Υπεγράφη το καταστατικό του East Mediterranean Gas Forum

Υπεγράφη το καταστατικό του East Mediterranean Gas Forum την Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου, κατά τη διάρκεια διαδικτυακής τελετής. Ο συγκεκριμένος οργανισμός, που αφορά τα ενεργειακά της Ανατολικής Μεσογείου, ιδρύεται έπειτα από πρωτοβουλία της Αιγύπτου και εμπλέκει επτά χώρες, μεταξύ των οποίων, την Κύπρο, την Ελλάδα, το Ισραήλ, την Ιταλία, την Ιορδανία και την Παλαιστινιακή αρχή. Την ίδρυση του Φόρουμ επικρότησε και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ενώ εξέφρασε την πλήρη στήριξή της.

Η Υπουργός Ενέργειας, Νατάσα Πηλείδου, σε δηλώσεις της, τόνισε ότι στον οργανισμό είναι ευπρόσδεκτες όλες οι χώρες της περιοχής που διατηρούν τις ίδιες αξίες. Επίσης, στον οργανισμό θα συμμετάσχουν σε διάφορες επιτροπές του και εταιρείες από τις χώρες αυτές με κοινά συμφέροντα και έτσι θα πραγματοποιείται διάλογος σχετικά με εμπορικά ζητήματα που θα προκύπτουν. Η Υπ.Εν δήλωσε επίσης ότι διάφορες χώρες που δεν βρίσκονται στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά διατηρούν ενδιαφέρον για τα ενεργειακά της περιοχής, μπορούν να συμμετέχουν ως παρατηρητές, ενώ στήριξαν την προσπάθεια ήδη η Γαλλία και οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.

Σύμφωνα με τα λεγόμενα της Πρέσβειρας της Αιγύπτου στην Κύπρο, όλες οι διεργασίες που αφορούσαν την ίδρυση του Φόρουμ, πραγματοποιήθηκαν στο ελάχιστο διάστημα του ενός περίπου χρόνου. Η ταχύτητα με την οποία πραγματοποιήθηκαν όλες οι ενέργειες αναδεικνύει ότι υπάρχει η δυνατότητα να κινείται η διπλωματία με γρήγορους ρυθμούς και να προλαβαίνει τις εξελίξεις. Αυτό δεν υφίστατο παλαιότερα, όταν για παράδειγμα η Τουρκία υπέγραφε το τουρκολιβυκό μνημόνιο και τα δύο ελληνικά κράτη, αναγκάζονταν να προβούν σε βεβιασμένες κινήσεις προκειμένου να προλάβουν τις εξελίξεις.

Είναι πολύ σημαντικό να πραγματοποιούνται παρόμοιες ενέργειες και να ενισχύεται η θέση της ελληνικής πλευράς σε διεθνείς οργανισμούς. Παρόλα αυτά, αξίζει να τονιστεί ότι κάτι τέτοιο, πρέπει να συνδυαστεί με περαιτέρω πρακτικά μέτρα αποτροπής της τουρκικής επιθετικής πολιτικής. Παραδείγματος χάριν, δύναται να συμφωνηθεί μια στρατηγική στρατιωτικής συνεργασίας μεταξύ των χωρών που συμμετέχουν στο Φόρουμ. Επίσης, επιβάλλεται να εξασφαλιστεί ότι αυτές οι χώρες θα μας παρέχον διπλωματική και πολιτική στήριξη στις θέσεις μας και σε άλλους διεθνείς οργανισμούς, καθώς η Τουρκία συνεχίζει να προσπαθεί να επιβάλει τις παράλογες θέσεις της μέσω προπαγάνδας, κάτι που επιβάλλεται να τερματιστεί άμεσα.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Όχι κυρία Σακελλαροπούλου. Δεν θέλουμε ΔΔΟ

Τριήμερη επίσημη επίσκεψη πραγματοποίησε στην Κύπρο προ λίγων ημερών, η Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, Αικατερίνη Σακελλαροπούλου. Πρόκειται για την πρώτη εκτός Ελλάδος επίσημη επίσκεψή της, από την ανάληψη των καθηκόντων της, ως Προέδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, κάτι που όφειλε να πράξει πριν από τη σημαντική Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε της 24ης – 25ης Σεπτεμβρίου, η οποία όμως αναβλήθηκε για την 1η – 2α Οκτωβρίου. Συγκεκριμένα, η κ. Σακελλαροπούλου ανέφερε: «είναι μεγάλη η χαρά και η συγκίνηση που βρίσκομαι στη Μεγαλόνησο. Ταξίδι που δεν μπόρεσα να πραγματοποιήσω αμέσως μετά την εκλογή μου, τον περασμένο Μάρτιο, λόγω της πανδημίας. Η επίσκεψή μου αυτή είναι ενδεικτική της κορυφαίας θέσης που καταλαμβάνει το Κυπριακό στην εθνική μας πολιτική, αλλά και η Κύπρος στην καρδιά μου».

Η κατάσταση στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, η τουρκική προκλητικότητα, το Κυπριακό πρόβλημα και το μεταναστευτικό ήταν ανάμεσα στα θέματα, που τέθηκαν στη διάρκεια της συνάντησης που είχαν στο Προεδρικό Μέγαρο. Όσον αφορά τις πρόσφατες, αλλά παράλληλα διαχρονικές προκλητικές ενέργειες της Τουρκίας στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, και οι δύο πλευρές τόνισαν την ανάγκη επικράτησης της διεθνούς νομιμότητας, στη βάση των άρθρων του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και της Σύμβασης του Δικαίου της Θάλασσας. Επιπρόσθετα, συμφώνησαν ότι οι παραβιάσεις του Διεθνούς Δικαίου και η διασάλευση της σταθερότητας και της ειρήνης στην περιοχή δεν είναι μόνο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα και η Κύπρος, αλλά και η ίδια η Ευρώπη, αφού τα σύνορα των δύο χωρών είναι και τα εξωτερικά σύνορα της Ευρώπης.

Επιπλέον, στο τραπέζι τέθηκε το θέμα του κυπριακού προβλήματος, με την Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας να ευελπιστεί πως οι δυο πλευρές θα επιστρέψουν στις συνομιλίες κάτω από ειρηνικό πλαίσιο, με σκοπό την επίλυση του προβλήματος που θα ικανοποιεί τόσο τους Έλληνες της Κύπρου όσο και την τουρκική μειονότητα. Συγκεκριμένα, ανέφερε πως η διαδικασία επίλυσης του προβλήματος θα πρέπει να συνεχίσει από το σημείο στο οποίο σταμάτησε στο Κρανς Μοντάνα τον Ιούλιο του 2017, δηλαδή σε μια λύση-διάλυση, καταστροφική για την Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία θα στηρίζεται στη βάση της ΔΔΟ, κάτι που αντιτίθεται στις αρχές και τα συμφέροντα του ελληνικού κυπριακού λαού, όπως άλλωστε έδειξε στο δημοψήφισμα του 2004, λέγοντας ένα μεγάλο «ΟΧΙ» στο διχοτομικό σχέδιο «Ανάν».

Ακόμα, εκφράστηκε η ανάγκη να γίνουν σεβαστά τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών για την κατεχόμενη περίκλειστη πόλη της Αμμοχώστου, καθώς το τελευταίο διάστημα εμφανίζεται στο προσκήνιο η φήμη περί εκμετάλλευσης της «στοιχειωμένης» πόλης, κάτι που είναι φυσικά ανεπίτρεπτο και καταδικαστέο. Επιπλέον, η κ. Σακελλαροπούλου ξεναγήθηκε στο εργαστήριο της Διερευνητικής Επιτροπής Αγνοουμένων, δηλώνοντας εντυπωσιασμένη από το έργο που επιτελεί η επιτροπή και εξέφρασε την ελπίδα όπως φανερωθεί η τύχη των ανθρώπων αυτών, ούτως ώστε οι οικογένειές τους να απαλλαγούν από τον πόνο της άγνοιας.

Όπως φαίνεται λοιπόν, η επίσκεψη της Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας κινήθηκε στο πλαίσιο προώθησης της «βιώσιμης λύσης» που θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα και των «δύο κοινοτήτων», όπως ανέφερε ξεκάθαρα στις σχετικές δηλώσεις της. Η αναφορά της περί της θέσης του Κυπριακού στην εθνική πολιτική της Ελλάδος, σε συνδυασμό με την ταυτόχρονη υποστήριξή της στη ΔΔΟ, αποτελεί οξύμωρο σχήμα, καθώς μια ενδεχόμενη λύση που θα βασίζεται στο εν λόγω έκτρωμα δεν θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα του Ελληνισμού. Τουναντίον, μία λύση του τύπου ΔΔΟ θα αδικεί κατάφορα τους Έλληνες της Κύπρου και θα τροχιοδρομήσει την τουρκοποίηση του νησιού. Η συνεργασία μεταξύ των δύο κυβερνήσεων επιβάλλεται να πραγματοποιείται στο πλαίσιο των συμφερόντων του Έθνους μας και όχι της επιβολής του εχθρού επί αυτού. Οποιαδήποτε προσπάθεια ενίσχυσης των σχέσεων μεταξύ των δύο ελληνικών κρατών, που γίνεται στη βάση μιας λανθασμένης πολιτικής γραμμής, μπορεί να επιφέρει μόνο επιπτώσεις για το σύνολο του Ελληνισμού. Επομένως, απαιτείται η εφαρμογή μιας κοινής εθνικής στρατηγικής, για το συμφέρον του ελληνικού λαού.

Γραφείο Τύπου 
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης 

Βέτο στην επιβολή κυρώσεων κατά Λευκορωσίας

Η Κύπρος δεν συναίνεσε στην επιβολή κυρώσεων κατά της Λευκορωσίας στο άτυπο Συμβούλιο Υπουργών Εξωτερικών, λόγω έλλειψης ομοφωνίας για την επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία για την καταπάτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κύπρου στην κυπριακή ΑΟΖ. Συγκεκριμένα, η κυπριακή κυβέρνηση αρνείται να υποστηρίξει τα μέτρα, εκτός εάν το μπλοκ επιβάλει κυρώσεις και στην Τουρκία.

Επί της ουσίας, η Κύπρος δεν είναι κατά των κυρώσεων στη Λευκορωσία, αλλά είναι αντίθετη στη στάση της Ε.Ε να μην προχωρήσουν παράλληλα και οι κυρώσεις κατά της Τουρκίας. Η Ε.Ε είχε υποσχεθεί παράλληλη δράση και κατά της Τουρκίας, κάτι το οποίο φαίνεται να μην τηρεί. Ο Υπουργός Εξωτερικών της Κύπρου, Νίκος Χριστοδουλίδης, κατά τη διάρκεια του άτυπου Συμβούλιου, ζήτησε συνεπή αντίδραση από την Ε.Ε σε όλες τις παραβιάσεις από τρίτη χώρα προς τα κράτη-μέλη της, σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα κυρίαρχα δικαιώματα, ζητώντας την εφαρμογή των πολιτικών αποφάσεων που επιτεύχθηκαν ομόφωνα τον περασμένο μήνα στο Gymnich. Σε αυτό το πλαίσιο, επανέλαβε ότι η Ε.Ε δεν μπορεί να έχει επιλεκτική αντίδραση όταν παραβιάζεται το Διεθνές Δίκαιο, αναλόγως του ποιος προβαίνει σε αυτή την παραβίαση.

Έπειτα, ο Υπουργός Εξωτερικών της Κύπρου έθεσε το ζήτημα της κλιμάκωσης της τουρκικής έντασης στην περιοχή της κυπριακής ΑΟΖ μετά την τελευταία ανανέωση των δύο NAVTEX, υπενθυμίζοντας ότι στο Gymnich είχε επιτευχθεί ομόφωνα πολιτική συναντίληψη, η οποία προβλέπει ότι η διαδικασία για Λευκορωσία και Τουρκία θα κινηθεί παράλληλα. Ακολούθως, επανέλαβε τη θέση της Κύπρου ότι η Ε.Ε δεν μπορεί να έχει «δύο μέτρα και δύο σταθμά» και να αναλώνεται μόνο στις συζητήσεις, αλλά απαιτείται και εφαρμογή των αποφάσεών της.

Κατά την άφιξή του στο Συμβούλιο, ο Γερμανός Υπουργός Εξωτερικών, Χάικο Μάας, μίλησε για «παράθυρο διπλωματίας» που έχει ανοίξει σε σχέση με την κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο. Η στάση του Γερμανού ΥπΕξ και γενικότερα η στάση που ακολουθεί η Γερμανία σε αυτό το θέμα δεν μας ξενίζει καθόλου, καθώς προσπαθεί να περάσει μια πολιτική κατευνασμού, διαλόγου και συμβιβασμού. Έτσι, αρνείται να στηρίξει τις κυρώσεις κατά της Τουρκίας, με την οποία διατηρεί μια συνεργασία σε ένα μεγάλο εύρος θεμάτων, τόσο πολιτικού όσο και οικονομικού περιεχομένου.

Δεν νοείται, τα συμφέροντα ενός κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως είναι οι πολύ στενοί οικονομικοί δεσμοί του Βερολίνου με την Άγκυρα, να μπαίνουν πάνω από το συλλογικό συμφέρον της Ε.Ε, διαφορετικά υπονομεύεται η ευρωπαϊκή συνοχή και η ενότητα. Η μη επιβολή κυρώσεων κατά της Τουρκίας, την αποθρασύνει και την οδηγεί σε νέες επιθετικές ενέργειες εναντίον της Ελλάδας και της Κύπρου. Όσο η Ε.Ε «κρύβεται» πίσω από συμφέροντα και δεν λαμβάνει δραστικά μέτρα κατά των προκλήσεων της Τουρκίας, αυτή θα συνεχίζει αδιάκοπα να παρανομεί και να προκαλεί. Σε μια κρίση η οποία απαιτεί τη στήριξη στις δικές μας δυνάμεις, η άσκηση του βέτο αποτελεί ένα θετικό βήμα για να διεκδικήσουμε τα δίκαιά μας. Εν τούτοις, η Κ.Δ και η Ε.Δ θα μπορούσαν κάλλιστα να έχουν θέσει βέτο στην ενταξιακή πορεία της Τουρκίας εδώ και καιρό. Έτσι δεν θα φτάναμε στο σημείο να πρέπει να «σαμποτάρουμε» τις κινήσεις της Ε.Ε προς κράτη που δεν σχετίζονται με το θέμα των τουρκικών προκλήσεων, προκειμένου να μας «ακούσουν» οι Ευρωπαίοι.

Απαιτείται να γίνει πλήρως κατανοητό προς ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, ότι δεν μπορεί να συνεχίσει να εθελοτυφλεί όταν κάτι αφορά την τρομοκρατική Τουρκία, που κατέχει παράνομα το 37% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά να απαιτεί τη συναίνεσή μας όταν επιθυμεί να εφαρμόσει πολιτικές κυρώσεων σε άλλες χώρες. Απαιτούμε από τους Ευρωπαίους «εταίρους», να λάβουν πρακτικά μέτρα αποτροπής της τουρκικής επεκτατικής πολιτικής και να τερματίσουν τα παιχνίδια εντυπώσεων και τις κατευναστικές ενέργειες έναντι ενός κράτους γενοκτόνου και κατακτητή.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Στον «αέρα» η «κατ’ εξαίρεση αναστολή» και η Άμυνα

Καταψηφίστηκε από τη Βουλή των Αντιπροσώπων το νομοσχέδιο για πρόσληψη Συμβασιούχων Οπλιτών, με αποτέλεσμα η απόφαση για αναστολή θητείας να μην μπορεί να υλοποιηθεί.

Συγκεκριμένα, το Υπουργικό Συμβούλιο, στις 9 Σεπτεμβρίου 2020, ενέκρινε συμπληρωματικό προϋπολογισμό ύψους 667 χιλιάδες ευρώ, με σκοπό τη διάθεσή του για πρόσληψη 200 Συ.Οπ. Η ανάγκη για νέες προσλήψεις προέκυψε, κατόπιν της απόφασης για κατ’ εξαίρεση αναστολή θητείας των εισαχθέντων στα βρετανικά πανεπιστήμια, ούτως ώστε να επωφεληθούν των χαμηλών διδάκτρων, τα οποία θα αυξηθούν εφόσον το Ηνωμένο Βασίλειο αποχώρησε από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το νομοσχέδιο κατατέθηκε στην Ολομέλεια της Βουλής και καταψηφίστηκε από 32 βουλευτές, ενώ υπερψηφίστηκε από 16. Όλα τα κόμματα, πλην του ΔΗ.ΣΥ, τάχθηκαν κατά του σχεδίου. Επομένως, τέθηκε φρένο στο σχέδιο της Κυβέρνησης για έκδοση διατάγματος αναστολής της θητείας.

Το πρόβλημα που ανέκυψε με την αύξηση των διδάκτρων, δεν μπορεί να επιλυθεί με την επιβάρυνση της Εθνικής Φρουράς και του Έλληνα Κύπριου πολίτη. Όπως όλοι βιώνουμε τα τελευταία 46 χρόνια στο πετσί μας, την συνεχιζόμενη κατοχή αλλά και την απειλή από την τουρκική προκλητικότητα, που γίνεται ολοένα και εντονότερη, η Ε.Φ της Κύπρου είναι αδιανόητο να αποδυναμωθεί περαιτέρω, αφού θα απολέσει μεγάλο μέρος του έμψυχου δυναμικού της. Επίσης, δεν είναι δυνατόν να καλείται ο Κύπριος φορολογούμενος πολίτης να πληρώσει μισό εκατομμύριο και πλέον, με σκοπό να επωφεληθούν συγκεκριμένη μερίδα πολιτών.

Σαφέστατα, πρέπει να βρεθεί μια λύση, η οποία όμως δεν θα έχει παράπλευρες απώλειες για το κράτος. Το ορθόδοξο θα ήταν η ΚΔ να προβεί σε συμφωνία με το ΗΒ, εφόσον εδώ και κάποια χρόνια, αρκετοί Κύπριοι προτιμούν τα βρετανικά πανεπιστήμια και έτσι πρέπει να διευθετηθεί το ζήτημα και για τα επόμενα χρόνια. Αναμφισβήτητα η ύπαρξη και το καθεστώς που ισχύει για τις βρετανικές βάσεις στο νησί, θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως μέσο για την επίτευξη μιας συμφωνίας προς όφελος της ΚΔ. Μία πρόταση που δεν λύνει επί της ουσίας το ζήτημα, αλλά μόνο προσωρινά, και φέρει επιπτώσεις σε άλλους τομείς, δεν αποτελεί την κατάλληλη επιλογή για λύση του ζητήματος.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Μιχαήλ Κουτσόφτας, Στέλιος Μαυρομάτης και Ανδρέας Παναγίδης

Ήταν τρία παλικάρια που έθεσαν πάνω απ’ όλα τον πόθο τους για Λευτεριά και Ένωση με τη μητέρα Ελλάδα. Ήταν έτοιμοι να κάνουν τα πάντα για την εκπλήρωση του σκοπού του εθνικού αγώνα. Έτσι, πριν από 64 χρόνια πέρασαν το κατώφλι της αθανασίας, τραγουδώντας περήφανα τον Εθνικό Ύμνο μέχρις ότου ακουστεί ο ήχος της καταπακτής. Μόνο έτσι μπορούσε ο αγγλικός ζυγός να τους κάνει να σωπάσουν. Ωστόσο, ο προαιώνιος πόθος για Λευτεριά είχε δυναμώσει ακόμα παραπάνω, η αδικία και ο πόνος είχαν γίνει περίσσιο θάρρος και άσβεστη φλόγα στα στήθια του κάθε Έλληνα, που δεν επρόκειτο ποτέ να χαθεί ή να λυγίσει, μπροστά στους κατακτητές και τους αφεντάδες.

Μιχαήλ Κουτσόφτας

«…Δεν υπάρχει λόγος να φοβόμαστε το θάνατο, αφού πιστεύουμε στο αληθινό φως. Απ’ τη στιγμή που άκουσα την ώρα της εκτελέσεώς μας, νιώθω την ψυχή μου να είναι γιομάτη από μια αληθινή χαρά…».

Ανδρεία. Είναι το λιγότερο που μπορούμε να πούμε για έναν ήρωα που ήταν έτοιμος από καιρό να θυσιαστεί στο όνομα της Ελευθερίας. Δεν υπάρχει λόγος να φοβόμαστε το θάνατο, όπως ο ίδιος έγραφε σε ένα γράμμα προς τη μάνα του. Ο Μιχαήλ Κουτσόφτας γεννήθηκε στο Παλιομέτοχο, στις 12 Νοεμβρίου του 1934. Ήταν παιδί της Ελένης και του Κυριάκου Κουτσόφτα και είχε πέντε αδέρφια. Ήταν παντρεμένος με την Ευγενία Κουτσόφτα. Αποφοίτησε από το δημοτικό σχολείο και ακολούθως εργάστηκε ως οικοδόμος και αργότερα ως μπογιατζής σε υφαντουργείο.

Εντάχθηκε στην Ε.Ο.Κ.Α, χωρίς να το αναφέρει σε κανέναν. Πρώτη του δράση ήταν η ανύψωση της Ελληνικής Σημαίας στην κορυφή των ευκαλύπτων του χωριού του, μαζί με τον Ανδρέα Παναγίδη, την οποία οι Άγγλοι κατέβασαν. Ένα βράδυ όμως, οι ήρωες έκοψαν τα κλαδιά για να μην μπορούν να την κατεβάσουν ξανά. Στις 16 Μαΐου 1956, μαζί με τους Ανδρέα Παναγίδη και Παρασκευά Χοιροπούλη σκόπευαν να πάρουν τα όπλα που βρίσκονταν στο χώρο του αεροδρομίου Λευκωσίας και να κρατήσουν όμηρο τον Άγγλο στρατιώτη που τα φύλαγε. Το σχέδιό τους ήταν να τον ανταλλάξουν με τους Χαρίλαο Μιχαήλ και Ανδρέα Ζάκο. Στην προσπάθεια της επιχείρησης συνελήφθησαν και οι τρεις. Αρχικά, ο Κουτσόφτας οδηγήθηκε στον Άγιο Δομέτιο και στη συνέχεια φυλακίστηκε. Δικάστηκε και στις 18 Ιουνίου εκδόθηκε απόφαση ότι θα καταδικαστεί σε θάνατο με απαγχονισμό όπως και ο Ανδρέας Παναγίδης. Στις 23 Ιουλίου, ασκήθηκε έφεση η οποία απορρίφθηκε. Απαγχονίστηκε μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα της 21ης Σεπτεμβρίου 1956, μαζί με τους Στέλιο Μαυρομμάτη και Ανδρέα Παναγίδη.

 Στέλιος Μαυρομάτης

Ο Στέλιος Μαυρομάτης γεννήθηκε στο χωριό Λάρνακα της Λαπήθου της επαρχίας Κερύνειας, στις 15 Νοεμβρίου 1932.  Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Χριστόφορου και της Ελένης Μαυρομάτη και είχε τρία αδέλφια. Αφού τελείωσε το δημοτικό σχολείο του χωριού του, φοίτησε στην Εμπορική Σχολή Σαμουήλ στη Λευκωσία.  Εργάστηκε για δυο χρόνια στον αγγλικό στρατό στην περιοχή του Σουέζ και το 1954 επέστρεψε στην Κύπρο, όπου εργάστηκε ως γραφέας, στο αγγλικό αεροδρόμιο της Λευκωσίας.

Εντάχθηκε στην Ε.Ο.Κ.Α και τα ξημερώματα της 1ης Απριλίου 1955, συμμετείχε σε επιχείρηση δολιοφθοράς εναντίον αγγλικών αεροπλάνων στο αεροδρόμιο Λευκωσίας. Συμμετείχε και συνελήφθη μαζί με τους Ανδρέα Παναγίδη και Μιχαήλ Κουτσόφτα στις 16 Μαΐου, στην επιχείρηση εναντίον του Άγγλου Σμηνία Νόρμαλ Άλφρεντ. Φυλακίστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο με απαγχονισμό. Εκτελέστηκε μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα της 21ης Σεπτεμβρίου 1956, μαζί με τους Ανδρέα Παναγίδη και Μιχαήλ Κουτσόφτα. Το ψυχικό σθένος και η αγάπη του για την πατρίδα φάνηκαν μέχρι και την τελευταία στιγμή της ζωής του που όταν πλησιάζοντας στην αγχόνη φώναξε στους Άγγλους, «Σκοτώστε με, δεν σας φοβάμαι, είναι πολλοί πίσω μου που θα πάρουν το αίμα μου». Μετά την εκτέλεσή του διεξήχθησαν έρευνες στο σπίτι του και η αδερφή του Μαρία, πυροβολήθηκε από Άγγλο στρατιώτη στη σπονδυλική στήλη, καθηλώνοντάς την σε αναπηρική καρέκλα.

Η αγάπη του για την Ένωση και την ελευθερία χαραγμένη στο τελευταίο του γράμμα προς στην οικογένειά του.

«…Να είστε δε βέβαιοι πως γρήγορα θα ανατείλει το άστρον της Ελευθερίας και της δικαιοσύνης στο νησί μας, τον ψυχρό δε και σκοτεινό χειμώνα των θλίψεων και δοκιμασιών θα επακολουθήσει η γλυκεία άνοιξης της γαλήνης και ευτυχίας. Θέλω να είστε υπερήφανοι γιατί ο υιός και αδελφός σας θυσιάστηκε για την κοινήν ελευθερία. Θυσιάστηκε γιατί θέλησε να χαρεί κι αυτός μαζί με όλους τους Έλληνες της Κύπρου το μεγαλύτερο δώρο που χάρισε ο Θεός στην ανθρωπότητα…»

Ανδρέας Παναγίδης

Ο Ανδρέας Παναγίδης γεννήθηκε στο Παλιομέτοχο, στις 30 Ιανουαρίου 1934. Πατέρας του ήταν ο Γρηγόρης Παναγή και μητέρα του η Δέσποινα Χατζηκυριάκου-Παναγή. Είχε τρία αδέλφια, τη Μαρία, την Άννα και τον Κυριάκο. Εντάχθηκε στην Ε.Ο.Κ.Α και η όρκιση του έγινε από τον τομεάρχη Κυριάκο Γωγάκη. Μία από τις πρώτες του δράσεις ήταν η ύψωση της Ελληνικής Σημαίας στην κορυφή των ευκαλύπτων στο κέντρο του χωριού του, μαζί με το φίλο του Μιχαήλ Κουτσόφτα, την οποία κατέβασαν οι Άγγλοι. Σε έρευνα που διενήργησε Άγγλος στρατιώτης στον τόπο της εργασίας του, βρήκε στην τσάντα του Παναγίδη μια Ελληνική Σημαία και του ζήτησε να σκουπίσει με αυτή τα παπούτσια του. Ο Παναγίδης του επιτέθηκε και τον χτύπησε άγρια, ενώ την επόμενη ημέρα 16 Μαΐου, έξι μέρες μετά την εκτέλεση του Μιχάλη Καραολή και του Ανδρέα Δημητρίου, μαζί με τους Μιχαήλ Κουτσόφτα και Παρασκευά Χοιροπούλη, πήγαν στο χώρο του αεροδρομίου Λευκωσίας, στο παρατηρητήριο «Όμηρος». Στόχος τους ήταν να πάρουν τα όπλα που βρίσκονταν εκεί και να απαγάγουν τον Άγγλο στρατιώτη που τα φρουρούσε, τον οποίο σκόπευαν να ανταλλάξουν με το Χαρίλαο Μιχαήλ ή τον Αντρέα Ζάκο. Μέσα στο παρατηρητήριο, υπήρχαν δύο οπλίτες και μετά από μάχη, τραυματίστηκε ο ένας και σκοτώθηκε ο Σμηνίας Πάτρικ Τζων Χέιλ. Προσπάθησαν να διαφύγουν, όμως πρώτος συνελήφθη ο Παναγίδης και δέκα λεπτά αργότερα ο Κουτσόφτας, ενώ δυόμισι ώρες μετά, συνελήφθη ο Παρασκευάς Χοιροπούλης, με τη βοήθεια ελικοπτέρου. Αρχικά, οδηγήθηκε στην Ομορφίτα και στη συνέχεια φυλακίστηκε. Δικάστηκε στις 13 Ιουνίου και στις 18 Ιουνίου εκδόθηκε η δικαστική απόφαση, με την οποία καταδικάστηκε σε θάνατο δια απαγχονισμού. Σε επιστολή που έστειλε στη σύζυγο και τα παιδιά του έγραφε:

«Αξιολάτρευτα μου παιδιά, πολυαγαπημένη μου γυναίκα, Χαίρετε. Αυτήν την στιγμήν που σας γράφω είναι Τρίτη, 10 η ώρα βράδυ. Ακριβώς πριν τρία λεπτά μας ειδοποίησαν ότι χαράματα της Παρασκευής 21.9.1956, θα εκτελεσθούμε. Ίσως, όταν διαβάζετε αυτό το γράμμα, εγώ να μην υπάρχω αναμεταξύ στους ζωντανούς. Λατρευτά μου παιδιά, σας αφήνω για πάντα, στην τόσο νεαρή μου ηλικία. Στα 22 μου χρόνια πεθαίνω για χάρη μιας μεγάλης ιδέας. Σας εύχομαι, αγαπημένα μου παιδιά, να γινείτε καλοί Χριστιανοί και καλοί Έλληνες Κύπριοι. Ακολουθήστε πάντα τον δρόμο της αρετής. Να είσθε πάντα βέβαιοι ότι σας αγάπησα τόσο θερμά και με μια απέραντη πατρική αγάπη. Αλλά δυστυχώς σας αφήνω, χωρίς να σας δω να μεγαλώνετε, όπως το ονειρευόμουν… Κι εσύ, πολυαγαπημένη μου Γιαννούλα, σου ζητώ για τελευταία χάρη να περνάς καλά με τα παιδιά μας. Αγάπα τα θερμά, τόσο πολύ, και για μένα. Και εγώ από ψηλά θα σας στέλλω τις πιο θερμές μου ευχές. Και να σεβαστείς και το δικό μου όνομα. Βλέπεις ότι η μοίρα θέλησε να μας πικράνει στα πρώτα χρόνια του γάμου μας. Αυτή τη στιγμή που σου γράφω, ένα χαμόγελο γλυκύ στολίζει τα χείλη μου, γιατί είμαι ευτυχισμένος που αφήνω τα παιδιά μου σε μια καλή μητέρα. Η ψυχή μου είναι γεμάτη μια αληθινή χαρά, γιατί είμαι υπερήφανος για σένα. Μη δώσεις καμιά ματιά στο παρελθόν, αλλά κοίταζε το παρόν. Σου ζητώ συγγνώμη και συγχώρεση για ό, τι σου έφταιξα Γιαννούλα… Έχετε γεια, μια και για πάντα, αγαπημένες μου υπάρξεις. Με φιλιά και αγάπη, ο σύζυγος σου και ο αγαπητός σας πατέρας Ανδρέας Σ. Παναγίδης».

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης