Αποκατάσταση διπλωματικών σχέσεων με τη Συρία

Σε μια πολύ σημαντική ενέργεια προέβη το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών, αφού με λιτή δημοσίευση του Υπουργού Εξωτερικών, Νίκου Δένδια, σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης ανακοίνωσε τον διορισμό της Τασίας Αθανασίου στη θέση της Ειδικής Απεσταλμένης του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών για θέματα Συρίας. Η κ. Αθανασίου είναι η πρώην Πρέσβειρα της Ελλάδας στη Συρία και τη Ρωσία.

Υπενθυμίζεται ότι οι σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Συρίας διακόπηκαν το 2012, με την έναρξη του συριακού εμφυλίου. Τότε, η κ. Αθανασίου ήταν Πρέσβειρα της Ελλάδας στη Συρία, θέση από την οποία επιτήρησε τη διακοπή των σχέσεων των δύο χωρών. Το γεγονός αυτό, είναι πιθανόν να σηματοδοτήσει την επίσημη επανέναρξη των διπλωματικών σχέσεων με τη Συρία, με την αποκατάσταση της Πρεσβείας της χώρας στη Δαμασκό.

Ήταν ένα από τα σημαντικότερα λάθη της Ελλάδας τότε, να υπακούσει τις δυτικές παραινέσεις του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για διακοπή των σχέσεων με το Μπααθικό καθεστώς του Μπασάρ Αλ Άσαντ. Δυστυχώς, εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνορθόδοξοι που ζούσαν στη Συρία, βρέθηκαν αποκομμένοι από το κυρίως ελληνικό κράτος. Οι πλείστοι Ελληνορθόδοξοι της Συρίας υποστηρίζουν το καθεστώς Άσαντ. Ο κυριότερος λόγος είναι ότι ο λεγόμενος «Ελεύθερος Συριακός Στρατός», που αντιμάχεται του καθεστώτος υποστηρίζεται κυρίως από ισλαμικές ομάδες, που ανέπτυξαν δράση κυρίως κατά την Αραβική Άνοιξη, όταν και διάφορα ισλαμικά κινήματα ξεπήδησαν με σκοπό να καταλάβουν την εξουσία. Επίσης, οι αντικαθεστωτικοί υποστηρίζονται σε μεγάλο βαθμό από την ισλαμική Τουρκία, η οποία θέλει να λάβει πιο ενεργό ρόλο στη Συρία και γενικότερα στην Μέση Ανατολή.

Γενικότερα, η περιοχή της Συρίας θα έπρεπε να αποτελεί θέμα υψίστης σημαντικότητας για την Ελλάδα και τον Ελληνισμό γενικότερα. Στην Αντιόχεια, κανονικά εδράζεται ένα από τα Πατριαρχεία του Ορθόδοξου Χριστιανισμού, ενώ η ίδια η περιοχή μέχρι και το 1200 μ.Χ ήταν ελληνική, όταν και χάθηκε με την άνοδο του Ισλάμ στην Μέση Ανατολή. Η περιοχή της Αλεξανδρέττας κατέχεται παράνομα από την Τουρκία από το 1939, όταν και παραδόθηκε στους Τούρκους από τους Γάλλους. Οι Τούρκοι διενήργησαν ένα παράνομο δημοψήφισμα που καθόρισε την τύχη της περιοχής, αφού πρώτα απέστειλαν στην περιοχή διάφορους Τούρκους και τουρκογενείς πληθυσμούς, ενώ εκδίωξαν τους Αλεβίτες Άραβες της περιοχής, που ήταν φύλα προσκείμενα προς τον Χριστιανισμό, αφού ήθελαν να προκαθορίσουν την έκβαση του δημοψηφίσματος. Η περιοχή μέχρι σήμερα θεωρείται κατεχόμενη συριακή περιοχή από την συριακή κυβέρνηση.

Επομένως, ιστορικά υπάρχουν πολλοί λόγοι για να διενεργηθούν προσπάθειες για ομαλοποίηση των σχέσεων Ελληνισμού-Συρίας. Επίσης, γεωπολιτικά είναι άκρας σημαντικότητας η ενεργός συμμετοχή της Ελλάδας σε θέματα Μέσης Ανατολής, για να επιτευχθεί η απομόνωση της Τουρκίας ολοκληρωτικά. Το καθεστώς Άσαντ παλαιότερα ήταν φύλα προσκείμενο προς την Τουρκία, όταν και με το ξέσπασμα του εμφυλίου της Συρίας, οι Τούρκοι υποστήριξαν τα ισλαμικά κινήματα για να διεισδύσουν στα θέματα της χώρας. Χρησιμοποίησαν τη δικαιολογία ότι το καθεστώς Άσαντ χρησιμοποιεί χημικά, ένας ισχυρισμός που δεν αποδείχτηκε ποτέ. Πλέον, μετά από έναν επταετή εμφύλιο, φαίνεται πως ο Πρόεδρος Μπασάρ αλ Άσαντ βρίσκεται σε πορεία ομαλοποίησης της κατάστασης στη χώρα του, που υπέστη τρομερές συνέπειες από τον πόλεμο.

Ένας άλλος σημαντικός παράγοντας, στον οποίο θα μπορέσει να βοηθήσει μια επανέναρξη διπλωματικών σχέσεων είναι το μεταναστευτικό ζήτημα. Φθάνουν μετανάστες στην Ελλάδα και αναφέρουν ότι είναι πρόσφυγες από τον πόλεμο της Συρίας, αλλά η Ελλάδα δεν μπορεί να ελέγξει κάτι τέτοιο, γιατί δεν υπάρχουν διπλωματικές σχέσεις. Είναι γεγονός ότι η Τουρκία χρησιμοποιεί καταχρηστικά ένα κατεξοχήν ανθρωπιστικό ζήτημα, με σκοπό να επιβάλει τις πολιτικές της στη χώρα μας και την Ευρώπη. Επομένως, η επανέναρξη των διπλωματικών μας σχέσεων με τη χώρα από την οποία θα έπρεπε να προέρχονται οι περισσότεροι μετανάστες επιλύει τέτοιου είδους ζητήματα.

Όσον αφορά τους εκεί ελληνικούς πληθυσμούς, αντιμετωπίζουν σημαντικά προβλήματα επιβίωσης. Πρέπει να εξυπηρετούνται από το προξενείο στη Βηρυτό, κάτι που μετατρέπει ζητήματα ρουτίνας, σε πολυήμερες διαδικασίες. Απαγορεύονται οι εξαγωγικές διαδικασίες προς τη Συρία σε ελληνικές επιχειρήσεις και έτσι πολλοί Έλληνες της περιοχής που λαμβάνουν τα προς το ζην με επιχειρηματικές δραστηριότητες, δεν μπορούν να πουλήσουν ελληνικά προϊόντα. Επίσης, πολλών έληξε το ελληνικό διαβατήριό τους ή θέλουν να πραγματοποιήσουν μια τυπική αποδοχή κληρονομιάς και πρέπει να ταξιδέψουν πολλά χιλιόμετρα για να εξυπηρετηθούν.

Υπάρχουν ακόμα οικονομικοί λόγοι για την ομαλοποίηση των σχέσεων. Οι εμπορικές συναλλαγές με μια χώρα όπως η Συρία ήταν πάντοτε πλεονασματικές, σύμφωνα με μελέτη του ιδρύματος Μεσογειακών μελετών. Επομένως, είναι σημαντικό να αρθεί το εμπάργκο σε έναν από τους πλέον σημαντικούς εμπορικούς μας εταίρους. Επί σειρά ετών, πραγματοποιείτο εμπόριο μεταξύ των δύο χωρών και ήταν πλήρως κερδοφόρο και για τις δύο. Επομένως, κρίνεται ως απαραίτητη ανάγκη η επανέναρξη των εμπορικών δραστηριοτήτων τους.

Εν κατακλείδι, οι διπλωματικές σχέσεις της Ελλάδας και της Συρίας είναι αδήριτη ανάγκη να ξεκινήσουν ξανά και είναι θετικό το γεγονός ότι το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών κινείται προς αυτή την κατεύθυνση. Επιβάλλεται όμως εγρήγορση πάνω στο ζήτημα και να προσπαθήσουμε με την εμπλοκή μας στην συριακή κρίση, να ενεργήσουμε έτσι ώστε να εμποδιστεί ο τουρκικός δάκτυλος από το να επιβάλλει τα τετελεσμένα που επιθυμεί στην περιοχή της Μέσης Ανατολής. Είναι εξίσου σημαντικό να στηριχθούν με οποιοδήποτε τρόπο οι εκεί ελληνικοί πληθυσμοί και να πραγματοποιηθεί προσπάθεια απομόνωσης της Τουρκίας, αφού πλέον ο μόνος σύμμαχος της Τουρκίας είναι η κυβέρνηση εθνικής ενότητας της Λιβύης, που ελέγχει μικρό τμήμα της χώρας.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

1500 λόγοι για οριστικό κλείσιμο οδοφραγμάτων

Ελλοχεύει ο κίνδυνος, η κατεχόμενη πλευρά της πατρίδας μας να μετατραπεί σε εκκολαπτήριο του κορωνοϊού. Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει η εφημερίδα «Άφρικα», 1500 στρατιώτες από την Τουρκία μεταφέρονται στα κατεχόμενα για να υπηρετήσουν στις «τουρκικές ειρηνευτικές δυνάμεις Κύπρου», τουτέστιν στον κατοχικό στρατό.

Όπως φαίνεται, για τον σουλτάνο της Άγκυρας, η περίοδος μιας παγκόσμιας πανδημίας αποτελεί ιδανική ευκαιρία για μεταφορά και μετεγκατάσταση πιθανώς μολυσμένου στρατού. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, οι στρατιώτες δεν θα τεθούν σε καραντίνα από το λεγόμενο «υπουργείο υγείας» του ψευδοκράτους, αλλά θα τεθούν σε καραντίνα κάτω από συνθήκες και σε χώρους που καθόρισε ο στρατός, κάτι το οποίο ίσως να τους επιτρέπει να συναναστρέφονται με άλλο στρατιωτικό προσωπικό ανενόχλητοι.

Κόντρα στις διεθνείς επισημάνσεις και προειδοποιήσεις, ο Ερντογάν επιλέγει να χαράξει δική του πορεία εν μέσω καραντίνας, εξαιρουμένου του γεγονότος ότι καταπατά εκ νέου διεθνείς συμβάσεις, αφού διατηρεί και ανανεώνει κατοχικές δυνάμεις στο νησί. Νεότερο δημοσίευμα της εφημερίδας αναφέρει ότι οι στρατιώτες που φθάνουν στα κατεχόμενα εξετάζονται στο λιμάνι στην παρουσία «αξιωματούχων της ΤΔΒΚ». Το πλέον σημαντικό που πρέπει να αναφερθεί, είναι ότι ο Ερντογάν σε μια τόσο κρίσιμη καμπή της ιστορίας ενισχύει τον στρατό του στα κατεχόμενα και επιχειρεί να εδραιώσει σε ακόμα ισχυρότερο επίπεδο την κατοχή της πατρίδας μας.

Επιπρόσθετα, η εφημερίδα επισημαίνει επίσης ότι στις 6 Μαΐου ξεκινούν εκ νέου οι πτήσεις μεταφοράς τ/κ από το Ηνωμένο Βασίλειο και την Τουρκία στα κατεχόμενα, αφήνοντας να νοηθεί ότι η Μεγάλη Βρετανία θα αποστείλει αεροσκάφη στα κατεχόμενα, αναγνωρίζοντας έτσι σχεδόν άμεσα το ψευδοκράτος. Το γεγονός ότι to HB αδιαφορεί για την κυριαρχία των Ε/κ στο νησί, δεν διαφέρει ιδιαίτερα από την ηγεμονική περίοδο της αποικιοκρατίας, συνεχίζοντας μάλιστα την δική της πολιτική «δύο κοινοτήτων», θέλοντας να ξεκινήσει μια «μετά Brexit» συνεργασία με την Τουρκία. Μέχρι τις 15 του μηνός, αναμένεται να επιστρέψουν από χώρες εκτός Κύπρου γύρω στα 2500 άτομα, κάτι το οποίο διαψεύδει όμως στην εφημερίδα «Βατάν» ο «υπουργός συγκοινωνιών και έργων», Τολγκά Ατάκαν. Επιπλέον, θα μεταφερθούν στα κατεχόμενα και οι σωροί οκτώ ατόμων που έχασαν τη ζωή τους στη μάχη με τον κορωνοϊό, επίσης από το εξωτερικό.

Η όλη κατάσταση μπορεί να μην έχει λάβει μεγάλες διαστάσεις, αλλά ελλοχεύει μεγάλους κινδύνους για την ΚΔ, τόσο υγειονομικούς όσο και υπαρξιακούς. Θα εγκατασταθούν στο νησί 1500 Τούρκοι στρατιώτες, που πολύ πιθανόν ανάμεσά τους να υπάρχουν και μολυσμένοι από τον ιό. Το ανεπαρκές σύστημα του ψευδοκράτους, ανήμπορο να ανταπεξέλθει υπεύθυνα, ενδεχομένως με ένα νέο άνοιγμα των οδοφραγμάτων, να επιστρέψουμε σε νέο κύκλο πανδημίας. Ας μην ξεχνάμε και τους εκτεθειμένους εγκλωβισμένους συμπατριώτες μας που ζουν υπό τον ίσκιο της τ/κ «ανευθυνότητας» και που βλέπουν τα χωριά τους να γεμίζουν με νέο κατοχικό στρατό.

Επιπροσθέτως, μια αεροπορική σύνδεση Βρετανίας-κατεχομένων, την οποία διέψευσε τον Φεβρουάριο το Foreign Office), φαίνεται ότι τώρα θα γίνει πραγματικότητα με τη δικαιολογία «επαναπατρισμού» των τ/κ, θέλοντας να δώσουν στο ζήτημα ανθρωπιστικό χαρακτήρα. Το περιβόητο «απευθείας εμπόριο» Αγγλίας-ψευδοκράτους, ίσως να μην παραμείνει μόνο σε μορφή απειλής, αλλά αυτές οι επιβατικές πτήσεις πιθανόν να αποτελέσουν την δοκιμαστική αρχή μιας εμπορικής σχέσης μεταξύ τους. Σε μια τέτοια περίπτωση, η μέχρι πρότινος ευρωπαϊκή Αγγλία θα αντιταχθεί στην διεθνή κοινότητα και στο διεθνές δίκαιο προκειμένου να παραταχθεί και επίσημα στο στρατόπεδο της Τουρκίας, παρανομώντας εις βάρος ενός κράτους στο οποίο διατηρεί βάσεις της στα εδάφη του.

Αξιοσημείωτο είναι επίσης το γεγονός ότι ο Ερντογάν συνεχίζει με κάθε δυνατό τρόπο τη συντήρηση των κατοχικών στρατευμάτων στο νησί. Ορισμένοι κάποτε με δημοσιεύματά τους ανακοίνωναν «Σάρωσε το ΑΚP, η Κύπρος ελπίζει». Άξιο απορίας αν η ελπίδα που θα είχε το μικρό μας νησί ήταν η συντήρηση της κατοχής, η παραμονή και η ενίσχυση του τουρκικού στρατού και οι νέου είδους εισβολές που δέχεται. Ο Ερντογάν μας το ξεκαθαρίζει, πως καμιά πανδημία και κανένα διεθνές δίκαιο δεν τον σταματά. Οφείλει, λοιπόν, η ΚΔ να δει κατάματα την πραγματικότητα και να μην υπεκφεύγει.

Είναι ανεπίτρεπτο να ανέχεται η ΚΔ αυτές τις πράξεις υπεροψίας και από την Τουρκία και από το Ηνωμένο Βασίλειο χωρίς να αντιδρά. Αποτελεί ευκαιρία για οριστικό κλείσιμο των οδοφραγμάτων προς υπεράσπιση της κυριαρχίας της ΚΔ, αλλά και ως άσκηση πίεσης προς την Τουρκία. Είναι γελοίο να χλευάζεται έτσι η ΚΔ και ταυτόχρονα οι τ/κ να ζητούν τη διάνοιξη των οδοφραγμάτων για να μπορούν να επιστρέψουν στις εργασίες τους, οι οποίες είναι στις ελεύθερες περιοχές. Όσον αφορά τη Μεγάλη Βρετανία, πέρα από την επιπόλαιη στάση που δείχνει με την πολιτική που ακολουθούν οι βάσεις της, μπορεί ευκολότερα τώρα έξω από τις πολιτειακές δομές της ΕΕ να πράττει βάσει των τουρκικών γραμμών εξυπηρετώντας τα συμφέροντα της Άγκυρας.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης