Παράδοση πρώτων τόμων για Φάκελο της Κύπρου

Στις 24.10.2018 παραδόθηκαν οι πρώτοι τέσσερις τόμοι του «Φακέλου της Κύπρου» από τον Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων, Νίκο Βούτση, στο πρόεδρο, Προκόπη Παυλόπουλο και εν συνεχεία στο πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα και στους αρχηγούς των κομμάτων. Χθες, παραδόθηκαν από τον Πρόεδρο της Βουλής της Κύπρου, Δημήτρη Συλλούρη, στους βουλευτές της ΚΔ και αναρτήθηκαν στην ιστοσελίδα της Βουλής, έτσι ώστε να είναι προσβάσιμοι για όλους του πολίτες.

Συγκεκριμένα, ο Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, Νίκος Βούτσης, αναφέρει ότι «με την δημοσιοποίηση του περιεχομένου του Φακέλου της Κύπρου ικανοποιεί το καθολικό διαχρονικά αίτημα των πολιτών της Ελλάδας και της Κύπρου, αλλά και του πολιτικού κόσμου των δύο χωρών, για άμεση και ανεμπόδιστη πρόσβαση στην ιστορική αλήθεια». Αυτό δεν είναι αληθές, καθώς το αίτημα του λαού είναι να λάμψει η αλήθεια και δυστυχώς με τον τρόπο που ακολουθείται η διαδικασία, δεν πιστεύουμε ότι αυτό θα πραγματοποιηθεί. Αντιθέτως, φαίνεται πως η αληθοφάνεια που διαφημίζουν είναι επιλεκτική και πως τα γεγονότα που σημάδεψαν την προδοσία του 1974, δεν θα δουν ποτέ το φως της δημοσιότητας.

Επιπλέον, δήλωσε ότι «Η Κύπρος είναι τραύμα για τον εθνικό κορμό και πρέπει να γνωρίζουμε τι έγινε. Είναι αρχή, πρέπει να δημοσιοποιούνται όλα όσα αφορούν εσφαλμένους χειρισμούς εθνικών θεμάτων. Πρέπει να είναι ενημερωμένη η κοινή γνώμη για εκείνους που χειρίστηκαν τις υποθέσεις». Επίσης, κύριε Βούτση, είναι σημαντικό οι επιδικαστές που θα δικάσουν αυτούς που χειρίστηκαν τα εθνικά θέματα, να αντιμετωπίζουν την κατάσταση αμερόληπτα, κάτι που δεν ισχύει στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Ο «Φάκελος της Κύπρου» θα αντιστοιχεί σε 33 τόμους των οποίων οι τέσσερις έχουν δημοσιοποιηθεί  σε βιβλιοδεσίες των 600 σελίδων ενώ στην συνέχεια θα γίνει και η δημοσιοποίηση των υπολοίπων. Οι τόμοι περιλαμβάνουν τα πορίσματα της ελληνικής και κυπριακής Βουλής αλλά και τις καταθέσεις των έντεκα πρώτων μαρτύρων.

Ως Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης παρατηρούμε με πάση επιφύλαξη τα τεκταινόμενα όσον αφορά την δημοσιοποίηση του «Φακέλου της Κύπρου». Είμαστε επιφυλακτικοί καθώς οι προπαγάνδες των κομμάτων δημιουργήθηκαν με κύριο συστατικό την απόκρυψη της αλήθειας. Η δημοσιοποίηση επομένως των γεγονότων, εξ ολοκλήρου, ίσως φέρει στην επιφάνεια σκοτεινά σημεία που θα στιγματίσουν άτομα σημαντικά για την πολιτική σκηνή του τόπου. Γι’ αυτό τον λόγο είμαστε επιφυλακτικοί ως προς την ανιδιοτέλεια της δημοσιοποίησης της αλήθειας καθώς και την ολοκλήρωση της διαδικασίας. Επίσης, ο παραγκωνισμός της Δικαστικής Εξουσίας από την όλη διαδικασία, καθιστά το πόρισμα που θα εξαχθεί από τα δεδομένα, ακόμα πιο αμφίβολο. Κατά πάσα πιθανότητα, η αλήθεια θα μείνει καλά κρυμμένη στα άδυτα της Βουλής, διότι πολιτικές καριέρες έχουν χτιστεί πάνω στις προδοσίες του ‘74. Η κομματοκρατία, επικρατεί στην πολιτική σκηνή του τόπου μετά την εισβολή και δυστυχώς, από τα τραγικά γεγονότα που σημάδεψαν και σημαδεύουν την πατρίδα μας, κάποιοι επωφελούνται εις βάρος του εθνικού συμφέροντος. Επομένως, όσο και αν ευχόμαστε να αποκαλυφθούν οι πραγματικοί υπαίτιοι της εισβολής, είμαστε πεπεισμένοι ότι η πραγματική ροή των γεγονότων δεν θα αποκαλυφθεί.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης

Advertisements

Ξανά προκλητικός ο Τσαβούσογλου

Σε νέες προκλητικές δηλώσεις προέβη ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, λέγοντας πως «Η Κύπρος δεν είναι απελπισμένη» εννοώντας βέβαια το ψευδοκράτος αναφορικά με τις προσπάθειες εξόρυξης του φυσικού πλούτου από την Κυπριακή Δημοκρατία.

Η ομιλία του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών πραγματοποιήθηκε με αφορμή το συνέδριο στη Σακάρια της Τουρκίας με θέμα «Το όραμα της Τουρκίας στην εξωτερική πολιτική τη νέα εποχή», όπου και ανάφερε «στην περιοχή μας υπάρχουν πολλές συμφωνίες που πάγωσαν, όπως το Καραμπάχ, στην Κριμαία, ωστόσο υπάρχει και η Κύπρος μας».

Πιο συγκεκριμένα, ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου ισχυρίζεται πως «Εμείς στην Κύπρο κάνουμε ειλικρινή βήματα αλλά βλέπουμε ότι η Ελληνοκυπριακή πλευρά δεν είναι έτοιμη να ζήσει από κοινού, δεν είναι έτοιμη να κάνει διαμοιρασμό, δεν είναι έτοιμη να διαμοιραστεί την εξουσία. Τώρα στα λόγια αποδέχεται ότι οι τ/κ έχουν δικαιώματα στα αποθέματα ενέργειας του νησιού. Όταν όμως λέμε έλα να το εφαρμόσεις και να το θέσεις υπό εγγύηση, κάνει μονομερή βήματα. Κι εμείς τώρα πήραμε την πλατφόρμα μας και ξεκινήσαμε την γεώτρησή μας. Τώρα και το Μπαρμπαρός είναι στην περιοχή. Η Κύπρος δεν είναι απελπισμένη. Και δεν θα επιτρέψουμε σε κανένα να παραβιάσει την ΑΟΖ της Τουρκίας»

Παράλληλα προσθέτει «θα πρέπει να συνεχίσουμε να προσπαθούμε για μια μόνιμη λύση στο Κυπριακό. Αλλά πλέον πρέπει να ξεκαθαρίσει γιατί και πώς θα διαπραγματευτούμε. Χωρίς να συμφωνήσουμε από πριν, μόνο και μόνο για να γίνεται λόγος διαπραγματεύσεων, το να ξεκινήσουμε διαδικασία σημαίνει μόνο χάσιμο χρόνου. Πλέον στη νέα Τουρκία δεν έχουμε χρόνο να χάνουμε. Θα υπάρξει αποτέλεσμα. Πρέπει να κάνουμε βήματα που θα είναι επικεντρωμένα στη λύση».

Οι δηλώσεις του υπουργού εξωτερικών της Τουρκίας δείχνουν ξεκάθαρα ότι η Τουρκία θα ακολουθήσει την σταθερή της γραμμή για εκτουρκισμό της Κύπρου. Δεν σκοπεύουν σε καμιά περίπτωση να αναγνωρίσουν τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και όχι μόνο δεν την αναγνωρίζουν αλλά και παραβιάζουν καθημερινά τα χωρικά ύδατα, τον εναέριο χώρο και τις οποιεσδήποτε ενέργειες γίνονται για την εξόρυξη του φυσικού μας πλούτου.

Οι Τούρκοι καθημερινά προσπαθούν με κάθε τρόπο να ισχυροποιήσουν την παρουσία τους στην περιοχή αλλά και ευρύτερα. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τη δική μας πλευρά, που εγκληματικά αδιαφορεί για τα τεκταινόμενα στην περιοχή και συνεχίζει να ακολουθεί την ίδια γλυκανάλατη πολιτική που μας έφερε σε αυτή τη θέση. Με αυτό τον τρόπο ερχόμαστε όλο και περισσότερο σε πιο μειονεκτική θέση, που αυτό οδηγεί στην διάλυση των ισορροπιών μεταξύ των δύο πλευρών.

Ως Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης, παρακολουθώντας επί τακτικής βάσεως τις εξελίξεις στην περιοχή καταβαλλόμαστε από αίσθημα ανησυχίας για τα γεγονότα που θα ακολουθήσουν αλλά και για αποφυγή τετελεσμένων στην περιοχή. Καλούμε τους υπεύθυνους λοιπόν, όπως αντιμετωπίσουν με σοβαρότητα την κατάσταση και να ενδυναμώσουν τις σχέσεις μεταξύ Αθήνας και Λευκωσίας. Τόσο στρατιωτικά όσο και πολιτικά. Η Ελλάδα και Κύπρος δεν μπορούν να μην συμβαδίζουν σε ένα κοινό πλαίσιο που στόχο θα έχει την Εθνική κυριαρχία του Ελληνισμού στην περιοχή.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης

Κάποιος να μαζέψει τον Αβέρωφ

Μια ακόμα από τις πολλές συναντήσεις με «αξιωματούχους» του ψευδοκράτους διεξήγαγε ο Πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού, Αβέρωφ Νεοφύτου. Συναντήθηκε στις 25 Οκτωβρίου, παρέα με αντιπροσωπεία του κόμματος του, με αντιπροσωπεία του «Κόμματος Κοινοτικής Δημοκρατίας» των κατεχομένων, υπό την ηγεσία του «προέδρου του κόμματος», Τζεμάλ Οζγιγίτ, στα γραφεία του «ΚΚΔ» στα κατεχόμενα.

Φαίνεται το έχει γούρι ο «κύριος» Αβέρωφ να επισκέπτεται τα κατεχόμενα μια στο τόσο. Πρώτα το κάνει για να υποσχεθεί στους εγκλωβισμένους, ότι θα αγωνιστεί για να απελευθερώσει την πατρίδα μας και μετά το κάνει για να διαβεβαιώσει τους ψηφοφόρους του κόμματος του, ότι δεν σταμάτησε να υποστηρίζει τη λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, παρέα με «κομματάρχες» των κατεχομένων. Εύκολα κάποιος μπορεί να αντιληφθεί το οξύμωρο σχήμα που εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας.

Σε δηλώσεις του μετά την συνάντηση ανέφερε συγκεκριμένα, «Χαίρομαι γιατί τόσο το Κόμμα Κοινοτικής Δημοκρατίας όσο και ο ΔΗΣΥ επαναβεβαιώνουμε τη θέση μας στην επιδίωξη μιας λειτουργικής λύσης του Κυπριακού στη βάση των ψηφισμάτων του ΟΗΕ, των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας και των συμφωνιών κορυφής για μια διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία με μια κυριαρχία, μια διεθνή προσωπικότητα, μια ιθαγένεια».

Κύριε Αβέρωφ, φάσκετε και αντιφάσκετε! Δεν υπάρχει λειτουργική λύση ΔΔΟ. Το δικαίωμα βέτο που παρέδωσε το κόμμα σας στους τ/κ μπορεί να παραλύσει οποιαδήποτε λειτουργία της Δημοκρατίας. Και αν τοποθετηθεί το ζήτημα στη βάση των ψηφισμάτων του ΟΗΕ, που δηλώνουν ξεκάθαρα ότι αποτελεί πρόβλημα εισβολής και κατοχής, τότε εσείς δεν θα έπρεπε να μεταβαίνετε στα κατεχόμενα και να συζητάτε με αξιωματούχους του κατοχικού καθεστώτος. Επίσης, δεν υπάρχουν συμφωνίες κορυφής, μεταξύ ενός εκλεγμένου Προέδρου κράτους και ενός αποσχισθέντα κατοχικού ηγέτη. «Συμφωνίες» βέβαια, που σύμφωνα με έγγραφα του Foreign Office, που βγήκαν στη δημοσιότητα το 2011, αποτελούν απλά κατευθυντήριες γραμμές.

Ακολούθως, ο κ. Αβέρωφ, αρνήθηκε ότι συζητείται η λύση «χαλαρής ομοσπονδίας» και ότι το μόνο που συζητείται είναι η ΔΔΟ. Αλλά, το κόμμα του ευνοεί μια εκχώρηση ορισμένων εξουσιών στα συνιστώντα κρατίδια «εφόσον αυτή δεν επηρεάσει το ενιαίο κράτος, την μια διεθνή προσωπικότητα, την μια ιθαγένεια και την μια κυριαρχία». Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε δηλαδή! Γιατί είχατε επί ένα μήνα μια υποτιθέμενη «κόντρα» με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, όταν έρχεστε τώρα να επιβεβαιώσετε ότι θα αποδεχτείτε μια τέτοια λύση και όπως θέλετε ας την ονομάσετε; Η ουσία είναι ότι αποδέχεστε τη βάση της λύσης και την παροχή περισσότερων εξουσιών στα συνιστώντα κρατίδια, άρα ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ, ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΜΙΑ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ.

Δηλώσεις έκανε και ο τ/κ «κομματάρχης» και ακολούθησε την περπατημένη. Ανέφερε το κοινό ανακοινωθέν των δύο «ηγετών», εννοώντας τον νόμιμα εκλεγμένο Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Νίκο Αναστασιάδη και τον παράνομο κατοχικό τ/κ «ηγέτη», Μουσταφά Ακκιντζί και ότι αυτό προωθεί την ΔΔΟ ως τη μόνη λύση για το Κυπριακό. Εξέφρασε επίσης την πεποίθηση ότι δεν πρέπει κανείς να ξεφεύγει από το Πλαίσιο του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, και ότι οι δύο πλευρές δεν είναι «ρεαλιστικό» να αναζητούν άλλες λύσεις. Με λίγα λόγια, ένας τ/κ ηγέτης, επανέλαβε τις πάγιες θέσεις τις Τουρκίας, τις οποίες ενστερνίζεται απόλυτα ο ηγέτης της «πατριωτικής δεξιάς», κύριος Αβέρωφ Νεοφύτου.

Φτάνοντας στο σημαντικότερο κομμάτι, για τους τ/κ, τους φυσικούς πόρους, ο Οζγιγίτ, ανέφερε ότι είναι «πολύ σημαντικό να έχουν καταλυτικό ρόλο, μέσω της από κοινού χρήσης τους». Στον Οζγιγίτ και στον κάθε Οζγιγίτ, απαντάμε με τον ίδιο τρόπο. Δικαίωμα στον φυσικό πλούτο της Κυπριακής Δημοκρατίας, έχει οποιοσδήποτε ΝΟΜΙΜΟΣ πολίτης της αναγνωρίζει ότι στο νησί επικρατεί ΜΙΑ κυριαρχία από την Κυπριακή Δημοκρατία. Κανένα άλλο ΠΑΡΑΝΟΜΟ μόρφωμα που εγκαθιδρύθηκε μετά από εισβολή, μετά από σφαγές, που προσφυγοποίησε χιλιάδες Έλληνες της Κύπρου, δεν έχει δικαιοδοσία να ασκεί κυριαρχία, αφού αντιτίθεται στον Καταστατικό Χάρτη και στα Ψηφίσματα του ΟΗΕ.

Ως Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης, θεωρούμε ότι το να επαναλάβουμε ότι καταδικάζουμε τις αντεθνικές συναντήσεις του Αβέρωφ με τους «αξιωματούχους» του κατοχικού μορφώματος είναι δεδομένο. Τα Κυπριακά αντεθνικά κοινοβουλευτικά κόμματα μετατράπηκαν σε κοινοβουλευτικά καρκινώματα, που μόνο κακό μπορούν να προκαλέσουν στην κατεχόμενη πατρίδα μας. Ο «κύριος» Αβέρωφ, έχει μάθει να ελίσσεται και να εξελίσσεται από τη μια σε «πατριώτη με τις φουστανέλες» και από την άλλη σε ραγιά, που εξυπηρετεί τους σκοπούς του πασά του. Αβέρωφ Νεοφύτου, θα έπρεπε ΝΑ ΝΤΡΕΠΕΣΑΙ κάθε φορά που φοράς την πατριωτική σου ενδυμασία και το παίζεις μέγας πατριώτης, αλλά γνωρίζεις ότι οι σκοποί που εξυπηρετείς αντιτίθενται στο μέγα ιδεώδες του πατριωτισμού. Κατανοήστε επιτέλους εκεί στο ΔΗΣΥ ότι όταν δεν αναγνωρίζεις κάποιον, δεν κάνεις συναντήσεις μαζί του, δεν επιδεικνύεις ταυτότητα για να μεταβείς στα εδάφη που κατέχει παράνομα και ΔΕΝ ΣΥΝΟΜΙΛΕΙΣ ΜΑΖΙ ΤΟΥ, για να λύσεις ένα πρόβλημα που αυτός δημιούργησε. ΠΡΟΔΟΤΕΣ!

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης

Ημέρα μνήμης αγνοουμένων

29 Οκτωβρίου ημέρα μνήμης και τιμής των αγνοουμένων μας από την βάρβαρη εισβολή των τούρκων τον μαύρο Ιούλιο του 1974. Ορίστηκε από την βουλή το 2010 και είναι η μέρα τιμής των άτυχων εκείνων ανθρώπων που έπεσαν στα χέρια των εισβολέων και ποιος ξέρει τι απέγιναν. Οι μανάδες τους και οι συγγενείς τους ακόμα περιμένουν!

Από το 1974, 1619 ανθρώπων αγνοείται η τύχη τους. Σύμφωνα με έγκυρες πηγές οι 613 ήταν πολίτες χωρίς στρατιωτική ιδιότητα, 116 από αυτούς ήταν γυναίκες και αρκετά παιδία. Οι υπόλοιποι υπηρετούσαν την Εθνική Φρουρά είτε σαν κληρωτοί, είτε σαν μόνιμοι αξιωματικοί, είτε έφεδροι Αξιωματικοί και οπλίτες που επιστρατεύθηκαν για να αντιμετωπίσουν την εισβολή των βαρβάρων στο νησί μας. Τα τελευταία χρόνια μειώθηκε ο αριθμός μετά την ανεύρεση μερικών λειψάνων αγνοουμένων, χρησιμοποιώντας την μέθοδο συνταύτισης γονιδίων. Τραγικό παράδειγμα, σε ομαδικό τάφο στην περιοχή Τραχώνι, βρέθηκε και ο μικρότερος αγνοούμενος. Η ανακάλυψη ήταν συγκλονιστική, αφού εντοπίστηκαν τα οστά ενός βρέφους μόλις μερικών μηνών (γεννήθηκε το 1974), που οι Τούρκοι, όπως αποδείχθηκε από μαρτυρίες, πήραν από την αγκαλιά της μάνας του και δολοφόνησαν. Στον τάφο βρέθηκαν επίσης τα οστά της μητέρας του βρέφους, της 11χρονης αδελφής της, της γιαγιάς της, καθώς και τα οστά του πατέρα του βρέφους Ανδρέα Κυριάκου του Κυριάκου.

Μετά από 44 ολόκληρα χρόνια, και αφού προηγήθηκαν συνεχείς εκκλήσεις από Διεθνής οργανισμούς προς την Τουρκία, οι απάνθρωποι εισβολείς αρνούνται πεισματικά να δώσουν οποιαδήποτε στοιχεία των αγνοουμένων αδελφών μας.

Οι συγγενείς των αγνοουμένων στέκονται ακόμη καρτερικά, κρατώντας το λάβαρο του Αγώνα ψηλά ενημερώνοντας τον κόσμο, Έλληνες Κύπριους και τουρίστες, για τα αποτρόπαια εγκλήματα της Τουρκίας, προσπαθώντας να τους αποτρέψουν από το να επισκέπτονται τα κατεχόμενα. Τραγικές φιγούρες του δράματος της Κύπρου όλα αυτά τα χρόνια και από τα λίγα που έμειναν να θυμίζουν ότι είμαστε θύματα παράνομης εισβολής και κατοχής από την τούρκικη θηριωδία, μέσα στο νέοκυπριακό όνειρο. Με μια φωτογραφία στο χέρι και με δάκρια στα μάτια περιμένουν για την μέρα της λύτρωσης.

Είναι χρέος όλων μας να μην ξεχάσουμε και να διεκδικήσουμε αυτά που μας ανήκουν. Η Τουρκία διέπραξε εγκλήματα και κάποια στιγμή πρέπει να πληρώσει. Το δράμα δεν ανήκει μόνο στους συγγενείς εκείνων των ανθρώπων που ζουν ένα Γολγοθά, αλλά σε όλους μας. Είναι χρέος των πολιτικών και των κυβερνήσεων που έχουν την εξουσία να ασχοληθούν επιτέλους με το πραγματικό πρόβλημα του τόπου μας και να πιέσουν την Τουρκία όπως και την διεθνή κοινότητα για την εξακρίβωση της τύχης των αγνοουμένων μας. Είναι καιρός οι πολιτικοί του τόπου μας να θέσουν το Κυπριακό ζήτημα στην σωστή του βάση και να παλέψουν για μια Κύπρο Ελεύθερη και ελληνική.

Ως Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης, δίνουμε υπόσχεση πως από τη δική μας πλευρά, ο Αγώνας για δικαίωση και Απελευθέρωση θα συνεχιστεί. Καμιά υποχώρηση δεν επιτρέπεται σε Εθνικά θέματα, πόσο μάλλον για ανθρώπους, που χάθηκαν λόγω της βαρβαρότητας του Αττίλα. Οι παππούδες μας, οι γιαγιάδες μας, τα παιδιά και τα εγγόνια μας, εδώ και 44 συναπτά έτη αγνοούνται και μόνο μέσω του Αγώνα θα εξακριβωθεί η τύχη τους.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ.  Θεσσαλονίκης

28η Οκτωβρίου – Επέτειος του ΟΧΙ

28 Οκτωβρίου 1940. Τις πρώτες πρωινές ώρες, ο Ιταλός Πρέσβης στην Αθήνα, Εμμανουέλε Γκράτσι,  παραδίδει τελεσίγραφο στον Έλληνα δικτάτορα, Ιωάννη Μεταξά , με το οποίο ουσιαστικά ζητούσε την παράδοση της χώρας. Απαιτούσε ελεύθερη διέλευση του Ιταλικού στρατού προκειμένου αργότερα να  καταλάβει σημεία της Ελλάδας για την κάλυψη αναγκων ανεφοδιασμού και διευκολύνσεων για τις μετέπειτα προωθησης του στην Αφρική.

Μετά τη ιστορική φράση του Ιωάννη Μεταξα «Alors, c’est la guerre»  στον Ιταλό Πρέσβη, που σήμαινε ‘’ΟΧΙ’’ , ουσιαστικά είχαμε την έναρξη του Ελληνοιταλικού πολέμου. Παρακάτω παραθέτουμε απόσπασμα από τα απομνημονεύματα του Ιταλού Πρέσβη Γκράτσι.

«Έχω εντολή κ. πρωθυπουργέ να σας κάνω μία ανακοίνωση και του έδωσα το έγγραφο. Παρακολούθησα την συγκίνηση εις τα χέρια και εις τα μάτια του. Με σταθερή φωνή και βλέποντάς με κατάματα ο Μεταξάς μου είπε: αυτό σημαίνει πόλεμο. Του απήντησα ότι αυτό θα μπορούσε να αποφευχθεί. Μου απήντησε ΟΧΙ. Του πρόσθεσα ότι αν ο στρατηγός Παπάγος…, ο Μεταξάς με διέκοψε και μου είπε: ΟΧΙ! Έφυγα υποκλινόμενος με τον βαθύτερο σεβασμό, προ του γέροντος αυτού, που προτίμησε την θυσία αντί της υποδουλώσεως».

Το περήφανο «ΟΧΙ» του Μεταξά εξέφραζε την άρνηση παράδοσης της χώρας, το Ελληνικό λαϊκό αίσθημα και την άρνηση της υποταγής και της υποδούλωσης στο φασιστικό καθεστώς του Μπενίτο Μουσολίνι. Μετά τη κατάκτηση της Αλβανίας το 1939 και πολλών βρετανικών βάσεων στην Αφρική, επιθυμούσε να ισχυροποιήσει τα συμφέροντα της Ιταλίας στα Βαλκάνια και να κυριαρχήσει στη Μεσόγειο με σκοπό να αποδείξει στους Γερμανούς συμμάχους του άξονα, ότι μπορεί και αυτός να οδηγήσει την Ιταλία σε ανάλογες στρατιωτικές επιτυχίες παρόμοιες του Αδόλφου Χίτλερ.

Ο Ελληνικός στρατός αντεπιτέθηκε και ανάγκασε τον Ιταλικό σε υποχώρηση. Μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου, σχεδόν το ένα τέταρτο του εδάφους της Αλβανίας είχε καταληφθεί από τους Ελληνες .  Ο ελληνικός στρατός, αφού απέκρουσε την ξαφνική επίθεση στα βουνά της Πίνδου, προχώρησε νικηφόρα και μπήκε στη Βόρεια Ήπειρο, όπου οι Έλληνες κάτοικοι τον υποδέχτηκαν ως ελευθερωτή. Οι Ιταλοί επιχείρησαν να αντεπιτεθούν το Μάρτιο του 1941, αντεπίθεση όμως η οποία απέτυχε , παρα μόνο κέρδισαν μικρές εδαφικές  εκτάσεις.

Ο Χίτλερ, βλέποντας ότι οι Ιταλοί παρά τον τελειότερο εξοπλισμό και τις μεγαλύτερες δυνάμεις τους δεν μπορούσαν να κατακτήσουν την Ελλάδα των Ηρωικών αγωνιστών, αποφάσισε να επέμβει ο ίδιος τον Απρίλιο του 1941. Ο στρατός μας, που υπερασπιζόταν το Ρούπελ και τα άλλα οχυρά στα σύνορα με τη Βουλγαρία, αγωνίστηκε ηρωικά. Η Ελλάδα όμως δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει ταυτόχρονα και τους δυο επιδρομείς. Οι Γερμανοί, για να την κατακτήσουν, αναγκάστηκαν να θυσιάσουν διαλεχτά τμήματα του στρατού τους.

Ο ηρωικός αγώνας του ελληνικού στρατού, εκτός από τις μεγάλες απώλειες που προκάλεσε στον Άξονα, ανάγκασε τη Γερμανία να καθυστερήσει την επίθεση της εναντίον της Ρωσίας. Αυτή η καθυστέρηση συνέβαλε στην τελική ήττα των Γερμανών, οι οποίοι, εκτός από την αντίσταση των Ρώσων, είχαν να αντιμετωπίσουν και τον ανυπόφορο ρωσικό χειμώνα.

Όταν οι Γερμανοί κατέλαβαν την Έλλαδα, παραχώρησαν τμήματα της Μακεδονίας και της Θράκης στους συμμάχους τους Βουλγάρους. Την υπόλοιπη χώρα τη μοιράστηκαν με τους Ιταλούς. Στην Ελλάδα ξεκίνησε η τριπλή κατοχή Πείνα και εξαθλίωση μάστιζε το λαό. Τα τρόφιμα ήταν ελάχιστα, αφού τα περισσότερα τα έπαιρναν οι κατακτητές. Η κατάσταση στις πόλεις και κυρίως στην Αθήνα ήταν απελπιστική.

Ο Ελληνικός λαός όμως, δεν έσκυψε το κεφάλι, δε λύγισε. Σύντομα, άρχισε ο ανταρτοπόλεμος εναντίον των κατακτητών στα ελληνικά βουνά. Περιοχές ολόκληρες απελευθερώθηκαν και στην «Ελεύθερη Ελλάδα» που δημιουργήθηκε με τον τρόπο αυτό λειτούργησαν νέοι θεσμοί.
Οι Γερμανοί αντέδρασαν με μανία: φυλάκιζαν, βασάνιζαν, κατάστρεφαν και έκαιγαν πόλεις και ολόκληρα χωριά. Χιλιάδες άνθρωποι αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν. Η απελευθέρωση της Ελλάδας ήρθε  στις 12 Οκτωβρίου 1944. Αργότερα, η Ελλάδα κατάφερε να προσαρτήσει τα Δωδεκάνησα, τα οποία μέχρι τότε ήταν στην ιταλική κατοχή.

Ως Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης τιμούμε και γιορτάζουμε την ηρωική στάση ολόκληρου του Ελληνισμού απέναντι στο φασιστικό καθεστώς του Μουσολίνι και Χίτλερ. Η Ηρωική στάση των Ελλήνων αγωνιστών  και η άρνηση υποδούλωσης στον κατακτητή πρέπει να αποτελεί παράδειγμα και φάρο για την απελευθέρωση της Κύπρου μας και την μετέπειτα Ενωσης μας με τη μητέρα Ελλάδα!


 
Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει,
δεν την σκιάζει φοβέρα καμμιά,
μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνει,
και ξανά προς την δόξα τραβά !!!

 

ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΜΑΣ!  ΖΗΤΩ ΤΟ ΟΧΙ! ΖΗΤΩ Η 28Η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Συναντήσεις Αβέρωφ Νεοφύτου με Τροκάζ και Οζερσάι

Ο Αβέρωφ Νεοφύτου, ύστερα από τη συνάντησή του με τον Πρέσβη της Γαλλίας στην Κύπρο Rene Troccaz, προέβη σε δηλώσεις όπου αναφέρθηκε στις εξελίξεις  στο Κυπριακό και στο άνοιγμα των οδοφραγμάτων.

Ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ, σχολίασε ως θετική εξέλιξη την προγραμματισμένη συνάντηση της Παρασκευής, μεταξύ  του ΠτΔ Νίκου Αναστασιάδη και του Μουσταφά Ακιντζί , ενώ παράλληλα εξέφρασε την επιθυμία του η συνάντηση να μην περιοριστεί στα δύο οδοφραγμάτων που πρόκειται να ανοίξουν.

Έπειτα, ο κ. Νεοφύτου μίλησε για τις αντιδράσεις των πολιτών σχετικά με τη διάνοιξη των οδοφραγμάτων . Κατά τα λεγόμενά του, «Είναι τραγικό. Προτιμούμε την πατρίδα μας μοιρασμένη, μετρώντας οικονομικούς αντίκτυπους. Μετά από 44 χρόνια, δεν έπρεπε να συζητούμε για άνοιγμα ακόμα δύο οδοφραγμάτων, αλλά για το άνοιγμα της λεωφόρου της επανένωσης της πατρίδας μας». Αναφερόμενος και στην ιδέα της χαλαρής ομοσπονδίας δήλωσε ότι μέσα από τη λύση του Κυπριακού πρέπει να δημιουργηθεί ένα ισχυρό κράτος με μία κυριαρχία, μία ιθαγένεια, μία διεθνή προσωπικότητα. Ωστόσο, για το ΔΗΣΥ, χρειάζεται και μία οικονομία, μία κεντρική τράπεζα, ένα νόμισμα, μία ΑΟΖ και ένα FIR. Αυτά τα στοιχεία απαιτούνται για ένα ισχυρό κράτος, το οποίο βάσει της ομοσπονδίας θα συγκεντρώνει την εξουσία η κεντρική κυβέρνηση και περαιτέρω αυτή θα απονέμει εξουσίες στις δύο πολιτείες.

Αντίθετα, στην περίπτωση της συνομοσπονδίας, οι συνιστώσες πολιτείες εκχωρούν εξουσίες στη κεντρική κυβέρνηση. Τόνισε πως η συνομοσπονδία για το ΔΗ.ΣΥ δεν συζητείται. Σχετικά με τις συναντήσεις του με τον ΥΠΕΞ του ψευδοκράτους Κουντρέτ Οζερσάι, αποκάλυψε ότι συνομίλησε δύο φορές μαζί του, ώστε να γνωρίζει τις θέσεις του με τις οποίες διαφωνεί. Τελειώνοντας, απάντησε στο ερώτημα γιατί μιλά για επανένωση και όχι για απελευθέρωση. «Η επανένωση περνάει μέσα από την απελευθέρωση της Κύπρου. Η επανένωση προϋποθέτει να απαλλαχτούμε από την κατοχή και τα τουρκικά στρατεύματα» είπε.

Κατ’ αρχάς, όσον αφορά τα οδοφράγματα, ο κυριότερος λόγος που αντιτασσόμαστε στη διάνοιξή τους είναι η έμμεση αναγνώριση του ψευδοκράτους, εφόσον απαιτείται η επίδειξη ταυτότητας για να εισέλθει κάποιος στα κατεχόμενα. Ειδικότερα, το ένα εκ των δύο οδοφραγμάτων που θα ανοίξει τώρα, αυτό της Δερύνειας, αποτελεί τόπο θυσίας των ηρώων Τάσου Ισαάκ και Σολωμού Σολωμού, αλλά η κυβέρνηση ούτε αυτό δε σεβάστηκε.

Επίσης, η αναφορά στο γεγονός πως όσοι αντιδρούν προτιμούν την πατρίδα μας μοιρασμένη, λογαριάζοντας τις οικονομικές συνέπειες είναι απαράδεκτη. Αν είναι δυνατόν, αυτοί που για να προωθήσουν την ομοσπονδία, έκαναν λόγο ασταμάτητα  για τα οικονομικά της οφέλη να κατηγορούν τους άλλους για κάτι τέτοιο. Σαφέστατα, είμαστε αντίθετοι στην οικονομική ενίσχυση του κατακτητή και συνάμα στην αποδυνάμωση της δικής μας οικονομίας.

Ωστόσο, η στάση  μας αυτή αποσκοπεί στην προστασία της πατρίδας μας και όχι στο μοίρασμά της. Απεναντίας, η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία που στηρίζει το ΔΗΣΥ και η κυβέρνηση Αναστασιάδη, στοχεύει στην υποβάθμιση της Κυπριακής Δημοκρατίας, αφού την εξισώνει με την κοινότητα των «Τουρκοκυπρίων». Επιπρόσθετα, ο διαχωρισμός του κυπριακού εδάφους σε δύο ζώνες (διζωνική) και του πληθυσμού σε δύο κοινότητες (δικοινοτική), αποτελεί ξεκάθαρα μοίρασμα και κατ’ επέκταση διχοτόμηση της Κύπρου.

Είναι αλήθεια, πως ένα κράτος για να καταστεί ισχυρό πρέπει να συγκεντρώνει τα στοιχεία στα οποία αναφέρθηκε ο κ. Νεοφύτου. Οι προϋποθέσεις αυτές όμως, δεν πληρούνται με την ομοσπονδία που προσπαθούν να φέρουν στην Κύπρο. Εκφράζουμε τις σοβαρές μας αμφιβολίες, σχετικά με το κατά πόσον το κυπριακό ομόσπονδο κράτος θα κατορθώσει να καταστεί κυρίαρχο επί της ουσίας, με την Τουρκία να βρίσκεται πίσω από κάθε κίνηση της «τουρκοκυπριακής πολιτείας». Η διχοτόμηση του νησιού διαφαίνεται μέσα και από τη λύση της συνομοσπονδίας την οποία επίσης απορρίπτουμε.

Ταυτόχρονα, καταδικάζουμε τις συναντήσεις του με τον ΥΠΕΞ του ψευδοκράτους. Η κίνηση αυτή εντάσσεται στη σφαίρα της πλάγιας αναγνώρισης του μορφώματος αυτού. Ομοίως, καταδικάζουμε και την τελευταία του αναφορά στην επανένωση ως μέσο για την Απελευθέρωση. Την Απελευθέρωση, ως τη μόνη λύση που θα έπρεπε να διεκδικούμε από πλευράς μας, καθώς μεγάλο τμήμα της πατρίδας μας είναι κατεχόμενο, δεν μπορεί να την  καπηλεύεται ο οποιοσδήποτε για να δικαιολογήσει τη μεταστροφή του κόμματος  του και του ιδίου στην δήθεν επανένωση και την «επαναπροσέγγιση».

Σε καμία περίπτωση δεν επέρχεται η απελευθέρωση με την ΔΔΟ κ. Νεοφύτου. Στις διαπραγματεύσεις για τη λύση με βάση τη ΔΔΟ, δεν έχει ακόμη συμφωνηθεί η αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων, καθώς επίσης η λύση δεν αναγνωρίζει το πρόβλημα ως εισβολής και κατοχής αλλά ως δικοινοτικό. Καταλήγοντας, λοιπόν,  η «επανένωση των δύο κοινοτήτων» στην όποια αποσκοπεί η ΔΔΟ δεν σημαίνει την απελευθέρωση της κατεχόμενης Κύπρου.

Ως ΠΕΟΦ Θεσσαλονίκης, όντας μία παράταξη με κάθετα αντίθετες θέσεις με αυτές του ΔΗΣΥ, δεν θα μπορούσαμε να μην απαντήσουμε στις δηλώσεις του Αβέρωφ Νεοφύτου. Ως νέοι, που έχουμε φάρο για τις ιδέες μας την Απελευθέρωση, δεν ανεχόμαστε να την καπηλεύονται αυτοί που υποστηρίζουν την ρατσιστική λύση της ΔΔΟ. Η Απελευθέρωση αποτελεί τη μοναδική ΔΙΚΑΙΗ λύση στο Κυπριακό ζήτημα. Ο ΠτΔ Νίκος Αναστασιάδης και οι ΜΠΡΟΣΤΙΝΟΙ του είτε συζητούν για ομοσπονδία, είτε για χαλαρή ομοσπονδία ή συνομοσπονδία, θα μας βρίσκουν απέναντί τους. Σε οποιαδήποτε μορφή Ομοσπονδίας εμείς απαντάμε Απελευθέρωση.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης

Η Επέτειος της Σημαίας – 27 Οκτωβρίου

Η πρώτη γαλανόλευκη, με το λευκό σταυρό και το γαλανό φόντο, σχεδιάστηκε, υφάνθηκε, ευλογήθηκε και υψώθηκε στην Μονή Ευαγγελίστριας στη Σκιάθο το 1807, από τον ενδοξότερο οπλαρχηγό της Θεσσαλίας, τον Νικοτσάρα, τον καπετάνιο Γιάννη Στάθα και τον Όσιο Ηγούμενο της Μονής, Νήφωνα. Καθορίστηκε το 1822 μέχρι το 1978 από το Σύνταγμα Επιδαύρου  και είχε το Σταυρό ως σύμβολο της ορθόδοξης πίστης μας. Η Επίσημη σημαία του Ελληνικού κράτους καθιερώθηκε με νόμο στις 21 Δεκεμβρίου του 1978, η «ναυτική», αυτή με τις οριζόντιες λευκές και γαλάζιες γραμμές.

Η μπλε σημαία με το λευκό σταυρό στο κέντρο από το 1832 μέχρι το 1974, χρησιμοποιούνταν στο εσωτερικό της χώρας και η σημερινή σημαία στο εξωτερικό. Το γαλάζιο και το λευκό, συμβολίζουν το γαλάζιο της Ελληνικής θάλασσας και το λευκό των κυμάτων. Έχει πάνω της 9 οριζόντιες γραμμές, οι οποίες αντιστοιχούν στις 9 συλλαβές του συνθήματος της Ελληνικής Επανάστασης, «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ‘Η ΘΑΝΑΤΟΣ». Τέλος ο λευκός σταυρός συμβολίζει την  αφοσίωση των Ελλήνων στην Ορθόδοξη Χριστιανική Πίστη.

Η Ελληνική ιστορία είναι γεμάτη με περιστατικά αγωνιστών που έπεσαν για την προστασία της Ελληνικής Σημαίας, ούτως ώστε να κυματίζει περήφανη και ελεύθερη στα Ελληνικά εδάφη.

Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας δεν έλειψαν τα επαναστατικά κινήματα των υπόδουλων Ελλήνων και κατά τη διάρκεια των εξεγέρσεων τους ύψωναν και από μια σημαία, η οποία ήταν αυτοσχέδια επινόηση του κάθε αρχηγού. Το γεγονός αυτό θεωρείτο φυσιολογικό εφόσον δεν υπήρχε ενιαία κρατική  υπόσταση να επιβάλλει ένα κοινό έμβλημα. Οι περισσότερες από αυτές τις σημαίες είχαν κοινά χαρακτηριστικά αλλά το κυριότερο όλων ήταν ο σταυρός, λόγω του ότι η εκκλησία αποτελούσε τον κυριότερο παράγοντα συσπείρωσης του ελληνικού πληθυσμού επί της Τουρκοκρατίας. Σύντομα ο Σταυρός επιβλήθηκε ως θρησκευτικό και πολιτικό έμβλημα του υποταγμένου έθνους, σε τέτοιο βαθμό ώστε οι κληρικοί έγιναν επικεφαλής εξεγέρσεων χρησιμοποιώντας ως σημαίες τα  ιερά λάβαρα των εκκλησιών τους.

Μετά τη κατάληψη της Τριπολιτσάς, το Σεπτέμβριο του 1821, ο Παπαφλέσσας έκοψε ένα κομμάτι από την εσωτερική πλευρά του ράσου του και ζήτησε από τον οπλαρχηγό Κεφάλα να σχίσει δύο λωρίδες από τη λευκή του φουστανέλα. Με αυτά τα κομμάτια κατασκευάστηκε μια αυτοσχέδια σημαία, η οποία υψώθηκε κάτω από τις κραυγές των Ελλήνων πολεμιστών. Αυτή η σημαία αποτέλεσε το πρώτο σχέδιο της επίσημης σημαίας του ελληνικού κράτους μετά την Απελευθέρωση.

Η σημαία της ξηράς θα ήταν τετράγωνη, κυανού χρώματος, με έναν λευκό σταυρό στη μέση. Η ναυτική σημαία διακρινόταν σε πολεμική και εμπορική. Η πολεμική διαιρέθηκε σε εννέα οριζόντια παραλληλόγραμμα. Στην άνω εσωτερική γωνία της υπήρχε κυανό τετράγωνο με λευκό σταυρό στη μέση. Τα παραπάνω ενέκρινε και επικύρωσε και το Πολιτικό Σύνταγμα της Ελλάδας στην Τροιζήνα τον Μάιο του 1827, ορίζοντας να μη μεταχειρίζονται οι Έλληνες άλλες σημαίες τόσο στην ξηρά όσο και στη θάλασσα. Η παραπάνω διαταγή εφαρμόστηκε καθολικά στην αρχή, καθώς προσέκρουσε στο έντονο τοπικιστικό πνεύμα των επαναστατών. Στις 30 Ιουλίου 1828, ο κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας, εκδίδει ψήφισμα, σύμφωνα με το οποίο, τα πολεμικά και τα εμπορικά πλοία, θα φέρουν την ίδια σημαία.

Η σημαία είναι το σύμβολο του κάθε Έθνους. Η δική μας γαλανόλευκη, είναι το σύμβολο του ιερού Ελληνικού μας Έθνους, είναι το πιο περήφανο κομμάτι της Ελλάδας και του λαού της.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης