«Ήταν γραμμένο στη μπλούζα του..»

Αύγουστος 1996. Η Κυπριακή Ομοσπονδία Μοτοσικλετιστών διοργανώνει μεγάλη πανευρωπαϊκή πορεία, η οποία ξεκινά από το Βερολίνο με προορισμό την Κερύνεια. Οι μοτοσικλετιστές με τον αέρα Ελευθερίας που τους διακατέχει, θέλουν να περάσουν σε όλη την Ευρώπη το μήνυμα για Ελευθερία Διακίνησης και να προβάλουν παντού το Κυπριακό Πρόβλημα. Περνώντας λοιπόν από πολλές χώρες της Ευρώπης, με τη συνοδεία ξένων μοτοσικλετιστών που συμμετείχαν στηρίζοντας την όλη προσπάθεια, φτάνουν στις 11 Αυγούστου στο λιμάνι της Λεμεσού. Εκεί, ενώνονται με τους υπόλοιπους μοτοσικλετιστές και ξεκινούν για το Λευκόθεο, όπου θα πραγματοποιείτο εκδήλωση και στη συνέχεια πορεία προς την Κερύνεια.

Μια πορεία όμως που δεν ήταν γραφτό να πραγματοποιηθεί. Η κυβέρνηση σε συνεργασία με την αστυνομία κάνουν τα αδύνατα δυνατά για να τη σταματήσουν. Όπως ισχυρίζονταν, η επικινδυνότητα ήταν μεγάλη και θα εκτίθετο το κράτος σε μεγάλο κίνδυνο. Μετά από συζητήσεις και διαπραγματεύσεις, ο τότε πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Γλαύκος Κληρίδης, πείθει την ηγεσία των Μοτοσικλετιστών πως δεν πρέπει να ολοκληρώσουν το σχέδιό τους.

Η πορεία ματαιώθηκε, το μακελειό όμως έγινε. Στο άκουσμα των νέων, οι εξοργισμένοι οι μοτοσικλετιστές ξεκινούν κατά ομάδες, άλλοι προς το Προεδρικό Μέγαρο να διαμαρτυρηθούν και άλλοι προς το οδόφραγμα. Φτάνοντας στο οδόφραγμα, τους «υποδέχτηκαν» οργανωμένες ομάδες γκρίζων λύκων, που τους έστησαν καρτέρι θανάτου. Ο Τάσος Ισαάκ, βλέποντας την έκβαση των γεγονότων, ξεκίνησε να πάει στο οδόφραγμα και όταν φίλοι και συγγενείς προσπάθησαν να τον αποτρέψουν, τους απάντησε πως θα πήγαινε γιατί το Κυπριακό πρόβλημα δεν είναι μόνο για τους πρόσφυγες, αλλά αφορά ολόκληρη την Κύπρο.

Οι Τούρκοι με δόλο περικύκλωσαν τους διαδηλωτές και άρχισαν να εκτελούν το έργο που τους είχε ανατεθεί. Μερικοί διαδηλωτές εγκλωβίστηκαν μπροστά από τα συρματοπλέγματα. Οι γκρίζοι λύκοι, αδίστακτοι και απάνθρωποι, διψούσαν για ελληνικό αίμα. Έριξαν το ανυπεράσπιστο παλληκάρι μας στο χώμα και άρχισαν να το χτυπούν με μανία. Με χέρια, πόδια, λοστούς και πέτρες. Στο σώμα, αλλά περισσότερο στο κεφάλι και στο πρόσωπο σαν λυσσασμένα σκυλιά. Δολοφόνησαν τον Τάσο Ισαάκ αφήνοντας έκπληκτη την διεθνή κοινότητα, αποτροπιασμένο το πανελλήνιο και ορφανή την μονάκριβη κορούλα του, Αναστασία, που ακόμη δεν είχε δει το πρώτο φως του ήλιου.

Ενώ οι διαδηλωτές προσπαθούσαν απεγνωσμένα να γλυτώσουν από τα δολοφονικά χτυπήματα των γκρίζων λύκων, κάπου πιο πέρα ο Τάσος άφηνε την τελευταία του πνοή στα βάρβαρα χέρια των λυσσασμένων δολοφόνων του. Ένας ωραίος Έλληνας που δεν λογάριαζε το θάνατο, έδωσε τη ζωή του γιατί δεν άντεχε στην ιδέα μιας σκλαβωμένης πατρίδας. Ένας ωραίος μοτοσικλετιστής, ο οποίος ζητούσε τα αυτονόητα, ζητούσε Ελευθερία Διακίνησης.

Χαρακτηριστικά για την ανδρεία του, ήταν τα λόγια του διοικητή του όταν ο 18χρονος τότε Τάσος, μπήκε στην πράσινη γραμμή και κατέβασε τη σημαία της ντροπής από τουρκικό φυλάκιο. «Αν είχα χίλιους σαν και δαύτον. Τέτοιους άντρες θέλω. Είσαι δυνατός και παλικάρι, 30 Τάσους να είχε η Κύπρος, δε θα τολμούσε να πατήσει ούτε ένας Τούρκος σε τούτο το νησί».

Όντως, 30 Τάσους να είχαμε…

Ήταν γραμμένο στη μπλούζα του,
ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Advertisements

Η προσβολή της ιστορίας της Κύπρου στο Μπάκιγχαμ

Σε δεξίωση στο Παλάτι του Μπάκιγχαμ με οικοδεσπότη τον διάδοχο του βρετανικού θρόνου και της βασίλισσας Ελισάβετ, Κάρολο, μετέβη ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης. Η επίσκεψη του ξεκίνησε στις 3 Μαρτίου ημέρα που οι Άγγλοι έκαψαν ζωντανό το Γρηγόρη Αυξεντίου στα βουνά του Μαχαιρά και το συμπόσιο πραγματοποιήθηκε στις 4 Μαρτίου. Η δεξίωση ήταν γεμάτη πυροτεχνήματα, σε μια προσπάθεια να δωθούν εντυπώσεις οι οποίες σε καμιά περίπτωση δεν αρμόζουν στις σχέσεις μεταξύ Κύπρου και Ηνωμένου Βασιλείου.

Φαίνεται πως τελικά ο άνθρωπος αν και μπορεί να έζησε κάποια γεγονότα δεν μπορεί να τα επαναφέρει στη μνήμη του. Ήταν μια δεξίωση που άφησε πίσω της όλη την ιστορία της Κύπρου και τις πιο ένδοξες θυσίες των παλικαριών της. Είναι αμέτρητες οι καταστροφικές πολιτικές που εφάρμοσε το Ηνωμένο Βασίλειο στην Κύπρο που ξεκίνησαν από την Αγγλοκρατία, κορυφώθηκαν με την εισβολή του 1974 και συνεχίζονται μέχρι σήμερα αφού τα συμφέροντα τους εξυπηρετούνται μέσω των βάσεων που διατηρούν ακόμα στο νησί μας. Ίσως γι’αυτό έχουμε τόσο «φιλικές» σχέσεις.

Ο Πρίγκιπας Κάρολος ανάφερε για τους Κύπριους ότι «Όπου κι αν εγκαταστάθηκαν, οι κοινότητες αυτές άνθισαν, έκαναν τρομερή διαφορά στην κοινωνία, στην οικονομία και στον πολιτισμό μας». Δεν διερωτήθηκε κανένας από του παρευρισκόμενους γιατί το Ηνωμένο Βασίλειο δεν επέτρεψε και στους Έλληνες της Κύπρου να πράξουν το ίδιο και στη μεγαλόνησο; Αντιθέτως μας ευνούχισαν αφού μας αιχμαλώτισαν στην «Κυπριακή Δημοκρατία» στερώντας μας την αυτοδιάθεση μας και κατ’ επέκταση τον πόθο μας για Ένωση. Ας άφηναν και στην Κύπρο ένα ανθό να ανθίσει και ας μην τον έκοβαν. Τους τρόμαζε όμως τόσο πολύ. Γιατί είδαν με τα ίδια τους τα μάτια μέχρι που θα μπορούσαμε να φτάσουμε αν δεν έλεγχε κάποιος το νησί μας και σίγουρα δεν θα εξυπηρετούνταν τα μεγάλα συμφέροντα τους.

Ο κ. Αναστασιάδης φαίνεται πως αναφέρεται επιλεκτικά στην ιστορία. Τόλμησε να αναφερθεί στους Παγκόσμιους πολέμους και στην προσφορά των Κυπριών στο «πλευρό» των Βρετανών. Οι Κύπριοι εθελοντές στον πρώτο και δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο δέχτηκαν από τους Άγγλους την υπόσχεση πως αν πολεμήσουν «για την Ελλάδα» όπως ανέφεραν, τότε η Κύπρος θα ενωνόταν με τη Μάνα της. Αντιθέτως, οι Βρετανοί δεν τήρησαν την υπόσχεση τους. «Την πατρίδα ουκ ελάττω παραδώσω», μα παραδώσατε την ιστορία της και καθημερινά την πατρίδα κ. Αναστασιάδη. Τα παλικάρια που πολέμησαν, ήταν έτοιμα να θυσιάσουν ακόμα και τη ζωή τους γιατί πίστευαν πως ο πόθος τους θα εκπληρωνόταν και η Κύπρος μας τελικά θα βρισκόταν στην αγκαλιά της Μάνας Ελλάδας. Αυτό τους γαλήνευε τη ψυχή, αυτό τους ωθούσε να αγωνιστούν.

Παρευρέθηκε λοιπόν ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας σε μια χλιδάτη δεξίωση, ντυμένος με ένα ακριβοπληρωμένο κουστούμι. Μα προτιμότερο θα ήταν να πήγαινε ρακένδυτος με ψηλά το κεφάλι. Ίσως έτσι να συμβόλιζε την Κύπρο που την κατασπάραξαν τα μεγάλα «ψάρια» και όμως στέκει ακόμα αγέρωχη, όπως αρμόζει στο νοτιανατολικότερο κομμάτι της Ελλάδας.

Οι θυσίες των Ηρώων μας έπρεπε να αποτελούν τους οδοδείκτες για αυτούς που ξέχασαν ποιανού τις θέσεις πρέπει να αναδεικνύουν. Όμως, από τα μνήματα του Αυξεντίου και του Παλλικαρίδη ρέει ένας ποταμός. Ένας ποταμός από δάκρια. Το δάκρυ είναι γεμάτο παράπονο και ανησυχία. Δεν θέλουν τυπικές δόξες και στεφάνια οι Ήρωες. Τους αρκεί η γαλανόλευκη που τους σκεπάζει και ότι υπάρχουν συνεχιστές του Αγώνα τους. Ενός Αγώνα διαρκούς μάχης. Άλλωστε μας δίδαξε ο Αυξεντίου πως να αγωνιζόμαστε και πως να πεθαίνουμε. Ο Βαγορής μας δίδαξε πως ακόμα και όταν οδεύουμε προς το θάνατο να είμαστε περήφανοι, όπως αυτός τραγουδούσε περήφανα τον Εθνικό Ύμνο. Δεν είμαστε βγαλμένοι από διαφορετική πάστα κύριοι «αξιωματούχοι». Απλά κάπου μπερδέψατε την πατρίδα με τον συμφέρον, την περηφάνια με την υποταγή και την αγάπη για την πατρίδα με τις «ρεαλιστικές» σας θέσεις.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

 

 

Γρηγόρης Αυξεντίου – Ο «Σταυραετός» του Μαχαιρά

Σαν σήμερα, πριν 62 χρόνια, έπεσε μαχόμενος κατά του αγγλικού ζυγού ο Υπαρχηγός της Ε.Ο.Κ.Α, Γρηγόρης Αυξεντίου.

Γεννήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 1928 στο χωριό Λύση της επαρχίας Αμμοχώστου. Μετά την αποφοίτησή του από το Ελληνικό Γυμνάσιο Αμμοχώστου μετέβη στην Ελλάδα και φοίτησε στη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών Πεζικού, αφού όνειρο και καημός του ήταν να υπηρετήσει στον Ελληνικό στρατό. Παράλληλα μελετούσε φιλοσοφία, καθώς σκόπευε να εγγραφεί αργότερα στη Φιλοσοφική Σχολή. Αποφοιτώντας από τη σχολή, υπηρετεί το υπόλοιπο της στρατιωτικής του θητείας στα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα στον 1ο λόχο του 613ου τάγματος πεζικού.

Τον Νοέμβριο του 1952, αφού τελείωσε τη θητεία του, επέστρεψε στην Κύπρο, όπου εργάστηκε δίπλα στον πατέρα του σαν οδηγός, μεταφέροντας εργάτες από τη Λύση στην Αμμόχωστο. Γαλουχημένος με τα ιδανικά της Ελλάδος και έχοντας πάνω απ’ όλα την αγάπη του για την πατρίδα, στις 22 Ιανουαρίου 1955 συνάντησε για πρώτη φορά το στρατηγό Γεώργιο Γρίβα Διγενή, που ήταν Αρχηγός της Ε.Ο.Κ.Α. Μυήθηκε στην οργάνωση με το αξίωμα του υπαρχηγού και ξεκίνησε να οργανώνει τον τομέα Αμμοχώστου.

Την 1η Απριλίου του 1955, ξεκινά ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας κατά του αγγλικού ζυγού. Ο Αυξεντίου ηγείται των επιθέσεων κατά των Άγγλων στον τομέα του. Πολύ γρήγορα έγιναν αντιληπτές οι ηγετικές του ικανότητες. Οι Άγγλοι κατακτητές τον επικηρύττουν από την πρώτη μέρα του αγώνα, με το ποσό των 250 λιρών, που στη συνέχεια έφτασε τις 5 χιλιάδες λίρες, μυθικό ποσό για την εποχή. Μετά την επικήρυξη του, θα μετατεθεί στον τομέα Κερύνειας και έτσι θα συνεχίσει τον αγώνα του από τα βουνά του Πενταδακτύλου. Εκεί, ως έμπειρος αξιωματικός, μαθαίνει στους συμπατριώτες του τη χρήση των όπλων και τεχνικές ανταρτοπόλεμου. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Κερύνεια, θα παντρευτεί κρυφά την αγαπημένη του Βασιλική και μετά το γάμο θα διαφύγει για τα βουνά της Πιτσιλιάς.

Στις 11 Δεκεμβρίου 1955 ο Αυξεντίου και οι συναγωνιστές του παγιδεύτηκαν από τους Άγγλους στο Τρόοδος και έδωσαν την ιστορική μάχη των Σπηλιών. Επιδεικνύοντας τις εξαιρετικές στρατιωτικές του αρετές πυροβόλησε και προς τις δύο κατευθύνσεις, με αποτέλεσμα οι δύο φάλαγγες των Άγγλων στρατιωτών να αλληλοπυροβοληθούν. Τον Μάρτιο του 1956 μεταμφιέστηκε σε καλόγηρο και για αρκετά μεγάλο διάστημα, παρέμεινε στο μοναστήρι του Μαχαιρά. Εκεί θα υποδεχτεί και θα κεράσει τους Άγγλους στρατιώτες, μεταμφιεσμένος, αφού μπήκαν στο μοναστήρι ψάχνοντας για κάποιον Αυξεντίου με το ψευδώνυμο «Ζήδρος». Κατά τη διάρκεια του αγώνα, ο Γρηγόρης έλαβε τα ψευδώνυμα «Ζήδρος», «Ρήγας», «Αίαντας», «Άρης», «Μάστρος» και «Ζώτος».

Θα παραμείνει στον τομέα Πιτσιλιάς μέχρι τα τέλη του 1956, όπου θα διαμένει στα σπίτια του Παπά Χριστόδουλου. Εκεί θα συναντηθεί με τον Κυριάκο Μάτση και τον Στυλιανό Λένα και θα γιορτάσουν όλοι μαζί τα Χριστούγεννα του 1956, αλλά θα χωρίσουν οι δρόμοι τους, αφού η καταδίωξη των Άγγλων στρατιωτών έγινε ασφυκτική.

Ο Αυξεντίου καταφεύγει με την ομάδα του στον Μαχαιρά. Η προδοσία δεν ήταν μακριά. Μέσα στο κρησφύγετο τους , λίγα μέτρα μακριά από το Μοναστήρι του Μαχαιρά, βρήκε το ξημέρωμα της 1ης Μαρτίου 1957 κρυμμένους τους αγωνιστές. Όλο και περισσότεροι Άγγλοι στρατιώτες μαζεύονται στην περιοχή, προκειμένου να εντοπίσουν τον Αυξεντίου. Η ηγετική του διαίσθησή, του έλεγε πως τα περιθώρια στένευαν. «…Στην εσχάτη ανάγκη θα αγωνιστώ και θα πεθάνω σαν Έλληνας. Αλλά ζωντανόν δεν θα με πιάσουν…». Οι κατακτητές ψάχνουν μανιωδώς όλη την περιοχή, μέχρι που στις 3 Μαρτίου 1957, το χέρι της προδοσίας κατέδωσε το κρησφύγετο των αγωνιστών και οι αγγλικές δυνάμεις κατακλύζουν όλη την περιοχή. Το απόσπασμα των 60 στρατιωτών, περικύκλωσε το κρησφύγετο και κάλεσε τον Αυξεντίου να παραδοθεί. Τότε, ο Γρηγόρης πήρε την απόφασή του και διέταξε τους συναγωνιστές του να παραδοθούν. Παρά τις διαμαρτυρίες τους, υπάκουσαν στην εντολή του και παραδόθηκαν. Ο Σταυραετός του Μαχαιρά όμως ήταν αποφασισμένος να κάνει αυτό που τον πρόσταζε η ελληνική του ψυχή. Θα πολεμούσε μέχρις εσχάτων. Στο νέο κάλεσμα του ανθυπολοχαγού Μίντλετον, η απάντηση μέσα από το κρησφύγετο βγήκε δυνατή και καθαρή. «ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ, ελάτε να με πάρετε» και ένας νέος Λεωνίδας γράφτηκε με χρυσά γράμματα στις σελίδες της μακραίωνης ιστορίας μας.

Ξεσπά τότε η μάχη, η οποία κράτησε 10 ολόκληρες ώρες, χωρίς αποτέλεσμα. Αφού χρησιμοποίησαν όλα τα μέσα και όπλα όλων των ειδών και απέτυχαν, οι Βρετανοί μη μπορώντας να πλησιάσουν το κρησφύγετο διαφορετικά, κατέβρεξαν την περιοχή με βενζίνη και το κρησφύγετο τυλίχτηκε στις φλόγες. Ο Αυξεντίου ρίχνει την τελευταία του χειροβομβίδα και παραμένει στο κρησφύγετο για να περάσει στην αιωνιότητα.

Οι Άγγλοι φοβούμενοι λαϊκό ξεσηκωμό έθαψαν το καμένο σώμα του Γρηγόρη Αυξεντίου στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας, τα λεγόμενα σήμερα «Φυλακισμένα Μνήματα» δίπλα από άλλους αγωνιστές.

«Όλες οι καμπάνες της Γης σήμαναν μεμιάς. Όλα τα ανθρώπινα μέτωπα ψηλά. Όλες οι καρδιές μεσίστιες. Στο χωριό Λύση, ανάμεσα σε Λευκωσία κι Αμμόχωστο, η μάνα του έσφιξε το μαύρο της τσεμπέρι κάτω απ’ το δυνατό σαγόνι της κ’ είπε ακριβώς τα λόγια που περίμενε ο γιος της : «Είμαι περήφανη. Κάλλιο μια φούχτα τιμημένη στάχτη, παρά γονατισμένος ο λεβέντης μου.» Ο πατέρας του πάλι, σαν πήγε στο στρατιωτικό νοσοκομείο της Λευκωσίας, αναγνώρισε το καμένο παιδί του, απ΄ τις χοντρές ελληνικές κοκάλες του κι από κείνο το χρυσό κωνσταντινάτο που άχνιζε στον κόρφο του και στον κόρφο του κόσμου.»

Ο Αυξεντίου υπήρξε λαμπρός επαναστάτης και πιστός στο σκοπό του Αγώνα που διεξήγαγε, την Απελευθέρωση-Αυτοδιάθεση και Ένωση της Κύπρου με την υπόλοιπη Ελλάδα. Αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση και παραμένει αθάνατος στις μνήμες όλων μας.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης

EΛΛΑΣ – ΚΥΠΡΟΣ – ΕΝΩΣΙΣ

Στις 15 Ιανουαρίου 1950, σύσσωμος ο Ελληνισμός της Κύπρου σπεύδει στις εκκλησίες κάθε πόλης και χωριού και υπογράφει την Ένωση με τη μητέρα πατρίδα. Σε κλήμα ενθουσιασμού, η συντριπτική πλειοψηφία ψήφισε υπέρ της Ενώσεως και με αίσθημα χαράς και δικαίωσης πίστεψαν πως είχε φτάσει η ιερή στιγμή της εκπλήρωσης των πόθων τους.

Η Ιερά Συνοδός αποφάσισε να καλέσει το λαό σε δημοψήφισμα για να εκφράσει την βούληση του σχετικά με το πολιτικό και εθνικό του μέλλον. Στις 8 Δεκεμβρίου 1949 κυκλοφόρησε εθναρχική εγκύκλιος, σύμφωνα με την οποία ο λαός της Κύπρου καλείτο να επιτελέσει ξανά το καθήκον του προς την πατρίδα ενωμένος και αδιάσπαστος: «Δι’ Ένωσιν και μόνον Ένωσινηγωνίσθης επί τόσα έτη. Ένωσιν και μόνον Ένωσιν καλείσαι να επισφραγίσεις διά της ψήφου σου. Σύνθημα μοναδικόν έστω διά πάντας: Ένωσιν και μόνον Ένωσιν. Και δι΄αυτήν να δοθή η ψήφος και του τελευταίου Κυπρίου…»

Οι Έλληνες της Κύπρου υπέγραψαν το Δημοψήφισμα με τέτοια επιτυχία που κανένα γεγονός, πουθενά αλλού δεν πραγματοποιήθηκε με τέτοιο θρίαμβο και πλήρως πλειοψηφικό αποτέλεσμα, σε καμία γωνιά της γης. Για ακόμα μια φορά αποδεικνύεται η Ελληνικότητα του νησιού και πως η φλόγα στις καρδιές των Κυπρίων είναι άσβεστη. Τόσα χρόνια σκλαβιάς, τόσοι λαοί πέρασαν από το νησί μας αλλά όπως έδειξε η ιστορία ήταν απλά περαστικοί. Η Κύπρος ήταν είναι και θα παραμείνει Ελληνική μέσα από το πέρασμα των χρόνων.

Ένα ντοκουμέντο το οποίο είναι σημαντικό να θυμόμαστε τόσο εμείς αλλά πιο πολύ τα ανθενωτικά σημερινά φερέφωνα τα οποία καθυβρίζουν τον Ιερό πόθο των Κυπρίων αναφέρουμε πιο κάτω:

«(…) Δεν υπάρχουν ενωτικοί και ανθενωτικοί στην Κύπρο. Υπάρχουν μόνο εκείνοι, οι οποίοι υποστηρίζουν την ένωση ολόκληρης της Κύπρου με την Ελλάδα, χωρίς εδαφικά ή διοικητικά ανταλλάγματα και εκείνοι οι οποίοι είναι έτοιμοι να παραχωρήσουν εδαφικά και διοικητικά ανταλλάγματα προκειμένου να πραγματοποιηθεί η ένωση»

Αυτά είναι τα λόγια του Εζεκία Παπαϊωάννου Γενικού Γραμματέα του ΑΚΕΛ ο οποίος θεωρούσε την Ένωση ως μόνο τελικό στόχο των Κυπρίων.

Η Ένωση μπορεί να μην επιτεύχθηκε με την υπογραφή του δημοψηφίσματος του 1950, όμως μερικά χρόνια αργότερα και ενώ ο αγώνας συνεχιζόταν, οι πρόγονοί μας υπογράφουν για δεύτερη φορά την Ένωση με την μάνα Ελλάδα, αυτή την φορά με το αίμα τους. Οι αγωνιστές της Ε.Ο.Κ.Α, πέντε χρόνια αργότερα (1955-1959), κατά των Εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα κατά του αγγλικού ζυγού αξιώνουν,για ακόμα μια φορά, Ένωση και Ελευθερία και οδηγούνται στον θάνατο για να μείνουν αθάνατοι στα βουνά της ιστορίας. Παιδιά της ίδιας ηλικίας με μας, ανέβηκαν τα σκαλοπάτια στην Λευτεριά, θυσιάζοντας τη ζωή τους για την Ένωση της Κύπρου μετά της Μητρός Πατρίδος. Είναι χρέος μας να μην αφήσουμε τη θυσία τους να πάει χαμένη. Για μας η φλόγα μένει άσβεστη και πιστεύουμε ακράδαντα πως θα έρθει η ώρα της δικαίωσης των πόθων μας. Γνωρίζαμε εξ αρχής πως σε κάθε εξέγερση οι Έλληνες είναι ολίγοι, όμως ο Θεός είναι Μεγάλος.

Με πίστη στους αγώνες των προγόνων μας για το ιερό Ιδεώδες, αναζωπυρώνουμε την φλόγα της Ένωσης στης καρδιές μας. Μακριά από ξένα συμφέροντα και με ορθό πολιτικό λόγο ορθώνουμε το λάβαρο του αγώνα για Απελευθέρωση – Αυτοδιάθεση – Ένωση. Γιατί μόνο έτσι η Κύπρος θα μπορεί να είναι κατοχυρωμένη και ασφαλισμένη από ξένη παρέμβαση και θα είναι ενωμένη με την υπόλοιπη Ελλάδα όπως την θέλει η Ελληνική της Ιστορία να είναι. Σε μια ξεχασμένη επέτειο αλλά την σημαντικότερη στα χρονικά της κυπριακής ιστορίας θυμόνται οι παλιοί και μαθαίνουν οι νεότεροι τον πραγματικό πόθο και αγώνα του Λαού της Κύπρου.

ΕΛΛΑΣ – ΚΥΠΡΟΣ – ΕΝΩΣΙΣ

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης

Συμφωνία Ηνωμένου Βασιλείου – Ευρωπαϊκής Ένωσης για Brexit

Την ενδιάμεση συμφωνία αποχώρησης ανακοίνωσαν, μετά από πολύμηνες διαπραγματεύσεις, η πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, Τερέζα Μέι με τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ντόναλτ Τουσκ. Η συμφωνία αποτελείται από δύο μέρη. Ένα νομικά δεσμευτικό που αποτελείται από 580 σελίδες και μια πολιτική διακήρυξη 26 σελίδων που σχετίζεται με τις μελλοντικές σχέσεις μεταξύ των δύο πλευρών.

Το σύμφωνο απόσυρσης από την Ευρωπαϊκή Ένωση έχει κάποια βασικά σημεία που αφορούν τους τομείς της συμφωνίας. Το πρώτο σημείο σχετίζεται με την ημερομηνία απόσυρσης του ΗΒ από την ΕΕ, με καθορισμένη μέρα την 29η Μαρτίου 2019, αλλά στην πραγματικότητα θα παραμείνει για ακόμα δύο σχεδόν χρόνια, μέχρι τα τέλη του 2020, στην ενιαία αγορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτή την περίοδο τα δύο μέρη θα συζητούν την νέα εμπορική σχέση που θα έχουν στην εποχή μετά το Brexit.

Το δεύτερο σημείο αφορά το σύνορο με την Δημοκρατία της Ιρλανδίας στο σημείο που ενώνεται με την Βόρεια Ιρλανδία, η οποία ανήκει στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η Βόρειος Ιρλανδία θα παραμείνει εντός της τελωνειακής ένωσης της ΕΕ και θα λειτουργεί ακόμα υπό το καθεστώς ελεύθερης διακίνησης, κάτι που δεν παραβιάζει τη Συμφωνία της Μεγάλης Παρασκευής. Όμως οι αντιδράσεις για το «χαλαρό σύνορο» με την Δημοκρατία της Ιρλανδίας φουντώνουν. Παρά να δυσαρεστηθούν τόσα εκατομμύρια Βρετανών πολιτών θα ήταν προτιμότερο να ενεργοποιηθεί η Συμφωνία της Μεγάλης Παρασκευής και να ζητηθεί από τους κατοίκους της Βορείου Ιρλανδίας αν επιθυμούν να ενταχθούν στην Δημοκρατία της Ιρλανδίας.

Επίσης, το σύμφωνο αναφέρει ότι το συνολικό κόστος για το Brexit, που ανέρχεται στις 39 δις. Στερλίνες, βαραίνει το ΗΒ με βάση τις δεσμεύσεις του στα κοινοτικά προγράμματα. Οι Βρετανοί που διαμένουν εντός Ε.Ε. και οι Ευρωπαίοι πολίτες που διαμένουν στο ΗΒ θα συνεχίσουν υπό το καθεστώς που ήταν πριν την συμφωνία. Επίσης, οι πολίτες της Βρετανίας και της ΕΕ δεν θα χρειάζονται βίζα για ταξίδια που θα διαρκέσουν σύντομο χρονικό διάστημα.

Ακόμα, οι δύο πλευρές θα προσπαθήσουν να διατηρήσουν τις συμφωνίες τους σχετικά με την αστυνόμευση, όσο είναι νομικά εφικτό.
Οι αντιδράσεις στο εσωτερικό του Ηνωμένου Βασιλείου ήταν ποικίλες και αφορούν κυρίως το σημείο με την παραμονή του «χαλαρού» συνόρου με την Δημοκρατία της Ιρλανδίας που θεωρείται ότι θα αποτελέσει το μεγαλύτερο αγκάθι για τη συμφωνία. Οι βουλευτές του φιλοβρετανικού κόμματος DUP της Βορείου Ιρλανδίας, που συνεργάζεται με την κυβέρνηση, πιθανολογείται ότι θα καταψηφίσουν την συμφωνία. Επίσης, ο Υπουργός που ήταν αρμόδιος για το Brexit, Ντόμινικ Ράαμπ, παραιτήθηκε δηλώνοντας ότι δεν μπορεί να υποστηρίξει αυτή τη συμφωνία. Οι εργατικοί βουλευτές, που αποτελούν την πλειοψηφία της αξιωματικής αντιπολίτευσης, δήλωσαν ότι θα καταψηφίσουν τη συμφωνία.

Επιπλέον, πρόταση μομφής για την Τερέζα Μέι ετοιμάζουν οι βουλευτές του κυβερνώντος Συντηρητικού Κόμματος. Απαιτείται η υπογραφή του 15% των βουλευτών της κυβέρνησης, δηλαδή 48 βουλευτών, για να τεθεί στη Βουλή η πρόταση μομφής.

Ο πρώην Υπουργός Εξωτερικών, Μπόρις Τζόνσον, δήλωσε ότι αυτή η συμφωνία μετατρέπει το ΗΒ σε ένα υποτελές κράτος. Οι διαφωνούντες με τη συμφωνία υποστηρίζουν ότι θα παραμείνουν δεσμευμένοι από την ΕΕ λόγω του ότι παραμένουν στην ενιαία αγορά και δεσμεύονται από τους νόμους και τους κανόνες της χωρίς να είναι στην ΕΕ, ούτως ώστε να μπορούν να ψηφίσουν και να έχουν λόγο για αυτούς. Επί της ουσίας, θα λαμβάνονται αποφάσεις που θα αφορούν το ΗΒ χωρίς αυτό να μπορεί να έχει λόγο για αυτές.
Το πρώτο βήμα για την επικύρωση της συμφωνίας είναι η επικύρωση της από το Βρετανικό Κοινοβούλιο. Η Τερέζα Μέι επιθυμεί όπως το σχέδιο τεθεί σε ψηφοφορία, σε συνεδρία της Βουλής πριν τη διακοπή των εργασιών της για τα Χριστούγεννα στις 21 Δεκεμβρίου.

Ακολούθως, η συμφωνία πρέπει να περάσει και από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όπου απαιτείται απλή πλειοψηφία. Η διαδικασία αυτή αναμένεται να πραγματοποιηθεί μέχρι τις αρχές του 2019. Τέλος, για να επικυρωθεί η συμφωνία, πρέπει να περάσει από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο που απαιτεί τους ψήφους του 72% των 27 αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων της ΕΕ, δηλαδή 20 ψήφους.

Πληθαίνουν οι φωνές των Σκωτσέζων που επιθυμούν την ανεξαρτητοποίηση της χώρας από το Ηνωμένο Βασίλειο μετά την συμφωνία για το Brexit. Η πρωθυπουργός της Σκωτίας, Νίκολα Στέρτζον, δήλωσε επίσημα ότι το Brexit ενισχύει τα επιχειρήματα υπέρ της ανεξαρτητοποίησης. Επίσης, δήλωσε ότι σκέφτονται το χρονοδιάγραμμα μιας πιθανής νέας ψηφοφορίας για την απόσχισή τους.

Αντιδράσεις για το Brexit εξέφρασε η Ισπανία, αναφορικά με τα σημεία που αφορούν το Γιβραλτάρ. Συγκεκριμένα, η Ισπανία θεωρεί ότι δεν υπάρχει σαφήνεια σχετικά με το καθεστώς κυριαρχίας του Γιβραλτάρ. Το Γιβραλτάρ τελεί υπό Βρετανική κυριαρχία από το 1713 αλλά δικαίως διεκδικεί την επικράτειά του και η Ισπανία. Η Ισπανία εμμένει στην άποψη ότι το Γιβραλτάρ δεν αποτελεί μέρος του ΗΒ και απειλεί να καταψηφίσει την συμφωνία αν δεν εξακριβωθεί το καθεστώς κυριαρχίας του Γιβραλτάρ.

Το δεύτερο πρωτόκολλο που συνοδεύει τη συμφωνία αφορά την Κύπρο και τις Βρετανικές Βάσεις. Το πρωτόκολλο επιτρέπει τη συνέχιση των υφιστάμενων συμφωνιών και οι 11 χιλιάδες πολίτες που εδρεύουν σε εδάφη υπό βρετανική κυριαρχία θα συνεχίσουν να το κάνουν.

Δυστυχώς, στην Κύπρο επικρατεί μια πολιτική αδιαφορία σχετικά με το ζήτημα. Αν υπήρχε κάποια στιγμή που η Κυπριακή Δημοκρατία θα μπορούσε να απαιτήσει και να μπορεί να κερδίσει κάτι, ήταν η συγκεκριμένη. Αλλά η πολιτική ηγεσία σφυρίζει αδιάφορα και άφησε αυτό το θέμα να περάσει ασυζητητί, χωρίς να τραβήξει ιδιαίτερα τα φώτα της δημοσιότητας. Επομένως, συνεχίζουμε να κρατάμε ζωντανό με τη στάση μας το καθεστώς βάσεων, που εγκαθιδρύθηκε στην Κύπρο μετά από χρόνια Βρετανικής κατοχής, και να αποδεχόμαστε να κυματίζει «περήφανα» στο νησί μας η σημαία των αποικιοκρατών κατακτητών μας. «Χαίρε, ω χαίρε, Ελευθερία».

Πρέπει να τονίσουμε ότι είναι πολύ σημαντικό ότι επετεύχθει συμφωνία σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Παρόλα αυτά, είναι μια συμφωνία που δεν είναι κοινώς αποδεχτή και έχει αρκετά μελανά σημεία τα οποία χρίζουν περαιτέρω συζήτησης. Η βρετανική κυβέρνηση οφείλει να αφουγκραστεί τις ανησυχίες των διαφωνούντων με τη συμφωνία, αφού όντως δεν υπάρχουν λεπτομερείς αναφορές σε διατάξεις και χρονοδιαγράμματα, κάτι που καθιστά την συμφωνία ασαφή και προβληματική. Δικαίως λοιπόν κατηγορείται η κ. Μέι ότι υπέγραψε μια ενδιάμεση συμφωνία «ομηρίας» του Λονδίνου από την ΕΕ. Δεν υπάρχει κάποιο χρονοδιάγραμμα που να αναγκάζει την ΕΕ να υπογράψει την τελική συμφωνία, με αποτέλεσμα να παραμένει το ΗΒ στην ενιαία αγορά της δεσμευμένο από τους κανόνες της δίχως να έχει δικαίωμα ψήφου για τους νόμους που είναι αναγκασμένο να εφαρμόσει.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης

tereza-meiii1.jpg

Διακοπή των ενταξιακών διαπραγματεύσεων Τουρκίας

Διακοπή των ενταξιακών διαπραγματεύσεων ζητά μέσα από το προσχέδιο της ετήσιας έκθεσης της για την Τουρκία η Κατί Πιρί στο Στρασβούργο. Αιτία του πιο πάνω συμπεράσματος της Ολλανδής ευρωβουλευτή, είναι η αναξιοπιστία που εκπέμπει η Τουρκία απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και στην περιοχή. Ωστόσο, αποκορύφωμα της όλης κατάστασης αποτελούν οι συνθήκες που επικρατούν στην Τουρκία μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα τον Ιούλιο του 2016.

Σύμφωνα με την κ. Πιρί ο Τούρκος πρόεδρος διατηρεί πολλές καταχρηστικές εξουσίες στα χέρια του και στην Τουρκία επικρατεί μια κατάσταση που δεν συνάδει με το Ευρωπαϊκό κεκτημένο. Κάτι το οποίο το στηρίζει στο γεγονός ότι 150.000 άνθρωποι είχαν τεθεί υπό κράτηση μετά το πραξικόπημα, 78.000 συνελήφθησαν με την κατηγορία της τρομοκρατίας, ενώ περισσότεροι από 50.000 άνθρωποι παραμένουν μέχρι σήμερα στη φυλακή και μετά την εφαρμογή του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης 152.000 δημόσιοι υπάλληλοι έχουν απολυθεί. Επιπλέον γίνεται λόγος για τον αυξημένο εκτελεστικό έλεγχο και την πολιτική παρέμβαση στο έργο των δικαστών και εισαγγελέων. Ο έλεγχος ωστόσο δεν περιορίζεται ως εκεί καθώς έχουν παρθεί παράλογα μέτρα που περιορίζουν την ελεύθερη έκφραση, την ελευθερία των μέσων μαζικής ενημέρωσης και την πρόσβαση στην πληροφόρηση. Τέλος πάνω από 160 μέσα μαζικής επικοινωνίας έχουν κλείσει και μετά το πραξικόπημα υπήρξε τεράστιος αριθμός δημοσιογράφων που συνελήφθησαν.

Για αυτούς κυρίως τους λόγους η κ. Πιρί προτείνει την διακοπή των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Ωστόσο υποστηρίζει τη δέσμευση του Κοινοβουλίου για ειρηνικό διάλογο με την Τουρκία.

Η Ολλανδικής καταγωγής ευρωβουλευτής αντιλαμβάνεται την κατάσταση που επικρατεί στην Τουρκία και αναγνωρίζει το πραγματικό της πρόσωπο. Δυστυχώς όμως, από την δική μας την πλευρά, μέσα σε όλο αυτό το κλίμα απομονώσεως της Τουρκίας, αντί να υπάρξει εγρήγορση συνεχίζουμε να παίζουμε ένα παιχνίδι που δεν οδηγεί πουθενά. Είναι μια ακόμη ευκαιρία που πάει χαμένη, για να ασκήσουμε πίεση στην Τουρκία, αφού οι εκπρόσωποι της Κυπριακής Δημοκρατίας διαφωνούν με την αναστολή των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της. Αλήθεια πιστεύουν πως με το να φλερτάρουμε την Τουρκία μπορούμε να πετύχουμε την οποιαδήποτε συνεργασία μαζί της; Είναι αδιανόητο οι δικοί μας αξιωματούχοι να ανησυχούν πως το πάγωμα των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας μπορεί να έχει αρνητική επίδραση στο Κυπριακό και να σκληρύνει τη στάση της Άγκυρας έναντι της Κύπρου. Με σωστούς χειρισμούς του ζητήματος και εκμετάλλευση των συγκυριών μπορούμε να αποκομίσουμε όσα περισσότερα μπορούμε.

Ως Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης θεωρούμε γελοία την «πολιτική» την οποία η Κυπριακή Δημοκρατία ακολουθεί επί του θέματος. Πως είναι δυνατόν μια χώρα όπως η Κύπρος που βίωσε και βιώνει τόσα από την Τουρκία να εναντιώνεται σε μια τέτοια έκθεση; Μπορούν οι αξιωματούχοι της Κυπριακής Δημοκρατίας, αν φοβούνται για τυχόν αντιδράσεις της Τουρκίας, να προσεγγίσουν το ζήτημα από διαφορετική σκοπιά. Η έκθεση δεν αναφέρεται στην Κύπρο. Αναφέρεται στην κατάσταση που επικρατεί στην Τουρκία και τα δεινά των πολιτών της που είναι αναγκασμένοι να υποστούν ένα δικτατορικό καθεστώς το οποίο καταπατά τα βασικά δικαιώματα και ελευθερίες τους. Η έκθεση της κ. Πίρι, είναι ενδεχομένως μια καλή αφορμή για άσκηση πίεσης προς την Τουρκία και στροφή όσον αφορά τον τρόπο προσέγγισης τους Εθνικού μας προβλήματος. Καλά θα κάνουν λοιπόν κυβερνώντες να αδράξουν την ευκαιρία και να μην παραμείνουν αμέτοχοι όσον αφορά το συγκεκριμένο γεγονός. Ας μην ξεχνάμε πως η ένταξη ολόκληρης της Κύπρου στην Ε.Ε, με τα κατεχόμενα υπό καθεστώς αμφισβήτησης (δεν εφαρμόζεται το Ευρωπαϊκό κεκτημένο), σηματοδοτήθηκε με την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων στην Τουρκία.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

piri-evropi-770x470

 

Δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων για Κυπριακή ΑΟΖ

Σε ένα μπαράζ δηλώσεων, για να δημιουργήσουν κλίμα τρομοκρατίας που πιθανόν να επιφέρει προβλήματα στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, έχουν προβεί αρκετοί Τούρκοι αξιωματούχοι αλλά και «αξιωματούχοι» του κατοχικού καθεστώτος. Οι δηλώσεις τους σχετικά με τα χωρικά ύδατα της Κυπριακής Δημοκρατίας παραμένουν αναπάντητες από την δική μας πλευρά. Σε συνδυασμό με την έλευση του «Πορθητή» στην Ανατολική Μεσόγειο ανέδειξαν ξανά την αδυναμία της κυβέρνησης Αναστασιάδη να αντιμετωπίσει Εθνικά και ενεργειακά προβλήματα.

Αρχικά, είχαμε τις δηλώσεις του «Yπουργού ενέργειας» του ψευδοκράτους, Οζντίλ Ναμί, που έγιναν σχετικά με την υποτιθέμενη παρενόχληση του Μπαρμπαρός από Ελληνική φρεγάτα. Συγκεκριμένα, ο κ. Ναμί ανέφερε ότι το ψευδοκράτος και η Τουρκία θα απαντούν πάντα σε τέτοιου είδους «παρενοχλήσεις». Από ότι φαίνεται όμως, ο κ.Ναμί έχει διπλή προσωπικότητα καθώς, παρά τις απειλές του προς την ΚΔ και την Ελλάδα, κάλεσε στη συνέχεια την Ελληνοκυπριακή πλευρά να συνεργαστεί μαζί με το ψευδοκράτος για εξόρυξη του φυσικού πλούτου της ΚΔ.

Την αμέσως επόμενη μέρα, οι δηλώσεις του κ. Ναμί αναδημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα «Kibris» των κατεχομένων με τίτλο «Το φυσικό αέριο, πρέπει να είναι λόγος συμφιλίωσης». Οι τ/κ μάλλον έχουν ξεχάσει ότι αυτοί αποσχίσθηκαν από την ΚΔ και όχι το αντίθετο. Το φυσικό αέριο της ΚΔ, που θα εξορυχτεί λόγω των ενεργειών της ΚΔ και της οριοθέτησης της ΑΟΖ της με βάση τους κανόνες Δικαίου της Θάλασσας ανήκει σε όλους τους ΝΟΜΙΜΟΥΣ πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οι αποσχισθέντες από αυτή δεν δικαιούνται κανένα κομμάτι του φυσικού αερίου της αφού ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΝ την ύπαρξη της Κυπριακής Δημοκρατίας και δημιούργησαν ένα παράνομο κρατικό μόρφωμα, που δεν αναγνωρίζεται από κανένα κράτος, πλην της Τουρκίας.

Ακολούθως, είχαμε τις δηλώσεις του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, σε συνέδριο στην Τουρκία, στις 26 Οκτωβρίου, όπου σχολίασε την επικαιρότητα στα ενεργειακά. Έκανε λόγο περί «μονομερών κινήσεων από την Ελληνοκυπριακή πλευρά» και περί «παραβίασης της ΑΟΖ της Τουρκίας». Ο πολιτικός τσαρλατάνος εν ονόματι Μεβλούτ Τσαβούσογλου απασχολεί συνεχώς τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης με τα νταηλίκια και τις απειλές του. Το δεξί χέρι του νεοσουλτάνου Ερντογάν εκφράζει απολύτως την πολιτική κατάσταση που επικρατεί στην Τουρκία εδώ και πολλά χρόνια. Στρέφει τα μάτια του κόσμου γνώμης αλλού, ταΐζοντας τον με ανθελληνική πολιτική, για να ελέγχει καλύτερα το εσωτερικό της χώρας.

Ο Τούρκος Υπουργός Άμυνας, Χουλουσί Ακάρ, σε μήνυμα για την 95η επέτειο της Τουρκικής «Δημοκρατίας» δήλωσε ότι η Τουρκία δεν θα επιτρέψει τετελεσμένα στην Ανατολική Μεσόγειο, φωτογραφίζοντας τις γεωτρήσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΑΟΖ της. Επίσης, είχαμε δήλωση του εκπροσώπου τύπου του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ, Ομέρ Τσελίκ, που αναφέρει ότι οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις θα δώσουν τις απαραίτητες απαντήσεις. Συνδυάζοντας τις δηλώσεις αυτές με τις δηλώσεις του Τούρκου Υπουργού Ενέργειας, Φατίχ Ντονμέζ, που κάνει λόγο για «απαραίτητες ενέργειες σε περίπτωση απειλής», κατανοούμε πλήρως ότι το κλίμα μυρίζει μπαρούτι και ότι πρέπει να ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα.

Ο «Υπουργός Εξωτερικών» του ψευδοκράτους, Κουντρέτ Οζερσάι, ανέφερε ότι «οι Ελληνοκύπριοι είναι κακοί γείτονες» και παράλληλα απεύθυνε πρόσκληση να συνεργαστούμε στα ενεργειακά. Επιπρόσθετα, για το Κυπριακό δήλωσε ότι οι Ελληνοκύπριοι συνήθισαν την εξουσία από το 1963 και δεν μπορούν να την αφήσουν». Ο κ. Οζερσάϊ πρέπει να σταματήσει την προπαγάνδα και να ενημερωθεί ότι το 1963 οι τ/κ αποχώρησαν από τις τάξεις της Κυπριακή Δημοκρατίας και ξεκίνησε η περίοδος της τουρκανταρσίας. Αυτή την περίοδο επήλθε η πρώτη εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο, όπου εκατοντάδες Έλληνες της Κύπρου σκοτώθηκαν.

Στις 2 Νοεμβρίου, έκανε δήλωση σε τουρκικό κανάλι ο επικεφαλής σύμβουλος του Ερντογάν, Γιγίτ Μπουλούτ. Σε αυτή τη δήλωση, ορκίζεται ότι η Τουρκία θα συνεχίσει τις έρευνες στην Ανατολική Μεσόγειο, δηλαδή στην Κύπρο. Ακόμα, κατονόμασε την Ελλάδα ως υπεύθυνη για το θάνατο του Σαουδάραβα δημοσιογράφου Κασόγκι στην Κωνσταντινούπολη. Η προπαγάνδα όμως δεν σταματάει σε αυτό το σημείο, αφού ο κ. Μπουλούτ, άφησε να εννοηθεί ότι η Ευρώπη εξανάγκασε την Τουρκία να πολεμήσει εναντίον της Ρωσίας αρκετές φορές στο παρελθόν.

Αυτό το γεγονός, αποδεικνύει ακόμα μια φορά την απεμπόληση της Τουρκίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ, και την προσάρτηση της στο άρμα της Ρωσίας. Επίσης, ο κ. Μπουλούτ πρέπει να δώσει εξηγήσεις γιατί να επιρρίψει ευθύνες στην Ελλάδα για τη δολοφονία ενός Σαουδάραβα δημοσιογράφου στο προξενείο της χώρας του, στην Κωνσταντινούπολη. Ο παραλογισμός έχει και τα όρια του! Επιτέλους, πρέπει κάποιος να απαντήσει σε τέτοιες αδιανόητες δηλώσεις που δημιουργούν καταστάσεις τρομοκρατίας.

Τα παραπάνω γεγονότα αναδεικνύουν την αδυναμία αντιμετώπισης της τουρκικής προπαγάνδας από μέρους μας. Όλες αυτές οι δηλώσεις παραμένουν αναπάντητες ή όταν απαντηθούν χρησιμοποιείται μια γλυκανάλατη τακτική, που διαιωνίζει το πρόβλημα. Η τουρκική επεκτατική πολιτική δείχνει το «χαλαρό» και το «σκληρό» πρόσωπο της. Εμείς, για κάποιο λόγο, επιμένουμε να πιστεύουμε πως όλα αυτά τα προβλήματα θα λυθούν διά μαγείας, προσπαθώντας να δώσουμε το δικαίωμα στην Τουρκία να παρεμβαίνει στο δικό μας κράτος, μέσω της λύσης του Κυπριακού υπό τη μορφή της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας.

Δυστυχώς, το μόνο που εξασφαλίζει την αδιαμφισβήτητη ελληνικότητα του νησιού μας, είναι η Κυπριακή Δημοκρατία. Η διάλυση της και η μετατροπή της σε ένα συνιστών κρατίδιο θα βάλει την Τουρκία στο παιχνίδι διεκδίκησης ολόκληρης της Κύπρου.

Ως Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης, καταδικάζουμε τις ανθελληνικές προπαγανδιστικές δηλώσεις των Τούρκων αξιωματούχων και των «αξιωματούχων» του ψευδοκράτους. Αυτές οι ενέργειες ωφελούν μόνο την τουρκική επεκτατική πολιτική και τον παραγκωνισμό της Κυπριακής Δημοκρατίας από την δική της ΑΟΖ. Δεν γίνεται κάθε φορά να επαναλαμβάνουμε τα αυτονόητα. Κάποιος πρέπει να απαντήσει στις απειλές των Τούρκων. Ο φυσικός πλούτος της ΚΔ ανήκει μόνο στους ΝΟΜΙΜΟΥΣ πολίτες της. Ξεκαθαρίστε το να τελειώνουμε. Επιπλέον, η σκληρή εξωτερική πολιτική της Τουρκίας δείχνει την ανάγκη στροφής της Ελληνικής Κυπριακής πλευράς προς την μοναδική δίκαιη λύση του Κυπριακού προβλήματος, την Απελευθέρωση των κατεχόμενων εδαφών της.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης

Cyprus_AOZ_map_1-630x441