Καταψηφίστηκε η πρόταση για αυτοδιάλυση της Βουλής

Καταψηφίστηκε από την Ολομέλεια της κυπριακής Βουλής η πρόταση για την αυτοδιάλυσή της, που προέκυψε με αφορμή την εμπλοκή ενός βουλευτή και του παραιτηθέντος Προέδρου της Βουλής, στο σκάνδαλο των «χρυσών» διαβατηρίων, το οποίο ανέδειξε το Ειδησεογραφικό Πρακτορείο του «Al Jazeera». Η πρόταση διάλυσης της Βουλής κατατέθηκε από το Κίνημα Οικολόγων και την ανεξάρτητη βουλευτή Άννα Θεολόγου.

Ο βουλευτής του Κινήματος Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών Γιώργος Περδίκης μαζί με την ανεξάρτητη βουλευτή Άννα Θεολόγου, είχαν αποστείλει επιστολή στον γενικό διευθυντή της Βουλής, Σωκράτη Σωκράτους, στην οποία είχαν αναφέρει ότι «μετά και τις πρόσφατες ντροπιαστικές αποκαλύψεις που εξέθεσαν ανεπανόρθωτα τη χώρα μας στο εξωτερικό αναφορικά με φαινόμενα διαπλοκής και διαφθοράς που παρουσιάστηκαν στην παρούσα σύνθεση του σώματος της, παρακαλούμε όπως προωθηθεί στην προσεχή συνεδρίαση της ολομέλειας της Βουλής των Αντιπροσώπων, σχέδιο απόφασης για ενεργοποίηση του άρθρου 67 του Συντάγματος περί διάλυσης της Βουλής των Αντιπροσώπων». Σημειώνεται ότι με βάση το Άρθρο 67 του Συντάγματος, για να επιτευχθεί διάλυση της Βουλής απαιτείται απόλυτη πλειοψηφία, δηλαδή να ψηφίσουν θετικά πέραν των μισών υφιστάμενων βουλευτών.

Ακολούθως, ο βουλευτής του Κινήματος Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών Γιώργος Περδίκης, είχε δηλώσει επεξηγώντας την απόφασή τους για να ζητήσουν αυτοδιάλυση της Βουλής, ότι με την πρόταση για αυτοδιάλυση «μέχρι τις 11 Νοεμβρίου θα συνεδριάσει η νέα Βουλή, ώστε να μπορέσει να εξετάσει και τους προϋπολογισμούς και ενδεχομένως απορρίπτοντας τους, να οδηγήσει την κυβέρνηση και σε πρόωρες προεδρικές εκλογές».

Μετά από συζήτηση που υπήρξε για την συγκεκριμένη πρόταση έγινε ψηφοφορία, κατά την οποία 26 βουλευτές τάχθηκαν υπέρ και 30 κατά. Υπέρ της αυτοδιάλυσης τάχθηκαν οι βουλευτές του ΔΗΣΥ, του Κινήματος Οικολόγων, του ΕΛΑΜ, της ΕΔΕΚ και η ανεξάρτητη βουλευτής Άννα Θεολόγου. Εναντίον τάχθηκαν οι βουλευτές του ΑΚΕΛ, του ΔΗΚΟ, της Αλληλεγγύης, της Συμμαχίας Πολιτών και της Συνεργασίας Δημοκρατικών Δυνάμεων. Ως εκ τούτου καταψηφίστηκε η πρόταση για διάλυση της Βουλής, καθώς για να ψηφιστεί θα έπρεπε, σύμφωνα με το Σύνταγμα, να υπάρχει απόλυτη πλειοψηφία.

Σημειώνεται ότι νωρίτερα ο βουλευτής του ΑΚΕΛ, Αδάμος Αδάμου, εξελέγη χωρίς ανθυποψήφιο ως Πρόεδρος της κυπριακής Βουλής συγκεντρώνοντας τις ψήφους της συντριπτικής πλειοψηφίας των Βουλευτών, πλην των βουλευτών του ΕΛΑΜ. Ο κ. Αδάμου, εξελέγη ως ο 12ος Πρόεδρος του Κυπριακού Κοινοβουλίου, μετά την παραίτηση του Δημήτρη Συλλούρη, το όνομα του οποίου ενεπλάκη στο σκάνδαλο με τα διαβατήρια.

Το ζήτημα της διαπλοκής και της διαφθοράς σε ένα κράτος, αποτελεί ένα πολύ σοβαρό θέμα. Η αξιοπιστία προς την Πολιτεία και το αίσθημα δικαιοσύνης είναι απαραίτητη προϋπόθεση ενός δημοκρατικού κράτους. Θα έπρεπε, προφανώς, να πραγματοποιούνται έλεγχοι και να υφίστανται σοβαρές συνέπειες για αποφυγή της όποιας ενδιάθετης τάσης του πολιτικού προσωπικού να υποκύπτει στη διαφθορά. Η ατιμωρησία οδήγησε στην κυβίστηση των ηθών. Πλημμύρισαν χωρίς ίχνος ντροπής την Κύπρο με πύργους οικονομικής απληστίας μέσω ξεπουλήματος της κυπριακής-ευρωπαϊκής υπηκοότητας. Μία οδός υπάρχει και αυτή είναι η κάθαρση. Για να επέλθει όμως η κάθαρση, πρέπει πρώτα ο λαός να καταλάβει ότι το σάπιο πολιτικό σύστημα τρέφεται από τον δικό του ψήφο και αυτό πρέπει να σταματήσει. Ως Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης απαιτούμε να πραγματοποιηθούν αδιάβλητα οι απαραίτητες έρευνες από τον Γενικό Εισαγγελέα και να αποδοθούν ποινές στους ενόχους.

Γραφείο Τύπου 
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης 

Επίσκεψη Οκτάι στην Αμμόχωστο

Τουλάχιστον προκλητικότατη θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η ενέργεια του Τούρκου Αντιπροέδρου, Φουάτ Οκτάι, να μεταβεί στις κατεχόμενες περιοχές της πατρίδας μας, αλλά και να πραγματοποιήσει «φιέστα» στις περιοχές της πρώην περίκλειστης πόλης της Αμμοχώστου, που διάνοιξαν πρόσφατα παράνομα. Συγκεκριμένα, το πρωί του περασμένου Σαββάτου, στις 24 Οκτωβρίου, ο κ. Οκτάι περπάτησε στο παραλιακό μέτωπο της Αμμοχώστου, με δεκάδες τουρκοκύπριους να βρίσκονται στο πλευρό του και να τον συγχαίρουν για την κατάπτυστη αυτή ενέργεια που έπραξε η τουρκική κυβέρνηση.

Επιπλέον, ο ίδιος δήλωσε πως τα Βαρώσια παρέμεναν κλειστά μέχρι προσφάτως ως ένδειξη καλής θέλησης και φιλίας. Διερωτόμαστε σε ποια θέληση και σε ποια φιλιά αναφέρεται ο Τούρκος Αντιπρόεδρος. Την ίδια ώρα που τούρκικα πολεμικά και ερευνητικά πλοία καταπατούν τη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας και τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ, την ίδια ώρα που Τούρκοι έποικοι κατοικούν στις πατρογονικές εστίες των παππούδων μας και την ίδια ώρα που παραμένει ο κατοχικός στρατός στο σκλαβωμένο μας νησί, καμία φιλία και καμία θέληση λύσης του κυπριακού προβλήματος δεν υφίσταται από τους ίδιους.

Επιπρόσθετα, ο κ. Οκτάι ανέφερε προκλητικά πως «διατηρώντας αυτή την περιοχή κλειστή, κλέβουμε από το μέλλον των παιδιών μας». Εμείς με τη σειρά μας, θα θέλαμε να διαβεβαιώσουμε τον Τούρκο Αντιπρόεδρο πως το μέλλον της Αμμοχώστου, αλλά και κάθε σπιθαμής σκλαβωμένης γης, ανήκει στους Έλληνες της Κύπρου και σε κάθε νόμιμο και δίκαιο κάτοχό της. Κανένας Τούρκος δεν έχει το παραμικρό δικαίωμα για εκμετάλλευση των σκλαβωμένων περιοχών του νησιού μας.

Η κυπριακή κυβέρνηση με τη σειρά της, καταδικάζει και καταγγέλλει, με τον πλέον έντονο και κατηγορηματικό τρόπο, την νέα προκλητική ενέργεια της Τουρκίας, δηλαδή την αποστολή του Αντιπροέδρου της Τουρκικής Κυβέρνησης στα κατεχόμενα. Ειδικότερα όμως, την είσοδό του στην περίκλειστη πόλη της Αμμοχώστου, καθώς πρόκειται για ξεκάθαρα προκλητική και παράνομη ενέργεια, που παραβιάζει τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Παράλληλα όμως, η κυπριακή κυβέρνηση θα πρέπει να λάβει δραστικά και άμεσα μέτρα για την καταπολέμηση της τουρκικής επεκτατικής και προκλητικής πολιτικής.

Ως Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης, απαιτούμε για πολλοστή φορά το άμεσο κλείσιμο των οδοφραγμάτων, μέσω των οποίων αναγνωρίζεται το ψευδοκράτος. Η οικονομική καταπολέμηση του μορφώματος εν ονόματι «τδβκ» θα θέσει σε άλλη τροχιά τις σχέσεις Τουρκίας και Κύπρου. Επιτέλους, ας αναλογιστούμε σωστά τα όσα ανεπίτρεπτα διαδραματίζονται σε βάρος της πατρίδας μας και ας φανούμε για μια φορά αντάξιοι των προγόνων μας, που έπεσαν ηρωικά σε αυτά τα Άγια και σκλαβωμένα χώματα υπερασπιζόμενοι το ιδανικό της Ελευθερίας, αλλά και για τη διαφύλαξη του Ελληνισμού στο νησί.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Συμμετοχή των Κυπρίων στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο

Με το πέρας του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, στην Ευρώπη επικρατούσαν άθλιες οικονομικές συνθήκες, εξαιτίας του οικονομικού κραχ του χρηματιστηρίου, ενώ παράλληλα κυριαρχούσε και ο φόβος των μεγαλοκτηματιών για την άνοδο του Κομμουνισμού, με αποτέλεσμα να ενισχυθούν δικτατορικά πολιτικά καθεστώτα. Αυτές οι συνθήκες και διάφορα πολιτικοοικονομικά σύνδρομα που έπλητταν την Ευρώπη, οδήγησαν εν τέλει στον καταστροφικό Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Τα δύο στρατόπεδα του Β’ Π.Π ήταν ο Άξονας Ιταλίας – Γερμανίας– Ιαπωνίας και από την άλλη πλευρά οι Σύμμαχοι, τους οποίους απάρτιζαν η Μεγάλη Βρετανία, η Γαλλία και η Ελλάδα. Αργότερα, εντάχθηκαν στη Συμμαχία η Σοβιετική Ένωση, η Κίνα, οι Η.Π.Α, η Αυστραλία και η Γιουγκοσλαβία. Οι δυνάμεις του Άξονα κατέλαβαν την Πολωνία, την Αυστρία, τη Δανία, την Ολλανδία, την Ελλάδα, την Αλβανία, τη Γαλλία, την Ισπανία, ενώ υπό την κατοχή τους είχαν σχεδόν ολόκληρη την Αφρική και την Ασία πριν την συμμαχική απελευθέρωση των εδαφών αυτών.

Στις 7 Δεκεμβρίου 1941, με το κτύπημα του Άξονα κατά των αμερικανικών δυνάμεων στο Περλ Χάρμπορ, οι Η.Π.Α εντάχθηκαν στις συμμαχικές δυνάμεις, με αποτέλεσμα ο Άξονας να δεχθεί ένα σημαντικό χτύπημα. Αργότερα, η ήττα στα εδάφη της Σοβιετικής Ένωσης, η μάχη της Νορμανδίας και η μεγάλη ήττα του ισχυρού AFRICA CORPS από τον στρατηγό Μοντγκόμερι όρισαν το τέλος του Άξονα που έπεσε οριστικά το 1945 με την οριστική παράδοση της Γερμανίας.

Κατά την περίοδο που ξέσπασε ο Β’ Π.Π, η Κύπρος έδινε τους δικούς της αγώνες για αποτίναξη του βρετανικού ζυγού και Ένωση με την Μητέρα Ελλάδα. Οι Κύπριοι, μετά τα Οκτωβριανά, αντιμετώπιζαν τεράστια προβλήματα στις σχέσεις τους με τους Βρετανούς αποικιοκράτες, οι οποίοι με δικτατορικό τρόπο κυβερνούσαν την Κύπρο μας. Με την κήρυξη του πολέμου, οι βρετανικές αρχές ζήτησαν από τους κατοίκους του νησιού να ενισχύσουν τον αγώνα κατά του Φασισμού και του Ναζισμού και υπαινίσσονταν ότι μετά τον πόλεμο θα επέλθει η Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Οι Έλληνες της Κύπρου, ειδικότερα μετά το περίτρανο «ΟΧΙ» του Ιωάννη Μεταξά που διατράνωνε τη θέληση του ελληνικού λαού για νίκη έναντι του ναζισμού, ξεκίνησαν με εντατικούς ρυθμούς να εντάσσονται στις συμμαχικές δυνάμεις. Είχαν την ελπίδα πως η Αγγλία θα τηρήσει την υπόσχεσή της, παρέχοντας στην Κύπρο το δικαίωμα της Αυτοδιάθεσής της για την πολυπόθητη Ένωση με την Ελλάδα.

Στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο κατετάγησαν συνολικά πάνω από 12 χιλιάδες Κύπριοι. Οι Κύπριοι πολέμησαν στο πλευρό των Συμμάχων σε διάφορα μέτωπα. Η συμμετοχή τους ήταν πολύ σημαντική, ιδιαίτερα στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο, αποδεικνύοντας ακόμα μια φορά τον άρρηκτο δεσμό μεταξύ της Κύπρου και της Μητροπολιτικής Ελλάδας. Πολλοί Κύπριοι αγωνίστηκαν στη Γαλλία μεταξύ Μαΐου και Ιουνίου του 1940. Ακόμα, έλαβαν μέρος στη Μάχη του Κασσίνο, στην οποία κάτω από αντίξοες συνθήκες, γεμάτοι θάρρος, διακρίθηκαν για την αυτοθυσία τους.

Έλαβαν μέρος και στη μάχη της Αβησσυνίας, μεταφέροντας τρόφιμα και πολεμοφόδια, συντελώντας στην επιτυχή έκβαση της μάχης, αψηφώντας τον καταιγισμό από σφαίρες και εκρήξεις. Στα αλβανικά σύνορα, το κυπριακό σώμα έγραψε ένδοξες σελίδες. Το 1941 στάλθηκαν Κύπριοι στην Μητροπολιτική Ελλάδα για βοήθεια των συμμαχικών στρατευμάτων, όπου και βοήθησαν στη δημιουργία αεροδρομίων, δρόμων, αλλά και στη μεταφορά πολεμοφοδίων στις γραμμές πυρός. Κατά την γερμανική εισβολή και κατοχή, πάρα πολλοί αιχμαλωτίστηκαν τόσο στην Στερεά Ελλάδα, όσο και στην Κρήτη. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι Κύπριοι στρατιώτες δεν συμμετείχαν μόνο σε μάχες της ξηράς, αλλά ενίσχυσαν επίσης και τις θάλασσες με τη συμμετοχή τους στα αποβατικά σκάφη και στο Βασιλικό Πολεμικό Ναυτικό.

Επιπλέον, η Κύπρος βοήθησε και οικονομικά τον αγώνα, στέλνοντας χρήματα στον ελληνικό Ερυθρό Σταυρό, ενώ ιδρύθηκε η λέσχη που είχε ως σκοπό να συλλέξει χρήματα για την ενίσχυση του ταμείου της Ελληνικής Αεροπορίας. Το 1940 αυτά τα χρήματα χρησιμοποιήθηκαν για την αγορά του αεροπλάνου «Speedfire» και ενίσχυσαν τον Βρετανικό Ερυθρό Σταυρό, προκειμένου να καλυφθούν τα έξοδα των πληγέντων του πολέμου στη Μεγάλη Βρετανία. Παράλληλα, η Κύπρος προσέφερε φυσικούς πόρους στους συμμάχους, αξιοποιώντας την ξυλεία της για τη ναυπήγηση πλοίων και το μετάξι της Γεροσκήπου για την κατασκευή αλεξίπτωτων.

Αξιοσημείωτη είναι και η συμμετοχή των γυναικών, αφού οι Κύπριες είχαν συνεισφέρει στον αγώνα ως οδηγοί, μηχανικοί και αποθηκάριοι, αντικαθιστώντας τους άντρες που μπορούσαν να ενισχύσουν το μέτωπο. Η προσφορά της Κύπρου στον Β΄Π.Π ήταν πολύτιμη και χαιρετήθηκε τόσο από τον Πρωθυπουργό του Ηνωμένου Βασιλείου, Ουίνστον Τσώρτσιλ, όσο και από τον Συνταγματάρχη F. Lushington, ο οποίος είπε χαρακτηριστικά «Έχετε παραπάνω από δικαίωμα να είστε περήφανοι για τον ρόλο, που διαδραματίσατε στην επιτυχία».

Ο απολογισμός του αγώνα ήταν ότι 600 Κύπριοι έχασαν τη ζωή τους στα πεδία των μαχών. Επίσης, 2500 Κύπριοι κρατήθηκαν αιχμάλωτοι κατά τη διάρκεια του Β’ Π.Π σε δέκα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Χαρακτηριστική είναι η μαρτυρία του αιχμαλώτου ιατρού, Αντρέα Μικελλίδη, μετά την απελευθέρωσή του από τις φυλακές. Συγκεκριμένα, ανέφερε: «Οι πρώτοι μήνες της αιχμαλωσίας εις την Γερμανίαν υπήρξαν πραγματικά μαρτυρικοί. Υποχρεωτική πολύωρος βαρεία εργασία 10-14 ώρας ημερησίως, κάτω από δυσμενεστάτας καιρικάς συνθήκας, όπου το ψύχος έφθανε τους 26-28 βαθμούς υπό το μηδέν, με κακήν ένδυσιν και κακίστην διατροφή. Η δε στέγασις εις τα παραπήγματα πολύ απείχεν από του να είναι ανθρώπινος.»

Ο πόλεμος τελείωσε και ο Ελληνισμός της Κύπρου ανέμενε τη λύτρωσή του, την Ένωση μετά της Ελλάδος. Οι Σύμμαχοι όμως δεν κράτησαν τον λόγο τους. Ο κυπριακός λαός σύσσωμος έδωσε το παρόν του στον αγώνα ενάντια στον φασισμό και τον ναζισμό, όμως οι «φίλοι του άλλου πολέμου», όπως τους χαρακτηρίζει ο Γιώργος Σεφέρης στο ποίημά του «Σαλαμίνα της Κύπρος», αρνήθηκαν να εκπληρώσουν τις υποσχέσεις τους. Η συμβολή των Κυπρίων σε ακόμα μια μάχη του Ελληνισμού αποτελεί τρανταχτό παράδειγμα ότι Ελλάδα και Κύπρος παραμένουν άρρηκτα συνδεδεμένες εδώ και 3500 χρόνια. Η Κύπρος αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της Ελλάδας και στην εποχή του «νεοκυπριωτισμού», υπάρχουν ακόμα κάποιοι ρομαντικοί που αναμένουν τον μαντατοφόρο να τους αναγγείλει το πολυπόθητο μήνυμα της Ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Ζήτω η 28η Οκτωβρίου

28 Οκτωβρίου 1940. Τις πρώτες πρωινές ώρες, ο Ιταλός Πρέσβης στην Αθήνα, Εμμανουέλε Γκράτσι, παραδίδει τελεσίγραφο στον Έλληνα δικτάτορα, Ιωάννη Μεταξά, με το οποίο η Ιταλία ζητούσε την παράδοση της χώρας. Απαιτούσε ελεύθερη διέλευση του ιταλικού στρατού, προκειμένου αργότερα να καταλάβει σημεία της Ελλάδας για την κάλυψη αναγκων ανεφοδιασμού και διευκολύνσεων για τις μετέπειτα προώθησης του στην Αφρική.

Μετά την ιστορική φράση του Ιωάννη Μεταξα «Alors, c’est la guerre»  στον Ιταλό Πρέσβη, που σήμαινε «ΟΧΙ», ξεκίνησε ο Ελληνοιταλικός πόλεμος. Παρακάτω παραθέτουμε απόσπασμα από τα απομνημονεύματα του Ιταλού Πρέσβη Γκράτσι.

«Έχω εντολή κ. πρωθυπουργέ να σας κάνω μία ανακοίνωση και του έδωσα το έγγραφο. Παρακολούθησα την συγκίνηση εις τα χέρια και εις τα μάτια του. Με σταθερή φωνή και βλέποντάς με κατάματα ο Μεταξάς μου είπε: αυτό σημαίνει πόλεμο. Του απήντησα ότι αυτό θα μπορούσε να αποφευχθεί. Μου απήντησε ΟΧΙ. Του πρόσθεσα ότι αν ο στρατηγός Παπάγος…, ο Μεταξάς με διέκοψε και μου είπε: ΟΧΙ! Έφυγα υποκλινόμενος με τον βαθύτερο σεβασμό, προ του γέροντος αυτού, που προτίμησε την θυσία αντί της υποδουλώσεως».

Το περήφανο «ΟΧΙ» του Μεταξά εξέφραζε την άρνηση παράδοσης της χώρας, το Ελληνικό λαϊκό αίσθημα και την άρνηση της υποταγής και της υποδούλωσης στο φασιστικό καθεστώς του Μπενίτο Μουσολίνι. Μετά την κατάκτηση της Αλβανίας το 1939 και πολλών βρετανικών βάσεων στην Αφρική, επιθυμούσε να ισχυροποιήσει τα συμφέροντα της Ιταλίας στα Βαλκάνια και να κυριαρχήσει στη Μεσόγειο, με σκοπό να αποδείξει στους Γερμανούς συμμάχους του Άξονα, ότι μπορεί και αυτός να οδηγήσει την Ιταλία σε ανάλογες στρατιωτικές επιτυχίες παρόμοιες του Αδόλφου Χίτλερ.

Ο ελληνικός στρατός αντεπιτέθηκε και ανάγκασε τον ιταλικό σε υποχώρηση. Μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου, σχεδόν το ένα τέταρτο του εδάφους της Αλβανίας είχε καταληφθεί από τους Ελληνες. Ο ελληνικός στρατός, αφού απέκρουσε την ξαφνική επίθεση στα βουνά της Πίνδου, προχώρησε νικηφόρα και μπήκε στη Βόρεια Ήπειρο, όπου οι Έλληνες κάτοικοι τον υποδέχτηκαν ως ελευθερωτή. Οι Ιταλοί επιχείρησαν να αντεπιτεθούν τον Μάρτιο του 1941, αντεπίθεση όμως η οποία απέτυχε.

Ο Χίτλερ, βλέποντας ότι οι Ιταλοί παρά τον τελειότερο εξοπλισμό και τις μεγαλύτερες δυνάμεις τους δεν μπορούσαν να κατακτήσουν την Ελλάδα των ηρωικών αγωνιστών, αποφάσισε να επέμβει ο ίδιος, τον Απρίλιο του 1941. Ο στρατός μας, που υπερασπιζόταν το Ρούπελ και τα άλλα οχυρά στα σύνορα με τη Βουλγαρία, αγωνίστηκε ηρωικά. Η Ελλάδα όμως δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει ταυτόχρονα και τους δυο επιδρομείς. Οι Γερμανοί, για να την κατακτήσουν, αναγκάστηκαν να θυσιάσουν διαλεχτά τμήματα του στρατού τους.

Ο ηρωικός αγώνας του ελληνικού στρατού, εκτός από τις μεγάλες απώλειες που προκάλεσε στον Άξονα, ανάγκασε τη Γερμανία να καθυστερήσει την επίθεση της εναντίον της Ρωσίας. Αυτή η καθυστέρηση συνέβαλε στην τελική ήττα των Γερμανών, οι οποίοι, εκτός από την αντίσταση των Ρώσων, είχαν να αντιμετωπίσουν και τον ανυπόφορο ρωσικό χειμώνα.

Όταν οι Γερμανοί κατέλαβαν την Έλλαδα, παραχώρησαν τμήματα της Μακεδονίας και της Θράκης στους συμμάχους τους Βουλγάρους. Την υπόλοιπη χώρα τη μοιράστηκαν με τους Ιταλούς. Στην Ελλάδα ξεκίνησε η τριπλή κατοχή. Η πείνα και η εξαθλίωση μάστιζαν τον λαό. Τα τρόφιμα ήταν ελάχιστα, αφού τα περισσότερα τα έπαιρναν οι κατακτητές. Η κατάσταση στις πόλεις και κυρίως στην Αθήνα ήταν απελπιστική.

Ο ελληνικός λαός όμως, δεν έσκυψε το κεφάλι, δεν λύγισε. Σύντομα, άρχισε ο ανταρτοπόλεμος εναντίον των κατακτητών στα ελληνικά βουνά. Περιοχές ολόκληρες απελευθερώθηκαν και στην «Ελεύθερη Ελλάδα» που δημιουργήθηκε με τον τρόπο αυτό λειτούργησαν νέοι θεσμοί.
Οι Γερμανοί αντέδρασαν με μανία: φυλάκιζαν, βασάνιζαν, κατάστρεφαν και έκαιγαν πόλεις και ολόκληρα χωριά. Χιλιάδες άνθρωποι αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν. Η απελευθέρωση της Ελλάδας ήρθε στις 12 Οκτωβρίου 1944. Αργότερα, η Ελλάδα κατάφερε να προσαρτήσει τα Δωδεκάνησα, τα οποία μέχρι τότε ήταν στην ιταλική κατοχή.

Ως Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης τιμούμε και γιορτάζουμε την ηρωική στάση ολόκληρου του Ελληνισμού απέναντι στο φασιστικό καθεστώς του Μουσολίνι και του Χίτλερ. Η ηρωική στάση των Ελλήνων αγωνιστών  και η άρνηση υποδούλωσης στον κατακτητή, πρέπει να αποτελεί παράδειγμα και φάρο για την Άπελευθέρωση της Κύπρου μας και την μετέπειτα Ένωσή της με τη μητέρα Ελλάδα!


 Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει,
δεν την σκιάζει φοβέρα καμμιά,
μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνει,
και ξανά προς την δόξα τραβά !!!

ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΜΑΣ!  ΖΗΤΩ ΤΟ ΟΧΙ! ΖΗΤΩ Η 28Η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940

Γραφείο Τύπου

Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Νέα τουρκική Navtex για το «Oruc Reis»

Το τουρκικό ερευνητικό «Oruc Reis» συνεχίζει ανενόχλητο τις δραστηριότητές του στην περιοχή της ελληνικής Υφαλοκρηπίδας. Αυτή τη φορά, «έσπασε» για πρώτη φορά το όριο των 12 ναυτικών μιλίων, που καθορίζει το μέγιστο της περιοχής όπου ένα κράτος μπορεί να διεκδικήσει, βάσει της Σύμβασης του Δικαίου της Θάλασσας, την άσκηση πλήρους κυριαρχίας. Η περιοχή αυτή, εφόσον ανακηρυχθεί από το εκάστοτε κράτος, αποτελεί την αιγιαλίτιδα ζώνη, ή αλλιώς τα χωρικά του ύδατα.

Την Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου, εκδόθηκε Navtex από τις τουρκικές αρχές, η οποία δέσμευε το πλοίο να παραμείνει στην περιοχή ανάμεσα σε Ρόδο και Καστελλόριζο, μέχρι τα μεσάνυχτα της 27ης Οκτωβρίου. Η περιοχή στην οποία θα πραγματοποιούσε παράνομες ερευνητικές δραστηριότητες είχε καθοριστεί από 24 σημεία. Τελικά, το Σάββατο, 24 Οκτωβρίου, εκδόθηκε νέα παράνομη Navtex, με την οποία η περίοδος των δραστηριοτήτων παρατείνεται μέχρι τις 4 Νοεμβρίου στην περιοχή νότια της Ρόδου και ανατολικά-νοτιοανατολικά της Καρπάθου.

Το τουρκικό ερευνητικό κινείται με πολεμική συνοδεία, ενώ με βάση καταγραφή από τον πομπό του, έφτασε στα 13 ναυτικά μίλια από το Φαληράκι – Καλλιθέα. Την πορεία του τουρκικού σκάφους παρακολουθεί στενά το ελληνικό Πεντάγωνο. Στην περιοχή που κινείται το «Oruc Reis» έχει σχηματιστεί κλοιός από πλοία του Πολεμικού Ναυτικού. Ως αντίδραση, το ελληνικό κράτος απάντησε με αντί-ΝΑVTEX, με την οποία τονίζει ότι η τουρκική NAVTEX αφορά «σε μη εγκεκριμένη δραστηριότητα» και είναι «παράνομη» διότι η περιοχή που εκτείνεται «επικαλύπτει την ελληνική υφαλοκρηπίδα».

Αξίζει να σημειωθεί ότι το ζήτημα των 12 ν.μ. προκάλεσε αναστάτωση στην ελληνική Βουλή, καθώς στην περιοχή του Αιγαίου, το ελληνικό κράτος μπορεί να ασκεί κυριαρχία μέχρι τα 6 ν.μ., εξαιτίας του γεγονότος ότι οι εκάστοτε κυβερνήσεις δεν άσκησαν ποτέ το δικαίωμα που παρέχεται από τη Σύμβαση του Δικαίου της Θάλασσας για επέκταση της κυριαρχίας στα 12 ν.μ. Αυτό οφείλεται στην ανέκαθεν υποχωρητική στάση των πολιτικών ηγεσιών απέναντι στις απειλές της Τουρκίας, για την οποία η επέκταση της ελληνικής κυριαρχίας στα 12 ν.μ. στο Αιγαίο αποτελεί «Casus Belli», δηλαδή αφορμή πολέμου, κάτι που αντιτίθεται στο Διεθνές Δίκαιο.

Όμως, το δικαίωμα της επέκτασης θεωρείται αυτονόητο και αναφαίρετο και μπορεί να υλοποιηθεί με μονομερή απόφαση. Τα χωρικά ύδατα 12 ν.μ. είναι εν δυνάμει δικαίωμα της Ελλάδας, το οποίο δεν έχει ακόμα ασκηθεί, πλην της περιοχής του Ιονίου Πελάγους. Οι ελληνικές κυβερνήσεις, από το 1995, με την επικύρωση της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, διατηρούν ως πάγια θέση τους ότι η επέκταση των χωρικών υδάτων παραμένει ένα αναφαίρετο δικαίωμα για τη χώρα. Παρόλα αυτά, από τότε μέχρι και σήμερα δεν έχει ληφθεί καμία πρωτοβουλία, προκειμένου να ανακηρυχθεί η περιοχή της ελληνικής κυριαρχίας, με γνώμονα πάντοτε το Διεθνές Δίκαιο. Καμία κυβέρνηση δεν τόλμησε να ασκήσει αυτό το δικαίωμα, κάτω από το βάρος της απειλής του «Casus Belli» της Τουρκίας.

Ως Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης, απαιτούμε την άμεση ανακήρυξη κοινής ΑΟΖ Ελλάδας – Κύπρου, καθώς και την οριοθέτηση των χωρικών υδάτων στην περιοχή του Αιγαίου στα 12 ναυτικά μίλια. Είναι καιρός οι εμπλεκόμενοι να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, με σκοπό τον τερματισμό των παράνομων ενεργειών της Τουρκίας στις θαλάσσιές μας περιοχές.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης