29 Οκτωβρίου-ημέρα μνήμης των αγνοουμένων αδελφών μας

29 Οκτωβρίου. Ημέρα μνήμης και τιμής των αγνοουμένων μας από την βάρβαρη εισβολή των τούρκων, τον μαύρο Ιούλιο του 1974. Ορίστηκε από την βουλή το 2010 ως η μέρα τιμής των άτυχων εκείνων ανθρώπων που έπεσαν στα χέρια των εισβολέων και ποιος ξέρει τι απέγιναν… Οι μανάδες τους και οι συγγενείς τους ακόμα περιμένουν!

Από το 1974, 1619 αγνοούνται. Σύμφωνα με έγκυρες πηγές οι 613 ήταν πολίτες χωρίς στρατιωτική ιδιότητα, εκ των οποίων οι 116 ήταν γυναίκες και παιδιά. Οι υπόλοιποι υπηρετούσαν την Εθνική Φρουρά είτε σαν κληρωτοί, είτε σαν μόνιμοι αξιωματικοί, είτε έφεδροι Αξιωματικοί και οπλίτες που επιστρατεύθηκαν για να αντιμετωπίσουν την εισβολή των βαρβάρων στο νησί μας. Τα τελευταία χρόνια, ο αριθμός μειώθηκε μετά την ανεύρεση μερικών λειψάνων αγνοουμένων, χρησιμοποιώντας την μέθοδο συνταύτισης γονιδίων.Τραγικό παράδειγμα, σε ομαδικό τάφο στην περιοχή Τραχώνι, βρέθηκε και ο μικρότερος αγνοούμενος. Η ανακάλυψη ήταν συγκλονιστική, αφού εντοπίστηκαν τα οστά ενός βρέφους μόλις μερικών μηνών (γεννήθηκε το 1974), που οι Τούρκοι, όπως αποδείχθηκε από μαρτυρίες, το πήραν από την αγκαλιά της μάνας του και το δολοφόνησαν. Στον τάφο βρέθηκαν επίσης τα οστά της μητέρας του βρέφους, της 11χρονης αδελφής της, της γιαγιάς της, καθώς και τα οστά του πατέρα του βρέφους Ανδρέα Κυριάκου.

Μετά από 45 ολόκληρα χρόνια, και αφού προηγήθηκαν συνεχείς εκκλήσεις από Διεθνής οργανισμούς προς την Τουρκία, οι απάνθρωποι εισβολείς αρνούνται πεισματικά να δώσουν οποιαδήποτε στοιχεία των αγνοουμένων αδελφών μας.
Οι συγγενείς των αγνοουμένων στέκονται ακόμη καρτερικά, κρατώντας το λάβαρο του αγώνα ψηλά ενημερώνοντας τον κόσμο, Έλληνες Κύπριους και τουρίστες, για τα αποτρόπαια εγκλήματα της Τουρκίας, προσπαθώντας να τους αποτρέψουν από το να επισκέπτονται τα κατεχόμενα. Αποτελούν τραγικές φιγούρες του δράματος της Κύπρου όλα αυτά τα χρόνια. Μας θυμίζουν ότι είμαστε θύματα παράνομης εισβολής και κατοχής από την τούρκικη θηριωδία, μέσα στο νέοκυπριακό όνειρο. Με μια φωτογραφία στο χέρι και με δάκρυα στα μάτια περιμένουν για την μέρα της λύτρωσης.

Είναι χρέος όλων μας να μην ξεχάσουμε και να διεκδικήσουμε αυτά που μας ανήκουν. Η Τουρκία διέπραξε εγκλήματα και κάποια στιγμή πρέπει να πληρώσει. Το δράμα δεν ανήκει μόνο στους συγγενείς εκείνων των ανθρώπων που ζουν ένα Γολγοθά, αλλά σε όλους μας.  Η Κυπριακή Κυβέρνηση οφείλει να ασχοληθεί επιτέλους με το πραγματικό πρόβλημα του τόπου μας και να πιέσει την Τουρκία, όπως και την διεθνή κοινότητα, για την εξακρίβωση της τύχης των αγνοουμένων μας. Είναι καιρός οι πολιτικοί του τόπου μας να θέσουν το Κυπριακό ζήτημα στην σωστή του βάση και να παλέψουν για μια Κύπρο ελεύθερη και ελληνική.

Ως Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης, δίνουμε υπόσχεση πως από τη δική μας πλευρά, ο αγώνας για δικαίωση και απελευθέρωση θα συνεχιστεί . Καμιά υποχώρηση δεν επιτρέπεται σε εθνικά θέματα, πόσο μάλλον για ανθρώπους, που χάθηκαν λόγω της βαρβαρότητας του Αττίλα. Οι παππούδες μας, οι γιαγιάδες μας,τα παιδιά και τα εγγόνια μας, εδώ και 45 συναπτά έτη αγνοούνται και μόνο μέσω του αγώνα θα εξακριβωθεί η τύχη τους.


Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ.  Θεσσαλονίκης

Advertisements

 

Οι Νέο-Βερολινέζοι και η ομοσπονδιακή κομπανία

Έκλεισε η άτυπη συνάντηση Αναστασιάδη – Ακκιντζί για τις 25 Νοεμβρίου στο Βερολίνο, ούτως ώστε να συζητηθούν τα επόμενα βήματα στο Κυπριακό έπειτα από πρόσκληση του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, Αντόνιο Γκουτέρες. Ξεκάθαρη επίσης είναι και η προσπάθεια συμβολισμού με την επιλογή του Βερολίνου ως τοποθεσία πραγματοποίησης της άτυπης συνάντησης.

Μόνο που εδώ δεν υπάρχει τείχος που χωρίζει δύο ομοεθνείς λαούς. Το πρόβλημα στην Κύπρο είναι η εισβολή της Τουρκίας και η 45χρονη συνεχιζόμενη κατοχή του 37% του νησιού μας και όχι ένα τείχος που μας χωρίζει ιδεολογικά. Όσοι ονειρεύονται περιστέρια που κουβαλούν «κλάδους ελαίας», καλύτερα να κοιτάξουν λίγο προς τη θάλασσα και να νιώσουν την απειλή των τουρκικών πολεμικών πλοίων. Έτσι, μπορεί να καταλάβουν τη σοβαρότητα της κατάστασης.

Ο κ. Αναστασιάδης και η ομοσπονδιακή κομπανία πρέπει επιτέλους να αναλάβουν πραγματικά το ιστορικό βάρος της ευθύνης της απαλλαγής από την κατοχή. Αν είναι κάτι που μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα είναι ότι ποτέ στην πολιτική δεν θα έπρεπε ένας ηγέτης να διαπραγματεύεται, την ίδια ώρα που απειλείται η εθνική κυριαρχία του κράτους του, εκτός εάν έχει αποφασίσει ότι θα αποδεχτεί τους όρους παράδοσης που θα τεθούν από τον κατακτητή του. Είναι γεγονός ότι υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες, η Τουρκία θα φροντίσει αρχικά την επιτυχία των επιδιώξεών της εις βάρος του νησιού μας και μόνο τότε υπάρχει πιθανότητα να προσκαλέσει τους ηγέτες μας στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Εκτός όλων των άλλων, ο κ. Αναστασιάδης αποδέχεται να διαπραγματευτεί με έναν ηγέτη ενός παράνομου κατοχικού μορφώματος που εγκαταστάθηκε στην περιοχή μετά από στρατιωτική επιχείρηση της Τουρκίας. Το γεγονός αυτό και μόνο, υποβιβάζει τον ρόλο του ως Πρόεδρος αναγνωρισμένου διεθνώς κράτους και ανάγει τον παράνομο κατοχικό ηγέτη σε ισότιμο συνομιλητή. Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας θα έπρεπε να συνομιλεί με τον πραγματικό υπαίτιο της εισβολής, αυτόν που διατηρεί παράνομη παρουσία 40 χιλιάδων στρατιωτών στο νησί μας και αυτόν που ευθύνεται για χιλιάδες σκοτωμούς, βιασμούς και 200 χιλιάδες πρόσφυγες, την Τουρκία. Οι συνομιλίες του ΠτΔ με τον κατοχικό ηγέτη δίδουν διπλωματικά όπλα στην Τουρκία και το ψευδοκράτος και επιβάλλεται να τερματιστούν ΑΜΕΣΑ.

Οι αξιωματούχοι θα έπρεπε να κατανοήσουν ότι οι συνομιλίες, είτε άτυπες είτε επίσημες, πραγματοποιούνται μεταξύ του ηγέτη του ψευδοκράτους και του μόνου νόμιμου ηγέτη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Επομένως, το σημαντικό δεν είναι η επισημότητα της συνάντησης, αλλά το γεγονός ότι δίδεται υπόσταση στο ψευδοκράτος.

Η κατοχή, η εισβολή και η τουρκική επιθετικότητα δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπιστούν με ανούσιες συνομιλίες. Ο μακραίωνος αγώνας που θα επιφέρει στην Κύπρο την πολυπόθητη Απελευθέρωση αποτελεί τη μοναδική λύση. Όσοι νιώθουν νέο-Βερολινέζοι και ονειρεύονται ψευτοειρηνιστικά μηνύματα, ας πάρουν το παράδειγμα των Κούρδων, των Ποντίων, των Αρμενίων, των Ασσυρίων και των προγόνων μας για να κατανοήσουν ότι το συρματόπλεγμα της κατοχής ΔΕΝ θα σπάσει με φιλειρηνιστικά φεστιβάλ και δυσλειτουργικές λύσεις.

«Τιμή σε εκείνους που φέρουν τραύματα. Τα τραύματα στους αγώνες είναι παράσημα. Η αδράνεια και ο φιλοτομαρισμός είναι γνώρισμα και ένδειξις σαπίλας, εθνικής και κοινωνικής. Ντροπή σε εκείνους που τα προτιμούν, όταν οι άλλοι αγωνίζονται και πέφτουν.» – ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡΙΒΑΣ ΔΙΓΕΝΗΣ

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης