«Μόνο μια σφαίρα θα σε κάνει να λυγίσεις»

14 Αυγούστου 1996. Ημέρα Τετάρτη. Ημέρα μνήμης της κατάληψης της Αμμοχώστου και ημέρα της κηδείας του ήρωα Τάσου Ισαάκ. Μια πορεία που κατέληξε σε ένα αιματοβαμμένο πεδίο. Ένα παλικάρι που δολοφονήθηκε γιατί δεν άντεξε στην θέα ενός κόκκινου κουρελλόπανου.

Μια ομάδα από ελληνοκύπριους διαδηλωτές κατευθύνονται προς το οδόφραγμα της Δερύνειας με σκοπό την κατάθεση στεφάνων και λουλουδιών στο σημείο της άνανδρης δολοφονίας του Τάσου Ισαάκ. Ανάμεσα στους διαδηλωτές, ο Σολωμός Σολωμού, δεύτερος ξάδερφος του δολοφονηθέντα Ισαάκ, πρόσφυγας από την Αμμόχωστο.

Ώρα 14:20. Ο Σολωμού αρχίζει να αλλάζει πορεία από την κατεύθυνση που κρατούσαν οι υπόλοιποι διαδηλωτές, κατευθυνόμενος στο πιο κοντινό τούρκικο φυλάκιο. Με ένα τσιγάρο στο στόμα, άρχισε να ανεβαίνει στον ιστό που κρεμόταν η Τούρκικη σημαία, με σκοπό να την κατεβάσει, αγνοώντας τις προειδοποιήσεις των Τούρκων στρατιωτών. Τρείς πυροβολισμοί και ένα παλικάρι νεκρό. Έπεσε από τον ιστό δεχόμενος μια σφαίρα στο στόμα, μια στο λαιμό και μια στο στομάχι. Οι Τούρκοι σκοπευτές δεν δίστασαν, αλλά αντιθέτως συνέχισαν να ρίχνουν προς τους υπόλοιπους διαδηλωτές. Στη συνέχεια οι διαδηλωτές παίρνουν θέση μάχης και η σορός του αδικοχαμένου λεβέντη απομακρύνεται από τη περιοχή.

Οι Κυπριακές Αρχές βασιζόμενες σε οπτικό υλικό, από βίντεο και φωτογραφίες κατόρθωσαν να βρουν τους υπαίτιους για την εν ψυχρώ δολοφονία του Σολωμού και στη συνέχεια εκδόθηκε διεθνές ένταλμα σύλληψης τους, αλλά κανένας από τους παρακάτω δεν συνελήφθη.

Κενάν Ακίν, υπουργός Γεωργίας του ψευδοκράτους.

Ερντάλ Χατζιαλί Εμανέτ, επικεφαλής των ειδικών δυνάμεων στα κατεχόμενα.

Ατίλα Σαβ, επικεφαλής της αστυνομίας των Κατεχομένων.

Χασάν Κουνταξί, υποστράτηγος των κατοχικών δυνάμεων.

Μεχμέτ Καρλί, ταξίαρχος των κατοχικών δυνάμεων.

Το 2008, στις 24 Ιουνίου το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, κρίνει ένοχη την Τουρκία για την δολοφονία του Σολωμού Σολωμού, με βάση το άρθρο 2 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών. Επίσης, επιδίκασε χρηματική αποζημίωση στην οικογένειά του.

Ένας λεβέντης που θυσίασε τη ζωή του στα 26 του μόλις χρόνια, γιατί δεν άντεξε να βλέπει το κόκκινο πανί. Η θυσία του Σολωμού Σολωμού και του Τάσου Ισαάκ συγκλόνισε το πανελλήνιο. Δύο λεβέντες που έκαναν το ταξίδι της Ελευθερίας, δύο ακόμα ήρωες που θυσιάστηκαν για την Απελευθέρωση του πονεμένου μας νησιού. Ακόμα ένας χρόνος και οι δολοφόνοι των δύο παλληκαριών μένουν ατιμώρητοι. 21 χρόνια αργότερα και οι υπαίτιοι δεν έχουν πληρώσει αλλά συνεχίζουν να κυκλοφορούν ελεύθεροι στις κατεχόμενες μας περιοχές. Τόσα χρόνια μετά και δεν έχουμε ακόμα αντιληφθεί τη βαρβαρότητα του Τούρκου κατακτητή. Αντιθέτως οι εκάστοτε κυβερνήσεις προσπαθούν να μας πείσουν πως η μόνη εφικτή λύση είναι η συμβίωση με αυτούς που λεηλάτησαν τα ιερά μας χώματα μέσω της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας.

Κανένας ήρωας δεν έδωσε τη ζωή του για να έχουμε ένα νησί μοιρασμένο στα δυο, με το ένα κομμάτι νόμιμα υπό τουρκική διοίκηση. Αντιθέτως οραματίζονταν μια Κύπρο Λεύτερη και απ’ άκρη σ’ άκρη ελληνική. «Έλληνα μάγκα», η θυσία σου είναι φάρος και οδηγός για κάθε νέο που οραματίζεται την Ενωτική σημαία να κυματίζει στο κάστρο της Κερύνειας και στην κορυφή του Πενταδακτύλου.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

«Του ανδρειωμένου ο θάνατος, θάνατος δε λογιέται.»

Ανδρέας Ζάκος

Ο Αντρέας Ζάκος γεννήθηκε στις 12 Νοεμβρίου του 1931 στο χωριό Λινού της επαρχίας Λευκωσίας. Φοίτησε στο δημοτικό σχολείο Λεύκας, στο Παγκύπριο Γυμνάσιο Λευκωσίας και στην Ελληνική Σχολή Σολέας.
Όταν άρχισε η Ε.Ο.Κ.Α τη δράση της για την ελευθερία της Κύπρου, ο Αντρέας Ζάκος εργαζόταν ως σχεδιαστής στην Κυπριακή Μεταλλευτική Εταιρεία στο Ξερό. Εντάχθηκε νωρίς στις τάξεις της Ε.Ο.Κ.Α και ανήκε στην ομάδα του Μάρκου Δράκου. Όργωσε την περιοχή Λεύκας – Πύργου, ετοίμασε κρησφύγετα και στρα­τολόγησε άνδρες ως μέλη της Ε.Ο.Κ.Α.
Η αγωνιστικότητά του, στη συνέχεια, διοχετεύτηκε στον αντάρτικο αγώνα. Συγκεκριμένα ο Ανδρέας Ζάκος εντάχθηκε στην αντάρτικη ομάδα της Γαληνής και ορίστηκε από τον Αρχηγό Διγενή να πραγματοποιεί αναγνωρίσεις στόχων για μελλοντικές επιθέσεις και δολιοφθορές.
Στις 15 Δεκεμβρίου 1955 η ομάδα του Μάρκου Δράκου έστησε ενέδρα σε αγγλικό στρατιωτικό αυτοκίνητο στο Μερσινάκι. Στη μάχη που ακολούθησε σκοτώθηκε ο Χαράλαμπος Μούσκος, ενώ σώθηκε τραυματίας ο Μάρκος Δράκος. Ο Αντρέας Ζάκος, όπως και ο συναγωνιστής του Χαρίλαος Μιχαήλ συνελήφθηκαν.
Λίγο πριν την αγχόνη ο ήρωας έγραψε στον αδελφό του:

«Η ώρα του θανάτου πλησιάζει, μα στην ψυχή μας φωλιάζει ηρεμία. Τη στιγμή αυτή ακούμε την Ηρωική Συμφωνία του Μπετόβεν. Στη θέση που βρισκόμαστε τώρα ούτε με το μικροσκόπιο δεν μπορούμε να ανακαλύψουμε πού υπάρχει τραγωδία στο θάνατο…»

 

Ιάκωβος Πατάτσος

Ο Ιάκωβος Πατάτσος, ένας ακόμα ήρωας του απελευθερωτικού αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α, γεννήθηκε την 1η Ιουλίου 1934 στη Λευκωσία και απαγχονίσθηκε στις 9 Αυγούστου 1956 σε ηλικία μόλις 22 χρονών.
Τελείωσε το δημοτικό σχολείο «Ελένειο» στη Λευκωσία και ήταν απόφοιτος της Σχολής Σαμουήλ. Οργανωμένος στην Ο.Χ.Ε.Ν. Λευκωσίας, αποτέλεσε ένα από τα πρώτα στελέχη της πρωτεύουσας, σχεδιάζοντας και εκτελώντας πληθώρα επιχειρήσεων. Με την έναρξη του αγώνα κατατάχθηκε σε ομάδες ρίψης βομβών και αργότερα στο εκτελεστικό Λευκωσίας.
Συνελήφθη στις 23 Απριλίου 1956, στον τουρκικό τομέα της Λευκωσίας, για τον φόνο του τούρκου αστυνομικού Νιχάτ Βασίφ. Τρεις μήνες αργότερα, καταδικάστηκε σε θάνατο, χωρίς ποτέ να αποδειχθεί η ενοχή του, αφού δεν υπήρχαν αποδείξεις.
Κατά τη διάρκεια της ολιγόμηνης κράτησής του στα κελιά των μελλοθανάτων τόνωνε με τη θρησκευτική του πίστη τους άλλους κατάδικους, δημιουργώντας ατμόσφαιρα κατάνυξης και πνευματικής ανάτασης.
Ο Ιάκωβος Πατάτσος, σαν γνήσιος Έλληνας της Κύπρου, βάδισε προς τον θάνατο με ψηλά το κεφάλι. Κοινώνησε από τα χέρα του ιερέα Αντωνίου Ερωτοκρίτου και έψαλλε, ενώ του περνούσαν τη θηλιά στο λαιμό το «Τη Υπερμάχω Στρατηγώ». μόλις 22 χρονών.
Ο ήρωας είχε γράψει στη μητέρα του:

«Αγαπημένη μου μητέρα,
Χαίρε. Ευρίσκομαι μεταξύ αγγέλων. Τώρα απολαμβάνω τους καρπούς μου. Το πνεύμα μου φτερουγίζει γύρω από το θρόνο του Κυρίου. Θέλω να χαίρης, όπως κι εγώ. Αν κλαις θα λυπούμαι… Είναι καιρός να καμαρώσης το παιδί σου. Ευρίσκεται εκεί ψηλά, όπου ψάλλουν οι άγγελοι. Χαίρε, αγαπημένη μου μητέρα. Μη κλαίης για ν’ ακούσης την αγγελικήν φωνήν μου, που ψάλλει Άγιος, Άγιος, Άγιος Κύριος Σαβαώθ. Ψάλλε και συ μαζί μου. Ψάλλε, προσεύχου, δόξαζε τον Θεόν σ’ όλην σου την ζωήν. Ψάλλε και συ μαζί μου.
Σε φιλώ, το αγαπημένο σου παιδί,
Ιάκωβος»

Χαρίλαος Μιχαήλ

Ο Χαρίλαος Μιχαήλ γεννήθηκε στο κατεχόμενο σήμερα χωριό Γαληνή, το 1936. Εργάστηκε ως υπάλληλος στην Κυπριακή Μεταλλευτική Εταιρία.
Απαγχονίστηκε μόλις είκοσι χρονών. Είχε συλληφθεί μαζί με τον Ζάκο, στην ίδια μάχη στις 15 Δεκεμβρίου του 1955 και είχαν καταδικαστεί, με θάνατο διά απαγχονισμού.
Με τον Ζάκο, ήταν αχώριστοι φίλοι και συνεργάτες. Κατέφυγαν μαζί στο αντάρτικο τον Νοέμβριο του 1955, επανδρώνοντας ανταρτική ομάδα στην περιοχή Γαλήνης, έχοντας κατασκευάσει κρησφύγετα.
Ο αγωνιστής λίγες ώρες προτού απαγχονιστεί, είχε πει στους γονείς του τα παρακάτω λόγια αποδεικνύοντας το ψυχικό σθένος με το οποίο αντιμετώπιζε το χρέος του προς την πατρίδα και την ελευθερία αυτής:

» Έχω το θάρρος να πατήσω την αγχόνη, πατέρα. Εσύ, μάνα, να το έχεις ευχαρίστηση και να το κρατείς καύχημα που πεθαίνω για την πατρίδα.»

Δελτίο Τύπου για Διάγγελμα ΠτΔ

Ερχόμενος από το πολιτικό και διπλωματικό βατερλό, στο οποίο οδήγησε την Κ.Δ, ο ΠτΔ κ. Αναστασιάδης έδωσε χθες το βράδυ το διάγγελμα του προς τον κυπριακό λαό. Ένα διάγγελμα, στο οποίο επιχείρησε να παρουσιάσει την εικόνα των όσων συνέβησαν στη διάσκεψη για το Κυπριακό, στο Κρανς Μοντάνα. Ανέλυσε, κατά τα λεγόμενα του, εκτενώς, τις θέσεις και τις προτάσεις τις οποίες κατέθεσε τόσο ο ίδιος σε συνεργασία με τον Έλληνα Υπ.Εξ. κ. Κοτζία, όσο και η τουρκική πλευρά. Έτσι λοιπόν κι εμείς ως Π.Ε.Ο.Φ και ως άτομα με λογική και κριτική σκέψη, διασταυρώνοντας τα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας με τα όσα δήλωσε ο ΠτΔ, θα δώσουμε τη δική μας ανάλυση και εικόνα για τα δρώμενα της πενταμερούς διάσκεψης στην Ελβετία, μακριά από επιρροές κομματικής πειθαρχίας και παρωπιδισμούς. Εφόσον το κύριο θέμα, των διαπραγματεύσεων ήταν το κεφάλαιο ασφάλειας και εγγυήσεων, από αυτό θα ξεκινήσουμε.
Ο κυριότερος λόγος που η όλη διαδικασία ναυάγησε, ήταν ότι οι απόψεις σχετικά με τις Συνθήκες Συμμαχίας και Εγγυήσεων, μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας- Κ.Δ., απείχαν σημαντικά. Η τουρκική πλευρά, μιλούσε για αναθεώρηση τους, άρα συνέχιση αυτών βάση ενός συνομοσπονδιακού μορφώματος, ενώ η δική μας πλευρά (Κ.Δ., Ελλάδα ) και η Ε.Ε. (παρόλο που είχε ρόλο παρατηρητή), εννοούσε κατάργηση τους, βάση των ευρωπαϊκών αρχών και δικαίου. Στο παρόν άρθρο, θα αναφερόμαστε μόνο στην τουρκική πλευρά, καθώς είναι αυτονόητο και έχει αποδειχθεί πάμπολλες φορές ότι το ψευδοκράτος, εκτός από παράνομο δεν μπορεί να υπερασπιστεί και να αναδείξει δική του βούληση και απαιτήσεις. Ακολουθεί και υπακούει τον ευεργέτη του, δηλαδή την Τουρκία. Ο κ. Ακκιντζί ήταν ένα πολιτικό φάντασμα και ένα άβουλο ον, κατά τη διάρκεια της διάσκεψης. Η κοροϊδία σε όλο της το μεγαλείο. Υπάρχει άνθρωπος, νοήμων, σώφρων, και ο οποίος παρακολουθεί εντατικά τις εξελίξεις στο Κυπριακό τα τελευταία 50 χρόνια, που να μην έχει καταλάβει ότι οι θέσεις της Τουρκίας είναι αυτές;;; Αυτός είναι και ο λόγος, που ενήργησε πολιτικά όσο και στρατιωτικά δια να εδραιώσει την παρουσία της στο νησί. Οι Τούρκοι μέσω του Υπ.Εξ. κ. Τσαβούσογλου, δήλωσαν ή μάλλον έδωσαν τελεσίγραφο προς πάσα κατεύθυνση, ότι αποδέχονται να φύγει μεγάλο μέρος του κατοχικού στρατού, αλλά θα παραμείνει μια δύναμη (π.χ σε μορφή βάσεων). Σε ότι αφορά τις εγγυήσεις, είπαν κοροϊδευτικά, ότι θα συζητήσουν για κατάργηση τους σε περίοδο 10-15 χρόνων εφόσον είμαστε «καλά παιδιά». Τόλμησαν να το πουν αυτό, οι εισβολείς και οι ειδήμονες της προβοκάτσιας και των πογκρόμ! Αντίθετα ο ΠτΔ, αφού αντιλήφθηκε ότι η όλη διαδικασία δεν οδηγούσε πουθενά, προχώρησε στην κατάθεση μιας πρότασης, άθλιας και πλήρως ασύμφωνης με τις αρχές της διπλωματίας και της διαπραγμάτευσης. Η πρόταση αυτή, έβαζε ως προϋπόθεση την κατάργηση των εγγυήσεων και την αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων σε προσυμφωνημένο χρονικό διάστημα, σε αντάλλαγμα από την πλευρά μας να αποδεχτούμε να μπούμε σε συζήτηση για την εκ περιτροπής προεδρία και για το θέμα της θετικής ψήφου. Ζητήματα στα οποία πρέπει να τονίσουμε, ότι ο ΠτΔ για πολλοστή φορά υπεχώρησε παρόλο που είχε υποσχεθεί ότι αποτελούν κόκκινες γραμμές. Φαίνεται ότι με τα χρόνια απέκτησε πολιτική αχρωματοψία και τα βλέπει όπως ο ίδιος επιθυμεί κι όχι όπως πραγματικά είναι.
Τώρα, στα υπόλοιπα κεφάλαια, περιουσιακού, εδαφικού, εσωτερικής διακυβέρνησης και διαχείρισης των τούρκων υπηκόων, αυτό που μπορεί ο καθένας να προσέξει, είναι ότι τελικά έγινε και πάλι αυτό που ο κ. Αναστασιάδης δήλωνε ότι δεν θα αποδεχόταν. Εννοούμε φυσικά, ότι η συζήτηση οδηγήθηκε μαεστρικά από την Τουρκία και τον εκπρόσωπο του Ο.Η.Ε κ. Έιντε, στο να διασταυρωθούν τα πιο πάνω κεφάλαια με τα κεφαλαία Εγγυήσεων και Ασφάλειας και όχι να συζητηθούν ξεχωριστά, όπως υποσχόταν προ Νέας Υόρκης και Μοντ Πελεράν Ι και ΙΙ, ο κ. Αναστασιάδης. Αυτό το γεγονός και μόνο, λειτούργησε ως καταλύτης, στο να εγκλωβιστεί ο ΠτΔ στον ιστό, τον οποίο, ο ίδιος ύφαινε και αφελώς νόμιζε πως θα τυλίξει την Τουρκία. Έτσι, οδηγήθηκε στο αισχρό, όπως προαναφέραμε, πακέτο προτάσεων που κατέθεσε ως έσχατη προσπάθεια διάσωσης των συζητήσεων.
Στο περιουσιακό, εκείνο που πρέπει να κρατήσουμε από την όλη διαδικασία, είναι ότι σε περίπτωση λύσης μέσω Δ.Δ.Ο., στο ε/κ συνιστών κρατίδιο- πολιτεία, όσον αφορά τα εδάφη που θα επιστραφούν, οι πρόσφυγες ή όπως τους ονομάζει ο κ. Αναστασιάδης, οι «έχοντες συναισθηματικό δεσμό», θα έχουν τον 1ο λόγο αλλά όχι στο 100%. Το ίδιο, θα ισχύει και στο τ/κ συνιστών κρατίδιο- πολιτεία, με τους «χρήστες» – χρησιμοποιούμε και πάλι ορολογία του ΠτΔ- να έχουν τον 1ο λόγο αλλά και πάλι όχι στο 100%. Παρατηρούμε ξεκάθαρα, αυτό για το οποίο προειδοποιούσαμε εδώ και αρκετό καιρό. Τη διαστρέβλωση δηλαδή, της πραγματικής εικόνας, όσον αφορά την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της παράνομης κατοχής των περιουσιών μας. Οι νόμιμοι ιδιοκτήτες, μετατράπηκαν σε «έχοντες συναισθηματικό δεσμό» και οι σφετεριστές των περιουσιών μας στα κατεχόμενα, μετονομάστηκαν σε «χρήστες». Όλο αυτό με την ανοχή των αξιωματούχων της Κ.Δ., οι οποίοι είναι υπέρμαχοι της Δ.Δ.Ο. και των όσων αυτή προβλέπει.
Ας περάσουμε στο συνολικό πλάνο της πενταμερούς, στο τι πήρε και τι έχασε η κάθε πλευρά. Δυστυχώς, η όλη προσπάθεια, η οποία κράτησε 2 χρόνια, σπατάλησε μεγάλο και πολύτιμο χρόνο, κάτι το οποίο λειτουργεί εναντίων μας. Η Τουρκία κατάφερε για άλλη μια φορά να σαμποτάρει και να βομβαρδίσει το όλο εγχχείρημα, ούτως ώστε να οδηγήσει τις εξελίξεις προς όφελος της. Εννοούμε ασφαλώς, ότι επιχείρησε να αναδείξει στην επιφάνεια ότι το Κυπριακό δεν μπορεί να λυθεί στα πλαίσια της επίβλεψης και της συνεισφοράς του Ο.Η.Ε. Είναι απολύτως λογικό να το επιθυμεί, αφού μέσω των ψηφισμάτων και των αποφάσεων του διεθνούς οργανισμού, καταδικάζεται η ίδια για εισβολή παράνομη κατοχή και σωρεία εγκλημάτων και παραβιάσεων του διεθνούς δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κύπρο. Κατάφερε ο ΠτΔ και οι συνεργάτες του, να πετάξουν στον κάλαθο των αχρήστων με τις πολιτικές και τις ενέργειες τους, ένα από τα πιο ισχυρά διαπραγματευτικά μας όπλα. Το γεγονός, ότι ο ΠτΔ λειτούργησε ανεπιτυχώς και δεν στάθηκε όπως θα έπρεπε στο ύψος των περιστάσεων, διαφάνηκε στο χθεσινό του διάγγελμα, όπου δήλωσε ότι θα προβεί σε εκστρατεία ενημέρωσης του διεθνούς παράγοντα για τη διάσκεψη και τους λόγους του ναυαγίου αυτής. Να ενημερώσει τι και με ποιαν ιδιότητα; Ως η «Αυτού Μεγαλειότης» όπως τον όρισαν σε Μοντ Πελεράν Ι- ΙΙ, Νέα Υόρκη και Κρανς Μοντάνα, ή ως πρόεδρος της Κ.Δ.;;; Διότι τον τίτλο τον οποίο του έδωσε ο λαός, φαίνεται να τον χρησιμοποιεί κατά το δοκούν. Είναι πρόεδρος ενός διεθνώς αναγνωρισμένου κράτους και ως τέτοιος πρέπει να κατέρχεται σε διεθνείς συσκέψεις. Τέλος, μια χιλιοειπωμένη δήλωση του κ. Αναστασιάδη, είναι ότι δεν πρόκειται να διαπραγματευτεί και να συμφωνήσει το οτιδήποτε έρχεται σε αντίθεση με τις ανησυχίες των Ε/Κ. Μια εκ των οποίων είναι και η εκ περιτροπής προεδρία, την οποία οι Ε/Κ στη μεγάλη πλειοψηφία τους, την απορρίπτουν κατηγορηματικά. Προστέθηκε κι αυτή στα πολλά «δεσμεύομαι» που όπως απεδείχθησαν ήσαν φρούδες ελπίδες και σκέτη κοροϊδία προς τον κυπριακό Ελληνισμό.
Έχουν περάσει, συνολικά 40 χρόνια από τότε που συμφωνήθηκε επίσημα η ομοσπονδία ως λύση στο Κυπριακό και μετέπειτα μετατράπηκε σε Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία (Δ.Δ.Ο). Όλα αυτά τα χρόνια, ήσαν γεμάτα αδιέξοδα, αποτυχίες, υποχωρήσεις και σπατάλη χρόνου. Η όλη κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο. Το 2004, η Δ.Δ.Ο πήρε σάρκα κι οστά με το σχέδιο Ανάν 5, μελετήθηκε, συζητήθηκε και στο τέλος απορρίφθηκε με το ξεκάθαρο 75.83%. Αντί να κατανοήσουν τότε, οι ηγέτες των κομμάτων ότι ο λαός έδινε το αυτονόητο μήνυμα, πως δεν αποδέχεται μια λύση ρατσιστική, αντιδημοκρατική και μη βιώσιμη, αυτοί συνέχισαν στο ίδιο τροπάριο, εξυπηρετώντας τα δικά τους συμφέροντα και τις καλές τους σχέσεις με τα ξένα κέντρα αποφάσεων. Η στρατηγική υπάρχει και έχει υπόσταση, απλά εσείς δεν θέλετε να την ακούσετε και να της δώσετε λόγο να ακουστεί. Μα δεν σας χρειάζεται πλέον ο λαός, διότι η ίδια η ιστορία και τα γεγονότα ήρθαν να σας κρίνουν και να σας απομακρύνουν από την ηγεσία. Η εκμετάλλευση των ψηφισμάτων του Ο.Η.Ε, η σύναψη εθνοκεντρικής συνεργασίας με την Ελλάδα, όπου θα σταματήσει απλά να συμπαρίσταται και θα αναλάβει πιο άμεσο και ενεργό ρόλο στα θέματα που αφορούν τον κυπριακό Ελληνισμό, η ανάδειξη και ενδυνάμωση της εθνοκεντρικής παιδείας, η προβολή του Κυπριακού προβλήματος στο διεθνή παράγοντα ως ζήτημα εισβολής και κατοχής, η χρησιμοποίηση των κοινών συμφερόντων με χώρες μεγαλύτερου βεληνεκούς και ισχύος, ούτως ώστε να αντιστραφούν τα ισοζύγια δυνάμεων και να μπορέσουμε να διαπραγματευτούμε το εθνικό μας ζήτημα από καλύτερη διαπραγματευτική θέση αλλά και η ενίσχυση του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος, είναι μόνο μερικές από τις προτάσεις και τις ενέργειες τις οποίες προτείνει ο αντιομοσπονδιακός και πατριωτικά σκεπτόμενος χώρος. Κύριοι ομοσπονδιακοί, έχετε αποτύχει οικτρά και δεν υπάρχουν πλέον δικαιολογίες. Παραιτηθείτε διότι το κακό που έχετε προκαλέσει στον Ελληνισμό είναι καίριο, αλλά ευτυχώς ακόμη αναστρέψιμο. Η μόνη λύση είναι η Απελευθέρωση μέσω πατριωτικής πολιτικής και στρατηγικής, με αξιοπρέπεια και σεβασμό προς την ελληνική ιστορία και πολιτισμό.

 

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης

«Η ρωμιοσύνη εν φυλή…»

Ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός γεννήθηκε στον Στρόβολο της Κύπρου το 1756 και διετέλεσε Αρχιεπίσκοπος της Κύπρου κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης το 1821. Ο Κυπριανός σε νεαρή ηλικία εισήλθε ως δόκιμος στη Μονή Μαχαιρά και το 1783, αφού έλαβε τη στοιχειώδη παιδεία, χειροτονήθηκε διάκονος. Στη συνέχεια, μετέβη στη Μολδοβλαχία όπου χειροτονήθηκε ως ιερέας και κατά τη διάρκεια της παραμονής του εκεί σπούδασε Θεολογία και Φιλολογία στην Ελληνική Σχολή του Ιασίου. Το 1802 ο Κυπριανός επέστρεψε στη Κύπρο και λόγω του μεγάλου ζήλου που επέδειξε, το 1809 χειροτονήθηκε ως επίσκοπος και το 1810 ανέλαβε ως Αρχιεπίσκοπος. Το 1812 χρηματοδότησε την ίδρυση της Ελληνικής Σχολής, το μετέπειτα Παγκύπριο Γυμνάσιο. Ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός, αν και δεν έχει γίνει γνωστό το πότε και από ποιόν μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία, υποσχέθηκε να συνεισφέρει χρήματα, τρόφιμα, ψυχολογική υποστήριξη και να διασφαλίσει την ασφάλεια και την Ελληνικότητα της Κύπρου κατά τη διάρκεια της Επανάστασης αφού η γεωγραφική θέση του νησιού δεν επέτρεπε την εμπλοκή των Κυπρίων στον ένοπλο αγώνα. Με την έναρξη της Επανάστασης το 1821, ο Τούρκος Σουλτάνος διέταξε τον αφοπλισμό των Κυπρίων κάτι που έγινε χωρίς αντίσταση, αφού ο Αρχιεπίσκοπος έπεισε τους Κύπριους να υπακούσουν. Παρά τις προσπάθειες του Αρχιεπισκόπου να διαφυλάξει την ειρήνη στο νησί, οι τουρκικές αρχές ήταν αποφασισμένες να προχωρήσουν σε ενέργειες εκφοβισμού του λαού. Με αφορμή προκηρύξεις που διένειμε ο Αρχιμανδρίτης Θεοφύλακτος Θησέας, οι Τούρκοι φοβούνταν το ξέσπασμα του κυπριακού λαού και έτσι ο κυβερνήτης προχώρησε σε συλλήψεις, δημεύσεις περιουσιών και εκτελέσεις. Η 9η Ιουλίου 1821 ήταν κοντά, ο Αρχιεπίσκοπος γνώριζε ότι έρχεται η μέρα του θανάτου του αλλά παρέμεινε στη θέση του πιστός στον όρκο του και ήταν έτοιμος να αντιμετωπίσει τα πάντα. Έτσι και έγινε, η 9η Ιουλίου έφτασε και πριν ο Αρχιεπίσκοπος απαγχονιστεί από τους Τούρκους έδωσε ένα μάθημα στον κατακτητή για το τι εστί Ρωμιοσύνη και έδωσε ώθηση για την συνέχεια της Επανάστασης. Ο Κυπριανός αρνούμενος να εγκαταλείψει το ποίμνιό του, βάδισε συνειδητά προς την αγχόνη, κερδίζοντας την αθανασία στη συλλογική μνήμη του Ελληνισμού. Η απάντηση που έδωσε ο Αρχιεπίσκοπος στις απειλές του Τούρκου κυβερνήτη περί αφανισμού των Ρωμιών ήταν μια απάντηση η οποία αρμόζει στην Εθνική μας αξιοπρέπεια: «Η Ρωμιοσύνη εν φυλή συνότζιαιρη του κόσμου, κανένας δεν εβρέθηκεν για να την ι-ξηλείψη, κανένας, γιατί σιέπει την που τα ‘ψη ο Θεός μου. Η Ρωμιοσύνη εν να χαθή, όντας ο κόσμος λείψει! Σφάξε μας ούλους τζι ας γενεί το γαίμαν μας αυλάτζιν, κάμε τον κόσμον ματζελιόν και τους Ρωμιούς τραούλλια, αμμά ξερε πως ίλαντρον όντας κοπεί καβάτζιν τριγύρου του πετάσσουνται τρακόσια παραπούλια. Το ’νιν αντάν να τρώ’ την γην, τρώει την γην θαρκέται, μα πάντα τζείνον τρώεται τζαι τζείνον καταλυέται.» Ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός έχει συνδέσει το όνομα του με την Ελληνική Επανάσταση του 1821 και με τις πράξεις του εκδηλώνεται η Ελληνορθόδοξη παράδοση της Κύπρου και συμπυκνώνεται ο αγώνας του Κυπριακού Ελληνισμού για την Πατρίδα και την Ελευθερία.

Οι διαπραγματεύσεις- παρωδία στο Κραν Μοντανά

Φαίνεται πως οι διαπραγματευτές μας, δε λένε να σταματήσουν να δείχνουν τη γενναιοδωρία τους, αφού είναι έτοιμοι να κάνουν και άλλες «γενναιόδωρες» προσφορές για να διαπιστώσουν αν τελικά η Τουρκία θα κάνει κάποιου είδους υποχώρηση στο θέμα της ασφάλειας. Μετά από οκτώ μέρες στο Κραν Μοντανά και για πρώτη φορά στην ιστορία, προσπαθήσαμε δήθεν να αναγκάσουμε την Τουρκία να κάνει υποχωρήσεις στην ασφάλεια και στις εγγυήσεις. Είναι όμως ξεκάθαρο πως με τέτοιες τακτικές, αυτό καθίσταται αδύνατο. Η Τουρκία δεν υποχωρεί και αυτό έχει γίνει ξεκάθαρο εδώ και χρόνια.

Στο τραπέζι για τα κεφάλαια ασφάλειας και εγγυήσεων, η άρνηση της Τουρκίας για να συζητήσει οποιαδήποτε φόρμουλα που θα καταργεί τον παράνομο ρόλο της στην Κύπρο τα τελευταία 43 χρόνια, είναι φανερή. Αυτό γίνεται αντιληπτό από τα  συμπεράσματα του κ. Γκουτιέρες αλλά και από τη στάση και τις προτάσεις των διαπραγματευτών μας. Η πρόταση της τουρκικής πλευράς για τη συνθήκη εγγυήσεως είναι ανήκουστη, αφού μιλά για αναθεώρηση σε 15 χρόνια και φυσικά όχι για κατάργηση.

Την ίδια στιγμή στο άλλο τραπέζι των συνομιλιών, ο ΠτΔ έχει ήδη συμφωνήσει ουσιαστικά την εκ περιτροπής προεδρία ή ότι αποδέχεται συζητήσεις περί αποδοχής της. Αναμένεται να συμφωνηθεί τυπικά και να συζητηθεί η αναλογία της εναλλαγής, στην οποία ο Γκουτιέρες υποδεικνύει την τουρκική αξίωση 2:1. Στο περιουσιακό συμφωνήθηκε η τούρκικη θέση για τον «συναισθηματικό δεσμό» και στη διακυβέρνηση συμφωνήθηκε η αποτελεσματική εκπροσώπηση των Τ/κ. Επίσης συμφωνήθηκε η αρχή της ίσης μεταχείρισης Τούρκων και Ελλήνων υπηκόων, βάση των απαιτήσεων των Τούρκων, αφού το αξιώνουν 1:1. Το μόνο που μένει να συμφωνηθεί είναι η ποσόστωση, που βάση με το Γ.Γ του Ο.Η.Ε. πρέπει να είναι δίκαιη.

Με άλλες σκέψεις πήγαμε και με άλλες θα φύγουμε απ’ ότι φαίνεται, αφού ο κ. Αναστασιάδης έχει συμφωνήσει ή μάλλον χάρισε όλα τα άλλα, χωρίς να πάρει κάτι ουσιαστικό στην ασφάλεια και στις εγγυήσεις.  Μάλιστα έχει κάνει και την εξής δήλωση: «Ενόψει του αδιεξόδου που παρατηρείται τις τελευταίες οκτώ μέρες, ανέλαβα την πρωτοβουλία να υποβάλω προτάσεις και αναμένω και η άλλη πλευρά να επιδείξει την ίδια καλή βούληση…». Απέδειξε για πολλοστή φορά ότι είναι αναξιόπιστος, αφού έχει υπαναχωρήσει από κάθε δέσμευση και κόκκινη γραμμή που έχει καθορίσει.

Ποιες είναι άραγε οι προτάσεις που έπονται να έρθουν και θα περιμένει την καλή θέληση της τ/κ πλευράς; Ίσως να χαρίσει και ό,τι άλλο απέμεινε, όπως το να αποδεχτεί όλες τις τούρκικες αξιώσεις με μηδαμινή προσπάθεια τυπικών διαφοροποιήσεων. Με αυτά φυσικά, αναμένοντας πως η άλλη πλευρά θα δεχτεί να αποχωρήσουν τα στρατεύματα και να γίνει κατάργηση των εγγυήσεων. Η κορύφωση όλων των ιδεών δεν είναι άλλη παρά την πρόταση για την πολυεθνική δύναμη. Δηλαδή, αντί για Τούρκους στρατιώτες να έχουμε Τούρκους αστυνομικούς.  Άκουσον άκουσον!! Κι όμως η πρόταση αυτή είναι πραγματική και όχι πλασματική. Ας θυμηθεί ο ΠτΔ τη συμπεριφορά των Τ/Κ «αστυνομικών» το 1996, όταν δολοφόνησαν τον Τάσο Ισαάκ.

Η στρατηγική που ακολουθεί η ε/κ πλευρά, εδώ και πολλά χρόνια, δεν φαίνεται να βαδίζει στο σωστό δρόμο, οι προτάσεις οι οποίες καταθέτονται είναι αστείες αλλά και επικίνδυνες. Οι πολιτικοί μας ηγέτες ενθαρρύνουν τον ΠτΔ κ. Αναστασιάδη, παρά τις απελπιστικές του κινήσεις. Η προσπάθεια για να απαλλαγούμε από τον τουρκικό κατοχικό στρατό φαίνεται να έχει γίνει παρελθόν, αφού την θέση της έχει πάρει η εφιαλτική ιδέα για την αντικατάσταση του με την κατοχική αστυνομία. Ας ανοίξουν επιτέλους τα αυτιά τους, όλοι αυτοί οι θιασώτες της όποιας λύσης και οι υπέρμαχοι της Δ.Δ.Ο., κι ας ακούσουν τις προτάσεις που τόσα χρόνια χλευάζουν, χαρακτηρίζοντας τις ως απορριπτικές και αβάσιμες. Η Τουρκία θα πρέπει να αναγκασθεί να υποχωρήσει από τις παράλογες αξιώσεις της και να αποχωρήσει από το έδαφος της Κύπρου. Με διασκέψεις- παρωδία, ουδέποτε θα υπερισχύσει το δίκαιο στο νησί, αλλά αντιθέτως βοηθούν τον Αττίλα να απενοχοποιηθεί από τα εγκλήματα που έχει διαπράξει και να αξιώνει θέσεις, πράλογες και αντίθετες στο ευρωπαϊκό δίκαιο και στα ανθρώπινα δικαιώματα.

Τα λάθη των πολιτικών μας ηγεσιών, τα τελευταία 50 χρόνια μας έχουν κοστίσει πάρα πολλά. Πόσο μάλλον, τα 2 τελευτάια χρόνια ανούσιων «συνομιλιών», ανυπόστατου ευνοϊκού κλίματος για λύση και ελλειπούς ενημέρωσης προς τον άμεσα ενδιαφερόμενο της όλης κατάστασης, τον κυπριακό λαό. Οι Τ/Κ έχουν αποδείξει για άλλη μια φορά, ότι υπακούουν τυφλά στις οδηγίες της Τουρκίας, σαμποτάροντας κάθε προσπάθεια για λύση. Η αλλαγή στρατηγικής, για την οποία φωνάζουμε εδώ και τόσο καιρό, επιβάλλεται όσο ποτέ άλλοτε. Κύριοι ομοσπονδιακοί έχετε αποτύχει για άλλη μια φορά. Οι εξελίξεις σας έχουν ξεπεράσει πλέον και είναι θέμα χρόνου να εξαφανιστείτε από το πολιτικό παρασκήνιο, αφού δεν πείθετε κανένα. Το Κυπριακό χρειάζεται άτομα και συλλογικότητες, οι οποίες μπορούν να αντιληφθούν τα γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά πλεονεκτήματα που μας δίνονται κατά καιρούς και να αντιστρέψουν τις ισορροπίες ισχύος.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης

Η Νέα Υόρκη των ερωτηματικών και η Γενεύη του ξεπουλήματος

Πραγματοποιήθηκε στις 4/6 η συνάντηση – δείπνο στη Νέα Υόρκη, μεταξύ του ΠτΔ Αναστασιάδη, του ψευδοπροέδρου Ακκιντζί και του Γ.Γ του Ο.Η.Ε. Γκουτιέρες, μετά από πρωτοβουλία του τελευταίου. Σκοπός, να διασωθούν οι συνομιλίες οι οποίες μετά τα τελευταία γεγονότα (βλ. ενωτικό δημοψήφισμα, απόρριψη πρότασης Αναστασιάδη από Ακκιντζί) έδειχναν να οδεύουν σε οριστικό ναυάγιο. Γεγονός το οποίο παρακολουθούμε επανειλημμένα από το 1977 κι έκτοτε.

Η Τουρκία και οι αντιπρόσωποι της στο νησί, λειτουργούν βάσει σχεδίου, που φαίνεται ότι τόσα χρόνια η δική μας πλευρά αδυνατεί να καταλάβει αλλά ούτε και να το αντιμετωπίσει. Εκμεταλλευόμενη (δηλ. η Τουρκία) τον παράγοντα χρόνο, ασκεί πιέσεις ούτως ώστε να κερδίζει όλο και περισσότερα κι όταν πλησιάσει η κατάλληλη στιγμή να «δεχθεί» την επίλυση του Κυπριακού. Είναι ηλίου φαεινότερο, ότι το γενικό πλαίσιο το έχει επιτύχει εδώ και πολλά χρόνια, αφού το 1989, μετά από έγκριση του Εθνικού Συμβουλίου της Κ.Δ. αναγνωρίστηκε ως βάση, την οποία αποδέχεται η δική μας πλευρά για λύση στο Κυπριακό, την Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία (Δ.Δ.Ο). Απόφαση η οποία εξυπηρετεί στο μέγιστο τα γεωστρατηγικά, γεωπολιτικά και οικονομικά σχέδια της Τουρκίας στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Τώρα για τα ενδότερα μιας a la turka λύσης, οι συγκλίσεις Χριστόφια- Ταλάτ, το κοινό ανακοινωθέν Αναστασιάδη- Έρογλου, η κατάθεση χαρτών στο Μοντ Πελεράν, είναι μερικά μόνο παραδείγματα (ίσως και τα πιο γνωστά που έχουν δει το φως της δημοσιότητας) που ανοίγουν την όρεξη των Τούρκων διπλωματών για να επιθυμούν όλο και πιο πολύ να δια- λύσουν το Κυπριακό. Επομένως, είναι φυσικό να διερωτάται κανείς, για ποιο συμβιβασμό μιλάμε, είτε αυτός χαρακτηρίζεται οδυνηρός είτε αξιοπρεπής.

Ας επιστρέψουμε κι ας επικεντρωθούμε στα της συνάντησης στη Νέα Υόρκη. Καταρχάς, κανείς δεν γνώριζε πραγματικά το τι θα συζητηθεί και πώς θα γεφυρωνόταν, το χάσμα που δημιουργήθηκε (λες και δεν υπήρχε πάντα) ανάμεσα στις δυο πλευρές. Ο ΠτΔ είχε κάθε λόγο και κάθε ευκαιρία, να βάλει όρους προτού μεταβεί στη συνάντηση, παρόλα αυτά για άλλη μια φορά έδειξε ότι είναι κατώτερος των περιστάσεων. Η εμφανέστατη εμπλοκή του Ακκιντζί στα διαδικαστικά της Βουλής των Αντιπροσώπων, οι παράλογες απαιτήσεις για τις 4 βασικές ελευθερίες για τους Τούρκους, οι συνεχείς απειλές casus belli σε περίπτωση που διενεργηθούν γεωτρήσεις στις 13 Ιουλίου, οι βόλτες του Barbaros στα εγχώρια ύδατα της Κ.Δ., η αυτοανακήρυξη του Ερντογάν σε απόλυτο εξουσιαστή της Τουρκίας και πολλά ακόμη, είναι γεγονότα τα οποία αποδεικνύουν ότι βρίσκεσαι υπό απειλή. Σε τέτοιες περιπτώσεις λοιπόν, είναι σώφρων αφού αδυνατείς να αυτοπροστατευθείς, να παρουσιάσεις την κατάσταση αυτή στους «εταίρους» σου ή τελοσπάντων στις πλευρές με τις οποίες τα συμφέροντα είναι κοινά και να προσπαθήσεις με τη διπλωματία σου να απεγκλωβιστείς από τον κλοιό που έχει σχηματιστεί γύρω σου. Αντ’ αυτού, ο κ. Αναστασιάδης, αποφάσισε χωρίς να πάρει τη σύμφωνη γνώμη του Εθνικού Συμβουλίου, αλλά και με την ελλειπή ενημέρωση αυτού, να παραγνωρίσει όλα όσα έχουμε αναφέρει προηγουμένως, να αγνοήσει βασικούς κανόνες διπλωματίας και να μεταβεί ως ερίφιον προς τη σφαγή, στη Νέα Υόρκη.
Από τη συνάντηση, κανείς δεν μπορεί να πει ή να εξηγήσει με σιγουριά το τι μέλλει γενέσθαι. Η σύγχυση στα καλύτερα της. Για το μόνο που μπορούμε να πούμε κάτι, είναι ότι ο ΠτΔ προέβηκε σε άλλη μια υποχώρηση από τις θέσεις που πάντα διαλαλούσε ότι αποκλείεται να καταπατήσει και να δεχθεί κάτι λιγότερο. Φυσικά, στα σχεδόν 5 χρόνια διακυβέρνησής του, μας έχει συνηθίσει, σε τέτοιου είδους ενέργειες. Ο άνθρωπος αυτός υπολείπεται πάσας εμπιστοσύνης και ακεραιότητας. Οι διαβεβαιώσεις ότι τα θέματα ασφάλειας- εγγυήσεων δεν πρόκειται να διασταυρωθούν, ούτε και να συσχετισθούν με τα υπόλοιπα κεφάλαια, πήγαν όλες στον κάλαθο των αχρήστων. Αποφασίστηκε η πραγματοποίηση μιας νέας Γενεύης (αρχικά άγνωστης ημερομηνίας και μετά συμφωνήθηκε στις 28 Ιουνίου), όπου όλα τα θέματα θα συζητηθούν επί τόπου. Ένας αχταρμάς, συζητήσεων, διαβουλεύσεων και ξεπουλήματος κι όποιος προλάβει να πάρει, πήρε. Καμία ιεράρχηση της διαδικασίας και καμία οργάνωση.  Επίσης, να τονίσουμε ότι το όλο σκηνικό θυμίζει στιγμές 2004 και επιδιαιτησίας, αλλά τούτη τη φορά πιο ήπιας μορφής αλλά συνάμα και πιο πονηρής ενορχήστρωσης. Οι «ηττημένοι» του Σχεδίου Ανάν, έχουν πάρει το μάθημά τους και έχουν διδαχθεί από αυτό. Το ίδιο όμως, δε φαίνεται να ισχύει για όσους απέρριψαν το έκτρωμα αυτό, αφού επιτρέπουν να οδηγούμαστε σε παρόμοια σκοτεινά μονοπάτια.

Εν μέσω, κορυφαίων διεθνών εξελίξεων, που θα μπορούσαν να συμβάλουν θετικά στα συμφέροντα του κυπριακού Ελληνισμού, η ηγεσία μας αποφασίζει να κλείσει μάτια κι αυτιά και να συρθεί σε άλλη μια διεθνή διάσκεψη. Αξιοσημείωτο γεγονός, είναι η εικόνα που βγαίνει προς τα έξω, όσον αφορά τη συνεννόηση- συνεργασία μεταξύ Κ.Δ. και ελληνικής κυβέρνησης στους χειρισμούς για το Κυπριακό. Χαρακτηριστικό είναι το περιστατικό που συνέβη μεταξύ Κοτζιά- Αναστασιάδη, μετά την πρώτη διάσκεψη στη Γενεύη, το οποίο κουκουλώθηκε με περίτεχνο τρόπο. Το χειρότερο, είναι ότι εθελοτυφλούμε, λέγοντας ότι επιτέλους θα βάλουμε την Τουρκία στο τραπέζι για να αποδείξει εάν πραγματικά επιθυμεί λύση στο εθνικό μας πρόβλημα. Δια να το πετύχει κάποιος αυτό θα πρέπει να έχει πραγματοποιηθεί διπλωματική προσπάθεια και μοχλός πίεσης έναντι του αντιπάλου ούτως ώστε να υποχρεωθεί να κάτσει στο τραπέζι και να γνωρίζει από πριν ότι θα δώσει και δεν θα πάρει μόνο. Τα αποτελέσματα της προηγούμενης Γενεύης, φαίνεται ότι δεν τα έχουμε μελετήσει. Η θέση της Τουρκίας για τα θέματα ασφάλειας- εγγυήσεων είναι γνωστή. Το ζητούμενο είναι η στρατηγική που ακολουθείς,ούτως ώστε να την μεταλλάξεις προς τα δικά σου συμφέροντα, βασιζόμενος σε αρχές διεθνούς δικαίου και κύριων αρχών διπλωματίας. Η δική μας πλευρά, αγνοεί παντελώς τα «δώρα» που της παρέχονται το τελευταίο διάστημα και προχωρεί ολοταχώς προς την πολιτική της ήττα και συνεπακόλουθα, σε ένα διαρκές ξεπούλημα. Οι εξελίξεις στις σχέσεις Η.Π.Α.- Τουρκίας, η ολοένα και πιο ισχυρή υποστήριξη των Αμερικανών στους Κούρδους, το επερχόμενο δημοψήφισμα για ανεξαρτησιά του ιρακινού Κουρδιστάν (που ανοίγει το δρόμο για τα υπόλοιπα εδάφη των Κούρδων) στις 25 Σεπτεμβρίου, η όλη στάση του αντιπροσώπου του Ο.Η.Ε. στο νησί η οποία κρίνεται από αμφιλεγόμενη έως και φιλοτουρκική, αφού φαίνεται ότι διασυνδέει το Κυπριακό με τις προσωπικές του φιλοδοξίες ενόψει εκλογών στη Νορβηγία, φαίνεται ότι δεν ικανοποιούν τα σχέδια του «εφέντη» Αναστασιάδη και τα σνομπάρει, νομιζόμενος ότι οι μέχρι σήμερα χειρισμοί του αποτελούν κορυφαία επιτεύγματα.

Εν τέλει, να αναφέρουμε ότι δόθηκε εντολή στον Έιντε (ή Άιντα, κανείς δεν ξέρει), να αναλάβει τη σύσταση ενός κοινού εγγράφου και να συνομιλήσει με τις εγγυήτριες δυνάμεις για την επερχόμενη πενταμερή ή πολυμερή διάσκεψη της Γενεύης. Τώρα σε όλο αυτό, όποιος δεν παρατηρεί τον τεράστιο παραλογισμό που εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια του, τότε ή ζει σε ένα παράλληλο σύμπαν ή κάτι του έχουν βάλει στο νερό που πίνει. Όλο αυτό το διάστημα, όλοι φωνασκούσαν και ήθελαν τον κύριο αυτό (Άιντα- Έιντε), να παραιτηθεί, διότι δρα και εργάζεται για τα συμφέροντα της Τουρκίας και άλλα τόσα. Τώρα, ξαφνικά άλλαξε ρότα και έγινε φίλος των δικών μας συμφερόντων; Τι είναι τελικά αυτός ο κύριος; Μπαλαντέρ; Ταιριάζει παντού; Υπάρχει έλεγχος στα όσα πράττει ή αλωνίζει ελεύθερος εξυπηρετώντας τον υψηλότερο πλειοδότη;

Το όλο σκηνικό που στήθηκε, δείχνει τρία πράγματα τα οποία επιθυμούν οι Αγγλοαμερικάνοι. Πρώτον, επιθυμούν να διασφαλίσουν μέσω επισήμων αποφάσεων, τη συνέχεια του ξεπουλήματος μέσω των συνομιλιών, ανεξαρτήτως αποτελέσματος και νικητή των επερχόμενων προεδρικών εκλογών. Δεύτερον, είναι ξεκάθαρο ότι προκρίνουν την υποψηφιότητα Αναστασιάδη, αφού έχει μέχρι σήμερα δείξει εμπράκτως, ότι αδυνατεί να αντισταθεί στα σχέδιά τους. Αντιθέτως, λειτουργεί πολύ καλύτερα από κάθε διπλωμάτη ή αξιωματούχο που έχουν στείλει για να διαχειριστεί το Κυπριακό. Τρίτον, τελευταίο μα όχι λιγότερο σημαντικό, είναι το γεγονός ότι έχουν επιτύχει, όπως έχουμε αναφέρει και πριν, την επιβολή επιδιαιτησίας με τόσο περίτεχνο τρόπο που κανείς δε διαμαρτυρήθηκε επισήμως. Το κυπριακό δημιουργήθηκε μέσω ύπουλων διαβουλεύσεων, πίσω από κλειστές πόρτες και αίθουσες, έτσι συνεχίζει να υφίσταται μέχρι σήμερα και κανείς δε φαίνεται να μπορεί να το αλλάξει αυτό. Παντελής έλλειψη ενημέρωσης του κυρίως ενδιαφερόμενου μέρους (δηλ. λαός), όπως έγινε το 1960, το 1974 το 2004 και το 2013 (κούρεμα). Έτσι οι μέρες κυλούν και  ο λαός συνεχίζει να μην μπορεί να καθορίσει την τύχη του, απλά παραγκωνίζεται και υποχρεώνεται να ζει όπως οι πολιτικοί και οικονομικοί νταβατζήδες, του επιβάλουν…

Γραφείο Τύπου

Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης

Κυπριακό: Προκλητικές Δηλώσεις Άιντα

«Η καλύτερη συνταγή για αποφυγή  θερμού επεισοδίου το καλοκαίρι σε σχέση με τα ενεργειακά, είναι η επανέναρξη των συνομιλιών», δήλωσε ο Ειδικός Αντιπρόσωπος του Ο.Η.Ε  Έσπεν Μπάρθ Άιντα, με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας να τις χαρακτηρίζει απαράδεκτες και να τονίζει ότι θεωρεί χειρότερη συνταγή «να χρησιμοποιείς απειλές αντί την αντικειμενική έκθεση γεγονότων».

Ξεκάθαρη επίσης ήταν και η θέση του κύριου Άιντα στη συνάντησή του με τον Τούρκο Υπουργό εξωτερικών Μελβούτ Τσαβούσογλου, αφού δήλωσε σε τούρκικο ειδησεογραφικό πρακτορείο ότι συμφωνεί με τη θέση των κατεχομένων, η οποία στηρίζεται και από την Τουρκία. «Η Τουρκία από την αρχή στήριξε αυτή τη διαδικασία και ο Τσαβούσογλου επιβεβαίωσε ότι είναι έτοιμοι να συμμετάσχουν στη Σύνοδο για το Κυπριακό στη Γενεύη αν συνέλθει ξανά χωρίς καμιά προϋπόθεση».

Με άλλα λόγια, ο Ο.Η.Ε επιθυμεί επανέναρξη των συνομιλιών χωρίς όμως ουσιαστικό λόγο αφού οι δύο πλευρές δεν έχουν συμφωνήσει στα θέματα που θα συζητηθούν, πράγμα το οποίο δεν είναι εύκολο αφού παρά τις προτάσεις Αναστασιάδη, η πλευρά της Τουρκίας και τον κατεχομένων βρίσκουν φτηνές δικαιολογίες  για να τις αρνηθούν κάνοντας ακόμη πιο ξεκάθαρο ότι  στόχος τους ΔΕΝ είναι η λύση του Κυπριακού αλλά η διχοτόμηση της Κύπρου. Αυτό μας το δείχνει ξεκάθαρα η στάση τους 43 ολόκληρα χρόνια.  Παράλληλα ο ίδιος ο Ο.Η.Ε «δεν καταδικάζει τον παραβάτη του διεθνούς δικαίου και τον χρησιμοποιεί ως απειλή ενόψει ενδεχόμενης παραβίασης του διεθνούς δικαίου», λέει ο Αναστασιάδης.

Πώς περιμένουμε εμείς πρόοδο στην επίλυση του Κυπριακού όταν ο ίδιος ο Πρόεδρος δεν απαιτεί να τιμωρηθεί η Τουρκία που είναι όντως ο παραβάτης; Πού  βλέπουν το καλό κλίμα αφού η στάση αδιαλλαξίας και προκλητικότητας κατεχομένων, Τουρκίας αλλά ΚΑΙ Ο.Η.Ε παραμένει ατάραχη όπως η κατοχική σημαία στον Πενταδάκτυλο;

Το αδιέξοδο προκύπτει από το ότι επιθυμούν διάσκεψη «Τύπου Γενεύης χωρίς προϋποθέσεις (να θυμίσουμε ότι ΔΕΝ υπήρξε κανένα αποτέλεσμα) και χωρίς να έχουν καταλήξει στη μέθοδο με την οποία θα αντιμετωπιστούν τα διάφορα ζητήματα. Ουσιαστικό πρόβλημα του αδιεξόδου όμως είναι η βάση λύσης του Κυπριακού. Βλέπουμε ότι οι αξιώσεις των κατεχομένων και της Τουρκίας, παράλληλα με την συμπεριφορά τους στη διεθνή κοινότητα, μόνο λύση δεν δείχνουν να επιθυμούν αλλά εδραίωση της de facto κατάστασης στο νησί μας, κάτι το οποίο θα συμβεί με την εφαρμογή του Διζωνικού Δικοινοτικού Ομοσπονδιακού εκτρώματος το οποίο προσπαθούν να εφαρμόσουν. Βρίσκονται επίσης σε σύγκρουση με τα όσα συμφωνήθηκαν και με τα όσα προτείνει ο Αναστασιάδης.

Καμιά στάση αδιαλλαξίας κατεχομένων και Τουρκίας  και καμιά στάση υποχώρησης του Προέδρου δεν μπορούν οδηγήσουν σε βιώσιμη λύση. Για τον λόγο αυτό δεν μπορούμε παρά να καλέσουμε ξανά τον Πρόεδρο να αξιώσει όπως τεθεί το πρόβλημα στη σωστή του βάση. Εισβολής, παράνομης κατοχής και εποικισμού από την Τουρκία.
‘’Τη λευτεριά σου αν λαχταράς, σε ξένους μην ελπίζεις..’’

ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης