Επιστολές Μουσταφά Ακκιντζί σε Αντόνιο Γκουτέρες

Το είπε και το έκανε ο Μουσταφά Ακκιντζί και τραβάει το σχοινί στα άκρα. Με αφορμή την απόφαση της Κυβέρνησης για προσωρινό κλείσιμο τεσσάρων οδοφραγμάτων ως μέτρο πρόληψης για τον κορωνοϊό, ο κατοχικός ηγέτης Μουσταφά Ακκιντζί έχει επιδώσει επιστολές εναντίον του προσωρινού κλεισίματος οδοφραγμάτων προς την Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα Φον Ντερ Λάιεν, και τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες.

Ο κ. Ακκιντζί καταγγέλλει την «μονομερή απόφαση της Ελληνοκυπριακής πλευράς να προχωρήσει στο κλείσιμο τεσσάρων οδοφραγμάτων», ενώ υπογραμμίζει και εξηγεί ότι η απόφαση ήταν εντελώς λανθασμένη. Συμπληρώνει ότι η δικαιολογία που προβάλλεται από την Ελληνοκυπριακή πλευρά στο θέμα της πρόληψης για εξάπλωση του κορωνοϊού, στερείται όπως υποστηρίζει επιστημονικής βάσης. Όπως μεταδίδεται από τα κατεχόμενα, σε γραπτή δήλωσή του, ο εκπρόσωπος του κ. Ακκιντζί, Μπαρίς Μπουρτζού, αναφέρει ότι ο κ. Ακκιντζί θα συνεχίσει τις προσπάθειες εναντίον του μονομερούς κλεισίματος των πυλών από την ελληνοκυπριακή διοίκηση, όπως λέει, αναφερόμενος στην Κυπριακή Δημοκρατία.

Προσθέτει ότι νωρίς το απόγευμα ο κ. Ακκιντζί δέχθηκε τον Διευθυντή του γραφείου στήριξης της ΕΕ, Arttu Makipaa, και του επέδωσε επιστολή για την Πρόεδρο της Κομισιόν. Παρόμοια επιστολή σύμφωνα με τον ίδιο έχει δοθεί στους αρμόδιους του γραφείου Καλών Υπηρεσιών του ΟΗΕ στην Κύπρο για τον κ. Γκουτέρες. Ανέφερε επίσης, ότι με το θέμα του κορωνοϊού είναι αντιμέτωπος όλος ο κόσμος, οι ίδιοι δεν το έχουν πάρει αψήφιστα και εξέφρασε την πεποίθηση ότι έλαβαν τα απαραίτητα μέτρα, ωστόσο θεωρεί ότι το κλείσιμο οδοφραγμάτων από την Ε/κ πλευρά δεν είναι μια απόφαση που έχει σχέση με τον κορωνοϊό, αλλά οφείλεται σε διαφορετικούς λόγους. Ο κ. Ακκιντζί υποστήριξε ότι πρέπει να ληφθούν μέτρα στις εισόδους από αέρα και θάλασσα στο νησί, προσθέτοντας ότι και η δικοινοτική «τεχνική επιτροπή για την υγεία» αυτό είχε αποφασίσει στις συνεδριάσεις που προηγήθηκαν.

Σε επίσκεψη στην περιοχή της εντός των τειχών κατεχόμενης Λευκωσίας, βορείως της οδού Λήδρας μετέβη ο κατοχικός ηγέτης, ο οποίος συζήτησε επιτόπου με καταστηματάρχες που έχουν επηρεαστεί από το κλείσιμο του οδοφράγματος της οδού Λήδρας. Οι καταστηματάρχες, είπαν στον κ. Ακκιντζί, ότι υποφέρουν οικονομικά μετά την «μονομερή», όπως χαρακτηρίζεται στα κατεχόμενα, απόφαση της Κυπριακής Δημοκρατίας, να αναστείλει τη λειτουργία του οδοφράγματος. Ο κ. Ακκιντζί άκουσε τους καταστηματάρχες και εκτόξευσέ νέες κατηγορίες κατά του Προέδρου Αναστασιάδη. Ακολούθως, ανέφερε στους καταστηματάρχες ότι «έγινε ένα λάθος βήμα και ας ελπίσουμε ότι αυτή η απόφαση θα αναθεωρηθεί με αποτέλεσμα να αλλάξει».

Στη συνέχεια, τόνισε ότι από την κατάσταση με τον κορωνοϊό θα επηρεαστεί αρνητικά ο τουρισμός και προέτρεψε τον κόσμο με τον οποίο συνομίλησε, να λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα για αυτοπροστασία. Τέλος, ο κ. Ακκιντζί δήλωσε προς τους καταστηματάρχες ότι σε πρόσφατη τηλεφωνική επικοινωνία που είχε μαζί του ο Πρόεδρος Αναστασιάδης για το θέμα των μεταναστών, ανέφερε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας πως αυτοί δεν περνάνε από τα οδοφράγματα της οδού Λήδρας ή της Δερύνειας, αλλά από παράνομες διόδους και δεν τίθεται θέμα οργανωμένης διέλευσης μεταναστών.

Καλό θα ήταν να «γνωρίζει» καλύτερα ο κ. Ακκιντζί για αυτούς που εισέρχονται από την Τουρκία, μέσω του παράνομου αεροδρομίου της Τύμπου, προκειμένου να αποτραπεί η παράνομη είσοδος στις ελεύθερες περιοχές χιλιάδων μεταναστών και ύστερα να παραπονιέται για θέματα, τα οποία είναι καθαρά αρμοδιότητα της κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Σε καμία των περιπτώσεων, δεν θα πρέπει η κυβέρνηση να ρωτάει κάθε φορά το ψευδοκράτος αν είναι σύμφωνο για να πραγματοποιήσει μέτρα προστασίας των πολιτών της. Για άλλη μια φορά, αγνοείται ότι το Κυπριακό είναι θέμα εισβολής και κατοχής και παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων και θεμελιωδών ελευθεριών, αφού το 1974 πέραν του 1/3 του πληθυσμού της Κύπρου αναγκάστηκε να προσφυγοποιηθεί στην ίδια του την πατρίδα. Ο κ. Ακκιντζί δεν μπορεί να συνεχίσει να προωθεί επανειλημμένα το ψευδοκράτος ως «νόμιμο» κράτος, αγνοώντας την παράνομη εισβολή και να επιμένει στην παράλογη θέση για ενημέρωση του σχετικά με ζητήματα δημόσιας ασφάλειας.

Την ίδια ώρα που το ψευδοκράτος κατάγγελλε την ΚΔ για το κλείσιμο των οδοφραγμάτων, ο «ΥπΕξ» του ψευδοκράτους ανακοίνωνε το κλείσιμο άλλων δύο οδοφραγμάτων, από πλευράς κατεχομένων όμως αυτή τη φορά. Συγκεκριμένα ο Οζερσαι ανακοίνωσε πως μέχρι τις 22 Μαρτίου θα κλείσουν και τα οδοφράγματα των Στροβιλιών και του Λιμνίτη ως ένα μέτρο προστασίας των πολιτών του ψευδοκράτους από την πανδημία του Κορωνοϊού. Ο Κουντρέτ Οζερσάι ήταν αυτός που «έβγαλε την ΚΔ στο κλαρί» επειδή, όπως υποστηρίζει το ψευδοκράτος, «κλείσαμε τα οδοφράγματα για να πλήξουμε την οικονομία των κατεχομένων». Τι άλλαξε τώρα, λίγες μέρες αργότερα και οι τ/κ προσπαθούν να κλείσουν άρον άρον τα οδοφράγματα; Επίσης δεν είδαμε τους γνωστούς άγνωστους επαναπροσεγγιστές να πολιορκούν τα οδοφράγματα, να βρίζουν το ψευδοκράτος και να κτυπούν τούρκους στρατιώτες. Τελικά μόνο η ΚΔ δουλεύει για την διχοτόμηση. Όπως φαίνεται αγνοούν επιλεκτικά τις διχοτομικές ενέργειες του κατακτητή δρώντας μάλιστα ως ένα κλιμάκιο του στις ελεύθερες περιοχές.

Κυβερνώντες και μη, δεν έπρεπε να περιμένουμε την εξάπλωση μιας πανδημίας για να προχωρήσετε στο κλείσιμο τεσσάρων οδοφραγμάτων για την πρόληψη της μετάδοσης του κορωνοϊού. Το κλείσιμο των οδοφραγμάτων έπρεπε να πραγματοποιηθεί εδώ και πολύ καιρό. Εννοούμε το τελειωτικό κλείσιμο των οδοφραγμάτων, τα οποία ουσιαστικά λειτουργούν ως μηχανές τροφοδοσίας του ψευδοκράτους και έμμεσης αναγνώρισης των παράνομων πολιτειακών δομών του. Μόνο τότε, θα μπορούμε να θέσουμε το ζήτημα της πραγματικής Απελευθέρωσης της πατρίδας μας από το ψευδοκράτος το οποίο «μολύνει» την πατρίδα μας.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Ευαγόρας Παλληκαρίδης – Ο τελευταίος απαγχονισθέντας της Ε.Ο.Κ.Α

Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης ήταν ένας από τους ηρωομάρτυρες του Εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνα των Ελλήνων της Κύπρου, για την αποτίναξη του αγγλικού ζυγού. Ως αγνός ιδεολόγος, γαλουχημένος από μικρός με τα ιδανικά της πατρίδος, επαναστάτης, ανυπότακτος αγωνιστής, δεν μπορούσε να ανεχτεί να αντικρίζει σκλαβωμένη την πατρίδα του. Ήταν ποιητής και μέσα από τα ποιήματά του εξέφραζε τη μεγάλη του αγάπη για την Ελλάδα. Ασίγαστος πόθος του η ένωση της Κύπρου με τη μητέρα πατρίδα.

Ο Ευαγόρας γεννήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 1938, στο χωριό Τσάδα της Πάφου. Ήταν γιός του Μιλτιάδη και της Αφροδίτης Παλληκαρίδη και είχε άλλα τέσσερα αδέλφια. Το 1953, μόλις στα 15 του χρόνια, τη μέρα που η Βρετανική Αυτοκρατορία γιόρταζε την ενθρόνιση της Βασίλισσας Ελισάβετ στο Λονδίνο, ο Ευαγόρας στη θέα της αγγλικής σημαίας να κυματίζει στο Ιακώβιο Γυμνάσιο, ένιωσε ντροπή και αναρριχήθηκε στον ιστό για να την κατεβάσει και να την τεμαχίσει, ως ένδειξη απαξίωσης και διαμαρτυρίας προς τους αποικιοκράτες. Η πράξη του έδωσε το έναυσμα για να ξεσηκωθεί όλη η μαθητιώσα νεολαία της Πάφου και να ξεσπάσουν διαμαρτυρίες.

Δύο χρόνια αργότερα και ενώ ο αγώνας είχε ήδη φουντώσει, ο Ευαγόρας συμμετείχε σε όλες τις διαδηλώσεις της Άλκιμου Νεολαίας Ε.Ο.Κ.Α (Α.Ν.Ε.). Έτσι, συλλήφθηκε ως μέλος της Ε.Ο.Κ.Α, επειδή συμμετείχε σε παράνομη πορεία. Δεν παραδέχεται και η δίκη αναβάλλεται. Τότε ο Ευαγόρας πήρε την μεγάλη απόφαση να αφήσει τα θρανία και να πάρει τα όπλα, για να συμβάλει ακόμα περισσότερο στην απελευθέρωση της πατρίδας του. Μία μέρα πριν την προκαθορισμένη δίκη εντάσσεται στις τάξεις της Ε.Ο.Κ.Α και λίγο πριν φύγει για τα βουνά γράφει στους συμμαθητές του:

«Παλιοί συμμαθηταί, Αυτή την ώρα κάποιος λείπει ανάμεσά σας, κάποιος που φεύγει αναζητώντας λίγο Ελεύθερο αέρα, κάποιος που μπορεί να μην τον ξαναδείτε, παρά μόνο νεκρό. Μην κλάψετε στον τάφο του, δεν κάνει να τον κλαίτε. Λίγα λουλούδια του Μαγιού σκορπάτε του στον τάφο. Του φτάνει αυτό μονάχα.

Θα πάρω μιαν ανηφοριά θα πάρω μονοπάτια

να βρω τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά.

Θ΄ αφήσω αδέλφια συγγενείς, τη μάνα, τον πατέρα

μεσ΄ τα λαγκάδια πέρα και στις βουνοπλαγιές.

Ψάχνοντας για τη Λευτεριά θα ΄χω παρέα μόνη

κατάλευκο το χιόνι, βουνά και ρεματιές.

Τώρα κι αν είναι χειμωνιά, θα ΄ρθει το καλοκαίρι

Τη Λευτεριά να φέρει σε πόλεις και χωριά.

Θα πάρω μιαν ανηφοριά θα πάρω μονοπάτια

να βρω τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά.

Τα σκαλοπάτια θ΄ ανεβώ, θα μπω σ΄ ενα παλάτι,

το ξέρω θαν απάτη, δεν θαν αληθινό.

Μεσ΄ το παλάτι θα γυρνώ ώσπου να βρω τον θρόνο,

βασίλισσα μια μόνο να κάθεται σ΄ αυτό.

Κόρη πανώρια θα της πω, άνοιξε τα φτερά σου

και πάρε με κοντά σου, μονάχα αυτό ζητώ.

Γειά σας παλιοί συμμαθηται. Τα τελευταία λόγια τα γράφω σήμερα για σας. Κι όποιος θελήσει για να βρει έναν χαμένο αδελφό, έναν παλιό του φίλο, ας πάρει μιαν ανηφοριά ας πάρει μονοπάτια να βρει τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά. Με την Ελευθερία μαζί, μπορεί να βρει και μένα. Αν ζω, θα με βρει εκεί.

Ευαγόρας Παλληκαρίδης»

Στις 18 Δεκεμβρίου 1956, συλλήφθηκε εκ νέου, αυτή τη φορά με την κατηγορία παράνομης κατοχής και διακίνησης οπλισμού. Κατά την παραμονή του στο στρατόπεδο της Λίμνης πέρασε φρικτά βασανιστήρια. Λίγες μέρες μετά, μεταφέρθηκε στη Λευκωσία και η δίκη του ορίστηκε, στις 25 Φεβρουαρίου. Ο μικρός σε ηλικία αλλά μεγάλος σε ψυχή και ανδρεία, Ευαγόρας Παλληκαρίδης, κατά την ακροαματική διαδικασία δεν άφησε τους δικηγόρους του να τον υπερασπιστούν. Αφού παραδέχθηκε τις πράξεις του, δήλωσε με αξιοθαύμαστο θάρρος και το κεφάλι ψηλά: «Γνωρίζω ότι θα με κρεμάσετε. Ό,τι έκαμα το έκαμα ως Έλλην Κύπριος όστις ζητεί την Ελευθερίαν του. Τίποτα άλλο».

Η είδηση της καταδίκης του 19χρονου, τότε, Ευαγόρα ξεσήκωσε θύελλα διαμαρτυριών, όχι μόνο στην Κύπρο, αλλά σύσσωμος ο Ελληνισμός ξεκίνησε μια προσπάθεια για να σώσει τον Παλληκαρίδη. Οι μαθητές του Γυμνασίου της Πάφου απείχαν από τα μαθήματά τους και έστειλαν τηλεγράφημα στον Χάρντινγκ για απονομή χάρης, η οποία απορρίφθηκε τόσο από τον ίδιο όσο και από την Βρετανική Κυβέρνηση.

Πέρασε τόσα μερόνυχτα φρικτών βασανιστηρίων και όμως δεν λύγισε, δεν πρόδωσε, δεν απολογήθηκε. Συνεχιστής της μακραίωνης ιστορίας, που ως Έλληνας κουβαλούσε στην πλάτη του, επέλεξε τον δρόμο της αυτοθυσίας και του ενσυνείδητου θανάτου για να περάσει και αυτός στο πάνθεο των ηρώων. Ο Ευαγόρας είχε προετοιμαστεί, ήξερε από καιρό ποια θα ήταν η κατάληξή του και αποφάσισε να ακολουθήσει με θάρρος τη μοίρα του. Ήξερε πως η θυσία του δεν θα πήγαινε χαμένη. Τι κι αν αυτός θα πέθαινε και δεν θα προλάβαινε να δει την Κύπρο ενωμένη με την υπόλοιπη Ελλάδα, θα το ζούσαν οι επόμενες γενιές γιατί θα αξίωνε ένωση και ελευθερία με τη θυσία του. Στο τελευταίο του γράμμα έγραφε:

«Θ΄ ακολουθήσω με θάρρος τη μοίρα μου. Ίσως αυτό να ‘ναι το τελευταίο μου γράμμα. Μα πάλι δεν πειράζει. Δεν λυπάμαι για τίποτα. Ας χάσω το κάθε τι. Μια φορά κανείς πεθαίνει. Θα βαδίσω χαρούμενος στην τελευταία μου κατοικία. Τι σήμερα τι αύριο; Όλοι πεθαίνουν μια μέρα. Είναι καλό πράγμα να πεθαίνει κανείς για την Ελλάδα. Ώρα 7:30. Η πιο όμορφη μέρα της ζωής μου. Η πιο όμορφη ώρα. Μη ρωτάτε γιατί».

Μια μέρα πριν τον απαγχονισμό του, στις 12 Μαρτίου 1957, τον επισκέφθηκε στις φυλακές η οικογένειά του. Ο Ευαγόρας, ψύχραιμος και γαλήνιος, τους μιλούσε και τους πληροφόρησε πως έφτασε η στιγμή να τους αποχαιρετήσει για να ανέβει τα σκαλιά της αγχόνης. Δεν ήθελε να λυπούνται και δεν έκλαψε κανείς. Αποχαιρετώντας τους, τους είπε : «Ορκίστηκα να πεθάνω για την Πατρίδα μου κι ετήρησα τον όρκο μου».

13 Μαρτίου 1957. Πλησιάζουν μεσάνυχτα. Τη σιωπή σπάει μια βροντερή σταθερή φωνή. Ο ανυπόταχτος Παλληκαρίδης σε πείσμα των κατακτητών ψέλνει τον Εθνικό Ύμνο. Σε λίγο έρχονται οι δήμιοι του. Βροντοφωνάζει. «Γεια σας αδέλφια. Γεια σας λεβέντες. Ελπίζω να ‘μαι ο τελευταίος που εκτελούν. Αδέλφια συνεχίστε τον αγώνα. Εγώ βαδίζω στην αγχόνη γελαστός, αποφασιστικός, υπερήφανος».

Οι συγκρατούμενοι του φωνάζουν. «Θάρρος Παλληκαρίδη, Θάρρος Παλληκαρίδη.»

«Θάρρος έχω πολύ. Αυτή τη στιγμή περνώ την είσοδο του ικριώματος.» Απόλυτη ησυχία. Αυτή τη σιγή σπάζει το τρίξιμο από το άνοιγμα της καταπακτής της αγχόνης.

12:02. Ο 19χρονος Βαγορής πέρασε στην αθανασία. Βρήκε την «γη των ηρώων».

«Τόσα χρόνια μετά, μια μέρα σαν τη σημερινή, οι μνήμες ξυπνούν και μας υπενθυμίζουν πως στο μάθημα της ιστορίας πιαστήκαμε αδιάβαστοι. Δεν μάθαμε ότι ένας ωραίος θάνατος είναι ό,τι ευγενέστερο μιας ζωής. Δεν μάθαμε ότι η ζωή είναι περιττή μέσα στη σκλαβιά. Την περίσσια σκλαβιά μας, την κάναμε ύλη της ζωής μας και πετύχαμε το «θαύμα». Ζούμε σκλάβοι στη λευτεριά σας, πεθάνατε λεύτεροι στη σκλαβιά μας.»

ΑΘΑΝΑΤΕ ΕΥΑΓΟΡΑ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗ

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονικης