Μιχαλάκης Καραολής – Αντρέας Δημητρίου

Στις 10 Μαϊου, οδηγούνται στην αγχόνη ο Ανδρέας Δημητρίου μαζί με τον Μιχαλάκη Καραολή τραγουδώντας τον Εθνικό Ύμνο.  Πρώτος εκτελέστηκε ο Μιχαλάκης λέγοντας «Εμένα δεν πρέπει να με λυπάστε, αφού εγώ δε βρίσκω λόγο για να με κλαίω, ούτε οι συγγενείς μου πρέπει να με κλαίνε». Ο Μιχαλάκης Καραολής κατά την διάρκεια της κράτησης του ανέφερε σε ένα γράμμα προς τους φίλους του τα παρακάτω:

«Τα ελληνόπουλα δεν ξέρουν

μόνο πώς πρέπει να ζουν.

Ξέρουν και πώς να πεθαίνουν

Kαι πώς την πατρίδα να τιμούν»

Ο Μιχαλάκης, γιος του Σάββα και της Παναγιώτας Καραολή, γεννήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 1933 στο Παλαιχώρι.  Ήταν το τέταρτο παιδί της οικογένειας.  Τέλειωσε το δημοτικό σχολείο του χωριού του και αποφοίτησε με υποτροφία από την Αγγλική σχολή Λευκωσίας.  Εργάστηκε στο Φόρο Εισοδήματος και στο Α.Π.Ο.Ε.Λ μιας και ήταν αθλητής δρόμου. Ο Μιχαλάκης εντάχθηκε στην Ε.Ο.Κ.Α πριν την έναρξη του αγώνα και ήταν μέλος της ομάδας του Πολύκαρπου Γιωρκάτζη.  Με τον συναγωνιστή του Ανδρέα Παναγιώτου ανέλαβε την δολοφονία του προδότη αστυνομικού Ηρόδοτου Πουλλή στις 28 Αυγούστου του 1955.  Ο Μιχαλάκης δεν τα κατάφερε να διαφύγει και συνελήφθη σε ενέδρα των Άγγλων καθώς ετοιμαζόταν να ενωθεί με την αντάρτικη ομάδα του Αυξεντίου και φυλακίστηκε στις Κεντρικές φυλακές της Λευκωσίας.  Ο Διγενής έγραφε σε πολλά μηνύματά του ώστε να γίνει το αδύνατο δυνατό να ελευθερωθεί ο Καραολής.

Ο Ανδρέας Δημητρίου γεννήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 1934 στον Άγιο Μάμα της επαρχίας Λεμεσού από τον Δημήτρη και  την Ευδοκία Δημητρίου.  Έχασε τον πατέρα του σε ηλικία 5 χρονών.  Αφού τελείωσε το δημοτικό σχολείο του χωριού του πήγε στην Αμμόχωστο, όπου φοιτά για τρία χρόνια στο Νυκτερινό Γυμνάσιο.  Εργάστηκε σε κατάστημα εκρηκτικών και κυνηγετικών ειδών.  Επίσης εντάχθηκε στο εργατικό κίνημα και διετέλεσε πρόεδρος των Νέων Συντεχνιών της Αμμοχώστου.  Σε μια από τις επιχειρήσεις της Ε.Ο.Κ.Α που έλαβε μέρος  ήταν η αρπαγή όπλων από τις στρατιωτικές αποθήκες Αμμοχώστου για ενίσχυση των ανταρτών της Ε.Ο.Κ.Α.  Στις 28 Νοεμβρίου 1955, παραμόνευε έξω από κινηματογράφο τον πράκτορα της «Ιντέλιτζενς Σέρβις», Σιντνεί Τέιλορ τον οποίο και τραυμάτισε με το όπλο του.  Ο Δημητρίου δεν πρόλαβε να διαφύγει και τον περικύκλωσαν οι Άγγλοι ζητώντας του να παραδοθεί, αλλά αρνείται. Τον πυροβόλησαν τραυματίζοντάς τον. Τον μετέφεραν στο Νοσοκομείο Λευκωσίας και στη συνέχεια στις Κεντρικές φυλακές.  Στο δικαστήριο δέχτηκε με θάρρος και περηφάνια την θανατική του καταδίκη.

Ο απαγχονισμός του Καραολή και του Δημητρίου εξόργισε όλους τους Έλληνες. Να θυμηθούμε ότι την 9η Μαΐου 1956, Τετάρτη της Διακαινησίμου, αιματηρές διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν στην Ελλάδα μας, με αίτημα τη σωτηρία των καταδικασμένων ν’ απαγχονιστούν την 10η Μαΐου 1956, αγωνιστών της Ε.Ο.Κ.Α. Μιχαλάκη Καραολή και Ανδρέα Δημητρίου. «Επτά νεκροί και 189 τραυματίαι εις σφοδράς μάχας διεξαχθείσας χθες εις τας οδούς των Αθηνών – Εις την Θεσσαλονίκην συνεκροτήθη διαδήλωσις 10 χιλιάδων λαού». Τιμής ένεκεν ο Δήμος Αθηναίων μετονόμασε την οδό Λουκιανού όπου βρίσκεται και το οίκημα της Αγγλικής Πρεσβείας σε οδό Καραολή και Δημητρίου, το ίδιο έπραξε και ο Δήμος Πειραιά μετονομάζοντας την οδό Ναυάρχου Μπητ στη σημερινή οδό Καραολή και Δημητρίου. Επίσης, στην Καισαριανή δύο δρόμοι φέρουν τα ονόματα των δύο αγωνιστών, ο ένας του Μιχαήλ Καραολή και ο άλλος του Ανδρέα Δημητρίου. Ο πόθος για Λευτεριά και Ένωση με την Μητέρα Ελλάδα, γονατίζουν τους Άγγλους, ολόκληρη η Κύπρος μετατρέπεται σε ιερό θυσιαστήριο με την ελπίδα πως η γαλανόλευκη θα κυματίσει σε κάθε της κορυφή, σε κάθε ακρωτήρι.  Το βάρος σήμερα εναποτίθεται στους δικούς μας  ώμους, μιας και είμαστε η σημερινή νεολαία.  Τώρα είναι η σειρά μας να αγωνιστούμε με κάθε μέσο για μια Κύπρο απ’ άκρη σ’ άκρη Ελληνική, την οποία τόσοι θυσιάστηκαν. Τους το χρωστάμε, για να αναπαυθούν οι ψυχές των ηρώων μας.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης

24 Απριλίου 2004: ΌΧΙ στο Σχέδιο Αναν

13096146_10208472270339801_1218262130265956542_nΣτις 24 Απριλίου 2004, ο κυπριακός ελληνισμός απάντησε με ένα ηχηρό ΟΧΙ σε όλους όσους επιβουλεύονται τη μοίρα του και προσπάθησαν να ξεπουλήσουν το νησί μας στους Τούρκους για χάριν της λύσης, όπως συνεχίζουν να κάνουν και σήμερα χωρίς κανένα ίχνος ντροπής.

Το σχέδιο ΑΝΑΝ τέθηκε σε δημοψήφισμα ξεχωριστά στους Έλληνες της Κύπρου και στους Τουρκοκύπριους. Από τους πρώτους απορρίφθηκε με το συντριπτικό ποσοστό του 76%, ενώ από τους τελευταίους υπερψηφίστηκε με ποσοστό 65%.  Αυτό το γεγονός και μόνο αποδεικνύει τα υπερπλεονεκτήματα της λύσης για τους Τουρκοκύπριους.

Όπως και σήμερα, εν έτει 2017, έτσι και πριν 13 χρόνια, το σχέδιο λύσης του κυπριακού προβλήματος βασιζόταν στη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία.  Ήταν ένα αχανές και πολυσέλιδο σχέδιο το οποίο οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια στην τουρκοποίηση της Κύπρου.

Αρχικά, η τουρκοκυπριακή μειονότητα διατηρούσε το δικαίωμα άσκησης βέτο, το οποίο είχε κατοχυρώσει και στο δοτό Σύνταγμα ανεξαρτησίας το 1960, κάτι που θα καθιστούσε την Τουρκία όχι μόνο κυριάρχη στο βόρρά αλλά και συγκυρίαρχη στο νότο.  Προνοούσε την ύπαρξη δυο ισότιμων συνιστώντων κρατιδίων, τα οποία θα είχαν δικές τους σημαίες, Κοινοβούλια και ύμνους.  Παρόλα αυτά θα υπήρχε και η σημαία της Ομόσπονδης Κύπρου, 5 οριζόντιες λωρίδες μπλε-λευκή- κίτρινη- λευκή- κόκκινη, όπως και ο νέος εθνικός ύμνος.  Συν τοις άλλοις το καθεστώς των εγγυητριών δυνάμεων θα παρέμενε, με τις Ελλάδα, Τουρκία και Ηνωμένο Βασίλειο να έχουν αυτό το ρόλο.

Η αποστρατικοποίηση του νησιού, όπως και σήμερα τέθηκε μέσω μεταβατικών σταδίων σε βάθος χρόνου, χωρίς όμως την αποχώρηση των Βρετανικών Βάσεων από το κυπριακό έδαφος.  Όσον αφορά στο εδαφικό, ο χάρτης προνοούσε το ποσοστό του 28,5% για το τουρκοκυπριακό συνιστών κρατίδιο, δηλαδή ούτε 10% επιστροφή εδάφους που κατακτήθηκε με βάρβαρο τρόπο από την Τουρκία.  Η ελευθερία εγκατάστασης και η ελευθερία απόκτησης περιουσίας ήταν κουτσουρεμένες και υπό περιορισμούς, αφού υπήρχαν συγκεκριμένα ποσοστά πληθυσμού που θα μπορούσαν να επιστρέψουν στα σπίτια τους αλλά και να αγοράσουν γη στο άλλο συνιστών κρατίδιο.  Ουσιαστικά, μιλούσε για τη μη επιστροφή όλων των προσφύγων ούτε καν στο μακροπρόθεσμο μέλλον.

Στη νομοθετική εξουσία, μια από τις τρεις βασικές εξουσίες κάθε σύγχρονου κράτους, τα πράγματα ήταν περίπλοκα.  Για να ψηφιστεί ένας νόμος, θα έπρεπε να εγκριθεί με απλή πλειοψηφία και από τα δύο σώματα, θα απαιτείτο όμως και να ψηφιστεί τουλάχιστον από το ένα τέταρτο των αντιπροσώπων κάθε συνιστώντος κράτους.

Στην εκτελεστική εξουσία,το προεδρικό συμβούλιο θα αποτελείτο από 4 Ελληνοκύπριους και 2 Τουρκοκύπριους με δικαίωμα ψήφου. Σε κάθε απόφαση θα χρειαζόταν μια θετική τουλάχιστον ψήφος από το κάθε συνιστών κρατίδιο, αν δηλαδή ένας από τους δύο Τ/Κ δεν ψήφιζε υπέρ, αυτομάτως δε θα περνούσε κάποια απόφαση ακόμα κι αν η πλειοψηφία τασσόταν υπέρ της συγκεκριμένης πρότασης.  Ίσχυε επίσης η εκ περιτροπής προεδρία, η εναλλαγή Προέδρου κάθε 20 μήνες, είτε Ελληνοκύπριου είτε Τουρκοκύπριου με αναλογία δύο προς ένα.

Στο Ανώτατο Δικαστήριο τα δύο μέρη θα εκπροσωπούνταν ισάριθμα και θα υπήρχαν ακόμη τρεις ξένοι δικαστές που θα έπαιρναν την απόφαση σε περίπτωση ισοψηφίας, άρα σε μία τέτοια περίπτωση θα παραδίδαμε την τύχη μας στα συμφέροντα των ξένων.

Όλα τα παραπάνω φανερώνουν την επικινδυνότητα του Σχεδίου Αναν για το νησί μας, αλλά και της υπό συζήτηση λύσης Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας.  Είναι αδιαμφισβήτητο το γεγονός, ότι το 2004 υπήρξε μια σελίδα αναπτέρωσης ηθικού για τους Έλληνες της Κύπρου.  Ο λαός αποφάσισε ότι η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία δεν είναι η λύση που θέλει και ότι επιθυμεί να έρθει η δικαιοσύνη στο νησί, να καταδικαστεί η Τουρκία για τα εγκλήματα πολέμου που διέπραξε και να διαφεντεύει ο ίδιος το μέλλον του και τη γη του.

Δυστυχώς, σήμερα, το ηχηρό μήνυμα του 2004 δεν φτάνει ούτε στα αυτιά του Προέδρου της Δημοκρατίας, ούτε στα αυτιά του ΟΗΕ, ούτε στη Βουλή των Αντιπροσώπων.  Επιμένουν να μάχονται για μια λύση άδικη, ρατσιστική και αντιδημοκρατική αψηφώντας και αδιαφορώντας για τη λαϊκή ετυμηγορία, αλλά ακολουθώντας τα δικά τους συμφέροντα, το χρήμα και τη δόξα.

Εμείς, τους διαβεβαιώνουμε πως θα ξαναπούμε ΟΧΙ σε ένα Νέο Σχέδιο Αναν, δε θα επιτρέψουμε τον αφανισμό του Ελληνισμού στην Κύπρο, δε θα επιτρέψουμε την αθώωση της Τουρκίας, αλλά θα αγωνιστούμε όπως μας έμαθαν οι πρόγονοί μας μέχρι την τελική δικαίωση, γιατί αυτό αξίζει σε όσους θυσιάστηκαν για τούτο τον τόπο, γιατί αξίζει στα παιδιά μας που θα γεννήσει αυτός ο τόπος.

Επαναπροσεγγιστικό Παραλήρημα

Τρεις μέρες μετά τη στυγερή δολοφονία της ιστορίας από το ενιαίο πλέον ΔΗΣΑΚΕΛ, το επαναπροσεγγιστικό παραλήρημα συνεχίζεται. Το νεοσύστατο κοινοβουλευτικό κόμμα φαίνεται πως έχει βάλει σαν πρώτιστο στόχο τον αφελληνισμό του νησιού και στη συνέχεια την τουρκοποίηση του μέσω της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Η αναφορά μας στον αφελληνισμό του νησιού ως πρωταρχικό στόχο του ΔΗΣΑΚΕΛ, βασίζεται στις αλλεπάλληλες εκδηλώσεις που διοργανώνονται και που αποσκοπούν καθαρά στην «εξοικείωση» της μαθητειώσας κυρίως νεολαίας  με ένα τουρκικό σύστημα εκπαίδευσης.

Αφορμή της τοποθέτησής μας αυτής, είναι η εκδήλωση που διοργανώνεται σήμερα από τον ΟΠΕΚ – Οργανισμό για τον Εκσυγχρονισμό της Κοινωνίας – και την Πλατφόρμα Εκπαιδευτικών «Ενωμένη Κύπρος», με ομιλητές τους βουλευτές του ΔΗΣΑΚΕΛ Αννίτα Δημητρίου και Γιώργο Γεωργίου όπως επίσης και τους συγγραφέα Χρυσόστομο Περικλέους και το γλωσσολόγο Γιώργο Β. Γεωργίου. Σκοπός της εκδήλωσης είναι η παρουσίαση του Λεξικού των Ιάκωβου Χατζηπιερή και Ορχάν Καπατάς, «Κοινό Λεξικό της Ελληνοκυπριακής και Τουρκοκυπριακής Διαλέκτου». Δεν είναι η πρώτη φορά που βουλευτές του ΔΗΣΑΚΕΛ είναι ομιλητές σε εκδηλώσεις τέτοιου περιεχομένου. Ας θυμηθούμε την παρόμοια εκδήλωση για παρουσίαση βιβλίων από τ/κ λογοτέχνες και κειμένων τα οποία έχουν ενταχθεί στη διδακτέα ύλη των σχολικών βιβλίων κ.α.

Στα πλαίσια της επαναπροσέγγισης, οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί μας και βουλευτές πλέον, αγνοούν την ελληνική γλώσσα, αγνοούν την ύπαρξη των τόσων αλλά και βραβευμένων Ελλήνων ποιητών, όπως ο Γιάννης Ρίτσος, ο Γιώργος Σεφέρης, ο Κώστας Μόντης και προσπαθούν να εντάξουν στα σχολεία τουρκοκυπριακά κείμενα, προσπαθούν να διδάξουν νέες διαλέκτους στα πλαίσια της ειρηνικής συμβίωσης. Είναι φανερή πλέον η προσπάθεια τους για χειραγώγηση της νεολαίας προς αυτή την κατεύθυνση, την κατεύθυνση της «ειρηνικής συμβίωσης» μέσω της Δ.Δ.Ο. Άξιο αναφοράς είναι πως τέτοιες εκδηλώσεις γίνονται υπό την αιγίδα εκπαιδευτικών οι οποίοι έχουν μεγαλώσει και έχουν σπουδάσει διδασκόμενοι την ελληνική γλώσσα. Έχουν «ωριμάσει» μέσα από κείμενα Ελλήνων λογοτεχνών. Είχαν την τιμή να γεννηθούν Έλληνες.

Η σύμπραξη των δύο μεγάλων κομμάτων και η σύμπτυξή τους στο ενιαίο ΔΗΣΑΚΕΛ, δεν φαίνεται μόνο μέσα από τη θέσπιση μεθόδων επαναπροσέγγισης. Τα παραδείγματα είναι πάρα πολλά και συνάμα υπέρ αρκετά για να μπορέσει κάποιος να το κατανοήσει. Ήδη χθες, στην πορεία Καβάζογλου – Μισιαούλλη που διοργάνωσε το ΑΚΕΛ, το παρόν του έδωσε και ο βουλευτής του ΔΗΣΥ Χαράλαμπος Σταυρίδης. Ανέχτηκε βέβαια ο εν λόγω πατριώτης και τις δηλώσεις του Γ.Γ γραμματέα του ΑΚΕΛ περί λάθος χειρισμών της κυβέρνησης Αναστασιάδη. Τις ανέχτηκε, «χωρίς να βγάλει το σακάκι και να επιτεθεί στον Άντρο Κυπριανού και τους υποστηριχτές του». Το παρόν του έδωσε και ο πολιτικός με τις πλέον ‘’σταθερές πολιτικές και ιδεολογικές απόψεις’’, Γιώργος Λιλλήκας που απ’ ό,τι φαίνεται προετοιμάζει το έδαφος για τις επόμενες Προεδρικές εκλογές, σε περίπτωση που δεν επιλεγεί ως ο κοινός υποψήφιος του ενδιάμεσου χώρου.

Ως Ενιαίος Φορέας Αυτόνομων Ενωτικών Φοιτητικών Παρατάξεων, θέλουμε να εκφράσουμε τη δυσαρέσκεια και την εναντίωσή μας στις προσπάθειες που γίνονται για αφελληνισμό του νησιού και διάπλασης μια νέας εθνικής ταυτότητας μέσα στα πλαίσια της υποτιθέμενης επαναπροσέγγισης. Είναι απαράδεκτο να αφαιρούνται από το εκπαιδευτικό σύστημα λογοτεχνικά και ιστορικά κείμενα, με γεγονότα που έχουν σημαδέψει τη σύγχρονη ελληνική ιστορία και να προστίθενται κείμενα ξένα προς τον ελληνικότατο πολιτισμό της Κύπρου. Είναι απαράδεκτο να αποφεύγονται αναφορές σε γεγονότα – σταθμούς στην ιστορία, όπως στην περίπτωση του Ενωτικού Δημοψηφίσματος του 1950, είτε κατόπιν διαταγών του κατοχικού ηγέτη είτε στα πλαίσια επαναπροσεγγιστικών τακτικών. Πρέπει επιτέλους οι κυβερνώντες να ξεκαθαρίσουν στο μυαλό τους πως δεν «πέσαμε από το διάστημα» το 1960 και πως δεν θα «ξαναπέσουμε από το διάστημα» σε περίπτωση διάλυσης με βάση τη Δ.Δ.Ο. Έχουμε στις πλάτες βαριά ελληνικότατη ιστορία την οποία είμαστε υπόχρεοι να μεταλαμπαδεύσουμε και στις επόμενες γενιές Ελλήνων της Κύπρου. Και επιτέλους, ας ανοίξουν τα μάτια τους οι τυφλοί υποστηριχτές του ΔΗΣΑΚΕΛ για να μπορέσουν να δουν πως πλέον οι ομοιότητες των «δύο» αυτών κομμάτων είναι περισσότερες από τις ανούσιες διαφορές τους. Επαναπροσέγγιση δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση να γίνει υπό το βάρος της κατοχής, υπό το βάρος των τουρκικών στρατευμάτων, υπό το βάρος των συνθηκών εγγυήσεων, υπό το βάρος των ανυπόστατων συμφωνιών 77 – 79 που οδηγούν στην καταστροφική για τον Ελληνισμό της Κύπρου, Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία.

Γραφείο Τύπου
Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π

 

ΑΛΗΤΕΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ

ΑΛΗΤΕΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ

Γινόμαστε για άλλη μια φορά μάρτυρες σε όσα τραγελαφικά διαδραματίζονται γύρω από το εθνικό μας πρόβλημα. Το ζήτημα της τροπολογίας του Ενωτικού Δημοψηφίσματος του 1950, συζητήθηκε χθες στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Δεν έχουμε όμως κατανοήσει πλήρως ποιων αντιπροσώπων. Των αντιπροσώπων του ελληνικού κυπριακού λαού ή των Τούρκων; Μια συνεδρία της ολομέλειας της Βουλής με εντάσεις και ολιγόλεπτη διακοπή λόγω λεκτικών αντιπαραθέσεων. Μια συνεδρία η οποία θα καταστήσει τη χθεσινή μέρα ως μια από τις πιο ντροπιαστικές στη σύγχρονη ιστορία του τόπου.

Το ενιαίο εδώ και καιρό ΔΗΣΑΚΕΛ, έκανε πράξη όλα όσα κατηγορεί τους υπόλοιπους καθώς με την πρόταση που έφερε το πατριωτικό κόμμα, αναιρέθηκε μια δημοκρατικά ψηφισμένη απόφαση της Βουλής. Συγκεκριμένα ο «δημοκρατικός» συναγερμός, κατέθεσε πρόταση «μεταφοράς» της αρμοδιότητας για εγκύκλιους στα σχολεία στον εκάστοτε Υπουργό Παιδείας. Η πρόταση αυτή ήρθε μετά από διαμαρτυρία του κατοχικού ηγέτη και αποχώρησή του από τις συνομιλίες της ντροπής. Ο ίδιος δήλωσε επίσης πως για να επαναρχίσουν οι λεγόμενες συνομιλίες πρέπει η ελληνοκυπριακή πλευρά να διορθώσει τη «λάθος» απόφαση της Βουλής για αναφορά στο Ενωτικό Δημοψήφισμα. Από την πλευρά του ο κύριος Αβέρωφ με τη συμπαράσταση του ¨αντιφασίστα¨ Άντρου Κυπριανού, ενέδωσαν αμέσως στις απειλές και συνέβαλαν στη διαγραφή της μνήμης ενός γεγονότος -σταθμού στην ιστορία μας.

Η πρόταση βέβαια πέρασε πλειοψηφικά καθώς υποστηρίχτηκε από το ενιαίο ΔΗΣΑΚΕΛ. Οι δημοκράτες δηλαδή κατέθεσαν μια φασιστική πρόταση για να αναιρέσουν τη δημοκρατική απόφαση της Βουλής και οι αυτοαποκαλούμενοι ¨αντιφασίστες¨ την υπερψήφισαν. Τα όσα βέβαια συνέβησαν στη σημερινή συνεδρία, τραγικά και ντροπιαστικά. Αφορμή των συμβάντων ήταν οι δηλώσεις του βουλευτή του Ε.ΛΑ.Μ Λίνου Παπαγιάννη ο οποίος χαρακτήρισε τους βουλευτές του ΔΗΣΑΚΕΛ μειοδότες και προδότες. Αυτοί με τη σειρά τους αντέδρασαν, με τους βουλευτές του δησυ να αποχωρούν από τη συνεδρία διαμαρτυρόμενοι.

Γελοίες είναι και οι τοποθετήσεις των βουλευτών του ΔΗΣΑΚΕΛ οι οποίοι προσπαθούν να προστατέψουν την αξιοπρέπειά τους, πράγμα βέβαια πρωτάκουστο από ανθρώπους που απ’ ότι φαίνεται, η λέξη αυτή δεν υπάρχει στο λεξιλόγιο τους. Ο κύριος Ζαχαρίας Ζαχαρίου, δήλωσε πως ήταν αντίθετος αρχικά με την εν λόγω πρόταση όμως η συμπεριφορά των υπόλοιπων βουλευτών και συγκεκριμένα κάποιες δηλώσεις του Νικόλα Παπαδόπουλου, τον έκαναν να αλλάξει γνώμη και να την υπερψηφίσει. Ο κύριος Άντρος Κυπριανού από την άλλη και συνεχίζοντας το αντιφασιστικό παραλήρημα, δήλωσε πως η κατάντια ουσιαστικά σε αυτό τον τόπο είναι αποτέλεσμα του εθνικισμού των δύο κοινοτήτων. Συμπλήρωσε επίσης πως ούτε αυτός ούτε το κόμμα του λύγισαν μπροστά στους φασίστες της ελληνοκυπριακής πλευράς και πως δεν θα το πράξουν ούτε απέναντι στον φασίστα Ερντογάν. Πως να λυγίσουν βέβαια αφού ήδη πάνε «με την όπισθεν»!!

Τραγική φιγούρα της όλης υπόθεσης όμως είναι ο Φούλης. Πρόκειται για τον προβαταρχηγό, το βοσκό του ΔΗΣΑΚΕΛ, κύριο Αβέρωφ Νεοφύτου, του οποίου οι δηλώσεις μόνο γελοίες μπορούν να χαρακτηριστούν. Δήλωσε πως δεν ανέχεται από κανένα να τον χαρακτηρίζει προδότη και πως δεν υπολείπεται εθνικής συνείδησης από κανένα πολίτη. Όντως δεν υπολείπεται εθνικής συνείδησης ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑ ΤΟΥΡΚΟ ΠΟΛΙΤΗ ούτε αυτός, ούτε οι ακόλουθοί του. Αν δεν ανέχεστε κύριε Φούλη να σας αποκαλούν προδότες, είτε αλλάξτε τη συμπεριφορά σας, είτε αλλάξτε χώρα. Οι συμπεριφορές και οι πράξεις αυτές μόνο προδοτικές μπορούν να χαρακτηριστούν για τον Ελληνισμό της Κύπρου και αφού συνειδητά πράττετε, συνειδητά δεχτείτε και τους ανάλογους χαρακτηρισμούς. Το μόνο θετικό των δηλώσεων του κυρίου Φούλη, είναι πως παραδέχτηκε για πρώτη φορά ότι τέθηκε η πρόταση αυτή «για εκπαιδευτικούς λόγους ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΕΙ ΑΛΛΟΘΙ Ο ακκιντζί». Η τοποθέτηση του κυρίου Φούλη ήταν και η καταληκτική μιας σειράς τοποθετήσεων.

Άξιο αναφοράς είναι και η δήλωση του πλέον προδότη βουλευτή του «Ακελικού Συναγερμού», Νίκου Τορναρίτη. Ο φανατικός υποστηριχτής της πατριωτικής δεξιάς, ο άνθρωπος που καθόταν στο λιμάνι της Κερύνειας και ανέβαζε φωτογραφίες στο διαδίκτυο, ο άνθρωπός που για χάρη του κόμματος υποστήριξε την διδασκαλία τουρκοκυπριακής λογοτεχνίας στα σχολεία, με κείμενα κιόλας που χαρακτηρίζουν τον πολιτισμό μας ως δημιούργημα ενός Θεού από κοπριά, δήλωσε πως τυφλώσαμε τους μαθητές από το φανατισμό και την κομματοκρατία. Όντως έχει δίκαιο. Και οι μαθητές αλλά και γενικά η νεολαία έχει τυφλωθεί. Ειδικά από την κομματοκρατία. Είναι αδιανόητο όμως να ακούγονται αυτές οι κατηγορίες από έναν από τους ηθικούς αυτουργούς της κατάντιας αυτής. Έναν από τα μεγαλύτερα κομματόσκυλλα που κατέχουν έδρα στο κυπριακό κοινοβούλιο.

Μετά τις εντάσεις, την ολιγόλεπτη διακοπή και τις τοποθετήσεις βουλευτών, η εν λόγω πρόταση τέθηκε προς ψήφιση. Δυστυχώς με το πέρας της ψηφοφορίας, καταγράφτηκε ακόμα μια μαύρη σελίδα στην ιστορία μας. Η πρόταση υπερψηφίστηκε με 30 ψήφους υπέρ και 20 κατά, αναιρώντας τη μνήμη του αγώνα των προγόνων μας για Αυτοδιάθεση και Ένωση με τη μητέρα Ελλάδα. Για όσους διερωτώνται πώς πέρασε, αφού την προηγούμενη φορά υπερψηφίστηκε η πρόταση για ολιγόλεπτη αναφορά στο εν λόγω ιστορικό γεγονός μέσω εγκυκλίου, να θυμίσουμε πως ο ΔΗΣΥ στην εν λόγω πρόταση είχε τηρήσει αποχή.

Η χθεσινή συνεδρία, μια από τις πιο σημαντικές των τελευταίων χρόνων, εκτός από το ότι ανέδειξε το πραγματικό πρόσωπο των κυβερνώντων, είχε και πολλή απήχηση από διαμαρτυρομένους. Ο μόνος που χάρηκε με το αποτέλεσμα της χθεσινής συνεδρίας, είναι ο εγκάθετος της Τουρκίας στην Κύπρο, Μουσταφά Ακκιντζί, αφού σε δηλώσεις του μετά το πέρας, εμφανίστηκε ικανοποιημένος με την απόφαση αυτή. Ήταν εξάλλου προσωπικό του αίτημα η διαγραφή της μνήμης.

Εμείς με τη σειρά μας, θέλουμε να υπενθυμίσουμε για ακόμα μια φορά πως όσα τραγελαφικά συμβαίνουν στην ιδιαίτερή μας πατρίδα, συμβαίνουν εξαιτίας της επιμονής των κυβερνώντων για λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Συμβαίνουν επειδή εδώ και πάρα πολλά χρόνια, οι κυβερνώντες υποκύπτουν στις παράλογες απαιτήσεις της Τουρκίας, ΑΝΑΝγνωρίζουν το ψευδοκράτος μέσω των διακοινοτικών συνομιλιών και προσπαθούν να το νομιμοποιήσουν, προσπαθούν να παραγράψουν τα τετελεσμένα της εισβολής, προσπαθούν να μας κάνουν να ξεχάσουμε την ιστορία. Για άλλη μια φορά θέλουμε να θυμίσουμε στα αρνιά των κομμάτων πως είναι καιρός σαν λαός να ξυπνήσουμε. Είναι καιρός να κοιτάξουμε το συμφέρον της Κύπρου μας και να σταματήσουμε να αγωνιζόμαστε για ικανοποίηση ξένων συμφερόντων. Οι Ήρωες μας που είναι θαμμένοι στα ιερά χώματα της πατρίδας μας δεν μπορούν να φτύσουν τους προδότες που μας κυβερνούν, που ούτε αυτό τους αξίζει αφού ούτε για φτύσιμο δεν είναι. Μπορούμε όμως εμείς, μπορεί ο λαός, μπορεί η κοινωνία. Φτύστε τους λοιπόν και αλλάξτε πορεία. Ταχθείτε κι εσείς ενάντια στα φασιστικά και ιμπεριαλιστικά σχέδια της Τουρκίας και τις απειλές της. Ανασηκώστε το ανάστημα και συμβάλετε κι εσείς στην προσπάθεια για «αποτίναξη του τουρκικού ζυγού». «Με τη βοήθεια του Θεού, με πίστην εις τον τίμιον αγώνα μας..»

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Από το μυστικό δείπνο, στο δείπνο του ξεπουλήματος

Μετά τους εορτασμούς και τις εκδηλώσεις μνήμης και τιμής του ενδοξότερου αγώνα της σύγχρονης ελληνικότατης κυπριακής ιστορίας, ο ΠτΔ πέταξε τη μάσκα και συνέχισε τις προσπάθειες ξεπουλήματος του νησιού. Πιο συγκεκριμένα, ΠτΔ και κατοχικός ηγέτης δείπνησαν χθες στο Λήδρα Πάλας, υπό την επίβλεψη του Έσπεν Μπαρθ Έιντε.

Στόχος του δείπνου ήταν η σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ των δύο πλευρών σε μια προσπάθεια επανέναρξης των συνομιλιών. Το δείπνο κράτησε περίπου τέσσερις ώρες όμως δεν είχε ουσιαστική κατάληξη. Η τ/κ πλευρά προσπάθησε να θέσει στο τραπέζι το «θεσμό των Μ.Ο.Ε.» (Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης), σε μια προσπάθεια να τεθούν κάποιοι όροι όσον αφορά τις αποφάσεις και κινήσεις κάθε κοινότητας (χρονοδιαγράμματα). Συζητήθηκε επίσης η μεθοδολογία που θα ακολουθηθεί στις διαπραγματεύσεις, ενώ η καθυστέρηση στην ολοκλήρωση του δείπνου φαίνεται να προέκυψε εξαιτίας της επαναφοράς του ζητήματος κατάργησης της τροπολογίας για το Ενωτικό Δημοψήφισμα από τον τ/κ ψευδοηγέτη. Παρόλα αυτά φαίνεται πως το θέμα αυτό έχει πάρει ήδη το δρόμο του, αφού την ερχόμενη Παρασκευή θα ανέβει το τελευταίο κομμάτι της τραγωδίας, με τον εξευτελισμό της Βουλής των Αντιπροσώπων από το φασισμό του ΔΗΣΑΚΕΛ.

Σε κοινό ανακοινωθέν μετά το δείπνο, ο εκπρόσωπος των Ηνωμένων Εθνών δήλωσε πως δεν επιτεύχθηκε κάποια συμφωνία για επανέναρξη του διαλόγου, όμως θα συνεχιστούν οι προσπάθειες. Ο κ. Ακκιντζί από την πλευρά του παρουσιάστηκε αισιόδοξος, αφού όπως δήλωσε μετά το πέρας του δείπνου, η λύση είναι εφικτή εντός δύο μηνών εφ’ όσον υπάρξει η θέληση. Γινόμαστε ξανά θεατές στο ίδιο σκηνικό, όπου ξαναστήνεται ο ιστός της αράχνης του καλού και ελπιδοφόρου κλίματος στις διαπραγματεύσεις. Οι Τούρκοι διαιωνίζουν το κυπριακό και αυτό είναι προς δικό τους όφελος και μόνο. Η Κυπριακή Δημοκρατία έχει καταντήσει κομπάρσος στην όλη διαδικασία, μέσω των επανειλημμένων υποχωρήσεων, της ανύπαρκτης στρατηγικής  και πολιτικής βούλησης.

Τραγική και η εικόνα της μειοδοτικής οργάνωσης «Δικοινοτική Πρωτοβουλία Ειρήνης – Ενωμένη Κύπρος» , η οποία σε καμία περίπτωση δεν προάγει την ειρήνη και τη συμφιλίωση αλλά ούτε και κατανοεί τη ζημιά που επιφέρει η δράση της στην πατρίδα μας. Πως μπορεί να συνδυαστεί το πανό που αναγράφει πάνω του « I love Morfou», με τα όσα προνοεί η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία τόσο για τις εδαφικές όσο και για τις πληθυσμιακές αναλογίες στο κάθε συνιστών κρατίδιο, είναι αδιανόητο να το καταλάβει ο κάθε λογικός και νοήμων πολίτης.

Εμείς από την πλευρά μας θέλουμε να καταδικάσουμε τη στάση αυτή του ΠτΔ, καθώς θεωρούμε αδιανόητο τη μια μέρα να βρίσκεται σε εκδηλώσεις μνήμης και τιμής του αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α και των ηρώων μας, που θυσιάστηκαν για την Απελευθέρωση του νησιού και την Ένωση με την Ελλάδα και την επομένη να παρεβρίσκεται σε δείπνο «καλής θελήσεως» με το φερέφωνο του Ερντογάν στο νησί. Η προδοτική στάση του Προέδρου συνεχίζεται μέσω των συνομιλιών της ντροπής και τις υποχωρήσεις που γίνονται «χάριν της λύσης». Ας αφήσει λοιπόν τόσο ο ίδιος όσο και τα κομματικά τσιράκια του ΔΗΣΑΚΕΛ τους υποτιθέμενους πατριωτισμούς και ας πράξουν αυτό που πραγματικά θα ωφελήσει την πατρίδα μας, που δεν είναι άλλο από την απαγκίστρωση από τις συμφωνίες 77-79, την τοποθέτηση του προβλήματος στην ορθή του βάση και τη χάραξη μιας νέας ουσιαστικής στρατηγικής. Πρέπει επιτέλους να ξεφύγουμε από το φαύλο κύκλο της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας και να ακολουθήσουμε το δρόμο των προγόνων μας, το δρόμο της Απελευθέρωσης.

 

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης

Ε.Ο.Κ.Α – 1η Απριλίου 1955

«Με την βοήθειαν τού Θεού, με πίστιν εις τον τίμιον αγώνα μας, με την συμπαράστασιν ολοκλήρου τού Ελληνισμού και με την βοήθειαν των Κυπρίων, αναλαμβάνομεν τον αγώνα διά την αποτίναξιν τού Αγγλικού ζυγού, με σύνθημα εκείνο το οποίον μάς κατέλιπαν οι πρόγονοί μας ως ιεράν παρακαταθήκην: “‘Η τάν ή επί τάς”».   

Έτσι λοιπόν κάποια αμούστακα παιδιά, πριν  62 χρόνια, αποφασισμένοι έχοντας τις αξίες και τα ιδανικά πάνω απ’ όλα, έσπευσαν να ενταχθούν στην Ε.Ο.Κ.Α έτοιμοι να θυσιάσουν ακόμα και την ζωή τους στον βωμό της Πατρίδας, της Τιμής και της Λευτεριάς.

1η Απριλίου 1955 μια μέρα που γεμίζει περηφάνια τον απανταχού Ελληνισμό, μια μέρα που στην θύμησή της μας διαπερνά ρίγος συγκίνησης. Σαν σήμερα ξεκίνησε στην Κύπρο, ο παλλαϊκός ξεσηκωμός του Κυπριακού λαού και ο ένοπλος Εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας της Ε.Ο.Κ.Α. εναντίον των Άγγλων κατακτητών, με στόχο την πολυπόθητη Ένωση της νήσου με την γλυκιά Μάνα Ελλάδα. Μία εξέγερση πού δίκαια χαρακτηρίστηκε σαν ένα από τα πιο επιτυχημένα αντάρτικα όλων των εποχών, και διδάσκεται ως πρότυπο ανταρτικού σε πολλές στρατιωτικές σχολές του κόσμου.
Μετά το δημοψήφισμα του 1950 κατά το οποίο το 97.8% του λαού ψήφισε ενυπόγραφα την Ένωση με την Ελλάδα, ο αγγλικός ζυγός, η καταπίεση και η τρομοκρατία είχαν ενταθεί σε αφάνταστο βαθμό και το μαρτυρικό μας νησί, βαθύτατα ελληνικό από την αυγή της προϊστορίας, ζούσε στιγμές αγωνίας και τρόμου. Πιστοί στις πανάρχαιες παραδόσεις μας, μία δράκα νέων αγωνιστών, με τον αρχηγό τους τον στρατηγό Γεώργιο Γρίβα, τον θρυλικό “Διγενή” και την συμμετοχή όλων, σχεδόν, των κατοίκων του νησιού, ξεκίνησαν ένα τετραετή αγώνα (1955 -1959) πού χαρακτηρίστηκε από απαράμιλλες πράξεις ηρωισμού και αυτοθυσίας. Τριακόσιοι σαράντα αντάρτες νίκησαν ένα στρατάρχη, δύο στρατηγούς και σαράντα χιλιάδες πάνοπλους Άγγλους στρατιώτες.
Όπως έγραψε και ο αιώνιος έφηβος Ευαγόρας Παλληκαρίδης στο τελευταίο του γράμμα, λίγο πριν τον απαγχονισμό του…
«.. Μια φορά κανείς πεθαίνει. Θα βαδίσω χαρούμενος στην τελευταία μου κατοικία. Τι σήμερα τι αύριο; Όλοι πεθαίνουν μια μέρα. Είναι καλό πράγμα να πεθαίνει κανείς για την Ελλάδα. Ώρα 7:30. Η πιο όμορφη μέρα της ζωής μου. Η πιο όμορφη ώρα…».  
Τότε κάποιοι πήραν ανηφοριές, πήραν μονοπάτια, ήθελαν να βρουν τα σκαλοπάτια που οδηγούσαν στην λευτεριά. Τότε αυτοί ήταν ερωτευμένοι με μία ιδέα, ερωτευμένοι με την Ελλάδα. Γι’ αυτούς η ζωή ήταν περιττή μέσα στην σκλαβιά και την καταπίεση του δυνάστη. Γι’ αυτούς δεν είχε αξία το χρήμα και τα υλικά αγαθά.
Σήμερα, 62 χρόνια μετά, βλέπουμε μια ηγεσία ανίκανη να σταθεί επάξια, όπως μας δίδαξαν οι πρόγονοί μας, στο χρέος τους απέναντι στην πατρίδα. Εδώ και 43 χρόνια ζούμε πρόσφυγες στον ίδιο μας τον τόπο, με το 37% του εδάφους μας υπό κατοχή, με την οικονομία μας στο χείλος της καταστροφής και τον Τούρκο εισβολέα να αλωνίζει ανενόχλητος και να διεκδικεί ολοένα και περισσότερα . Η στάση τον πολιτικών μας όλα αυτά τα χρόνια πάγια, σταθερή και άκρως προδοτική αφού συνομιλούν με τον κατακτητή για μια λύση ξεπουλήματος «λύση» Δ.Δ.Ο. Πάτησαν πάνω στην ιδέα της Ένωσης και την συνέδεσαν με κάτι «εθνικιστικό και ακροδεξιό» θέλοντας να την θάψουν για να βολευτούν στην εξουσία που τους παρείχε η κολοβή “ανεξαρτησία” του ’60. Από την άλλη βλέπουμε μια νεολαία που πάντοτε αποτελούσε ορμητήριο κάθε Ελληνικής δόξης να είναι υπνωτισμένη και βυθισμένη στη καλοπέραση, αδιάφορη για τα όσα συμβαίνουν στον τόπο μας. Είναι κρίμα και άδικο τόσες θυσίες να πάνε χαμένες. Οι θυσίες τους περιμένουν δικαίωση, οι ήρωες μας περιμένουν να τους τιμήσουμε όπως πραγματικά τους αξίζει και αυτό δεν θα γίνει ούτε μέσα από εκδηλώσεις, ούτε μέσα από λόγια και επαίνους αλλά μέσα από τις πράξεις μας, μέσα από τους αγώνες που καλούμαστε να δώσουμε για το μαρτυρικό μας νησί. Εμείς ακολουθούμε πιστά αυτά που είπε ο Αρχηγός Διγενής στην τελευταία του προκήρυξη…
“Με την κατάπαυσιν του μαχητικού αγώνος, η αποστολή σου δέν ετελείωσε. Τώρα αρχίζει ειρηνικός αγών διά την αξιοποίησιν όλων εκείνων, που απεκτήσαμεν με αίμα….” Ε.Ο.Κ.Α. ο Αρχηγός Διγενής

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Μόδεστος Παντελή – Ο πρώτος νεκρός

Ο Μόδεστος Παντελή γεννήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου το 1923, στο Λιοπέτρι της επαρχίας Αμμοχώστου. Είναι ο πρώτος νεκρός ήρωας του Εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α. Έχασε τη ζωή του από ηλεκτροπληξία σε αποστολή της Οργάνωσης.
Ο ήρωας φοίτησε στο δημοτικό σχολείο Λιοπετριού μέχρι την τρίτη τάξη και μετά συνέχισε τις αγροτικές ασχολίες της οικογένειας του όντας γεωργός. Στον αγώνα εντάχθηκε αφού πρώτα έδωσε τον όρκο για απελευθέρωση και οργανώθηκε στο Ε.Μ.Α.Κ (Εθνικό Μέτωπο Απελευθέρωσης Κύπρου- αρχική ονομασία της Ε.Ο.Κ.Α.), το Φεβρουάριο του 1955. Μάλιστα, το παράδειγμα του ακολούθησαν όλα τα αδέρφια του. Μπήκε στην ομάδα του Αυξεντίου μαζί με κάποιους συγχωριανούς του. Έτσι άρχισαν να ετοιμάζονται για ένοπλη δράση μέχρι την έναρξη του αγώνα.
Στις 31 Μαρτίου προς 1η  Απριλίου, ο Μόδεστος Παντελή μαζί με τον Ανδρέα Κάρυο με οδηγία της Οργάνωσης, ανέλαβαν να βραχυκυκλώσουν το σύστημα παροχής ρεύματος για την περιοχή Αμμοχώστου. Με ένα χοντρό σκοινί, το οποίο είχαν ενώσει με μια αλυσίδα και στο οποίο έδεσαν από τη μια άκρη του μία πέτρα, προσπάθησαν να το περάσουν πάνω από τα ηλεκτρικά καλώδια ούτως ώστε να επιτύχουν τη συσκότιση της περιοχής. Σκοπός της συσκότισης ήταν να μπορέσει η Οργάνωση να ρίξει τις πρώτες βόμβες σημαίνοντας την έναρξη του αγώνα. Αυτή όμως η αποστολή ήταν μοιραίο να έχει την πρώτη απώλεια αγωνιστή της Ε.Ο.Κ.Α. Ο Μόδεστος Παντελή μετά από μερικές μάταιες προσπάθειες ανέβηκε στους ώμους του Ανδρέα Κάρυου. Τότε εξαιτίας των αποτυχημένων προσπαθειών τους το σκοινί είχε ήδη βρεχτεί από τα βρεγμένα χόρτα και αυτό οδήγησε στον ακαριαίο θάνατο του Μόδεστου Παντελή από ηλεκτροπληξία. Υπάρχουν ερμηνείες που ισχυρίζονται μάλιστα ότι, τα τελευταία λόγια του ήρωα στο συναγωνιστή του ήταν “τη γυναίκαν τζιαι τα παιθκιά μου…”.
Συγκλονιστική είναι η μαρτυρία της γυναίκας του ήρωα, κ. Αποστολούς, η οποία σε ηλικία 25 χρονών έμεινε χήρα με 2 παιδία στην αγκαλιά για να τα μεγαλώσει.

«Την ημέραν που εγίνην η μάχη του αχυρώνα και το Λιοπέτρι εσούζετουν που τις πόμπες και εππέφταν οι σφαίρες σιονωτές, τα μωρά μου ετρέμαν. Μα εγώ που μέσα μου σκεφτόμουνα τον Μόδεστον και έλεγα πως ο σπόρος που έριξε στον αγώνα ήτουν καλός. Τζιαι με τέτοια παλικάρια, θα ερχόταν η ώρα να φύουν οι Εγγλέζοι».

Ο Μόδεστος Παντελή με πάσα σοβαρότητα και υπευθυνότητα, ανέλαβε με το συναγωνιστή του Ανδρέα Κάρυο, μια επικίνδυνη αποστολή για το καλό του αγώνα και της πατρίδας. Θυσίασε ότι πολυτιμότερο είχε, χωρίς να διστάσει ούτε στιγμή εις το όνομα της Ελευθερίας και της Ένωσης με τη μητέρα Ελλάδα. Εμφανώς επηρεασμένοι από τα λόγια της κ. Αποστολούς, συνεχίζουμε τον αγώνα που ξεκίνησε ο δικός της Μόδεστος για απελευθέρωση της Κύπρου μας και την εκπλήρωση του προαιώνιου πόθου των Ελλήνων του νησιού για Ένωσιν και μόνο Ένωσιν.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης