29 Μαϊου 1453: « Εάλω η Πόλις»

Πεντακόσια εξήντα τέσσερα χρόνια πέρασαν από την αποφράδα εκείνη μέρα, που φρικιαστικότερη κραυγή δεν ακούστηκε σε πόλη ανθρώπου . 29 Μαΐου του 1453 η μέρα που καθόρισε το τέλος του Μεσαιωνικού Ελληνισμού, που κράτησε για χίλια διακόσια χρόνια και ίδρυσε ο Μέγας Κωνσταντίνος. Η Βασιλεύουσα, η Πόλη των Αγίων και των Αυτοκρατόρων, πέρασε υπό την κατοχή των Οθωμανών βαρβάρων. Από τότε άρχισε η Τουρκοκρατία. Μέρα πένθους αλλά και μέρα μνήμης για τον απανταχού Ελληνισμό, και όμως η αμάθεια και η λησμονιά έχει σκεπάσει την ελληνική μνήμη με αποτέλεσμα να κινδυνεύουμε σε εθνικό ξεπεσμό και γενικώς προάγουμε μια αρνητική εικόνα σε ότι αφορά τα «Εθνικά θέματα».

Το πρώτο πλήγμα για τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία ήταν το 1204, και το χτύπημα καταφέρθηκε από τη Δύση, τους Σταυροφόρους της Δ’ Σταυροφορίας. Μετά την Άλωση του 1204 η Αυτοκρατορία βρέθηκε εξαντλημένη οικονομικά, διχασμένη θρησκευτικά σε ενωτικούς και ανθενωτικούς και περιορισμένη εδαφικά. Σε αυτή την κρίσιμη στιγμή βρέθηκε σωτήρας της Βασιλεύουσας και αντάξιος των προγόνων του ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος.

Όταν ο σουλτάνος Μωάμεθ Β’, επικεφαλής του οθωμανικού στρατού, του έκανε πρόταση να παραδώσει την Πόλη έδωσε σθεναρή απάντηση: «Το την πόλιν σοι δούναι ούτ’ εμού, ούτε των αυτήν οικούντων. Κοινή γαρ γνώμη πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν και ου φεισόμεθα της ζωής ημών». Η πολιορκία άρχισε στις 7 Απριλίου έως τις 29 Μαΐου 1453. Ο Κωνσταντίνος δεν πολέμησε για να νικήσει αλλά για να μην παραδώσει την τιμή της Βασιλεύουσας, γιατί οι Έλληνες ποτέ δεν παρέδιδαν τα όπλα αμαχητί. Έτσι και τότε παρέμεινε άγρυπνος φρουρός και ακαταπόνητος. Σκοτώθηκε στην Πύλη του Ρωμανού αλλά στην ψυχή του λαού παρέμεινε αθάνατος, σύμβολο και ακούραστος πολεμιστής. Το γένος μας δεν δέχτηκε το ζυγό της δουλείας, δεν συμβιβάστηκε πότε με τον κατακτητή και δεν συνθηκολόγησε. Σε κάθε ευκαιρία με όλα τα μέσα που διέθετε και με όλη του την ψυχή έπαιρνε τα όπλα για να ανακτήσει την ελευθερία του και την τιμή του. Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος έμεινε στις μνήμες των Ελλήνων με τον μύθο του «Μαρμαρωμένου Βασιλιά».

Σήμερα θυμόμαστε την Άλωση, διαβάζουμε τους θρήνους και τους θρύλους συγκινόμαστε και διδασκόμαστε, διότι αυτή είναι η αξία της ιστορικής μνήμης. Επί δεκαετίες τώρα επιχειρείται η διάβρωση της ταυτότητάς μας και της ιστορίας του γένους μας, όμως πρέπει να θυμόμαστε «Η Ιστορία εκδικείται αυτούς που την αγνοούν» . Πρέπει να θυμόμαστε γιατί μέσα από αυτή την τραγική φάση της ένδοξης ιστορίας μας διαφαίνεται η Ελληνική διάρκεια που μέσα από το πέρασμα των χρόνων οι αξίες του Ελληνισμού παραμένουν ακλόνητες κα αγωνιζόμαστε για την Πίστη, την Πατρίδα και την Οικογένεια. Αυτό μας διδάσκει μέσα από την ομιλία του και ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος στις 28 Μαΐου πριν από την τελική επίθεση των Οθωμανών. Πρέπει να θυμόμαστε γιατί τα γεγονότα γύρο από την άλωση μας δείχνουν την πολύτιμη συμβολή της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας στην επιβίωση του γένους μας. Θυμόμαστε την άλωση διότι μας διδάσκει πως όταν οι λίγοι αποφασίσουν να αντισταθούν μπορεί στις μάχες να ηττηθούν την συγκεκριμένη στιγμή, όμως σε βάθος χρόνου κερδίζουν. Μέσα από τις συμφορές βρίσκουμε την αυτοσυνειδησία μας και ακόμη και σήμερα που περνάμε χαλεπούς καιρούς και κινδυνεύει η πατρίδα μας και η εθνική μας αξιοπρέπεια αυτό είναι που χρειαζόμαστε.

«Η πόλις εάλω! Αλλοίμονον, όμως, αν την αφήσωμεν να αλωθεί εντός μας» (Καθ. Ν. Τωμαδάκης).

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης

 

Διάγγελμα Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας 22 Μαΐου 2017

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας προχώρησε σε διάγγελμα την Δευτέρα 22 Μαΐου με σκοπό να παρουσιάσει στον λαό μια πρόταση η οποία, με βάση τα λεγόμενά του, θα θέσει βάσιμες προοπτικές για ένα θετικό αποτέλεσμα το συντομότερο.

Ξεκινώντας αναφέρθηκε στην ‘’πρόοδο’’ στα 5 κεφάλαια (διακυβέρνηση, οικονομία, περιουσιακό, Ευρωπαϊκής Ένωσης και εδαφικό) και στην κατάθεση-ανταλλαγή, για πρώτη φορά, χαρτών. Είπε πως παραμένουν διαφωνίες και τόνισε ότι σημαντικός παράγοντας της παρούσας κατάστασης είναι η παραμονή ή όχι των κατοχικών στρατευμάτων. Ένας παράγοντας στον οποίο ο κατοχικός ηγέτης είναι αδιάλλακτος.

Στη συνέχεια είπε πως «δική μας επιθυμία είναι να τεθεί επιτέλους η Τουρκία ενώπιων των ευθυνών της» και γι’ αυτό τον λόγο πραγματοποιήθηκε και η διάσκεψη στη Γενεύη επί του Κυπριακού. Παράλληλα αναφέρθηκε στη σύσταση ομάδας τεχνοκρατών(!) για την προετοιμασία της συνέχισης της Γενεύης.

Συνεχίζοντας αναφέρθηκε στις 2 προτάσεις του, για να φανούμε και παραγωγικοί (όπως είπε) στον κατακτητή, τις οποίες όμως ο δεύτερος αρνήθηκε.
1) καταγραφή επί ενός 3πτύχου: α) συγκλήσεις
β) εκκρεμότητες
γ) διαφορές
2) Κοινή δημοσιογραφική διάσκεψη (με τον κατοχικό ηγέτη) με σκοπό την ενημέρωση του λαού για την πρόοδο (με γνώμονα ότι τίποτα δεν θεωρείται συμφωνημένο αν δεν συμφωνηθούν όλα).

Κατά την τελευταία συνάντησή τους ο κατοχικός ηγέτης, επικαλούμενος έλλειψη προόδου, προτείνει νέα διάσκεψη στη Γενεύη κατά την οποία, να το πούμε ωμά, θα παζαρέψουν την Κύπρο «μέσα από διαδικασία πάρε-δώσε», όπως είπε ο Πρόεδρος, με σκοπό να επιτευχθεί πρόοδος. Παράλληλα ο τ/κ «συμπατριώτης» μας αξίωσε την αναστολή των ενεργειακών σχεδιασμών της Κυπριακής Δημοκρατίας, κάτι που ο Πρόεδρος απέρριψε.

Η αντιπρότασή του Αναστασιάδη, που είναι και η πρόταση που αναφέρθηκε στην αρχή, είναι :
α) Να συνέλθει διάσκεψη για την Κύπρο με στόχο την κατάληξη στο κεφάλαιο εγγυήσεων και ασφάλειας.
β) Αν επιτευχθεί ο πρώτος στόχος, να γίνει συζήτηση με σκοπό τη λύση και του εδαφικού.
γ) Παραμονή στη Γενεύη για όσο χρειαστεί προκειμένου, όπως είπε, να επιτευχθεί ακόμα και συνολική επίλυση του Κυπριακού.

Η Τούρκικη και η Τ/κ πλευρά, αν μπορούν να διαχωριστούν, ισχυρίστηκαν πως η πρότασή αυτή είτε αποτελεί τάχα πρόταξη είτε επικεντρώνεται σε θέματα διαδικασίας, όπως είπε ο Πρόεδρος. Ακολούθως κάλεσε Τουρκία και κατεχόμενα να επανεξετάσουν με νηφαλιότητα την πρότασή του, αν όπως ισχυρίζονται επιθυμούν λύση στο Κυπριακό καθώς, ο ίδιος θεωρεί, πως με αυτό τον τρόπο θα εξευρεθούν λύσεις στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στον διάλογο (παζάρεμα).

Κλείνοντας, απηύθυνε έκκληση για «υστάτη φορά» προς τις πολιτικές δυνάμεις του τόπου, λέγοντας ότι πρέπει να γίνει κατανοητό «πως οι προκλήσεις, οι απειλές, αλλά και τα προβλήματα που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε είναι πέραν και πάνω από σκοπιμότητες που υπαγορεύονται από προσωπικές ή άλλες επιδιώξεις».

Εμείς με τη σειρά μας θα θέλαμε να επαναλάβουμε για άλλη μια φορά πως ΔΕΝ πρόκειται να δεχτούμε κανένα παζάρεμα της πατρίδας μας και πως αν όντως το «σύγχρονο Ευρωπαϊκό κράτος» που ονειρεύεται ο Πρόεδρος θα διασφαλίζει τα δικαιώματα ΟΛΩΝ των ΝΟΜΙΜΩΝ κατοίκων του νησιού τότε απλά πρέπει να γίνει στροφή 180 μοιρών στην πολιτική αντιμετώπισης του προβλήματος. Η συγκεκριμένη οδός νομιμοποιεί την εισβολή και την ύπαρξη εποίκων στο βόρειο τμήμα του νησιού μας και ΔΕΝ καθιστά δυνατή την επιστροφή ΟΛΩΝ των προσφύγων στα σπίτια τους στα κατεχόμενα.

Κρούομαι για πολλοστή φορά τον κώδωνα του κίνδυνου και καλούμε κυβέρνηση και κόμματα να θέσουν το πρόβλημα στη σωστή του βάση, δηλαδή εισβολής και κατοχής, να μην το υποβαθμίζουν σε δικοινοτικό και να μην εθελοτυφλούν στις δηλώσεις των κατακτητών αφού αυτές δεν έχουν κανένα ίχνος καλής θέλησης, εν αντιθέσει με τις δηλώσεις του Προέδρου.

Κλείνοντας, όσον αφορά το «εφικτό» και το «ανέφικτο» θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε πως η συγκεκριμένη βάση λύσης είναι θέμα συζήτησης από το 1977 και δεν έχει γίνει καμία ουσιαστική πρόοδος παρά μόνο συνεχείς παραχωρήσεις από την δικιά μας πλευρά και μόνιμη στάση αδιαλλαξίας από Τουρκικής και Τ/κ πλευράς (επαναλαμβάνουμε, ΑΝ μπορεί να διαχωριστεί). Να υπενθυμίσουμε επίσης ότι η λύση αυτή έχει τεθεί ενώπιων του λαού υπό τη μορφή δημοψηφίσματος και η συντριπτική πλειοψηφία του κυπριακού Ελληνισμού δεν την αποδέχτηκε.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Απάντηση στο δελτίο της ΦΠΚ Πρωτοπορίας

Μετά το δελτίο τύπου της Πρωτοπορίας νιώθουμε την ανάγκη να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους.

Κατ’ αρχάς η ΦΠΚ Πρωτοπορία θυμήθηκε ότι είναι πρώτη δύναμη 2 μήνες μετά το πέρας των εκλογών, αφού η δράση της είτε ως μέλος της Ε.Φ.Ε.Κ.Θ, είτε ως πολιτική οργάνωση περιορίζεται σε ένα –  δυο δελτία στα οποία «αυτοεπαινείται» για την πρωτιά της, είτε σε πάρτυ σε γνωστά κέντρα διασκέδασης.

Ο Σύλλογος της Ε.Φ.Ε.Κ. Θεσσαλονίκης όντως παραμένει αδρανής εδώ και 2 μήνες λόγω της απόφασης της Προοδευτικής να μην αναγνωρίσει τα δημοκρατικά αποτελέσματα των εκλογών .

Βάσει καταστατικού της Ε.Φ.Ε.Κ.Θ μετά την Γενική Συνέλευση (Ναι αυτήν που φασιστικά στέρησε η Προοδευτική από τον φοιτητή τον Δεκέμβριο) και πριν τις εκλογές, τα ινία της Ε.Φ.Ε.Κ.Θ αναλαμβάνει η Εφορευτική Επιτροπή μέχρι και το πέρας των εκλογών όποτε παραδίδει τα αποτελέσματα.

Ας δούμε όμως το θέμα βάσει όσων διαδραματίζονταν τα τελευταία χρόνια. Τα προηγούμενα χρόνια λόγω του ότι μέλη της Εφορευτικής Επιτροπής των παρατάξεων απουσίαζαν στην Κύπρο ή για οποιοδήποτε λόγο δεν βρίσκονταν στη Θεσσαλονίκη, στη θέση τους υπέγραφε ο εκπρόσωπος της αντίστοιχης παράταξης. Έτσι πριν από τις εκλογές σε συνεδρίες που είχε η Εφορευτική Επιτροπή, για την Π.Ε.Ο.Φ υπέγραφε ο εκπρόσωπός της στον σύλλογο, παρουσία βέβαια όλων των παρατάξεων που ήταν σύμφωνες με αυτό.

Με το πέρας των εκλογών και αφού όπως ήταν φυσικό οι φοιτητές απαξίωσαν την κομματική παράταξη του ΑΚΕΛ, που τον τελευταίο καιρό η φασιστική συμπεριφορά της γινόταν επικίνδυνη με άνανδρους τραμπουκισμούς και ενέργειες που θύμιζαν το βρώμικο παρελθόν τους, η Προοδευτική Θεσσαλονίκης αποφάσισε ότι τώρα δε δέχεται την υπογραφή του εκπρόσωπου της Π.Ε.Ο.Φ και απαιτεί υπογραφή από άτομο της Εφορευτικής Επιτροπής. Οι εκπρόσωποι της Π.Ε.Ο.Φ. στην Εφορευτική Επιτροπή απουσιάζουν στην Κύπρο αυτή την περίοδο. Ως εκ τούτου ζητήσαμε επιπλέον χρόνο εώς ότου λάβουμε εξουσιοδότηση από εκπρόσωπό μας για να μπορέσουμε να υπογράψουμε, με την Προοδευτική να απαντά ειρωνικά πως αυτό θα γίνει μόνο αν το εγκρίνουν. Το όλο θέμα καθυστερούσε λόγο γραφειοκρατίας που απαιτεί η συγκεκριμένη ενέργεια. Εν τω μεταξύ ο εκπρόσωπος μας θα βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη σε λίγες μέρες για την εξεταστική περίοδο και το θέμα θα διευθετηθεί άμεσα, καθώς δε θα μπορεί η Προοδευτική να προφασιστεί θέμα γνησιότητας κλπ. Η Πρωτοπορία φυσικά και είναι γνώστης του ότι εκπρόσωπος μας σε λίγες μέρες θα βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη. Προτίμησε όμως, για να καλύψει την ανύπαρκτη δράση της, να εκδώσει το συγκεκριμένο δελτίο τύπου.

Συνεδρία της Ε.Φ.Ε.Κ.Θ κάλεσε η Πρωτοπορία κατόπιν συνεννόησης με την Π.Ε.Ο.Φ και αφού ο εκπρόσωπος μας ‘’ενόχλησε’’ τον δικό τους ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΤΟΥ ΤΙ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ. Επίσης, και η 2η συνεδρία της Ε.Φ.Ε.Κ.Θ καλέστηκε από κοινού για λόγους ξεκάθαρα καταστατικούς αλλά και για να προλάβουμε ύπουλα παιχνίδια από την αντιδημοκρατική παράταξη του ΑΚΕΛ. Η παράταξη του ΑΚΕΛ, η οποία απουσίαζε στην πρώτη συνεδρία, στη δεύτερη κατήλθε καθώς γνώριζε πως θα μπορούσε να υποστεί κυρώσεις. Εκτός αυτού, ο εκπρόσωπός μας ακόμα περιμένει απάντηση από τον εκπρόσωπο της Πρωτοπορίας σε μήνυμα που του έστειλε εδώ και δύο εβδομάδες.

Τέλος ως Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης γνωστοποιούμε στον φοιτητή ότι ήμασταν η μοναδική παράταξη που μετά το πέρας των εκλογών ‘’ενοχλούσε’’ την Ε.Φ.Ε.Κ.Θ για διάφορους λόγους όπως αιμοδοσία και άλλα. Μας φαίνεται τουλάχιστον αστείο να  αναφέρεται σε δράση η παράταξη φάντασμα στη Θεσσαλονίκη. Παρακάτω σας παραθέτουμε την δράση της Π.Ε.Ο.Φ μετά το πέρας των εκλογών:

25 Μαρτίου –  Παρουσία στην παρέλαση και κατάθεση στεφάνου στο άγαλμα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.

1η Απριλίου – Εκδήλωση για τον αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α στη Μητρόπολη Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια σχηματίσαμε με δάδες τα αρχικά Ε.Ο.Κ.Α μπροστά από το άγαλμα του Μ. Αλεξάνδρου (μέρα κατά την οποία οι πατριώτες της Πρωτοπορίας βρίσκονταν εκδρομή).

ΠΑΣΧΑ (20 Απριλίου) – Επίσημη επίσκεψη στα Φυλακισμένα μνήματα, κατάθεση στεφάνου και συνάντηση με την αδερφή του ήρωα Ευαγόρα Παλληκαρίδη.

22-24 Απριλίου –  Επίσημη συμμετοχή στις εκδηλώσεις της Αρμένικης Νεολαίας Ελλάδας για την Γενοκτονία των Αρμενίων με την παρουσία μας σε ενημερωτικά περίπτερα και στην πορεία.

5 Μαΐου –  Παράκληση για τον συμπατριώτη μας Νάσο Κωνσταντίνου ο οποίος έπεσε θύμα άνανδρης επίθεσης στη Θεσσαλονίκη. (Την οποία προτείναμε στην Ε.Φ.Ε.Κ.Θ αλλά η Προοδευτική μας αγνόησε επιδεικτικά)

18-19 Μαΐου – Επίσημη συμμετοχή σε εκδηλώσεις της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων για τη Γενοκτονία των Ποντίων με ενεργή συμμετοχή μας σε ενημερωτικά περίπτερα και πορεία.

 

Υ.Γ. Τραγική ειρωνεία: Την ίδια ώρα που η Πρωτοπορία επέλεξε για μικροπαραταξιακά συμφέροντα να εκδώσει ένα τέτοιο ψηφοθηρικό δελτίο τύπου, μέλη της Π.Ε.Ο.Φ ήταν απασχολημένα με την συμμετοχή τους σε διαδηλώσεις διαμαρτυρίας για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου.

Υ.Γ 2. Αν θέλει ο κάθε φοιτητής να διαπιστώσει ποιες παρατάξεις έχουν δράση και ποιες όχι, μπορεί να κοιτάξει και στα μικρά ζητήματα και απλά να ρίξει μια ματιά στις σελίδες των παρατάξεων.

Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου

Συμπληρώνονται φέτος 98 χρόνια, από την μαύρη εκείνη ημέρα που στιγμάτισε την ιστορία του Ελληνισμού. Ήταν 19 Μαΐου του 1919 όταν οι ορδές του Κεμάλ για αφανισμό των Ελλήνων καταφέρνουν να εκδιώξουν  από τις πατρογονικές τους εστίες  το μεγαλύτερο μέρος  των Ποντίων, αδελφών μας, που πάλευε για περίπου 3000 για την επιβίωσή του.

Ήταν λοιπόν 19 Μαΐου του 1919 όταν ο ‘’πατέρας’’ των Τούρκων, Κεμάλ Ατατούρκ, αποβιβάστηκε στην Σαμψούντα με σκοπό να ξεκινήσει την δεύτερη φάση της εξόντωσης των Ελλήνων της βόρειας Μικράς Ασίας. Ταυτόχρονα ξεκίνησε μια προσπάθεια για να οργανώσει την αντίσταση των Τούρκων κατά της ελληνικής στρατιάς που είχε καταλάβει την Σμύρνη μερικές βδομάδες νωρίτερα.

Οι Έλληνες του Πόντου, μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης, αποτελούσαν κομμάτι της Οθωμανικής αυτοκρατορίας όμως παρόλο που περιβάλλονταν από μουσουλμάνους και πολλές άλλες εθνότητες  κατάφεραν να διατηρήσουν την εθνική τους συνείδηση με αποτέλεσμα  την έντονη ανησυχία των Οθωμανών Τούρκων. Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι οι  Πόντιοι αναπτύχθηκαν όχι μόνο πληθυσμιακά αλλά και πνευματικά αφού κατάφεραν να γίνουν κυρίαρχοι τόσο στην οικονομική όσο και στην κοινωνική ζωή του τόπου.

Καθοριστικό ρόλο διαδραμάτισε το κίνημα των Νεότουρκων που δημιουργήθηκε το 1908, δήθεν για να προάγει την ισονομία μεταξύ των λαών. Στη συνέχεια όμως αποδείχθηκε ένα κίνημα εθνικιστικό με απώτερο σκοπό την ΄΄κάθαρση΄΄ ολόκληρης της Τουρκίας από τους ξένους . Ο ουσιαστικός τους στόχος ήταν να εκτουρκίσουν τους χριστιανικούς πληθυσμούς με το τραγικό αποτέλεσμα να εκτοπιστούν και να υποστούν μεγάλες κακουχίες υπό το πρόσχημα της ‘’ασφάλειας του κράτους’’.

Πολλοί  Πόντιοι, το ίδιο και Αρμένιοι ξεσηκώθηκαν και κατέφυγαν στα βουνά αντάρτες προκειμένου να αντισταθούν με τα ελάχιστα μέσα που είχαν κατά των Τούρκων. Ο Μουσταφά Κεμάλ δεν είχε να αντιμετωπίσει εύκολους αντιπάλους και από το 1919 έτρεφαν πολλές ελπίδες για την δημιουργία του Ποντοαρμενικού κράτους αλλά και την παρουσία του ελληνικού στρατού στην Μικρά Ασία.  Λόγω της ελάχιστης βοήθειας που παρείχαν οι ελληνικές κυβερνήσεις, οι οποίες είχαν στραμμένη την προσοχή τους στην πολιτική παρά στην κρίσιμη κατάσταση στο μέτωπο, η πιο πάνω προσπάθεια ναυάγησε.

Σύμφωνα με τους ιστορικούς αριθμούς, μέχρι τη Μικρασιάτικη καταστροφή, ο αριθμός των Ποντίων που έχασαν τη ζωή τους ξεπερνά τις 350.000. Έτσι όσοι επέζησαν κατέφυγαν στη Ρωσία και στη μητέρα πατρίδα με την ανταλλαγή πληθυσμών.

Η 19η Μαΐου  αναγνωρίστηκε ως η επίσημη Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων. Τελικά το μικρασιατικό όνειρο πέθανε μαζί με την ελληνική παρουσία στην Ανατολία. Ο ελληνισμός αυτός όμως δεν πέθανε ποτέ, ήρθε στην Ελλάδα αναζωογόνησε τον κοινωνικό ιστό, μεγαλούργησε και βοήθησε την μητέρα πατρίδα σε κάθε δύσκολη στιγμή που αντιμετώπισε από τότε.

Δεν ξεχνάμε των αγώνα που έδωσαν μέχρι εσχάτων.

Δεν παραδόθηκαν γράφοντας με την ελληνική τους ψυχή ένδοξες σελίδες στην ιστορία μας.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

«Ούτε μια τρύπα στο νερό»

Είναι κοινώς αποδεκτό πως το κυπριακό ζήτημα έχει περάσει κατά τη διάρκεια του τρέχοντος έτους σε μια πολύ κρίσιμη καμπή. Τόσο οι δύο συναντήσεις του Μοντ Πελεράν, όσο και η Διεθνής Διάσκεψη της Γενεύης, καταδεικνύουν την εμμονή από πλευρά της κυβέρνησης μας για τη συντομότερη εξεύρεση λύσης, υπό την ψευδαίσθηση της επανένωσης και απελευθέρωσης του νησιού μέσω της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Όλα αυτά όμως φαίνεται να περνούν σε δεύτερη μοίρα καθώς οι εξελίξεις των τελευταίων εβδομάδων και οι επερχόμενες προεδρικές εκλογές, έχουν στρέψει την προσοχή των ενδιαφερομένων προς άλλες κατευθύνσεις.

Αρχικά, και εκ των πλέον σημαντικότερων γεγονότων, και για την Κύπρο αλλά και για το Διεθνή παράγοντα, είναι το «ΝΑΙ» του τουρκικού λαού στην επικράτηση του «Ερντογανισμού». Οι συνταγματικές αλλαγές που επεδίωξε ο νεοσουλτάνος, οι οποίες μέχρι το 2019 θα του εξασφαλίσουν περισσότερες εξουσίες, μπήκαν ήδη σε καμπή υλοποίησης. Ο τουρκικός λαός, τυφλωμένος από την εθνικιστική στάση που υιοθέτησε το τελευταίο διάστημα ο Τούρκος Πρόεδρος, υπερψήφισε τις συνταγματικές αυτές αλλαγές, σε μια μέρα που σήμανε την απαρχή για μια νέα εποχή γι αυτούς. Το αποτέλεσμα της κάλπης βέβαια νοθευμένο. Οι υποστηριχτές του «ΟΧΙ» κυνηγημένοι και στο βάθος, οι υποστηριχτές του δήθεν  πραξικοπηματία Φετουλάχ Γκιουλέν, διωκόμενοι.

Υπό τη σκιά του δημοψηφίσματος, επανήρχισαν οι συνομιλίες μεταξύ ΠτΔ και κατοχικού ηγέτη. Πραγματοποιήθηκαν μέχρι στιγμής τρεις συναντήσεις οι οποίες χαρακτηρίστηκαν ως εποικοδομητικές από τον ΠτΔ. Συγκεκριμένα, ήρθαν στο φως νέες συμφωνίες που αφορούν δικαιώματα εγκατάστασης – διακίνησης – ιδιοκτησίας, το δικαίωμα εκλέγειν και εκλέγεσθαι καθώς και το ζήτημα των τεσσάρων ελευθεριών  όλων των κατοίκων του νεοσύστατου ομόσπονδου κράτους εντός Ε.Ε, πράγμα το οποίο έχει κατά τον Πρόεδρο συμφωνηθεί. Όσον αφορά τα δύο πρώτα, ο ΠτΔ σε δηλώσεις του εμφανίστηκε ικανοποιημένος για το ότι κατάφερε να εξασφαλίσει το ποσοστό του 20% ως το μέγιστο ποσοστό εξασφάλισης πληθυσμιακής υπεροχής στο κάθε κρατίδιο. Εννοούμε με αυτό ότι για να θεωρείται πως το κάθε κρατίδιο θα έχει την πληθυσμιακή υπεροχή, οι ε/κ στο τ/κ κρατίδιο και οι τ/κ στο ε/κ δεν πρέπει να ξεπερνούν το 20%. Σε περίπτωση που ξεπερνιέται το ποσοστό αυτό, η ψήφος των πολιτών εξαιτίας των οποίων ξεπερνιέται θα είναι σταθμισμένη.

Όλες βέβαια αυτές οι εξελίξεις περνούν όπως είπαμε πιο πάνω σε δεύτερη μοίρα καθώς απ’ ό,τι φαίνεται οι κομματικοί αρχηγοί, όπως και ο ΠτΔ ‘’χορεύουν’’ σε ρυθμούς προεδρικών εκλογών. Ήδη, τρία κόμματα του ενδιάμεσου χώρου, ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ και Αλληλεγγύη, έχουν καταλήξει στην υποψηφιότητα του Νικόλα Παπαδόπουλου, ενώ και τα υπόλοιπα κόμματα συνεχίζουν τις διεργασίες για ανεύρεση υποψηφίου. Από την πλευρά του ο ΠτΔ βιάστηκε να φορέσει τη φουστανέλλα στέλνοντας στον γενικό ελεγκτή την τροπολογία του δικού του κόμματος για τα κείμενα που θα διαβάζονται στα σχολεία. Να θυμίσουμε πως η εν λόγω τροπολογία ήρθε να αναιρέσει την προηγούμενη, με αφορμή το Ενωτικό Δημοψήφισμα και τις αντιδράσεις του ψευδοηγέτη. Επιπλέον, έστειλε και επιστολή στο Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ για να «παραπονεθεί» για τη στάση του Έσπερν Μπαρθ Έιντε, ο οποίος, όπως υποστηρίζει ο ΠτΔ, υιοθετεί τις τουρκικές θέσεις. Δεν τον ενόχλησε όμως καθόλου το ότι ο ίδιος εδώ και χρόνια υποστηρίζει και εξυπηρετεί τουρκικές θέσεις και ξένα συμφέροντα.

Η συνολική κατρακύλα της φετινής χρονιάς δε θα μπορούσε να αφήσει αμέτοχο τον κατοχικό ηγέτη, ο οποίος για πολλοστή φορά προβαίνει σε προκλητικές δηλώσεις. Σε ομιλία του στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης, ο Μουσταφά Ακκιντζί, ο άνθρωπός ο οποίος με την εκλογή του θεωρήθηκε ως ο καταλληλότερος για να λυθεί το Κυπριακό, δήλωσε πως σε περίπτωση που γίνουν εξορύξεις φυσικού αερίου, θα υπάρξει ένταση στην περιοχή. Οι δηλώσεις αυτές ήρθαν σαν επιστέγασμα σωρείας ασκήσεων του τουρκικού πολεμικού ναυτικού, με πραγματικά πυρά, στα ανοιχτά της Κύπρου, καθώς και ερευνών που έγιναν στη θαλάσσια περιοχή Αμμοχώστου από το ερευνητικό σκάφος Μπαρμπαρός.

Εμείς με τη σειρά μας, θέλουμε να χαιρετήσουμε τη στάση της Κυβέρνησης και των αρμόδιων αξιωματούχων, όσον αφορά τον ενεργειακό σχεδιασμό. Δεν μπορούμε όμως να παραλείψουμε τέτοιου είδους προκλητικές ενέργειες και δηλώσεις, ειδικά από ανθρώπους με τους οποίους ο ίδιος ο ΠτΔ συνομιλεί. Οι συνεχείς προκλήσεις της Τουρκίας βρήκαν τη δική μας πλευρά απροετοίμαστη και αμέτοχη καθώς ουδεμιά φορά η κυβέρνηση δεν έλαβε τα κατάλληλα μέτρα τερματισμού των αλλεπάλληλων αυτών προκλήσεων. Αποτέλεσμα της στάσης αυτής είναι και οι εν λόγω δηλώσεις. Έχουμε κάνει τόσες υποχωρήσεις στα πλαίσια ένδειξης καλής θελήσεως, έχουμε κάνει τόσες παραχωρήσεις στο βωμό της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, που καταντήσαμε να δεχόμαστε απειλές από το πιόνι της Άγκυρας, το φερέφωνο του νεοσουλτάνου. Η τ/κ πλευρά υπό την καθοδήγηση της Άγκυρας, αυξάνει τις απαιτήσεις της ολοένα και περισσότερο. Θέλει τον τόπος μας, θέλει τα χωριά μας, θέλει τα σπίτια μας, θέλει τις περιουσίες μας, θέλει νομιμοποίηση του παράνομου ψευδοκράτους. Τώρα θέλει και τη θαλάσσια περιοχή και τον πλούτο μας. Μετά τη λύση πολύ πιθανό να θελήσει και τα εσώρουχα μας, τα οποία ο κύριος Αναστασιάδης δε φαίνεται να έχει πρόβλημα στο να τα παραχωρήσει. Κατάντημα!!! Διερωτόμαστε πάντως πώς μπορούν να περνούν απαρατήρητες τέτοιου είδους δηλώσεις, την ίδια ώρα που το κλίμα στη Μεσόγειο έχει οξυνθεί σε τόσο μεγάλο βαθμό.

Ως Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης έχουμε εκφράσει πολλάκις τις θέσεις μας και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε. Όλες αυτές οι τραγελαφικές εξελίξεις γύρω από το εθνικό μας πρόβλημα δεν είναι καθόλου τυχαίες. Όπως τυχαίες δεν είναι ούτε οι δηλώσεις του κατοχικού ηγέτη και άλλων Τούρκων αξιωματούχων. Είναι στον άνθρωπο, όσα παραπάνω παίρνουμε τόσα παραπάνω ζητούμε. Το ίδιο συμβαίνει και στη δική μας περίπτωση. Η εδραίωση της ΔΔΟ ως βάση λύσης και το πλασάρισμα της στον λαό ως τη μόνη εφικτή, ήταν η απαρχή των αμέτρητων υποχωρήσεων και παραχωρήσεων. Μετά από 43 χρόνια κατοχής το μόνο που καταφέραμε είναι να κάνουμε μια τρύπα στο νερό και αυτή υπό συνεχείς απειλές και προκλήσεις. Και για να κατανοήσουμε καλύτερα που έχουμε καταντήσει σαν λαός, ούτε μια τρύπα στο νερό μας δεν μας αφήνουν να κάνουμε. Η πατρίδα, κύριοι, δε σώζεται από μειοδότες, ψηφοθήρες πολιτικάντηδες και η Ελευθερία δεν  παίζεται σε παρτίδα υποχωρήσεων και αποδοχών. Κατακτάται με κόπους, με θυσίες, με πείσμα, με σωστή στρατηγική, με αξιοπρέπεια, ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ. Δεν θέλουμε μια δήθεν επανενωμένη Κύπρο. Θέλουμε μια Κύπρο ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ και θα πολεμούμε ανέκαθεν γι αυτήν.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Μιχαλάκης Καραολής – Αντρέας Δημητρίου

Στις 10 Μαϊου, οδηγούνται στην αγχόνη ο Ανδρέας Δημητρίου μαζί με τον Μιχαλάκη Καραολή τραγουδώντας τον Εθνικό Ύμνο.  Πρώτος εκτελέστηκε ο Μιχαλάκης λέγοντας «Εμένα δεν πρέπει να με λυπάστε, αφού εγώ δε βρίσκω λόγο για να με κλαίω, ούτε οι συγγενείς μου πρέπει να με κλαίνε». Ο Μιχαλάκης Καραολής κατά την διάρκεια της κράτησης του ανέφερε σε ένα γράμμα προς τους φίλους του τα παρακάτω:

«Τα ελληνόπουλα δεν ξέρουν

μόνο πώς πρέπει να ζουν.

Ξέρουν και πώς να πεθαίνουν

Kαι πώς την πατρίδα να τιμούν»

Ο Μιχαλάκης, γιος του Σάββα και της Παναγιώτας Καραολή, γεννήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 1933 στο Παλαιχώρι.  Ήταν το τέταρτο παιδί της οικογένειας.  Τέλειωσε το δημοτικό σχολείο του χωριού του και αποφοίτησε με υποτροφία από την Αγγλική σχολή Λευκωσίας.  Εργάστηκε στο Φόρο Εισοδήματος και στο Α.Π.Ο.Ε.Λ μιας και ήταν αθλητής δρόμου. Ο Μιχαλάκης εντάχθηκε στην Ε.Ο.Κ.Α πριν την έναρξη του αγώνα και ήταν μέλος της ομάδας του Πολύκαρπου Γιωρκάτζη.  Με τον συναγωνιστή του Ανδρέα Παναγιώτου ανέλαβε την δολοφονία του προδότη αστυνομικού Ηρόδοτου Πουλλή στις 28 Αυγούστου του 1955.  Ο Μιχαλάκης δεν τα κατάφερε να διαφύγει και συνελήφθη σε ενέδρα των Άγγλων καθώς ετοιμαζόταν να ενωθεί με την αντάρτικη ομάδα του Αυξεντίου και φυλακίστηκε στις Κεντρικές φυλακές της Λευκωσίας.  Ο Διγενής έγραφε σε πολλά μηνύματά του ώστε να γίνει το αδύνατο δυνατό να ελευθερωθεί ο Καραολής.

Ο Ανδρέας Δημητρίου γεννήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 1934 στον Άγιο Μάμα της επαρχίας Λεμεσού από τον Δημήτρη και  την Ευδοκία Δημητρίου.  Έχασε τον πατέρα του σε ηλικία 5 χρονών.  Αφού τελείωσε το δημοτικό σχολείο του χωριού του πήγε στην Αμμόχωστο, όπου φοιτά για τρία χρόνια στο Νυκτερινό Γυμνάσιο.  Εργάστηκε σε κατάστημα εκρηκτικών και κυνηγετικών ειδών.  Επίσης εντάχθηκε στο εργατικό κίνημα και διετέλεσε πρόεδρος των Νέων Συντεχνιών της Αμμοχώστου.  Σε μια από τις επιχειρήσεις της Ε.Ο.Κ.Α που έλαβε μέρος  ήταν η αρπαγή όπλων από τις στρατιωτικές αποθήκες Αμμοχώστου για ενίσχυση των ανταρτών της Ε.Ο.Κ.Α.  Στις 28 Νοεμβρίου 1955, παραμόνευε έξω από κινηματογράφο τον πράκτορα της «Ιντέλιτζενς Σέρβις», Σιντνεί Τέιλορ τον οποίο και τραυμάτισε με το όπλο του.  Ο Δημητρίου δεν πρόλαβε να διαφύγει και τον περικύκλωσαν οι Άγγλοι ζητώντας του να παραδοθεί, αλλά αρνείται. Τον πυροβόλησαν τραυματίζοντάς τον. Τον μετέφεραν στο Νοσοκομείο Λευκωσίας και στη συνέχεια στις Κεντρικές φυλακές.  Στο δικαστήριο δέχτηκε με θάρρος και περηφάνια την θανατική του καταδίκη.

Ο απαγχονισμός του Καραολή και του Δημητρίου εξόργισε όλους τους Έλληνες. Να θυμηθούμε ότι την 9η Μαΐου 1956, Τετάρτη της Διακαινησίμου, αιματηρές διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν στην Ελλάδα μας, με αίτημα τη σωτηρία των καταδικασμένων ν’ απαγχονιστούν την 10η Μαΐου 1956, αγωνιστών της Ε.Ο.Κ.Α. Μιχαλάκη Καραολή και Ανδρέα Δημητρίου. «Επτά νεκροί και 189 τραυματίαι εις σφοδράς μάχας διεξαχθείσας χθες εις τας οδούς των Αθηνών – Εις την Θεσσαλονίκην συνεκροτήθη διαδήλωσις 10 χιλιάδων λαού». Τιμής ένεκεν ο Δήμος Αθηναίων μετονόμασε την οδό Λουκιανού όπου βρίσκεται και το οίκημα της Αγγλικής Πρεσβείας σε οδό Καραολή και Δημητρίου, το ίδιο έπραξε και ο Δήμος Πειραιά μετονομάζοντας την οδό Ναυάρχου Μπητ στη σημερινή οδό Καραολή και Δημητρίου. Επίσης, στην Καισαριανή δύο δρόμοι φέρουν τα ονόματα των δύο αγωνιστών, ο ένας του Μιχαήλ Καραολή και ο άλλος του Ανδρέα Δημητρίου. Ο πόθος για Λευτεριά και Ένωση με την Μητέρα Ελλάδα, γονατίζουν τους Άγγλους, ολόκληρη η Κύπρος μετατρέπεται σε ιερό θυσιαστήριο με την ελπίδα πως η γαλανόλευκη θα κυματίσει σε κάθε της κορυφή, σε κάθε ακρωτήρι.  Το βάρος σήμερα εναποτίθεται στους δικούς μας  ώμους, μιας και είμαστε η σημερινή νεολαία.  Τώρα είναι η σειρά μας να αγωνιστούμε με κάθε μέσο για μια Κύπρο απ’ άκρη σ’ άκρη Ελληνική, την οποία τόσοι θυσιάστηκαν. Τους το χρωστάμε, για να αναπαυθούν οι ψυχές των ηρώων μας.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης