτες. Εκείνοι χρησιμοποίησαν πραγματικά πυρά εναντίον των διαδηλωτών. Κατά την αποχώρηση, άγγλος στρατιώτης στόχευσε και πυροβόλησε τον Πετράκη Γιάλλουρο στο μέρος της καρδιάς.
Ο Πετράκης προχώρησε δέκα βήματα περίπου, κραύγασε «Ζήτω η Ένωση» και έπεσε.
Ήταν ο πρώτος μαθητής που το αίμα του πότισε τη γη της Ελληνικής Κύπρου. Η θυσία του θα διδάσκει στις επόμενες γενιές το δρόμο της αρετής και του καθήκοντος, για την ελευθερία της πατρίδας. Δυστυχώς σήμερα ο τάφος του στο κατεχόμενο Ριζοκάρπασο έχει βανδαλιστεί από αυτούς τους οποίους μας παρουσιάζουν ως αδέλφια, με τους οποίους θα πρέπει να ζήσουμε και ειρηνικά… Ο Πετράκης Γιάλλουρος καθώς και όλα τα άξια παλληκάρια που αγωνίστηκαν και πότισαν με το αίμα τους τούτη τη γη,  αποτελούν παράδειγμα για όλους εμάς να συνεχίσουμε το έργο τους και να εκπληρώσουμε το διακαή τους πόθο για Απελευθέρωση της πατρίδας μας και Ένωση με τη μητέρα Ελλάδα.

«Να αγωνιζόμαστε πρέπει, μάνα, να αγωνιζόμαστε για την Κύπρο μας»

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Advertisements