Γενική Συνέλευση ΟΗΕ

Πολλά τα γεγονότα και οι εξελίξεις στη φετινή Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Για ακόμα μια χρονιά, η ΓΣ του ΟΗΕ έτυχε εκμετάλλευσης από πολλούς ηγέτες, ούτως ώστε να πραγματοποιήσουν αρκετές διμερείς συναντήσεις μεταξύ των εκπροσώπων των κρατών που βρίσκονταν στην Νέα Υόρκη για τη ΓΣ.

Από το βήμα της ΓΣ του ΟΗΕ απεύθυναν τον λόγο στους πολίτες του κόσμου όλοι οι ηγέτες των κρατών-μελών του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Από το συγκεκριμένο βήμα, οι ηγέτες έχουν την ευκαιρία να παρουσιάσουν σε όλο τον κόσμο τα προβλήματα της χώρας τους, να μιλήσουν για παγκόσμια προβλήματα ή και να καταγγείλουν καταστάσεις που ταλανίζουν τις χώρες τους. Από αυτό το βήμα, έχουν γίνει παγκοσμίως γνωστά προβλήματα που η μεγαλύτερη μερίδα του πληθυσμού δεν γνώριζε.

Σε αυτό το κλίμα, ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης, εκπροσώπησε τον λαό μας, ενώ οι τηλεοπτικοί δέκτες όλου του κόσμου ήταν στραμμένοι πάνω του. Τι κι αν οι Τούρκοι αξιωματούχοι προσπάθησαν να τραβήξουν τα φώτα της δημοσιότητας, αποχωρώντας για ακόμα μια φορά τη στιγμή που θα μιλούσε ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο κ. Αναστασιάδης είχε την ευκαιρία να μιλήσει σε όλο τον κόσμο για το εθνικό μας πρόβλημα. Να καταγγείλει την Τουρκία για τα εγκλήματα πολέμου που έχει διαπράξει και να διατρανώσει την άκρατη θέληση της ΚΔ για Απελευθέρωση των κατεχόμενων εδαφών μας.

Αμ δε! Έχει γίνει πλέον κουραστικό να παρατηρούμε τους αξιωματούχους της ΚΔ να φάσκουν και να αντιφάσκουν, αναγκάζοντας την διεθνή κοινότητα να μην παίρνει ποτέ στα σοβαρά τις διεκδικήσεις μας. Είναι το πλέον αντιδεοντολογικό να κατηγορεί κάποιος την Τουρκία για κατοχή, εισβολή, παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και λίγο μετά να αναφέρει ότι ο τρόπος επίλυσης αυτού του προβλήματος, είναι η συνομολόγηση στους όρους αναφοράς και η αποδοχή από την Τουρκία της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Η ΔΔΟ νομιμοποιεί τα τετελεσμένα της εισβολής και της συνεχιζόμενης κατοχής και ας αρνείται ο ΠτΔ να το αποδεχτεί.

Βλέπουμε να παίζεται ένα καλοστημένο παιχνίδι πάνω στην πλάτη του Ελληνισμού της Κύπρου, ειδικότερα τους τελευταίους μήνες. Η ΔΔΟ είναι μοντέλο λύσης που η Τουρκία διατύπωσε πρώτη και ήταν η παντοτινή επιδίωξη της από τις πρώτες συνομιλίες. Παρόλα αυτά, τον τελευταίο καιρό αρκετοί Τούρκοι αξιωματούχοι κάνουν λόγο για λύση συνομοσπονδίας και δύο κρατών. Κάποιος θα μπορούσε να αναρωτηθεί γιατί να σταθούν ενάντια στην πάγια θέση τους και να αναζητήσουν άλλες λύσεις.

Ξεκάθαρα, οι Τούρκοι δεν επιθυμούν άλλη λύση πέραν της ΔΔΟ. Είναι η καλύτερη λύση για αυτούς με την εκ περιτροπής προεδρεία, τον ίδιο αριθμό βουλευτών, την σταθμισμένη ψήφο, την «πολιτική ισότητα». Γιατί να αναζητήσουν κάτι άλλο όταν αυτό που θέλουν είναι στο τραπέζι; Μα για να αναγκάσουν την Κύπρο να αποδεχτεί όπως κάνει πάντα τις ανεκδιήγητες επεκτατικές θέσεις τους, που θα καταστήσουν την «ομοσπονδιακή» Κύπρο σε προτεκτοράτο της Άγκυρας.

Υπό φυσιολογικές συνθήκες, ένα κανονικό κράτος θα καταλάβαινε την πλεκτάνη που προσπαθούν να στήσουν οι Τούρκοι και θα σταματούσε κάθε διπλωματική επικοινωνία μαζί τους, εφόσον και τα πλοία τους βρίσκονται στην ΑΟΖ μας. Αντιθέτως, είδαμε τον Υπουργό Εξωτερικών της ΚΔ, Νίκο Χριστοδουλίδη, να παρακαλά τον Τούρκο ΥπΕξ, Μεχμέτ Τσαβούσογλου στην Νέα Υόρκη για να συνομολογήσει στους όρους αναφοράς. Αυτή, σε καμιά περίπτωση δεν θυμίζει στάση κατεχόμενης χώρας που επιθυμεί την Απελευθέρωση της.

Οι αφελείς ηγετίσκοι που θυσιάζουν την Κυπριακή Δημοκρατία στον βωμό της προσωπικής ανέλιξης δεν εμπνέουν σε καμιά περίπτωση τον λαό να αγωνιστεί για την Ελευθερία του. Δυστυχώς όμως, βρίσκουν υποστηρικτές εντός του νησιού, ανθρώπους που παριστάνουν τους «ειρηνιστές», που πιστεύουν ότι θα ρίξουν το Τείχος του Βερολίνου και δεν λένε να κατανοήσουν ότι το Κυπριακό είναι πρόβλημα εισβολής και κατοχής και όχι δικοινοτικό.

Από την άλλη, αντί η Μάνα Ελλάδα να σταθεί μπροστάρισσα στον Αγώνα ενάντια στην κατοχή, βυθισμένη στον βούρκο της «επαναπροσέγγισης» που την έριξαν οι εκάστοτε πολιτικές της ηγεσίες, συνθηκολογεί μέσω του πρωθυπουργού της Κυριάκου Μητσοτάκη στην ΔΔΟ που καταλύει την Κυπριακή Δημοκρατία, τη μόνη δικλείδα ασφαλείας του Ελληνισμού της Κύπρου.

Ο πρωθυπουργός από τα πρώτα δείγματα γραφής του, δείχνει ότι μάλλον θα κινηθεί σε μια χλιαρή εξωτερική πολιτική, ακολουθώντας την ασφαλή  δίοδο του στρουθοκαμηλισμού, αγνοώντας τα προβλήματα. Ούτε καν έθεσε στη συνάντηση που είχε με τον Ταγίπ Ερντογάν το θέμα των τουρκικών προκλήσεων. Ο ίδιος και ο  ΠτΔ βροντοφώναζαν από το βήμα της ΓΣ του ΟΗΕ ότι δεν θα αποδεχτούν «την πολιτική των κανονιοφόρων». Όμως, επιμένουν να πραγματοποιηθεί «άτυπη πενταμερής», στην οποία θα συμμετέχει η Τουρκία και το ψευδοκράτος ως ισάξια «κοινότητα» με το μόνο αναγνωρισμένο κράτος στο νησί, την Κυπριακή Δημοκρατία, την ίδια ώρα που τα τουρκικά πλοία παραβιάζουν καθημερινά την ΑΟΖ της ΚΔ και τα ελληνικά χωρικά ύδατα.

Ακολούθως, είδαμε τον Τούρκο Πρόεδρο με σθένος να χρησιμοποιεί το δικαίωμα του στον λόγο προς ολόκληρο τον κόσμο, πραγματοποιώντας μια εκκωφαντική εμφάνιση, αναδεικνύοντας με θράσος χιλίων πιθήκων τις απαράδεκτες επιδιώξεις  της Τουρκίας. Χρησιμοποιώντας χάρτες που μόνο σε ταινίες επιστημονικής φαντασίας θα μπορούσαν να έχουν κάποια λογική, λίγο-πολύ μας πρόβαλε πως η Τουρκία έχει κοινά θαλάσσια σύνορα με την… Ιταλία!! Εφαρμόζοντας κάλλιστα την προπαγανδιστική μέθοδο του Γκεμπελισμού, ο Νεοσουλτάνος πιστεύει ακράδαντα ότι «πες-πες και κάτι θα μείνει», πρακτική που μέχρι στιγμής δουλεύει πολύ καλά, σε συνδυασμό με την υποχωρητικότητα της δικής μας πλευράς.

Στην Νέα Υόρκη βρέθηκε και ο ψευδοπρωθυπουργός των κατεχομένων, Μουσταφά Ακκιντζί, όπου είχε συναντήσεις με διάφορους αξιωματούχους ξένων κρατών, με σημαντικότερο ίσως τον Σλοβάκο ΥπΕξ, τον οποίο ενημέρωσε και για το Κυπριακό και τον ΓΓ του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες. Επίσης, στην Νέα Υόρκη μετέβη και ο ψευδοϋπουργός εξωτερικών, Κουντρέτ Οζερσάι, που παρευρέθηκε στη σύνοδο του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας (ECO) ως εκπρόσωπος του «τ/κ κράτους» όπως ανέφερε η επιγραφή που βρισκόταν μπροστά του. Στον ECO συμμετέχουν η Τουρκία, το Ιράν και το Πακιστάν, κάτι που υποδεικνύει άμεση αναγνώριση του ψευδοκράτους από αυτά τα κράτη, παρόλο που επίσημα δεν το αναγνωρίζουν πλην της Τουρκίας.

Πρέπει να τονίσουμε ξανά ότι η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ είναι ίσως η μόνη καλή ευκαιρία για τα κράτη να αναδείξουν σε όλο τον κόσμο τα εσωτερικά και εξωτερικά προβλήματα τους. Πολύ καλά παραδείγματα είναι η σιωπηλή διαμαρτυρία του Μπέντζαμιν Νετανιάχου παλαιότερα, αλλά και άλλοι ηγέτες που με τον τρόπο τους ανέδειξαν τα προβλήματα της χώρας τους. Η ημικατεχόμενη Κυπριακή Δημοκρατία αποφασίζει εδώ και πολλά χρόνια να διατηρεί τη συνηθισμένη νερόβραστη στάση που διατηρεί σε όλα τα ζητήματα που αφορούν το Κυπριακό χωρίς να προσπαθήσει έστω να αναταράξει τα λιμνάζοντα νερά των ΗΕ που ακολουθούν τον «άγευστο» ρυθμό μας και παραμένουν απαθείς έναντι της τουρκικής καταισχύνης.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Advertisements