Ανάκληση ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Στην ανάκληση των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση προχώρησε το Ευρωκοινοβούλιο μετά από πρόταση της Ολλανδής Ευρωβουλευτού της ευρώ-ομάδας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατικών, Κάτι Πίρι, στις 14 Μαρτίου. Η πρόταση περί «παγώματος των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας» πέρασε με 370 ψήφους υπέρ, 109 κατά και 143 αποχές.

Το ψήφισμα που υιοθέτησε το Ευρωκοινοβούλιο μετά από εισήγηση της Ολλανδής ευρωβουλευτού, προτρέπει μεταξύ άλλων την Τουρκία να αποσύρει τα κατοχικά στρατεύματα της από την Κύπρο, να παραδώσει την περίκλειστη πόλη της Αμμοχώστου στον ΟΗΕ και καλεί την Τουρκία να συνεργαστεί με την Ελλάδα και την Κύπρο για το πυρηνικό εργοστάσιο στο Άκκιουγιου. Επίσης, παρά το γεγονός ότι χαιρετίζεται η άρση της έκτακτης ανάγκης που επιβλήθηκε μετά το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 2016 και συγκέντρωνε πολλές εξουσίες στα χέρια του Τούρκου Προέδρου, το ΕΚ εκφράζει την ανησυχία του για το γεγονός ότι πολλές από αυτές τις εξουσίες παρέμειναν στις αρμοδιότητες του Τούρκου Σουλτάνου μετά την αναθεώρηση του Συντάγματος.

Το συγκεκριμένο ψήφισμα συμβάλλει στην αποδόμηση του μοντέλου του «κράτους Δικαίου που σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα», που παρουσίασαν οι πολιτικοί αξιωματούχοι σε Ελλάδα και Κύπρο για την Τουρκία. Αναφέρεται στον ηγέτη του φιλοκουρδικού κόμματος, Σελαχατίν Ντεμιρτάς, που βρίσκεται στη φυλακή εξαιτίας των απόψεων του, τη φυλάκιση αθώων πολιτών με την αβάσιμη δικαιολογία της συμμετοχής σε πραξικόπημα χωρίς δίκαιη δίκη και για την γενικότερη κατάφωρη καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που συμβαίνουν αυτή τη στιγμή στην Τουρκία.

Το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών, όπως και ο εκπρόσωπος τύπου του κυβερνώντος κόμματος, ΑΚΡ, αντίκρισαν με οργή την απόφαση του ΕΚ. Συγκεκριμένα, οι ανακοινώσεις τους κάνουν λόγο για «ακροδεξιά στάση της Ευρώπης» και για «υποστηρικτές της τρομοκρατίας και όχι της Δημοκρατίας». Επίσης, ανέφεραν πως δεν συμμερίζονται την άποψη του ΕΚ και ότι δεν σημαίνει κάτι για την Τουρκία η «συμβουλευτική απόφαση» του.

Πώς θα μπορούσε να ενταχθεί η Τουρκία στην ΕΕ όταν το αυταρχικό καθεστώς του Ερντογάν πιστεύει ότι τα οφέλη από μια κοινή σχέση μπορούν να είναι α λα καρτ; Πώς να ενταχθεί η Τουρκία στην ΕΕ όταν κατέχει εδώ και 45 χρόνια ευρωπαϊκό έδαφος και δεν πράττει καμιά ενέργεια προς την κατεύθυνση της Απελευθέρωσης του; Πώς να ενταχθεί στην ΕΕ όταν δεν αναγνωρίζει ένα κράτος-μέλος της και κρατά κλειστά τα λιμάνια και τα αεροδρόμια της για αυτό; Τα μηνύματα που έπρεπε να λάβει η Τουρκία είναι πολύ διαφορετικά από τον τρόπο που δείχνει να τα εξέλαβε. Η Τουρκία, με την καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την κατοχή στην Κύπρο και την αποκήρυξη του Κουρδικού Αγώνα ως «τρομοκρατική αποσχιστική ενέργεια» δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης του γεγονότος ότι ποτέ δεν επιθυμούσε πραγματικά την ένταξη της στην ΕΕ.

Παρά τα όποια θετικά μπορούν να προκύψουν για την πατρίδα μας μέσα από αυτή την έκθεση προκύπτουν και αρκετά αρνητικά. Δηλαδή, παρά το γεγονός ότι «μπαίνει στον πάγο» η ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας όπως θα έπρεπε να μπει εδώ και καιρό, παράλληλα τίθενται οι βάσεις για αναβάθμιση της τελωνειακής ένωσης μεταξύ Ευρώπης και Τουρκίας.

Οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Τουρκίας αποτελούν ένα φιάσκο από την πρώτη μέρα. Το γεγονός ότι σταμάτησε αυτή η τραγελαφική διαδικασία αποτελεί σημαντικό γεγονός, αλλά η «αναβάθμιση» της όποιας τελωνειακής ένωσης επιβραβεύει τον νεοσουλτάνο για την αντιδημοκρατική και αντιευρωπαϊκή του πολιτική.

Τα δύο κράτη του Ελληνισμού, επένδυσαν στην όποια ευρωτουρκική προοπτική με σκοπό την δήθεν επίλυση του Κυπριακού προβλήματος και των προβλημάτων της Ελλάδας με την Τουρκία. Αντίθετα, η Ευρώπη είδε το συγκεκριμένο ζήτημα προς όφελος της, εκμεταλλευόμενη την μικρή Κύπρο που εδώ και χρόνια εξυπηρετεί τα συμφέροντα της ΕΕ στην περιοχή, χωρίς να παίρνει ανταλλάγματα. Η Ευρώπη και οι δυτικές παγκόσμιες ελίτ ενδιαφέρονται για την επίλυση του Κυπριακού, όχι βάσει δικαίου, αλλά με σκοπό να εξυπηρετήσουν και κάποια από τα συμφέροντα της Τουρκίας, κερδίζοντας ακόμα ένα ισχυρό σύμμαχο στην Ανατολική Μεσόγειο του βεληνεκούς της Τουρκίας.

Επίσης, όσον αφορά την Ελλάδα, η κατάσταση είναι περίπλοκη. Ενώ η Ελλάδα έχει υιοθετήσει την πολιτική του «καλού παιδιού» εξυπηρετώντας όλα τα συμφέροντα των ισχυρών, οι «οικονομικές κρίσεις» που επηρεάζουν μόνο τους πολίτες και η λήψη αποφάσεων προς το συμφέρον ξένων και έναντι της Ελλάδας, μαρτυρούν την ανθελληνική στάση της Ευρώπης και της δυτικής παγκόσμιας συμμαχίας, σε συνδυασμό με τη διαχρονική στάση των εκάστοτε κυβερνήσεων.

Η συγκεκριμένη απόφαση μπορεί να παγοποιεί τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις, αλλά διατηρεί την Τουρκία ως εταίρο της ΕΕ. Η Ευρώπη κρατά ανοιχτή την πόρτα σε μια οικονομική συμμαχία με την Τουρκία. Αυτού του είδους η ανεκτικότητα της Κύπρου και της ΕΕ έχει φέρει την Τουρκία σε θέση ισχύος στο Κυπριακό ζήτημα, αφού προβάλλει συνεχώς νέες διεκδικήσεις. Είναι γεγονός ότι εδώ και χρόνια η Τουρκία επενδύει μόνο στο φόβο της δικής μας πλευράς και στα συμφέροντά της. Οφείλουμε λοιπόν, εμείς ως Ελληνισμός, να επενδύσουμε σε μια στρατηγική που θα αποδώσει και να σκεφτούμε τα βήματα που θα ακολουθήσουμε από εδώ και πέρα, αξιολογώντας τα θετικά και αρνητικά της συγκεκριμένης έκθεσης.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Advertisements