Ο Κουρδικός Αγώνας ενάντια στη βαρβαρότητα

Κομπάνι 2015. Όλος ο κόσμος στεκόταν σύσσωμος στο πλευρό των Κούρδων αγωνιστών, που δίκαια μάχονταν ενάντια στη βαρβαρότητα του ακμαίου, τότε, «Ισλαμικού Κράτους» (ISIS). Οι ΗΠΑ επευφημούσαντους τότε συμμάχους τους, αντιμετωπίζοντας τους ακριβώς όπως θα έπρεπε, ως ήρωες που αντιμάχονται σε όσους θέλουν να επιτάξουν ετσιθελικά σε όλο τον κόσμο, να υπακούσει στον «ιερό νόμο της Σαρίας».

Αύγουστος 2016. Όσοι δικαίως στάθηκαν στο πλευρό των Κούρδων το «μακρινό» 2015,αδιαφόρησαν για την εκκωφαντική κραυγή των Κούρδων αγωνιστών, όταν ο τουρκικός επεκτατικός στρατός έπεσε να κατασπαράξει τους αγωνιστές της Ελευθερίας που ζητούν τα αυτονόητα, ένα αυτόνομο Κουρδιστάν μετά από χιλιάδες χρόνια σκλαβιάς και αδικίας. Ο περήφανος Κουρδικός λαός εδώ και χρόνια αντιτάσσεται των τουρκικών δικτατορικών ενεργειών και έχει βιώσει ουκ ολίγες φορές την τουρκική θηριωδία.

Ιανουάριος 2018. Το Αφρίν παγώνει. Τα τουρκικά άρματα εισβάλλουν και εξοντώνουν ότι δημοκρατικό και ελεύθερο υπάρχει στην πόλη. Οι Κούρδοι επιφυλάσσονται να συνεχίσουν τον αγώνα τους όπως ξέρουν καλύτερα, με αντάρτικο και κτυπήματα κατά των τουρκικών δυνάμεων στο Αφρίν και κατά των παραμενόντων Τζιχαντιστών του ISIS.

Οκτώβριος 2019. Ο Πρόεδρος Ντόναλτ Τραμπ, καταφεύγοντας στην συνήθη πρακτική των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, ανακοινώνει ότι τα αμερικανικά στρατεύματα θα αποχωρήσουν από τον «γελοίο και ατέλειωτο» πόλεμο στη Συρία, εγκαταλείποντας έτσι τους πιο πιστούς συμμάχους των ΗΠΑ, τους Κούρδους. Ο Αμερικάνος Πρόεδρος ξέχασε μάλλον ότι ήταν οι ΗΠΑ που χρησιμοποίησαν τους Κούρδους ως μπροστάρηδες στη μάχη ενάντια στους τρομοκράτες του ΙΚ, που κόστισε τη ζωή σε 11 χιλιάδες Κούρδων αγωνιστών.

Το απαράδεκτο χρονικό της ανθρώπινης ντροπής. Τέσσερα χρόνια μετά τις ακατάπαυστες μάχες που έδωσαν οι Κούρδοι αγωνιστές εναντίον της ισλαμικής τρομοκρατίας που έτυχαν θαυμασμού από ολόκληρο τον κόσμο, σήμερα οι ίδιοι που τους επευφημούσαν και τους «στήριζαν ψυχικά», παραμένουν άπραγοι και αμέτοχοι. Αμέσως μετά την ανακοίνωση του Αμερικάνου Προέδρου, η Τουρκία ανακοίνωσεστρατιωτική επιχείρηση στη Βόρεια Συρία που στόχο θα έχει την «εκκαθάριση» της περιοχής από τους Κούρδους «τρομοκράτες». Το StateDepartment ανακοίνωσε ότι ούτε θα συμμετέχει ούτε θα υποστηρίξει την επιχείρηση. Υποστηρίζεται όμως από γεωπολιτικούς αναλυτές, ότι αυτό το γεγονός μάλλον θα δώσει τέλος στο αμερικανο-τουρκικό ψυχροπολεμικό κλίμα των τελευταίων μηνών.

Ο τουρκικός στρατός, χωρίς να χάσει χρόνο, εξαπέλυσε βομβιστικές επιθέσεις έναντι κουρδικών θέσεων που κόστισαν τη ζωή σε δώδεκα Κούρδους αγωνιστές. Ο Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, παρουσίασε τις θέσεις της Τουρκίας για τις επιχειρήσεις. Ανέφερε χαρακτηριστικά ότι θα δημιουργηθεί μια «ζώνη ασφαλείας» που θα χρησιμοποιηθεί ως σημείο συγκέντρωσης για τους μετανάστες και πρόσφυγες που προσπαθούν να περάσουν τα σύνορα με την Τουρκία. Αναφέρει επίσης ότι είναι ένα «προσωρινό μέτρο» και δεν έχει σκοπό να βλάψει την εδαφική ακεραιότητα της Συρίας.

Δηλαδή, ο πανούργος Τούρκος ΥπΕξ χρησιμοποιεί τους όρους «εδαφική ακεραιότητα» και «τρομοκρατία» κατά πώς συμφέρει τον ίδιο και τη χώρα του. Λοιπόν, τα πράγματα είναι απλά. Η τουρκική στρατιωτική επιχείρηση στη Συρία είναι ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ και δεν μπορεί να βαφτίζονται οι τουρκικές θηριωδίες κατά πώς συμφέρει το ιμπεριαλιστικό τουρκικό κράτος κάθε φορά. Ούτε «κλάδοι ελαίας», ούτε «ειρηνευτικές επιχειρήσεις», ούτε «ασπίδες», ούτε «πηγές ειρήνης». Παράνομη τουρκική στρατιωτική εισβολή όπως μας έχουν συνηθίσει εδώ και χρόνια οι «γείτονες».

Το YPG, το PKK και οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF) καλούνται να τα βάλουν για άλλη μια φορά έναντι του Τούρκου εισβολέα, απομονωμένοι ξανά από την διεθνή κοινότητα που τους χρησιμοποιεί μόνο προς το συμφέρον της. Ο Πρόεδρος Τραμπ λειτουργεί χρησιμοθηρικά, αφού όταν χρειαζόταν τους Κούρδους τους παρουσίαζε ως ήρωες και τους στήριζε έμπρακτα, αλλά πλέον αρκείται σε δηλώσεις εκ του ασφαλούς περί «διάλυσης της τουρκικής οικονομίας» αν πειράξουν τους Κούρδους και μόνο όταν στήθηκε στη γωνιά από την αντιπολίτευση.

Η προαναγγελθείσα χερσαία στρατιωτική επιχείρηση στη Βόρεια Συρία ξεκίνησε τελικά στις 9 Οκτωβρίου και για αυτό ευθύνεται αποκλειστικά η ποντιοπιλατική στάση των ΗΠΑ και της Διεθνούς Κοινότητας για το Κουρδικό ζήτημα και για την επεκτατική πολιτική που ακολουθεί η Τουρκία τις τελευταίες δεκαετίες. Για όσους αναρωτιούνται εδώ και χρόνια ποιοι είναι οι σημαντικότεροι σύμμαχοι του Ερντογάν στην περιοχή, αρκεί να αναφερθεί ότι βομβιστές αυτοκτονίας του ISISεξαπέλυσαν επιθέσεις κατά κουρδικών θέσεων στη Ράκκα της Συρίας, αμέσως μετά την αμερικανική προδοσία και την εκκίνηση της τουρκικής επίθεσης.

Οι Κούρδοι πλέον αναγκάζονται να καταφύγουν σε άλλες λύσεις κάλυψης του κενού που δημιουργεί η αποχώρηση των Αμερικανών και είναι πιθανόν να ξεκινήσουν συνομιλίες με την συριακή κυβέρνηση ή με τη Ρωσία. Η Άγκυρα αυτό που φοβόταν μέχρι τώρα, ήταν η δημιουργία αυτόνομης κουρδικής οντότητας στη Συρία και η σύνδεση της με τους Κούρδους στην Τουρκία. Μπορεί πλέον να φαίνεται ευκολότερη η διάλυση της κουρδικής δύναμης στη Συρία, αλλά παρόλα αυτά, οι Κούρδοι είναι ένας λαός από γεννημένους αντάρτες που έχει αποδείξει ότι γνωρίζει να μάχεται για τα δίκαια του.

Οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις του SDF αρνούνται να υποταχθούν στον τουρκικό επεκτατισμό. Η στρατιωτική επιχείρηση στη Συρία είναι ένα απαράδεκτο γεγονός και οφείλεται στην προδοσία που διέπραξε η αμερικάνικη κυβέρνηση έναντι των μέχρι πρόσφατα πιο πιστών συμμάχων τους στην περιοχή. Πλέον όμως, οι ΗΠΑ έχουν χάσει την αξιοπιστία τους στο μεσανατολικό ζήτημα και γενικότερα. Έχουν αποδείξει περίτρανα και στο παρελθόν ότι γνωρίζουν πολύ καλά να εγκαταλείπουν τους συμμάχους τους, εάν τακτικά είναι προς το συμφέρον τους.

Ο περήφανος Κουρδικός λαός καλείται να σταθεί αγέρωχος στην άμυνα κατά των Τούρκων εισβολέων, που σαν άλλοι Αττίλες μας ξυπνούν μνήμες αιματηρών «ειρηνευτικών επιχειρήσεων». Ο Ερτογάν δεν διαφέρει και πολύ από τον «πρωθυπουργό της Εισβολής» Ετζεβίτ, όπως δεν διαφέρει ούτε ο πονεμένος Κουρδικός λαός από τα παιδία που υπερασπίστηκαν το νησί μας πριν 45 χρόνια. Με τους Κούρδους μας συνδέει ο κοινός εχθρός και ο πόθος για ελευθερία. Οι Κούρδοι και οι Κούρδισσες καλούνται για άλλη μια φορά να δώσουν το αίμα τους. Όχι για έναν «γελοίο πόλεμο», αλλά για να γευτούν το σπουδαιότερο ιδανικό, την Ελευθερία.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης