Επανάσταση στις συνειδήσεις μας

Το πρόσφατο ναυάγιο των διαπραγματεύσεων για την επίλυση του Κυπριακού, επέφερε επιπλέον δυσαρέσκεια και απαισιοδοξία στον κυπριακό Ελληνισμό, στο κατά πόσο μπορεί τελικά να υπάρξει διέξοδος στο εθνικό μας ζήτημα. Στο Κρανς Μοντάνα, αυτό που μπορεί να εξαχθεί ουσιαστικά, ως αποτέλεσμα, είναι ότι η πλευρά Ελλάδας-Κύπρου και  Ε.Ε. από τη μία, και Τουρκίας- Τ/Κ από την άλλη, αντιλαμβάνονται τη μορφή λύσης, με εντελώς διαφορετικό τρόπο. Η μια πλευρά μιλά για Ομοσπονδία χωρίς τουρκικά στρατεύματα και εγγυήσεις κι η άλλη για Συνομοσπονδία με παρουσία τουρκικών στρατευμάτων και κατ΄ επέκταση, ένα μόρφωμα άρρηκτα συνδεδεμένο και ελεγχόμενο από την Τουρκία.

Παρόλα αυτά, το ερώτημα που αναδεικνύεται και θα έπρεπε να μας απασχολεί ως κυπριακός Ελληνισμός, είναι αν όντως υπάρχει αυτή η αντίθεση, ή πολύ απλά αιθεροβατούμε και η λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας (Δ.Δ.Ο.), ενσαρκώνει και εμπερικλείει την τουρκική αντίληψη, όπως αυτή εκφράστηκε στο ελβετικό θέρετρο. Δυστυχώς, η Τουρκία το έχει δηλώσει έμμεσα και άμεσα, από το 1956, με τις εκθέσεις του συνταγματολόγου Νιχάτ Ερίμ και έκτοτε συνεχίζει επ’ αυτής της βάσης, τη χάραξη της εξωτερικής της πολιτικής και στρατηγικής για την Κύπρο.

Οι αποτυχίες που μας ακολουθούν από το 1977 και μετέπειτα, βασίζονται ακριβώς, σε αυτό το γεγονός. Στην ανικανότητα, δηλαδή, της πολιτικής μας ηγεσίας να αντιληφθεί ότι ανεξαρτήτως των υποχωρήσεων, των μέτρων αμοιβαίας εμπιστοσύνης και του πλαστού καλού κλίματος, ότι δεν πρόκειται ποτέ μα ποτέ, να αποδεχθεί ο Ελληνισμός του νησιού, μια λύση Δ.Δ.Ο. Όσο και να προσπαθούν τα «ομοσπονδιακά λόμπι», εντός και εκτός Κύπρου, να ξεγελάσουν και να παρασύρουν την κοινή γνώμη, με γελοία επιχειρήματα ρεαλισμού, έσχατου/ οδυνηρού συμβιβασμού και τελευταίων ευκαιριών, θα αποτυγχάνουν κάθε φορά, όπως και το 2004 επί σχεδίου Ανάν. Επίσης έχει φανεί ξεκάθαρα, ότι στη διεθνή διπλωματική σκακιέρα, έχουμε μείνει απροβίβαστοι αφού οι λάθος άνθρωποι, οι ανάξιοι για τα αξιώματα που τους δίνονται, υπηρετούν την καρέκλα για να συνεχίζει αυτή να τους ταΐζει. Αλλά, όταν το επίπεδο της κοινωνίας είναι χαμηλό, τότε είναι επόμενο να τοποθετούνται ανεύθυνα άτομα σε θέσεις ευθύνης. Διότι η πολιτική σκηνή είναι ο καθρέφτης της κοινωνίας.

Το εθνικό μας πρόβλημα, μπορεί να λυθεί, μόνο μέσω εμπέδωσης στο λαό, της αγωνιστικής αντίστασης, της εθνικής συνείδησης και της προστασίας του ελληνικού μας χαρακτήρα και πολιτισμού. Από το Κυπριακό απορρέουν οι κοινωνικές, οικονομικές και πολιτισμικές δυσχέρειες, με τις οποίες ερχόμαστε αντιμέτωποι, ιδιαίτερα την τελευταία δεκαετία σε εντονότερο βαθμό. Η έλλειψη πατριωτικής συνείδησης, κοινωνικού αγώνα και οργάνωσης και η όλο και περισσότερο ανάδειξη του «απολιτίκ» χαρακτήρα και της μηδαμινής ενασχόλησης των νέων με τα κοινά, τον κοινωνικό και φοιτητικό συνδικαλισμό. Όλα αυτά δυστυχώς, έχουν προκαλέσει σημαντικά κενά και ρωγμές στο κοινωνικό και πολιτικό οικοδόμημα του νησιού. Συνεπώς, μόνο αν γίνει ένας «σεισμός» στη συνείδησή μας, θα μπορέσουμε πραγματικά να κατανοήσουμε και τα προβλήματά μας αλλά και τις απαντήσεις τους.

Επομένως, οι θεωρίες και φρασεολογίες για το ότι η Τουρκία κρατάει το κλειδί της λύσης, είναι εκτός τόπου και χρόνου και μόνο παραπλανούν. Ο κατακτητής των εδαφών μας, ακολουθεί μια σταθερή πολιτική στο Κυπριακό σε αντίθεση με εμάς. Εμείς, ως Ελληνισμός (σε Ελλάδα, Κύπρο και ομογένεια) θα πρέπει να συμμαζέψουμε το χάος που έχει δημιουργηθεί στο εσωτερικό μας, να ενωθούμε σαν μια γροθιά και να πετύχουμε ότι πάντα καταφέρναμε ενάντια σε κάθε ξένη απειλή για τις αξίες, τα ιδανικά, τον πολιτισμό και την εθνική μας κυριαρχία.

Ο αγώνας μας για λευτεριά, θα είναι μακροχρόνιος και επίπονος, αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Θα περάσουμε από συμπληγάδες κι από σειρήνες. Μα η ψυχή μας είναι γαλανόλευκη και το δίκαιο είναι με το μέρος μας. Λαοί που μάχονται αληθινά και περήφανα για το δίκαιό τους, δε μπορούν να μένουν φυλακισμένοι και καταπιεσμένοι.
Επανάσταση στις συνειδήσεις μας λοιπόν!

Γραφείο Τύπου

Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης

21769874_10214544654157047_1087634115_n

Advertisements