Επιτακτική ανάγκη η θωράκιση των συνόρων

Τεταμένη μπορεί να χαρακτηριστεί η κατάσταση στα ελληνοτουρκικά σύνορα και συγκεκριμένα στην παραμεθόρια γραμμή του ποταμού Έβρου. Συγκεκριμένα, βρετανική εφημερίδα, εξέδωσε είδηση ότι περίπου 35 Τούρκοι στρατιώτες και αστυνομικοί έχουν καταλάβει ελληνικό έδαφος στον Νότιο Έβρο και συγκεκριμένα στη θέση «Μελισσοκομείο». Όπως έχουμε αναφέρει σε προηγούμενη τοποθέτηση μας, ο Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Δένδιας, σε δηλώσεις του σχετικά με το ζήτημα, αναφέρθηκε με πλήρη ασέβεια στα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας, αφού δήλωσε ότι «πρόκειται για μερικές δεκάδες μέτρα και δεν είναι λόγος να έρθουμε σε ρήξη με έναν συμμαχικό στρατό όπως η Τουρκία».

Ας πάρουμε όμως τα γεγονότα από την αρχή. Στις 11 Μαΐου, έγινε προσπάθεια από την ελληνική πλευρά να τοποθετηθούν πάσσαλοι και συρματοπλέγματα στην περιοχή των Φερρών, με σκοπό να ενισχυθεί ο φράκτης του Έβρου και να εγερθούν εμπόδια στις προσπάθειες διέλευσης των παράνομων μεταναστών προς τη χώρα μας. Μετά από τα πρόσφατα γεγονότα στον Έβρο, ήταν λογική και αναμενόμενη η ενίσχυση του φράκτη στη μεθόρια γραμμή. Αποτέλεσμα της ελληνικής ενέργειας, ήταν να τοποθετηθεί το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών, θέτοντας δύο ζητήματα:
α) να δώσει η Ελλάδα ακριβείς συντεταγμένες του φράκτη
β) να μην ξεκινήσει εργασίες τοποθέτησης του φράκτη, πριν τη συνεννόηση με την τουρκική πλευρά

Επίσης, η ανακοίνωση του τουρκικού ΥπΕξ αναφέρει αυτολεξεί, «η κοίτη του ποταμού που οριοθετεί το τουρκο-ελληνικό χερσαίο σύνορο το 1926 έχει αλλάξει σημαντικά, λόγω φυσικών και τεχνητών παραγόντων κι επομένως δεν υπάρχουν κοινά συμπεφωνημένες γεωγραφικές συντεταγμένες στη συγκεκριμένη περιοχή του συνόρου, που να είναι συμβατές με τη συμφωνία [πρωτόκολλο] του 1926.» Αν κοιτάξει κανείς πίσω από τις λέξεις, μπορεί να αντιληφθεί ότι η Τουρκία με αυτή της την ανακοίνωση, γνωστοποιεί ότι ΔΕΝ αναγνωρίζει το σύνορο στην περιοχή.

Τα σύνορα του Έβρου αποφασίστηκαν από μια τριμερή επιτροπή το 1926. Το πρωτόκολλο που τα καθόρισε, είναι σε ισχύ μέχρι και σήμερα. Το σημείο 2 του πρωτοκόλλου αναφέρει συγκεκριμένα «Η Επιτροπή απεφάσισεν ότι η συνοριακή γραμμή δεν θα ακολουθήση τον ρουν του ποταμού εις τας ενδεχόμενας μετακινήσεις του, αλλ’ ότι η γραμμή αυτή καθορίζεται κατά τρόπον οριστικόν από την παρούσανθέσιν του ποταμού, ως αύτη καθωρίσθη εις τους χάρτας τους καταρτισθέντας μερίμνη της Επιτροπής». Επομένως, η θέση της Τουρκίας περί αλλαγής της κοίτης του ποταμού είναι άκυρη. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες δεν μπορούν να αλλάξουν με την αλλαγή της κοίτης του ποταμού και οι συντεταγμένες αναδεικνύουν ακριβώς ότι η περιοχή σε αυτό το σημείο που τοποθετείται ο φράκτης είναι ελληνική.

Πίσω από τις ενέργειες της Τουρκίας, που «γκριζάρουν» τα ελληνοτουρκικά σύνορα, κρύβεται η επιθυμία της να μην αναπτυχθεί περαιτέρω ο φράχτης του Έβρου. Η Τουρκία αντιμετωπίζει το μεταναστευτικό ως εργαλείο της και έχει θέσει ως βασικό της στόχο να στείλει τους μετανάστες που βρίσκονται στην επικράτεια της, στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Μετά την αποτυχία της να το πράξει με την οργανωμένη επίθεση που εξαπέλυσε εναντίον της χώρας μας τον Μάρτιο στις Καστανιές, γνωρίζει ότι πρέπει να ενεργήσει διαφορετικά.

Ο χειρισμός της Ελλάδας στο ζήτημα ήταν επιεικώς απαράδεχτος. Αρχικά, όπως προαναφέραμε, ήταν προσβλητικό για τη χώρα μας, να αναφέρει δημόσια ο Υπουργός Εξωτερικών της ότι πρόκειται για μερικές δεκάδες μέτρα και μπορεί να επιτευχθεί συμφωνία με τον «συμμαχικό στρατό», σχετικά με αυτά. Διπλωματικά, είναι ένα έγκλημα να απαξιώνει δημόσια οποιαδήποτε έκταση εδάφους της χώρας, ο επικεφαλής της διπλωματίας της. Σφάλμα, επίσης, ήταν το γεγονός ότι, η ελληνική πλευρά, ξανά δημόσια, αρκέστηκε στην πολιτική του κατευνασμού, αναφέροντας ότι δεν πρόκειται για ελληνικό έδαφος αυτό στο οποίο βρίσκονται οι Τούρκοι στρατιώτες και ότι τέτοιου είδους ζητήματα επιλύνονται, χωρίς να γνωστοποιούνται.

Αν δεν πρόκειται για ελληνικό έδαφος, τότε για ποιον λόγο δήλωσε προηγουμένως ότι πρόκειται για «μερικές δεκάδες μέτρα» και για ποιον λόγο ένιωσε την ανάγκη να προβεί το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών σε διάβημα προς την Τουρκία, σχετικά με τα γεγονότα που συνέβησαν στην περιοχή; Επίσης, αν αποτελεί ψευδής είδηση αυτό το γεγονός, τότε προς τι η ανακοίνωση του τουρκικού ΥπΕξ, περί αλλαγής της κοίτης του ποταμού και αλλαγής των συνόρων. Αν όντως δεν υπήρξαν και δεν υπάρχουν Τούρκοι στρατιώτες σε ελληνικό έδαφος, ο κ. Δένδιας οφείλει να εξηγήσει τη θέση του και να την αποδείξει επίσημα με χάρτες.

Ο πλέον παράλογος τρόπος να αναφερθεί κανείς στην Τουρκία είναι ότι πρόκειται για «σύμμαχο» χώρα. Συνήθως, τα συμμαχικά κράτη δεν καταλαμβάνουν έδαφος, ούτε συνάπτουν μνημόνια που παραβιάζουν τα κυριαρχικά δικαιώματα των συμμάχων τους. Η διπλή γλώσσα που έχει υιοθετήσει ο Έλληνας ΥπΕξ όταν αναφέρεται στην Τουρκία, είναι ενδεικτική της λανθασμένης εξωτερικής πολιτικής που ακολουθείται. Είναι καταστρεπτικό για την αξιοπρέπεια της χώρας μας, να υιοθετείται από την Τουρκία μια επαίσχυντη συμφωνία, που καταπατά τα θαλάσσια κυριαρχικά μας δικαιώματα και αποκόπτει ενεργειακά την Ελλάδα από την Κύπρο και ο ΥπΕξ της Ελλάδας να ονειρεύεται «συμμαχίες» και πράσσειν’ άλογα.

Όπως προαναφέραμε, η Τουρκία δεν είναι συμμαχικό κράτος. Είναι ένα κράτος τρομοκράτης, που βλάπτει απαράμιλλα τα συμφέροντα του Ελληνισμού. Στην αδηφάγο επεκτατική πολιτική της, οφείλεται η κατοχή της Κύπρου και οι αναθεωρητικές τάσεις που επιδεικνύει όσον αφορά τα νησιά του Αιγαίου και τα ενεργειακά ζητήματα. Ο κ. Δένδιας με τη στάση του, κάνει ξεκάθαρο ότι δεν πρόκειται να επιδείξει οποιαδήποτε αντίσταση στις παράνομες ενέργειες της Τουρκίας και καίει όποια διπλωματικά χαρτιά διαθέτει.

Είναι αδύνατον να τον πάρει κάποιος στα σοβαρά, όταν προσπαθεί να δημιουργήσει συνεργασίες με τρίτα κράτη για να αντιμετωπίσει τις προκλητικές ενέργειες της Τουρκίας, όπως για παράδειγμα η πενταμερής του Καΐρου ή η συνεργασία για τον EastMed, και να εκδίδει ανακοινώσεις για εργαλειοποίηση του ανθρώπινου πόνου από την Τουρκία, αλλά αργότερα να αναφέρεται σε αυτήν ως «σύμμαχο με τον οποίο μπορεί να επιτευχθεί συνεννόηση». Η διγλωσσία που χρησιμοποιεί, οδηγεί σε έλλειψη εμπιστοσύνης προς το πρόσωπο του και κατά συνέπεια προς το πρόσωπο της Ελλάδας.

Η Ελλάδα οφείλει να σταματήσει να λειτουργεί υπό την επιρροή των ψευδαισθήσεων που καλλιεργούνται εδώ και χρόνια. Οφείλουμε να ζυγίσουμε τα δεδομένα και τα ζητούμενα και να εξάγουμε μια στρατηγική με βάση αυτά και μόνο. Είναι δεδομένο ότι η Τουρκία επιχειρεί να καταστεί περιφερειακή δύναμη, μέσω της εμπλοκής της σε Αιγαίο, Συρία, Λιβύη και Κύπρο. Ας αντιληφθούμε ότι η Τουρκία δεν είναι μια σύμμαχος χώρα, αλλά μια χώρα με στρατηγικό σχέδιο εξάπλωσης σε θάλασσα και ξηρά. Λέγονται «Εθνικός Όρκος 2023» και «Γαλάζια Πατρίδα» και δεν είναι ευσεβείς πόθοι του καθεστώτος Ερντογάν, αλλά σχέδια σε εφαρμογή. Δεδομένο επίσης είναι ότι η ιστορική, γεωπολιτική και ενεργειακή σύνδεση μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου, καθιστά αδήριτη ανάγκη την πλήρη ταύτιση μεταξύ Μητροπολιτικής Ελλάδας και Κύπρου. Μόνο έτσι μπορεί να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα του Ελληνισμού και να αντιμετωπιστεί ο τουρκικός επεκτατισμός.

Τέλος, δεδομένο επίσης είναι ότι η Τουρκία χρησιμοποιεί ένα κατ’ εξοχήν ανθρωπιστικό ζήτημα ως εργαλείο επιβολής έναντι κρατών της περιοχής. Επιχείρησε πρώτα να δημιουργήσει τη ζώνη ασφαλείας στη Συρία, στην οποία θα τοποθετούσε τους μετανάστες που βρίσκονται στην επικράτεια της, που μετά την ήττα που υπέστη στην Ιντλίμπ, φαίνεται πως κάτι τέτοιο είναι δύσκολο να πραγματοποιηθεί τη δεδομένη στιγμή. Ακολούθως, επιχείρησε να στείλει τους μετανάστες στην Ελλάδα και την Ευρώπη μέσω της οργανωμένης επίθεσης στον Έβρο και τώρα δημιουργεί επεισόδιο για την κατασκευή ενός φράκτη στην ελληνική πλευρά, που θα μπορούσε να αποτρέψει τις εισροές μεταναστών. Είναι ξεκάθαρο ότι πρέπει να περιμένουμε κλιμάκωση των ενεργειών της Τουρκίας το αμέσως επόμενο διάστημα από την πανδημία, κάτι που φαίνεται και από τις απειλητικές δηλώσεις του Τούρκου ΥπΕξ, Μεβλούτ Τσαβούσογλου ότι «οι πρόσφυγες που ήθελαν να φύγουν πριν την πανδημία, θα επιχειρήσουν να φύγουν ξανά και να πάνε στην Ελλάδα».

Λανθασμένα, η ελληνική πλευρά αποφάσισε να κατευνάσει το κλίμα, για χάριν του κατευνασμού. Οφείλει να υπερασπίζεται τα εδάφη μας, όσο μικρή έκταση και αν είναι αν τίθενται υπό απειλή. Όσον αφορά βέβαια τον Έβρο, είναι καίριας σημασίας το γεγονός ότι η διένεξη πραγματοποιήθηκε για να μην πραγματοποιηθεί ο φράχτης που θα αποτρέπει τις διελεύσεις παράνομων μεταναστών. Αν η ελληνική κυβέρνηση επιθυμεί να δείξει πυγμή, οφείλει να ικανοποιήσει τις εξαγγελίες και διαβεβαιώσεις της προς τον ελληνικό λαό και να κατασκευάσει τον φράχτη, ασχέτως από τις όποιες απειλές των Τούρκων. Επίσης, οι επίσημοι αξιωματούχοι του ελληνικού κράτους οφείλουν να συνειδητοποιήσουν ότι στις δημόσιες τοποθετήσεις τους εκπροσωπούν τον ελληνικό λαό. Η απαξίωση περιοχής υπό κυριαρχία της Ελλάδας από κρατικό αξιωματούχο συνιστά έγκλημα εις βάρος των ελληνικών θέσεων. Οι συνεχείς προκλητικές ενέργειες της Τουρκίας, μας επισημαίνουν ότι η Ελλάδα απαιτείται να αναθεωρήσει την πολιτική των υποχωρήσεων προς αποφυγή της έντασης. Απαιτούμε την άμεση θωράκιση των συνόρων για να αποφύγουμε τα πρόσφατα περιστατικά του Έβρου.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης