Υποτιθέμενες παρελάσεις υπερηφάνειας

Παρακολουθούμε, εδώ και αρκετές μέρες, την κατάσταση που επικρατεί γύρω από τις υποτιθέμενες παρελάσεις υπερηφάνειας που πραγματοποιήθηκαν τόσο σε Αθήνα όσο και σε Θεσσαλονίκη. Παρελάσεις που συνοδεύονται και από διάφορα νομοσχέδια που περνούν από τη βουλή τόσο της Ελλάδας όσο και της Κύπρου, όπως για παράδειγμα το σύμφωνο συμβίωσης, το δικαίωμα στην τεκνοθεσία, το δικαίωμα αλλαγής στην ταυτότητα από την ηλικία των 15 χρόνων κ.α. Και διερωτόμαστε, γίνονται όλα αυτά όντως σε μια προσπάθεια αποδοχής της διαφορετικότητας ή αποτελούν απλά ένα άλλο μέσο για την προώθηση προτύπων και ιδεών που πόρρω απέχουν από τα πρότυπα κοινωνίας και οικογένειας που έχουμε γνωρίσει, σε μια προσπάθεια αποδόμησης της κοινωνίας και εξάλειψης κάθε είδους κοινωνικής συνοχής που έχει απομείνει;

Κατ’ αρχάς, είναι φανερό ότι τα άτομα που συμμετέχουν στις εν λόγω πορείες, αλλά και τα άτομα που τις υποστηρίζουν φαίνεται να μην έχουν κατανοήσει ούτε το σκοπό τους ούτε τα αποτελέσματα που επιφέρουν. Δεν μπορούν να κατανοήσουν ότι τόσο η πραγματοποίηση τέτοιου είδους πορειών όσο και ο τρόπος με τον οποίο πραγματοποιούνται, δεν οδηγούν στην αποδοχή των ατόμων με την εν λόγω διαφορετικότητα, αλλά στην πρόκληση αντιδράσεων από την υπόλοιπη κοινωνία. Αντιδράσεις οι οποίες είναι βέβαιο ότι θα αυξηθούν και θα οξυνθούν, πράγμα που θα έχει ως τελικό αποτέλεσμα το ξέσπασμα μιας τεράστιας διαμάχης αλλά και την πλήρη περιθωριοποίηση των εν λόγω ατόμων. Θα έχουν δηλαδή ένα άκρως διαφορετικό αποτέλεσμα από το επιδιωκόμενο.

Και αυτό το συμπέρασμα είναι πέρα για πέρα η λογική κατάληξη. Πώς είναι δυνατόν να περιμένεις από κάποιον να σε αποδεχτεί, όταν στις εκδηλώσεις σου προσβάλλεις με κάθε δυνατό τρόπο τα ιερά του σύμβολα; Πώς είναι δυνατόν να σε αποδεχτεί, όταν εκφράζεσαι με το χυδαιότερο τρόπο για τις αξίες και τα ιδανικά στα οποία πιστεύει; Πώς είναι δυνατόν να περιμένεις από κάποιον να σε αποδεχτεί, όταν με τη συμπεριφορά σου δείχνεις ότι εσύ ο ίδιος δεν αποδέχεσαι τον εαυτό σου και επιδίδεσαι σε πράξεις και αμφιέσεις που αν παρατηρούνταν σε μια φυσιολογική μέρα από κάποιον που ανήκει στην «απέναντι πλευρά», θα μπορούσε να συλληφθεί για προσβολή δημοσίας αιδούς; Πώς είναι δυνατόν να έχεις την απαίτηση να γίνεις αποδεκτός, όταν εσύ ο ίδιος δείχνεις να μην αποδέχεσαι αυτά που διαφέρουν από τα δικά σου πιστεύω και τις δικές σου προτιμήσεις;

Οποιοσδήποτε μπορεί να πει ότι τα περιστατικά στα οποία αναφερόμαστε αφορούν μεμονωμένη μερίδα των συμμετεχόντων. Είναι εικόνες όμως πολύ τρανταχτές για τις οποίες δεν αντιδρά κανείς από τους υπόλοιπους συμμετέχοντες. Είδαμε εικόνες ατόμων γυμνών, με μπογιές σε όλο τους το σώμα και λόγια γραμμένα στην πλάτη και στο στήθος τόσο αισχρά, που είτε ντρεπόμασταν στο αντίκρισμά τους, είτε γελούσαμε λες και βλέπαμε σκηνές από ταινία κωμωδίας. Είδαμε ανθρώπους να έχουν κρεμασμένα μπροστά από το γεννητικό τους όργανο, εικόνες Αγίων και σύμβολα της θρησκεία μας. Είδαμε ανθρώπους με αμφιέσεις από ταινίες όπως το Άβαταρ και ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών, να έχουν περικλείσει την Πλατεία Συντάγματος. Είδαμε ανθρώπους να φιλιούνται προκλητικά μπροστά από το Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη, την ώρα της διαδικασίας αλλαγής της Προεδρικής Φρουράς. Είδαμε ανθρώπους να φωτογραφίζονται προκλητικά δίπλα από τους Εύζωνες, αφού γνώριζαν πολύ καλά ότι δεν υπήρχε περίπτωση να αντιδράσουν και τους Εύζωνες να συνεχίζουν να στέκονται περήφανοι και να δέχονται τις προκλητικές αυτές ενέργειες, πιστοί στην εκτέλεση των υπηρεσιών τους. Είδαμε γυναίκα να φωνάζει και να καταπατά το Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη, επειδή ένας αξιωματικός, με τον καλύτερο του τρόπο, προσπάθησε να τους απωθήσει από το σημείο πραγματοποίησης της αλλαγής φρουράς. Είδαμε ανθρώπους, μια βδομάδα μετά το ξεπούλημα της Μακεδονίας, να γράφουν στην πλάτη τους πως η Μακεδονία δεν είναι ελληνική αλλά ομοφυλοφιλική. Και σαν να μην έφταναν αυτά, σε μια παρέλαση που είχε υποτίθεται να κάνει με τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων, είδαμε ανθρώπους να εκφράζουν τις αθεϊστικές και αντεθνικές τους πεποιθήσεις με τον χειρότερο τρόπο.

Δεν είσαι ομοφυλόφιλος όταν παίρνεις μέρος σε παρελάσεις χωρίς ρούχα, με  αισχρά και γελοία βαψίματα σε όλο σου το σώμα, αναπαριστάνοντας το τι κάνεις στο κρεβάτι σου και βγάζοντας φωτογραφίες με τέτοια περιβολή δίπλα στον Εύζωνα για να τον γελοιοποιήσεις, επειδή ξέρεις πως δεν είναι σε θέση να αντιδράσει. Είσαι απλά ένας διεστραμμένος άνθρωπος που εκτός του ότι προσβάλλεις την ανθρώπινη ύπαρξη, προσβάλλεις και τους ομοφυλόφιλους που σέβονται τόσο τον εαυτό τους, όσο και τους γύρω τους και συμμετέχουν ενεργά στην κοινωνία. Δεν είσαι άθεος με το να προσβάλλεις σε κάθε ευκαιρία τα ιερά σύμβολα της δικής μας θρησκείας και να εκφράζεις τις απόψεις σου με τον πλέον χυδαίο τρόπο. Είσαι απλά ένας μισαλλόδοξος άνθρωπος που δράττεσαι την ευκαιρία να προσβάλεις την πίστη μας, τις αρχές και αξίες μας προσπαθώντας να δώσεις κάποιο νόημα στην άχαρη σου ζωή.

Για όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω από το συγκεκριμένο ζήτημα, δεν έχουν ευθύνη μόνο οι διοργανωτές και οι συμμετέχοντες. Μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης έχει η πολιτεία και κυρίως η κυβέρνηση με τη συμπεριφορά της. Το να προσπαθείς να καταλύσεις θεσμούς όπως η οικογένεια, αξίες και ιδανικά με τα οποία μεγάλωσαν, έζησαν και πορεύθηκαν γενεές και γενεές σε καθιστά ανίκανο και επικίνδυνο για τη χώρα που υπηρετείς και το λαό της. Εκτός των νομοθετημάτων που έχουν περάσει από τη Βουλή των Ελλήνων, που σε καμιά περίπτωση δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα του ελληνισμού, είδαμε και τα χρώματα της σημαίας των ΛΟΑΤ πάνω στο κτίριο της βουλής. Να στέκεται περήφανος ο εύζωνας εν ώρα υπηρεσίας με φόντο την εν λόγω σημαία.

Γιατί ένα μήνα πριν, στην επέτειο Γενοκτονίας του Ποντιακού ελληνισμού, ούτε λόγος δεν έγινε για τοποθέτηση της σημαίας του Πόντου στο κτίριο της Βουλής; Γιατί όσα συλλαλητήρια έγιναν για το πρόβλημα των Σκοπίων και το ξεπούλημα του ονόματος της Μακεδονίας, βαφτίστηκαν ως φασιστικά από την ίδια την κυβέρνηση και τους εκπροσώπους της, καταπολεμήθηκαν και μειώθηκαν από τα μέσα μαζικού εξευτελισμού και η ομόφωνη γνώμη του λαού μπήκε από το ένα αφτί και να βγήκε κατευθείαν από το άλλο; Όλος αυτός ο κόσμος που παρευρέθηκε στο συλλαλητήριο, δεν σημαίνει τίποτα για τον κ Τσίπρα και την παρέα του. Ο κόσμος όμως που παρευρέθηκε στην υποτιθέμενη παρέλαση υπερηφάνειας, θεωρείται κάτι σημαντικό για την εξέλιξη της κοινωνίας. Με τον τρόπο σας και με τις πράξεις σας, αυτό που δείχνετε είναι ότι εσείς οι ίδιοι δεν αποδέχεστε ένα τεράστιο κομμάτι του λαού που εξέφρασε ομόφωνα την άποψή του. Δεν αποδέχεστε αυτούς που θεωρείτε ότι δεν αποδέχονται δήθεν τη «διαφορετικότητα». Δεν μπορείτε να κατανοήσετε ότι την ομοφοβία και τη μη ύπαρξη κοινωνικής αποδοχής, την καλλιεργείτε εσείς οι ίδιοι διαδίδοντας την και προσβάλλοντας τις αρχές και αξίες που ασπάζονται όσοι δεν συμφωνούν με αυτά που προσπαθείτε να πλασάρετε. Να πορευθείτε περήφανοι στις εν λόγω πορείες μπορείτε, να συμμετέχετε το ίδιο περήφανα και σε πορείες και εκδηλώσεις που αφορούν εθνικές επετείους δεν μπορείτε; Αντιθέτως, είτε τις περιφρονείτε και τις καταπολεμάτε, είτε δεν δείχνετε τον απαραίτητο σεβασμό, δένοντας τα άλυτα κορδόνια σας μπροστά από το Στρατιωτικό Άγημα, χαζεύοντας ανέμελα το τοπίο την ώρα της ανάκρουσης του Εθνικού Ύμνου της πατρίδας μας, και υπογράφοντας προδοτικές συμφωνίες για εθνικά ζητήματα, αψηφώντας τη γνώμη του ελληνικού λαού.

Εμείς από την πλευρά μας θέλουμε να δηλώσουμε ξεκάθαρα ότι δεν πρόκειται να ξεφύγουμε από τις αρχές, τις αξίες και τα πρότυπα κοινωνίας και οικογένειας με τα οποία μεγαλώσαμε για καμιά παρέλαση υποτιθέμενης αποδοχής της διαφορετικότητας. Είμαστε και θα παραμείνουμε πιστοί στις αρχές και αξίες του ελληνισμού, του χριστιανισμού και της παραδοσιακής οικογένειας και κοινωνίας. Είμαστε περήφανοι για τις αξίες μας και θα σταθούμε εμπόδιο σε όσους προσπαθούν με δόλιο τρόπο να τις καταπολεμήσουν. Θέλουμε να επισημάνουμε ξανά ότι όποιος και να είναι ο σκοπός τέτοιου είδους συγκεντρώσεων, δημιουργούν ακριβώς τα αντίθετα αποτελέσματα. Δημιουργούν αντιδράσεις που θα αποβούν μοιραίες στην εξέλιξη της κοινωνίας και προσβάλλουν με τον χειρότερο τρόπο τα πιστεύω και τις αξίες μας. Η ελευθερία του καθενός ξεκινά εκεί που σταματά η ελευθερία του άλλου. Ο καθένας επομένως είναι ελεύθερος να κάνει τις επιλογές του, χωρίς όμως να επιβαρύνει με τις πράξεις και τη συμπεριφορά του τους γύρω του. Αποδεχτείτε λοιπόν πρώτα εσείς τον εαυτό σας, σεβαστείτε την κοινωνία στην οποία ζείτε και τότε ξαναζητήστε την κοινωνική αποδοχή που επικαλείστε, χωρίς επιδείξεις και προσβολές όσων δεν σας εκφράζουν.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Advertisements

Και εις ανώτερα

Συγχαρητήρια σε όλους μας! Συγχαρητήρια για την αδιαφορία μας και ακόμα χειρότερα για την άμεση συνεργία μας που ως αποτέλεσμα, εκτός των άλλων, είχαν την αύξηση του τουρισμού στα κατεχόμενα εδάφη μας.

Η είδηση που προήλθε από τα ΜΜΕ δεν μπορεί να μας αφήσει αδιάφορους. Μας προκαλεί λύπη, θυμό και μας ματώνει τη ψυχή. Αποτύχαμε. Αποτύχαμε να υπερασπιστούμε τον τόπο μας, τα σπίτια και τις περιουσίες μας. Αποτύχαμε να υπερασπιστούμε την ιστορία καi τους αγώνες των ηρώων μας. Αποτύχαμε να διεθνοποιήσουμε το Κυπριακό πρόβλημα και να το θέσουμε στη σωστή του βάση. Αποτύχουμε να δείξουμε στην Ευρώπη ότι η κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας καταπατείται εδώ και 44 ολόκληρα χρόνια κατ΄ επανάληψη και ότι το νησί μας βρίσκεται υπό κατοχή μετά από ένοπλη επίθεση που δέχθηκε το καλοκαίρι του 1974.

Σύμφωνα με δημοσίευμα εφημερίδας, βασισμένο στην έκθεση της κομισιόν, «το 2017 διακινήθηκαν από τις ελεύθερες περιοχές προς τα κατεχόμενα, 822.318 Ευρωπαίοι τουρίστες (εξαιρούνται οι Κύπριοι), ενώ το 2016 ο αριθμός ήταν μόλις 385.426, κάτι που παραπέμπει σε αύξηση 213%, μέσα σε ένα μόλις ημερολογιακό έτος. Η Κομισιόν αποδίδει την ουσιαστική αύξηση των τουριστών που διακινήθηκαν από τις ελεύθερες περιοχές προς τα κατεχόμενα στη «γενικότερη αύξηση του τουριστικού ρεύματος στο νησί». Αύξηση πέραν του 35% σημειώθηκε και από τους Ευρωπαίους τουρίστες που επισκέφθηκαν τα κατεχόμενα μέσω των οδοφραγμάτων στα Στροβίλια και το Πέργαμος, καθώς το 2017 ανήλθαν σε 415.051, σε σύγκριση με 295.042 το 2016.»

Τα αποτελέσματα των πράξεών και της απάθειας μας είναι φανερά. Το αποτέλεσμα μας αναδεικνύει για άλλη μία φορά ως τους χαμένους. Ως αυτούς που δεν κατάφεραν καν να τερματίσουν στον αγώνα δρόμου. Ως αυτούς που δεν προσπάθησαν αρκετά, δεν πίστεψαν στον εαυτό τους και τα παράτησαν στη μέση του στίβου.  Θα έπρεπε να ντρεπόμαστε. Οι αθλητές δεν τα παρατούν στη μέση του αγώνα, έτσι κι εμείς δεν έπρεπε να τα παρατήσουμε και να αφήσουμε άλλους να κάνουν την «δουλειά».

Είναι φανερό ότι τέτοια αύξηση του τουρισμού στα κατεχόμενα, επιφέρει στο ψευδοκράτος πολλά προτερήματα. Καταρχάς στον οικονομικό τομέα. Όσο περισσότερα λεφτά περνούν τα οδοφράγματα τόσο περισσότερη ανάπτυξη θα εμφανίζεται τα κατεχόμενα. Επίσης το βιοτικό επίπεδο όλο και θα αναπτύσσεται και τότε είναι που η λύση των δύο ανεξάρτητων κρατών θα φαντάζει στα μάτια όλων όσων βρίσκονται στα κατεχόμενα εδάφη μας ως η λύση των ονείρων τους. Και τότε είναι που το κυπριακό πρόβλημα και η ύπαρξη της Κυπριακής Δημοκρατίας θα παιχτούν κορόνα – γράμματα.

Μία άλλη συνέπεια και η κυριότερη κατά την άποψή μας είναι μια ενδεχόμενη de facto ή ακόμα και πραγματική αναγνώριση της «Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου» σε διεθνές επίπεδο. Εφόσον, ερχόμενος στην Κύπρο, ο Ευρωπαίος πολίτης μεταφέρεται στα κατεχόμενα, πολλές φορές και από τουριστικά γραφεία ελληνοκυπρίων, τότε αναγνωρίζει ουσιαστικά το ψευδοκράτος και το εάν γνωρίζει ή όχι σε τι συναινεί είναι πραγματικά αδιάφορο.

Οτιδήποτε αφήνουμε να πέφτει στο τραπέζι και δεν το αντιμετωπίζουμε όπως αληθινά θα έπρεπε, τότε μπορεί η αδιαφορία μας να θεωρηθεί συναίνεση και μετέπειτα έμμεση αναγνώριση από μέρους μας του ψευδοκράτους και να σημάνει την τελική μας ήττα. Να σημάνει την τελική διαγραφή μας από το χάρτη. Να σημάνει την εξαφάνιση του ελληνισμού από το νησί και ότι αυτό συνεπάγεται για το νησί και τους πολίτες του.

Ο χρόνος κυλά και κυλά εναντίον μας. Τα οδοφράγματα όλο και πληθαίνουν, η παραίτηση όλο και μεγαλώνει, η αδιαφορία για γνώση και αγώνα όλο και εξατμίζεται και η Τουρκία τόσο πιο κοντά φτάνει στο μεγάλο της στόχο. Να αποκτήσει ολόκληρη την Κύπρο.

Ως Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης αρνούμαστε να δεχτούμε το ξεπούλημα των ιδεών μας. Αρνούμαστε να ξεχάσουμε τους αγώνες και το αίμα που χύθηκε από τους ήρωές μας για να μπορούμε μέχρι και σήμερα να λεγόμαστε Έλληνες. Δεν ανεχόμαστε άλλο τη στάση της κυβέρνησης που με τόσο ύπουλο τρόπο δουλεύει για τον σουλτάνο Ένρτογάν. Απαιτούμε να κλείσουν άμεσα τα οδοφράγματα και επιτέλους να διεθνοποιηθεί το κυπριακό πρόβλημα με κάθε τρόπο και μέσο. Δεν ξεχάσαμε και δεν θα ξεχάσουμε. Δεν κουραστήκαμε και δεν θα κουραστούμε να διεκδικούμε τα αυτονόητα.

Απελευθέρωση και όχι Τουρκοποίηση.
Ελευθερία και όχι κατοχή.
Επιστροφή και όχι ξεπούλημα της πατρίδας μας.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης

Αν οι εφημερίδες μιας χώρας είναι γεμάτες με καλά νέα, τότε οι φυλακές της είναι γεμάτες με καλούς ανθρώπους

Σε αυτό τον δημοκρατικό παράδεισο με την επωνυμια Τουρκική «Δημοκρατία», όπου όλοι οι άνθρωποι είναι ελεύθεροι, χωρίς να καταπιέζονται και να καταπιέζουν δικαιώματα, όπου η Ελευθερία του Τύπου είναι ένα από τα πιο σημαντικά αγαθά που απολαμβάνουν οι κατοίκοι της, σε αυτήν λοιπόν την παραδεισένια χώρα, όπου όλοι έχουν μια φωνή αλλά προφανώς είναι φιμωμένη, το Υπουργείο Δικαιοσύνης, ανακοίνωσε στις 7/6/2018, ότι περισσότεροι από δύο χιλιάδες άνθρωποι έχουν καταδικαστεί για το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 2016. Ακόμα, 140 χιλιάδες έχουν τεθεί σε διαθεσιμότητα ή έχουν χάσει τις δουλειές τους από την μέρα που τέθηκε η χώρα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης

Όπως σωστά θα μπορούσε να μαντέψει κάποιος, οι περισσότεροι από αυτούς απασχολούνταν στον δημόσιο τομέα και ήταν δημοσιογράφοι, δικαστές, ηθοποιοί και γενικά άνθρωποι που είχαν κάποια επιρροή στον κόσμο. Το γεγονός ότι πολλές αντιφρονούσες εφημερίδες έχουν κλείσει και ότι σχεδόν όλες από όσες παρέμειναν πέρασαν στην κατοχή ανθρώπων που είτε είναι υποταγμένοι στο κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) ή ακόμα χειρότερα στον ίδιο τον Σουλτάνο Ερντογάν δεν μας προκαλεί εντύπωση. Είναι φανερό ότι οποιοσδήποτε προβάλλει αντίσταση ή διαφωνεί με τις πολιτικές του Σουλτάνου, φυλακίζεται με την εύκολη πλέον δικαιολογία της συμμετοχής στο αποτυχημένο πραξικόπημα.

Καλό παράδειγμα αποτελεί και η περίπτωση του τούρκου σκιτσογράφου, Νουρί Κουρτσεμπέ, που φυλακίστηκε πρόσφατα, μετά από μια σειρά σκίτσων και κόμιξ που δημοσίευσε, τα οποία απεικονίζουν τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν με επικριτικό τρόπο. Είναι η δεύτερη φορά που φυλακίζεται ο Κουρτσεμπέ, καθώς το 2017 είχε καταδικαστεί ξανά υπό το καθεστώς Ερντογάν σε φυλάκιση ενός έτους και τριών μηνών, μετά από σκίτσα που είχε βγάλει το 2015. Πολύ πριν ακόμα και το αποτυχημένο πραξικόπημα. Το γεγονός κλήθηκε να σχολιάσει ένας άλλος αντιπολιτευόμενος σκιτσογράφος, ο Μούσα Καρτ, ο οποίος καταδικάστηκε και αυτός σε φυλάκιση τριών ετών και 4 μηνών τον Απρίλιο, προσθέτοντας ότι «αυτή η κυβέρνηση δεν έχει εγκαταλείψει την προσπάθεια να εξουδετερώσει τους σκιτσογράφους με ποινές φυλάκισης».

Το δικτατορικό τουρκικό κράτος του Ερντογάν, βρήκε στο πραξικόπημα την ευκαιρία που έψαχνε για να φέρει την τουρκική κοινωνία ακριβώς εκεί που την ήθελε. Ακολούθησαν δύο σχεδόν χρόνια ατελείωτων συλλήψεων και εκκαθάρισης της αντίθετης γνώμης. Αν καταφέρει να πάρει και την πλειοψηφία των εδρών της Βουλής σε συνδυασμό με την Προεδρία, στις εκλογές που θα διεξαχθούν στις 24 Ιουνίου και τις μεταρρυθμίσεις που δίνουν ακόμα περισσότερες εξουσίες στον εκάστοτε τούρκο Πρόεδρο, ο Ερντογάν θα γίνει επίσημα ο Σουλτάνος του Τούρκικού Σουλτανάτου, καταργώντας κάθε έννοια Δημοκρατίας, Ελευθερίας του Τύπου και των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Ως Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης δεν μπορούμε παρά να καταδικάσουμε το γεγονός πως μια χώρα που θέλει να νοείται δημοκρατική και ελεύθερη και έχει βλέψεις για ένταξη στην Ε.Ε., καταργεί βασικές αρχές της Δημοκρατίας και φιμώνει την αντίθετη άποψη. Τα ερωτήματα που δημιουργούνται είναι πολλά και εύλογα. Πώς μπορούμε να συμμετέχουμε σε διασκέψεις τύπου Γενεύης, καθήμενοι στο ίδιο τραπέζι με την ηγεσία του εν λόγω κράτους; Γιατί προσπαθούμε ακόμα να δώσουμε το δικαίωμα στον Ερντογάν και την παρέα του, να επιβάλλει με τους διάφορους δικτατορικούς του τρόπους την άποψή του στη μεγαλόνησο, μέσω της λύσης της ΔΔΟ;  Πώς μπορούμε να ξέρουμε ότι οι τακτικές που εφαρμόζει στη χώρα του, δεν θα εφαρμοστούν και στο νησί μας με τη βία μετά μια τέτοια λύση; Πώς μπορούμε να ανεχόμαστε δηλώσεις εκ μέρους του ΠτΔ, που εξυψώνουν τον Ερντογάν, καθιστώντας τον ως τον ηγέτη που θα βοηθήσει στην επίλυση του Κυπριακού; Ας ελπίσουμε ότιι τα γεγονότα που διαδραματίζονται, θα δώσουν στο λαό να καταλάβει ότι δεν υπάρχει περιθώριο «συνεργασίας» με το εν λόγω κράτος. Για να νικήσεις τον εχθρό σου σε οποιαδήποτε μάχη, είτε αυτή είναι πολιτική είτε αυτή είναι στρατιωτική, πρέπει πρώτα απ’ όλα να τον γνωρίζεις. Το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν τον γνωρίζουμε. Το πρόβλημα είναι ότι αγνοούμε τα γεγονότα που γνωρίζουμε και συνεχίζουμε ακάθεκτοι προς την ήττα.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

 

Δημοσκόπηση στην Τουρκία για τα κατεχόμενα

Σε έρευνα που τέθηκε σε δημοσκόπηση, η οποία διεξήχθη από το πανεπιστήμιο Καντίρ Χατς, κλήθηκαν να απαντήσουν Τούρκοι υπήκοοι. Το κυριότερο ερώτημα της έρευνας ήταν «ποιά λύση προτιμούν στο Κυπριακό Εθνικό ζήτημα». Η απάντηση που έδωσε το 40% των ερωτηθέντων ήταν ότι προτιμούν τη λύση των δύο κρατών. Σε περσινή δημοσκόπηση, στην ίδια ερώτηση το 27.7% των ερωτηθέντων στήριξαν την λύση των δύο ανεξάρτητων κρατών. Ακόμα, το 24% των ερωτηθέντων στήριξαν ως λύση την προσάρτηση των κατεχομένων στην Τουρκία. Το ποσοστό των ατόμων που στήριξαν τη συγκεκριμένη λύση μειώθηκε, συγκριτικά με την περσινή χρονιά που ήταν στο 36%.

Το γεγονός ότι η Τουρκία προβάλλει συνεχώς αυξημένες απαιτήσεις και δικαιώματα δεν αποτελεί νέο. Το γεγονός ότι η Τουρκία ακολουθεί την ίδια επεκτατική πολιτική δημιουργώντας τετελεσμένα και γκρίζες ζώνες στο Κυπριακό από το 1956 μέχρι και σήμερα, επίσης δεν αποτελεί νέο. Μας έχει συνηθίσει το βάρβαρο κράτος του Σουλτάνου σε απαιτήσεις χωρίς βάσεις και σε προπαγάνδα χωρίς τελειωμό.

Αυτό που δεν χωράει ο ανθρώπινος νους είναι η δική μας παθητική στάση και η αδυναμία της ηγεσίας των πολιτικών μας κομμάτων να χειρίζεται με τον δέοντα τρόπο τέτοιες προπαγανδιστικές ενέργειες. Δεν είναι χαρακτηριστικό για ένα Έλληνα, να μένει απαθής και άπραγος. Είναι στο αίμα του η αντίσταση και το έχει αποδείξει σε όποιο κατακτητή κι αν βρήκε μπροστά του. Δυστυχώς όμως, η λανθασμένη αντίληψη και πολλές φορές η επιτηδευμένη αδιαφορία και συγκεκριμένα αυτή που επιδεικνύουν οι πολιτικοί μας αρχηγοί αναπτύσσουν τις συνέπειές τους σε εκατομμύρια Έλληνες ανά το παγκόσμιο.

Τη δημοσκόπηση αυτή κλήθηκε να σχολιάσει ο Υπουργός Εξωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης. Η απάντηση που έδωσε ήταν κατά λέξη: «Δεν μπορώ να αντιληφθώ γιατί πρέπει να μας απασχολεί μια δημοσκόπηση στην Τουρκία. Η λύση του Κυπριακού αφορά τους Ελληνοκύπριους και τους Τουρκοκύπριους». Από τα συμφραζόμενα προκύπτει ότι για τον κύριο Χριστοδουλίδη δεν έγινε ποτέ η εισβολή, δεν εγκατέλειψαν ποτέ 200 χιλιάδες Έλληνες της Κύπρου τις πατρογονικές τους εστίες, δεν υπάρχουν 1619 αγνοούμενοι που ακόμα αποζητούν δικαίωση και η μισή μας πατρίδα δεν είναι σκλαβωμένη από την μπότα του Τούρκου κατακτητή.

Το Κυπριακό, κύριε Χριστοδουλίδη, δεν είναι πρόβλημα δικοινοτικό. Είναι πρόβλημα εισβολής και κατοχής. Στην τελική, στη διάσκεψη της Γενεύης που συμμετείχαν τόσο η Τουρκία όσο και η Αγγλία, γιατί πήγατε;;

Στην ερώτηση για το «ποιά χώρα αποτελεί μεγαλύτερη απειλή για την Τουρκία», η Ελλάδα καταλαμβάνει την 6η θέση με ποσοστό 16.2%. Λογικά, η Ελλάδα είναι που παραβιάζει καθημερινά τον εναέριο χώρο της Τουρκίας, η Ελλάδα συλλαμβάνει παράνομα στρατιωτικούς της Τουρκίας και η Ελλάδα καταπατά τα κυριαρχικά δικαιώματα της Τουρκίας.

Επιπρόσθετα, σε ερώτηση για το «ποια χώρα είναι ο μεγαλύτερος «φίλος» της Τουρκίας», η Ρωσία έρχεται στη δεύτερη θέση, ενώ αξιοσημείωτο γεγονός είναι το ότι το 22.5% απάντησε ότι η Τουρκία δεν έχει κανένα φίλο! Σύμφωνα λοιπόν με το εξής στατιστικό, μπορεί κάποιος να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η Τουρκία θα βρεθεί σε οποιοδήποτε στρατόπεδο για να πετύχει τα αδιανόητα σχέδια της.

Ως Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης, αρχικά καταδικάζουμε τις δημοσκοπήσεις που έγιναν στην Τουρκία με κύριο θέμα τη λύση που προτιμούν οι Τούρκοι στο νησί μας. Καταδικάζουμε τις απαντήσεις όπως επίσης και τη συγκεκριμένη κίνηση αφού κανένα δικαίωμα δεν έχουν να αποφασίσουν ή έστω να έχουν άποψη για την Κύπρο και το πώς αυτή θα χειριστεί το κυπριακό πρόβλημα. Θα θέλαμε να υποστηρίξουμε για πολλοστή φορά τη μοναδική λύση που αξίζει στο σκλαβωμένο μας νησί και στις σκλαβωμένες μας ζωές. Την ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ. Την Απελευθέρωση από τον τουρκικό ζυγό, από κάθε τι μας περιορίζει τα συνταγματικά δικαιώματά μας . Θέλουμε να δούμε αυτούς που η λαϊκή κυριαρχία τους έδωσε εντολή να παλεύουν για μας, για το νησί, για τους αγνοουμένους μας και την ελληνικότητα του τόπου μας. Για άλλη μια φορά ζητούμε από την κυβέρνηση να θέσει το κυπριακό πρόβλημα στη σωστή του βάση και να υπερασπιστεί με το δέοντα τρόπο τους νόμιμους πολίτες της. Η Απελευθέρωση ήταν, είναι και θα είναι η μόνη αποδεκτή, ιδανική και δίκαιη λύση για την Κύπρο.

 «Ελευθερία σημαίνει υπευθυνότητα.

Γι’ αυτό πολλοί άνθρωποι τη φοβούνται.»

Γραφείο Τύπου

Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης

dfgfdgf

Πρόωρες εκλογές στην Τουρκία

Σε μια κίνηση πανικού, προέβη πριν μερικές μέρες ο Σουλτάνος Ερντογάν, καθώς έχοντας εξασφαλισμένη τη συνεργασία του Εθνικιστικού Κόμματος (MHP), προγραμματίσε άρον-άρον βουλευτικές και προεδρικές εκλογές για τις 24 Ιουνίου 2018, αντί για τις 3 Νοεμβρίου του 2019 που ήταν προγραμματισμένες. Ας σημειωθεί ότι, παλαιότερα το Εθνικιστικό κόμμα του Ντ. Μπαχτσελί, πολλές φορές στάθηκε πολύ έντονος επικριτής του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και του ΑΚΡ. Επίσης, πολύ πρόσφατα ο Σουλτάνος και οι κύριοι εκφραστές, του δήλωναν ότι δεν επιθυμούν πρόωρες εκλογές καθώς θα επηρεάσουν τη σταθερότητα της χώρας. Απ’ότι φαίνεται όμως, για τον «κύριο» Ερντογάν και τους συνεργάτες του περισσότερο ρόλο παίζει η προσωπική τους επιτυχία.

Βλέποντας την αυξανόμενη άνοδο του νεοσύστατου Καλού Κόμματος (ΙΥΙ) της Μεράλ Ακσενέρ, καθώς και το γενικότερο κλίμα εναντίον του, ο Σουλτάνος προχώρησε σε μια βεβιασμένη κίνηση, λόγω του ότι μάλλον θεωρεί πως όσο περνάει ο καιρός, τόσο περισσότερο έδαφος χάνει. Ακόμα, με τη συνεχιζόμενη πτώση της τουρκικής λίρας και τη γενικότερη πτώση της τουρκικής οικονομίας, θέλει να προλάβει τις όποιες αντιδράσεις. Σύμφωνα με το γερμανικό ειδησεογραφικό πρακτορείο Spiegel, ένας στους πέντε νέους ηλικίας 15 εώς 24 χρονών είναι χωρίς δουλειά, ενώ τούρκικες εταιρείες έχουν χρέη 180 δισεκατομμυρίων ευρώ και οι ξένοι επενδυτές βλέποντας αυτή την κατάσταση βγάζουν τα κεφάλαια τους από τη χώρα. Ο Σουλτάνος προσπαθεί με κάθε τρόπο να αποτρέψει αυτό το ωστικό κύμα εναντίον του, για να μείνει όσο περισσότερο μπορεί στην εξουσία.

Ένας ακόμα λόγος που ο Ερντογάν αποφάσισε να μεταφέρει τις εκλογές ενάμιση σχεδόν χρόνο πριν από την κανονική τους ημερομηνία, είναι επειδή θέλει να γίνουν όσο παραμένουν νωπές οι μνήμες του κόσμου για την εισβολή στο Αφρίν και την Συρία. Με τις κωδικές ονομασίες, “Ασπίδα του Ευφράτη” και “Κλάδος Ελαίας”, ο Σουλτάνος διενήργησε στρατιωτικές επειχηρήσεις κατά των Κούρδων μαχητών. Με τις επειχηρήσεις αυτές, απέκοψε τους Κούρδους από το να ελέγξουν περιοχές που δημιουργούν μονοπάτι προς τη Μεσόγειο θάλασσα που ήταν ο σκοπός τους, καθώς έτσι θα ήταν πολύ μεγαλύτερες οι πιθανότητες δημιουργίας κράτους. Όπως υποδεικνύουν και οι σουρεαλιστικές επωνυμίες που έδωσε στις επειχηρήσεις, ο Σουλτάνος στον έξω κόσμο είπε πως το έκανε για να «διώξει τους τρομοκράτες» από την περιοχή. Αυτές τις στρατιωτικές «επιτυχίες» θέλει να τις εκμεταλλευτεί στο έπακρο.

Επιπρόσθετα ένα ακόμα πλεονέκτημα που θέλει να εκμεταλλευθεί ο Ερντογάν είναι η μικρή προεκλογική περίοδος που θα έχουν οι υπόλοιποι. Υπήρχαν φήμες για πρόταση των υπολοίπων κομμάτων της αντιπολίτεσης στον πρώην πρόεδρο της τουρκίας, Αμπντουλάχ Γκιούλ, ο οποίος, παρόλο που θα ήταν μεγάλη έκπληξη αν αποδεχόταν, ήταν ο μόνος που υπήρχε πιθανότητα να «κοντράρει» τον Ερντογάν σε μια πιθανή εκλογική αναμέτρηση μεταξύ τους για την προεδρία. Όλα αυτά όμως, θα παραμείνουν στη φαντασία, καθώς με το μικρό χρονικό διάστημα που έχουν μπροστά τους, κάτι τέτοιο δεν φαίνεται πιθανό.

 

Πως τα φέρνει όμως ο καιρός Σουλτάνε και αυτά που έσπειρες τόσο καιρό θα τα βρεις μπροστά σου από τον ίδιο σου τον λαό. Ακόμα και αν κερδίσει τις Προεδρικές εκλογές, το μεγάλο στοίχημα για τον Ερντογάν είναι να εξασφαλίσει τις βουλευτικές έδρες που χρειάζεται, ούτως ώστε σε συνεργασία με το εθνικιστικό κόμμα του Μπαχτσελί να μπορεί να περνά τα νομοσχέδια όπως ακριβώς θέλει. Αυτό το ενδεχόμενο όμως φαντάζει αρκετά δύσκολο. Λόγω της κατάρρευσης της τουρκικής οικονομίας και την μη ευαισθησία που δείχνει ο Ερντογαν σε θέματα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Ελευθερίας του Τύπου, πολύ πιθανόν να αντιμετωπίσει σοβαρά προβλήματα το κόμμα του το ΑΚΡ στις βουλευτικές εκλογές.

Ως Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης, θέλουμε να τονίσουμε το πόσο σημαντικό είναι για την ελληνική πλευρά  να εκμεταλλευθεί όσο περισσότερο μπορεί τα τεκταινόμενα στην Τουρκία. Πρέπει να μπορέσει να ανασυνταχθεί και να αντιμετωπίσει το Κυπριακό Εθνικό Ζήτημα και άλλα φλέγοντα θέματα, όπως την παράνομη κράτηση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών, την παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας αλλά και την αμφισβήτηση και συνεχής παραβίαση της Κυπριακής ΑΟΖ , με όση παραπάνω σύνεση γίνεται. Λόγω των εκλογών η κατάσταση στα ελληνοτουρκικά μένει ως έχει και αυτό αποτελέι μια τεράστια ευκαιρία για αλλαγή πολιτικής.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Δολοφονία Χρίστου Σωκράτους-Αντρέα Πέτρου

«Η Δικαιοσύνη δεν είναι τυφλή, είναι μονόφθαλμη». Μόνο αυτή η λαϊκή ρήση μπορεί να χαρακτηρίσει την ιστορία που είδαμε να περιγράφεται μπροστά μας από μια αδελφή που δεν άντεξε να βλέπει τους θεσμούς ενός κράτους στο οποίο μεγάλωσε, να την αδικούν και να συνεχίζουν να την αδικούν εδώ και πάνω από 25 χρόνια. Αυτή η γυναίκα είναι η Ελένη Σωκράτους, αδελφή του Χρήστου Σωκράτους, ενός από τους 42 Ελληνοκυπρίους που χάθηκαν αγνοούμενοι κατά τη περίοδο της τουρκαντασίας 1963-1964. Από τότε, η οικογένεια του και οι υπόλοιπες οικογένειες αγνοουμένων προσπαθούν να βρουν το δίκιο τους σε μια κοινωνία που βασιλεύει το άδικο.

Ο Χρίστος Σωκράτους στις 4/2/1964 ξεκίνησε μαζί με τον φίλο του, Ανδρέα Πέτρου, από τη Λευκωσία με μια κίτρινη μοτοσυκλέτα μάρκας Lambretta, κατευθυνόμενοι προς τη Λάρνακα και από τότε χάθηκαν τα ίχνη τους. Το 1990 ο ένας εκ των δύο εκτελεστών των δύο αδικοχμένων νέων, συλλαμβάνεται από την Κυπριακή Δημοκρατία για μικροκλοπές. Αργότερα, βγαίνουν στην επιφάνεια μαρτυρίες εναντίον του και από Ελληνοκυπρίους αλλά και από ένα Τουρκοκύπριο, στου οποίου τη μαρτυρία στηρίζεται η όλη υπόθεση καθώς κατονομάζει τον δολοφόνο. Από τη μαρτυρία προκύπτει ότι όταν τους συνέλαβαν τους έβαζαν να δουλεύουν νυχθημερόν χωρίς ξεκούραση, μέχρι που κάποια στιγμή τους εκτέλεσαν και τους πέταξαν σε ένα λάκκο στην περιοχή της Λουρουτζίνας. Παρόλα αυτά, με αυτά τα αδιάσειστα στοιχεία εναντίον του, η Δικαιοσύνη για άλλη μια φορά εθελοτυφλεί, αφήνωντας τον ελεύθερο.

«Το μεγαλύτερό μου παράπονο είναι πως ξέρουν τον φονιά. Τον είχαν στα χέρια τους. Το κράτος. Τον συνέλαβαν και ήξεραν και πόσο χρονών είναι και πού μένει και κυρίως, μπορούσαν να τον πάρουν Δικαστήριο και να τον δικάσουν για αυτό που έκανε. Αντ’ αυτού, τον άφησαν ελεύθερο να απολαμβάνει όλα τα προνόμια που απολαμβάνω και εγώ ως πολίτης αυτού του κράτους αλλά, να μην αντιμετωπίζει καμία συνέπεια από τις αισχρές πράξεις του να σκοτώσει έναν νεαρό 19 χρονών και να τον πετάξει σε ένα λάκκο σαν το σκυλί. Δηλώνω ενόρκως ότι αυτό που έκανε το κράτος, να αφήσει τον φονιά ελεύθερο, είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να κάνει ένα κράτος σε έναν πολίτη του.» Τα λόγια  της πονεμένης αδελφής, που δεν μπορεί να πιστέψει πως την κρέμασε έτσι το ίδιο της το κράτος.

 

Πως να πιστέψει κάποιος σε ένα κράτος που αφήνει ελεύθερους τους δολοφόνους των παιδιών του; Πως να σκεφτεί ένας πολίτης για μία σύγχρονη Δημοκρατία που ευνοεί το άδικο και την ατιμωρησία; Ποια μπορεί να ήταν τα κίνητρα σας κύριοι για να αποσιωπήσετε μια τόσο άνανδρη και αποτρόπαια πράξη; Μήπως πως «δεν θέλετε να καλλιεργείται το μίσος μεταξύ των λαών»; Όταν η οικογένεια Σωκράτους πήγε μέχρι και τον τότε Υπουργό Εσωτερικών για αυτό το θέμα, η κυνική απάντηση αυτού του «κυρίου» ήταν κατά λέξη «Τι θέλεις; Εν τζιαιν μπακάλλικο δαμέ». Θα έπρεπε να ντρέπεσται κύριοι. Οι πολίτες εναποθέτουν τις ελπίδες τους για δικαιοσύνη στη νομοθετική εξουσία και αυτή να τους απαντά με αυτό τον τρόπο. Μόνο ντροπή και απέχθεια μπορούμε να νιώσουμε για αυτή την προδοσία του κράτους προς τους πολίτες του.

 

 

Ως Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης θέλουμε να δηλώσουμε στους συγγενείς των θυμάτων πως θα σταθούμε στο πλάϊ τους και θα έχουν την αμέριστη συμπαράσταση μας. Θα θέλαμε όμως και να καταδικάσουμε και τη στάση της πολιτείας πάνω στο θέμα, που έπραξε τη χειρότερη των χειρισμών πάνω στο θέμα. Οι ατιμώρητοι δολοφόνοι κυκλοφορούν μέχρι και σήμερα ανάμεσα μας, ενώ η οικογένειες των θυμάτων τους, αναζητούν μέχρι σήμερα, την τελική λύτρωση. Οι συνέπειες της ατιμωρησίας αυτής είναι η διαιώνιση των προβλημάτων. Πρέπει άμεσα η πολιτεία να εξιλεώσει τις οικογένειες των θυμάτων, που δεν ζητούν χρηματική αποζημίωση αλλά να στιγματίστει η διαχρονική απραξία του κράτους, η απόκρυψη στοιχείων από τους συγγενείς αλλά και όλη την κοινωνία.

 

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

 

Νομοσχέδιο για τερματισμό του εμπάργκο όπλων προς την Κύπρο στο Αμερικάνικο Κογκρέσο

Σε μια στρατηγικής σημασίας κίνηση φαίνεται να προχωρά η Αμερικάνικη Γερουσία, καθώς στις 24/5/2018 κατατέθηκε νομοσχέδιο, από τον Δημοκράτη Γερουσιαστή Ρόμπερτ Μενέντεζ, για τον τερματισμό του εμπάργκο όπλων προς την Κύπρο. Αυτή η κίνηση γίνεται μερικές μέρες μετά το ψήφισμα νομοσχεδίου του Αμυντικού προϋπολογισμού της Αμερικής, που περιλαμβάνει τροπολογία για πάγωμα παράδοσης αμυντικού εξοπλισμού προς την Τουρκία.

Ο επικεφαλής της μειοψηφίας στην Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων της αμερικανικής Γερουσίας, Ρόμπερτ Μενέντεζ, δήλωσε συγκεκριμένα πως «η Κύπρος έχει αποδειχθεί αξιόπιστος σύμμαχος ως προς την καταπολέμηση των τρομοκρατικών προσπαθειών και των προσπαθειών διάδοσης όπλων μαζικής καταστροφής»

Αυτή η κίνηση ήταν μια σχεδόν αναμενόμενη κίνηση από τις ΗΠΑ, κυρίως λόγω των τεταμένων σχέσεων μεταξύ της Αμερικής και της Τουρκίας τους τελευταίους μήνες. Αρχικά, είχαμε την εισβολή της Τουρκίας στο Αφρίν, κάτι που προκάλεσε την αντίδραση της Αμερικάνικης Βουλής. Ακολούθως, η πυρηνική συμφωνία μεταξύ των Τούρκων και της Ρωσίας, καθώς και τη συμφωνία για παραχώρηση στρατιωτικού εξοπλισμού προς την Τουρκία, την ώρα που η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ και στρατηγικός σύμμαχος της Αμερικής. Για να φτάσουμε στο σημείο να ηλεκτριστεί ακόμα περισσότερο το κλίμα μεταξύ των δύο χωρών, όταν ο Σουλτάνος Ερντογάν επιτέθηκε φραστικά προς τον Πρωθυπουργό του Ισραήλ, Μπέντζαμιν Νεντανιάχου, ο οποίος είναι άμεσος σύμμαχος των Ηνωμένων Πολιτειών, μετά την επίθεση κατά αμάχων στη Γάζα.

Αυτή είναι μια πολύ σημαντική ευκαιρία για την Κυπριακή Δημοκρατία, αν καταφέρει να την χειριστεί σωστά. Πολύ εύκολα, θα μπορούσε να την αξιοποιήσει πιέζοντας την Τουρκία, φέρνοντας στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων τη μόνη δίκαιη λύση για το Κυπριακό Εθνικό Ζήτημα, την Απελευθέρωση της κατεχόμενης μας πατρίδας. Δυστυχώς όμως, χωρίς να θέλουμε να είμαστε προκατειλημμένοι, πολύ φοβόμαστε πως η πολιτική ηγεσία, δεν θα σταθεί για ακόμα μια φορά αντάξια των προσδοκιών της και θα πετάξει στον κάλαθο για ακόμα μια φορά, μια τεράστια ευκαιρία. Με βαριά καρδιά, συνειδητοποιούμε πως πλέον οι πολιτικοί αρχηγοί μας οποιαδήποτε ελπίδα και να παρουσιάζεται, αντί να την αρπάζουν προτιμάνε το εύκολο και χιλιοειπωμένο παραμύθι, της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας.

Ως Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης, θέλουμε να τονίσουμε πως είναι πολύ σημαντική η αξιοποίηση της στρατηγικής μας θέσης και των τεκταινόμενων της περιοχής, για την εξασφάλιση της πολυπόθητης Απελευθέρωσης από τις δυνάμεις κατοχής. Εμείς θα συνεχίσουμε τον τίμιο Αγώνα μας και όσο πόλεμο και να δεχθούμε θα συνεχίζουμε με τον ίδιο ζήλο να παλεύουμε, για να μπορέσουμε να παραδώσουμε στα παιδιά και τα εγγόνια μας, μια Κύπρο ελεύθερη, μια Κύπρο μακριά από Αττίλες, γκρίζες ζώνες, έποικους και ψευδοκράτη. Ευελπιστούμε όπως παρατηρηθεί μια σωστή αξιοποίηση της ενέργειας αυτής από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς.