Διπλωματική σύγκρουση Γαλλίας-Τουρκίας

Σφοδρή διπλωματική σύγκρουση μεταξύ Τουρκίας και Γαλλίας προκάλεσαν οι δηλώσεις του Γάλλου Υπουργού Εξωτερικών, Ζανιβ Λε Ντριάν, στην εφημερίδα Le Monde για την Τουρκία. O Γάλλος Υπουργός Εξωτερικών αποδοκίμασε την τουρκική πολιτική τόσο στη Λιβύη όσο και στο προσφυγικό και άσκησε κριτική για τη συμπεριφορά της Τουρκίας, προκειμένου να απαντήσει στην απαίτηση της Άγκυρας για στήριξη από το ΝΑΤΟ. Ο Ζαν Ιβ Λε Ντριάν σημείωσε ότι η Τουρκία «είναι εντός του ΝΑΤΟ ενώ επιλέγει ρωσικά αντιαεροπορικά συστήματα, στη Λιβύη μεταφέρει Σύριους προκειμένου να συμμετάσχουν στις εχθροπραξίες, χρησιμοποιεί το μεταναστευτικό ως αντικείμενο εκβιασμού, και στην Ανατολική Μεσόγειο στέλνει πλοία», υποδεικνύοντας πως, όταν η Τουρκία ζητά αλληλεγγύη πρέπει να δίνει και συγκεκριμένες εξηγήσεις.

Η Άγκυρα ενοχλήθηκε για την κριτική που της άσκησε το Παρίσι και προχώρησε σε μια πρωτοφανή επίθεση κατά της Γαλλίας. Ο εκπρόσωπος του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών, Χαμί Ακσόι, σχολιάζοντας τη συνέντευξη του Γάλλου Υπουργού Εξωτερικών, κατηγόρησε το Παρίσι ότι προσπαθεί να συγκαλύψει την αδιέξοδη κατάσταση στην οποία βρίσκεται λόγω κορωνοϊού, στοχοποιώντας την Τουρκία. «Κατανοούμε τη δυσφορία που προκαλεί το γεγονός ότι η Γαλλία στις πιο δύσκολες μέρες δεν μπορεί να προσφέρει χείρα βοηθείας στους γείτονές της, την ώρα που η Τουρκία τρέχει για φιλική βοήθεια», αναφέρεται στην ανακοίνωση του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών.

Ακολούθως, ο Τούρκος αξιωματούχος κατηγόρησε τη Γαλλία και για το Κυπριακό διότι η γαλλική πλευρά άσκησε κριτική στις τουρκικές προκλήσεις στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Σύμφωνα με την τουρκική πλευρά, η γαλλική κυβέρνηση αγνοεί τα δικαιώματα των τ/κ και προσπαθεί να επιβάλει κυρώσεις εναντίον της Τουρκίας, ενώ «στην πραγματικότητα είναι η Γαλλία που στηρίζει τις τρομοκρατικές οργανώσεις στη Συρία, που ενθαρρύνει τις δυνάμεις ενάντια στο νόμιμο καθεστώς της Λιβύης και υποσκάπτει τις δυναμικές λύσεις του Κυπριακού». Στη συνέχεια, το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών αναφέρει ότι «η γαλλική κυβέρνηση πρέπει να σταματήσει να βλέπει την Τουρκία ως μια απειλή για την ευημερία και ασφάλεια της Ευρώπης, επιδιδόμενη σε έναν αγώνα εξουσίας».

Είναι τουλάχιστον οξύμωρο να επιχειρεί μαθήματα διεθνούς νομιμότητας ο κύριος παραβάτης της Μεσογείου ολόκληρης. Η Τουρκία αποτελεί μια χώρα που διατηρεί κακή σχέση με τη Δημοκρατία και την αλήθεια. Αντί να επιδίδεται σε υποδείξεις, καλό θα ήταν να αναλάβει επιτέλους τις ευθύνες της και να μην τις επιρρίπτει σε τρίτους. Εξακολουθεί να καταπατά τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας, συνεχίζοντας ακάθεκτη έρευνες και γεωτρήσεις στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.

Όσον αφορά τα δικαιώματα των τ/κ, η Άγκυρα καλύτερα να αφήσει αυτό το πρόσχημα και να συμμορφωθεί με βάση τις ευρωπαϊκές αρχές και αξίες και τον σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου και του Δικαίου της Θάλασσας. Οποιοσδήποτε ισχυρισμός ότι οι γεωτρητικές εργασίες διενεργούνται προς όφελος των τ/κ είναι αβάσιμος και οποιαδήποτε υποτιθέμενη «αδειοδότηση» από την «τδβκ», όπως αποκαλούν το ψευδοκράτος, είναι παράνομη και άκυρη, σύμφωνα με τα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και το Διεθνές Δίκαιο.

Σε πρόσφατη δήλωσή της, η γαλλική πρεσβεία στην Κύπρο ανέφερε ότι η Γαλλία παρακολουθεί στενά την κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο και η θέση της, όπως έχει ξεκαθαρίσει επανειλημμένα, είναι πως οι τουρκικές γεωτρήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ αποτελούν παραβίαση της κυριαρχίας της ΚΔ και του Διεθνούς Δικαίου. Η γαλλική πρεσβεία επεσήμανε επίσης, πως πρέπει να επικρατήσει περισσότερο παρά ποτέ αυτοσυγκράτηση, καθώς χρειάζεται όλοι να εστιάσουμε την ενέργειά μας στην καταπολέμηση της πανδημίας του κορωνοϊού. «Παρακολουθούμε στενά την κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο, ειδικότερα μετά την πρόσφατη άφιξη του τουρκικού γεωτρύπανου «Γιαβούζ» στην κυπριακή ΑΟΖ», σημείωσε συγκεκριμένα.

Υπέρ των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας, τοποθετήθηκαν οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και η Ρωσία. Από αμερικανικής πλευράς εκφράστηκαν ανησυχίες για τα σχέδια της Τουρκίας. «Προτρέπουμε τις τουρκικές αρχές να σταματήσουν αυτές τις επιχειρήσεις και εξακολουθούμε να καλούμε όλα τα μέρη να αποφεύγουν ενέργειες που αυξάνουν τις εντάσεις στην περιοχή», ανέφερε σε δήλωσή του ο εκπρόσωπος της αμερικανικής πρεσβείας. Από την πλευρά της Ρωσίας, η ρωσική πρεσβεία στη Λευκωσία, σχολιάζοντας τις τουρκικές προκλήσεις, ανέφερε πως, «παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις στην ΑΟΖ της ΚΔ και καλεί σε αποφυγή ενεργειών που μπορεί να οδηγήσουν σε αποσταθεροποίηση και αύξηση της πιθανότητας κρίσεων, σε αυστηρή τήρηση των αρχών του διεθνούς δικαίου, σε αποφυγή απειλών χρήσης βίας και σε επίλυση των διαφορών με ειρηνικό τρόπο». Είναι σημαντικές οι λεκτικές δηλώσεις στήριξης, αλλά παρατηρείται μια γενικότερη στήριξη μέσω της μη αντίδρασης στις τουρκικές ενέργειες.

Αμετακίνητη στην πολιτική των προκλήσεων και των μεθοδεύσεων με στόχο την επιβολή τετελεσμένων με επίκεντρο την Ανατολική Μεσόγειο, παραμένει η Τουρκία, παρά την πανδημία του κορωνοϊού. Η Τουρκία έχει δηλώσει ότι είναι αποφασισμένη να διεκδικήσει μέχρι τέλους ρόλο ρυθμιστικού παράγοντα στην Ανατολική Μεσόγειο, η οποία αναβαθμίζεται γεωπολιτικά, καθώς και μερίδιο στο παιχνίδι της ενέργειας. Διεκδικήσεις οι οποίες δεν δείχνουν να αναστέλλονται ούτε λόγω της πανδημίας.

Η Τουρκία συνεχίζει να καταπατά τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας και άλλων κρατών της Ανατολικής Μεσογείου. Με την εμπλοκή της στα ενεργειακά, στη Λιβύη, στη Συρία και σε ολόκληρη την περιοχή, επιθυμεί να επιβάλει την κυριαρχία της στην Ανατολική Μεσόγειο, να εκμεταλλευτεί τους ενεργειακούς της πόρους και να ανακτήσει την περιφερειακή επιρροή της, την οποία απώλεσε με την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Αυτός είναι ο λόγος που η τουρκική πλευρά «πλάθει» τα δικά της δεδομένα, που εξυπηρετούν μόνο τα συμφέροντά της. Η Κυπριακή Δημοκρατία θα πρέπει να συνεχίσει να υπερασπίζεται τα κυριαρχικά της δικαιώματα και να θέτει τα ζητήματα στην διεθνή κοινότητα, αξιοποιώντας τη διπλωματία και τις συνεργασίες που πραγματοποίησε στο πλαίσιο της εκμετάλλευσης του φυσικού της πλούτου. Η Γαλλία είναι άμεσα ενδιαφερόμενο μέρος για το κυπριακό φυσικό αέριο και είναι πολύ σημαντικό που λαμβάνει θέση στο ζήτημα των εντάσεων από την Τουρκία. Αναμένουμε ακόμα πιο ενεργή συμμετοχή και ουσιαστική στήριξη έναντι στις τουρκικές προκλήσεις.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Υπογραφή χορηγιών για τ/κ αγρότες από την ΕΕ

Στο πλαίσιο του τέταρτου Σχεδίου Χορηγιών Αγροτικής Ανάπτυξης, υπογράφηκαν τα πρώτα συμβόλαια χορηγιών για Τουρκοκύπριους αγρότες από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Όπως ανακοίνωσε η αντιπροσωπεία της στην Κύπρο, έχουν εγκριθεί 58 συμβόλαια, η συνολική αξία των οποίων ανέρχεται στα πέντε εκατομμύρια ευρώ.

Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής, στόχος του συγκεκριμένου Σχεδίου είναι η αγροτική ανάπτυξη της αγροτικής οικονομίας της «τ/κ κοινότητας». Αυτό εικάζονται ότι μπορεί να επιτευχθεί «με τη βελτίωση της σοδειάς και της ζωικής παραγωγής, προωθώντας ταυτόχρονα την αειφόρο ανάπτυξη φυσικών πόρων». Δίνεται έμφαση σε καινοτόμα έργα που σχετίζονται με τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και έχουν σχεδιαστεί με σκοπό να μειώσουν το κόστος παραγωγής και να αυξήσουν τα κέρδη. Η μέση χορηγία ανέρχεται στις ενενήντα χιλιάδες ευρώ ανά συμβόλαιο, το οποίο έχει διάρκεια δύο χρόνια.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αγνοεί βασικές πτυχές της κυπριακής πραγματικότητας με τη χρηματοδότηση της αγροτικής οικονομίας των τ/κ. Καταρχάς, η «τ/κ κοινότητα» που αναφέρεται ότι χρηματοδοτεί, είναι στην ουσία το ψευδοκράτος, που δημιουργήθηκε από την Τουρκία μετά την τουρκική εισβολή την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση υποτίθεται ότι καταδικάζει απερίφραστα. Είναι ασυμβίβαστο να καταδικάζεται ένα παράνομο μόρφωμα που καταπατά εδάφη κράτους-μέλους της ΕΕ, όταν ταυτόχρονα χρηματοδοτούνται οικονομικά από αυτήν οι πολίτες του, που επέλεξαν να το εναγκαλιστούν.

Επίσης, με βάση τη Συνθήκη Προσχώρησης της ΚΔ στην ΕΕ, το Πρωτόκολλο Ένταξης αναφέρει ρητά ότι η Κυπριακή Δημοκρατία έχει εισχωρήσει ολόκληρη στην ΕΕ, παρότι το ευρωπαϊκό κεκτημένο έχει ανασταλεί στο κατεχόμενο τμήμα της. Επομένως, δεν θα έπρεπε να τεθεί ζήτημα αρωγής σε ένα τμήμα της ΕΕ, στο οποίο τη δεδομένη στιγμή δεν υφίσταται το ευρωπαϊκό κεκτημένο και με βάση το ΕΔΑΔ, στο οποίο ασκεί λεπτομερή έλεγχο η Τουρκία. Είναι ευρωπαϊκό έδαφος, το οποίο κατέχεται παράνομα και είναι αδιανόητο να παρέχεται η όποια χρηματοδότηση προς αυτό από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Οι τ/κ αγρότες που λαμβάνουν χρήματα από τα κονδύλια της ΕΕ, έχουν το θράσος ανά τακτά χρονικά διαστήματα να μεταβαίνουν σε χωράφια Ελληνοκύπριων αγροτών στη νεκρή ζώνη και να τα θερίζουν, υπό την επίβλεψη του κατοχικού στρατού, όπως έγινε πρόσφατα στα γεγονότα της Δένειας. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα έπρεπε να λάβει υπόψη το γεγονός αυτό, πριν εγκρίνει την όποια παροχή χρημάτων σε αυτούς τους αγρότες, που συμπεριφέρονται με αυτόν τον τρόπο σε νόμιμους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το συγκεκριμένο κονδύλι χρημάτων θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για ανάπτυξη του πολυσήμαντου τομέα της Γεωργίας στην Κύπρο, κάτι που θα μπορούσε να ενθαρρύνει περισσότερους νέους να ακολουθήσουν την συγκεκριμένη οδό στη ζωή τους. Κάτι τέτοιο, θα ήταν πολύ βοηθητικό για τους Ελληνοκύπριους αγρότες, ειδικά σε μια περίοδο που ο τομέας της Γεωργίας είναι πιθανόν να πληγεί σε μεγάλο βαθμό από την πιθανή επερχόμενη οικονομική κρίση.

Εν πάση περιπτώσει, τα χωράφια τα οποία θα υποστούν την αγροτική επιμέλεια των τ/κ αγροτών που θα λάβουν τη χρηματοδότηση, το πιθανότερο είναι να ανήκουν σε Ελληνοκύπριους πρόσφυγες. Επομένως, είναι καταδικαστέο το γεγονός ότι όργανο της ΕΕ ενέκρινε την όποια χρηματική στήριξη στο κατοχικό καθεστώς. Τα χρήματα αυτά θα χρησιμοποιηθούν για να συνεχίσει να εδραιώνει την κυριαρχία του το ψευδοκράτος, αφού σε πιθανή λύση του κυπριακού οι ίδιοι αγρότες θα επικαλούνται ζητήματα ανθρωπισμού για να μην εγκαταλείψουν τα χωράφια μας, τα οποία επιμελούνται μάλιστα με ευρωπαϊκή χρηματοδότηση.

Την ίδια στιγμή που η Τουρκία συμπεριφέρεται πειρατικά εις βάρος όλων των κρατών της Μεσογείου, η ΕΕ θα έπρεπε να στέκεται συμπαραστάτης της Κύπρου σε μια τόσο κρίσιμη περίοδο. Αντιθέτως, παρατηρούμε ότι ενθαρρύνει την πολιτική της λεγόμενης «επαναπροσέγγισης» στο Κυπριακό, αδυνατώντας να καταδικάσει πρακτικά τα ειδεχθή εγκλήματα της Τουρκίας στην Κύπρο. Η Κυπριακή Δημοκρατία αποτελεί κράτος-μέλος της ΕΕ και θα έπρεπε να λαμβάνει την πλήρη στήριξή της σε συνεργασία με την Ελλάδα και όχι να χρηματοδοτούνται αγροτικά προγράμματα στα κατεχόμενα, που χρησιμοποιούνται για να εδραιώσουν την κατοχή.

Γραφείο Τύπου Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Η περίκλειστη πόλη της Αμμόχωστου

Η κυπριακή κυβέρνηση ζήτησε από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρώπινων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) τρίμηνη αναβολή για την υποβολή των παρατηρήσεών της στην υπόθεση που αφορά την περιουσία στην περίκλειστη πόλη της Αμμόχωστου. Η αναβολή έγινε αποδεχτή από το ΕΔΑΔ, το οποίο έδωσε παράταση στην υπόθεση μέχρι τις 3 Ιουλίου 2020 βάσει και των έκτακτων μέτρων που λαμβάνονται από το Δικαστήριο λόγω της εξάπλωσης της πανδημίας του νέου κορωνοϊού.

Η συγκεκριμένη υπόθεση αναφέρεται στην «K.V. Mediterranean Tours Limited εναντίον Τουρκίας» όταν και η Άγκυρα εξέδωσε τον περασμένο Ιανουάριο μονομερή δήλωση 6 χιλιάδων ευρώ στους αιτητές, με σκοπό να κλείσει η υπόθεση στο δικαστήριο και να επιστρέψει στην «επιτροπή ακίνητης περιουσίας» στα κατεχόμενα. Οι αιτητές είχαν απορρίψει τη μονομερή δήλωση, ενώ το ΕΔΑΔ κάλεσε την Κυπριακή Δημοκρατία, να υποβάλει τις παρατηρήσεις της μέχρι τις 3 Απριλίου, ημερομηνία που βάσει της πρόσφατης απόφασης έχει μεταφερθεί για τις 3 Ιουλίου, ως ενδιαφερόμενο μέρος.

Στην υπόθεση Mediterranean, ενώπιον της «επιτροπής» στα κατεχόμενα, το ΕΒΚΑΦ παρουσιάζεται ως εμπλεκόμενο μέρος και υποστηρίζει ότι τα Βαρώσια ανήκουν σε βακουφικά ιδρύματα, από τα οποία αφαιρέθηκαν οι περιουσίες που δόθηκαν κατά την περίοδο της βρετανικής διοίκησης σε Ελληνοκύπριους και την Εκκλησία. Τα βακούφια είναι ιερά ιδρύματα για τους μουσουλμάνους και ανήκουν στο κράτος, στο οποίο ανήκουν.

Αν κάνουμε μια ανασκόπηση στο πρόσφατο παρελθόν, θα διαπιστώσουμε τις συνεχείς παρεμβάσεις της Τουρκίας και της τ/κ πλευράς στην περίκλειστη πόλη. Ουσιαστικά, η αρχή έγινε όταν ο ΥπΕξ της Τουρκίας, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, συνοδευόμενος από τον λεγόμενο «υπουργό εξωτερικών» των κατεχομένων, Κουντρέτ Οζερσαϊ και στρατιωτικούς, μπήκαν στα Βαρώσια. Σε δηλώσεις τους ανέφεραν ότι «το Βαρώσι, από το 1974 μέχρι σήμερα αποτελεί στρατιωτική ζώνη».

Δεν ανέφεραν πουθενά βέβαια ότι το Βαρώσι μετατράπηκε σε στρατιωτική ζώνη μετά από στρατιωτική επιχείρηση της Τουρκία, ούτε και ότι υπάρχουν σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, που καλούν την ίδια να παραδώσει την πόλη στα Ηνωμένα Έθνη. Αντιθέτως, έχει γίνει δήλωσή από τον επικεφαλή της τούρκικης διπλωματίας ότι θα ανοίξει προξενείο στην κατεχόμενη Αμμόχωστο για να εξυπηρετεί τους πολίτες της που μένουν στην περιοχή της κατεχόμενης Καρπασίας και «πρόξενος», όπως είχε αναφέρει, θα τοποθετούταν ο Τούρκος διπλωμάτης, Κασίμ Κανμπάν.

Τέσσερις μήνες μετά, πραγματοποιήθηκαν βολιδοσκοπήσεις προς Ελληνοκύπριους ξενοδόχους εάν θα επέστρεφαν πίσω στην πόλη υπό τ/κ διοίκηση. Ο Ερσίν Τατάρ υποστήριξε με δήλωση πως «Το Βαρώσι παραμένει ως πόλη φάντασμα εδώ και 45 χρόνια. Αφού δεν υπήρξε συμφωνία, ήταν αναγκαίο ένα τέτοιο άνοιγμα. Και αυτό το άνοιγμα το έκανε η κυβέρνησή μας. Διαβουλευτήκαμε μια φορά και η κυβέρνηση της Τουρκίας παρείχε στήριξη στο άνοιγμά μας. Αυτά είναι επιτυχία της «κυβέρνησης»».

Σε συνέχεια των δηλώσεων του Τατάρ, ο Τούρκος Αντιπρόεδρος Φουάτ Οκτάι ανέφερε πως «το γεγονός ότι κάναμε συγκέντρωση στο κλειστό Βαρώσι είναι σημαντικό». Επιπρόσθετα, δήλωσε ότι «εμείς δεν πήραμε άδεια από κανέναν για να έρθουμε εδώ, το μέρος αυτό είναι εντός των συνόρων της τδβκ. Άλλωστε και το υπουργείο εσωτερικών ανακοίνωσε ότι θα ανεγείρει κοινωνικές κατοικίες στο Βαρώσι. Ούτως ή άλλως, μεγάλο μέρος του Βαρωσιού είναι ανοικτό. Δεν είναι πολύ μεγάλη η κλειστή περιοχή. Μόνο η ακτογραμμή είναι σημαντική. Διαθέτει μια πολύ ωραία ακτογραμμή. Είναι ένα ιστορικό μέρος. Θα αποφέρει μεγάλο πλούτο στην τδβκ. Θα συμβάλει στην οικονομία. Θα συμβάλει στον τουρισμό».

Έχουν προβεί και σε άλλες παρόμοιου τύπου προκλητικές ενέργειες, οι οποίες δείχνουν ότι υπάρχει συγκεκριμένο πλάνο που έχει ως ξεκάθαρο στόχο τη διάνοιξη της περίκλειστης πόλης. Μπορούμε να κατανοήσουμε τις βλέψεις που έχει η Τουρκία και το κατοχικό καθεστώς για την πόλη που κατάντησαν ερείπιο, την Αμμόχωστο μας. Τα ζητήματα που εγείρονται όσον αφορά την περίκλειστη περιοχή της Αμμοχώστου είναι μείζονος σημασίας και θα πρέπει να αντιμετωπιστούν με την ανάλογη σοβαρότητα και να ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα, έτσι ώστε να ανατραπούν οι τουρκικοί σχεδιασμοί. Ελπίζουμε ότι το ΕΔΑΔ θα καταδικάσει αναλόγως τις παράνομες τουρκικές ενέργειες. Επίσης, απαιτούμε όπως η Κυπριακή Δημοκρατία κινηθεί δραστικά, πραγματοποιώντας ενέργειες που θα επιφέρουν σοβαρές συνέπειες για την Τουρκία, που έχει υπό την κατοχή της εδώ και 46 χρόνια τα πάτρια εδάφη μας και λογαριάζει για αυτά, χωρίς τη δική μας συγκατάθεση.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Υπενθύμιση προς την Τουρκία

Σε μια υπενθύμιση προς την Τουρκία, προχώρησε το αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών, όσον αφορά τις απειλές των δεύτερων για επικείμενες κυρώσεις προς την Άγκυρα. Συγκεκριμένα, ο εκπρόσωπος του αμερικανικού ΥπΕξ υπενθύμισε στους Τούρκους, που προχωρούν ανυποχώρητοι τις διεργασίες για ενεργοποίηση των πυραύλων S-400, ότι στο πλαίσιο του Νόμου για την Αντιμετώπιση των Αντιπάλων της Αμερικής Μέσω Κυρώσεων (CAATSA), θα τους επιβληθούν οι κυρώσεις που προβλέπονται αν δεν πάψουν το πρόγραμμα.

Το συγκεκριμένο αμερικανικό πρόγραμμα ενεργοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2017 και έχει ως σκοπό την άσκηση πίεσης σε αντιπάλους των ΗΠΑ, μέσω επιβαλλόμενων κυρώσεων. Στο πλαίσιο του συγκεκριμένου προγράμματος, απειλείται σήμερα η Τουρκία με «οικονομικό πόλεμο», που δεν έλαβε το εξοπλιστικό πρόγραμμα των  F-35 που της πρότεινε ο Λευκός Οίκος, προκειμένου να ακυρώσει τους ρωσικούς S-400 και συνεχίζει ακάθεκτη την πορεία της.

Το γεγονός ότι οι Η.Π.Α πρότειναν τη συνέχιση του προγράμματος των F-35 προς αντικατάσταση των S-400, αποτελούσε αναμφίβολα μια αξιοσέβαστη προσφορά, παρόλα αυτά φαίνεται πως δεν είναι αρκετή για να πείσει των Ερντογάν. Αναφέραμε και στο παρελθόν τις διπολικές σχέσεις που έχει η Άγκυρα με τις δύο υπερδυνάμεις ξεχωριστά και πως όλα αυτά αποτελούν ενέργειες που είναι πιθανόν να αποσκοπούν στο να καταστήσουν την Τουρκία περιφερειακή δύναμη της περιοχής και όχι υποτελή μιας όποιας υπερδύναμης.

Λόγω διάφορων γεωπολιτικών λόγων, οι μεγάλες δυνάμεις δεν αντιστέκονται στις αποτρόπαιες ενέργειες της και έτσι διαπράττει τις πειρατικές τις επιδρομές σε Ανατολική Μεσόγειο και Συρία χωρίς ουσιαστικά εμπόδια. Η Κυπριακή ΑΟΖ παραβιάζεται εκ νέου και κατά συρροή, η Συρία περιπολείται και η Ελλάδα πολιορκείται, χωρίς να υπάρχει κάποιος να αντιδρά με ουσιαστικές ενέργειες αποτροπής ενάντια στην Τουρκία.

Σε μια παράλληλη εξέλιξη, ο Εκπρόσωπος Τύπου της Πρεσβείας των Η.Π.Α στην Κύπρο δήλωσε στο ΚΥΠΕ αναφορικά με την κάθοδο του Γιαβούζ στην Κυπριακή ΑΟΖ, «Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ενήμερες για τα δημοσιεύματα ότι το Τουρκικό γεωτρύπανο έφθασε στις 20 Απριλίου σε περιοχή που η Κύπρος διεκδικεί ως αποκλειστική οικονομική της ζώνη. Προτρέπουμε τις τουρκικές αρχές να σταματήσουν αυτές τις επιχειρήσεις και να εξακολουθούμε να καλούμε όλα τα μέρη να αποφεύγουν ενέργειες που αυξάνουν τις εντάσεις στην περιοχή».

Προσθέτοντας, δήλωσε πως οι Η.Π.Α ανησυχούν για το τι μέλλει γενέσθαι στην Ανατολική Μεσόγειο παρουσιάζοντας εν τέλει την αμερικανική θέση. «Εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι οι πόροι πετρελαίου και φυσικού αερίου της Κύπρου, όπως όλοι οι πόροι της, πρέπει να μοιραστούν ακριβοδίκαια μεταξύ των δύο κοινοτήτων, κατέληξε» συμπλήρωσε υπονοώντας ότι οι αποσχισμένοι τ/κ δικαιούνται μέρος του φυσικού πλούτου της ΚΔ.

Οι νόμιμοι και μόνο πολίτες της ΚΔ θα μπορούν να απολαύσουν τα αγαθά από την εκμετάλλευση του φυσικού αερίου. Επίσης, η ΚΔ δεν αποτελεί κοινότητα όπως λανθασμένα δήλωσε ο Αμερικανός διπλωμάτης, αλλά ένα διεθνώς αναγνωρισμένο κράτος σε αντίθεση με το ψευδοκράτος που δεν είναι τίποτα άλλο από ένα κατοχικό μόρφωμα. Είναι καιρός να αξιοποιηθούν επιτέλους οι συμμαχίες και οι συμφωνίες που σύναψε η ΚΔ, ούτως ώστε η Τουρκία να απομονωθεί και να καταστεί ανήμπορη να συνεχίσει τις παράνομες ενέργειες της. Θα ήταν πραγματικά λυπηρό αν αμεληθούν και δεν χρησιμοποιηθούν συμφωνίες σαν αυτές του EastMed προς όφελος των επισυναπτόμενων κρατών και για την προστασία της Ανατολικής Μεσογείου.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Easter Rising

Στις 24 Απριλίου 1916, ανήμερα της Μεγάλης Δευτέρας των καθολικών, ξέσπασε η πρώτη καταγεγραμμένη εξέγερση των Ιρλανδών κατά της Βρετανικής Αποικιοκρατίας. Η εξέγερση έμεινε γνωστή στην ιστορία ως Εξέγερση του Πάσχα (Easter Rising). Ο Ιρλανδός ηγέτης του Σοσιαλιστικού Κινήματος της Ιρλανδίας, ηγέτης του Ιρλανδικού Στρατού των Πολιτών (Irish Citizens Army) James Connoly, ήταν ο στρατιωτικός ηγέτης της επανάστασης και αποτελεί μία από τις σημαντικότες προσωπικότητες της ιρλανδικής ιστορίας. Το Easter Rising κράτησε για 6 μόλις μέρες, αφού λόγω της έλλειψης οπλισμού και των υπεράριθμων βρετανικών δυνάμεων, οι Ιρλανδοί αναγκάστηκαν να παραδοθούν, στις 29 Απριλίου 1916, στις βρετανικές κατοχικές δυνάμεις. Οι σκοποί του κινήματος ήταν απλοί και αγνοί. Αιτούνταν το αναφαίρετο δικαίωμα των λαών στην αυτοδιάθεση, αφού οραματίζονταν μία ενωμένη Ιρλανδία που δεν θα είναι κάτω από τη κατοχή του Ηνωμένου Βασιλείου.

Το κίνημα, προτού ξεκινήσει τη δράση του, ζήτησε βοήθεια από τη Γερμανία. Αυτή αποδέχτηκε να στείλει ένα πλοίο γεμάτο με όπλα και εκρηκτικές ύλες, κυρίως για να κτυπήσει το Ηνωμένο Βασίλειο, αφού βρίσκονταν στα μέσα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Το πλοίο όμως πιάστηκε, στις 22 Απριλίου, από τις Βρετανικές Αρχές, δύο μέρες πριν την έναρξη του αγώνα των Ιρλανδών και τα όπλα κατασχέθηκαν. Οι ηγέτες του κινήματος αποφάσισαν να προχωρήσουν στην έναρξη του Εθνικοαπελευθερωτικού τους Αγώνα, παρά τις δυσκολίες που προέκυψαν.

Με μόλις δύο χιλιάδες άτομα περίπου, που προέρχονταν από την παραστρατιωτική οργάνωση Ιρλανδική Δημοκρατική Αδελφότητα, από τον Ιρλανδικό Στρατό των Πολιτών, από την Cumann na mBan, που ήταν ιρλανδική γυναικεία παραστρατιωτική οργάνωση και από τους Ιρλανδούς Εθελοντές, ξεκίνησε ο αγώνας. Η έναρξη έγινε Δουβλίνο και αρχικός στόχος ήταν η κατάληψη σημαντικών κτηρίων, προκειμένου να αποκλειστεί το ενδεχόμενο παροχής βοήθειας από την Βρετανία.

Αρχικά, κατέλαβαν το Γενικό Ταχυδρομείο, στο οποίο υψώθηκαν ιρλανδικές σημαίες της Δημοκρατίας. Ακολούθως, ο Ιρλανδός πολιτικός Patrick Pearse, διάβασε τη Διακήρυξη της Ιρλανδικής Δημοκρατίας, στην οποία αποκαλούσαν τους εαυτούς τους «Προσωρινή Κυβέρνηση της Ιρλανδικής Δημοκρατίας», όνομα από το οποίο προέκυψε αργότερα ο «Προσωρινός Ιρλανδικός Δημοκρατικός Στρατός». Επίσης, προκηρύξεις κολλήθηκαν στους τοίχους και μοιράζονταν στον κόσμο από μικρά παιδιά, μέλη της νεολαίας των Ιρλανδών Εθελοντών.

Έγινε μια προσπάθεια να καταλάβουν το Κάστρο του Δουβλίνου. Εκεί, έπεσε ένας Βρετανός αστυνομικός που προσπάθησε να τους σταματήσει. Ήταν επίσημα ο πρώτος νεκρός της επανάστασης. Οι Επαναστάτες ήταν πολύ περισσότεροι από τους φρουρούς του κάστρου, αλλά μετά από αναληθείς πληροφορίες πως το κάστρο ήταν βαριά φρουρούμενο και μετά από μερικούς πυροβολισμούς που έπεσαν, οι Επαναστάτες εγκατέλειψαν γρήγορα το σχέδιο κατάληψης του, καθώς λανθασμένα θεώρησαν πως δεν μπορούσαν να το καταλάβουν και επέστρεψαν στο Δημαρχείο της πόλης, που είχαν ήδη καταλάβει.

Λόγω του ότι δεν κατέλαβαν όλα τα κύρια λιμάνια και σιδηροδρομικούς σταθμούς της πόλης, η τελική κάθοδος των Βρετανών ήταν αναπόφευκτη. Έτσι, την Τρίτη 26 Απριλίου, διατάχθηκε στρατιωτικός νόμος στην Ιρλανδία από τον «Άρχοντα» της Ιρλανδίας και κατέφθασε στην πόλη ο Ταξίαρχος William Lowe με μόλις 1269 στρατιώτες, θεωρώντας πως η καταστολή της Επανάστασης θα ήταν πολύ εύκολη. Μια ομάδα Βρετανών κατέλαβε δύο ψηλές πολυκατοικίες δίπλα από μία στρατηγικής σημασίας περιοχή του Δουβλίνου και με αυτόματα όπλα  και βαρύ πυροβολικό έπιασε απροετοίμαστους τους Ιρλανδούς, οι οποίοι αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας πέρασε ο Patrick Pearse με μικρή συνοδεία και μίλησε σε ένα μεγάλο πλήθος λαού καλώντας τους να στηρίξουν την επανάσταση.

Την Τετάρτη το απόγευμα, οι Βρετανοί συνέλαβαν διάφορους Ιρλανδούς λόγιους της εποχής, που προσπάθησαν να σταματήσουν τον πόλεμο και το επόμενο πρωί τους εκτέλεσαν χωρίς προφανή λόγο. Την Πέμπτη κτυπήθηκε στο γόνατο ο James Connoly, αλλά με τεράστια ανδρεία αποφάσισε να συνεχίσει να ηγείται, μη μπορώντας να περπατήσει. Την Παρασκευή, κατέφθασε ο Βρετανός Στρατηγός John Maxwell με 16 χιλιάδες στρατεύματα και ξεκίνησε να βομβαρδίζει παντού το Δουβλίνο, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν πολλοί Επαναστάτες αλλά και άμαχοι, με τους πρώτους να υποχωρούν σε ένα από τα τελευταία στρατηγικά οχυρά τους. Κατά την υποχώρηση, σκοτώθηκε ο The’ ORahilly, ο μοναδικός Ιρλανδός ηγέτης που σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια της επανάστασης.

Το Σάββατο, ενώ οι Επαναστάτες ετοίμαζαν έξοδο με πυρά για να καταλάβουν καινούρια θέση, ο Patrick Pearse αποφάσισε πως το μόνο που θα κατάφερνε ήταν να σκοτωθούν περισσότεροι απλοί πολίτες και αποφάσισε μαζί με τους υπόλοιπους αρχηγούς να παραδοθούν χωρίς όρους. Το κείμενο παράδοσης έλεγε: «Με σκοπό να αποτρέψουμε την περαιτέρω σφαγή των κατοίκων του Δουβλίνου και την ελπίδα να σώσουμε τη ζωή των πιστών ακολούθων μας, τώρα ανέλπιδοι και περικυκλωμένοι, τα μέλη της Προσωρινής Κυβέρνησης, αποφάσισαν την χωρίς όρους παράδοση για να σταματήσουν οι εχθροπραξίες». Αμέσως μετά την παράδοση, ο John Maxwell διορίστηκε προσωρινά Κυβερνήτης της Ιρλανδίας και μια σειρά από συλλήψεις και εκτελέσεις μόλις είχαν ξεκινήσει με διαταγές του ιδίου.

Μέσα σε 10 μέρες είχαν εκτελεστεί 14 ηγέτες του Κινήματος στη στρατιωτική φυλακή Kilmainham Gaol, με πρώτο τον προσωρινό ηγέτη της Ιρλανδίας, Patrick Pearse και τελευταίο τον στρατιωτικό αρχηγό του Κινήματος, James Connoly, στις 12 Μαΐου 1916, που εκτελέστηκε ενώ ήταν ανήμπορος να περπατήσει. Οι μόνοι ηγέτες που τους χαρίστηκε η ζωή ήταν η Constance Markievicz, αρχηγός της Cumann na mBan, η οποία ζήτησε να φυλακιστεί μαζί με τους συναγωνιστές της, αλλά της χαρίστηκαν επειδή ήταν γυναίκα και ο Eamon De Valera, που έζησε λόγω της Αμερικανικης του υπηκοότητας.

Η θυσία αυτών των ανθρώπων δεν έγινε χωρίς λόγο. Ήταν η μαγιά που μπόλιασε το αίμα των Ιρλανδών για να τους υπενθυμίσει πως είναι υπό κατοχή. Η ελευθερία είναι ένα ιδανικό που δεν μπορεί να κερδηθεί χωρίς αγώνες. Οι ήρωες αυτοί, ανακηρύχθηκαν μάρτυρες από το μετέπειτα Ελεύθερο Ιρλανδικό Κράτος. Αν δεν αποφάσιζαν αυτοί οι νέοι άνθρωποι, εκείνη τη Δευτέρα του Πάσχα να επαναστατήσουν, απέναντι στην τεράστια Βρετανική Αυτοκρατορία, η Ιρλανδική Δημοκρατία πολύ πιθανόν να μην γινόταν ποτέ. Το Easter Rising, θεωρείται πρόδρομος του Ιρλανδικού Αγώνα για Ανεξαρτησία, που ξεκίνησε στις 21 Ιανουαρίου 1919, τρία σχεδόν χρόνια μετά.

Εμείς, ως νέοι με βαθιά ριζωμένα μέσα μας τα ιδανικά της ελευθερίας και με συμπόνοια για όλους τους λαούς που δεινοπαθούν επιζητώντας το δικαίωμα της Αυτοδιάθεσης, τιμάμε τους ήρωες που πέθαναν με σκοπό να δουν την πατρίδα τους ελεύθερη. Από τον βρετανικό ζυγό υποφέραμε και εμείς κι ακόμα υποφέρουμε. Οι εκτελέσεις, οι δολοφονίες απλών πολιτών, τα βασανιστήρια είναι βαρβαρότητες γνώριμες στον Ελληνισμό της Κύπρου. Οπότε, εμείς οφείλουμε να σεβόμαστε όσους έπεσαν για την ελευθερία της πατρίδας τους.

«Οι άνθρωποι πεθαίνουν, οι ιδέες ποτέ»

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης