Προς αφελείς

Όσοι πίστεψαν ότι η συμφωνία των Πρεσπών ήταν η επίλυση σε ένα χρόνιο πρόβλημα και είχε να κάνει μόνο με το ονοματολογικό, οπότε καλώς δεν αντέδρασαν σε αυτήν, ελπίζουμε να έχουν καταλάβει το λάθος τους. Αν όχι, ας ρωτήσουν το BBC, ένα από τα μεγαλύτερα ειδησεογραφικά δίκτυα στον κόσμο και μεγάλο προπαγανδιστικό όργανο της κυβέρνησης του Ηνωμένου Βασιλείου, που ετοίμασε ένα μεγαλοπρεπές ρεπορτάζ σχετικά με τη μη αναγνωρισμένη «μακεδονική» μειονότητα στην Ελλάδα και την «ξεχασμένη μακεδονική» γλώσσα.

Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, η ελληνική κυβέρνηση με τη συμφωνία «αναγνώρισε σιωπηρά μακεδονική ιθαγένεια και γλώσσα, ενώ τόσα χρόνια αρνιόταν την ύπαρξη μακεδονικής μειονότητας». Το BBC συνομίλησε με ένα 92χρονο δικηγόρο τον κ. Φωκά, που δηλώνει μισός Έλληνας και μισός «μακεδόνας», ενώ ως μητρική του γλώσσα θεωρεί τη «μακεδονική». Ο ίδιος δηλώνει πως όταν γεννήθηκε, η Ελλάδα είχε μόλις προσαρτήσει τη Μακεδονία και οι «μακεδόνες» βρέθηκαν μεταξύ Σέρβων, Ελλήνων και Βουλγάρων.

Το δημοσίευμα μπορεί να χαρακτηριστεί τουλάχιστον ιστορικά ανακριβές. Ας εξηγήσει ο «μακεδόνας» κύριος Φωκάς γιατί οι πρόγονοι του αγωνίστηκαν στους Βαλκανικούς Πολέμους με τους Βουλγάρους που είναι και η πραγματική εθνικότητα τους. Γιατί ποτέ δεν είχε καταγραφεί «μακεδονικό» κράτος με σλαβικές καταβολές σε καμιά περίοδο της ιστορίας πριν το 1944 και τη δημιουργία της «Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας» που άνηκε στη Γιουγκοσλαβία του Τίτο.

Αρκετά μεγάλος αριθμός Σλαβόφωνων που ζούσαν στη Βόρεια Ελλάδα ένιωθαν και ήταν εθνολογικά Έλληνες που λόγω της σκλαβιάς και της εθνολογικής σύστασης της περιοχής μιλούσαν το σλαβικό ιδίωμα που όπως αναφέρουν οι γλωσσολόγοι ήταν κυρίως βουλγαρικά με λίγα σερβικά και μερικές τουρκικές και ελληνικές λέξεις. Απόδειξη αυτού οι σλαβόφωνοι Έλληνες που αγωνίστηκαν στον Μακεδονικό Αγώνα με το Μακεδονικό Κομιτάτο και την Ελλάδα, όπως ο μεγάλος οπλαρχηγός Καπετάν Κώττας που κρεμάστηκε από τους Οθωμανούς, ενώ φώναζε «Ζήτω η Ελλάδα» στη σλαβική διάλεκτο. Επίσης, κάποια σημαντική μερίδα των σλαβόφωνων Ελλήνων αγωνίστηκαν στους Βαλκανικούς στο πλευρό της Ελλάδας.

Ο πρόδρομος του κράτους των Σκοπίων θεωρείται η «Δημοκρατία του Κρούσοβο» που δημιουργήθηκε μετά την «εξέγερση του Ίλιντεν» από τους Σλάβους που ζούσαν στην ελληνικότατη περιοχή της Μακεδονίας. Μια εξέγερση που κράτησε ένα μήνα και θεωρείται εθνική επέτειος τόσο για το κράτος των Σκοπίων, όσο και για τη Βουλγαρία και θεωρείται εθνογενετική για το ψευτομακεδονικό «έθνος».

Οι συγκεκριμένες θέσεις είναι η προπαγάνδα των Σκοπιανών και οι πάγιες θέσεις του «Ουράνιου Τόξου», μιας οργάνωσης που δημιουργήθηκε από τη δεκαετία του ’80 και έχει ως σκοπό την αναγνώριση «μακεδονικής» μειονότητας στην Ελλάδα. Ο συγκεκριμένος οργανισμός έθεσε εαυτόν και σε εκλογές όπου κατέλαβε με το ζόρι μερικές χιλιάδες ψήφους. Δεν υπάρχει κάτι που να δικαιολογεί τον ισχυρισμό των εκατοντάδων χιλιάδων «μακεδόνων». Οι ψήφοι του κυμαίνονταν από τέσσερεις έως έξι χιλιάδες που δεν αντιπροσωπεύουν ούτε το 0.1% της ελληνικής επικράτειας. Πραγματικά «αόρατη» μειονότητα δηλαδή.

Όσον υπάρχει ακόμα καιρός, το BBC πρέπει να ξεκαθαρίσει εάν αυτή είναι η κεντρική πολιτική του ή αν είναι απλά ένα ρεπορτάζ μιας ανίδεης δημοσιογράφου που δεν μπήκε στον κόπο να ψάξει εις βάθος το άρθρο της. Διότι εάν αποφασισθεί ότι η αναγνώριση της «μακεδονικής» μειονότητας είναι θέση του «έγκριτου» καναλιού, τότε το πρόβλημα είναι πολύ πιο σοβαρό από το πιθανό σενάριο της «κατασκευής εθνοτήτων» από μια δημοσιογράφο.

Η προσπάθεια κατασκευής «μακεδονικής» εθνότητας έχει αναχθεί σε βιομηχανία το τελευταίο διάστημα. Ο Νεοσουλτάνος Ερντογάν έδωσε το «δικαίωμα» στο λαό να αναζητά μέσω μιας ηλεκτρονικής πλατφόρμας την καταγωγή του και μέχρι στιγμής βρέθηκαν περίπου 70 χιλιάδες «μακεδόνες», πολίτες της Τουρκίας. Αυτό αναδεικνύει τη συγκεκαλυμμένη προσπάθεια που γίνεται για περαιτέρω όξυνση του προβλήματος.

Επίσης, στο ρωσικό ειδησεογραφικό δίκτυο Sputnik που ελέγχεται από την κυβέρνηση της Ρωσίας ανεβαίνουν συστηματικά δημοσιεύματα σχετικά με την ύπαρξη «μακεδονικής» μειονότητας στην Ελλάδα. Σε πρόσφατο δημοσίευμα μάλιστα δόθηκε λόγος και στον πρόεδρο του «ουράνιου τόξου», Παύλο Βοσκόπουλο, που μίλησε για την «αχίλλειο πτέρνα» της συμφωνίας, αφού δεν αναγνωρίζει «μακεδονική μειονότητα». Είναι απόλυτα λογικό το Sputnik να στηρίζει την ύπαρξη της μειονότητας, αφού η ίδια η Ρωσία αναγνώρισε τα Σκόπια ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας» προσπαθώντας να ασκήσει περαιτέρω επιρροή στην περιοχή. Όμως, θέλει και να υποδαυλίσει τη συμφωνία, καθώς τα συμφέροντα της αντιβαίνουν στα συμφέροντα των δυτικών, που εξυπηρετεί απόλυτα τους σκοπούς τους η συμφωνία.

Οι συνέπειες της συμφωνίας άρχισαν ήδη να γίνονται εμφανείς. Ο λόγος δημιουργίας τους είναι τα «παραθυράκια» που άνοιξε η συμφωνία, με την υπογραφή της ελληνικής κυβέρνησης. Η παραχώρηση «μακεδονικής» ιθαγένειας και γλώσσας στους Σκοπιανούς ήταν αναμενόμενο ότι θα δημιουργήσει νέες διεκδικήσεις εκ μέρους τους. Οι σλαβόφωνοι κάτοικοι της Ελληνικής επικράτειας ήταν αναμενόμενο να ζητήσουν μειονοτικά δικαιώματα, αφού εμείς τους τα παραχωρήσαμε έμμεσα.

Και οι Σκοπιανοί ζητάνε αναγνώριση ως «μακεδόνες», με βάση τα συμφωνηθέντα της συμφωνίας των Πρεσπών. Οι ίδιοι όμως έχουν δημιουργήσει σοβαρές ακυρότητες της συμφωνίας από πλευράς τους, πέρα από τις ήδη υφιστάμενες. Ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας του κράτους των Σκοπίων, Γκιόργκε Ιβάνοφ, υπογράφει ακόμα ως «Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Μακεδονίας», κάτι που καθιστά τη συμφωνία άκυρη αφού δεν τηρούνται όσα συμφωνήθηκαν. Ο ίδιος ήταν από τους πρώτους που αντιτάχθηκαν στη συμφωνία Τσίπρα-Ζάεφ, καθώς πιστεύει ακράδαντα στην ιδεολογία του «μακεδονισμού» και αγνοεί τη συμφωνία που «απαγορεύει» τις εδαφικές διεκδικήσεις των Σκοπιανών. Η αναφορά σε αυτό το γεγονός γίνεται για να δειχθεί ότι οι Σκοπιανοί έχουν βαθιά ριζωμένους μέσα τους τούς αλυτρωτισμούς, καθώς έχουν υποστεί μια ανηλεή προπαγάνδα δεκαετιών.

Το ζήτημα είναι ότι η ελληνική κυβέρνηση αντί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα από τη ρίζα, έβαλε την υπογραφή της σε μια κατάπτυστη συμφωνία που αναπτέρωσε τις αλυτρωτικές βλέψεις των Σκοπιανών. Έτσι, φτάσαμε στην τωρινή κατάσταση, όπου οι Σκοπιανοί διεκδικούν άμεσα την αναγνώριση «μακεδονικής» μειονότητας με την υποστήριξη διεθνών παραγόντων, χρησιμοποιώντας νομικίστικα τερτίπια, ενώ εμείς ως Έλληνες νιώθουμε όλο και πιο αδικημένοι. Έκλεψαν το ιστορικό όνομα της Ελληνικής Μακεδονίας για να εξυπηρετήσουν ξένα συμφέροντα και πριν ακόμα κοπάσουν οι φωτιές, οι Σκοπιανοί ζητούν να υπάρχουν στην Ελλάδα δεύτεροι Μακεδόνες.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Advertisements

ΕΞΩ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ

Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης εξέδωσε γνωμοδότηση σύμφωνα με την οποία, η αποαποικιοποίηση του Μαυρικίου δεν ολοκληρώθηκε νομίμως και η διοίκηση του Αρχιπελάγους Chagos από το Ηνωμένο Βασίλειο συνιστά συνεχιζόμενη παράνομη πράξη που πρέπει να τερματιστεί άμεσα.

Ειδικότερα, τη Δευτέρα 25 Φεβρουαρίου το Διεθνές Δικαστήριο γνωμοδότησε σχετικά με δύο νομικά ερωτήματα κατόπιν αιτήματος της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ. Το πρώτο ερώτημα ήταν «κατά πόσο η διαδικασία αποαποικιοποίησης του Μαυρικίου, είχε νόμιμα ολοκληρωθεί υπό το φως του Διεθνούς Δικαίου, ενόσω ο Μαυρίκιος κατέστη ανεξάρτητο κράτος το 1968, μετά τον διαχωρισμό των νησιών του Αρχιπελάγους Chagos από την επικράτεια του». Το δεύτερο σχετιζόταν με το «ποιές είναι οι επιπτώσεις κάτω από το Διεθνές Δίκαιο, οι οποίες προκύπτουν από τη συνεχιζόμενη διοίκηση από μέρους του Ηνωμένου Βασιλείου, του Αρχιπελάγους Chagos».

Το Δικαστήριο της Χάγης, όσον αφορά το πρώτο ερώτημα γνωμοδότησε πως όταν ανεξαρτητοποιήθηκε ο Μαυρίκιος το 1968, δεν ολοκληρώθηκε νόμιμα η αποαποκοιοποίησή του με βάση το Διεθνές Δίκαιο, εφόσον το Αρχιπέλαγος Chagos διαχωρίστηκε και ενσωματώθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο ως αποικία. Όσον αφορά το δεύτερο νομικό ερώτημα, κρίθηκε ως παράνομη πράξη η συνεχιζόμενη άσκηση της διοίκησης του τμήματος του Μαυρικίου που διαχωρίστηκε από το Ηνωμένο Βασίλειο. Η γνωμοδότηση εξεδόθη με 13 ψήφους έναντι 1 και για τα δύο ερωτήματα.

Άλλα κύρια σημεία της γνωμοδότησης ήταν ότι «Δε νοείται νόμιμη σύναψη διεθνούς σύμβασης, εκεί όπου ένα από τα συμβαλλόμενα μέρη τελεί υπό τη διοίκηση του άλλου μέρους», καθώς και το γεγονός πως οι επιπτώσεις της μη νόμιμης αποαποκιοποίησης του Μαυρικίου και της παράνομης διοίκησης του αποχωρισθέντος τμήματος του θα εξετάζονται κατά το Διεθνές Δίκαιο όπως αυτό ισχύει σήμερα. Επιπρόσθετα, αναφέρεται πως η «συνεχιζόμενη άσκηση διοίκησης εδάφους από την πρώην αποικιακή δύναμη, το οποίο δεν κατέστη μέρος της αποαποικιοποίησης, συνιστά συνεχιζόμενη παράνομη διεθνώς πράξη και πρέπει να τερματιστεί το συντομότερο δυνατό». Αξίζει να σημειωθεί πως η γνωμοδότηση του Διεθνούς Δικαστηρίου δεν είναι δεσμευτική για τα δύο κράτη.

Ενώπιον του Δικαστηρίου είχαν αγορεύσει εκπρόσωποι 22 χωρών. Ανάμεσα τους ήταν και η Κύπρος της οποίας το 3% του εδάφους της, αποτελεί Βρετανική στρατιωτική βάση. Ο Γενικός Εισαγγελέας της Κυπριακής Δημοκρατίας, Κώστας Κληρίδης, είχε διατυπώσει τη θέση ότι το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση είναι το ίδιο αναφαίρετο όπως και η κυριαρχία ενός κράτους, σημειώνοντας ότι η αποικιοκρατία αποτελεί παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου και του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.

 

Η γνωμοδότηση του Διεθνούς Δικαστηρίου επιβεβαιώνει την παράνομη ύπαρξη των Βρετανικών στρατιωτικών βάσεων στο νησί μας. Το Ηνωμένο Βασίλειο μπορεί φαινομενικά να αποχώρησε από τις πρώην αποικίες του, όμως μέσω των βάσεων διατήρησε με κάθε δυνατό τρόπο την ισχύ του στην περιοχή. Όπως διατύπωσε το Διεθνές Δικαστήριο «η διοίκηση εδάφους που δεν αποτέλεσε μέρος της αποαποικιοποίησης πρέπει να τερματιστεί το συντομότερο δυνατόν». Ελπίζουμε η θέση αυτή να λάβει σάρκα και οστά στη Κύπρο μας και η ματωμένη Ελληνική γη της να απαλλαγεί από τον Άγγλο κατακτητή οριστικά.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης

Τρίτη εισβολή

Για άλλη μια φορά ο κατοχικός στρατός μας έδειξε το πραγματικό του πρόσωπο. Την Παρασκευή, 1 Φεβρουαρίου, το κατοχικό καθεστώς επεκτάθηκε στην περιοχή των Στροβιλιών στις ελεύθερες περιοχές της Κυπριακής Δημοκρατίας σε σημείο όπου γειτνιάζουν με το έδαφος των Βρετανικών Βάσεων Δεκέλειας. Ακολούθως, τοποθέτησαν σε αγροτικό δρόμο κιγκλιδώματα παρεμποδίζοντας τη διέλευση των κατοίκων από το συγκεκριμένο δρόμο, ο οποίος χρησιμοποιείται για να μεταβούν οι κάτοικοι της περιοχής στα χωράφια τους.

Επίσης, με την προώθηση, εγκλωβίστηκαν τρία σπίτια και τρείς οικογένειες στις οποίες επιβλήθηκε καθεστώς ελέγχουγια τις μετακινήσεις τους. Το ίδιο ισχύει και για μέλη της Ειρηνευτικής Δύναμης. Αφορμή για όλα αυτά αποτελούν οι ατεκμηρίωτοι ισχυρισμοί για λαθρεμπόριο στην περιοχή από το κατοχικό καθεστώς. Αξίζει να σημειωθεί πως στη συγκεκριμένη περιοχή το κατοχικό καθεστώς προχώρησε και προσάρτησε την περιοχή της νεκρής ζώνης το 2000 και έτσι τροποποίησαν υπέρ τους τα όρια της νεκρής ζώνης.

Η νεκρή ζώνη αποτελείται από εδάφη που παραχώρησε η Κυπριακή Δημοκρατίαγια καλύτερο έλεγχο στα Ηνωμένα Έθνη. Εν συνεχεία, το 2003 το κατοχικό καθεστώς προχώρησε στη διακοπή της παροχής ηλεκτρισμού, νερού και τηλεφώνου από την ΚΔ στη συγκεκριμένη περιοχή, ζητώντας από τους κάτοικους να μεταβούν στην κατεχόμενη Αμμόχωστο για επανασύνδεση τους στο δίκτυο τους ψευδοκράτους. Δεν είναι ασυνήθιστο το φαινόμενο επέκτασης των τουρκικών δυνάμεων, καθώς παρόμοια γεγονότα εκτυλίχθηκαν σε περιοχές της Ζώδιας και του Πύργου.

Η Κυπριακή Δημοκρατία αναφέρει σε ανακοίνωση «Η κυβέρνηση από την πρώτη στιγμή προέβη σε σχετικά διαβήματα προς την Ειρηνευτική Δύναμη στην Κύπρο, προς τη Γραμματεία του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, όπως επίσης προς τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών». Προσθέτει ακόμη ότι η Ειρηνευτική Δύναμη έχει καταγράψει τις ενέργειες του κατοχικού στρατού και ότι «αποτελούν νέες παραβιάσεις του στρατιωτικού status quo στην περιοχή και προβαίνει σε σχετικά διαβήματα προς τις τουρκικές κατοχικές δυνάμεις». Τέλος, δηλώνει ότι η Κυβέρνηση παρακολουθεί στενά την κατάσταση που επικρατεί και βρίσκεται σε συνεννόηση με την Ειρηνευτική Δύναμη.

Σε δηλώσεις του ο εκπρόσωπος της ΟΥΝΦΙΚΥΠ, ΑλίμΣιντίκ, κληθείς να σχολιάσει το γεγονός ανάφερε ότι «Η κατάσταση στα Στροβίλια παραμένει ήρεμη και σταθερή. Η ΟΥΝΦΙΚΥΠ θα συνεχίσει να εμπλέκεται και να παρακολουθεί στενά την κατάσταση. Οι στρατιωτικές θέσεις που έχουν εγκαταστήσει οι αντίπαλες δυνάμεις κατά παράβαση του status quo στα Στροβίλια χαρακτηρίζονται από τα ΗΕ ως μόνιμες παραβιάσεις». Σχετική ανακοίνωση εξέδωσε και η Βρετανική Ύπατη Αρμοστεία στη Λευκωσία όπου αναφέρει «τις τελευταίες ημέρες γίνονται εικασίες από πλευράς των μέσων ενημέρωσης σχετικά με τις εξελίξεις στα Στροβίλια, στα όρια με την Ανατολική Περιοχή των Κυρίαρχων Βάσεων. Έχει τοποθετηθεί ένα εμπόδιο ως προσωρινό μέτρο από την πλευρά των Κυρίαρχων Βρετανικών Βάσεων για να εμποδίσει το λαθρεμπόριο και την αποφυγή τελωνειακών ελέγχων, σύμφωνα με τα καθήκοντά μας που απορρέουν από τον Κανονισμό της Πράσινης Γραμμής».

Οι τελευταίες εξελίξεις γίνονται με φόντο την εξεύρεση πλούσιων αποθεμάτων φυσικού αερίου στο στόχο «Γλαύκος» του οικοπέδου 10 το οποίο είναι εξαιρετικής ποιότητας και πολύ εμπορεύσιμο. Οι Τούρκοι αντιδρούν με ρητορικές επιθέσεις και προειδοποιήσεις. Συγκεκριμένα, προχώρησαν στη δημοσίευση δυο βίντεο. Το ένα εκ των δύο παρουσιάζει το Deep Sea Metro 1, το οποίο αποτελεί το νέο γεωτρύπανο της Τουρκίας για τη Μεσόγειο και συνοδεύεται από την κορβέτα «Χάλκη». Το άλλο βίντεο παρουσιάζει με προκλητικό τρόπο την άσκηση «Γαλάζια Πατρίδα» που θα ξεκινήσει στις 27 Φεβρουαρίου. Το υπουργείο Άμυνας της Τουρκίας δηλώνει έτοιμο να ανταπεξέλθει στη μεγαλύτερη θαλάσσια άσκηση στην ιστορία του.

Οι Τούρκοι μας αναδεικνύουν συνεχώς τις επεκτατικές βλέψεις τους. Είναι φανερό πως όσο συνεχίζονται οι έρευνες στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, τόσο η Τουρκική προκλητικότητα θα φτάνει στο έπακρο. Γιατί φτάσαμε στο σημείο η Τουρκία να δεσμεύει τα χωρικά ύδατα της Κυπριακής Δημοκρατίας, την ίδια ώρα που εισβάλλει ξανά σε κυρίαρχο έδαφος της και η μόνη αντίσταση που βρίσκει είναι «διαβήματα»; Η ανακοπή της Τουρκικής επεκτατικής πολιτικής από την ρίζα θα έπρεπε να καθίσταται απαραίτητος στόχος της Κυπριακής Δημοκρατίας.

ΚΔ, Ηνωμένα Έθνη και Βρετανικές Βάσεις «παρακολουθούν στενά» την κατάσταση. Πόσο στενά πρέπει να παρακολουθήσετε για να κατανοήσετε ότι η πολυεφαρμοσμένη πολιτική του στρουθοκαμηλισμού ΔΕΝ βγάζει κάπου;Επιτέλους πρέπει να σταματήσουν οι συνομιλίες με το ψευδοκράτος που υποβαθμίζουν την ΚΔ ως κρατική οντότητα. Οι ιθύνοντες επιτέλους ας πράξουν τα δέοντα, έτσι ώστε να απεμπλακούμε από την τωρινή κατάσταση.

Στη συγκεκριμένη περιοχή οι κάτοικοι εδώ και χρόνια φοβούνται να μεταβούν στα χωράφια τους για να τα καλλιεργήσουν και αν το πράξουν, θέτουν τους εαυτούς τους σε μεγάλο κίνδυνο. Στη Μεσόγειο και στα κυρίαρχα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας γενικότερα, επικρατεί μια συνεχιζόμενηκαι αυξανόμενη απειλή από την Τουρκία. Αυτό οφείλεται στην προκλητική στάση της τελευταίας, αλλά και στην αδιαφορία της Κυπριακής Δημοκρατίας για περιορισμό της.

Μπορεί οι αξιωματούχοι της ΚΔ να προσπαθούν να πείσουν ότι δεν είναι σημαντικό το γεγονός, επειδή «είναι μικρή η έκταση», όμως δεν είναι έτσι. Η Τουρκία καταλαμβάνει έδαφος του νησιού μας και εγκλωβίζονται περισσότεροι κάτοικοι της ΚΔ. Εμείς προχωρούμε σε «διαβήματα» που δεν έχουν κανένα απολύτως αντίκτυπο. ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ από τους αρμόδιους να σταματήσουν να ψάχνουν για χαμένα πρακτικά και να ασχοληθούν με την τρίτη εισβολή της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το γεγονός στα Στροβίλια δεν ήταν ένα «τυχαίο γεγονός», ούτε κάτι ελάχιστο, καθώς ενδεχομένως η επέκταση του κατοχικού καθεστώτος να στοχεύει στην αποδόμηση της ειρηνευτικής δύναμης στο νησί.

ΓΗ ΣΕ ΤΟΥΡΚΟ ΟΥΤΕ ΕΚΑΤΟΣΤΟ

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης

Βραβείο για την «ειρήνη» στον Αλέξη Τσίπρα

Πραγματοποιήθηκε το βράδυ του Σαββάτου, 16 Φεβρουαρίου, η 55η Διεθνής Διάσκεψη για την Ασφάλεια στο Μόναχο, όπου απονεμήθηκε το ετήσιο βραβείο «Ewald von Kleist» στους Αλέξη Τσίπρα και Ζόραν Ζάεφ, με αφορμή την «επίλυση» του Σκοπιανού ζητήματος μέσω της συμφωνίας των Πρεσπών. Το βραβείο αυτό απονέμεται από το 2009 για να τιμήσει «ιθύνουσες προσωπικότητες της πολιτικής για την ασφάλεια με μια εξέχουσα συνεισφορά για τη διεθνή συνεννόηση και την επίλυση διαφορών».

Η απονομή αποτελεί ακόμα μια τρανή απόδειξη για την επιθυμία της Γερμανίας να διεισδύσει ολοκληρωτικά στην περιοχή των Βαλκανίων και να αποτρέψει οποιαδήποτε ανάμειξη διεθνούς αντιπάλου. Απαραίτητη προϋπόθεση για την έναρξη των διαδικασιών ένταξης των Σκοπίων στην ΕΕ ήταν η λήξη του ζητήματος του ονοματολογικού, που επιτεύχθηκε με την προδοτική συμφωνία των Πρεσπών. Έτσι, λοιπόν, η Γερμανία ως η ισχυρή οικονομική δύναμη της Ένωσης, συνέδραμε τα μέγιστα στην υπογραφή και επικύρωση της συμφωνίας, οπότε η ένταξη τους θεωρείται θέμα χρόνου. Ο «επαναστάτης» Αλέξης Τσίπρας που εξαγόραζε κάποτε ψήφους με τα «Go back madam Merkel» αποδεικνύει περίτρανα ότι είναι ένα ακόμα πιόνι των Γερμανών, αφού αποδέχεται το βραβείο υπό τις ευλογίες της γερμανικής κυβέρνησης. Η ελληνική κυβέρνηση ξεπούλησε την ιστορία της Ελλάδας για να επιτευχθεί μια γεωπολιτική κίνηση των δυτικών στα Βαλκάνια.

Ο Έλληνας πρωθυπουργός τιμήθηκε «για την προσφορά του στη διεθνή ειρήνη και την ειρηνική επίλυση διαφορών», μέσω του ξεπουλήματος του ονόματος της Μακεδονίας. Ο υποτιθέμενος ηγέτης του ελληνικού λαού βραβεύεται ως «ειρηνιστής», ενώ επισήμως πλέον, το όνομα του βρίσκεται στις υποψηφιότητες για Νόμπελ Ειρήνης. Ο κ. Τσίπρας αγνόησε την πατριωτική βούληση των πολιτών που ζητούσαν επιτακτικά δημοψήφισμα, ενώ στο πρόσφατο παρελθόν διέλυσε μαζικές συναθροίσεις, δίνοντας εντολή στην αστυνομία για χρήση χημικών έναντι διαδηλωτών κάθε ηλικίας και φύλου. Το συγκεκριμένο γεγονός αντιβαίνει στο αναφαίρετο δικαίωμα του συνέρχεσθαι. Θα ήταν ένας άξιος ειρηνιστής εάν επίλυε όντως ένα χρόνιο πρόβλημα. Αντιθέτως, η συμφωνία που υπέγραψε εντείνει επικίνδυνα τις αλυτρωτικές βλέψεις των Σκοπιανών, όπως φαίνεται από τις ογκώδεις διαδηλώσεις των «γειτόνων» που αντιτίθενται στη σύνθετη ονομασία, αφού θεωρούν ότι περιορίζει την επέκταση του «μακεδονικού» έθνους.

Μεταξύ άλλων, ο κ. Τσίπρας στην ομιλία του αναφέρθηκε στις προοπτικές ευρωτουρκικών και ελληνοτουρκικών σχέσεων, αλλά και σε πιθανή επίλυση διαφορών με την Αλβανία. Την ίδια στιγμή που η μεν Τουρκία διεκδικεί ελληνικά εδάφη και παραβιάζει ανελλιπώς το Διεθνές Δίκαιο, ενώ η Αλβανία έχει δείξει τις προθέσεις της αναφορικά με την Ελληνική μειονότητα στη Βόρεια Ήπειρο. Η πρόσφατη δολοφονία του Έλληνα ομογενή Κωνσταντίνου Κατσίφα και η αδιαφορία της αλβανικής κυβέρνησης για εξιχνίαση της υπόθεσης δεν μας δημιουργεί την εντύπωση ότι η Αλβανία ενδιαφέρεται να επιλύσει οποιοδήποτε πρόβλημα. Εκτός εάν επιλυθεί με τον ίδιο πρόχειρο τρόπο που «επιλύθηκε» το Σκοπιανό ζήτημα.

Επίσης, ο πρωθυπουργός αυτοεπαινείται για τις συναντήσεις του με το Νεοσουλτάνο Ερντογάν, ενώ ταυτόχρονα αναφέρεται και στο Κυπριακό ζήτημα και τη συνεχιζόμενη προσπάθεια «για μια δίκαιη και βιώσιμη λύση στη βάση των ψηφισμάτων του ΟΗΕ».

Ο πολιτικός ηγέτης, που δεν αρκείται στο ξεπούλημα της Μακεδονίας, δηλώνει έτοιμος να πράξει αναλόγως για την «επίλυση» των υπολοίπων διαφορών με τις άλλες γείτονες χώρες. Ο ανθέλληνας πρωθυπουργός και οι συνήγοροί του διέπραξαν εσχάτη προδοσία εις βάρος του Ελληνικού Έθνους. Βραβευμένοι ή όχι από τη διεθνή κοινότητα, γράφτηκαν εδώ και καιρό στις πιο μαύρες σελίδες της ιστορίας.

Γραφείο Τύπου

Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης

Συνάντηση Αβέρωφ Νεοφύτου – Μουσταφά Ακκιντζί

Συνεχίζει να προκαλεί το αγνό πατριωτικό αίσθημα ο Πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού, Αβέρωφ Νεοφύτου. Βρέθηκε στην κατεχόμενη Κερύνεια, όπου του παρέθεσε δείπνο ο κατοχικός ηγέτης, Μουσταφά Ακκιντζί. Σε ανάρτηση του σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, ο κ. Νεοφύτου ανέφερε ότι είχε μια παραγωγική συζήτηση με τον Μουσταφά Ακκιντζί, ενώ ο ψευδοηγέτης ανέφερε ότι είχε μια πολύ χρήσιμη ανταλλαγή απόψεων με τον κ. Νεοφύτου. Το δείπνο έγινε στα πλαίσια συζήτησης των δύο αντρών, σχετικά με τη συνάντηση που θα έχει ο κ. Ακκιντζί με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκο Αναστασιάδη, στις 26 Φεβρουαρίου.

Κάτι ήξερε ο Νίκος Αναστασιάδης όταν έλεγε πρόσφατα «Πέστε μου πόσο ακόμα θα κοροϊδεύουμε τους Κερυνειώτες ότι θα επιστρέψουν σπίτια τους», που δεν μπορούσε παρά να θυμίσει τον έτερο φανατικό συναγερμικό Νίκο Τορναρίτη που έλεγε κάποτε ευθαρσώς ότι «ο Κερυνειώτης δεν θα πάει ποτέ σπίτι του». Ο αρχηγός του «πιο πατριωτικού» κόμματος αποδέχτηκε να συναντηθεί με τον ψευδοηγέτη για φιλική συνάθροιση στην κατεχόμενη ιδιαίτερη πατρίδα χιλιάδων συμπατριωτών του.

Για χρόνια οι ηγέτες του εν λόγω κόμματος άφηναν κρυφές ελπίδες στους Κερυνειώτες ψηφοφόρους τους ότι «θα επιστρέψουν έστω υπό τ/κ διοίκηση». Ψηφοθηρικά έλεγαν ψέματα  τόσα χρόνια ότι θα παλέψουν για τα δικαιώματα των προσφύγων, αφού μόνη τους έγνοια ήταν η καρέκλα και το χρήμα. Τα δύο μεγάλα κόμματα εδώ και πολλά χρόνια υιοθέτησαν τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, που δεν επιτρέπει σε όλους τους πρόσφυγες να επιστρέψουν και τη διαφύλαξαν ως κόρη οφθαλμού.

Επίσης, τελικά ας επεξηγήσει ο κύριος Αβέρωφ αν αναγνωρίζει ή όχι το παράνομο μόρφωμα, που φέρει το εμετικό όνομα «τδβκ». Αν ναι, να το πει επιτέλους «περήφανα» στους ψηφοφόρους του και να αφήσει τα εύηχα συνθήματα, όπως «την πατρίδα ουκ ελάττω παραδώσω», για αυτούς που τα πιστεύουν αληθινά. Αν όχι, να αφήσει στην άκρη τις συναντήσεις με τους ηγέτες του ψευδοκράτους, αφού υποτίθεται ότι δεν αναγνωρίζει τα αξιώματα τους.

Ξεπουλημένοι απάτριδες του Δημοκρατικού Συναγερμού αφήστε το παραμύθι και ξεκρεμάστε την ταμπέλα του «Μέγα Πατριώτη» από πάνω σας γιατί οι μάσκες έπεσαν. Οι αληθινοί πατριώτες αναγνωρίζουν το κακό που έχετε κάνει στην πατρίδα μας και πως έχετε «ξεχάσει» ότι έχει να κάνει με την εισβολή και τη συνεχιζόμενη κατοχή του νησιού μας από αυτούς που σήμερα σας «ταΐζουν» επαναπροσεγγίσεις και επανενώσεις. Ενόσω η μισή πατρίδα μας είναι σκλαβωμένη, εσείς ανταλλάζετε φιλικά απόψεις με τον κατακτητή της. Καμιά ανοχή στους ψευτοπατριώτες. Καμιά ανοχή στους πατριδοκάπηλους που περιμένουν τα μνημόσυνα Ηρώων για να αναδείξουν τον πατριωτισμό τους. Ο αληθινός πατριωτισμός φαίνεται στους δρόμους και στη δράση που θα έχει αντίκτυπο στην κοινωνία.

Γραφείο Τύπου

Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης

Αναγνώριση Κυπριακής ιθαγένειας σε παιδιά εποίκων ζητά το Foreign Office

Πραγματοποιήθηκε η «Οικουμενική Περιοδική Αξιολόγηση» της Κυπριακής Δημοκρατίας, στο πλαίσιο του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Κατά την αξιολόγηση, παρενέβη το Υπουργείο Εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου για να κουνήσει το δάχτυλο στην ΚΔ για το γεγονός ότι δεν παραχωρεί Κυπριακή ιθαγένεια σε παιδιά μικτών γάμων μεταξύ τουρκοκυπρίων και εποίκων που έγιναν στα κατεχόμενα. Και εμείς πρέπει να πιστέψουμε ότι κόπτεται το Foreign Office για τα ανθρώπινα δικαιώματα, που μερικές βδομάδες πριν δεν αναγνώρισε τις θηριωδίες που διέπραξε στην Κύπρο, κατά τη διάρκεια του Αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α, το Στέμμα.

Συγκεκριμένα, το χορό άνοιξε η πρέσβειρα και αναπληρώτρια μόνιμη αντιπρόσωπος του Ηνωμένου Βασιλείου στη Γενεύη, Μίριαμ Σίρμαν, που ανέφερε χαρακτηριστικά ότι «το Ηνωμένο Βασίλειο ανησυχεί για τη στέρηση ιθαγένειας στα παιδιά μικτών γάμων που ο ένας γονέας δεν είναι Κύπριος υπήκοος». Η εισήγηση προς τη Λευκωσία ήταν να γίνει «Αξιολόγηση και τροποποίηση των σχετικών προνοιών του νόμου για την εγγύηση του δικαιώματος όλων των προσώπων που έχουν ένα Κύπριο γονέα να αποκτήσουν την ιθαγένεια της Κυπριακής Δημοκρατίας, σε ίση βάση με όλους τους άλλους, ανεξαρτήτως της εθνικότητας του άλλου γονέως, του φύλου, του χώρου κατοικίας ή του τρόπου εισόδου στη χώρα». Συνοπτικά, το Foreign Office εξισώνει οποιονδήποτε κάτοικο τρίτης χώρας με έναν έποικο, που εγκαταστάθηκε στην Κύπρο παράνομα μετά από εισβολή.

Στο πλευρό του Ηνωμένου Βασιλείου συντάχθηκε και η εκπρόσωπος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, Άννα Μπαλαντίνο, η οποία μάλιστα μίλησε ξεκάθαρα για παιδιά τ/κ και εποίκων. Επίσης, η κ. Μπαλαντίνο κάλεσε την Κυπριακή Δημοκρατία να πραγματοποιήσει τις διαδικασίες εντός ενός «λογικού» χρονικού πλαισίου. Θα αναγκάσουν την ΚΔ να πραγματοποιήσει το παράλογο αίτημα τους με «λογικά» χρονοδιαγράμματα δηλαδή. Εμείς διερωτόμαστε για ποιο λόγο βιάζονται τόσο να επισπεύσουν τις διαδικασίες. Με την πρόταση συμφώνησαν η Ιρλανδία, η Αργεντινή, η Γερμανία και η Ολλανδία.

Οι υποδείξεις των αμερικανο-Βρετανών προκάλεσαν την αντίδραση του Μόνιμου Αντιπροσώπου της Κύπρου στη Γενεύη, Γιώργου Κασουλίδη. Ο κ. Κασουλίδης υπενθύμισε ότι το Διεθνές Δίκαιο αναφέρει ρητά πως ο εποικισμός αποτελεί έγκλημα πολέμου και μια τυχόν παραχώρηση ιθαγένειας στα συγκεκριμένα παιδιά θα αποτελέσει νομιμοποίηση του. Αλλά μάλλον, οι άσπονδοι φίλοι μας ξέχασαν τις πρόνοιες του Διεθνούς Δικαίου. Ή μάλλον τους συμφέρει να τις θυμούνται επιλεκτικά και να τις ερμηνεύουν ανάλογα με το κατά πόσο τους ευνοούν.

Δυστυχώς όμως, πρέπει να αντιμετωπίσουμε την πικρή αλήθεια. Και αυτή είναι ότι εμείς ευθυνόμαστε που σήμερα οι ξένοι έχουν την απαίτηση να αναγνωριστεί Κυπριακή ιθαγένεια σε παιδιά εποίκων, λόγω της «διαλλακτικής» πολιτικής που διατηρούμε στο Κυπριακό. Ήμασταν «διαλλακτικοί» όταν ο τ/κ ψευδοηγέτης Μεχμέτ Αλί Ταλάτ απαιτούσε από τον Δημήτρη Χριστόφια το 2011 να μην δημιουργηθεί ομάδα εργασίας για τον εποικισμό, όταν συζητούνταν τα προβλήματα που επιδέχονταν ομάδας εργασίας. Το μπαλώσαμε στο ζήτημα του μεταναστευτικού και θεωρήσαμε ότι όλα είναι καλά. Πλέον όμως, η Τουρκία και το ψευδοκράτος προβάλλουν νέες απαιτήσεις και στη διεθνή πολιτική σκηνή καλλιεργείται η λανθασμένη αντίληψη ότι δεν τίθεται θέμα εποικισμού, αφού εμείς δεν προωθήσαμε σωστά το πρόβλημα.

Πολύ αργότερα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης, δήλωνε ευθαρσώς ότι θα παραμείνουν στην Κυπριακή Δημοκρατία περί των 50 χιλιάδων εποίκων υπό διάφορα καθεστώτα. Άλλοι με άδεια εργασίας, άλλοι λόγω γάμου με τ/κ κάτοικο. Και καταλήξαμε ότι τελικά πρέπει να νομιμοποιηθούν όλοι. Έτσι απλά, άνθρωποι που ήρθαν παράνομα στην χώρα μας θα αποκτήσουν όλα τα δικαιώματα  Ευρωπαίων πολιτών εν ριπή οφθαλμού. Όλα αυτά όμως, μέχρι τώρα έμεναν στην σφαίρα της φαντασίας μερικών λυσολάγνων και φανατικών διζωνιστών.

Όμως, η διαφαινόμενη κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν θα επέλθει μετά την λύση, αλλά πριν, όταν θα υποκύψουμε στις ξένες πιέσεις και θα αναγνωρίσουμε την Κυπριακή ιθαγένεια των εποίκων. Και δεν μπορούμε παρά να είμαστε καχύποπτοι για την νέα «Πρόταση Νόμου που τροποποιεί τον Περί Ερμηνείας Νόμο» που κατέθεσε ο Πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού, Αβέρωφ Νεοφύτου. Το τρέχον κριτήριο για παιδιά από γάμο τ/κ με αλλοδαπό, ούτως ώστε να λάβουν την Κυπριακή υπηκοότητα είναι να γεννήθηκαν πριν ή κατά τις 20 Ιουλίου 1974. Έχουμε απορίες για τον κύριο Αβέρωφ, σχετικά με τους σκοπούς της πρότασης του για αλλαγή του «Περί Ερμηνείας Νόμου». Τα στοιχεία, όπως και η πορεία του ανά τα χρόνια, μας δημιουργούν υποψίες αν ο ισχυρισμός του ότι «θέλει να εκσυγχρονιστεί ο όρος Κύπριος» είναι τόσο αθώος ή αν απλά θέλει να μας χαϊδέψει τα αυτιά.

Επίσης, οι ΗΠΑ και το ΗΒ πάντα ήταν οι χώρες που προσπαθούσαν να επέμβουν στα κοινά της ΚΔ. Δεν μας προκαλεί λοιπόν έκπληξη η συγκεκριμένη πρόταση να έρχεται από αυτές τις χώρες. Οι υπόλοιπες χώρες όμως που συμφώνησαν με αυτήν, το κάνουν λόγω του ότι εμείς δεν αναδείξαμε τα προβλήματα που προκαλεί ο εποικισμός και τις πραγματικές διαστάσεις του. Δεν αναδείξαμε τον εποικισμό ως ένα έγκλημα πολέμου, αλλά αποδεχτήκαμε ότι αποτελεί ένα λεπτό «ανθρωπιστικό πρόβλημα».

Αυτούς που βολεύει να λυθεί το ζήτημα των εποίκων στη βάση της «ανθρωπιστικής» προσέγγισης, εκτός προφανώς από την Τουρκία, είναι τις ΗΠΑ και το ΗΒ. Καθώς έτσι, ανοίγει διάπλατα ο δρόμος της επίλυσης του Κυπριακού που αποτελεί ένα πρόβλημα που αφορά τις δύο χώρες έμμεσα ή άμεσα και θέλουν να κλείσει με έναν τρόπο που θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα και των δύο.

Είναι πασιφανές ότι δεν τους ενδιαφέρει η ανθρωπιστική σκοπιά του ζητήματος, αφού αν τους ενδιέφερε θα επιλυόταν το ζήτημα όπως έπρεπε. Με αποχώρηση όλων των εποίκων και επιστροφή ΟΛΩΝ των νόμιμων κατοίκων στις πατρογονικές τους εστίες. Τους ενδιαφέρει η παραχώρηση ιθαγένειας σε παιδιά μικτών γάμων τ/κ με αλλοδαπούς άσχετα αν βρέθηκαν στην Κύπρο στη βάση του τουρκικού σχεδιασμού για δημογραφική αλλοίωση του νησιού, ή αν ήρθαν κατά την τουρκική εισβολή.

Αν το ζήτημα ήταν να παραχωρηθεί ιθαγένεια σε παιδιά μικτού γάμου από έναν αλλοδαπό και έναν Κύπριο γονέα που αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία και συνεχίζει να εργάζεται και να ζει στα όρια του μη κατεχόμενου μέρους του νησιού θα ήταν απόλυτα νόμιμο και ηθικά σωστό. Το ζήτημα όμως είναι να παραχωρηθεί ιθαγένεια σε παιδιά μικτού γάμου από έναν έποικο γονέα που ήρθε παράνομα στην Κυπριακή Δημοκρατία και συνέβαλε στη δημογραφική αλλοίωση της και την κατάληψη και συνεχιζόμενη κατοχή ενός μεγάλου κομματιού της από μια ξένη χώρα. Οπότε, να μην αναμένουν οι αμερικανοβρετανοί να αποδεχτούμε τις τακτικές της Άγκυρας που αποσκοπούν στην κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Γραφείο Τύπου

Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης

Ανακήρυξη Αυτόνομης Πολιτείας Βορείου Ηπείρου

Στις 17 Φεβρουαρίου 1914 ανακηρύχθηκε η αυτονομία της Βορείου Ηπείρου στο Αργυρόκαστρο. Σήμερα, 105 χρόνια μετά, εορτάζουμε την Αυτόνομη Πολιτεία Βορείου Ηπείρου που αποτελεί προϊόν της μαχητικότητας του Ελληνισμού της περιοχής που παλεύει για διατήρηση της Ελληνικής του συνείδησης και για Απελευθέρωση της ιδιαίτερης του πατρίδας από την Αλβανία.

Το Αλβανικό κράτος είχε δημιουργηθεί από τα συντρίμμια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1912 και ήταν ένα τέχνασμα της Ιταλίας και της Αυστροουγγαρίας, ούτως ώστε να αυξήσουν την επιρροή τους στην περιοχή των Βαλκανίων.  Οι Αλβανοί, παρά μερικών μικρών εξεγέρσεων, ουδέποτε προσπάθησαν να αποταχθούν από τον Οθωμανικό ζυγό. Αντιθέτως, κατά τον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο έλαβαν μέρος βοηθώντας τους Οθωμανούς εναντίον των κρατών που αντιπαλεύονταν σε αυτήν.

Αντιλαμβανόμενοι τη διαφαινόμενη ήττα τους στον πόλεμο και βλέποντας ότι η Αυστροουγγαρία θα ευνοούσε ένα ανεξάρτητο αλβανικό κράτος, προχώρησαν στην ανακήρυξη του στις 28 Νοεμβρίου 1912. Ακολούθως, αναζήτησαν αναγνώριση από την ΟΑ και τις Μεγάλες Δυνάμεις, κάτι που πραγματοποιήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 1912 στη Πρεσβευτική Συνδιάσκεψη του Λονδίνου.

Ο Ελληνικός Στρατός απελευθέρωσε τα Ιωάννινα τον Μάρτιο του 1913, ενώ η Χιμάρα ήταν υπό Ελληνικό έλεγχο από τις 5 Νοεμβρίου 1912 από τον Χιμαριώτη  αξιωματικό Σπύρο Σπυρομήλιο, που αποβιβάστηκε χωρίς να αντικρύσει ιδιαίτερη αντίσταση. Το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων είδε τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις να ελέγχουν απόλυτα ολόκληρη την Ήπειρο. Οι Μεγάλες Δυνάμεις όμως, δεν σεβάστηκαν το κεκτημένο του Ελληνικού Στρατού, αφού παραχωρούν τη Βόρεια Ήπειρο στο νεοσύστατο Αλβανικό κράτος με το Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας στις 17 Δεκεμβρίου 1913. Οι Άγιοι Σαράντα, το Δέλβινο, το Αργυρόκαστρο, η Χιμάρα, η Κορυτσά και όλα τα εδάφη με τη πανάρχαια Ελληνική ιστορία παραχωρούνταν στο νεοσύστατο Αλβανικό Πριγκιπάτο.

Παρότι αρχικά η Ελλάδα δεν αποδέχτηκε το γεγονός, οι Μεγάλες Δυνάμεις απέστειλαν υπόμνημα στο Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών ότι αν δεν αποχωρούσε ο στρατός, δεν θα αναγνώριζαν την ελληνική κυριαρχία επί των νησιών του Αιγαίου. Έτσι, η Ελλάδα έκανε πίσω και αποδέχτηκε την παραχώρηση της Βορείου Ηπείρου. Στις 10 Ιανουαρίου συγκαλείται Πανηπειρωτικό Συνέδριο για τις 30 Ιανουαρίου από τον Μητροπολίτη Δρυϊνουπόλεως, Βασίλειο, που εκτελούσε καθήκοντα Προέδρου της Επιτροπής Εθνικής Αμύνης Αργυροκάστρου, Τεπελενίου.

Στο συνέδριο αναγνωρίστηκε η αδυναμία εξεύρεσης ειρηνικής λύσης και λήφθηκε η απόφαση διεξαγωγής ένοπλου αγώνα με σκοπό την ανεξαρτησία. Την «Οργανωτική επιτροπή» θα αποτελούσαν οι Μητροπολίτες Δρυϊνουπόλεως, Βασίλειος, Βέλλας και Κονίτσης, Σπυρίδωνας και Κορυτσάς, Γερμανός, έως ότου συμπληρωθεί από πολίτες. Ο Βορειοηπειρώτης πολιτικός, Γεώργιος Χριστάκης Ζωγράφος, ανέλαβε Πρόεδρος της Προσωρινής αυτονομιακής κυβέρνησης της Βορείου Ηπείρου στις 14 Φεβρουαρίου.

Στις 17 Φεβρουαρίου 1914, πραγματοποιείται με πανηγυρικό τρόπο η ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Αυτόνομης Πολιτείας Βορείου Ηπείρου από την Αλβανία. Άντρες, γυναίκες, γέροντες και παιδιά ήταν έτοιμοι να υπερασπιστούν μετά του αίματος τους την εθνική τους υπερηφάνεια. Χιλιάδες ένοπλοι και βαθύτατα συγκινημένοι πολίτες υπέστειλαν την Ελληνική σημαία και υψώθηκε στον ουρανό του Αργυροκάστρου η σημαία της Αυτόνομου Πολιτείας.

«Χάριν της υπέρτατης Εθνικής ανάγκης κατεβιβάσθης, ω θείον όνειρον, ημών τε και των πατέρων μας γαλανόλευκη μας, εθνική μας Σημαία. Αλλά αντί Σου δεν ανυψώνομεν ξένην αλλά την θυγατέρα σου, Ηπειρωτικήν προωρισμένην να κατησχίση κατά της αλβανικής ημισελήνου!» ήταν τα λόγια που είπε δακρυσμένος ο Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως.

Τους μήνες που ακολούθησαν διεξήχθησαν σκληρές μάχες σε πόλεις και χωριά της Βορείου Ηπείρου, μεταξύ του στρατού των Βορειηπειρωτών και των Αλβανών που βρίσκονταν σε διαρκή οπισθοχώρηση. Με τον αυτονομιακό αγώνα, οι Βορειοηπειρώτες πέτυχαν την υπογραφή του Πρωτοκόλλου της Κέρκυρας στις 17 Μαΐου  1914, που παραχωρούσε πολλά προνόμια εκκλησιαστικά, διοικητικά, σχολικά και γλωσσικά στον Ελληνισμό της Βορείου Ηπείρου. Το πρωτόκολλο αποδέχθηκε άνευ όρων η Αλβανία και έτσι η Ελλάδα αποκτά τον πρώτο διεθνή τίτλο επί της Βορείου Ηπείρου.

Παρόλα αυτά, το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας δεν εφαρμόστηκε ποτέ στη πράξη και 105 χρόνια μετά ο Ελληνισμός της Βορείου Ηπείρου παραμένει υπόδουλος στο βαθύ κράτος της Αλβανίας, που τους στερεί βασικά δικαιώματα. Ο Ελληνικός Στρατός απελευθέρωσε την Βόρεια Ήπειρο 3 φορές από ξένα δεσμά, ενώ διεξήχθη και ο αυτονομιακός αγώνας.

Η πραγματική λύτρωση όμως εκείνων των ανθρώπων που έδωσαν την ζωή τους για να προστατέψουν τη Βόρεια Ήπειρο δεν επήλθε ποτέ στα 105 χρόνια που πέρασαν από την ανακήρυξη της αυτονομίας της. Η 17η Φεβρουαρίου 1914 αποτελεί ιστορικό σημείο καμπής για την έκβαση του Βορειοηπειρωτικού ζητήματος. Οι Βορειοηπειρώτες από τότε, διεκδίκησαν πολλές φορές διαχρονικά την απελευθέρωση και δεν υποχώρησαν ποτέ από τις θέσεις εκείνων των ανθρώπων που έγραψαν ιστορία. Όμως, οι μικροκομματικές σκοπιμότητες των εκάστοτε κυβερνήσεων, ο διχασμός και η έλλειψη εθνικού σθένους βοήθησαν στη διαιώνιση του προβλήματος και την υλοποίηση των σχεδίων των Μεγάλων Δυνάμεων που χάραξαν ανάλογα με τα προσωπικά τους συμφέροντα τη μοίρα της αιμορροούσας Βορείου Ηπείρου.

Εμείς, ως Έλληνες της Κύπρου, κατανοούμε πλήρως τα προβλήματα του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού. Κατανοούμε επακριβώς τι σημαίνει να είσαι μακριά από την αγκαλιά της Μάνας Ελλάδας και παρόλα αυτά να συνεχίζεις να την αγαπάς κάθε μέρα περισσότερο. Δηλώνουμε ότι θα σταθούμε έμπρακτα δίπλα στα αδέλφια μας με όποιο τρόπο χρειαστεί. Το Βορειοηπειρωτικό ζήτημα ΔΕΝ έχει λήξει και ο Ελληνισμός ΔΕΝ έχει πει την τελευταία του λέξη. Μπορεί οι Αλβανοί να προσπαθούν συνεχώς να αφελληνίσουν τη περιοχή με απαλλοτριώσεις περιουσιών και κοινωνικές διακρίσεις. Αλλά ο Βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός έχει μάθει να υπομένει. Οι εκάστοτε ελλαδικές κυβερνήσεις έχουν πει διάφορα παχιά λόγια για το ζήτημα περί «γεφυρών φιλίας» μεταξύ της Ελλάδας και της μειονότητας, αλλά από λόγια έχει χορτάσει ο λαός. Επί της ουσίας όμως, δεν έχει πραγματοποιηθεί καμιά ενέργεια στήριξης της μειονότητας που παλεύει μόνη της απέναντι στο βαθύ κράτος της Αλβανίας.

«Από τη Λευκωσία ως την Κορυτσά, Έλληνες παλεύουνε για τη Λευτεριά»

Γραφείο Τύπου

Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης