Η δεύτερη φάση της βάρβαρης τουρκικής εισβολής

Συμπληρώνονται σήμερα 43 ολόκληρα χρόνια από τη μέρα που ο βάναυσος Αττίλας ολοκλήρωσε το έγκλημα κατά της Κύπρου και του λαού της και βεβήλωσε τα ιερά χώματά μας με την κατάληψη της Αμμοχώστου. Ζωντανεύουν σήμερα οι εφιαλτικές μνήμες αφού ανήμερα της 14ης Αυγούστου, παραμονή της μεγάλης μέρας του Χριστιανισμού, της Κοιμήσεως της Θεοτόκου έφεραν εις πέρας το σχέδιο Αττίλας οι κατακτητές. Με την ελπίδα της επιστροφής, οι Βαρωσιώτες, θυμούνται εκείνη την Τετάρτη που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, παίρνοντας ανυποψίαστοι το μακρύ δρόμο της προσφυγιάς. Μέχρι τότε ούτε που συνειδητοποιούσαν την έννοια της λέξης, ούτε που ήξεραν πως κλειδώνοντας το ξωπόρτι του σπιτιού τους, παίρνοντας μόνο το κλειδί, το ταξίδι τους προς το Νότο δεν θα ήταν σύντομο.

Η Αμμόχωστος από το 1974 μέχρι σήμερα βρίσκεται πίσω από τα συρματοπλέγματα του κατοχικού στρατού, μια πόλη φάντασμα. Από την ζωντάνια και την ευμάρεια στην άλωση και στην καταστροφή. Τα σπίτια μας, έγιναν έρμαιο συμβιβασμού και κινήσεων καλής θελήσεως από τους κατακτητές και τους κυβερνώντες μας. Έγιναν το προπύργιο της έμπρακτης συμβολής στις προσπάθειες επίλυσης του κυπριακού και της ελληνοτουρκικής φιλίας.

Οι βιαιοπραγίες των Τούρκων στρατιωτών ήταν πλέον γεγονός. Οι βιασμοί και οι δολοφονίες αμάχων ήταν καθημερινές, ακόμα και μικρών παιδιών που, αφού σκότωναν τους γονείς τους μπροστά στα μάτια τους, τα εκτελούσαν εν ψυχρώ. Έκαιγαν τα σπίτια, τα λεηλατούσαν, πετούσαν έξω τα γυναικόπαιδα και τα εκτελούσαν. Η Μεγαλόχαρη, παραμονή της κοιμήσεώς της, παρακολουθούσε δακρυσμένη την καταστροφή των εκκλησιών μας που παραμένουν μέχρι και σήμερα βουβές και αλειτούργητες, βεβηλωμένες και κουρσεμένες από τους βαρβάρους της Ανατολής. Η Κύπρος είχε μεταβληθεί σε ένα μέρος κατακρεουργημένων πτωμάτων. Ακόμα και αυτοί που παρέμειναν ζωντανοί είχαν νεκρώσει μέσα τους.

Από τότε το 37% του εδάφους της Κύπρου παραμένει υπό κατοχή. Εκατοντάδες είναι αγνοούμενοι, χιλιάδες οι πρόσφυγες που στερούνται του δικαιώματος της επιστροφής στις πατρογονικές τους εστίες. Η Τουρκία, παρά τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας που απαιτούν την επιστροφή της πόλης στους νόμιμους κατοίκους της, παρά τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών που απαιτούν σεβασμό της κυριαρχίας, ελευθερίας και εδαφικής ακεραιότητας της Κύπρου, καταδικάζοντας την ανακήρυξη του ψευδοκράτους, παραμένει αδιάλλακτη. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έκρινε ένοχη την Τουρκία για παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όμως η Άγκυρα περιφρονεί και τις αποφάσεις της διεθνούς κοινότητας.

Από τη μαύρη εκείνη μέρα, το βόρειο τμήμα της Κύπρου μας είναι κατεχόμενο. Μια διαχωριστική γραμμή έκοψε την πρωτεύουσα στα δύο. Ήταν η ίδια γραμμή που έκοψε και τις καρδιές ολόκληρου του κυπριακού ελληνισμού μετέπειτα. Και έτσι, η λέξη «προσφυγιά» ήρθε για να φτωχύνει το λεξιλόγιο όλων αργότερα. Όπως και η λέξη «καταυλισμός» και αργότερα «συνοικισμός», «έποικοι» και ακόμη πιο μετά οι λέξεις «ομοσπονδία», «διζωνικότητα», «σχέδιο Ανάν», «εκ περιτροπής προεδρία» και «σταθμισμένη ψήφος» κατέκλυσαν την κυπριακή πολιτική σκηνή και από κινδυνολογίες έγιναν καθημερινότητα και εμείς από θύματα γίναμε θύτες… Ποιος ξέρει τι και μέχρι πότε θα φτωχαίνει το καθημερινό λεξιλόγιό μας μέχρι να έρθει η ευλογημένη εκείνη μέρα της λύτρωσης και της επιστροφής.  Ο χρόνος κυλά εναντίον μας αφού με την συνέχιση της κατοχής και της λύσης του προβλήματος, ο λαός ξεχνά, οδηγείται στην λήθη και στην αμάθεια των γεγονότων. Όμως με τη γνώση, τη θέληση και τα ιδανικά που κληρονομήσαμε ως ιερή παρακαταθήκη από τους προγόνους μας, μπορούμε να ξαναδώσουμε ελπίδα στον αγώνα για Απελευθέρωση στην ορθή βάση που περικλείει όλη τη δύναμη του «Δεν ξεχνώ».

Τη Λευτεριά αν λαχταράς σε ξένους μην ελπίζεις, μόνος σου πάρτην αν μπορείς αλλιώς δεν την αξίζεις

Ο αγώνας για επιστροφή συνεχίζεται.

 

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης

 

«Ήταν γραμμένο στη μπλούζα του..»

Αύγουστος 1996. Η Κυπριακή Ομοσπονδία Μοτοσυκλετιστών διοργανώνει μεγάλη πανευρωπαϊκή πορεία η οποία ξεκινά από το Βερολίνο με προορισμό την Κερύνεια. Οι μοτοσυκλετιστές, με τον αέρα Ελευθερίας που τους διακατέχει, θέλουν να περάσουν σε όλη την Ευρώπη το μήνυμα για Ελευθερία Διακίνησης και να προβάλουν παντού το Κυπριακό Πρόβλημα. Περνώντας λοιπόν από πολλές χώρες της Ευρώπης, με τη συνοδεία ξένων μοτοσυκλετιστών που συμμετείχαν στηρίζοντας την όλη προσπάθεια, φτάνουν στις 11 Αυγούστου στο λιμάνι της Λεμεσού. Εκεί ενώνονται με τους υπόλοιπους μοτοσυκλετιστές και ξεκινούν για το Λευκόθεο όπου θα πραγματοποιείτο εκδήλωση και στη συνέχεια πορεία προς την Κερύνεια.

Μια πορεία όμως που δεν ήταν γραφτό να πραγματοποιηθεί. Η κυβέρνηση σε συνεργασία με την αστυνομία κάνουν τα αδύνατα δυνατά για να την σταματήσουν. Όπως ισχυρίζονταν η επικινδυνότητα ήταν μεγάλη και θα εκτιθόταν το κράτος σε μεγάλο κίνδυνο. Μετά από συζητήσεις και διαπραγματεύσεις, ο τότε πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Γλαύκος Κληρίδης, πείθει την ηγεσία των Μοτοσυκλετιστών πως δεν πρέπει να ολοκληρώσουν το σχέδιό τους.

Η πορεία ματαιώθηκε το μακελειό όμως έγινε. Εξοργισμένοι οι μοτοσυκλετιστές στο άκουσμα των νέων, ξεκινούν κατά ομάδες άλλοι προς το Προεδρικό Μέγαρο να διαμαρτυρηθούν και άλλοι προς το οδόφραγμα. Φτάνοντας στο οδόφραγμα τους «υποδέχτηκαν» οργανωμένες ομάδες γκρίζων λύκων, που τους έστησαν καρτέρι θανάτου. Ο Τάσος Ισαάκ βλέποντας την έκβαση των γεγονότων ξεκίνησε να πάει στο οδόφραγμα και όταν φίλοι και συγγενείς προσπάθησαν να τον αποτρέψουν τους απάντησε πως θα πήγαινε γιατί το Κυπριακό πρόβλημα δεν είναι μόνο για τους πρόσφυγες αλλά αφορά ολόκληρη την Κύπρο.

Οι Τούρκοι με δόλο περικύκλωσαν τους διαδηλωτές και άρχισαν να εκτελούν το έργο το οποίο τους είχε ανατεθεί. Μερικοί διαδηλωτές εγκλωβίστηκαν μπροστά από τα συρματοπλέγματα. Οι γκρίζοι λύκοι, αδίστακτοι, απάνθρωποι διψούσαν για ελληνικό αίμα. Έριξαν το ανυπεράσπιστο παλληκάρι μας στο χώμα  και άρχισαν να τον χτυπούν με μανία. Με τα χέρια, τα πόδια, με λοστούς και πέτρες, στο σώμα αλλά περισσότερο στο κεφάλι και στο πρόσωπο σαν λυσσασμένα σκυλιά. Δολοφόνησαν τον Τάσο Ισαάκ αφήνοντας έκπληκτη την διεθνή κοινότητα, αποτροπιασμένο το πανελλήνιο και ορφανή την μονάκριβη κορούλα του, Αναστασία, που ακόμη δεν είχε δει το πρώτο φως του ήλιου.  Ενώ οι διαδηλωτές προσπαθούσαν απεγνωσμένα να γλυτώσουν από τα δολοφονικά χτυπήματα των γκρίζων λύκων, κάπου πιο πέρα ο Τάσος άφηνε την τελευταία του πνοή στα βάρβαρα χέρια των λυσσασμένων δολοφόνων.

Ένας ωραίος Έλληνας που δεν λογάριαζε το θάνατο, έδωσε τη ζωή του γιατί δεν άντεχε στην ιδέα μιας σκλαβωμένης πατρίδας. Ένας ωραίος μοτοσυκλετιστής ο οποίος ζητούσε τα αυτονόητα, ζητούσε Ελευθερία Διακίνησης.

Χαρακτηριστικά για την ανδρεία του ήταν τα λόγια του διοικητή του, όταν ο 18χρονος τότε Τάσος μπήκε στην πράσινη γραμμή και κατέβασε τη σημαία της ντροπής από τουρκικό φυλάκιο. «Αν είχα χίλιους σαν και δαύτον. Τέτοιους άντρες θέλω. Είσαι δυνατός και παλικάρι, 30 Τάσους να είχε η Κύπρος, δε θα τολμούσε να πατήσει ούτε ένας Τούρκος σε τούτο το νησί».

Όντως, 30 Τάσους να είχαμε…

Ήταν γραμμένο στη μπλούζα του
ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Οι δηλώσεις του ΥΠΕΞ, Ιωάννη Κασουλίδη

Οι συζητήσεις για τα τετελεσμένα του Κρανς Μοντάνα δίνουν και παίρνουν, με όλους τους εμπλεκομένους να στηρίζονται στην επίρριψη ευθυνών. Ο ΠτΔ ανοίγει «πόλεμο» με τον ειδικό απεσταλμένο του ΟΗΕ, Έσπεν Μπαρθ Έιντε, με απειλές για δημοσιοποίηση των πρακτικών των συνεδριάσεων, χωρίς βέβαια να τιμά το λόγο του. Το προεκλογικό κλίμα γίνεται ολοένα και πιο ζεστό με τα κόμματα αντί να προσπαθούν να εξυψώσουν το «σπίτι» τους να προσπαθούν να κατεδαφίσουν τα σπίτια των υπολοίπων. Το ξεπούλημα της πατρίδας συνεχίζεται με αμείωτους ρυθμούς και η ανούσια προσπάθεια επαναπροσέγγισης στο βωμό της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας «καλά κρατεί». Όλα δηλαδή φυσιολογικά και όλα χάλια!

Η μόνη θετική εξέλιξη που υπάρχει είναι η εξόρυξη των υδρογονανθράκων. Οι δηλώσεις όμως του Ιωάννη Κασουλίδη δεν μπορούν σε καμιά περίπτωση να μας αφήσουν αδιάφορους. Ο Υπουργός Εξωτερικών συγκεκριμένα δήλωσε πως τα 5/6 του Αναπτυξιακού Προϋπολογισμού από τα έσοδα των υδρογονανθράκων, μετά τη λύση, θα τα λαμβάνει η τ/κ κοινότητα και το 1/6 η ε/κ. Το ποσοστό αυτό διευκρίνισε πως αφορά τον ομόσπονδο προϋπολογισμό και όχι τον πολιτειακό και θα ισχύει μόνο για ένα περιορισμένο σχετικά χρονικό διάστημα, έως ότου το βιοτικό επίπεδο της υπό τ/κ διοίκηση κοινότητας φτάσει στα επίπεδα του δικού μας βιοτικού επιπέδου. Κάτι παρόμοιο εμφανίστηκε ανάμεσα στα συμφωνηθέντα του Μοντ Πελεράν Ι, το οποίο όμως δεν αφορούσε τα έσοδα από το φυσικό αέριο αλλά τις φορολογίες. Επιπλέον, μέσα από τις δηλώσεις του ο κ. Κασουλίδης δείχνει να συμφωνεί με τη διάνοιξη της περίκλειστης πόλης της Αμμοχώστου και προσπαθεί για ακόμα μια φορά να χειραγωγήσει το λαό εκφράζοντας την άποψη πως με αυτό τον τρόπο πολλοί από τους πρόσφυγες θα επιστρέψουν.

Στην αντίληψη τη δική μας δημιουργείται ένα πολύ εύλογο ερώτημα. Όπως αναφέραμε, ένα εκ των αποτελεσμάτων του Μοντ Πελεράν Ι, ήταν ότι για ένα μεταβατικό στάδιο τα 5/6 των φορολογιών θα τα λαμβάνει η τ/κ κοινότητα και το 1/6 η ε/κ, μέχρι το βιοτικό τους επίπεδο να πλησιάσει τα επίπεδα της δικής μας πλευράς. Μετά από περίπου 8 μήνες αυτό που άλλαξε είναι ότι αυτή την φορά παραδίδουμε στον κατακτητή τον φυσικό μας πλούτο. Αν γίνουμε πιο συγκαταβατικοί και δεχτούμε το γεγονός ότι στο Μοντ Πελεράν δεν είχαμε κάποιο δυνατό διαπραγματευτικό χαρτί, τώρα που συμβαίνει η εξόρυξη των υδρογονανθράκων, ένα από τα πλέον δυνατά χαρτιά που μπορεί να χρησιμοποιήσει οποιαδήποτε χώρα στον κόσμο για να ικανοποιήσει τα συμφέροντα της, γιατί δεν το χρησιμοποιούμε; Γιατί δεν εκμεταλλευόμαστε τη δύναμη που μπορεί να μας δώσει στη διεθνή κοινότητα ο φυσικός μας πλούτος, ούτως ώστε να καταφέρουμε να διώξουμε από τις πλάτες μας τον Τούρκο κατακτητή; Γιατί αποδεχόμαστε τον διαμερισμό των υπάρχοντών μας με αυτούς που κατέχουν παράνομα το 37% του νησιού μας, με αυτούς που σκότωσαν, βίασαν, βασάνισαν, φυλάκισαν, λεηλάτησαν ό,τι ιερό έχουμε;

Την απάντηση, δυστυχώς, δεν μπορούμε να την βρούμε πουθενά. Η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, όπως έχουμε πει πάρα πολλές φορές, μας έχει καταστήσει έρμαιο στις ορέξεις του κατακτητή και χαμηλά στην υπόληψη της διεθνούς γνώμης, με αποτέλεσμα να μην μπορούμε να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων. Λίγο η κατάσταση που περιγράψαμε στην αρχή, λίγο η κομματικοποίηση και η αποχαύνωση της κοινωνίας, λίγο οι μίζες, λίγο η προδοσία έχουν φέρει την κατάσταση στο απροχώρητο. Δίνεται το δικαίωμα στον κάθε ξεπουλημένο ανθέλληνα πολιτικό να ξεστομίζει τέτοιου είδους κουβέντες και να ξεπουλά ό,τι έχουμε και δεν έχουμε. Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο εν λόγω κύριος είχε το θράσος να δηλώσει πως τα έσοδα από τους υδρογονάνθρακες θα αφιερωθούν στις επόμενες γενιές Κυπρίων. Κενά λόγια σε μια προσπάθεια να καλύψει τα προδοτικά σχέδια.

0152ecf6d1-770x439_cΜάθε λοιπόν κύριε Κασουλίδη και κάθε λογής ξεπουλημένε πολιτικάντη πως η επόμενη γενιά Κυπρίων δεν χρειάζεται ειδικό ταμείο από τα έσοδα των υδρογονανθράκων για να ζήσει. Δεν χρειάζεται επαναπροσεγγιστικά φεστιβάλ με τους τ/κ για να επιβιώσει. Δεν χρειάζεται αποζημίωση για τις κατεχόμενες περιουσίες. Δεν έχει την ανάγκη να ζήσει σε ένα φυλετικά, εθνοτικά και θρησκευτικά διαχωρισμένο ομόσπονδο κράτος. Έχει την ανάγκη να ζήσει σε μια πατρίδα Λεύτερη, σε μια πατρίδα ελληνική. Έχει την ανάγκη να ξεφύγει να από τα παρακμιακά φεστιβάλ και συγκεντρώσεις και να βιώσει σε ένα ανθισμένο ελληνικό πολιτισμό. Έχει την ανάγκη να ζήσει σε μια αυτονομημένη κοινωνία μακριά από κομματικές σκοπιμότητες. Έχει την ανάγκη να δει την Ενωτική σημαία να κυματίζει αγέρωχη εκεί ψηλά στο κάστρο της Κερύνειας. Γι’ αυτό κι εμείς θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας προς αυτή την κατεύθυνση με όσες δυσκολίες και να παρουσιαστούν. «Μ’ ανέμους και με χιόνια, με λύκους και σκυλιά».

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

20η Ιουλίου 1974 – Ο Αττίλας στην Κύπρο

Άλλο ένα καλοκαίρι μας βρίσκει σε μια πατρίδα, μισή, κατακτημένη, πληγωμένη. Συμπληρώνονται φέτος, 43 χρόνια, από το μαύρο εκείνο πρωί, όπου η απόβαση- αποβίβαση των Τούρκων στο Πέντε Μίλι, ήρθε να ολοκληρώσει το έγκλημα που σχεδιαζόταν από καιρό πριν, εναντίον του κυπριακού ελληνισμού. Στο νησί επικρατούσε ήδη αναταραχή μετά το πραξικόπημα της Χούντας των Αθηνών. Στο ραδιόφωνο έπαιζε το τραγούδι «Το πουκάμισο το θαλασσί», μέχρι τη στιγμή που οι σειρήνες πολέμου ήχησαν, προμηνύοντας το μεγάλο κακό…

Η Τουρκία, προφασιζόμενη το πραξικόπημα της Χούντας του Ιωαννίδη στις 15 Ιουλίου, βρίσκει την καλύτερη ευκαιρία για να εισβάλει, προβάλλοντας τη δικαιολογία ότι ενεργεί υπέρ των συμφερόντων και της ασφάλειας των Τ/Κ. Ονομάζει τη δήθεν ειρηνική επέμβαση, «Αττίλας», και με το κωδικοποιημένο μήνυμα «Η Αϊσέ παέι διακοπές», του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας, ξεκινάει την επέλασή της. Πρέπει να τονίσουμε, ότι η Τουρκία ισχυρίστηκε ότι ενήργησε βάση της Συνθήκης Εγγυήσεως του 1960. Παρόλα αυτά, πουθενά δεν αφήνεται να νοηθεί κάτι τέτοιο, αφού επέμβαση των εγγυητριών δυνάμεων επιτρέπεται, μόνο σε περίπτωση εισβολής τρίτης χώρας, εφόσον το ζητήσει ο  Ο.Η.Ε. και τέλος εάν το ζητήσει η ίδια η Κυπριακή Δημοκρατία με έγκριση από το Συμβούλιο Ασφαλείας του Ο.Η.Ε. Επομένως, οι ισχυρισμοί που ακούμε κατά καιρούς, ακόμα και από Ε/Κ, που τείνουν να δικαιολογήσουν την εισβολή με τα λεγόμενά τους, εξαιτίας του πραξικοπήματος, πηγάζουν τόσο από έλλειψη πατριωτισμού, αλλά κυρίως από παντελή άγνοια των ιστορικών γεγονότων. Οι συγκρούσεις, μεταξύ Ε/Κ και Τ/Κ δεν είναι αυτές που επέβαλαν τα μέχρι σήμερα τετελεσμένα. Η διχόνοια είναι ένα εργαλείο το οποίο πρώτοι οι Άγγλοι χρησιμοποίησαν κι έπειτα οι Τούρκοι εκμεταλλεύτηκαν στο μέγιστο, εάν συγκρίνουμε και το πώς έχει διαμορφωθεί σήμερα το status quo. Η τουρκική εισβολή ολοκληρώθηκε σε δυο φάσεις, από τις 20 μέχρι τις 22 Ιουλίου με τον «Αττίλα Ι» και από τις 14 μέχρι τις 16 Αυγούστου με τον «Αττίλα ΙΙ», αφήνοντας περίπου 4.000 νεκρούς, 1.619 αγνοουμένους, 200.000 πρόσφυγες οι οποίοι διώχθηκαν βίαια από τις πατρογονικές τους εστίες και το 37% του εδάφους του νησιού, κατεχόμενο από τα τουρκικά στρατεύματα μέχρι και σήμερα.

Η Τουρκία με την αμέριστη συμπαράσταση των Αγγλοαμερικανών και την εγκληματική συγκατάβαση της Χούντας, του δικτάτορα Ιωαννίδη, του τότε αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων Μπονάνου, του ναύαρχου Αραπάκη, του ταξίαρχου Γεωργίτση και τόσων άλλων προδοτών- εκ των οποίων ελάχιστοι καταδικάστηκαν- πετυχαίνει τα σχέδιά της ενάντια στον προαιώνιο πόθο της πλειοψηφίας των πολιτών της Κύπρου για Ένωση με τη μάνα Ελλάδα και την επιβολή των στόχων της για έλεγχο του νησιού. Ο στόχος για πλήρη κατάληψη της Κύπρου, συνεχίζεται από τότε, με την προώθηση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας ως τη μόνη δυνατή και βιώσιμη λύση για το Κυπριακό, κάτι το οποίο είναι εξωφρενικά λανθασμένο, αφού παραδίδει την πατρίδα μας εξ ολοκλήρου στις ορέξεις του εκάστοτε Νεοοθωμανού σουλτάνου.

Έκτοτε, η προδοσία κι η πατριδοκαπηλία εις βάρος του Ελληνισμού της νήσου, συνεχίζεται στο όνομα της εξουσίας και του χρήματος. Καμία ουσιαστική εθνική στρατηγική για απελευθέρωση των εδαφών μας και απόδοση δικαιοσύνης για τους νεκρούς, τους εγκλωβισμένους και τους πρόσφυγες. Όλες ανεξαιρέτως οι πολιτικές δυνάμεις, βάδισαν σε πολιτικές υποχωρήσεων και μηδαμινής αντίστασης στις παράλογες αξιώσεις των Τούρκων και των ξένων δυνάμεων. Τα γεγονότα και τα παθήματα του 60΄, του 63΄, του 67΄και του 74΄, φαίνεται ότι δεν μας έχουν γίνει μάθημα. Η μόνη διέξοδος από το Κυπριακό, είναι το δίκαιο. Αυτό προνοεί προφανώς, την αποχώρηση των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων, την αποχώρηση όλων των εποίκων και των παραγώγων τους, την ειρηνική μετεγκατάσταση τους στην Τουρκία, την επιστροφή όλων ανεξαιρέτως των προσφύγων στις πατρογονικές τους εστίες, την διακρίβωση της τύχης των αγνοουμένων μας και την παραδειγματική τιμωρία της Τουρκίας για τα εγκλήματα που έχει διαπράξει στην Κύπρο μας αλλά και στους γύρω λαούς (βλ. Αρμένιους, Κούρδους, Πόντιους, Έλληνες της Πόλης και της Μ. Ασίας).

Τέλος, ο κυπριακός ελληνισμός, θα μπορεί επιτέλους να νιώθει δικαιωμένος και ασφαλής, μόνο εφόσον καταφέρει επιτέλους να εξασκήσει το αναφαίρετο δικαίωμα του για αυτοδιάθεση (άρ. 1 του Διεθνούς Συμφώνου Ατομικών και Πολιτικών Δικαιωμάτων), όπου μέσω αυτής θα απαιτήσει την Ένωση με τη μητέρα Ελλάδα. Τότε και μόνο τότε, τόσο ο Ελληνισμός, όσο και γενικά η περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου θα λειτουργεί βάση σταθερότητας και αρχών Δημοκρατίας και Ελευθερίας.

Γραφείο Τύπου

Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

 

Η φονική έκρηξη στο Μαρί

11 Ιουλίου 2011, ώρα 5:47. Μια δυνατή έκρηξη συνοδευόμενη από ισχυρή λάμψη, κάνει τη νύχτα μέρα Λίγα μόνο δευτερόλεπτα, ήταν αρκετά για να φέρουν την καταστροφή και να πάρουν μαζί τους τις ψυχές δεκατριών συνανθρώπων μας. Δεκατριών ηρώων που υπηρέτησαν με το δικό τους τρόπο την πατρίδα. Που πάλεψαν με θάρρος και κοίταξαν κατάματα τον θάνατο.

Το 2009, 98 εμπορευματοκιβώτια, με όπλα και πυρίτιδα, τα οποία είχαν κατασχεθεί από ρωσικό πλοίο που κατευθυνόταν προς τη Συρία, κατέληξαν στο νησί μας, κάτω από τον καυτό ήλιο στη ναυτική βάση Ευάγγελος Φλωράκης στο Μαρί. Όταν τρεις μήνες πριν το τραγικό γεγονός τα φορτία άρχισαν να διογκώνονται, στάλθηκαν προειδοποιητικές επιστολές στο ΓΕΕΦ και στο Υπουργείο Άμυνας, χωρίς όμως να ληφθούν σοβαρά υπόψη.

Τα ξημερώματα της 11ης Ιουλίου, στις 4:30, η πυροσβεστική λαμβάνει σήμα για πυρκαγιά στο στρατόπεδο και έφτασαν εκεί άμεσα. Μικρές μικρές εκρήξεις και διάσπαρτες φλόγες πάλευαν με τους πυροσβέστες αλλά και τους στρατιώτες που υπηρετούσαν εκείνη τη μέρα.

Μια ώρα και 17 λεπτά μετά όλα άλλαξαν. Ο χρόνος σταμάτησε. Η ναυτική βάση αλλά και ότι βρισκόταν γύρω της σε ακτίνα 5 χιλιομέτρων μετατράπηκαν σε βομβαρδισμένο τοπίο. Σίδερα, ξύλα, πέτρες, πυρομαχικά, η θάλασσα, οι άνθρωποι, έγιναν ένα.. Η Κύπρος μας θρηνεί και πάλι μέσα στο κατακαλόκαιρο. Άλλη μια μέρα του Ιούλη που καταχωρείται στις μαύρες σελίδες της ιστορίας μας.

Πλοίαρχος, Ανδρέας Ιωαννίδης
Αντιπλοίαρχος, Λάμπρος Λάμπρου
Αρχικελευστής, Κλεάνθης Κλεάνθους
ΕΠΥ Κελευστής, Μιχάλης Ηρακλέους
Ναύτης, Χριστάκης Χριστοφόρου
Ναύτης, Μίλτος Χριστοφόρου
Ναύτης, Αντώνης Χαραλάμπους
Αρχιλοχίας Πυροσβεστικής, Ανδρέας Παπαδόπουλος
Πυροσβέστης, Βασίλης Κρόκος
Πυροσβέστης, Σπύρος Ταντής
Πυροσβέστης, Παναγιώτης Θεοφίλου
Αρχιπυροσβέστης, Γιώργος Γιακουμής
Πυροσβέστης, Αδάμος Αδάμου

Δεκατρείς άνθρωποι. Γιοι, σύζυγοι, πατέρες, φίλοι και πλέον ήρωες. Όλο το νησί τους αγκάλιασε, τους έκανε δικούς του ανθρώπους και θρήνησε το χαμό τους. Όλο το νησί απαιτούσε την απόδοση δικαιοσύνης, την τιμωρία όσων έφταιξαν, όσων οδήγησαν στο θάνατο τα δεκατρία μας παλικάρια. Μα δε μίλησαν όλοι. Κάποιοι έκρυψαν  την αλήθεια, άλλοι προσπάθησαν να αποδώσουν αλλού τις ευθύνες. Κάποιοι άλλοι ακόμη «νίπτουν τας χείρας».  Κανένας δε ζήτησε συγνώμη στους συγγενείς των θυμάτων, αρνούμενοι να επωμιστούν τις ευθύνες τους.

Κηδείες, μνημόσυνα, πορείες, διαδηλώσεις έξω από το προεδρικό, εκδηλώσεις, διαμάχες μεταξύ πολιτικών. Αυτά ήταν όσα ακολούθησαν τις επόμενες μέρες. Βυθισμένος στο σκοτάδι, τόσο μεταφορικά, όσο και κυριολεκτικά, αφού με την έκρηξη καταστράφηκε και ο μεγαλύτερος ηλεκτροπαραγωγικός σταθμός της Κύπρου στο Βασιλικό, ο κόσμος ζητά την αλήθεια.

Σε λίγο καιρό το πόρισμα που βγαίνει από τον κ.Πόλυ Πολυβίου, άτομο που διόρισε ο ίδιος ο πρόεδρος της δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας, δεν γίνεται δεκτό από αυτόν, λόγω του ότι ήταν «προκατειλημμένο εναντίων της κυβέρνησης». Η αλήθεια κρύβεται άλλη μια φορά από τους «δυνατούς» και για τον χαμό των ηρώων μας δεν φταίει κανείς.

Οι απόδοση των ευθυνών δεν έγινε δίκαια. Άνθρωποι-δολοφόνοι ακόμα μένουν ατιμώρητοι και ζουν τη ζωή τους χωρίς ενοχές. Μετά από πολλές προσπάθειες, πολλές διαμάχες και πολλές δίκες το αποτέλεσμα ήταν το εξής:

Τέως υπουργός Εξωτερικών Μάρκος Κυπριανού: ΑΘΩΟΣ.
Τέως υπουργός Άμυνας Κώστας Παπακώστας: ΕΝΟΧΟΣ (για ανθρωποκτονία) 5 χρόνια φυλάκιση.
Τέως υπαρχηγός της Εθνικής Φρουράς Σάββας Αργυρού: ΑΘΩΟΣ.
Διευθυντής της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Ανδρέας Νικολάου: ΕΝΟΧΟΣ, δύο χρόνια φυλάκιση.
Σε διαθεσιμότητα υποδιευθυντής Πυροσβεστικής Χαράλαμπος Χαραλάμπους: ΕΝΟΧΟΣ, 2 χρόνια φυλάκιση.
Σε διαθεσιμότητα Διοικητής της ΕΜΑΚ Ανδρέας Λοϊζίδης: ΕΝΟΧΟΣ, 2 χρόνια φυλάκιση.

 

Τέσσερεις ένοχοι, μια τρύπα στα θεμέλια της γης, 13 νεκροί, 62 τραυματίες, δύο μάνες που χάνουν τα παιδιά τους, τρία παιδιά που χάνουν τον πατέρα τους, μια χώρα μαυροφορεμένη και εκατοντάδες αναπάντητα γιατί.

Αυτά άφησε πίσω της η φονική έκρηξη στις 11 Ιουλίου..

Από ψηλά κοιτάνε οι δεκατρείς αετοί..
Έχουν στα μάτια θλίψη, στα χείλη το γιατί..

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Οι διαπραγματεύσεις- παρωδία στο Κραν Μοντανά

Φαίνεται πως οι διαπραγματευτές μας, δε λένε να σταματήσουν να δείχνουν τη γενναιοδωρία τους, αφού είναι έτοιμοι να κάνουν και άλλες «γενναιόδωρες» προσφορές για να διαπιστώσουν αν τελικά η Τουρκία θα κάνει κάποιου είδους υποχώρηση στο θέμα της ασφάλειας. Μετά από οκτώ μέρες στο Κραν Μοντανά και για πρώτη φορά στην ιστορία, προσπαθήσαμε δήθεν να αναγκάσουμε την Τουρκία να κάνει υποχωρήσεις στην ασφάλεια και στις εγγυήσεις. Είναι όμως ξεκάθαρο πως με τέτοιες τακτικές, αυτό καθίσταται αδύνατο. Η Τουρκία δεν υποχωρεί και αυτό έχει γίνει ξεκάθαρο εδώ και χρόνια.

Στο τραπέζι για τα κεφάλαια ασφάλειας και εγγυήσεων, η άρνηση της Τουρκίας για να συζητήσει οποιαδήποτε φόρμουλα που θα καταργεί τον παράνομο ρόλο της στην Κύπρο τα τελευταία 43 χρόνια, είναι φανερή. Αυτό γίνεται αντιληπτό από τα  συμπεράσματα του κ. Γκουτιέρες αλλά και από τη στάση και τις προτάσεις των διαπραγματευτών μας. Η πρόταση της τουρκικής πλευράς για τη συνθήκη εγγυήσεως είναι ανήκουστη, αφού μιλά για αναθεώρηση σε 15 χρόνια και φυσικά όχι για κατάργηση.

Την ίδια στιγμή στο άλλο τραπέζι των συνομιλιών, ο ΠτΔ έχει ήδη συμφωνήσει ουσιαστικά την εκ περιτροπής προεδρία ή ότι αποδέχεται συζητήσεις περί αποδοχής της. Αναμένεται να συμφωνηθεί τυπικά και να συζητηθεί η αναλογία της εναλλαγής, στην οποία ο Γκουτιέρες υποδεικνύει την τουρκική αξίωση 2:1. Στο περιουσιακό συμφωνήθηκε η τούρκικη θέση για τον «συναισθηματικό δεσμό» και στη διακυβέρνηση συμφωνήθηκε η αποτελεσματική εκπροσώπηση των Τ/κ. Επίσης συμφωνήθηκε η αρχή της ίσης μεταχείρισης Τούρκων και Ελλήνων υπηκόων, βάση των απαιτήσεων των Τούρκων, αφού το αξιώνουν 1:1. Το μόνο που μένει να συμφωνηθεί είναι η ποσόστωση, που βάση με το Γ.Γ του Ο.Η.Ε. πρέπει να είναι δίκαιη.

Με άλλες σκέψεις πήγαμε και με άλλες θα φύγουμε απ’ ότι φαίνεται, αφού ο κ. Αναστασιάδης έχει συμφωνήσει ή μάλλον χάρισε όλα τα άλλα, χωρίς να πάρει κάτι ουσιαστικό στην ασφάλεια και στις εγγυήσεις.  Μάλιστα έχει κάνει και την εξής δήλωση: «Ενόψει του αδιεξόδου που παρατηρείται τις τελευταίες οκτώ μέρες, ανέλαβα την πρωτοβουλία να υποβάλω προτάσεις και αναμένω και η άλλη πλευρά να επιδείξει την ίδια καλή βούληση…». Απέδειξε για πολλοστή φορά ότι είναι αναξιόπιστος, αφού έχει υπαναχωρήσει από κάθε δέσμευση και κόκκινη γραμμή που έχει καθορίσει.

Ποιες είναι άραγε οι προτάσεις που έπονται να έρθουν και θα περιμένει την καλή θέληση της τ/κ πλευράς; Ίσως να χαρίσει και ό,τι άλλο απέμεινε, όπως το να αποδεχτεί όλες τις τούρκικες αξιώσεις με μηδαμινή προσπάθεια τυπικών διαφοροποιήσεων. Με αυτά φυσικά, αναμένοντας πως η άλλη πλευρά θα δεχτεί να αποχωρήσουν τα στρατεύματα και να γίνει κατάργηση των εγγυήσεων. Η κορύφωση όλων των ιδεών δεν είναι άλλη παρά την πρόταση για την πολυεθνική δύναμη. Δηλαδή, αντί για Τούρκους στρατιώτες να έχουμε Τούρκους αστυνομικούς.  Άκουσον άκουσον!! Κι όμως η πρόταση αυτή είναι πραγματική και όχι πλασματική. Ας θυμηθεί ο ΠτΔ τη συμπεριφορά των Τ/Κ «αστυνομικών» το 1996, όταν δολοφόνησαν τον Τάσο Ισαάκ.

Η στρατηγική που ακολουθεί η ε/κ πλευρά, εδώ και πολλά χρόνια, δεν φαίνεται να βαδίζει στο σωστό δρόμο, οι προτάσεις οι οποίες καταθέτονται είναι αστείες αλλά και επικίνδυνες. Οι πολιτικοί μας ηγέτες ενθαρρύνουν τον ΠτΔ κ. Αναστασιάδη, παρά τις απελπιστικές του κινήσεις. Η προσπάθεια για να απαλλαγούμε από τον τουρκικό κατοχικό στρατό φαίνεται να έχει γίνει παρελθόν, αφού την θέση της έχει πάρει η εφιαλτική ιδέα για την αντικατάσταση του με την κατοχική αστυνομία. Ας ανοίξουν επιτέλους τα αυτιά τους, όλοι αυτοί οι θιασώτες της όποιας λύσης και οι υπέρμαχοι της Δ.Δ.Ο., κι ας ακούσουν τις προτάσεις που τόσα χρόνια χλευάζουν, χαρακτηρίζοντας τις ως απορριπτικές και αβάσιμες. Η Τουρκία θα πρέπει να αναγκασθεί να υποχωρήσει από τις παράλογες αξιώσεις της και να αποχωρήσει από το έδαφος της Κύπρου. Με διασκέψεις- παρωδία, ουδέποτε θα υπερισχύσει το δίκαιο στο νησί, αλλά αντιθέτως βοηθούν τον Αττίλα να απενοχοποιηθεί από τα εγκλήματα που έχει διαπράξει και να αξιώνει θέσεις, πράλογες και αντίθετες στο ευρωπαϊκό δίκαιο και στα ανθρώπινα δικαιώματα.

Τα λάθη των πολιτικών μας ηγεσιών, τα τελευταία 50 χρόνια μας έχουν κοστίσει πάρα πολλά. Πόσο μάλλον, τα 2 τελευτάια χρόνια ανούσιων «συνομιλιών», ανυπόστατου ευνοϊκού κλίματος για λύση και ελλειπούς ενημέρωσης προς τον άμεσα ενδιαφερόμενο της όλης κατάστασης, τον κυπριακό λαό. Οι Τ/Κ έχουν αποδείξει για άλλη μια φορά, ότι υπακούουν τυφλά στις οδηγίες της Τουρκίας, σαμποτάροντας κάθε προσπάθεια για λύση. Η αλλαγή στρατηγικής, για την οποία φωνάζουμε εδώ και τόσο καιρό, επιβάλλεται όσο ποτέ άλλοτε. Κύριοι ομοσπονδιακοί έχετε αποτύχει για άλλη μια φορά. Οι εξελίξεις σας έχουν ξεπεράσει πλέον και είναι θέμα χρόνου να εξαφανιστείτε από το πολιτικό παρασκήνιο, αφού δεν πείθετε κανένα. Το Κυπριακό χρειάζεται άτομα και συλλογικότητες, οι οποίες μπορούν να αντιληφθούν τα γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά πλεονεκτήματα που μας δίνονται κατά καιρούς και να αντιστρέψουν τις ισορροπίες ισχύος.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης

Δελτίο Τύπου για την απαράδεκτη στάση της Δ.Κ.Κ.Φ Προοδευτικής Θεσσαλονίκης

Την ίδια ώρα που ο ΠτΔ ετοιμάζεται να ταξιδέψει στη Γενεύη και να βγάλει την πατρίδα μας σε πλειστηριασμό, την ίδια ώρα που το τουρκικό ερευνητικό πλοίο Μπαρμπαρός αλωνίζει στη δική μας Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, την ίδια ώρα που τουρκικό πλοίο παρενοχλεί ελληνοκύπριους ψαράδες ανοιχτά της Κύπρου, την ίδια ώρα που η Τουρκία δεσμεύει μέρος του οικοπέδου 11 για ασκήσεις με πραγματικά πυρά, εμείς εδώ στη Θεσσαλονίκη ασχολούμαστε ακόμα με τις εκλογές της 19ης Μαρτίου. Ο λόγος… η Προοδευτική έχασε τη δεύτερη θέση από μια μερίδα ΑΥΤΟΝΟΜΩΝ φοιτητών. Τρεις μήνες φαίνεται πως δεν ήταν αρκετοί για να το χωνέψουν, ούτως ώστε η Ε.Φ.Ε.Κ.Θ να μπορέσει να ασχοληθεί με τα τόσο σημαντικά ζητήματα που υπάρχουν.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, τα παιδιά της φοιτητικής παράταξης του ΑΚΕΛ, είχαν το θράσος να μας αποκαλέσουν χυδαίους και ψεύτες. Τα παιδιά της φοιτητικής παράταξης του ΑΚΕΛ… Αυτές τις οδηγίες είχαν από το κόμμα και αυτό έπραξαν. Και για να το πει το κόμμα κάτι ξέρει. Και οι συμπτώσεις πολλές. Την ίδια ώρα που ζητούσαν αναβολή της συνεδρίας για να τοποθετηθούν, λέγοντας πως θα μας έχουν εκπλήξεις, άνοιξαν οι ουρανοί και εμφανίστηκαν μπροστά τους τα έγγραφα των πρακτικών που ψάχνουμε εδώ και ένα μήνα. Η Προοδευτική να έχει στα χέρια της τα έγγραφα που λείπουν και εμείς να ψάχνουμε να τα βρούμε. Η δεύτερη δικαιολογία από αυτούς που επικαλούνται το καταστατικό και τις αποφάσεις της εφορευτικής ήταν πως τα δύο έγγραφα που έφεραν είναι φωτογραφίες που τραβήχτηκαν από τα στελέχη τους όταν τοποθετήθηκαν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας. Ασχέτως αν είχε περάσει δημοκρατικά πρόταση η οποία απαγόρευε ρητά τη φωτογράφιση των πρακτικών. Όπου τους συμφέρει και όταν τους συμφέρει επικαλούνται το καταστατικό.

Επιπλέον, φαίνεται πως για τα στελέχη της Προοδευτικής πρέπει να ισχύσουν άλλοι κανονισμοί. Διατυμπανίζουν πως ενώ γνωρίζαμε δύο συγκεκριμένα στελέχη που συμμετείχαν στην Ε.Φ.Ε.Κ.Θ τα τελευταία χρόνια, εν τούτοις δεν τους αφήσαμε να ψηφίσουν. Αγνοούν πως στέλεχος της Π.Ε.Ο.Φ το οποίο συμμετείχε ενεργά στην Ε.Φ.Ε.Κ.Θ τον τελευταίο χρόνο, κατέβηκε από το αεροπλάνο και μετέβηκε με την ταξιδιωτική του τσάντα στη συνεδρία της Εφορευτικής Επιτροπής για να παραδώσει τα απαραίτητα πιστοποιητικά που αποδείκνυαν ότι είναι φοιτητής, ούτως ώστε να μπορεί να είναι στο ψηφοδέλτιο. Τα στελέχη όμως της Προοδευτικής δεν χρειάζεται να έχουν τα απαραίτητα πιστοποιητικά. Η παρουσία τους και μόνο αρκεί.

Δεν είχαν χρόνο όπως αναφέρουν, να παρεβρεθούν στην πρώτη συνεδρία μετά τις εκλογές, ενώ η απάντησή τους ήταν πως δεν αναγνωρίζουν το αποτέλεσμα και δεν θα συμμετέχουν. Εξ αρχής και χωρίς κανένα ενδοιασμό. Στη συνέχεια αποφάσισαν να παρεβρεθούν στη συνεδρία, με αυξημένες βέβαια απαιτήσεις, αφού ενώ είχαν δηλώσει πως δε θα συμμετέχουν, εμφανίστηκαν να θέλουν άμεση διεξαγωγή Γενικής Συνέλευσης και καταστατικές αλλαγές. Φαίνεται πως δεν τους καίει μόνο το αποτέλεσμα των εκλογών αλλά και το γεγονός ότι στη Β΄ Γενική Συνέλευση πέρασε το αντιομοσπονδιακό ψήφισμα. Και πώς να λογοδοτήσουν στους εργοδότες τους;

Διατυμπανίζουν πως δεν αποδεχόμαστε την εφαρμογή εκλογικών καταλόγων γιατί είμαστε αντιδημοκράτες και μιλούν για εκλογές παρωδία. Όσα χρόνια είχαν ευνοϊκά αποτελέσματα δεν τους έκαιγε. Και μια χαρά ήταν η διαδικασία και το κόμμα ήταν ευχαριστημένο. Και όσον αφορά τους εκλογικούς καταλόγους, παροτρύνουμε τον κάθε συμφοιτητή μας να κοιτάξει στο πρόσφατο παρελθόν και θα καταλάβει τους λόγους. Λίγο τα ενοικιασμένα δωμάτια στα ξενοδοχεία την ημέρα των εκλογών, λίγο οι εκτυπωτές, λίγο οι πλαστές βεβαιώσεις, δεν αφήνουν περιθώρια. Και ναι,συνάδελφοι της Προοδευτικής, τόσα πολλά είναι τα πλαστά πιστοποιητικά που είχατε στην κατοχή σας που πλέον έχουμε αποκτήσει ειδικές ικανότητες στην αναγνώρισή τους.

Ως Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης, έχουμε ήδη ξεκαθαρίσει τη θέση μας στη συνεδρία της Εφορευτικής Επιτροπής και καλέσαμε την Προοδευτική να συμμετέχει ενεργά στο σύλλογο. Η επιλογή βέβαια είναι καθαρά δική της. Δεν μπορεί όμως ο σύλλογος να παραμένει αδρανής σε μια περίοδο με τόσες πολλές εξελίξεις. Τα ψεύδη και οι λασπολογίες εκ μέρους τους δεν μας εκπλήσσουν. Ξέρουν πολύ καλά πως να προκαλούν και να προπαγανδίζουν. Εμείς θα συνεχίσουμε το έργο μας για το καλό της πατρίδας και του φοιτητή, με κάθε κόστος. Το κομματικό κατεστημένο που επικρατεί έχει ως αποτέλεσμα την απάθεια του κόσμου και κυρίως της νεολαίας. Καλούμε λοιπόν τον κόσμο να ασχοληθεί με τα κοινά και να συμμετέχει ενεργά στην Ε.Φ.Ε.Κ.Θ. Μόνο τότε θα δει τι πραγματικά συμβαίνει και θα κατανοήσει πως η αυτονόμηση της παιδείας, η αυτονόμηση της κοινωνίας και η αυτονόμηση του φοιτητικού συλλόγου, είναι ο μόνος τρόπος να επέλθει η αλλαγή και να απαλλαγούμε από το κομματοκρατούμενο κατεστημένο.

Υ.Γ: Επειδή επικαλείστε το καταστατικό μόνο σε ζητήματα που σας ενδιαφέρουν παραθέτουμε απλά ένα άρθρο του.
«Άρθρο 4: Η ένωση επιδιώκει τα ανωτέρω μακράν πάσης κομματικής αναμίξεως και       πολιτικής κινήσεως.»

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης