Κατ’ εξαίρεση αναστολή θητείας

Η κυβέρνηση Αναστασιάδη αποφάσισε την κατ’ εξαίρεση προσωρινή απόλυση εθνοφρουρών της 2020 Β’ ΕΣΣΟ, που εξασφάλισαν θέση σε Πανεπιστήμια του Ηνωμένου Βασιλείου. Πρόκειται για απόφαση που λήφθηκε, με στόχο να επωφεληθούν των χαμηλών φετινών διδάκτρων, αλλά και των διαφόρων άλλων διευκολύνσεων που προσέφεραν, κατά την προ «Brexit» εποχή, τα Βρετανικά Πανεπιστήμια σε Ευρωπαίους φοιτητές.

Παράλληλα, όπως ανέφερε ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, Κυριάκος Κούσιος, το Υπουργικό Συμβούλιο θα αποστείλει στη Βουλή συμπληρωματικό προϋπολογισμό για την κάλυψη του κενού που θα δημιουργηθεί από τους προσωρινά απολυθέντες εθνοφρουρούς. Ο συμπληρωματικός προϋπολογισμός θα αφορά την πρόσληψη επιπλέον αριθμού Συμβασιούχων Οπλιτών (ΣΥΟΠ), με σκοπό την κάλυψη του αριθμού των φοιτητών, που θα απολυθούν προσωρινά. Το πόσο αυτό ανέρχεται στις 667 χιλιάδες ευρώ.

Η απόφαση αυτή πάρθηκε σε μία περίοδο που οι τουρκικές προκλήσεις διαδέχονται η μία την άλλη, με την Τουρκία να απειλεί καθημερινά για πόλεμο. Τα γεγονότα θα έπρεπε να μας οδηγήσουν στην ενίσχυση της Εθνικής Φρουράς, αντ’ αυτού όμως με την εν λόγω απόφαση, η Εθνική Φρουρά δέχεται σοβαρό πλήγμα στο έμψυχο δυναμικό της. Όσον αφορά την πρόσληψη επιπλέον αριθμού Συμβασιούχων Οπλιτών (ΣΥΟΠ), προφανώς και δεν θα είναι για 1-2 χρόνια αλλά για περισσότερα. Επομένως, τα χρήματα αυτά θα μπορούσαν να δαπανηθούν κάλλιστα για επιχορηγήσεις των φοιτητών, με σκοπό την κάλυψη των διδάκτρων τους. Ακόμα, για να υπάρχει ισονομία, η κυβέρνηση θα μπορούσε να προσφέρει υποτροφίες ανάλογα και με τις επιδόσεις του κάθε φοιτητή, δίνοντάς του ένα επιπλέον κίνητρο. Αν η Κ.Δ διοικείτο από μία όντως άξια και αποτελεσματική κυβέρνηση, αυτή θα προσπαθούσε μέσω πιέσεων προς το Η.Β να εξασφαλίσει μία συμφωνία για διευκόλυνση των Κυπρίων φοιτητών της Αγγλίας, και όχι να επιλέγει την εύκολη λύση της αναστολή της θητείας. Ως μέσο για αυτές τις πιέσεις θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν οι βάσεις της Βρετανίας στο νησί μας και με αυτόν τον τρόπο η Κ.Δ να αποκτήσει το «πάνω χέρι».

Επιπλέον, η εν λόγω απόφαση καταργεί την ισονομία, αφού δημιουργεί ιδιαίτερα κριτήρια προς όφελος ορισμένης κατηγορίας πολιτών. Ουσιαστικά, θα επιβαρυνθούν οι εθνοφρουροί που θα ολοκληρώσουν κανονικά τη θητεία τους, είτε επειδή θα φοιτήσουν σε Πανεπιστήμια της Κύπρου, της Ελλάδας ή οποιασδήποτε άλλης χώρας, είτε επειδή δεν θα σπουδάσουν, αλλά θα εργαστούν μετά την ολοκλήρωση της θητείας τους. Επίσης, δημιουργείται το ερώτημα, αφού οι φοιτητές που περιλαμβάνονται στην κατηγορία της απόφασης, ολοκληρώσουν τις σπουδές τους, πώς θα καταφέρει η κυβέρνηση την ομαλή επανακατάταξή τους, για την υπηρέτηση της θητείας τους;

Πρέπει, επιτέλους, να κατανοήσει τόσο η κυβέρνηση όσο και η κοινωνία μας ότι ζούμε σε μια χώρα που βρίσκεται υπό καθεστώς κατοχής. Η τουρκική επιθετικότητα και η εφαρμογή των επεκτατικών σχεδίων της Τουρκίας στην περιοχή, εντείνονται καθημερινά. Σε μια περίοδο, που ο Ελληνισμός δέχεται όλο και μεγαλύτερα χτυπήματα, με σκοπό την εξάρθρωση της εθνικής και κρατικής του υπόστασης, θα έπρεπε να ενισχύεται η άμυνά μας. Οι κυβερνήσεις, όμως, τα τελευταία χρόνια, απαξιώνουν και θέτουν σε δεύτερη μοίρα τον τομέα της άμυνας. Αν αναλογιστεί κανείς, ότι αυτό συμβαίνει σε μια περίοδο που το ενδεχόμενο μιας στρατιωτικής σύγκρουσης στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο γίνεται όλο και πιο πιθανό, τότε γίνεται αντιληπτή η αδυναμία της κυβέρνησης να μας προστατέψει από μια πιθανή σύγκρουση. Ζητούμε την αναστολή της απόφασης και τη λήψη μέτρων προς διευθέτηση της κατάστασης που υφίσταται με το Brexit, και όχι τη λήψη μέτρων που εξυπηρετούν τους ψηφοθηρικούς σκοπούς της κυβέρνησης έναντι του λαού.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης- Πνευματική Ανασκόπηση

Θα έλεγε τις ότι η χώρα αύτη ηλευθερώθη επίτηδες, διά να αποδειχθή, ότι δεν ήτο ικανή προς αυτοδιοίκησιν.

«Βαρδιάνος στα Σπόρκα- Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης»

Βαθύτατα αναστοχαστικός και εκπληκτικά διδακτικός, ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης αποτελεί για πολλούς τον «άγιο» των Ελληνικών γραμμάτων. Ο Παπαδιαμάντης γεννήθηκε στη Σκιάθο στις 4 Μαρτίου 1851. Ήταν ένα από τα εννέα παιδιά του δασκάλου και ιερέα, Αδαμάντιου Εμμανουήλ, κάτι το οποίο του προσέφερε την ευκαιρία να γαλουχηθεί με τα ελληνοχριστιανικά ιδεώδη. Τα παιδικά του χρόνια χαρακτηρίζονται από τεράστιες στερήσεις, αλλά η φτώχια δεν τον εμπόδισε από το να μορφωθεί. Τα πρώτα του γράμματα τα διδάχθηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Σκόπελο. Όπως ο ίδιος αναφέρει στο αυτοβιογραφικό του σημείωμα «Κατ Ἰούλιον τοῦ 1872 ὑπῆγα εἰς τὸ Ἅγιον Ὄρος χάριν προσκυνήσεως, ὅπου ἔμεινα ὀλίγους μῆνας. Τῷ 1873 ἦλθα εἰς Ἀθήνας καὶ ἐφοίτησα εἰς τὴν Δ΄ τοῦ Βαρβακείου». Κατόπιν φοίτησε στο γυμνάσιο της Χαλκίδας και ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στην Αθήνα (Βαρβάκειο). Το 1874 γράφτηκε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών όπου ξεκίνησε τις ακαδημαϊκές του σπουδές, αλλά δεν πήρε το δίπλωμά του. Κατά τη φοίτησή του στη Φιλοσοφική σχολή, όπως ο ίδιος αναφέρει, ασχολήθηκε με την εκμάθηση ξένων γλωσσών παράλληλα με τα μαθήματα φιλοσοφίας.

Το συγγραφικό του έργο ξεκίνησε από νωρίς, αφού όπως επίσης ο ίδιος αναφέρει λιτά και περιεκτικά «Τῷ 1868 ἐπεχείρησα νὰ γράψω μυθιστόρημα. Τῷ 1879 ἐδημοσιεύθη Ἡ Μετανάστις ἔργον μου εἰς τὸ περιοδικὸν Σωτῆρα. Τῷ 1882 ἐδημοσιεύθη Οἱ ἔμποροι τῶν Ἐθνῶν εἰς τὸ Μὴ χάνεσαι. Ἀργότερα ἔγραψα περὶ τὰ ἑκατὸν διηγήματα, δημοσιευθέντα εἰς διάφορα περιοδικὰ καὶ ἐφημερίδας».

Ένας άνθρωπος με λογοτεχνικές προοπτικές για δημιουργία, δεν βρίσκει τη γαλήνη «στον άρτον τον επιούσιο» της χαοτικής αθηναϊκής απεραντοσύνης, αλλά συγκινείται μόνο πλάι στο εκκλησίασμα του Αγίου Ελισσαίου στο Μοναστηράκι. Εκεί, ο κοσμοκαλόγερος Παπαδιαμάντης ψέλνει ως δεξής ψάλτης, με αριστερό τον Μωραϊτίδη, και ιερέα τον προσφάτως ανακηρυχθέντα Άγιο, Νικόλαο Πλανά.

Τί είναι στ’ αλήθεια η γλώσσα για τον Παπαδιαμάντη; Τί είναι γι’ αυτόν που ονομάζουμε πατέρα των ελληνικών γραμμάτων, τα ίδια τα γράμματα; Ιδού η απάντηση. «Καίτοι αγράμματη, η γραία μ’ εδίδαξεν ότι εις την ελληνικήν γλώσσαν, άλλως νοούμεν, άλλως ομιλούμεν και άλλως γράφομεν». Τάδε έφη «η κορυφή των κορυφών» όπως θα τον αποκαλέσει ο Αλεξανδρινός, Καβάφης. Ο Παπαδιαμάντης, όντας ένας σκεπτόμενος άνθρωπος που έζησε σε μία περίοδο πολιτικής αστάθειας του σχετικά νεοσύστατου ελληνικού κράτους, δεν διστάζει με κάθε ευκαιρία να εκφράσει την πικρία και την αποστροφή του στην πολιτική. «Η αργία εγέννησε την πενίαν. Η πενία έτεκεν την πείναν. Η πείνα παρήγαγε την όρεξιν. Η όρεξις εγέννησε την αυθαιρεσίαν. Η αυθαιρεσία εγέννησε την ληστείαν. Η ληστεία εγέννησε την πολιτικήν. Ιδού η αυθεντική καταγωγή του τέρατος τούτου».

Το συγγραφικό του έργο καταπιάνεται με τους απλούς καθημερινούς ανθρώπους του νησιού του. Τα βάσανα των κατοίκων της υπαίθρου, ο φθόνος, οι δεισιδαιμονίες, τα έθιμα, ο φόβος για τις «τιμωρίες» του Θεού, είναι βασικά θέματα στα διηγήματά του καθιστώντας τα έτσι ως μία πεζογραφική λαογραφία. «Διότι υπώπτευεν, ήξευρε και ησθάνετο ότι ο Γιωργής έτρεφε παιδικόν αίσθημα προς την Αρχόντω». Εξίσου περίοπτη θεματική θέση στα έργα του κατέχει η Ορθόδοξη Πίστη των Ελλήνων, διαιωνισμένη και άρρηκτα συνδεδεμένη με τον χριστιανικό Ελληνισμό. Οι καταβολές του, παρέχουν στον Παπαδιαμάντη τα εφόδια για να ξεχωρίσει ανάμεσα στα συστατικά υλικά του «Ελληνίζειν» την Ορθοδοξία ως αρωγό στην πορεία αυτού του λαού από τον 5ομ.Χ αιώνα και εντεύθεν. «Άγγλος ή Γερμανός ή Γάλλος δύναται να είναι κοσμοπολίτης ή αναρχικός, ή άθεος ή οτιδήποτε. Έκαμε το πατριωτικόν χρέος του, έχτισε μεγάλη πατρίδα… Το Ελληνικόν έθνος, το δούλον, αλλά ουδέν ήττον και το ελεύθερον, έχει και θα έχη δια παντός ανάγκην την θρησκείαν του».

Ο Κοσμοκαλόγερος, συνυφασμένος με την απλοϊκή «καλογερική» ζωή, έφυγε βασανισμένος από την «Φόνισσα» πνευμονία, τα ξημερώματα της 3ης Ιανουαρίου 1911, αφήνοντας πίσω του μία Ελλάδα έτοιμη να δοξασθεί αλλά και να καταποντιστεί. Το πεζογραφικό και ηθογραφικό έργο του συντροφεύει ολόκληρες γενιές αναγνωστών που στην τριβή τους με το μυθιστόρημα καταστάλαξαν «στον μεγαλύτερό μας πεζογράφο», όπως θα τον χαρακτηρίσει ο νομπελίστας Γιώργος Σεφέρης. «Ο Μακρυγιάννης είναι ο πιο σημαντικός πεζογράφος της νέας Ελληνικής Λογοτεχνίας, αν όχι ο πιο μεγάλος, γιατί έχομε τον Παπαδιαμάντη».

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης