Τα σύνορα μας είναι στην Κερύνεια

Να λοιπόν που έτρεξαν να ανησυχήσουν πως με το άνοιγμα της Αμμοχώστου και τον εποικισμό της θα χαθούν οι ελπίδες για την «επανένωση». Πλανώνται πλάνην οικτρά αυτοί που θεωρούν πως η Αμμόχωστος μπορεί να λειτουργήσει ως το «δόλωμα», προκειμένου να δεχτούμε και να σωπάσουμε μπροστά σε οποιαδήποτε λύση που δεν προνοεί την επιστροφή και του τελευταίου πρόσφυγα στο σπίτι του και τον σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα. Είναι γελασμένοι πως θα αφήσουμε στο παζάρεμα την Κερύνεια, τη Μόρφου, τη Μια Μηλιά, το Ριζοκάρπασο, τη Μεσαορία, την Ακανθού, την Πυργά και τόσες άλλες πόλεις και χωριά που εδώ και 45 χρόνια υποφέρουν κάτω από τη μπότα του Αττίλα.

Το άνοιγμα της Αμμοχώστου αποτελεί μια καταισχύνη, καθώς ο κατακτητής στο πέρασμα του δεν σέβεται και δεν αφήνει τίποτα όρθιο. Το γεγονός αυτό το μαρτυρούν οι τάφοι, κατεστραμμένες εκκλησίες και τα ερημωμένα σπίτια στην κατεχόμενη γη μας. Η Αμμόχωστος, μια τόσο όμορφη πόλη στα χέρια του βάρβαρου εισβολέα. Είναι αδιανόητο λοιπόν να σταθούμε άπραγοι μπροστά στην νέα απειλή της κατεχόμενης μας πόλης. Οι ψηλές πολυκατοικίες, οι θαυμαστές ακρογιαλιές και ο απίστευτος πολιτισμός της Αμμοχώστου δεν αφήνουν περιθώρια για μισόλογα και σάπιες υποσχέσεις. Αυτή η πόλη χρειάζεται την ανάσα των ανθρώπων της, των παλιών και των νέων, που περιμένουν τη μέρα της Απελευθέρωσης για να την αναστήσουν ξανά.

Ακόμα και αν γκρεμίσουν την παλιά πόλη και χτίσουν καινούργια, αν ξεριζώσουν κάθε τι που θυμίζει Ελληνισμό σε αυτή τη γη και αν επεκτείνουν και τον εποικισμό, ούτε τότε θα τους ανήκει. Γιατί πολύ απλά «ο άνθρωπος είναι ο τόπος του». Αυτή η γη έγινε ένα με τους κατοίκους της και δεν μπορεί κανένας και τίποτα να την αποσυνθέσει όσα χρόνια και αν περάσουν. Ο αγώνας είναι κοινός και δεν μπορεί να διαχωρίζεται. Η λευτεριά δεν καταλαβαίνει από σύνορα πόλεων και οδοφραγμάτων. Τα γκρεμίζει. Τα ξεπερνά και φτάνει εκεί που η ψυχή του ανθρώπου επαναπαύεται. Εκεί που νιώθει πραγματικά ελεύθερος και όχι δέσμιος του κατακτητή του.

Έτσι και εμείς, δεν αγωνιζόμαστε επιλεκτικά για την Αμμόχωστο ή την Κερύνεια. Αγωνιζόμαστε για κάθε κατακτημένη πόλη και για το μικρότερο χωριό. Αν δεν πράξουμε τον αγώνα μας συλλογικά, τότε είμαστε καταδικασμένοι να ζήσουμε σκλάβοι για πολλά χρόνια ακόμα. Αυτοί που όντας «ελεύθεροι» επιθυμούν να σκλαβωθούν από μόνοι τους, να βάλουν δηλαδή την ταφόπλακα του Ελληνισμού της Κύπρου με την λαμπρότερη υπογραφή τους, είναι αφελείς αν πιστεύουν πως δεν θα βρουν μπροστά τους ανθρώπους αποφασισμένους να κάνουν τα πάντα για να τους ανακόψουν.

Δεν μπορούμε να ζητάμε «λύση να’ ναι κι ότι να’ ναι». Οφείλουμε πρώτα να συλλογιστούμε το ένδοξο παρελθόν μας, να βιώσουμε το άθλιο μας παρόν και να ατενίσουμε το αβέβαιο μας μέλλον και μετά να πράξουμε. Αν σκεφτεί κανείς αυτό, τότε θα καταλάβει γιατί η μόνη εφικτή και δίκαιη λύση είναι η Απελευθέρωση. Γιατί αποτελεί τη μόνη λύση που θα διαφυλάξει τα κατεχόμενα χωριά μας από τη θύελλα του τουρκικού επεκτατισμού που παρασύρει ό,τι αληθινό και όμορφο στο πέρασμα της.

Γιατί αποτελεί τη μόνη λύση που τα δικά μας παιδιά θα μπορούν να παίζουν ανέμελα στις παραλίες της Αμμοχώστου, της Κερύνειας, του Ριζοκαρπάσου και της Μόρφου. Γιατί η Μεσαορία θα γεμίσει με αγρότες δουλευτές που θα πονούν τη γη τους. Γιατί μόνο τότε οι πορτοκαλιές της Μόρφου και της Αμμοχώστου θα ανθίσουν ξανά. Δεν θα πάψουμε ποτέ να αγωνιζόμαστε και να αγαπάμε αυτόν τον τόπο. Ο δρόμος έχει ποτιστεί με το αίμα των χιλιάδων παλαιών ηρώων μας, αλλά και των νεότερων, του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού που μας καθοδηγούν στην Αμμόχωστο, μετά στο Ριζοκάρπασο, στην Κερύνεια και στη Μόρφου. Αυτός είναι ο προορισμός μας, αυτός είναι ο αγώνας μας. Η επιστροφή! Γιατί κάτι λιγότερο από το να ζούμε ελεύθεροι στη γη που μας ανήκει, θα ήταν ντροπή για κάποιον που θέλει να λέγεται άνθρωπος.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Νομοσχέδιο Μενέντεζ-Ρούμπιο

Υπερψηφίστηκε από το Αμερικάνικο Κογκρέσο το πολύβουο νομοσχέδιο του Ρεπουμπλικάνου Γερουσιαστή Μάρκο Ρούμπιο και του Δημοκρατικού Ρόμπερτ Μενέντεζ σχετικά με τις σχέσεις των ΗΠΑ και των συμμάχων της στην Ανατολική Μεσόγειο με τροποποιήσεις. Στους «συμμάχους» της, η Αμερική περιλαμβάνει την Κυπριακή Δημοκρατία, την Ελλάδα, το Ισραήλ, αλλά και την Αίγυπτο. Την ίδια ώρα το νομοσχέδιο ασκεί δριμύ κριτική στην Τουρκία για την αγορά των S-400 από τη Ρωσία και την αύξηση των συμμαχικών τους σχέσεων την τελευταία περίοδο.

Υπήρξαν ποικίλες αντιδράσεις από τα κόμματα. Θετική αντίδραση είχε το κυβερνών κόμμα του Δημοκρατικού Συναγερμού, αλλά και η νεοσύστατη ΔΗΠΑ, ενώ κυρίως αρνητικές ήταν οι αντιδράσεις του ΑΚΕΛ και της ΕΔΕΚ. Το ΑΚΕΛ συγκεκριμένα, αναφέρει ότι το Νομοσχέδιο εξυπηρετεί τα συμφέροντα των ΗΠΑ και μόνο και μετατρέπει την Κύπρο σε πεδίο αντιπαραθέσεων και συγκρούσεων. Το ίδιο δεν αντιτίθεται στην αναβάθμιση των σχέσεων με τις ΗΠΑ, εφόσον αυτή δεν πλήττει τα συμφέροντα της ΚΔ και δεν θέτει σε κίνδυνο τις σχέσεις με άλλες χώρες, σύμφωνα με την ανακοίνωση του κόμματος.

Επίσης, η ΕΔΕΚ έχει αναφέρει ότι το Νομοσχέδιο Μενέντεζ, παρόλο που επιβάλλει κυρώσεις στην Τουρκία, εντάσσει ξεκάθαρα την Κυπριακή Δημοκρατία στη σφαίρα επιρροής των ΗΠΑ και των συμμάχων της. Ανακοινώσεις εξέδωσαν και οι διάφορες οργανώσεις Ομογενών Ελλήνων Κυπρίων στις ΗΠΑ, αναφέροντας ότι διαφωνούν με τις δηλώσεις του Άντρου Κυπριανού και τη στάση του ΑΚΕΛ γενικότερα στο ζήτημα. Συγκεκριμένα, η θέση τους είναι ότι ο κ. Κυπριανού παραποιεί το περιεχόμενο και την προέλευση του Νομοσχεδίου και υποβαθμίζει το περιεχόμενο του.

Το εμπάργκο όπλων είχε επιβληθεί στην Κυπριακή Δημοκρατία από τις ΗΠΑ το 1987 δήθεν για να μην προμηθεύονται με όπλα το νόμιμο κράτος της ΚΔ και το κατοχικό καθεστώς στο νησί, ούτως ώστε να σταματήσουν οι εχθροπραξίες μεταξύ τους και να εξευρεθεί λύση στο Κυπριακό Ζήτημα. Παρόλο που δεν προμήθευαν με όπλα το κατοχικό καθεστώς, προμήθευαν την Τουρκία, η οποία τότε ήταν πολύ σημαντικός σύμμαχος των ΗΠΑ στην περιοχή και το εμπάργκο όπλων που επέβαλαν οι ΗΠΑ στην Τουρκία το 1974 σταμάτησε 4 χρόνια μετά. Έτσι, έμμεσα προμήθευαν όπλα και το ψευδοκράτος, αφού η Τουρκία δεν σταμάτησε ποτέ να στέλνει οπλισμό και στρατεύματα στο κατεχόμενο τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Αυτό το γεγονός είναι κάτι που αναγνωρίζεται στο Νομοσχέδιο στο Τμήμα 2, Παράγραφος 25. Την ίδια ώρα όμως, αναφέρεται και ο προβληματισμός των ΗΠΑ για το γεγονός ότι η ΚΔ απέκτησε όπλα ρωσικής προέλευσης στο παρελθόν, «κάτι που συνιστά πρόκληση των συμφερόντων των ΗΠΑ». Σύμφωνα με το Νομοσχέδιο, έπρεπε δηλαδή η ΚΔ να παραμείνει άοπλη και αμυντικά απενεργοποιημένη την ίδια στιγμή που το ψευδοκράτος ενισχυόταν συνεχώς με αμερικάνικα όπλα, που έφταναν από την ηπειρωτική Τουρκία.

Το Νομοσχέδιο ψηφίστηκε στο αμερικάνικο Κογκρέσο στον απόηχο της κόντρας των ΗΠΑ-Τουρκίας για την προμήθεια του ρωσικού συστήματος πυραύλων S-400. Κάνει ξεκάθαρο ότι δεν θα παραχωρήσει στην Τουρκία τα αμερικάνικα αεροπορικά μαχητικά, εκτός εάν ακυρωθεί η αγορά των S-400 από την Τουρκία, καθώς υπάρχει ο φόβος για εκμάθηση των μυστικών των σχεδίων του ΝΑΤΟ από τους Ρώσους.

Επίσης, αναφέρει ότι η ΚΔ πρέπει να αποτρέψει την ρωσική επιρροή στην περιοχή με διάφορα μέσα. Πρώτο από αυτά,είναι η άρνηση παροχής λιμενικών υπηρεσιών σε ρωσικά πλοία που προστέθηκε με τροποποιήσεις, η απενεργοποίηση του ρωσικού εξοπλισμού στην περιοχή και μέσω αυτών να εμποδιστεί η επέμβαση της Ρωσίας στην περιοχή. Κάποιος που κατέχει τη στοιχειώδη γνώση όσον αφορά τα οπλικά συστήματα της ΚΔ, αντιλαμβάνεται πως είναι αδύνατον να απενεργοποιηθούν τα ρωσικά στρατιωτικά οπλικά συστήματα, καθώς σε αυτά βασίζεται η Άμυνα της χώρας αυτή τη στιγμή. Τα σημαντικότερα επιθετικά αεροπορικά μέσα της Εθνικής Φρουράς είναι τα ρωσικά Mi-35, ενώ τα ρωσικά Τ-80 και ΒΜΡ-3 αποτελούν τη ραχοκοκαλιά των Τεθωρακισμένων οχημάτων και αρκετοί οπλίτες είναι χρεωμένοι με τυφέκια τύπου ΑΚ-74 ρωσικής προέλευσης. Επίσης, υπάρχουν Μοίρες Πυροβολικού με ρωσικό πυροβόλο TOR-M1. Αυτές δεν είναι μικρολεπτομέρειες και δεν μπορεί μια ολόκληρη αμυντική γραμμή μιας χώρας να αλλάξει, απλά για να ικανοποιηθούν οι ορέξεις των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.

Επίσης, στο κείμενο του Νομοσχεδίου αναφέρεται στο Τμήμα 5Α, Παράγραφος 2Β ότι «είναι προς το συμφέρον των ΗΠΑ η ένταξη της ΚΔ στοΝΑΤΟϊκόπρόγραμμα του Συνεταιρισμού για την Ειρήνη».Η είσοδος της Κύπρου στο ΝΑΤΟδεν είναι τόσο απλή υπόθεση αν συμπεριληφθεί ο παράγοντας Τουρκία και η άσκηση άμεσου βέτο από αυτή. Οι χώρες που συμμετέχουν στον Συνεταιρισμό όμως είναι αναγκασμένες να συμμετέχουν στις διεργασίες του ΝΑΤΟ και πρέπει να προσαρμόσουν τα οπλικά τους συστήματα με τα συστήματα του. Αυτό σημαίνει ότι θα γνωρίζει η Τουρκία τα αμυντικά σχέδια της Κυπριακής Δημοκρατίας! Την ίδια ώρα, θα είναι αναγκασμένη η Κύπρος να συμμετέχει στις επιθετικές ενέργειες του ΝΑΤΟ,όπως ήταν ο βομβαρδισμός της Σερβίας. Η έμμεση ένταξη της Κύπρου σε ένα διεθνή οργανισμό στον οποίο συμμετέχει και η Τουρκία θα την καταστήσει έμμεσα σύμμαχο της. Δηλαδή, η Κύπρος που τελεί εδώ και 45 χρόνια υπό τουρκική κατοχή θα είναι έμμεσα σύμμαχος της Τουρκίας.

Στο Τμήμα 6 του Νομοσχεδίου γίνεται λόγος για παραχώρηση του ποσού των δύο εκατ. δολαρίων από το 2020 σε Κύπρο και Ελλάδα για βοήθεια στρατιωτικής εκπαίδευσης. Το ποσό αποσαφηνίζεται πλήρως με τις τροποποιήσεις. Η παροχή οικονομικής βοήθειας για καλύτερη στρατιωτική εκπαίδευση είναι πλήρως αποδεκτή και σημαντική. Η Παράγραφος 3 του Τμήματος κάνει λόγο για «εγκαθίδρυση σχέσεων μεταξύ των στρατιωτικών των δύο χωρών».

Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι φέτος διεξάγεται για πρώτη φορά το πρόγραμμα «PublicPolicyProgram» μεταξύ ΗΠΑ και ΚΔ και έχει να κάνει με την εκπαίδευση νέων Ελληνοκυπρίων που έχουν ενδιαφέρον να ασχοληθούν με την πολιτική. Διεξάγεται από το Ελληνοαμερικάνικο Λόμπι στις ΗΠΑ και θα φιλοξενεί ένα αριθμό νέων στο Κογκρέσο όπου και θα εκπαιδεύονται πάνω στις διεθνείς σχέσεις και την πολιτική. Άξιον απορίας είναι γιατί έρχεται στην επιφάνεια τώρα αυτό το ζήτημα και γιατί να θέλει η Αμερική να εκπαιδεύσει τη «νέα γενιά πολιτικών» της Κύπρου όπως αναφέρει.

Ακόμα, στο Νομοσχέδιο γίνεται λόγος και για την παραχώρηση του Αυτοκέφαλου της Ορθόδοξης Ουκρανικής Εκκλησίας, αφού αναφέρει ότι η κυβέρνηση της Ρωσίας προσπαθεί να επηρεάσει την απόφαση του Πατριάρχη Βαρθολομαίου. Είναι ξεκάθαρο ότι αυτό το ζήτημα παίρνει νέες εθνικές προεκτάσεις αντί για εκκλησιαστικές που θα έπρεπε να έχει.

Όσον αφορά τα ενεργειακά, το Νομοσχέδιο εκφράζει την πεποίθηση ότι θα μπορούσε να ιδρυθεί ένα κοινό Ενεργειακό Κέντρο ΗΠΑ-Ανατολικής Μεσογείου και ένα Κέντρο Ενεργειακής Κρίσης, που το δεύτερο θα μπορούσε να φιλοξενηθεί από την Κύπρο αν υπάρχει η δυνατότητα εκ μέρους μας. Γενικότερα, στα ενεργειακά η θέση των ΗΠΑ που εκφράζεται και από τους Μενέντεζ-Ρούμπιο είναι η ενίσχυση της ΚΔ, η άρρηκτη συνεργασία των δύο χωρών πάνω στο ζήτημα και η κοινή αντιμετώπιση τους σε οποιαδήποτε τουρκική πρόκληση. Είναι σημαντικό να διατηρήσει η ΚΔ έναν τόσο σημαντικό σύμμαχο όπως οι ΗΠΑ, ειδικά τη δεδομένη στιγμή που εντείνονται οι τουρκικές προκλήσεις με τη γεώτρηση του «Πορθητή», αλλά επιβάλλεται να μην παραχωρηθεί εθνική κυριαρχία.

Οι τροποποιήσεις που προστέθηκαν αφορούν κυρίως τεχνικής φύσεως θέματα, αλλά και πρακτικά ζητήματα. Η πρώτη αφορά την ξεκάθαρη θέση των ΗΠΑ ότι δεν πρέπει να παρέχεται πρόσβαση στα λιμάνια της ΚΔ σε ρωσικά πλοία, κάτι που αποτελεί καταπάτηση της κυριαρχίας της ΚΔ. Επίσης, αφορά τη συνεργασία Κύπρου και ΗΠΑ για την καταπολέμηση του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος. Η δεύτερη θέτει τα ποσά που θα διαθέσουν οι ΗΠΑ σε Ελλάδα και Κύπρο για στρατιωτική βοήθεια. Ενώ η τρίτη, είναι ξεκάθαρα τεχνικής φύσεως, παρόλα αυτά διόλου ασήμαντη, αφού τοποθετεί σε ξεχωριστό κεφάλαιο την παραβίαση της Κυπριακής ΑΟΖ από την Τουρκία.

Επίσης, σημαντικό είναι να αναφερθεί ότι υπερψηφίστηκε η άρση του εμπάργκου όπλων προς την ΚΔ με λεκτικό ταυτόσημο του Νομοσχεδίου, στον νόμο S1790 για τον προϋπολογισμό της Άμυνας των ΗΠΑ.

Γενικότερα, το Νομοσχέδιο είναι μια σημαντική εξέλιξη.Καταδικάζει τις προκλητικότατες ενέργειες της Τουρκίας σε Κύπρο και Αιγαίο και υπόσχεται αντιμετώπιση τους. Παρόλα αυτά, είναι λογικό να προωθεί τα συμφέροντα της χώρας στην περιοχή, αφού είναι ένα νομοσχέδιο από αυτήν. Όμως, είναι διαφορετικό το να προωθεί μια χώρα τα συμφέροντα της και διαφορετικό να επιζητά την υποτέλεια μιας άλλης προς αυτήν. Αν το Νομοσχέδιο γίνεται καλή τη καρδία για να βοηθήσει την Κυπριακή Δημοκρατία να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις και παράλληλα να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των ΗΠΑ, καλώς να ορίσει.

Η ξεκάθαρη προώθηση των συμφερόντων της Κυπριακής Δημοκρατίας στα ενεργειακά, η καταδίκη των τουρκικών προκλήσεων, όπως και η πρωτοφανής επίθεση που διενεργούν οι ΗΠΑ για τους S-400 μέσω του Νομοσχεδίου αποτελεί λάδι στη φωτιά στις ήδη τεταμένες σχέσεις μεταξύ Τουρκίας-ΗΠΑ. Κάτι τέτοιο όμως, ωθεί την Τουρκία στο άρμα της Ρωσίας και την καθιστά σύμμαχο της τουλάχιστον όσον αφορά την Ανατολική Μεσόγειο, αφού στη Συρία είναι αντιμαχόμενα μέρη, αφού η Ρωσία αποτελεί υποστηρικτή του Μπασσάρ Αλ Άσσαντ, ενώ η Τουρκία των τζιχαντιστών και των διάφορων ισλαμικών τρομοκρατικών οργανώσεων.

Η στήριξη της Αμερικής στο μέσο αυτής της ενεργειακής κρίσης που περιήλθε το νησί μας είναι πολυσήμαντη. Είναι μια από τις λίγες φορές που οι ΗΠΑ μίλησαν ξεκάθαρα για κατοχή στην Κύπρο.Και οι δύο γερουσιαστές έχουν μια γενικότερη τάση να υποστηρίζουν τις θέσεις της ΚΔ και του Ελληνισμού με αποφασιστικότητα. Εξίσου σημαντικό είναι ότι το Νομοσχέδιο υποστηρίζεται τόσο από Δημοκρατικούς, όσο και από Ρεπουμπλικάνους Γερουσιαστές.

Από την άλλη, αν η χώρα μας επιθυμεί πραγματικά συμμαχίες πρέπει να ξεκινήσει από τα βασικά. Η επανενεργοποίηση του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος είναι εκ των ουκ άνευ αν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε τις τουρκικές προκλήσεις. Το κυρίως Ελλαδικό κράτος είναι η Μητέρα Πατρίδα του Ελληνισμού και είναι απαραίτητο η Κύπρος να διατηρεί κοινή γραμμή μαζί του στο πλαίσιο της απεμπλοκής από την κατοχή. Το σημαντικότερο όλων είναι να προστατευτεί η εθνική κυριαρχία του νησιού μας με την επανενεργοποίηση του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος και με τησύναψη κατάλληλων συμμαχιών να αντιμετωπιστεί ο τουρκικός βραχνάς. Και με αυτές τις συνθήκες να τοποθετηθεί το Κυπριακό Ζήτημα στη βάση της εισβολής και κατοχής και όχι του δικοινοτισμού.

Εν κατακλείδι, το συγκεκριμένο Νομοσχέδιο μπορεί να χρησιμοποιηθεί σωστά και ως διπλωματικό όπλο, αναπτύσσοντας έτσι σχέσεις που θα φανούν χρήσιμες σε γεωστρατηγικό επίπεδο. Είναι επιτακτική ανάγκη η μελέτη του και η εξαγωγή ενός πορίσματος σχετικά με τον τρόπο που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί. Δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί αυτό με την ίδια επιπολαιότητα που αντιμετωπίζονται γενικότερα οι διεθνείς εξελίξεις από την ΚΔ. Το Νομοσχέδιο αυτό ενδεχομένως να αποτελέσει την αρχή μιας εθνοκεντρικής πολιτικής που θα τοποθετεί το Κυπριακό στη βάση της Απελευθέρωσης.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Δηλώσεις Κυριάκου Μητσοτάκη περί ΑΟΖ και Αιγαίου

Τεταμένες είναι για άλλη μια φορά οι σχέσεις Ελλάδας – Κύπρου με την Τουρκία εξαιτίας της προκλητικότητας της Τουρκίας, τόσο στην κυπριακή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), όσο και στο Αιγαίο. Δεν είναι η πρώτη φορά άλλωστε που η Τουρκία παραβιάζει περιοχή κυριαρχίας Ελλάδας και Κύπρου, χωρίς μάλιστα να δεχτεί οποιαδήποτε αντίδραση από τις κυβερνήσεις των δύο κρατών, παρά μόνο νερόβραστες ανακοινώσεις και χλιαρά μέτρα. Κλιμακώθηκε η ένταση, καθώς μετά τη γεώτρηση του «Πορθητή» στην κυπριακή ΑΟΖ και την αποστολή και δεύτερου γεωτρύπανου στην περιοχή, η Τουρκία πραγματοποίησε άσκηση με πραγματικά πυρά μεταξύ Ρόδου και Καστελλόριζου, ενώ προανήγγειλε με NAVTEX καινούρια άσκηση στα χωρικά ύδατα της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Σε πρόσφατες δηλώσεις του, ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Κυριάκος Μητσοτάκης, προσερχόμενος στη Σύνοδο Κορυφής του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στις Βρυξέλλες τόνισε: «Η Τουρκία αποδεικνύει πλήρη έλλειψη σεβασμού του διεθνούς δικαίου στα εθνικά και κυριαρχικά δικαιώματα της Κύπρου στην ΑΟΖ» και «αυτές οι προκλήσεις πρέπει να αντιμετωπιστούν σε ευρωπαϊκό επίπεδο και, εάν συνεχίσουν, η ΕΕ πρέπει να επιβάλει κυρώσεις στην Τουρκία».

Είναι αδιαμφισβήτητο ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να λάβει μέτρα και κυρώσεις, διότι η Τουρκία παραβιάζει συνεχώς χωρικά ύδατα χώρας μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παρόλα αυτά, κύριε Μητσοτάκη, η πρώτη χώρα που πρέπει να είναι δίπλα στην Κύπρο είναι η Ελλάδα. Αυτό θα μπορούσε να γίνει αν το κόμμα σας υποστήριζε την επανενεργοποίηση του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος. Αναρωτιόμαστε γιατί κανένας Ελλαδίτης πολιτικός δεν αναφέρει ότι εκτός από την αναγκαιότητα παρέμβασης της ΕΕ, πρέπει να επιβληθούν κυρώσεις λόγω της Ελληνικής αλληλεγγύης.

Χάρη στη γεωγραφική θέση της Κύπρου, πολλές γειτονικές χώρες έχουν καταστεί απειλή για το νησί μας. Οπότε, το ενιαίο αμυντικό δόγμα κρίνεται απαραίτητο μετά από τις συνεχείς προκλητικές ενέργειες της Τουρκίας. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε, ότι η πρώτη χώρα η οποία μπορεί να δράσει άμεσα είναι η Ελλάδα λόγω του άρρηκτου δεσμού που υπάρχει ανάμεσα στα δυο Ελληνικά κράτη. Επίσης, για να αντιμετωπιστεί η τούρκικη επιθετικότητα, πρέπει επιτέλους να εκμεταλλευτεί στο έπακρο η ΚΔ τις υπόλοιπες συμμαχίες που έχει συνάψει.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης συνέχισε τις δηλώσεις του αναφέροντας την υποψηφιότητα του Manfred Weber για την προεδρία της Κομισιόν. «Υποστηρίζουμε πλήρως την υποψηφιότητα του Manfred Weber για την προεδρία της Επιτροπής. Το ΕΛΚ είναι η μεγαλύτερη ομάδα στο κοινοβούλιο και είμαστε ξεκάθαροι ότι προσβλέπουμε στη θέση του Προέδρου της Επιτροπής. Τον Μ. Weber που προσωπικά υποστήριξα, επέλεξε το ΕΛΚ στο συνέδριο της ομάδας και εναπόκειται σε εμάς, το ΕΛΚ, να καθορίσουμε ποιοι είναι υποψήφιοι για την προεδρία της Επιτροπής».

Όπως φαίνεται για άλλη μια φορά κύριε Μητσοτάκη ξεχάσατε. Ξεχάσατε οτι ο Μanfred Weber και το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα αντιτάχθηκαν στο ψήφισμα για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων. Επίσης, επιβεβαιώνετε ξανά την ταύτιση των θέσεων του κόμματος σας με τις φιλοτουρκικές θέσεις του ΕΛΚ και του Δημοκρατικού Συναγερμού που αναφέρονται στην εφαρμογή της ΔΔΟ ως λύση του Κυπριακού, όπως και των πολιτικών λιτότητας που οδήγησαν στη φτωχοποίηση των λαών της ΕΕ.

Γενικότερα, ο κ. Μητσοτάκης επιδίδεται σε μια πολιτική εκ του ασφαλούς, χρησιμοποιώντας την ελαφριά λαϊκίστικη μέθοδο που χρησιμοποιούσε η Νέα Δημοκρατία από πάντα. Ακολουθώντας μια «ευρωπαϊκή» οδό, αρνούμενη να αντικρίσει την αλήθεια κατάματα. Ότι ο «φιλοευρωπαϊσμός» τον οποίο επικαλείται δεν σημαίνει να έχεις φιλικές σχέσεις με τους ηγέτες των ευρωπαϊκών κέντρων λήψης αποφάσεων στις Βρυξέλλες και στη Χάγη, αλλά ότι πρέπει να απαιτούμε τις ανάλογες κινήσεις και αντιδράσεις από τους Ευρωπαίους εταίρους μας. Ότι η νερόβραστη εθνική πολιτική που ακολουθεί, οδηγεί και είναι πιθανόν να συνεχίσει να οδηγεί την Ελλάδα στον βούρκο της ηθικής και οικονομικής εξαθλίωσης.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Που ακριβώς είναι η υπερηφάνεια;

Είδαμε για ακόμα μια φορά τις παρελάσεις υπερηφάνειας να προσβάλλουν τα Ελληνοχριστιανικά ιδεώδη και τις Ελληνικές αρχές και αξίες. Αναρωτηθήκαμε ξανά πως είναι δυνατόν κάποιος να επιζητεί τον σεβασμό και την «κοινωνική δικαιοσύνη» όταν δεν σέβεται και δεν είναι δίκαιος προς την ίδια την κοινωνία της οποίας επιζητεί την επιβεβαίωση. Είδαμε στην Αθήνα ένα εκ των συμμετεχόντων να κυκλοφορεί γυμνός με την ελληνική σημαία τυλιγμένη μπροστά από το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη, περιγελώντας τον Ιερό αυτό χώρο. Ενώ στη Θεσσαλονίκη, είδαμε τα πλέον εμετικά πανό με αναγραφές του τύπου «…η Ελλάδα να πεθάνει να ζήσουμε εμείς».

Πως είναι δυνατόν η Ελλάδα, ο άρρηκτος σύνδεσμος της Ορθόδοξης πίστης με τον πολιτισμό και τη πατρίδα να φτάνει σε αυτό το σημείο. Σε ένα σημείο ασέβαστης ύβρης και αλόγιστης ατίμωσης των ιερών αυτού του τόπου. Στα δύσκολα χρόνια που πέρασε ο Ελληνισμός, τρία στοιχεία τον κράτησαν ζωντανό, η Θρησκεία με οδηγό τον Χριστό, η Πατρίδα με αγάπη προς τη Γαλανόλευκη και η Οικογένεια ως η γέφυρα των προγόνων και των απογόνων.

Πως απαιτούν αναγνώριση των δικαιωμάτων τους, όταν καταργούν και ισοπεδώνουν τα θεία και ιερά αυτού του τόπου; Πως είναι δυνατόν να απαιτούν με τον πιο εξευτελιστικό τρόπο τον σεβασμό στην ιδιαιτερότητα τους, αφού οι ίδιοι με τις πράξεις τους προσβάλλουν τα Ιερά σύμβολα στα οποία πιστεύει μεγάλη μερίδα του πληθυσμού; Γιατί, το να εμφανίζεται ένας άνδρας γυμνός μπροστά στους Εύζωνες της προεδρικής φρουράς στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη, προκειμένου να υπερηφανευτεί για τις επιλογές του, μόνο ασέβεια παρουσιάζει προκαλώντας αποτροπιασμό μεγάλης μερίδας της κοινωνίας.

Με το να ζητά κάποιος τον «θάνατο» του Έθνους του, προκειμένου να δηλώσει την αντίθεση του στους θεσμούς που περικλείει αυτός ο όρος, δεν μπορεί να εξασφαλίσει τον σεβασμό της κοινωνίας. Ο σεβασμός δεν απαιτείται ούτε επιβάλλεται, μονάχα κερδίζεται. Δεν μπορούμε να βάλουμε όλους τους ανθρώπους με την συγκεκριμένη ιδιαιτερότητα στο ίδιο τσουβάλι, καθώς υπάρχει και η μερίδα αυτών που σέβεται την αντίθετη γνώμη και κατανοεί ότι το να διεκδικεί κάποιος τα δικαιώματα του με αυτό τον τρόπο, μπορεί να τους εξασφαλίσει μόνο την αποτροπή και την ενίσχυση της αντίθετης άποψης. Παρόλα αυτά, δεν βρέθηκε κανένας από αυτούς που διαφωνούν να εκφράσει δημόσια την αντίθεση του στα γεγονότα, ούτε κανένας να απομονώνει συγκεκριμένες ενέργειες από αυτούς.

Όμως,  όταν και μερίδα των ίδιων αναρωτιέται που είναι η υπερηφάνεια σε αυτό το καρναβάλι είμαστε υποχρεωμένοι να αναρωτηθούμε και εμείς. Μήπως σε αυτά είναι μπλεγμένοι και άλλοι φορείς που θέλουν όντως να πεθάνει η Ελλάδα; Ο Ελληνισμός θα παραμείνει ζωντανός εις τους αιώνες των αιώνων, όσες παρελάσεις υποτιθέμενης υπερηφάνειας και να γίνουν και όσες σκευωρίες και αν σκαρώσουν πίσω από την πλάτη του.

Εμείς, ως νεολαία που γαλουχηθήκαμε με Ελληνορθόδοξες αξίες, ως νέοι που επιζητούν τα δικαιώματα τους να ζήσουν Ελεύθεροι στην κατεχόμενη τους πατρίδα, αρνούμαστε να αποδεχτούμε κάτι που δεν σέβεται αυτή την χώρα και τους πολίτες της. Αν θέλει κάποιος την αποδοχή μας, πρέπει πρώτα ο ίδιος να σεβαστεί τον εαυτό του. Πρέπει πρώτα να αποδεχτεί την κοινωνία στην οποία ζει και μετά να ζητήσει τα δικαιώματα του. «Η Ελευθερία του καθενός ξεκινά εκεί που τελειώνει η Ελευθερία του άλλου». Αυτό σημαίνει ότι ο καθένας είναι ελεύθερος να κάνει τις επιλογές του, χωρίς να προσβάλλει τα ιδεώδη κανενός άλλου. Εμείς θα παραμείνουμε πιστοί στις αρχές και τις αξίες της ελληνικής παραδοσιακής οικογένειας. Θα παραμείνουμε πιστοί στα Ελληνοχριστιανικά ιδεώδη και δεν πρόκειται να αποδεχτούμε όσους προσπαθούν να τα καταπολεμήσουν. Η Ελλάδα δεν θα πεθάνει για να ζήσει κανένας. Όλοι εμείς είμαστε υποχρεωμένοι αν χρειαστεί να πεθάνουμε για την Ελλάδα.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

«Χώμα που μ’ ανάστησες Αμμόχωστος»

Διαβουλεύσεις με την Άγκυρα για διάνοιξη της περίκλειστης πόλης της Αμμοχώστου, που είναι σφραγισμένη από την βάρβαρη τουρκική εισβολή του 1974, ξεκίνησε το κατοχικό καθεστώς. Αν παρθεί τελικά τέτοια απόφαση, η Αμμόχωστος θα προσαρτηθεί τελικά από το ψευδοκράτος μετά από 45 χρόνια εμπαιγμού του λαού μας.

Αρχικά, μας έλεγαν ότι η περίκλειστη πόλη θα παραδιδόταν στην Κυπριακή Δημοκρατία ως δείγμα καλής θελήσεως για να ξεκινήσουν οι συνομιλίες για το Κυπριακό. Αργότερα μας έλεγαν ότι θα είναι το πρώτο ζήτημα που θα διευθετηθεί πριν από την ολική «διευθέτηση» του Κυπριακού, αν μπορεί κανείς να κατονομάσει την τουρκοποίηση μέσω της ΔΔΟ ως διευθέτηση. Μετά την ανακήρυξη του ψευδοκράτους έγιναν οι πρώτες προσπάθειες εποικισμού της. Ούτε τότε ίδρωσε το αυτί μας, αντιδρούσαμε με νερόβραστες ανακοινώσεις και προσφυγές σε διεθνείς οργανισμούς αντί να πάρουμε σοβαρά μέτρα. Έπειτα μας είπαν ότι θα επιστραφεί με τη δια-«λύση» του Κυπριακού.

Πλέον όμως οι μάσκες έπεσαν. Μας το είπαν ξεκάθαρα πως θα προσαρτήσουν το περίκλειστο τμήμα της πόλης που αγαπήσαμε κι ας τηνγνωρίσαμε μόνο μέσα από τις ιστορίες των γονιών και των παππούδων μας, από φωτογραφίες και κοιτάζοντας από το αιματοβαμμένο συρματόμπλεγμα της κατοχής. Ήδη ξεκίνησαν οι πρώτες υλικοτεχνικές μελέτες. Ο ίδιος ο ψευτοπρωθυπουργός, μας έτριψε στο πρόσωπο ότι «η πόλη-φάντασμα θα γίνει ξανά Λας Βέγκας». Αυτά είναι τα όνειρα τους. Να μετατρέψουν τις ελληνικότατες πόλεις που έκλεψαν σε κακέκτυπα των δυτικών πόλεων, απλά για να κρύψουν την εσωτερική ασχήμια που θα έχουν οι πόλεις και τα χωριά μας, αφού αυτές οι πέτρες θα νοσταλγούν τους κατοίκους από τους οποίους τις έκλεψαν.

«Παλαιότερα, προσέλκυσε προσωπικότητες όπως η Σοφία Λορέν και η Μέριλιν Μονρό» περηφανεύεται ο κατοχικός κυβερνήτης. Όντως, προσέλκυσε διασημότητες. Πριν την βάρβαρη τουρκική εισβολή του 1974, πριν την κλέψετε και την μετατρέψετε σε ένα έρημο τόπο που θυμίζει κινηματογραφική δυστοπία. Πριν την κάνετε να μοιάζει με «μουτζουρωμένο στιχάκι».

Πάνω σε όλα τα ψεύτικα τα λόγια, τα μεγάλα, ο τ/κ ψευδοπρωθυπουργός είπε και μια αλήθεια. «Λύση ομοσπονδίας στην Κύπρο δεν μπορεί να λειτουργήσει». Όχι προφανώς, ο τουρκόφρων Ερσίν Τατάρ δεν ασπάζεται τις ιδέες περί Απελευθέρωσης του κατεχόμενου τμήματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά εννοεί μια λύση με τη μορφή των δύο κρατών. Αυτοί είναι οι σκοποί τους και τους κάνουν γνωστούς εδώ και δεκαετίες.

Αλλά οι πολιτικοί άρχοντες του τόπου μας προτιμούν τα δείπνα «κοινωνικού περιεχομένου» με τους ηγέτες του ψευδοκράτους. Είναι άξιο απορίας πως ο εκλεγμένος ηγέτης ενός νόμιμου κράτους και μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης παρίσταται σε «κοινωνικό δείπνο» με διπλωμάτη των Μαρωνιτών και τον εγκάθετο της Άγκυρας και κύριο εκφραστή της ερντογανικής πολιτικής ατζέντας. Είναι αδιανόητο ο Πρόεδρος της Κύπριακης Δημοκρατίας να παρευρίσκεται σε δείπνο με τον ψευδοϋπουργό εξωτερικών του ψευδοκράτους την ίδια ώρα που αυτός συμμετέχει σε «κυβέρνηση» που απροκάλυπτα δηλώνει ότι θα ανοίξει την Αμμόχωστο για το κατοχικό καθεστώς.

Μια πιθανή διάνοιξη της περίκλειστης πόλης θα σήμαινε πολλά δεινά για την Κυπριακή Δημοκρατία. Θα είναι πολύ πιο εύκολος ο εποικισμός της Αμμοχώστου εάν κριθούν όλες οι παλιές κατοικίες κατεδαφιστέες στις μελέτες και θεωρηθεί αναγκαία η κατοίκηση της. Οι πολυκατοικίες της Αμμοχώστου, το σύμβολο της στα χρόνια της κατοχής και της προσφυγιάς θα καταστραφούν. Όχι όμως τα όνειρα των παλιών κατοίκων της να επιστρέψουν στα παλιά τους διαμερίσματα και τα παλιά τους σπίτια, όπως και οι ελπίδες των νέων αυτού του τόπου που έχουν βαθιά μέσα τους ριζομένη την επιστροφή στην γή των προγόνων τους.

Η Αμμόχωστος, η Κερύνεια, η Μόρφου, η Γιαλούσα, η Λύση, το Πραστιό, η Άχνα, το Ριζοκάρπασο, η Περιστερονοπηγή και όλα τα κατεχόμενα χωριά μας δεν είναι κάπου μακριά. Η επιστροφή μας σε αυτά δεν είναι ένα όνειρο απατηλό. Ο εποικισμός της Αμμοχώστου και όλες οι παράνομες και προκλητικές ενέργειες του κατοχικού καθεστώτος και της Τουρκίας γίνονται για να τσακίσουν το ηθικό το δικό μας και των πατεράδων μας που έφυγαν από τα χωριά τους και άφησαν πίσω τους ένα κομμάτι της ψυχής τους. ΔΕΝ θα αφήσουμε να καταρρακωθεί το ηθικό μας. Η Αμμόχωστος μας καρτερεί.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

 

Τουρκοκυπριακές διεκδικήσεις και σε ελεύθερες περιοχές

Κύμα διεκδικήσεων ξέσπασε από την πλευρά των τ/κ, όσον αφορά περιουσίες που βρίσκονται υπό την ιδιοκτησία τους στις ελεύθερες περιοχές, οι οποίες είχαν δοθεί από την Κυπριακή Δημοκρατία σε Ελληνοκύπριους πρόσφυγες μετά την τουρκική εισβολή του 1974. Σύμφωνα με την εκπρόσωπο της Νομικής Υπηρεσίας, Έλλη Φλωρέντζου, οι περιπτώσεις διεκδίκησης των τ/κ περιουσιών σε επίπεδο αστικών αγωγών, είτε με το αίτημα της αποζημίωσης, είτε άμεσης επιστροφής της περιουσίας είναι πάνω από 85. Μέχρι στιγμής, οι περιπτώσεις διεκδικήσεων αφορούν περιοχές στα Πολεμίδια της Λεμεσού, τη Δρομολαξιά της Λάρνακας και την Τίμη της Πάφου.

Όσον αφορά τα Πολεμίδια, ένας τ/κ και ένας Ελληνοκύπριος που εμφανίστηκαν ως διαχειριστές της περιουσίας αποβιώσαντος τ/κ, απέστειλαν το περασμένο έτος κλητήριο ένταλμα, μέσω του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, σε 52 οικογένειες Ελληνοκυπρίων προσφύγων ζητώντας τους να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Ζήτησαν διάταγμα δικαστηρίου που θα διατάσσει μεταξύ άλλων να τερματιστεί οποιαδήποτε παράνομη επέμβαση στα ακίνητα, αφού θεωρείται ότι επεμβαίνουν σε αυτά και να καταβληθούν επίσης αποζημιώσεις από τους Ελληνοκύπριους πρόσφυγες για την παράνομη επέμβαση. Την ίδια στιγμή, οι 52 οικογένειες δεν έχουν διορίσει ακόμα δικηγόρο για υπεράσπιση, αφού δεν έχουν ενημερωθεί από το Υπουργείο Εσωτερικών για την ανάληψη των δικηγορικών εξόδων.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη γη παραχωρήθηκε στους Ελληνοκύπριους πρόσφυγες από την Κυπριακή Δημοκρατία ως κρατική, για σκοπούς αυτοστέγασης. Για το γεγονός αυτό, ο Κοινοτάρχης Πολεμιδιών είχε αναφερθεί στην υποχρέωση των προσφύγων να κινηθούν νομικά κατά του κράτους, «γιατί τους ξεγέλασε». Η υπόθεση των Πολεμιδιών βρίσκεται σε εκκρεμότητα στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού.

Στην περίπτωση της Δρομολαξιάς, ο τ/κ ιδιοκτήτης απέστειλε προ ολίγων ημερών επιστολή μέσω Ελληνοκύπριου δικηγόρου σε 22 οικογένειες που διαμένουν στην περιοχή που βρίσκεται υπό την ιδιοκτησία του. Ο εν λόγω τ/κ απευθύνεται απευθείας στους πρόσφυγες μέσω της επιστολής, καλώντας τους είτε να τον αποζημιώσουν, είτε να εγκαταλείψουν την οικία τους. Αναφέρεται μεταξύ άλλων, «Ο κύριος ……. είναι πρόθυμος να παραχωρήσει την ιδιοκτησία του, έναντι ανταλλάγματος έτσι ώστε να εκδοθούν στο όνομά σας τίτλοι ιδιοκτησίας, πλήρους κυριότητος και όχι ενοικίασης». Διαπιστώθηκε, ωστόσο, ότι ο τ/κ ιδιοκτήτης δεν πληροί τα κριτήρια του περί Κηδεμόνα Τουρκοκυπριακών Περιουσιών Νόμου, οπότε δεν αποτελεί δικαιούχο της γης. Σύμφωνα με το Γραφείο Διαχείρισης Τουρκοκυπριακών Περιουσιών, ο ενδιαφερόμενος όπως και συγγενείς του, σφετερίζονται ελληνοκυπριακές περιουσίες στα κατεχόμενα, κάτι που θεωρείται ως αποτρεπτικός παράγοντας από τα δικαστήρια για διεκδίκηση γης στις ελεύθερες περιοχές.

Επιπλέον, σύμφωνα με την Επίτροπο Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, Ειρήνη Λοϊζίδου, το περιεχόμενο της επιστολής του δικηγόρου φαίνεται εκ πρώτης όψεως να παραβιάζει τη νομοθεσία περί διαφύλαξης προσωπικών δεδομένων. Για τον λόγο αυτό, το Υπουργείο Εσωτερικών θα απευθυνθεί στον δικηγόρο του ιδιοκτήτη για περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης.

Το 2012 είχαν κατατεθεί τρία πωλητήρια έγγραφα για αγοραπωλησία γης που αφορούσε 125 τεμάχια στην Τίμη Της Πάφου. Σε αυτά περιλαμβάνονταν γεωργικοί κλήροι, μέρος του αεροδρομίου της Πάφου και μέρος του προσφυγικού συνοικισμού στην Τίμη. Επιτράπηκε, εν τέλει, η πώληση των τριών τεμαχίων, για τα οποία διαπιστώθηκε ότι εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης ήταν ένας τ/κ που είχε εγκαταλείψει την Κύπρο από το 1953, οπότε δεν θεωρείτο πολίτης της Κυπριακής Δημοκρατίας και κατά συνέπεια η γη δεν μπορούσε να κηδεμονευτεί από το κράτος.

Η πώληση των υπόλοιπων τεμαχίων έχει απορριφθεί, αφού οι κληρονόμοι των ιδιοκτητών τους κατέχουν τεράστιες ελληνοκυπριακές περιουσίες στα κατεχόμενα. Επίσης, ο Κηδεμόνας τ/κ περιουσιών, δηλαδή το Υπουργείο Εσωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας, προχώρησε σε απαλλοτρίωση περίπου 30 εκ των 125 τεμαχίων για σκοπούς δημοσίου συμφέροντος. Ακολούθησε προσφυγή των τ/κ ιδιοκτητών εναντίον του Κηδεμόνα, η οποία εκκρεμεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου. Η οικογένεια των τ/κ διεκδικεί περίπου 800 σκάλες γης, ενώ ταυτόχρονα Ελληνοκύπριος υποστηρίζει ότι αγόρασε ή και διαχειρίζεται συνολικά 1500 σκάλες γης, τις οποίες διεκδικεί.

Η τουρκική βάρβαρη εισβολή του 1974 άφησε πίσω της χιλιάδες νεκρούς, εκτοπισθέντες, αγνοούμενους και εγκλωβισμένους. Εννιά μόλις χρόνια μετά, οι Τούρκοι ανακηρύττουν το δικό τους ψευδοκράτος στο βόρειο τμήμα του νησιού, διεκδικώντας μέχρι και σήμερα την διεθνή αναγνώρισή του. Κι ενώ η μισή Κύπρος παραμένει σκλαβωμένη, με τις τραγικές συνέπειες της παράνομης τουρκικής επιχείρησης να ταλανίζουν ακόμα το νησί μας, επιτρέπουμε σε τ/κ να διεκδικούν εδάφη σε ελεύθερες περιοχές, όπου έχουν ανεγερθεί προσφυγικοί οικισμοί. Οι Ελληνοκύπριοι πρόσφυγες που αναμένουν ακόμα τη δικαίωσή τους, κινδυνεύουν να προσφυγοποιηθούν για δεύτερη φορά, από τους ίδιους ανθρώπους.

Η απαίτησή μας για επιστροφή όλων ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ των προσφύγων στις πατρογονικές τους εστίες είναι δεδομένη. Ωστόσο, οι πλείστοι τ/κ διεκδικητές, είναι οι ίδιοι που κατέχουν παράνομα περιουσίες Ελληνοκυπρίων εκτοπισθέντων στα κατεχόμενα. Οι τ/κ, παραβλέποντας πολλές φορές τον νόμο περί κατοχής ελληνοκυπριακών περιουσιών, διεκδικούν εδάφη και στην ελεύθερη Κύπρο. Παρόλα αυτά, η Κυπριακή Δημοκρατία δείχνει να περιθωριοποιεί τους Ελληνοκύπριους πρόσφυγες.

Εμείς, ως Έλληνες της Κύπρου που απαιτούν τη διασφάλιση των δικαιωμάτων του λαού μας, θα σταθούμε στο πλευρό των προσφύγων μας που παραμένουν ανυπεράσπιστοι από το κράτος. Έχουμε χρέος απέναντι στους Έλληνες πληγέντες της εισβολής να υπερασπιστούμε τα εδάφη και τις περιουσίες μας, υποσχόμενοι ότι ο Αγώνας για δικαίωση και Ελευθερία θα συνεχιστεί μέχρι τέλους.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Το «Γιαβούζ» προ των πυλών

Με βάση τις εξελίξεις των τελευταίων μηνών που λαμβάνουν χώρα στην Ανατολική Μεσόγειο, παρατηρούμε ότι η Τουρκία πραγματοποιεί μια άνευ όρων επίθεση στο νησί μας. Σκοπός της είναι να καταφέρει να αποτρέψει τις διαδικασίες για εξόρυξη φυσικού αερίου της Κυπριακής Δημοκρατίας και να καταφέρει να λάβει τους S-400 και τα F-35 από ΗΠΑ και Ρωσία, καταφέρνοντας έτσι να έχει κύριο ρόλο σε Αιγαίο, Μεσόγειο και Μέση Ανατολή.

Η Άγκυρα μέσω δηλώσεων διά των αξιωματούχων της, αλλά και μέσω του ιδίου του Νεοσουλτάνου Ερντογάν κάνει ξεκάθαρες τις επιθετικογενείς προθέσεις της. Δεν έμεινε όμως μόνο στα λόγια και στις απειλές αυτή τη φορά. Φρόντισε με την επέκταση στα Στροβίλια, τις συνεχείς παραβιάσεις, τις σεισμογραφικές έρευνες, αλλά και με την πρόσφατη εισβολή του «Πορθητή» στην Κυπριακή ΑΟΖ μόλις 60 ναυτικά μίλια από την Πάφο να διατρανώσει ότι δεν πρόκειται να μείνει απαθής. Εν συνεχεία, η Τουρκία στέλνει στον κόλπο της κατεχόμενης Καρπασίας το «Γιαβούζ», το οποίο αποτελεί το δεύτερο γεωτρύπανο της. Αξιοσημείωτο είναι ότι στην εν λόγω περιοχή, το ερευνητικό πλοίο «Μπαρμπαρός» έχει διαπράξει αρκετές και πολύμηνες σεισμογραφικές έρευνες.

Με αυτό τον τρόπο η κατοχική δύναμη ουσιαστικά «σφραγίζει» την Κυπριακή ΑΟΖ και από τις δύο της πλευρές. Η έκκληση του «Γιαβούζ» έχει γίνει δια μέσου του παράνομου ψευδοκράτους προς την τουρκική εταιρεία ΤΡΑΟ, η οποία και ανταποκρίθηκε. Επίσης, ο εκπρόσωπος του ψευδοκράτους στην Νέα Υόρκη, Ισμέτ Κορούκογλου, διαμηνύει σε επιστολή του προς τον Γ.Γ πως το παράνομο καθεστώς ανακοίνωσε σεισμικές έρευνες και στη συνέχεια γεωτρήσεις στα θαλασσοτεμάχια F και G, που αντιστοιχούν για την τουρκική πλευρά στα θαλασσοτεμάχια 1, 2, 8, 9,  μέρος του 13 και 12 (όχι το «Αφροδίτη») της Κυπριακής ΑΟΖ. Στα συγκεκριμένα θαλασσοτεμάχια που είναι αδειοδοτημένα από την Κυπριακή Δημοκρατία για δραστηριοποίηση της ιταλικής ΕΝΙ.

Η Τουρκία δηλώνει δυσαρεστημένη που δεν έχει λόγο στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας με βάση το Διεθνές Δίκαιο και τη Σύμβαση της Θάλασσας. Προσπαθεί απεγνωσμένα να δημιουργήσει τετελεσμένα στην περιοχή και κατ’ επέκταση το μπλοκάρισμα των διαδικασιών. Με αυτό τον τρόπο θα επιδιώξει το «γκριζάρισμα» ορισμένων σημείων ζωτικής σημασίας, όπως έπραξε και στο Αιγαίο και θα μπει στο παιχνίδι του φυσικού πλούτου της Κύπρου. Επικαλείται τα δικαιώματα των τ/κ και δηλώνει υπέρμαχη τις διασφάλισης τους, αλλά είναι φανερό ότι ενδιαφέρεται μόνο για τα δικά της συμφέροντα.

Σημαντικό είναι το γεγονός ότι η Άγκυρα ενδέχεται τον Αύγουστο ή Σεπτέμβριο να μετακινήσει ένα εκ των δύο γεωτρυπάνων που βρίσκονται στην περιοχή, έτσι ώστε να το εγκαταστήσει κοντά στο Καστελλόριζο, όπου ελληνική και κυπριακή ΑΟΖ ενώνονται με αποτέλεσμα η τουρκική ΑΟΖ να παραμένει περίκλειστη στα παράλια της Τουρκίας. Η Αθήνα ,ωστόσο, ανησυχεί για την επίτευξη θερμού επεισοδίου στην περιοχή, όπως διαμήνυσε ο Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας, κ. Κατρούγκαλος.

Σε συνάντηση που είχαν ο κ. Κατρούγκαλος με τον ΥπΕξ της Τουρκίας, ο αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας φάνηκε να ανησυχεί μόνο για την ελληνική κυριαρχία, αγνοώντας τις παραβιάσεις της Τουρκίας εις βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η όλη κατάσταση θυμίζει την περίπτωση των Ιμίων που και πάλι η Ελληνική κυβέρνηση ήταν σε διαδικασία ανασυγκρότησης, καθώς η κυβέρνηση είχε αλλάξει. Ίσως η Τουρκία να περιμένει τις επικείμενες εκλογές που ανακήρυξε ο κ. Τσίπρας προκειμένου να υλοποιήσει το στρατηγικό της πλάνο. Εξ ίσου σημαντικό είναι το γεγονός ότι την Τρίτη, 11 Ιουνίου 2019, πραγματοποιήθηκαν παραβιάσεις από 19 τουρκικά μαχητικά στον εναέριο χώρο της Ελλάδας.

Η Τουρκία παίζει ένα διπλό παιχνίδι με Ουάσιγκτόν και Μόσχα. Πιστεύει πως θα καταφέρει να πείσει τις ΗΠΑ να της παραχωρήσουν τα αεροπορικά μαχητικά F-35, παρά την αγορά των S-400, κάτι που δεν πρόκειται να δεχτούν οι ΗΠΑ. Ωστόσο, οι ΗΠΑ γνωρίζουν την αδυναμία της Τουρκίας και αυτή δεν είναι άλλη από την οικονομία. Όταν εφάρμοσαν εμπάργκο εις βάρος της, η τουρκική λίρα κατρακύλησε.

Κάποια μέτρα έχουν ήδη παρθεί κατά της Τουρκίας, όπως η παύση εκπαίδευσης των πιλότων της στα F-35 από τους Αμερικάνους, αλλά δεν αρκούν. Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν βρίσκεται σε αδιέξοδο, εντούτοις αυτό μπορεί να τον οδηγήσει σε μια «επιπόλαια» κίνηση που λόγω της προχειρότητας μας, ίσως να λειτουργήσει εις βάρος μας αντί να την εκμεταλλευτούμε. Την ίδια ώρα, η Κυπριακή Δημοκρατία εξέδωσε εντάλματα σύλληψης για το πλήρωμα του «Πορθητή» κάτι το οποίο προκάλεσε την αποχώρηση ορισμένων εταιριών και υπαλλήλων που εμπλέκονταν. Ήταν μια ορθή ενέργεια, που αν και προκάλεσε τις εν λόγω αποχωρήσεις καθώς και την έντονη αντίδραση της Τουρκίας, δεν φαίνεται να την ανησυχεί, αντιθέτως απειλεί με νέα και πιο δυναμικά μέτρα.

Ωστόσο, η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι ΗΠΑ παραμένουν χλιαρές και εξέδωσαν μόνο ανακοινώσεις χωρίς να προχωρήσουν σε μέτρα που θα αναγκάσουν την Τουρκία να συμμορφωθεί και να σεβαστεί τις νόμιμες ενέργειες που διαπράττει η Κυπριακή Δημοκρατία με τους «συμμάχους» της στην Ανατολική Μεσόγειο. Η επεκτατική και αλαζονική στρατηγική της Άγκυρας σε συνδυασμό με την έλλειψη στρατηγικής από την Αθήνα και τη Λευκωσία μπορεί εύκολα να κάνει την ΚΔ να υποκύψει ξανά στα θελήματα της Τουρκίας.

Ελλάδα και Κύπρος θα έπρεπε να έχουν μια εθνική στρατηγική ως ασπίδα απέναντι στις τουρκικές προκλήσεις και επιδιώξεις. Αντιθέτως, λιβανίζουμε το ενιαίο αμυντικό δόγμα και δεν κάνουμε την παραμικρή προσπάθεια για επανενεργοποίησή του. Το βέβαιο για την κατάσταση που επικρατεί είναι πως μια οποιαδήποτε εμπλοκή ή θερμό επεισόδιο, είναι πιο πιθανό να λειτουργήσει εις βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου, αφού η εξωτερική πολιτική των δύο χωρών είναι ανύπαρκτη, όπως και η στρατιωτική ισχύς, ιδίως αυτή της Κύπρου. Ο εξοπλισμός και η συνεργασία σε όλα τα επίπεδα θα έπρεπε να αποτελεί επιτακτική ανάγκη καθώς θα λειτουργήσουν ως αποτρεπτικός παράγοντας μπροστά στις ενέργειες της Τουρκίας. Παρατηρούμε τους κρατικούς αξιωματούχους να προσπαθούν να προστατέψουν την ΚΔ από τη μόνιμη ζημιά που μπορεί να προκληθεί. Όλες αυτές οι ενέργειες θα έπρεπε να είχαν γίνει εδώ και χρόνια, προκειμένου να είμαστε σε θέση να διαφυλάξουμε αυτά που μας ανήκουν. Για εμάς και για τα παιδιά μας.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης