Η ενεργειακή σημασία του Καστελλορίζου

Η γεωπολιτική σημασία του Καστελλορίζου και της «επήρειάς» του είναι τεράστια. Αρκετοί είναι αυτοί που δεν αντιλαμβάνονται γιατί είναι τόσο σημαντικό νησί για τα εθνικά μας συμφέροντα λόγω του μικρού του μεγέθους. Ο κύριος λόγος είναι ότι το σύμπλεγμα αυτών των νησιών, δίνει τη δυνατότητα, βάσει της σύμβασης για τη Θάλασσα, UNCLOS του 1982, στην ΑΟΖ της Ελλάδας να εφάπτεται με την ΑΟΖ της Κύπρου. Χωρίς το Καστελλόριζο, η ελληνική ΑΟΖ δεν μπορεί να οριοθετηθεί με την κυπριακή και θα αποκόπτεται η ενεργειακή σύνδεση μεταξύ της Μητροπολιτικής Ελλάδας με το μαρτυρικό νησί μας.

Το τουρκικό επιχείρημα για το Καστελλόριζο, ως συνήθως, είναι ανεκδιήγητο. Η Τουρκία μέσα από την γνώριμη αυταρχική της προσέγγιση ως προς την ερμηνεία της πραγματικότητας σύμφωνα με τα συμφέροντά της, ισχυρίζεται ότι το Καστελλόριζο και το νησιωτικό του σύμπλεγμα δεν διαθέτουν υφαλοκρηπίδα και κατ’ επέκταση, δεν επηρεάζουν τους όρους προσδιορισμού της ελληνικής και τουρκικής ΑΟΖ. Έτσι, περιορίζεται η ελληνική ΑΟΖ και βέβαια τα ελληνικά δικαιώματα στα κοιτάσματα νοτίως της Κρήτης. Ουσιαστικά, επιδιώκει και εκεί, όπως και στο Αιγαίο, τη συνεκμετάλλευση, αγνοώντας τις όποιες υποχρεώσεις έχει, που απορρέουν από τους κανονισμούς των Διεθνών Οργανισμών στους οποίους είναι μέλος και των Συμβάσεων που αποτελούν εθιμικό δίκαιο. Επιχείρημα που αποδεικνύει την παραλογία του ισχυρισμού της Τουρκίας, είναι το γεγονός ότι η Γαλλία διεκδικεί ΑΟΖ στον Ειρηνικό και τον Αρκτικό Ωκεανό, λόγω μικρών νησιών που διαθέτει εκεί και παρά το γεγονός ότι βρίσκονται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την ηπειρωτική χώρα.

Η Τουρκία, συνοδεύει πάντα τις στρατιωτικές της ενέργειες μ’ ένα «αφήγημα νομιμοποίησης», το οποίο συνήθως οι Δυτικοί «σύμμαχοι» ακούν με ευχαρίστηση και ανακούφιση, αιτιολογώντας έτσι τη σταθερά παθητική τους στάση απέναντι στις τουρκικές προκλήσεις. Ήδη έχει προσπαθήσει να δημιουργήσει τετελεσμένα με το τουρκολιβυκό σύμφωνο, τα οποία περιμένει στη συνέχεια να «νομιμοποιήσει», όπως έπραξε και στην περίπτωση της Κύπρου με την εισβολή του 1974 και την συνεχιζόμενη κατοχή. Μόνο η έμπρακτη αμφισβήτηση των παράνομων ενεργειών της Τουρκίας και η παρεμπόδισή της να υλοποιήσει ό,τι διεκδικεί παρανόμως και παραλόγως σε βάρος της Ελλάδας, μπορεί να ανατρέψει αυτή την πολύ δυσμενή κατάσταση και κυρίως την εξέλιξη που είναι πιθανόν να έρθει, αν δεν λάβουμε τα μέτρα μας ως Ελληνισμός. 

Είναι, πλέον, φανερή η στρατηγική που ακολουθεί η Τουρκία τα τελευταία χρόνια. Με την επίδειξη ισχύος, εκμεταλλεύεται τις καταστάσεις για να βρεθεί σε ισχυρότερη διπλωματική θέση, επειδή ακριβώς εμείς της το επιτρέπουμε. Όσο εμείς δεν πράττουμε ορθά και δίνουμε την εντύπωση πως ό,τι και να κάνει η Τουρκία θα είναι χωρίς κόστος γι’ αυτήν, θα εκμεταλλεύεται την οποιαδήποτε ευκαιρία για να μας σύρει σε διαπραγμάτευση με σκοπό να υλοποιήσει όσο το δυνατόν περισσότερα από τα μεγαλεπήβολα σχέδιά της. Κι ύστερα από αυτά που θα καταφέρει να υλοποιήσει, να τα θεωρήσει «δεδομένα», για να δημιουργήσει στη συνέχεια περαιτέρω τετελεσμένα εις βάρος μας. Όλα αυτά πραγματοποιούνται εξαιτίας των λανθασμένων μηνυμάτων που στείλαμε προς την Τουρκία, καθώς δεν λάβαμε τα κατάλληλα μέτρα για να την αποτρέψουμε. 

Το Καστελλόριζο, ως νησί το οποίο κατοικείται, έχει με βάση το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας δικαίωμα τόσο σε υφαλοκρηπίδα, όσο και σε ΑΟΖ, ασχέτως του μεγέθους του. Το γεγονός ότι το νησί έχει μικρή έκταση δεν συνεπάγεται ότι δεν έχει δικαιώματα. Το Δίκαιο της Θάλασσας δεν μπορεί να ερμηνεύεται, ούτε να εφαρμόζεται κατά το δοκούν. Υπάρχουν συγκεκριμένοι κανόνες που θα έπρεπε να εφαρμόζονται από όλους. Η προσπάθεια της Τουρκίας να επιβάλλει την, ούτως ή άλλως, αίολη και παράνομη άποψή της και μάλιστα με τον προκλητικό τρόπο που έχει επιλέξει, απλώς την εκθέτει διεθνώς. Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να γίνει αποδεκτή η εγκατάλειψη παγίων θέσεων της Ελλάδας και η σιωπηρή αποδοχή της περί συνεκμετάλλευσης των κοιτασμάτων του Αιγαίου και της Κύπρου, υπό το καθεστώς απειλών. Σε καμιά περίπτωση, η Ελλάδα δεν επιτρέπεται να αποφασίσει καμιά συνεκμετάλλευση σε περιοχές που ασκεί τα κυριαρχικά της δικαιώματα.

Γραφείο Τύπου 
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης 

Διακαής τους πόθος, μια λύση-διάλυση στο νησί

Ενημέρωση των μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας για την ΟΥΝΦΙΚΥΠ, τις λεγόμενες «καλές υπηρεσίες» της και τις δύο εκθέσεις που υποβλήθηκαν, όπως επίσης και τις εξελίξεις στο Κυπριακό, παραχώρησε η ειδική αντιπρόσωπος του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ στην Κύπρο, Ελίζαμπεθ Σπέχαρ. Με τη σειρά τους, τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας πραγματοποίησαν ερωτήσεις όσον αφορά τον μηχανισμό συνεργασίας μεταξύ Ελλήνων της Κύπρου και τ/κ.

Συγκεκριμένα, η ενημέρωση κάλυψε όλα τα θέματα των εκθέσεων Γκουτέρες, στις οποίες ο ΓΓ του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, ανέφερε ότι η ΔΔΟ αποτελεί τη μόνη βιώσιμη λύση. Η κ. Σπέχαρ συμπεριέλαβε στην ενημέρωσή της τα ζητήματα συνεργασίας των δύο πλευρών για την αντιμετώπιση της πανδημίας, τα θέματα των ερευνών για υδρογονάνθρακες και την ένταση που υφίσταται στην κυπριακή ΑΟΖ, τις εξελίξεις στη νεκρή ζώνη, αλλά και τα όσα σύμφωνα με την ίδια και εκείνους που πρεσβεύει, θα πρέπει να πραγματοποιηθούν, ούτως ώστε να προχωρήσει η συνεργασία των δύο πλευρών στα στρατιωτικά ζητήματα.

Αξίζει να αναφερθεί ότι και από τις δύο πλευρές παρουσιάστηκε ανησυχία ως προς τις παραβιάσεις, την άσκηση βίας σε βάρος των «ειρηνευτών» και τους περιορισμούς στη διακίνηση της «ειρηνευτικής δύναμης». Στο μεταξύ, οι δύο πλευρές δεν παρέλειψαν να αναφερθούν στα οδοφράγματα και στην διακαή τους επιθυμία να ξανανοίξουν. Επίσης, αναφέρθηκαν και στον προβληματισμό τους, σχετικά με την περιορισμένη συνεργασία μεταξύ ψευδοκράτους και ελεύθερων περιοχών κατά τη διάρκεια της πανδημίας.

Όσον αφορά την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων του Κυπριακού, η κ. Σπέχαρ δήλωσε ότι υπάρχει επιθυμία να προχωρήσουν σε άτυπη πενταμερή συνάντηση υπό την παρουσία Ευρωπαϊκής Ένωσης και ΟΗΕ, κάτι το οποίο δεν μπορεί να γίνει μέχρι τον Οκτώβριο που θα υπάρξει ολοκλήρωση της διαδικασίας ανάδειξης νέου ψευδοηγέτη των τ/κ. Ωστόσο, υπάρχουν παροτρύνσεις προς όλους τους εμπλεκόμενους να κινήσουν τα απαραίτητα πολιτικά νήματα και έτσι να πραγματοποιηθεί επάνοδος στο τραπέζι των συνομιλιών. Παράλληλα, στην παρούσα συνάντηση για ενημέρωση από την κ. Σπέχαρ, αναφέρθηκαν από αρκετές αντιπροσωπείες και οι τουρκικές απειλές για τα Βαρώσια και επισημάνθηκε η ανάγκη να επιστρέψουν στα Ηνωμένα Έθνη. Αρκετοί επίσης αναφέρθηκαν και στις παραβιάσεις που έλαβαν χώρα στα Στροβίλια. Και για τα δύο θέματα αναμένεται ότι θα υπάρξουν εκ νέου οι σχετικές αναφορές στο ψήφισμα που θα κληθεί να υιοθετήσει το Συμβούλιο Ασφαλείας στις 29 Ιουλίου.

Σχετικά με τον μηχανισμό συνεργασίας, τα μέλη του ΣΑ έθεσαν ερωτήσεις για τον λόγο για τον οποίο καθυστερεί η λειτουργία του, αναφέροντας πως είναι καλό να προχωρήσει και να υπάρξει περαιτέρω πρόοδος. Κάπου εδώ, η κ. Σπέχαρ φέρεται να είπε ότι «υπάρχει διάθεση κι από τις δύο πλευρές για να γίνει κάτι», κάνοντας αναφορά στην πρόταση της 1ης Μαΐου, που η ίδια υπέβαλε, και η οποία κάνει λόγο για στρατιωτική συνεργασία μεταξύ κατοχικού στρατού και Εθνικής Φρουράς. Την συγκεκριμένη πρόταση χαιρέτισαν και οι νόμιμοι κυβερνώντες του νησιού μας, αν και φαντάζει αλλόκοτο, όπως δήλωσε η κ. Σπέχαρ.

Το συγκεκριμένο διζωνικό πανηγύρι έλαβε χώρα την ίδια στιγμή που η Τουρκία πραγματοποιεί ακάθεκτη έκνομες ενέργειες στην κυπριακή ΑΟΖ και γενικότερα σε όλη την επικράτεια του Ελληνισμού, προσβάλλοντας ακόμα και την Ορθόδοξη Πίστη μας. Αντί λοιπόν, να πραγματοποιηθεί συζήτηση γύρω από τις παράνομες ενέργειες της Τουρκίας, κύριος προβληματισμός τους αποτέλεσε το άνοιγμα των οδοφραγμάτων, προβάλλοντάς το ως αναγκαιότητα, όπως επίσης και η απουσία συνεννόησης μεταξύ του ψευδοκράτους και των νόμιμων αρχών της ΚΔ, εν καιρώ πανδημίας. Παράλληλα, οι αναφορές στα οδοφράγματα που συντηρούν την κατοχή είναι απότοκο της αδυναμίας της δικής μας πλευράς να αντιληφθεί ότι επιβάλλεται να απεμπλακούμε από την πολιτική του διζωνισμού, η οποία επιβλήθηκε διά της συναίνεσής μας από τις δικές μας πολιτικές ηγεσίες.

Από τα λεγόμενα των όσων παρευρέθηκαν στην τηλεδιάσκεψη για ενημέρωση, παρουσιάζεται η έντονη επιθυμία τους για συνεργασία της κατοχικής πλευράς με την ελεύθερη Κύπρο, ακόμα και σε στρατιωτικό επίπεδο και ως εκ τούτου, η επιθυμία για νομιμοποίηση του ψευδοκράτους. Ωστόσο, το μόνο αναγκαίο στην όλη κατάσταση, δεν είναι ούτε το άνοιγμα των οδοφραγμάτων ούτε και φυσικά συνεργασία του κατοχικού στρατού με την Εθνική Φρουρά, όπως ούτε και μια λύση-διάλυση που προωθείται.

Στοιχειώδης αναγκαιότητα αποτελεί το να κατανοήσουν ντόπιοι κυβερνώντες και κατ’ επέκταση οι Ευρωπαίοι, ότι καμία συζήτηση δεν πρέπει να τίθεται περί συνεργατικού μηχανισμού με τον κατοχικό στρατό. Ο κατοχικός στρατός επιβάλλεται να αποχωρήσει άμεσα από την πατρίδα μας, όπως και οι ορδές εποίκων που αλλάζουν δημογραφικά το κατεχόμενο τμήμα της πατρίδας μας. Αντιθέτως, η μόνη συνεργασία που πρέπει να πραγματοποιηθεί, είναι αυτή με την Μητροπολιτική Ελλάδα στο πλαίσιο το Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος και οι διάφορες συνεργασίες με κράτη της περιοχής με τα οποία διατηρούμε κοινά συμφέροντα. Όσον αφορά τις λεκτικές αναφορές σε μοντέλα λύσης που θα οδηγήσουν με μαθηματική ακρίβεια στη διχοτόμηση της πατρίδας μας, είναι στο χέρι μας να εμποδίσουμε τη διαπραγμάτευση της αξιοπρέπειάς μας για την οποιαδήποτε λύση ομοσπονδίας.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Εγκρίνει το Σύστημα Αγωγών η Κυπριακή Δημοκρατία

Η ολομέλεια της Βουλής της Κυπριακής Δημοκρατίας ενέκρινε το Σύστημα Αγωγών για τη μεταφορά φυσικού αερίου από την ανατολική Μεσόγειο στις ευρωπαϊκές ηπειρωτικές χώρες. Η συμφωνία επικυρώθηκε από την Κυπριακή και την Ελληνική Δημοκρατία, πρόκειται να επικυρωθεί από το Ισραηλινό κράτος, ενώ αναμένεται και η σχετική απόφαση από την Ιταλική Δημοκρατία.

Συγκεκριμένα, το έργο υπερψηφίστηκε με 45 ψήφους υπέρ και δυο αποχές από το Κίνημα των Οικολόγων. Έτσι, η ολομέλεια αποδέχτηκε τη διακυβερνητική συμφωνία για τον αγωγό EastMed, που είχε υπογραφεί στο Ζάππειο Μέγαρο των Αθηνών και δύναται να μεταφέρει το φυσικό αέριο στην Ευρώπη. Η συμφωνία καθορίζει διάφορα θέματα μεταξύ των εμπλεκόμενων χωρών. Η υπό αναφορά συμφωνία υπεγράφη στην Αθήνα στις 2 Ιανουαρίου 2020 μεταξύ της Ελληνικής και της Κυπριακής Δημοκρατίας, καθώς και του Κράτους του Ισραήλ. Η Ελληνική Δημοκρατία έχει επικυρώσει τη συμφωνία, ενώ το Ισραήλ βρίσκεται στη διαδικασία επικύρωσής της. Στην εν λόγω συμφωνία περιλαμβάνονται πρόνοιες, οι οποίες επιτρέπουν στην Ιταλική Δημοκρατία να την υπογράψει, όταν θα είναι έτοιμη.

Τα ζητήματα που τίθενται υπό διερεύνηση για την κάθε χώρα είναι οι θαλάσσιες δικαιοδοσίες και θέματα περιβάλλοντος και ασφάλειας, ενώ για την παρακολούθηση και διεκπεραίωση των εργασιών που απαιτούνται για τη δημιουργία του υπό αναφορά έργου, θα εγκαθιδρυθεί κοινή ομάδα εργασίας μεταξύ των εν λόγω χωρών. Αφού διευθετηθούν τα πιο πάνω θα ακολουθήσουν τέσσερις μελέτες, με την πρώτη να αφορά τις θαλάσσιες επισκοπήσεις και τις υπόλοιπες τρεις τις λεπτομερείς τεχνικές μελέτες σχετικά με τις χερσαίες εγκαταστάσεις όπως είναι οι αγωγοί, οι σταθμοί μετατροπής, αλλά και η τεχνική μελέτη FEED για τον υποθαλάσσιο αγωγό καθ’ αυτόν.

Τέτοιες συμφωνίες έχουν ύψιστη σημασία για την εξωτερική πολιτική της Κυπριακής Δημοκρατίας, καθώς ενισχύουν τον ρόλο της στην περιοχή δίνοντάς της κύρος και υπόσταση. Επίσης, είναι μία σημαντική ενέργεια για την αξιοποίηση του φυσικού αερίου και την ταυτόχρονη δημιουργία συμμαχιών με κράτη που θα μπορούσαν να υποστηρίξουν την Κυπριακή Δημοκρατία σε περίπτωση κρίσης με την Τουρκία. Λόγω λοιπόν, της έντονης προκλητικότητας της Άγκυρας, τόσο προς την Κυπριακή Δημοκρατία όσο και προς το ελλαδικό κράτος, η σύναψη συμφωνιών μεταξύ της ελληνικής πλευράς και γειτονικών κρατών πρέπει να καταστεί εκμεταλλεύσιμη για την αμυντική μας ενίσχυση, καθώς και την ενίσχυσή μας σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Πολύ ακριβή η «ειρήνη» σας κ.Οκτάι

Σήκωσε «μπαϊράκι» ο Τούρκος Αντιπρόεδρος, Φουάτ Οκτάι, κατά την ομιλία του πριν την παρέλαση «εορτασμού» της Εισβολής, στην κατεχόμενη Λευκωσία, την 20η Ιουλίου 2020. Ο Φουάτ Οκτάι, μιλώντας εκ μέρους της Τουρκίας και βάσει της υπεροψίας που του προσδίδει αυτή του η ιδιότητα, επιδόθηκε σε πολλαπλές ανιστόρητες, υποκειμενικές και ιδιοτελείς δηλώσεις κατά των Ελλήνων της Κύπρου, της ΚΔ και της Μητροπολιτικής Ελλάδας.

Η ουσία της ομιλίας του δόθηκε στον χαρακτηρισμό της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο ως «μπαϊράμι της ειρήνης και ελευθερίας», συνεχίζοντας ότι η εισβολή αποτελεί την «πιο καλή απάντηση σε όσους προσπαθούν να κάνουν να ξεχαστεί ότι δεν αναγνωρίζουν ως ισότιμο εταίρο τους Τ/κ, έβγαλαν εκτός του κοινού κράτους τους Τ/κ το 1963 και τις θηριωδίες που διαπράχθηκαν εναντίον των Τ/κ, από το 1963 μέχρι το 1974, για 11 ολόκληρα χρόνια». Έτσι αντιλαμβάνονται οι Τούρκοι την ειρήνη. Με 200 χιλιάδες πρόσφυγες, 1600 αγνοούμενους και αναρίθμητους νεκρούς. Πολύ ακριβή η «ειρήνη» σας κ. Οκτάι, τον λογαριασμό της οποίας πλήρωσε ο κυπριακός Ελληνισμός.

Ο Τούρκος Αντιπρόεδρος, αναφερόμενος στο Κυπριακό, εξαπέλυσε σωρεία κατηγοριών προς τους Ε/κ, κατηγορώντας τους ακόμη και για το «ΟΧΙ» στο Σχέδιο Ανάν το 2004, δηλώνοντας «το 2004 οι Ε/κ ξεγέλασαν τη διεθνή κοινότητα και την ΕΕ, λέγοντας ότι ήθελαν λύση, αλλά μόλις έγιναν μέλη της ΕΕ, εμπόδισαν την Ένωση να τηρήσει και τις υποσχέσεις που είχε δώσει στους Τ/κ». Στην «επίθεσή» του δεν αρκέστηκε μόνο στους Έλληνες της Κύπρου, αφού είχε «μαζεμένα» και για την Ελληνική Δημοκρατία, αναφερόμενος στο «δίδυμο Ελλάδας – Ε/κ που παραβλέπει τα νόμιμα δικαιώματα των Τ/κ και τα δικαιώματα της υφαλοκρηπίδας της Τουρκίας, και προσπαθεί να χαράξει τη δική του γραμμή, με βάση τα δικά τους συμφέροντα».

Ως «περιοχή που έχει εγκαταλειφθεί εδώ και χρόνια», χαρακτήρισε την πόλη της Αμμοχώστου, δηλώνοντας ότι προχωρούν οι διαδικασίες και οι διαβουλεύσεις ψευδοκράτους – Τουρκίας για διάνοιξη τη περίκλειστης πόλης. Αρχικά, η Αμμόχωστος δεν εγκαταλείφθηκε πριν από χρόνια. Η Αμμόχωστος θυσιάστηκε για να μην καταληφθεί ολόκληρη η Λευκωσία, αφού οι υπερασπιστές της έπεφταν στην πρωτεύουσα όταν η πόλη τους έπεφτε στα χέρια των Τούρκων κατακτητών.

Μεταξύ πολλών άλλων, αυτά ήταν μερικά από τα λόγια του Τούρκου Αντιπροέδρου, ο οποίος για ακόμη μία φορά μας θύμισε ότι η ιστορία έχει δύο όψεις. Αυτή της αλήθειας και αυτή της Τουρκίας. Μετά από τέτοιου είδους δηλώσεις είχε το θράσος να «ενημερώσει» ότι οι Τούρκοι θέλουν λύση του Κυπριακού, αρκεί αυτή να στηρίζεται «στην πολιτική ισότητα, σε αντίθετη περίπτωση, στην ισότητα των κυριαρχιών». Με ποιους θέλουμε «λύση»; Με αυτούς που πρώτα μας σκότωσαν, μετά μας κατηγόρησαν και εν τέλει επιδιώκουν να αποκτήσουν και αυτά που μας έχουν απομείνει; Μόνο ένας λαός δουλικός, με ροπή προς την καταστροφή του θα μπορούσε να ταυτίζεται με ιδέες και πολιτικές σαν αυτή.

Η απάντηση σε όλες αυτές τις κατηγορίες και απειλές είναι απλή και ξεκάθαρη. ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ, όλου του μήκους και πλάτους του νησιού, χωρίς συνεκμετάλλευση πόρων, χωρίς δήθεν «επανένωση», χωρίς σύνδρομα αυτοκαταστροφής. Η ιστορία είναι εκεί προς απάντηση στον κ. Οκτάι και προς τους εγκάθετους της Τουρκίας στην Κύπρο, οι οποίοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι η εισβολή έγινε για το καλό μας και καλό θα ήταν να την ξεχάσουμε. Λοιπόν, εμείς Δεν Ξεχνούμε και ο αγώνας μας δεν είναι μόνο το τριήμερο αντικατοχικών εκδηλώσεων κάθε καλοκαιριού και Νοεμβρίου. Ο αγώνας μας είναι συνεχής και το τέλος του θα έρθει με την επίτευξη του στόχου του. Την Απελευθέρωση.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Το τέλος των ψευδαισθήσεων

Η ιστορία επαναλαμβάνεται για όσους δεν γνωρίζουν να την ερμηνεύουν. Όσοι πίστεψαν πραγματικά ότι η Τουρκία όδευε ολοταχώς προς τον εκ δυτικισμό της και ότι θα πειθόταν να τερματίσει τις παράλογες προκλητικές απαιτήσεις της, με τα διαβήματα διαμαρτυρίας έχει αποδειχτεί ότι έβλεπαν όνειρα θερινής νυκτός.

Το κράτος που έχει ένα από τα πιο αμαυρωμένα «ποινικά μητρώα» στην ιστορία της ανθρωπότητας, το έθνος που έχει διαπράξει βάρβαρες γενοκτονίες εις βάρος του Ελληνισμού, των Κούρδων, των Αρμενίων και των Ασσυρίων, έχει αποδείξει ποικιλοτρόπως ότι δεν πρόκειται να διστάσει να μετουσιώσει τις απειλές που εξαγγέλλει. Οι ίδιοι που δεν πίστευαν τότε ότι πρόκειται να τρυπήσει η Τουρκία στην Κυπριακή ΑΟΖ, είναι οι ίδιοι που δεν πίστεψαν τώρα ότι θα στείλει πλοία στην Ελληνική. Παρά το ότι έχουμε τα πρόσφατα παραδείγματα των πειρατικών ενεργειών της στη Μεσόγειο, τη Συρία και τη Λιβύη, κάποιοι έδειχναν ακόμα και σήμερα δύσπιστοι και αναφέρονταν σε μαξιμαλιστικές θέσεις της ελληνικής πλευράς και ότι πρέπει να μην είμαστε «μοναχοφάηδες» στα ενεργειακά. Πίστευαν ότι πρέπει να διαμοιραστεί το Αιγαίο με την Τουρκία για να ζήσουμε ειρηνικά.

Η Τουρκία όμως δεν είναι πρόθυμη να ζήσει ειρηνικά και η μόνη γλώσσα που κατανοεί είναι η γλώσσα της αποτροπής. Έτσι, στις 21 Ιουλίου έδειξε ξανά το πραγματικό της πρόσωπο στον κοιμώμενο Ελληνισμό, που δεν του ξυπνά καμιά μνήμη η πρόσφατη επέτειος της εισβολής και δεν έλαβε το μήνυμα από τις έκνομες ενέργειες με το τουρκολιβυκό μνημόνιο. Ανακοίνωσε NAVTEX στις περιοχές που επικαλείται παράνομα ότι της ανήκουν, με βάση το παράνομο μνημόνιο που υπέγραψε με την κυβέρνηση της Λιβύης. Είναι σημαντικό ότι η συγκεκριμένη NAVTEX παραβιάζει την υφαλοκρηπίδα της Ελλάδας και της Κύπρου, όπως αυτές καθορίζονται από το Δίκαιο της Θάλασσας, χωρίς όμως να παραβιάζει αυτήν της Αιγύπτου. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η Τουρκία δεν θα παραβιάσει και την ΑΟΖ της αφρικανικής χώρας.

Στην ανακοίνωση του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών, αναφέρεται ότι οι περιοχές που δεσμεύει η τουρκική NAVTEX είναι εντός της υφαλοκρηπίδας της, στις συντεταγμένες που έχει δηλώσει στον ΟΗΕ. Επίσης, σχετικά με το Καστελλόριζο αναφέρει ότι αποτελεί μια περιοχή που βρίσκεται μόλις 2 χιλιόμετρα από την  Ανατολία και 580 χιλιόμετρα από την ηπειρωτική Ελλάδα και έτσι δεν μπορεί να δεσμεύει μια τόσο μεγάλη περιοχή. Πραγματοποιούνται και κάποιες επικλήσεις του διεθνούς δικαίου και γίνεται και αναφορά σε παραβίαση του από την Ελλάδα. Η Ελλάδα στη συγκεκριμένη ανακοίνωση απάντησε με διάβημα διαμαρτυρίας από την ελληνική Πρεσβεία στην Άγκυρα. Επίσης, οι αρχές της Ελλάδας έθεσαν το ζήτημα στον ΟΗΕ, την ΕΕ, το ΝΑΤΟ, όπως επίσης και στις πρωτεύουσες των μόνιμων κρατών-μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Συγκεκριμένα, ζητήθηκαν οικονομικές κυρώσεις έναντι της Τουρκίας.

Στην περιοχή που έχει δεσμεύσει η Τουρκία, έχουν ήδη αποσταλεί πλοία του τουρκικού στόλου και έχει κλιμακωθεί ακόμα περισσότερο η κατάσταση, με σειρά παράνομων υπερπτήσεων τουρκικών F-16, πάνω από το σύμπλεγμα του Καστελλόριζου. Όλες οι παράνομες υπερπτήσεις στον ελληνικό εναέριο χώρο αναχαιτίστηκαν από δυνάμεις της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, με βάση τους διεθνείς κανόνες. Ο Αρχηγός του ελληνικού ΓΕΕΘΑ, Κωνσταντίνος Φλώρος, όπως και ο Έλληνας Υπουργός Άμυνας, Νικόλαος Παναγιωτόπουλος, που βρίσκονταν σε επίσκεψη στην Κύπρο, επέστρεψαν άμεσα στην Αθήνα. Σε επικοινωνία του ΥπΑμ με τον Αμερικάνο ομόλογο του, ανέφερε ότι η Ελλάδα θα προασπίσει τα δικαιώματα της εάν απαιτηθεί.

Αξίζει να αναφερθεί ότι σήμερα ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης, πραγματοποιείσαι συνάντηση με τον Γάλλο ομόλογο του στο Παρίσι, παρουσία των Υπουργών Άμυνας και Εξωτερικών. Επίσης, αξιοσημείωτο είναι ότι Ελλάδα και Κύπρος φαίνονται να είναι συντονισμένες, εφόσον ανακοινώθηκε κοινή αντί-NAVTEX από τα δύο κράτη του Ελληνισμού, με τις ίδιες συντεταγμένες με την τουρκική, ενώ οι δύο Υπουργοί Εξωτερικών, οι αρχηγοί ΓΕΕΦ και ΓΕΕΘΑ, οι ΥπΑμ, αλλά και ο Πρόεδρος με τον Πρωθυπουργό φαίνονται να είναι σε διαρκή επικοινωνία και να συντονίζουν τις ενέργειες τους.

Το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό είχε δημιουργήσει ένα «τοίχος» στο Αιγαίο, που ξεκινά από τη Σαμοθράκη και φτάνει ως τη Ρόδο, αφού σύμφωνα με πληροφορίες περίπου το 85% του ελληνικού στόλου βρίσκεται στο Αιγαίο. Το τουρκικό σεισμογραφικό Oruc Reis παρέμεινε αγκυροβολημένο στο λιμάνι της Αττάλειας, ενώ παρατηρείτο κινητικότητα από τουρκικά πολεμικά πλοία στον ναύσταθμο του Ακσάζ.

Η δεδομένη κατάσταση που αντιμετωπίζει ο Ελληνισμός σήμερα είναι πανομοιότυπη με αυτήν που αντιμετώπισε στην Κυπριακή ΑΟΖ παλαιότερα. Τότε, η Τουρκία έστειλε πρώτα διερευνητικό πλοίο, μετά διενήργησε σεισμογραφικές έρευνες, ακολούθως πραγματοποίησε γεωτρήσεις σε μη αδειοδοτημένο οικόπεδο και στο τέλος σε αδειοδοτημένο. Κάθε φορά παρατηρούσε τις αντιδράσεις από την ελληνική πλευρά. Αφού οι αντιδράσεις ήταν διπλωματικού χαρακτήρα, χωρίς καμιά ενέργεια αποτροπής, όπως ήταν αναμενόμενο προχωρούσε στο επόμενο βήμα. Σήμερα, βρισκόμαστε στο δεύτερο βήμα και αν δεν υπάρξει πραγματική αντίδραση θα βιώσουμε την ίδια ταπείνωση που βιώσαμε παλαιότερα ως έθνος.

Χρειάζεται όμως να αντιληφθούμε και τους λόγους στους οποίους προβαίνει η Άγκυρα σε αυτές τις ενέργειες τη δεδομένη στιγμή, που έχει ήδη αρκετά ανοικτά μέτωπα σε Συρία, Λιβύη και Αζερμπαϊτζάν. Ο κυριότερος λόγος είναι γιατί θέλει να επιβάλει κάποια τετελεσμένα. Θέλει να αποδείξει στα κράτη που εμπλέκονται στην κατασκευή του υποθαλάσσιου αγωγού EastMed ότι δεν πρόκειται να αποδεχτεί την κατασκευή του αν δεν αποτελέσει μέρος του. Ένας άλλος λόγος είναι γιατί ήθελε να προλάβει τις εξελίξεις στην Αίγυπτο και να αποτρέψει πιθανά σενάρια οριοθέτησης των ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου, κάτι που θα έδινε νομικά ερείσματα εναντίον του τουρκολιβυκού μνημονίου που επικαλείται. Ακόμα, για τον νεοσουλτάνο Ερντογάν ήταν πολύ σημαντικό να κάνει γνωστό προς πάσα κατεύθυνση ότι η Τουρκία αποτελεί πλέον ένα ισχυρό περιφερειακό γεωπολιτικό χαρτί στην περιοχή και μπορεί να επιβάλει τα τετελεσμένα της διά απειλής της ισχύος.

Οι τελευταίες πληροφορίες έκαναν λόγο για επικείμενη συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου, χωρίς να γίνονται γνωστές λεπτομέρειες. Επίσης, η αιγυπτιακή Βουλή έδωσε άδεια στην κυβέρνηση να προχωρήσει σε στρατιωτική επέμβαση στη Λιβύη, σε περίπτωση που ο στρατός που υποστηρίζεται από τον Ερντογάν προχωρήσει σε επιχείρηση κατάληψη της Σύρτης ή της Αλ Τζούφρα, από τις οποίες εξάγεται το 50% των πετρελαίων της Λιβύης. Επομένως, είναι πιθανόν να ήθελε να προλάβει τις εξελίξεις η Τουρκία. Αξίζει να σημειωθεί ότι τα σημεία που βρίσκονται στoν χάρτη της NAVTEX δεν είναι τα μόνα στα οποία θα κινηθεί η Τουρκία. Φαίνεται ότι θα εισέλθει επίσης και εντός της αιγυπτιακής ΑΟΖ.

Έπειτα από μια μέρα, κατά την οποία φαίνεται να υπήρξε έντονο διπλωματικό παρασκήνιο από την καγκελάριο Μέρκελ, οι πληροφορίες που έκαναν λόγο για αποκλιμάκωση της κατάστασης αποδείχτηκαν λανθασμένες, παρά το ότι το τουρκικό ερευνητικό παρέμεινε στην Αττάλεια αγκυροβολημένο. Την ίδια ώρα που οι γερμανικές εφημερίδες διέδιδαν ψευδείς πληροφορίες αποκλιμάκωσης, το συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας της Τουρκίας συνεδρίαζε και ανακοίνωνε ότι «θα υπερασπιστεί τα δικαιώματα της, που προκύπτουν από το διεθνές δίκαιο».

Το ελληνικό ΓΕΕΘΑ ανακοίνωσε ότι η κατάσταση παραμένει αμετάβλητη και ο ελληνικός στόλος σε επιφυλακή. Μέχρι τώρα, η ελληνική αποτροπή κρίνεται ως επιτυχής, εφόσον κλιμακώθηκε ορθά η κατάσταση. Όμως, οφείλουμε να αντιληφθούμε ότι όποιος μπαίνει στον χορό, πρέπει και να χορέψει. Η Ελλάδα δεν πρέπει να επιτρέψει σε καμιά περίπτωση να συρθεί σε μια κατάσταση αποκλιμάκωσης για χάριν της αποκλιμάκωσης, στην οποία θα επιβληθούν εν τέλει οι όροι που θα επιβάλει η Τουρκία, όπως έγινε στα Ίμια το 1996 ή με την κρίση των πυραύλων S-300.

Δυστυχώς, η Κύπρος στο τρίγωνο Ελλάδα-Κύπρος-Αίγυπτος αποτελεί την «Αχίλλειο πτέρνα» λόγω της ανεπαρκούς θωράκισης του νησιού. Οφείλουν τα δύο κράτη του Ελληνισμού να αντιληφθούν ότι αν δεν πετύχει τους σκοπούς του στο Αιγαίο, έχει την εναλλακτική στην κυπριακή ΑΟΖ. Επομένως, οφείλουν να πραγματοποιηθούν οι ορθές αποτρεπτικές ενέργειες. Όπως ξεχύθηκε ο ελληνικός στόλος στο Αιγαίο και τα ελληνικά αεροπλάνα για να αντιμετωπίσουν τις τουρκικές ενέργειες, θα μπορούσαν σε συνεργασία του ΓΕΕΘΑ με το ΓΕΕΦ, να στείλουν τις ανάλογες αεροναυτικές δυνάμεις στην Κύπρο για προστασία του νησιού. Έτσι, απομακρύνεται το σενάριο του εκβιασμού της Ελλάδας, με τη δημιουργία πολεμικού κλίματος στην Κύπρο.

Όποιοι έχουν την ψευδαίσθηση ότι μια κατάσταση στην Ελλάδα δεν θα διαχυθεί στην Κύπρο, έχουν ξεγελαστεί από την πολιτική του κατευνασμού της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας των τελευταίων 20 χρόνων τουλάχιστον. Επίσης, πρέπει να αποβάλουμε τα σύνδρομα που έχουμε ως λαός ότι θα επέμβουν ξένοι να μας σώσουν από την κακή Τουρκία. Οι μεγάλες δυνάμεις δεν αποτελούν διεθνή δικαστήρια για να επιβάλουν τις δικές μας θέσεις, κάθε φορά που η Τουρκία πράττει αδίκως. Αποτελούν κράτη με συμφέροντα, τα οποία είτε ταυτίζονται με τα δικά μας είτε όχι.

Τη δεδομένη στιγμή υπάρχουν διάφοροι τρόποι να ταυτίσουμε τα συμφέροντα μας με κάποιες δυνάμεις είτε μέσω του EastMed, είτε με τον Euroasia Interconnector, είτε με τον εξοπλισμό μας με τις γαλλικές φρεγάτες που σταμάτησε από την Ελλάδα αναίτια. Αν κάποια μεγάλη δύναμη επέμβει για να αποκλιμακώσει την κατάσταση και παρατηρήσει ότι ο Ελληνισμός δεν είναι έτοιμος για κάθε πιθανό σενάριο, θα επιβάλει τις θέσεις του δυνατού, στην προκειμένη περίπτωση την Τουρκία, με τον οποίο προφανώς και θα θεωρήσει ότι μπορούν να εξυπηρετηθούν καλύτερα τα συμφέροντα της.

Με τα μέχρι τώρα δεδομένα, παρατηρείται μερική στασιμότητα στην κατάσταση, παρά τις ευφάνταστες απειλές του τρομοκράτη Ερντογάν και των παρατρεχάμενων του. Λόγω της ελληνικής άμεσης αντίδρασης και της επίδειξης αποφασιστικότητας από τον Ελληνικό Στρατό, φαίνεται να είναι σχετικά απομακρυσμένο το ενδεχόμενο η Τουρκία να προχωρήσει σε αυτά που ανήγγειλε τη δεδομένη στιγμή, ειδικά αν λάβει κανείς υπόψη ότι της έμεινε πολύ μικρό χρονικό διάστημα για να αντιδράσει. Επομένως, αυτό που συμπεραίνουμε είναι ότι μετά και από αυτό το τελευταίο σκηνικό, επιβάλλεται η ομοψυχία του Ελληνισμού και να μην επιτραπεί να διαχυθεί η κατάσταση στην Κύπρο. Απαιτούμε να πραγματοποιηθούν ενέργειες προστασίας του νησιού μας, στο πλαίσιο του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος. Επίσης, είναι σημαντικό να εξετάσουμε πιθανή έμπρακτη βοήθεια, διπλωματική και στρατιωτική, που μπορούμε να λάβουμε από την Αίγυπτο και άλλα ενδιαφερόμενα κράτη, όπως η Γαλλία.

Η σημαντικότερη πτυχή της όλης κατάστασης όμως, είναι να τερματιστούν επιτέλους οι ψευδαισθήσεις που κυρίευαν τόσα χρόνια την ελληνική πολιτική σκηνή, ότι μπορούμε να διαπραγματευτούμε με την Τουρκία την εθνική μας κυριαρχία. Η Τουρκία διαφυλάσσει καλά αυτά που κατέχει και απαιτεί από εμάς να διαπραγματευτούμε τα δικά μας. Καμιά διαπραγμάτευση είτε υπό το καθεστώς απειλών δεν πρέπει να υφίσταται είτε όχι, με τους κατακτητές κατεχόμενων ελληνικών εδαφών.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης