Στον «αέρα» η «κατ’ εξαίρεση αναστολή» και η Άμυνα

Καταψηφίστηκε από τη Βουλή των Αντιπροσώπων το νομοσχέδιο για πρόσληψη Συμβασιούχων Οπλιτών, με αποτέλεσμα η απόφαση για αναστολή θητείας να μην μπορεί να υλοποιηθεί.

Συγκεκριμένα, το Υπουργικό Συμβούλιο, στις 9 Σεπτεμβρίου 2020, ενέκρινε συμπληρωματικό προϋπολογισμό ύψους 667 χιλιάδες ευρώ, με σκοπό τη διάθεσή του για πρόσληψη 200 Συ.Οπ. Η ανάγκη για νέες προσλήψεις προέκυψε, κατόπιν της απόφασης για κατ’ εξαίρεση αναστολή θητείας των εισαχθέντων στα βρετανικά πανεπιστήμια, ούτως ώστε να επωφεληθούν των χαμηλών διδάκτρων, τα οποία θα αυξηθούν εφόσον το Ηνωμένο Βασίλειο αποχώρησε από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το νομοσχέδιο κατατέθηκε στην Ολομέλεια της Βουλής και καταψηφίστηκε από 32 βουλευτές, ενώ υπερψηφίστηκε από 16. Όλα τα κόμματα, πλην του ΔΗ.ΣΥ, τάχθηκαν κατά του σχεδίου. Επομένως, τέθηκε φρένο στο σχέδιο της Κυβέρνησης για έκδοση διατάγματος αναστολής της θητείας.

Το πρόβλημα που ανέκυψε με την αύξηση των διδάκτρων, δεν μπορεί να επιλυθεί με την επιβάρυνση της Εθνικής Φρουράς και του Έλληνα Κύπριου πολίτη. Όπως όλοι βιώνουμε τα τελευταία 46 χρόνια στο πετσί μας, την συνεχιζόμενη κατοχή αλλά και την απειλή από την τουρκική προκλητικότητα, που γίνεται ολοένα και εντονότερη, η Ε.Φ της Κύπρου είναι αδιανόητο να αποδυναμωθεί περαιτέρω, αφού θα απολέσει μεγάλο μέρος του έμψυχου δυναμικού της. Επίσης, δεν είναι δυνατόν να καλείται ο Κύπριος φορολογούμενος πολίτης να πληρώσει μισό εκατομμύριο και πλέον, με σκοπό να επωφεληθούν συγκεκριμένη μερίδα πολιτών.

Σαφέστατα, πρέπει να βρεθεί μια λύση, η οποία όμως δεν θα έχει παράπλευρες απώλειες για το κράτος. Το ορθόδοξο θα ήταν η ΚΔ να προβεί σε συμφωνία με το ΗΒ, εφόσον εδώ και κάποια χρόνια, αρκετοί Κύπριοι προτιμούν τα βρετανικά πανεπιστήμια και έτσι πρέπει να διευθετηθεί το ζήτημα και για τα επόμενα χρόνια. Αναμφισβήτητα η ύπαρξη και το καθεστώς που ισχύει για τις βρετανικές βάσεις στο νησί, θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως μέσο για την επίτευξη μιας συμφωνίας προς όφελος της ΚΔ. Μία πρόταση που δεν λύνει επί της ουσίας το ζήτημα, αλλά μόνο προσωρινά, και φέρει επιπτώσεις σε άλλους τομείς, δεν αποτελεί την κατάλληλη επιλογή για λύση του ζητήματος.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Αγωγός μεταφοράς νερού από την Τουρκία στα κατεχόμενα

Επαναλειτουργεί ο αγωγός μεταφοράς νερού από την Τουρκία στα κατεχόμενα στις 25 Σεπτεμβρίου, καθώς είχε υποστεί βλάβη στις 8 Ιανουαρίου 2020, με αποτέλεσμα την προσωρινή διακοπή της λειτουργίας του. Η ανακοίνωση της ημερομηνίας επανεκκίνησης πραγματοποιήθηκε κατά την επιθεώρηση στη Μερσίνα των εργασιών επιδιόρθωσης από τον Τούρκο Αντιπρόεδρο, Φουάτ Οκτάι, τον Τούρκο Υπουργό Γεωργίας και Δασών, Μπεκίρ Πακντεμιρλί και τον «πρωθυπουργό» των κατεχομένων, Ερσίν Τατάρ.

Ο Ερσίν Τατάρ στις δηλώσεις του, εξέφρασε μεταξύ άλλων τις ευχαριστίες του προς τους υπαλλήλους που εργάζονται για την επιδιόρθωση του αγωγού. Συγκεκριμένα, ανέφερε «Ευχαριστώ την Τουρκία για άλλη μια φορά. Εκτιμώ την μεγάλη προσοχή και την αφοσίωση που δείξατε για την ολοκλήρωση του έργου». Ο Υπουργός Γεωργίας και Δασών ανέφερε ότι η συνεργασία μεταξύ του Υπουργείου του και του «υπουργείου γεωργίας» των κατεχομένων συνεχίζεται, ενώ πρόσθεσε ότι το έργο του αγωγού είναι «από τα πιο φιλόδοξα έργα που έχουν γίνει στον κόσμο». Δήλωσε, επίσης, ότι το έργο ενδιαφέρει και τους Αμερικανούς.

Η επαναλειτουργία του αγωγού ήταν αναμενόμενη, καθώς είναι γνωστή η εξάρτηση των κατεχομένων από την Τουρκία, αλλά και η επιθυμία της Τουρκίας για «ομαλή λειτουργία» του ψευδοκράτους, προκειμένου να διατηρεί την κυριαρχία που ασκεί στα κατεχόμενά μας εδάφη. Η ανάγκη για επιδιόρθωση του αγωγού για τη μεταφορά πόσιμου νερού στα κατεχόμενα, εξυπηρετώντας τις ανάγκες των παράνομων κατοίκων τους, μπορεί να επιβαρύνει την τουρκική οικονομία, όμως η οικονομική αυτή επιβάρυνση δεν είναι αρκετή για την άσκηση της απαραίτητης πίεσης προς την τουρκική κυβέρνηση. Η αναφορά των Τούρκων στο ενδιαφέρον των Αμερικανών, μάλλον δεν γίνεται τυχαία, καθώς υφίσταται η ανάγκη οικονομικής στήριξης από τρίτες χώρες. Το ενδεχόμενο, όμως, της αμερικανικής στήριξης, θα έπρεπε να ανησυχεί την κυπριακή κυβέρνηση, η οποία δεν πράττει τα απαραίτητα για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του κυπριακού Ελληνισμού. Παρόλα αυτά, δεν γνωρίζουμε κατά πόσον ήταν μια δήλωση εντυπωσιασμού ή αν όντως ισχύει.

Εν πάση περιπτώσει, η Κυπριακή Δημοκρατία θα έπρεπε να χρησιμοποιήσει το γεγονός αυτό ως ευκαιρία για την άσκηση πίεσης προς την Τουρκία. Εάν κατά την περίοδο αποκατάστασης του αγωγού, έκλειναν τα οδοφράγματα, η Τουρκία θα αναγκαζόταν να συντηρήσει οικονομικά το ψευδοκράτος, καθώς η διέλευση συμπατριωτών μας και τουριστών από αυτά, συμβάλλει τόσο στην αναγνώριση, όσο και στην οικονομική ενίσχυση του παράνομου μορφώματος. Έτσι, δεδομένων των προ πολλού υπαρχόντων προβλημάτων που αντιμετωπίζει η τουρκική οικονομία, θα ασκείτο σημαντική πίεση προς την τουρκική κυβέρνηση.

Γενικότερα, η απουσία μιας αποτρεπτικής πολιτικής προς αντιμετώπιση των τουρκικών ενεργειών, είναι η αιτία της συνεχούς επιβολής τετελεσμένων από πλευράς της Τουρκίας εις βάρος του Ελληνισμού. Η κυπριακή κυβέρνηση, σε συνεργασία με την κυβέρνηση της Μητροπολιτικής Ελλάδας, πρέπει να προχωρήσει άμεσα στην εκμετάλλευση των συνεργασιών των δύο κρατών για την ουσιαστική αντιμετώπιση της Τουρκίας, καθώς και στην εύρεση περισσότερων συμμαχικών κρατών που διατηρούν κοινά συμφέροντα έναντι της Τουρκίας. Ενόσω δεν χαράσσεται μια κοινή πολιτική γραμμή από τα δύο ελληνικά κράτη, οι Τούρκοι θα εκμεταλλεύονται την αδράνεια της πολιτικής μας ηγεσίας, για να κερδίζουν έδαφος στη διπλωματική σκακιέρα. Κρίνεται απαραίτητη η εφαρμογή πολιτικής που θα τοποθετήσει την Τουρκία σε μειονεκτική θέση.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Η Ενεργειακή πολιτική του Ελληνισμού

Διακρατική συμφωνία θα υπογραφεί μέχρι το τέλος του χρόνου από τα κράτη που εμπλέκονται σχετικά με την κατασκευή του ηλεκτρικού αγωγού Euroasia Interconnector, που θα συνδέει το Ισραήλ με την Κύπρο, την Κύπρο με την Ελλάδα και την Ελλάδα με το υπόλοιπο ευρωπαϊκό ηπειρωτικό ηλεκτρικό δίκτυο.

Μετά και τη λήψη ημερομηνίας κατασκευής του έργου, που θα πραγματοποιηθεί μέχρι τον Δεκέμβριο του 2023, αυτή η είδηση έρχεται για να επιβεβαιώσει ότι οι διαδικασίες υλοποίησής του, προχωρούν με γοργούς ρυθμούς. Την συνολική οργάνωση του έργου ανέλαβε η Κύπρια Υπουργός Ενέργειας, Νατάσα Πηλείδου, έπειτα από τηλεδιάσκεψη που πραγματοποιήθηκε μεταξύ της ίδιας και της ομόλογής της στο Ισραήλ. Όταν το έργο φτάσει στην τελική του φάση, υπολογίζεται ότι θα μπορεί να μεταφέρει και στις δύο κατευθύνσεις ενέργεια, μιας τάξης μεγέθους περίπου δύο χιλιάδων μεγαβάτ.

Ο συγκεκριμένος αγωγός είναι η δεύτερη περίπτωση κατά την οποία υπάρχει διακρατική συνεργασία μεταξύ χωρών στην Ανατολική Μεσόγειο. Συγκεκριμένα, η συνεργασία ξεκίνησε με τις συμφωνίες σχετικά με τον υποθαλάσσιο αγωγό φυσικού αερίου EastMed. Η συμφωνία για τον αγωγό επικυρώθηκε τόσο από την κυπριακή, όσο και από την ελληνική Βουλή. Ένα έργο όπως το υποθαλάσσιο ηλεκτροφόρο καλώδιο δύναται να τερματίσει την ενεργειακή απομόνωση της Κύπρου, αλλά και μη ηπειρωτικών ελληνικών περιοχών, όπως η Κρήτη και άλλα νησιά.

Παράλληλα, ο επικεφαλής του εθνικού ταμείου της Αιγύπτου, Ayman Soliman, παραχώρησε συνέντευξη σε διεθνές πρακτορείο ειδήσεων, κατά την οποία αποκάλυψε σχέδια της χώρας του για εξαγωγή ηλεκτρισμού προς τις βόρειες χώρες της Ευρώπης, μέσω του αγωγού που ονομάζεται Euroafrica Interconnector. Διευκρίνισε ότι η χώρα του διατηρεί τεράστιο πλεόνασμα ηλεκτρικών πόρων, λόγω της τεράστιας παραγωγής τους από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, και θα επιχειρήσει να προμηθεύσει την Ευρώπη με φτηνό ηλεκτρικό ρεύμα. Αναφέρεται ότι η Αίγυπτος υπέγραψε μια αρχική συμφωνία τον προηγούμενο χρόνο με την Ελλάδα και την Κύπρο. Η εκτίμηση είναι ότι το συγκεκριμένο έργο θα κοστίσει γύρω στα 2.5 με 3 δισεκατομμύρια ευρώ και θα τελειώσει η κατασκευή του, παράλληλα με τον EuroAsia Interconnector, μέχρι τον Δεκέμβριο του 2023.

Έργα όπως αυτά έχουν τεράστιες γεωπολιτικές προεκτάσεις. Επιβεβαιώνουν ότι η Κύπρος μπορεί να αποτελέσει ενεργειακό κόμβο μεταξύ Ευρώπης, Ασίας και Αφρικής. Αν ολοκληρωθούν τα ηλεκτροφόρα καλώδια και ο υποθαλάσσιος αγωγός φυσικού αερίου, όπως έχουν διαμορφωθεί εκ των προτέρων οι οδεύσεις και αν δεν γίνουν περαιτέρω υπαναχωρήσεις στα ζητήματα οριοθετήσεων ΑΟΖ εκ μέρους της Ελλάδας, αυτόματα τα συμφέροντα των εμπλεκόμενων χωρών ταυτίζονται σε αρκετά μεγάλο βαθμό, με αυτά των χωρών του Ελληνισμού, κάτι που σημαίνει ότι θα πρέπει να τα προστατέψουν. Επίσης, επιβάλλεται η συνεχής και άμεση παραμονή των ελληνικών αεροναυτικών δυνάμεων στο νησί μας για τόνωση του αισθήματος ασφάλειας των Ελλήνων Κυπρίων και για προστασία από τις τουρκικές παράνομες ενέργειες.

Η Κύπρος, λόγω της ταύτισης των συμφερόντων της με γειτονικές χώρες, θα είναι δυνατόν να ζητήσει περαιτέρω προστασία έναντι των τουρκικών προκλήσεων από τις χώρες που εμπλέκονται στα ενεργειακά της Ανατολικής Μεσογείου. Βεβαίως, για να ισχύουν όλα τα προαναφερθέντα, επιβάλλεται να γίνουν σε πλήρη συνεργασία της Κύπρου με την Ελλάδα. Αρχικά, επιβάλλεται να εξαχθεί μια ολοκληρωμένη στρατηγική από τις δύο χώρες, ούτως ώστε να επιτευχθεί το πλέον σημαντικό κομμάτι της ενεργειακής πολιτικής του Ελληνισμού, δηλαδή η οριοθέτηση των ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας-Κύπρου και η συνένωσή τους, με σκοπό την κοινή εκμετάλλευση. Έτσι, η Τουρκία δεν θα έχει τη δυνατότητα να εμπλακεί σε έργα όπως ο EastMed και τα δύο ηλεκτροφόρα καλώδια, καθώς θα «οδεύουν» επίσημα μέσα από την ΑΟΖ της Ελλάδας και της Κύπρου, παρά τις παράλογες διεκδικήσεις της.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Ο Ευρωπαϊκός Νότος στηρίζει Κύπρο και Μητροπολιτική Ελλάδα

Οι ηγέτες των χωρών του Ευρωπαϊκού Νότου, που συμμετείχαν στην Ευρωμεσογειακή Διάσκεψη MED7 στην Κορσική, εξέφρασαν την πλήρη στήριξή τους προς την Κύπρο και την Ελλάδα σχετικά με τις προκλήσεις της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο. Συγκεκριμένα, στο κείμενο των συμπερασμάτων (Διακήρυξη της Αζαξιό) και στην παράγραφο 6, που αφορά την «Ειρήνη και τη σταθερότητα στη Μεσόγειο», οι ηγέτες εκφράζουν την πλήρη στήριξη και αλληλεγγύη τους προς την Ελλάδα και την Κύπρο για τις επανειλημμένες παραβιάσεις κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων, όπως και για τις επιθετικές ενέργειες της Τουρκίας.

Ακολούθως, οι επτά ηγέτες στέλνουν το μήνυμα προς όλες τις χώρες της περιοχής, για να συμμορφωθούν σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, και συγκεκριμένα με το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, ενώ ταυτόχρονα ενθαρρύνουν όλες τις πλευρές να επιλύσουν τις διαφορές τους μέσω του διαλόγου και της διαπραγμάτευσης. Χαιρετίζουν, μάλιστα, την μεσολαβητική προσπάθεια του Ύπατου Εκπροσώπου της ΕΕ για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής, Ζοζέπ Μπορέλ, και της Γερμανίας με στόχο τη συνέχιση του διαλόγου ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία για το ζήτημα των Θαλασσίων ζωνών. Οι επτά ηγέτες, εκφράζουν τη δυσαρέσκειά τους για το γεγονός ότι η Τουρκία δεν έχει απαντήσει στις επανειλημμένες εκκλήσεις της ΕΕ να τερματίσει τις μονομερείς και παράνομες ενέργειές της στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο, έπειτα και από τα συμπεράσματα του πρόσφατου άτυπου Συμβουλίου των ΥΠΕΞ της ΕΕ.

Σύμφωνα με το κείμενο της διακήρυξης των MED7, οι ηγέτες του Ευρωπαϊκού Νότου, καλούν τους εταίρους τους στην ΕΕ, στην επερχόμενη Σύνοδο Κορυφής στις 24 και 25 Σεπτεμβρίου να υιοθετήσουν περαιτέρω κυρώσεις κατά της Τουρκίας, που θα αφορούν κυρίως τον οικονομικό τομέα, εφόσον αυτή συνεχίζει να μην συμμορφώνεται. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στη διακήρυξη για την Τουρκία, «εάν δεν τερματίσει τις μονομερείς της δραστηριότητες, η ΕΕ είναι έτοιμη να δημιουργήσει έναν κατάλογο περαιτέρω απαγορευτικών μέτρων που θα μπορούσαν να συζητηθούν στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 24-25 Σεπτεμβρίου 2020».

Η Τουρκία, ως συνήθως, απάντησε με προκλητικό τόνο στα μηνύματα της συνόδου της Κορσικής. Συγκεκριμένα, ο Τούρκος πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, θέλησε να απαντήσει στο ισχυρό μήνυμα των επτά μεσογειακών κρατών (MED7) και στη στήριξη που έλαβαν Κύπρος και Ελλάδα από τους ηγέτες, με ένα βίντεο από το παρελθόν. Στο βίντεο διάρκειας 10 δευτερολέπτων, πιθανόν από την περίοδο που ήταν ακόμα Δήμαρχος στην Κωνσταντινούπολη, ο Τούρκος πρόεδρος ακούγεται να λέει απευθυνόμενος στους «λύκους», όπως σημειώνει χαρακτηριστικά, «μας συγχωρείτε αλλά είμαστε πολύ μεγάλοι για εσάς, δεν μπορείτε να μας φάτε».

Υπενθυμίζεται, πως είχε προηγηθεί το προκλητικό παραλήρημα του Υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, ο οποίος μιλώντας ενώπιον της επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κατηγόρησε την Ελλάδα, τη Γαλλία και την «ελληνοκυπριακή διοίκηση», όπως χαρακτήρισε την Κυπριακή Δημοκρατία, ένα κράτος-μέλος της ΕΕ, για «μονομερείς ενέργειες και την υιοθέτηση μαξιμαλιστικών θέσεων», μέσω των οποίων προσπαθούν να απομονώσουν την Τουρκία. Κατηγόρησε, επίσης, την Ελλάδα ότι «παρενόχλησε» το ερευνητικό σκάφος «Oruc Reis», ότι στρατιωτικοποιεί τα νησιά και ότι παρενοχλεί την «τουρκική μειονότητα της Θράκης».

Το γεγονός ότι οι Ευρωπαίοι εταίροι εξέφρασαν λεκτικά την υποστήριξή τους έναντι της Ελλάδας και της Κύπρου, σχετικά με τις προκλήσεις της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο, σίγουρα είναι θετικό στοιχείο. Όμως, οι εύκολες κουβέντες περί λεκτικής αλληλεγγύης και στήριξης είναι σαφές πως δεν αρκούν, καθώς παρόλο που είναι χρήσιμες και ευπρόσδεκτες, δεν αποτελούν έμπρακτη απάντηση στις προκλητικές ενέργειες της Άγκυρας. Γι’ αυτό, θα πρέπει να ληφθούν πιο αυστηρά και πιο ουσιαστικά μέτρα κατά της Τουρκίας, έτσι ώστε να τερματίσει τις μονομερείς δραστηριότητές της. Ενόψει της επερχόμενης συζήτησης για την Τουρκία στη Σύνοδο Κορυφής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, η ΕΕ οφείλει να υπερασπιστεί τα δικαιώματα των κρατών μελών της ενάντια στις τουρκικές παραβιάσεις και όταν λέμε να τα υπερασπιστεί εννοούμε με πράξεις.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Γιάννης Ρίτσος- Πνευματική Ανασκόπηση

O ποιητής της Ρωμιοσύνης, της λευτεριάς, της ζωής και της αθανασίας. Ο ποιητής του έρωτα, της μοναξιάς, της μνήμης και της λησμονιάς.

Γεννιέται την πρώτη μέρα του Μάη του 1909, περικυκλωμένος από το απέραντο γαλάζιο της θάλασσας που αγκαλιάζει τη Μονεμβασιά. Το γαλάζιο της θάλασσας που γλυκά χαϊδεύει κάθε ακτή της ελληνικής στεριάς. Το γαλάζιο της Ελλάδας, των Ελλήνων και της σημαίας αυτής που τον ενέπνευσε να γράψει για τούτον τον τόπο.

Στο δημοτικό σχολείο της Μονεμβασιάς, έμαθε τα πρώτα του γράμματα και συνέχισε την εκπαίδευσή του στο Γυμνάσιο Γυθείου. Μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια, με τη βοήθεια της μητέρας του που του έδινε διάφορα ερεθίσματα, κατάλαβε πως άνηκε στον καλλιτεχνικό χώρο. Δεν ήταν μόνο ποιητής, μα και ζωγράφος, χορευτής, ηθοποιός, μουσικός. Αυτά τα ταλέντα του συνέχισε να τα εξασκεί μέχρι και τα τελευταία του χρόνια. Αρκετοί πίνακες του έχουν σωθεί, ενώ πήρε μέρος σε πολλές θεατρικές και χορευτικές παραστάσεις. Η τέχνη τον συνόδευε πάντα στη ζωή του, σε κάθε της μορφή και δεν τον άφησε ούτε στιγμή να νιώσει μόνος. Του κρατούσε συντροφιά τις μέρες της εξορίας, όταν άφηνε για λίγο την ποίηση και με το μολύβι του ζωγράφιζε πρόσωπα σε βότσαλα και πέτρες.

Από μικρός, έμαθε να αντιμετωπίζει τις δυσκολίες της ζωής. Έχασε τη μητέρα και τον αδελφό του μέσα σε ένα χρόνο από φυματίωση, μια αρρώστια που έξι χρόνια μετά, το 1927, ταλαιπώρησε και τον ίδιο. Νοσηλεύτηκε στο κέντρο Σωτηρία, όπου επικρατούσαν άθλιες καταστάσεις. Εκεί όμως, γνώρισε ανθρώπους που τον ενέπνευσαν και έζησε καταστάσεις που τον ώθησαν να γράψει. Αργότερα, ο πατέρας του Ελευθέριος εισήχθη στο Δαφνί και η αδελφή του υποφέροντας από ψυχική ασθένεια, ακολούθησε την ίδια μοίρα.

Το 1954, ο ποιητής παντρεύτηκε με τη γιατρό Φαλίτσα Γεωργιάδη και ένα χρόνο μετά ήρθε στη ζωή η μοναχοκόρη του Έρη, στην οποία χάρισε το ποίημα «Πρωινό άστρο».

Το πρώτο του έργο, «Τα τρακτέρ» εκδόθηκε το 1934. Από τότε έγραψε πάνω από 100 ποιητικές συλλογές και συνθέσεις, εννέα πεζογραφήματα, τέσσερα θεατρικά, μελέτες για άλλους ποιητές, πολυάριθμες μεταφράσεις, χρονογραφήματα και άλλα δημοσιεύματα. Το 1956 τιμήθηκε με το Α´ Κρατικό Βραβείο Ποίησης για τη «Σονάτα του Σεληνόφωτος». Το 1968 προτάθηκε για το βραβείο Νόμπελ από 75 Γάλλους ακαδημαϊκούς, συγγραφείς και νομπελίστες, το 1975 αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και το 1987 του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Διακρίθηκε επίσης και με πολλά ξένα βραβεία. Μερικά από τα πιο γνωστά του έργα είναι o «Επιτάφιος» (1936), «Ἡ Ἐαρινὴ συμφωνία» (1937-1938) , «Η Κυρὰ των αμπελιών» (1945-1947), «Όταν ἔρχεται ὁ Ξένος»(1958), «Ἡ Ρωμιοσύνη» (1945), «Γειτονιὲς του κόσμου» (1949) και «Ελένη»(1970).

«… Ὡστόσο – ποιὸς ξέρει – ἴσως ἐκεῖ ποὺ κάποιος ἀντιστέκεται χωρὶς ἐλπίδα, ἴσως ἐκεῖ νὰ ἀρχίζει ἡ ἀνθρώπινη ἱστορία, ποὺ λέμε, κι ἡ ὀμορφιὰ τοῦ ἀνθρώπου…»

Αυτά του τα λόγια, αντικατοπτρίζουν τις αξίες που χάραξαν την πορεία της ζωής του. Φυλακίσεις, εξορίες, εκτοπισμοί. Το 1948 μέχρι το 1952 βρισκόμενος σε εξορία, γράφει το «Ημερολόγιο Εξορίας». Το 1967 μεταφέρεται για δεύτερη φορά μακριά από τους δικούς του, σε διάφορα νησιά και καταλήγει στη Σάμο, όπου παρέμεινε για έξι χρόνια. Εκεί, γράφεται το «Πέτρες, Επαναλήψεις, Κιγκλίδωμα» (1968-1969) και πολλά άλλα έργα.

Η ψυχή του μεταναστεύει στις 11 Νοεμβρίου 1990, και το σώμα του σκεπάζεται με τα δικά του λόγια. «Πιστεύω στην ποίηση στον έρωτα στον θάνατο. Γι’ αυτό ακριβώς πιστεύω στην αθανασία». Αυτή την πίστη του στην αθανασία την ενίσχυσαν και οι δικοί μας αγωνιστές της Λευτεριάς. Ο Ρίτσος, που στην καρδιά του έκλεισε ολόκληρη την Ελλάδα, δε θα μπορούσε να παραλείψει την πιο μακρινή της άκρη, την Κύπρο μας. Όταν επισκέφτηκε τη μεγαλόνησο το 1979, πέντε χρόνια μετά την τουρκική εισβολή είπε: «Αισθάνομαι μια εντελώς ιδιαίτερη συγκίνηση, που πατώ το ιερό έδαφος της Κύπρου. Έρχομαι σαν προσκυνητής. Προσκυνητής της ιστορίας -της πανάρχαιας- της Κύπρου. Προσκυνητής του εξαίρετου πολιτισμού της. Προσκυνητής, της σύγχρονης αγωνιστικής ιστορίας της. Προσκυνητής, για όλους εκείνους που έπεσαν στους μεγάλους αγώνες για την ελευθερία…»

Τα αμούστακα παλικάρια της Ε.Ο.Κ.Α, στον μεγάλο αγώνα για την Ελευθερία, τα παιδιά στις διαδηλώσεις με τα λάβαρα του Έθνους πάντα ψηλά, οι αντάρτες στα βουνά του Μαχαιρά, ολόκληρος ο ελληνικός κυπριακός λαός που δε δεχόταν να ζει άλλο στη σκλαβιά, αυτοί τον συγκίνησαν. 

Στις 3 του Μάρτη το 1957, ο Γρηγόρης Αυξεντίου περνά στην αθανασία. Ένας ακόμα ήρωας αποκτά θέση στις σελίδες τις ιστορίας μας, αλλά και στην ποιητική συλλογή του Ρίτσου με το έργο του «Αποχαιρετισμός». Με τα δικά του όπλα, το χαρτί και το μελάνι, κατάφερε να ζωγραφίσει με στίχους τις τελευταίες σκέψεις του ήρωα. Με τις κατάλληλες λέξεις, στη σωστή σειρά, τοποθετεί όσους διαβάζουν αυτό του το έργο, στο πλευρό του Γρηγόρη, μέσα στο σκοτεινό του κρησφύγετο, «σε τούτη τη σπηλιά που το στόμιό της βλέπει ολόισα τον ήλιο». Εκεί που κάηκαν οι «χοντρές ελληνικές κοκάλες του» και απέκτησε μια αλλιώτικη λάμψη. Μια λάμψη που προέρχεται απ’ αυτούς που ενώ μπορούν να αποφύγουν τον θάνατο, αυτοί τον διαλέγουν «σαν τιμή και σα χρέος, για τους άλλους». Αυτή τη λάμψη, από «τη φλεγόμενη τη σημαία του ανένδοτου αγώνα», που παρέλαβαν από τα χέρια του οι συναγωνιστές του Γρηγόρη, μα και του κάθε Γρηγόρη που θυσιάζεται για την πατρίδα του, «φλεγόμενη σαν πύρινο άλογο ικανό να διασχίσει το άπειρο και το θάνατο σαν άσβηστη δάδα μέσα σ’ όλες τις νύχτες των σκλάβων». Τη λάμψη που τους έδωσε θάρρος και τόλμη να αντισταθούν στον κατακτητή, να αντέξουν τα βασανιστήρια, να πολεμήσουν μέχρι τέλους, να τραγουδούν τον εθνικό μας ύμνο οδηγούμενοι στην αγχόνη και που έδωσε θάρρος σε όλες τις μάνες ηρώων να πουν «Είμαι περήφανη. Κάλλιο μια φούχτα τιμημένη στάχτη, παρά γονατισμένος ο λεβέντης μου».

Κατάφερε να μή λησμονήσει κανείς ποτέ «το φως που ονειρευτήκαμε μαζί, κείνο το μέγα καρδιοχτύπι της σημαίας μας».

Ακόμη και σήμερα, δεν το λησμονεί όποιος μένει σε τούτο το νησί και αντικρίζει καθημερινά το κουρελόπανο στον Πενταδάκτυλο. Ο μαύρος Ιούλης του ’74, στιγματίζει τον Ελληνισμό. Το ποίημα «Ύμνος και θρήνος για την Κύπρο» γράφεται την ίδια χρονιά. Γι’ αυτούς που πόνεσαν, γι αυτούς που χάθηκαν, μα θ’ αναστηθούν ξανά κι όπως κάθε φορά θα πολεμήσουν μέχρι να ακουστεί η «ανάστασης καμπάνα».

«Πόσοι νεκροί, πόσοι γυμνοί, θλιμμένοι, αποδιωγμένοι, αντάμα αντάμα πορπατάν τις νύχτες αγριεμένοι. Αχ, οι νεκροί μας δε χωράν στο χώμα και στο κλάμα· ψυχή Κάι σώμα βάλανε στον άγιο αγώνα τάμα.

Και κοντοστέκουν μια στιγμή, κι έτσι σκυμμένοι — δες τους — βγάζουν με τα δαχτύλια τους τί βόλια απ’ τις πληγές τους,

Κι ορθοί ξανά και δυνατοί πατάν το θάνατο τους και στον αγώνα ρίχνονται πιο πρώτοι κι απ’ τούς πρώτους.»

Ο Ρίτσος μέσα από αυτά τα έργα του μας θυμίζει πως η ψυχή αυτού του τόπου, ό,τι κι αν γίνει, όσα κι αν του κάνουν, δεν θα ησυχάσει αν δεν καταφέρει να κάνει το όνειρο του Αυξεντίου, μα και όλων των αγωνιστών της Ελευθερίας πραγματικότητα. Μέχρι να δει την Κύπρο μας Ελεύθερη και απ’ άκρη σ’ άκρη Ελληνική και επιτέλους να ρίξει «μια ντουφεκιά στον αέρα στη γιορτή της απελευθέρωσης».

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης