Μόδεστος Παντελή – Ο πρώτος νεκρός

Ο Μόδεστος Παντελή γεννήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου το 1923, στο Λιοπέτρι της επαρχίας Αμμοχώστου. Είναι ο πρώτος νεκρός ήρωας του Εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α. Έχασε τη ζωή του από ηλεκτροπληξία σε αποστολή της Οργάνωσης.
Ο ήρωας φοίτησε στο δημοτικό σχολείο Λιοπετριού μέχρι την τρίτη τάξη και μετά συνέχισε τις αγροτικές ασχολίες της οικογένειας του όντας γεωργός. Στον αγώνα εντάχθηκε αφού πρώτα έδωσε τον όρκο για απελευθέρωση και οργανώθηκε στο Ε.Μ.Α.Κ (Εθνικό Μέτωπο Απελευθέρωσης Κύπρου- αρχική ονομασία της Ε.Ο.Κ.Α.), το Φεβρουάριο του 1955. Μάλιστα, το παράδειγμα του ακολούθησαν όλα τα αδέρφια του. Μπήκε στην ομάδα του Αυξεντίου μαζί με κάποιους συγχωριανούς του. Έτσι άρχισαν να ετοιμάζονται για ένοπλη δράση μέχρι την έναρξη του αγώνα.
Στις 31 Μαρτίου προς 1η  Απριλίου, ο Μόδεστος Παντελή μαζί με τον Ανδρέα Κάρυο με οδηγία της Οργάνωσης, ανέλαβαν να βραχυκυκλώσουν το σύστημα παροχής ρεύματος για την περιοχή Αμμοχώστου. Με ένα χοντρό σκοινί, το οποίο είχαν ενώσει με μια αλυσίδα και στο οποίο έδεσαν από τη μια άκρη του μία πέτρα, προσπάθησαν να το περάσουν πάνω από τα ηλεκτρικά καλώδια ούτως ώστε να επιτύχουν τη συσκότιση της περιοχής. Σκοπός της συσκότισης ήταν να μπορέσει η Οργάνωση να ρίξει τις πρώτες βόμβες σημαίνοντας την έναρξη του αγώνα. Αυτή όμως η αποστολή ήταν μοιραίο να έχει την πρώτη απώλεια αγωνιστή της Ε.Ο.Κ.Α. Ο Μόδεστος Παντελή μετά από μερικές μάταιες προσπάθειες ανέβηκε στους ώμους του Ανδρέα Κάρυου. Τότε εξαιτίας των αποτυχημένων προσπαθειών τους το σκοινί είχε ήδη βρεχτεί από τα βρεγμένα χόρτα και αυτό οδήγησε στον ακαριαίο θάνατο του Μόδεστου Παντελή από ηλεκτροπληξία. Υπάρχουν ερμηνείες που ισχυρίζονται μάλιστα ότι, τα τελευταία λόγια του ήρωα στο συναγωνιστή του ήταν “τη γυναίκαν τζιαι τα παιθκιά μου…”.
Συγκλονιστική είναι η μαρτυρία της γυναίκας του ήρωα, κ. Αποστολούς, η οποία σε ηλικία 25 χρονών έμεινε χήρα με 2 παιδία στην αγκαλιά για να τα μεγαλώσει.

«Την ημέραν που εγίνην η μάχη του αχυρώνα και το Λιοπέτρι εσούζετουν που τις πόμπες και εππέφταν οι σφαίρες σιονωτές, τα μωρά μου ετρέμαν. Μα εγώ που μέσα μου σκεφτόμουνα τον Μόδεστον και έλεγα πως ο σπόρος που έριξε στον αγώνα ήτουν καλός. Τζιαι με τέτοια παλικάρια, θα ερχόταν η ώρα να φύουν οι Εγγλέζοι».

Ο Μόδεστος Παντελή με πάσα σοβαρότητα και υπευθυνότητα, ανέλαβε με το συναγωνιστή του Ανδρέα Κάρυο, μια επικίνδυνη αποστολή για το καλό του αγώνα και της πατρίδας. Θυσίασε ότι πολυτιμότερο είχε, χωρίς να διστάσει ούτε στιγμή εις το όνομα της Ελευθερίας και της Ένωσης με τη μητέρα Ελλάδα. Εμφανώς επηρεασμένοι από τα λόγια της κ. Αποστολούς, συνεχίζουμε τον αγώνα που ξεκίνησε ο δικός της Μόδεστος για απελευθέρωση της Κύπρου μας και την εκπλήρωση του προαιώνιου πόθου των Ελλήνων του νησιού για Ένωσιν και μόνο Ένωσιν.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Advertisements