20η Ιουλίου 1974 – Ο Αττίλας στην Κύπρο

Άλλο ένα καλοκαίρι μας βρίσκει σε μια πατρίδα, μισή, κατακτημένη, πληγωμένη. Συμπληρώνονται φέτος, 43 χρόνια, από το μαύρο εκείνο πρωί, όπου η απόβαση- αποβίβαση των Τούρκων στο Πέντε Μίλι, ήρθε να ολοκληρώσει το έγκλημα που σχεδιαζόταν από καιρό πριν, εναντίον του κυπριακού ελληνισμού. Στο νησί επικρατούσε ήδη αναταραχή μετά το πραξικόπημα της Χούντας των Αθηνών. Στο ραδιόφωνο έπαιζε το τραγούδι «Το πουκάμισο το θαλασσί», μέχρι τη στιγμή που οι σειρήνες πολέμου ήχησαν, προμηνύοντας το μεγάλο κακό…

Η Τουρκία, προφασιζόμενη το πραξικόπημα της Χούντας του Ιωαννίδη στις 15 Ιουλίου, βρίσκει την καλύτερη ευκαιρία για να εισβάλει, προβάλλοντας τη δικαιολογία ότι ενεργεί υπέρ των συμφερόντων και της ασφάλειας των Τ/Κ. Ονομάζει τη δήθεν ειρηνική επέμβαση, «Αττίλας», και με το κωδικοποιημένο μήνυμα «Η Αϊσέ παέι διακοπές», του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας, ξεκινάει την επέλασή της. Πρέπει να τονίσουμε, ότι η Τουρκία ισχυρίστηκε ότι ενήργησε βάση της Συνθήκης Εγγυήσεως του 1960. Παρόλα αυτά, πουθενά δεν αφήνεται να νοηθεί κάτι τέτοιο, αφού επέμβαση των εγγυητριών δυνάμεων επιτρέπεται, μόνο σε περίπτωση εισβολής τρίτης χώρας, εφόσον το ζητήσει ο  Ο.Η.Ε. και τέλος εάν το ζητήσει η ίδια η Κυπριακή Δημοκρατία με έγκριση από το Συμβούλιο Ασφαλείας του Ο.Η.Ε. Επομένως, οι ισχυρισμοί που ακούμε κατά καιρούς, ακόμα και από Ε/Κ, που τείνουν να δικαιολογήσουν την εισβολή με τα λεγόμενά τους, εξαιτίας του πραξικοπήματος, πηγάζουν τόσο από έλλειψη πατριωτισμού, αλλά κυρίως από παντελή άγνοια των ιστορικών γεγονότων. Οι συγκρούσεις, μεταξύ Ε/Κ και Τ/Κ δεν είναι αυτές που επέβαλαν τα μέχρι σήμερα τετελεσμένα. Η διχόνοια είναι ένα εργαλείο το οποίο πρώτοι οι Άγγλοι χρησιμοποίησαν κι έπειτα οι Τούρκοι εκμεταλλεύτηκαν στο μέγιστο, εάν συγκρίνουμε και το πώς έχει διαμορφωθεί σήμερα το status quo. Η τουρκική εισβολή ολοκληρώθηκε σε δυο φάσεις, από τις 20 μέχρι τις 22 Ιουλίου με τον «Αττίλα Ι» και από τις 14 μέχρι τις 16 Αυγούστου με τον «Αττίλα ΙΙ», αφήνοντας περίπου 4.000 νεκρούς, 1.619 αγνοουμένους, 200.000 πρόσφυγες οι οποίοι διώχθηκαν βίαια από τις πατρογονικές τους εστίες και το 37% του εδάφους του νησιού, κατεχόμενο από τα τουρκικά στρατεύματα μέχρι και σήμερα.

Η Τουρκία με την αμέριστη συμπαράσταση των Αγγλοαμερικανών και την εγκληματική συγκατάβαση της Χούντας, του δικτάτορα Ιωαννίδη, του τότε αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων Μπονάνου, του ναύαρχου Αραπάκη, του ταξίαρχου Γεωργίτση και τόσων άλλων προδοτών- εκ των οποίων ελάχιστοι καταδικάστηκαν- πετυχαίνει τα σχέδιά της ενάντια στον προαιώνιο πόθο της πλειοψηφίας των πολιτών της Κύπρου για Ένωση με τη μάνα Ελλάδα και την επιβολή των στόχων της για έλεγχο του νησιού. Ο στόχος για πλήρη κατάληψη της Κύπρου, συνεχίζεται από τότε, με την προώθηση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας ως τη μόνη δυνατή και βιώσιμη λύση για το Κυπριακό, κάτι το οποίο είναι εξωφρενικά λανθασμένο, αφού παραδίδει την πατρίδα μας εξ ολοκλήρου στις ορέξεις του εκάστοτε Νεοοθωμανού σουλτάνου.

Έκτοτε, η προδοσία κι η πατριδοκαπηλία εις βάρος του Ελληνισμού της νήσου, συνεχίζεται στο όνομα της εξουσίας και του χρήματος. Καμία ουσιαστική εθνική στρατηγική για απελευθέρωση των εδαφών μας και απόδοση δικαιοσύνης για τους νεκρούς, τους εγκλωβισμένους και τους πρόσφυγες. Όλες ανεξαιρέτως οι πολιτικές δυνάμεις, βάδισαν σε πολιτικές υποχωρήσεων και μηδαμινής αντίστασης στις παράλογες αξιώσεις των Τούρκων και των ξένων δυνάμεων. Τα γεγονότα και τα παθήματα του 60΄, του 63΄, του 67΄και του 74΄, φαίνεται ότι δεν μας έχουν γίνει μάθημα. Η μόνη διέξοδος από το Κυπριακό, είναι το δίκαιο. Αυτό προνοεί προφανώς, την αποχώρηση των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων, την αποχώρηση όλων των εποίκων και των παραγώγων τους, την ειρηνική μετεγκατάσταση τους στην Τουρκία, την επιστροφή όλων ανεξαιρέτως των προσφύγων στις πατρογονικές τους εστίες, την διακρίβωση της τύχης των αγνοουμένων μας και την παραδειγματική τιμωρία της Τουρκίας για τα εγκλήματα που έχει διαπράξει στην Κύπρο μας αλλά και στους γύρω λαούς (βλ. Αρμένιους, Κούρδους, Πόντιους, Έλληνες της Πόλης και της Μ. Ασίας).

Τέλος, ο κυπριακός ελληνισμός, θα μπορεί επιτέλους να νιώθει δικαιωμένος και ασφαλής, μόνο εφόσον καταφέρει επιτέλους να εξασκήσει το αναφαίρετο δικαίωμα του για αυτοδιάθεση (άρ. 1 του Διεθνούς Συμφώνου Ατομικών και Πολιτικών Δικαιωμάτων), όπου μέσω αυτής θα απαιτήσει την Ένωση με τη μητέρα Ελλάδα. Τότε και μόνο τότε, τόσο ο Ελληνισμός, όσο και γενικά η περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου θα λειτουργεί βάση σταθερότητας και αρχών Δημοκρατίας και Ελευθερίας.

Γραφείο Τύπου

Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

 

Advertisements

Δελτίο Τύπου για Διάγγελμα ΠτΔ

Ερχόμενος από το πολιτικό και διπλωματικό βατερλό, στο οποίο οδήγησε την Κ.Δ, ο ΠτΔ κ. Αναστασιάδης έδωσε χθες το βράδυ το διάγγελμα του προς τον κυπριακό λαό. Ένα διάγγελμα, στο οποίο επιχείρησε να παρουσιάσει την εικόνα των όσων συνέβησαν στη διάσκεψη για το Κυπριακό, στο Κρανς Μοντάνα. Ανέλυσε, κατά τα λεγόμενα του, εκτενώς, τις θέσεις και τις προτάσεις τις οποίες κατέθεσε τόσο ο ίδιος σε συνεργασία με τον Έλληνα Υπ.Εξ. κ. Κοτζία, όσο και η τουρκική πλευρά. Έτσι λοιπόν κι εμείς ως Π.Ε.Ο.Φ και ως άτομα με λογική και κριτική σκέψη, διασταυρώνοντας τα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας με τα όσα δήλωσε ο ΠτΔ, θα δώσουμε τη δική μας ανάλυση και εικόνα για τα δρώμενα της πενταμερούς διάσκεψης στην Ελβετία, μακριά από επιρροές κομματικής πειθαρχίας και παρωπιδισμούς. Εφόσον το κύριο θέμα, των διαπραγματεύσεων ήταν το κεφάλαιο ασφάλειας και εγγυήσεων, από αυτό θα ξεκινήσουμε.
Ο κυριότερος λόγος που η όλη διαδικασία ναυάγησε, ήταν ότι οι απόψεις σχετικά με τις Συνθήκες Συμμαχίας και Εγγυήσεων, μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας- Κ.Δ., απείχαν σημαντικά. Η τουρκική πλευρά, μιλούσε για αναθεώρηση τους, άρα συνέχιση αυτών βάση ενός συνομοσπονδιακού μορφώματος, ενώ η δική μας πλευρά (Κ.Δ., Ελλάδα ) και η Ε.Ε. (παρόλο που είχε ρόλο παρατηρητή), εννοούσε κατάργηση τους, βάση των ευρωπαϊκών αρχών και δικαίου. Στο παρόν άρθρο, θα αναφερόμαστε μόνο στην τουρκική πλευρά, καθώς είναι αυτονόητο και έχει αποδειχθεί πάμπολλες φορές ότι το ψευδοκράτος, εκτός από παράνομο δεν μπορεί να υπερασπιστεί και να αναδείξει δική του βούληση και απαιτήσεις. Ακολουθεί και υπακούει τον ευεργέτη του, δηλαδή την Τουρκία. Ο κ. Ακκιντζί ήταν ένα πολιτικό φάντασμα και ένα άβουλο ον, κατά τη διάρκεια της διάσκεψης. Η κοροϊδία σε όλο της το μεγαλείο. Υπάρχει άνθρωπος, νοήμων, σώφρων, και ο οποίος παρακολουθεί εντατικά τις εξελίξεις στο Κυπριακό τα τελευταία 50 χρόνια, που να μην έχει καταλάβει ότι οι θέσεις της Τουρκίας είναι αυτές;;; Αυτός είναι και ο λόγος, που ενήργησε πολιτικά όσο και στρατιωτικά δια να εδραιώσει την παρουσία της στο νησί. Οι Τούρκοι μέσω του Υπ.Εξ. κ. Τσαβούσογλου, δήλωσαν ή μάλλον έδωσαν τελεσίγραφο προς πάσα κατεύθυνση, ότι αποδέχονται να φύγει μεγάλο μέρος του κατοχικού στρατού, αλλά θα παραμείνει μια δύναμη (π.χ σε μορφή βάσεων). Σε ότι αφορά τις εγγυήσεις, είπαν κοροϊδευτικά, ότι θα συζητήσουν για κατάργηση τους σε περίοδο 10-15 χρόνων εφόσον είμαστε «καλά παιδιά». Τόλμησαν να το πουν αυτό, οι εισβολείς και οι ειδήμονες της προβοκάτσιας και των πογκρόμ! Αντίθετα ο ΠτΔ, αφού αντιλήφθηκε ότι η όλη διαδικασία δεν οδηγούσε πουθενά, προχώρησε στην κατάθεση μιας πρότασης, άθλιας και πλήρως ασύμφωνης με τις αρχές της διπλωματίας και της διαπραγμάτευσης. Η πρόταση αυτή, έβαζε ως προϋπόθεση την κατάργηση των εγγυήσεων και την αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων σε προσυμφωνημένο χρονικό διάστημα, σε αντάλλαγμα από την πλευρά μας να αποδεχτούμε να μπούμε σε συζήτηση για την εκ περιτροπής προεδρία και για το θέμα της θετικής ψήφου. Ζητήματα στα οποία πρέπει να τονίσουμε, ότι ο ΠτΔ για πολλοστή φορά υπεχώρησε παρόλο που είχε υποσχεθεί ότι αποτελούν κόκκινες γραμμές. Φαίνεται ότι με τα χρόνια απέκτησε πολιτική αχρωματοψία και τα βλέπει όπως ο ίδιος επιθυμεί κι όχι όπως πραγματικά είναι.
Τώρα, στα υπόλοιπα κεφάλαια, περιουσιακού, εδαφικού, εσωτερικής διακυβέρνησης και διαχείρισης των τούρκων υπηκόων, αυτό που μπορεί ο καθένας να προσέξει, είναι ότι τελικά έγινε και πάλι αυτό που ο κ. Αναστασιάδης δήλωνε ότι δεν θα αποδεχόταν. Εννοούμε φυσικά, ότι η συζήτηση οδηγήθηκε μαεστρικά από την Τουρκία και τον εκπρόσωπο του Ο.Η.Ε κ. Έιντε, στο να διασταυρωθούν τα πιο πάνω κεφάλαια με τα κεφαλαία Εγγυήσεων και Ασφάλειας και όχι να συζητηθούν ξεχωριστά, όπως υποσχόταν προ Νέας Υόρκης και Μοντ Πελεράν Ι και ΙΙ, ο κ. Αναστασιάδης. Αυτό το γεγονός και μόνο, λειτούργησε ως καταλύτης, στο να εγκλωβιστεί ο ΠτΔ στον ιστό, τον οποίο, ο ίδιος ύφαινε και αφελώς νόμιζε πως θα τυλίξει την Τουρκία. Έτσι, οδηγήθηκε στο αισχρό, όπως προαναφέραμε, πακέτο προτάσεων που κατέθεσε ως έσχατη προσπάθεια διάσωσης των συζητήσεων.
Στο περιουσιακό, εκείνο που πρέπει να κρατήσουμε από την όλη διαδικασία, είναι ότι σε περίπτωση λύσης μέσω Δ.Δ.Ο., στο ε/κ συνιστών κρατίδιο- πολιτεία, όσον αφορά τα εδάφη που θα επιστραφούν, οι πρόσφυγες ή όπως τους ονομάζει ο κ. Αναστασιάδης, οι «έχοντες συναισθηματικό δεσμό», θα έχουν τον 1ο λόγο αλλά όχι στο 100%. Το ίδιο, θα ισχύει και στο τ/κ συνιστών κρατίδιο- πολιτεία, με τους «χρήστες» – χρησιμοποιούμε και πάλι ορολογία του ΠτΔ- να έχουν τον 1ο λόγο αλλά και πάλι όχι στο 100%. Παρατηρούμε ξεκάθαρα, αυτό για το οποίο προειδοποιούσαμε εδώ και αρκετό καιρό. Τη διαστρέβλωση δηλαδή, της πραγματικής εικόνας, όσον αφορά την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της παράνομης κατοχής των περιουσιών μας. Οι νόμιμοι ιδιοκτήτες, μετατράπηκαν σε «έχοντες συναισθηματικό δεσμό» και οι σφετεριστές των περιουσιών μας στα κατεχόμενα, μετονομάστηκαν σε «χρήστες». Όλο αυτό με την ανοχή των αξιωματούχων της Κ.Δ., οι οποίοι είναι υπέρμαχοι της Δ.Δ.Ο. και των όσων αυτή προβλέπει.
Ας περάσουμε στο συνολικό πλάνο της πενταμερούς, στο τι πήρε και τι έχασε η κάθε πλευρά. Δυστυχώς, η όλη προσπάθεια, η οποία κράτησε 2 χρόνια, σπατάλησε μεγάλο και πολύτιμο χρόνο, κάτι το οποίο λειτουργεί εναντίων μας. Η Τουρκία κατάφερε για άλλη μια φορά να σαμποτάρει και να βομβαρδίσει το όλο εγχχείρημα, ούτως ώστε να οδηγήσει τις εξελίξεις προς όφελος της. Εννοούμε ασφαλώς, ότι επιχείρησε να αναδείξει στην επιφάνεια ότι το Κυπριακό δεν μπορεί να λυθεί στα πλαίσια της επίβλεψης και της συνεισφοράς του Ο.Η.Ε. Είναι απολύτως λογικό να το επιθυμεί, αφού μέσω των ψηφισμάτων και των αποφάσεων του διεθνούς οργανισμού, καταδικάζεται η ίδια για εισβολή παράνομη κατοχή και σωρεία εγκλημάτων και παραβιάσεων του διεθνούς δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κύπρο. Κατάφερε ο ΠτΔ και οι συνεργάτες του, να πετάξουν στον κάλαθο των αχρήστων με τις πολιτικές και τις ενέργειες τους, ένα από τα πιο ισχυρά διαπραγματευτικά μας όπλα. Το γεγονός, ότι ο ΠτΔ λειτούργησε ανεπιτυχώς και δεν στάθηκε όπως θα έπρεπε στο ύψος των περιστάσεων, διαφάνηκε στο χθεσινό του διάγγελμα, όπου δήλωσε ότι θα προβεί σε εκστρατεία ενημέρωσης του διεθνούς παράγοντα για τη διάσκεψη και τους λόγους του ναυαγίου αυτής. Να ενημερώσει τι και με ποιαν ιδιότητα; Ως η «Αυτού Μεγαλειότης» όπως τον όρισαν σε Μοντ Πελεράν Ι- ΙΙ, Νέα Υόρκη και Κρανς Μοντάνα, ή ως πρόεδρος της Κ.Δ.;;; Διότι τον τίτλο τον οποίο του έδωσε ο λαός, φαίνεται να τον χρησιμοποιεί κατά το δοκούν. Είναι πρόεδρος ενός διεθνώς αναγνωρισμένου κράτους και ως τέτοιος πρέπει να κατέρχεται σε διεθνείς συσκέψεις. Τέλος, μια χιλιοειπωμένη δήλωση του κ. Αναστασιάδη, είναι ότι δεν πρόκειται να διαπραγματευτεί και να συμφωνήσει το οτιδήποτε έρχεται σε αντίθεση με τις ανησυχίες των Ε/Κ. Μια εκ των οποίων είναι και η εκ περιτροπής προεδρία, την οποία οι Ε/Κ στη μεγάλη πλειοψηφία τους, την απορρίπτουν κατηγορηματικά. Προστέθηκε κι αυτή στα πολλά «δεσμεύομαι» που όπως απεδείχθησαν ήσαν φρούδες ελπίδες και σκέτη κοροϊδία προς τον κυπριακό Ελληνισμό.
Έχουν περάσει, συνολικά 40 χρόνια από τότε που συμφωνήθηκε επίσημα η ομοσπονδία ως λύση στο Κυπριακό και μετέπειτα μετατράπηκε σε Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία (Δ.Δ.Ο). Όλα αυτά τα χρόνια, ήσαν γεμάτα αδιέξοδα, αποτυχίες, υποχωρήσεις και σπατάλη χρόνου. Η όλη κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο. Το 2004, η Δ.Δ.Ο πήρε σάρκα κι οστά με το σχέδιο Ανάν 5, μελετήθηκε, συζητήθηκε και στο τέλος απορρίφθηκε με το ξεκάθαρο 75.83%. Αντί να κατανοήσουν τότε, οι ηγέτες των κομμάτων ότι ο λαός έδινε το αυτονόητο μήνυμα, πως δεν αποδέχεται μια λύση ρατσιστική, αντιδημοκρατική και μη βιώσιμη, αυτοί συνέχισαν στο ίδιο τροπάριο, εξυπηρετώντας τα δικά τους συμφέροντα και τις καλές τους σχέσεις με τα ξένα κέντρα αποφάσεων. Η στρατηγική υπάρχει και έχει υπόσταση, απλά εσείς δεν θέλετε να την ακούσετε και να της δώσετε λόγο να ακουστεί. Μα δεν σας χρειάζεται πλέον ο λαός, διότι η ίδια η ιστορία και τα γεγονότα ήρθαν να σας κρίνουν και να σας απομακρύνουν από την ηγεσία. Η εκμετάλλευση των ψηφισμάτων του Ο.Η.Ε, η σύναψη εθνοκεντρικής συνεργασίας με την Ελλάδα, όπου θα σταματήσει απλά να συμπαρίσταται και θα αναλάβει πιο άμεσο και ενεργό ρόλο στα θέματα που αφορούν τον κυπριακό Ελληνισμό, η ανάδειξη και ενδυνάμωση της εθνοκεντρικής παιδείας, η προβολή του Κυπριακού προβλήματος στο διεθνή παράγοντα ως ζήτημα εισβολής και κατοχής, η χρησιμοποίηση των κοινών συμφερόντων με χώρες μεγαλύτερου βεληνεκούς και ισχύος, ούτως ώστε να αντιστραφούν τα ισοζύγια δυνάμεων και να μπορέσουμε να διαπραγματευτούμε το εθνικό μας ζήτημα από καλύτερη διαπραγματευτική θέση αλλά και η ενίσχυση του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος, είναι μόνο μερικές από τις προτάσεις και τις ενέργειες τις οποίες προτείνει ο αντιομοσπονδιακός και πατριωτικά σκεπτόμενος χώρος. Κύριοι ομοσπονδιακοί, έχετε αποτύχει οικτρά και δεν υπάρχουν πλέον δικαιολογίες. Παραιτηθείτε διότι το κακό που έχετε προκαλέσει στον Ελληνισμό είναι καίριο, αλλά ευτυχώς ακόμη αναστρέψιμο. Η μόνη λύση είναι η Απελευθέρωση μέσω πατριωτικής πολιτικής και στρατηγικής, με αξιοπρέπεια και σεβασμό προς την ελληνική ιστορία και πολιτισμό.

 

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης

Η φονική έκρηξη στο Μαρί

11 Ιουλίου 2011, ώρα 5:47. Μια δυνατή έκρηξη συνοδευόμενη από ισχυρή λάμψη, κάνει τη νύχτα μέρα Λίγα μόνο δευτερόλεπτα, ήταν αρκετά για να φέρουν την καταστροφή και να πάρουν μαζί τους τις ψυχές δεκατριών συνανθρώπων μας. Δεκατριών ηρώων που υπηρέτησαν με το δικό τους τρόπο την πατρίδα. Που πάλεψαν με θάρρος και κοίταξαν κατάματα τον θάνατο.

Το 2009, 98 εμπορευματοκιβώτια, με όπλα και πυρίτιδα, τα οποία είχαν κατασχεθεί από ρωσικό πλοίο που κατευθυνόταν προς τη Συρία, κατέληξαν στο νησί μας, κάτω από τον καυτό ήλιο στη ναυτική βάση Ευάγγελος Φλωράκης στο Μαρί. Όταν τρεις μήνες πριν το τραγικό γεγονός τα φορτία άρχισαν να διογκώνονται, στάλθηκαν προειδοποιητικές επιστολές στο ΓΕΕΦ και στο Υπουργείο Άμυνας, χωρίς όμως να ληφθούν σοβαρά υπόψη.

Τα ξημερώματα της 11ης Ιουλίου, στις 4:30, η πυροσβεστική λαμβάνει σήμα για πυρκαγιά στο στρατόπεδο και έφτασαν εκεί άμεσα. Μικρές μικρές εκρήξεις και διάσπαρτες φλόγες πάλευαν με τους πυροσβέστες αλλά και τους στρατιώτες που υπηρετούσαν εκείνη τη μέρα.

Μια ώρα και 17 λεπτά μετά όλα άλλαξαν. Ο χρόνος σταμάτησε. Η ναυτική βάση αλλά και ότι βρισκόταν γύρω της σε ακτίνα 5 χιλιομέτρων μετατράπηκαν σε βομβαρδισμένο τοπίο. Σίδερα, ξύλα, πέτρες, πυρομαχικά, η θάλασσα, οι άνθρωποι, έγιναν ένα.. Η Κύπρος μας θρηνεί και πάλι μέσα στο κατακαλόκαιρο. Άλλη μια μέρα του Ιούλη που καταχωρείται στις μαύρες σελίδες της ιστορίας μας.

Πλοίαρχος, Ανδρέας Ιωαννίδης
Αντιπλοίαρχος, Λάμπρος Λάμπρου
Αρχικελευστής, Κλεάνθης Κλεάνθους
ΕΠΥ Κελευστής, Μιχάλης Ηρακλέους
Ναύτης, Χριστάκης Χριστοφόρου
Ναύτης, Μίλτος Χριστοφόρου
Ναύτης, Αντώνης Χαραλάμπους
Αρχιλοχίας Πυροσβεστικής, Ανδρέας Παπαδόπουλος
Πυροσβέστης, Βασίλης Κρόκος
Πυροσβέστης, Σπύρος Ταντής
Πυροσβέστης, Παναγιώτης Θεοφίλου
Αρχιπυροσβέστης, Γιώργος Γιακουμής
Πυροσβέστης, Αδάμος Αδάμου

Δεκατρείς άνθρωποι. Γιοι, σύζυγοι, πατέρες, φίλοι και πλέον ήρωες. Όλο το νησί τους αγκάλιασε, τους έκανε δικούς του ανθρώπους και θρήνησε το χαμό τους. Όλο το νησί απαιτούσε την απόδοση δικαιοσύνης, την τιμωρία όσων έφταιξαν, όσων οδήγησαν στο θάνατο τα δεκατρία μας παλικάρια. Μα δε μίλησαν όλοι. Κάποιοι έκρυψαν  την αλήθεια, άλλοι προσπάθησαν να αποδώσουν αλλού τις ευθύνες. Κάποιοι άλλοι ακόμη «νίπτουν τας χείρας».  Κανένας δε ζήτησε συγνώμη στους συγγενείς των θυμάτων, αρνούμενοι να επωμιστούν τις ευθύνες τους.

Κηδείες, μνημόσυνα, πορείες, διαδηλώσεις έξω από το προεδρικό, εκδηλώσεις, διαμάχες μεταξύ πολιτικών. Αυτά ήταν όσα ακολούθησαν τις επόμενες μέρες. Βυθισμένος στο σκοτάδι, τόσο μεταφορικά, όσο και κυριολεκτικά, αφού με την έκρηξη καταστράφηκε και ο μεγαλύτερος ηλεκτροπαραγωγικός σταθμός της Κύπρου στο Βασιλικό, ο κόσμος ζητά την αλήθεια.

Σε λίγο καιρό το πόρισμα που βγαίνει από τον κ.Πόλυ Πολυβίου, άτομο που διόρισε ο ίδιος ο πρόεδρος της δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας, δεν γίνεται δεκτό από αυτόν, λόγω του ότι ήταν «προκατειλημμένο εναντίων της κυβέρνησης». Η αλήθεια κρύβεται άλλη μια φορά από τους «δυνατούς» και για τον χαμό των ηρώων μας δεν φταίει κανείς.

Οι απόδοση των ευθυνών δεν έγινε δίκαια. Άνθρωποι-δολοφόνοι ακόμα μένουν ατιμώρητοι και ζουν τη ζωή τους χωρίς ενοχές. Μετά από πολλές προσπάθειες, πολλές διαμάχες και πολλές δίκες το αποτέλεσμα ήταν το εξής:

Τέως υπουργός Εξωτερικών Μάρκος Κυπριανού: ΑΘΩΟΣ.
Τέως υπουργός Άμυνας Κώστας Παπακώστας: ΕΝΟΧΟΣ (για ανθρωποκτονία) 5 χρόνια φυλάκιση.
Τέως υπαρχηγός της Εθνικής Φρουράς Σάββας Αργυρού: ΑΘΩΟΣ.
Διευθυντής της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Ανδρέας Νικολάου: ΕΝΟΧΟΣ, δύο χρόνια φυλάκιση.
Σε διαθεσιμότητα υποδιευθυντής Πυροσβεστικής Χαράλαμπος Χαραλάμπους: ΕΝΟΧΟΣ, 2 χρόνια φυλάκιση.
Σε διαθεσιμότητα Διοικητής της ΕΜΑΚ Ανδρέας Λοϊζίδης: ΕΝΟΧΟΣ, 2 χρόνια φυλάκιση.

 

Τέσσερεις ένοχοι, μια τρύπα στα θεμέλια της γης, 13 νεκροί, 62 τραυματίες, δύο μάνες που χάνουν τα παιδιά τους, τρία παιδιά που χάνουν τον πατέρα τους, μια χώρα μαυροφορεμένη και εκατοντάδες αναπάντητα γιατί.

Αυτά άφησε πίσω της η φονική έκρηξη στις 11 Ιουλίου..

Από ψηλά κοιτάνε οι δεκατρείς αετοί..
Έχουν στα μάτια θλίψη, στα χείλη το γιατί..

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

«Η ρωμιοσύνη εν φυλή…»

Ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός γεννήθηκε στον Στρόβολο της Κύπρου το 1756 και διετέλεσε Αρχιεπίσκοπος της Κύπρου κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης το 1821. Ο Κυπριανός σε νεαρή ηλικία εισήλθε ως δόκιμος στη Μονή Μαχαιρά και το 1783, αφού έλαβε τη στοιχειώδη παιδεία, χειροτονήθηκε διάκονος. Στη συνέχεια, μετέβη στη Μολδοβλαχία όπου χειροτονήθηκε ως ιερέας και κατά τη διάρκεια της παραμονής του εκεί σπούδασε Θεολογία και Φιλολογία στην Ελληνική Σχολή του Ιασίου. Το 1802 ο Κυπριανός επέστρεψε στη Κύπρο και λόγω του μεγάλου ζήλου που επέδειξε, το 1809 χειροτονήθηκε ως επίσκοπος και το 1810 ανέλαβε ως Αρχιεπίσκοπος. Το 1812 χρηματοδότησε την ίδρυση της Ελληνικής Σχολής, το μετέπειτα Παγκύπριο Γυμνάσιο. Ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός, αν και δεν έχει γίνει γνωστό το πότε και από ποιόν μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία, υποσχέθηκε να συνεισφέρει χρήματα, τρόφιμα, ψυχολογική υποστήριξη και να διασφαλίσει την ασφάλεια και την Ελληνικότητα της Κύπρου κατά τη διάρκεια της Επανάστασης αφού η γεωγραφική θέση του νησιού δεν επέτρεπε την εμπλοκή των Κυπρίων στον ένοπλο αγώνα. Με την έναρξη της Επανάστασης το 1821, ο Τούρκος Σουλτάνος διέταξε τον αφοπλισμό των Κυπρίων κάτι που έγινε χωρίς αντίσταση, αφού ο Αρχιεπίσκοπος έπεισε τους Κύπριους να υπακούσουν. Παρά τις προσπάθειες του Αρχιεπισκόπου να διαφυλάξει την ειρήνη στο νησί, οι τουρκικές αρχές ήταν αποφασισμένες να προχωρήσουν σε ενέργειες εκφοβισμού του λαού. Με αφορμή προκηρύξεις που διένειμε ο Αρχιμανδρίτης Θεοφύλακτος Θησέας, οι Τούρκοι φοβούνταν το ξέσπασμα του κυπριακού λαού και έτσι ο κυβερνήτης προχώρησε σε συλλήψεις, δημεύσεις περιουσιών και εκτελέσεις. Η 9η Ιουλίου 1821 ήταν κοντά, ο Αρχιεπίσκοπος γνώριζε ότι έρχεται η μέρα του θανάτου του αλλά παρέμεινε στη θέση του πιστός στον όρκο του και ήταν έτοιμος να αντιμετωπίσει τα πάντα. Έτσι και έγινε, η 9η Ιουλίου έφτασε και πριν ο Αρχιεπίσκοπος απαγχονιστεί από τους Τούρκους έδωσε ένα μάθημα στον κατακτητή για το τι εστί Ρωμιοσύνη και έδωσε ώθηση για την συνέχεια της Επανάστασης. Ο Κυπριανός αρνούμενος να εγκαταλείψει το ποίμνιό του, βάδισε συνειδητά προς την αγχόνη, κερδίζοντας την αθανασία στη συλλογική μνήμη του Ελληνισμού. Η απάντηση που έδωσε ο Αρχιεπίσκοπος στις απειλές του Τούρκου κυβερνήτη περί αφανισμού των Ρωμιών ήταν μια απάντηση η οποία αρμόζει στην Εθνική μας αξιοπρέπεια: «Η Ρωμιοσύνη εν φυλή συνότζιαιρη του κόσμου, κανένας δεν εβρέθηκεν για να την ι-ξηλείψη, κανένας, γιατί σιέπει την που τα ‘ψη ο Θεός μου. Η Ρωμιοσύνη εν να χαθή, όντας ο κόσμος λείψει! Σφάξε μας ούλους τζι ας γενεί το γαίμαν μας αυλάτζιν, κάμε τον κόσμον ματζελιόν και τους Ρωμιούς τραούλλια, αμμά ξερε πως ίλαντρον όντας κοπεί καβάτζιν τριγύρου του πετάσσουνται τρακόσια παραπούλια. Το ’νιν αντάν να τρώ’ την γην, τρώει την γην θαρκέται, μα πάντα τζείνον τρώεται τζαι τζείνον καταλυέται.» Ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός έχει συνδέσει το όνομα του με την Ελληνική Επανάσταση του 1821 και με τις πράξεις του εκδηλώνεται η Ελληνορθόδοξη παράδοση της Κύπρου και συμπυκνώνεται ο αγώνας του Κυπριακού Ελληνισμού για την Πατρίδα και την Ελευθερία.

Οι διαπραγματεύσεις- παρωδία στο Κραν Μοντανά

Φαίνεται πως οι διαπραγματευτές μας, δε λένε να σταματήσουν να δείχνουν τη γενναιοδωρία τους, αφού είναι έτοιμοι να κάνουν και άλλες «γενναιόδωρες» προσφορές για να διαπιστώσουν αν τελικά η Τουρκία θα κάνει κάποιου είδους υποχώρηση στο θέμα της ασφάλειας. Μετά από οκτώ μέρες στο Κραν Μοντανά και για πρώτη φορά στην ιστορία, προσπαθήσαμε δήθεν να αναγκάσουμε την Τουρκία να κάνει υποχωρήσεις στην ασφάλεια και στις εγγυήσεις. Είναι όμως ξεκάθαρο πως με τέτοιες τακτικές, αυτό καθίσταται αδύνατο. Η Τουρκία δεν υποχωρεί και αυτό έχει γίνει ξεκάθαρο εδώ και χρόνια.

Στο τραπέζι για τα κεφάλαια ασφάλειας και εγγυήσεων, η άρνηση της Τουρκίας για να συζητήσει οποιαδήποτε φόρμουλα που θα καταργεί τον παράνομο ρόλο της στην Κύπρο τα τελευταία 43 χρόνια, είναι φανερή. Αυτό γίνεται αντιληπτό από τα  συμπεράσματα του κ. Γκουτιέρες αλλά και από τη στάση και τις προτάσεις των διαπραγματευτών μας. Η πρόταση της τουρκικής πλευράς για τη συνθήκη εγγυήσεως είναι ανήκουστη, αφού μιλά για αναθεώρηση σε 15 χρόνια και φυσικά όχι για κατάργηση.

Την ίδια στιγμή στο άλλο τραπέζι των συνομιλιών, ο ΠτΔ έχει ήδη συμφωνήσει ουσιαστικά την εκ περιτροπής προεδρία ή ότι αποδέχεται συζητήσεις περί αποδοχής της. Αναμένεται να συμφωνηθεί τυπικά και να συζητηθεί η αναλογία της εναλλαγής, στην οποία ο Γκουτιέρες υποδεικνύει την τουρκική αξίωση 2:1. Στο περιουσιακό συμφωνήθηκε η τούρκικη θέση για τον «συναισθηματικό δεσμό» και στη διακυβέρνηση συμφωνήθηκε η αποτελεσματική εκπροσώπηση των Τ/κ. Επίσης συμφωνήθηκε η αρχή της ίσης μεταχείρισης Τούρκων και Ελλήνων υπηκόων, βάση των απαιτήσεων των Τούρκων, αφού το αξιώνουν 1:1. Το μόνο που μένει να συμφωνηθεί είναι η ποσόστωση, που βάση με το Γ.Γ του Ο.Η.Ε. πρέπει να είναι δίκαιη.

Με άλλες σκέψεις πήγαμε και με άλλες θα φύγουμε απ’ ότι φαίνεται, αφού ο κ. Αναστασιάδης έχει συμφωνήσει ή μάλλον χάρισε όλα τα άλλα, χωρίς να πάρει κάτι ουσιαστικό στην ασφάλεια και στις εγγυήσεις.  Μάλιστα έχει κάνει και την εξής δήλωση: «Ενόψει του αδιεξόδου που παρατηρείται τις τελευταίες οκτώ μέρες, ανέλαβα την πρωτοβουλία να υποβάλω προτάσεις και αναμένω και η άλλη πλευρά να επιδείξει την ίδια καλή βούληση…». Απέδειξε για πολλοστή φορά ότι είναι αναξιόπιστος, αφού έχει υπαναχωρήσει από κάθε δέσμευση και κόκκινη γραμμή που έχει καθορίσει.

Ποιες είναι άραγε οι προτάσεις που έπονται να έρθουν και θα περιμένει την καλή θέληση της τ/κ πλευράς; Ίσως να χαρίσει και ό,τι άλλο απέμεινε, όπως το να αποδεχτεί όλες τις τούρκικες αξιώσεις με μηδαμινή προσπάθεια τυπικών διαφοροποιήσεων. Με αυτά φυσικά, αναμένοντας πως η άλλη πλευρά θα δεχτεί να αποχωρήσουν τα στρατεύματα και να γίνει κατάργηση των εγγυήσεων. Η κορύφωση όλων των ιδεών δεν είναι άλλη παρά την πρόταση για την πολυεθνική δύναμη. Δηλαδή, αντί για Τούρκους στρατιώτες να έχουμε Τούρκους αστυνομικούς.  Άκουσον άκουσον!! Κι όμως η πρόταση αυτή είναι πραγματική και όχι πλασματική. Ας θυμηθεί ο ΠτΔ τη συμπεριφορά των Τ/Κ «αστυνομικών» το 1996, όταν δολοφόνησαν τον Τάσο Ισαάκ.

Η στρατηγική που ακολουθεί η ε/κ πλευρά, εδώ και πολλά χρόνια, δεν φαίνεται να βαδίζει στο σωστό δρόμο, οι προτάσεις οι οποίες καταθέτονται είναι αστείες αλλά και επικίνδυνες. Οι πολιτικοί μας ηγέτες ενθαρρύνουν τον ΠτΔ κ. Αναστασιάδη, παρά τις απελπιστικές του κινήσεις. Η προσπάθεια για να απαλλαγούμε από τον τουρκικό κατοχικό στρατό φαίνεται να έχει γίνει παρελθόν, αφού την θέση της έχει πάρει η εφιαλτική ιδέα για την αντικατάσταση του με την κατοχική αστυνομία. Ας ανοίξουν επιτέλους τα αυτιά τους, όλοι αυτοί οι θιασώτες της όποιας λύσης και οι υπέρμαχοι της Δ.Δ.Ο., κι ας ακούσουν τις προτάσεις που τόσα χρόνια χλευάζουν, χαρακτηρίζοντας τις ως απορριπτικές και αβάσιμες. Η Τουρκία θα πρέπει να αναγκασθεί να υποχωρήσει από τις παράλογες αξιώσεις της και να αποχωρήσει από το έδαφος της Κύπρου. Με διασκέψεις- παρωδία, ουδέποτε θα υπερισχύσει το δίκαιο στο νησί, αλλά αντιθέτως βοηθούν τον Αττίλα να απενοχοποιηθεί από τα εγκλήματα που έχει διαπράξει και να αξιώνει θέσεις, πράλογες και αντίθετες στο ευρωπαϊκό δίκαιο και στα ανθρώπινα δικαιώματα.

Τα λάθη των πολιτικών μας ηγεσιών, τα τελευταία 50 χρόνια μας έχουν κοστίσει πάρα πολλά. Πόσο μάλλον, τα 2 τελευτάια χρόνια ανούσιων «συνομιλιών», ανυπόστατου ευνοϊκού κλίματος για λύση και ελλειπούς ενημέρωσης προς τον άμεσα ενδιαφερόμενο της όλης κατάστασης, τον κυπριακό λαό. Οι Τ/Κ έχουν αποδείξει για άλλη μια φορά, ότι υπακούουν τυφλά στις οδηγίες της Τουρκίας, σαμποτάροντας κάθε προσπάθεια για λύση. Η αλλαγή στρατηγικής, για την οποία φωνάζουμε εδώ και τόσο καιρό, επιβάλλεται όσο ποτέ άλλοτε. Κύριοι ομοσπονδιακοί έχετε αποτύχει για άλλη μια φορά. Οι εξελίξεις σας έχουν ξεπεράσει πλέον και είναι θέμα χρόνου να εξαφανιστείτε από το πολιτικό παρασκήνιο, αφού δεν πείθετε κανένα. Το Κυπριακό χρειάζεται άτομα και συλλογικότητες, οι οποίες μπορούν να αντιληφθούν τα γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά πλεονεκτήματα που μας δίνονται κατά καιρούς και να αντιστρέψουν τις ισορροπίες ισχύος.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης