Η φονική έκρηξη στο Μαρί

11 Ιουλίου 2011, ώρα 5:47. Μια δυνατή έκρηξη συνοδευόμενη από ισχυρή λάμψη, κάνει τη νύχτα μέρα Λίγα μόνο δευτερόλεπτα, ήταν αρκετά για να φέρουν την καταστροφή και να πάρουν μαζί τους τις ψυχές δεκατριών συνανθρώπων μας. Δεκατριών ηρώων που υπηρέτησαν με το δικό τους τρόπο την πατρίδα. Που πάλεψαν με θάρρος και κοίταξαν κατάματα τον θάνατο.

Το 2009, 98 εμπορευματοκιβώτια, με όπλα και πυρίτιδα, τα οποία είχαν κατασχεθεί από ρωσικό πλοίο που κατευθυνόταν προς τη Συρία, κατέληξαν στο νησί μας, κάτω από τον καυτό ήλιο στη ναυτική βάση Ευάγγελος Φλωράκης στο Μαρί. Όταν τρεις μήνες πριν το τραγικό γεγονός τα φορτία άρχισαν να διογκώνονται, στάλθηκαν προειδοποιητικές επιστολές στο ΓΕΕΦ και στο Υπουργείο Άμυνας, χωρίς όμως να ληφθούν σοβαρά υπόψη.

Τα ξημερώματα της 11ης Ιουλίου, στις 4:30, η πυροσβεστική λαμβάνει σήμα για πυρκαγιά στο στρατόπεδο και έφτασαν εκεί άμεσα. Μικρές μικρές εκρήξεις και διάσπαρτες φλόγες πάλευαν με τους πυροσβέστες αλλά και τους στρατιώτες που υπηρετούσαν εκείνη τη μέρα.

Μια ώρα και 17 λεπτά μετά όλα άλλαξαν. Ο χρόνος σταμάτησε. Η ναυτική βάση αλλά και ότι βρισκόταν γύρω της σε ακτίνα 5 χιλιομέτρων μετατράπηκαν σε βομβαρδισμένο τοπίο. Σίδερα, ξύλα, πέτρες, πυρομαχικά, η θάλασσα, οι άνθρωποι, έγιναν ένα.. Η Κύπρος μας θρηνεί και πάλι μέσα στο κατακαλόκαιρο. Άλλη μια μέρα του Ιούλη που καταχωρείται στις μαύρες σελίδες της ιστορίας μας.

Πλοίαρχος, Ανδρέας Ιωαννίδης
Αντιπλοίαρχος, Λάμπρος Λάμπρου
Αρχικελευστής, Κλεάνθης Κλεάνθους
ΕΠΥ Κελευστής, Μιχάλης Ηρακλέους
Ναύτης, Χριστάκης Χριστοφόρου
Ναύτης, Μίλτος Χριστοφόρου
Ναύτης, Αντώνης Χαραλάμπους
Αρχιλοχίας Πυροσβεστικής, Ανδρέας Παπαδόπουλος
Πυροσβέστης, Βασίλης Κρόκος
Πυροσβέστης, Σπύρος Ταντής
Πυροσβέστης, Παναγιώτης Θεοφίλου
Αρχιπυροσβέστης, Γιώργος Γιακουμής
Πυροσβέστης, Αδάμος Αδάμου

Δεκατρείς άνθρωποι. Γιοι, σύζυγοι, πατέρες, φίλοι και πλέον ήρωες. Όλο το νησί τους αγκάλιασε, τους έκανε δικούς του ανθρώπους και θρήνησε το χαμό τους. Όλο το νησί απαιτούσε την απόδοση δικαιοσύνης, την τιμωρία όσων έφταιξαν, όσων οδήγησαν στο θάνατο τα δεκατρία μας παλικάρια. Μα δε μίλησαν όλοι. Κάποιοι έκρυψαν  την αλήθεια, άλλοι προσπάθησαν να αποδώσουν αλλού τις ευθύνες. Κάποιοι άλλοι ακόμη «νίπτουν τας χείρας».  Κανένας δε ζήτησε συγνώμη στους συγγενείς των θυμάτων, αρνούμενοι να επωμιστούν τις ευθύνες τους.

Κηδείες, μνημόσυνα, πορείες, διαδηλώσεις έξω από το προεδρικό, εκδηλώσεις, διαμάχες μεταξύ πολιτικών. Αυτά ήταν όσα ακολούθησαν τις επόμενες μέρες. Βυθισμένος στο σκοτάδι, τόσο μεταφορικά, όσο και κυριολεκτικά, αφού με την έκρηξη καταστράφηκε και ο μεγαλύτερος ηλεκτροπαραγωγικός σταθμός της Κύπρου στο Βασιλικό, ο κόσμος ζητά την αλήθεια.

Σε λίγο καιρό το πόρισμα που βγαίνει από τον κ.Πόλυ Πολυβίου, άτομο που διόρισε ο ίδιος ο πρόεδρος της δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας, δεν γίνεται δεκτό από αυτόν, λόγω του ότι ήταν «προκατειλημμένο εναντίων της κυβέρνησης». Η αλήθεια κρύβεται άλλη μια φορά από τους «δυνατούς» και για τον χαμό των ηρώων μας δεν φταίει κανείς.

Οι απόδοση των ευθυνών δεν έγινε δίκαια. Άνθρωποι-δολοφόνοι ακόμα μένουν ατιμώρητοι και ζουν τη ζωή τους χωρίς ενοχές. Μετά από πολλές προσπάθειες, πολλές διαμάχες και πολλές δίκες το αποτέλεσμα ήταν το εξής:

Τέως υπουργός Εξωτερικών Μάρκος Κυπριανού: ΑΘΩΟΣ.
Τέως υπουργός Άμυνας Κώστας Παπακώστας: ΕΝΟΧΟΣ (για ανθρωποκτονία) 5 χρόνια φυλάκιση.
Τέως υπαρχηγός της Εθνικής Φρουράς Σάββας Αργυρού: ΑΘΩΟΣ.
Διευθυντής της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Ανδρέας Νικολάου: ΕΝΟΧΟΣ, δύο χρόνια φυλάκιση.
Σε διαθεσιμότητα υποδιευθυντής Πυροσβεστικής Χαράλαμπος Χαραλάμπους: ΕΝΟΧΟΣ, 2 χρόνια φυλάκιση.
Σε διαθεσιμότητα Διοικητής της ΕΜΑΚ Ανδρέας Λοϊζίδης: ΕΝΟΧΟΣ, 2 χρόνια φυλάκιση.

 

Τέσσερεις ένοχοι, μια τρύπα στα θεμέλια της γης, 13 νεκροί, 62 τραυματίες, δύο μάνες που χάνουν τα παιδιά τους, τρία παιδιά που χάνουν τον πατέρα τους, μια χώρα μαυροφορεμένη και εκατοντάδες αναπάντητα γιατί.

Αυτά άφησε πίσω της η φονική έκρηξη στις 11 Ιουλίου..

Από ψηλά κοιτάνε οι δεκατρείς αετοί..
Έχουν στα μάτια θλίψη, στα χείλη το γιατί..

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

«Η ρωμιοσύνη εν φυλή…»

Ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός γεννήθηκε στον Στρόβολο της Κύπρου το 1756 και διετέλεσε Αρχιεπίσκοπος της Κύπρου κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης το 1821. Ο Κυπριανός σε νεαρή ηλικία εισήλθε ως δόκιμος στη Μονή Μαχαιρά και το 1783, αφού έλαβε τη στοιχειώδη παιδεία, χειροτονήθηκε διάκονος. Στη συνέχεια, μετέβη στη Μολδοβλαχία όπου χειροτονήθηκε ως ιερέας και κατά τη διάρκεια της παραμονής του εκεί σπούδασε Θεολογία και Φιλολογία στην Ελληνική Σχολή του Ιασίου. Το 1802 ο Κυπριανός επέστρεψε στη Κύπρο και λόγω του μεγάλου ζήλου που επέδειξε, το 1809 χειροτονήθηκε ως επίσκοπος και το 1810 ανέλαβε ως Αρχιεπίσκοπος. Το 1812 χρηματοδότησε την ίδρυση της Ελληνικής Σχολής, το μετέπειτα Παγκύπριο Γυμνάσιο. Ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός, αν και δεν έχει γίνει γνωστό το πότε και από ποιόν μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία, υποσχέθηκε να συνεισφέρει χρήματα, τρόφιμα, ψυχολογική υποστήριξη και να διασφαλίσει την ασφάλεια και την Ελληνικότητα της Κύπρου κατά τη διάρκεια της Επανάστασης αφού η γεωγραφική θέση του νησιού δεν επέτρεπε την εμπλοκή των Κυπρίων στον ένοπλο αγώνα. Με την έναρξη της Επανάστασης το 1821, ο Τούρκος Σουλτάνος διέταξε τον αφοπλισμό των Κυπρίων κάτι που έγινε χωρίς αντίσταση, αφού ο Αρχιεπίσκοπος έπεισε τους Κύπριους να υπακούσουν. Παρά τις προσπάθειες του Αρχιεπισκόπου να διαφυλάξει την ειρήνη στο νησί, οι τουρκικές αρχές ήταν αποφασισμένες να προχωρήσουν σε ενέργειες εκφοβισμού του λαού. Με αφορμή προκηρύξεις που διένειμε ο Αρχιμανδρίτης Θεοφύλακτος Θησέας, οι Τούρκοι φοβούνταν το ξέσπασμα του κυπριακού λαού και έτσι ο κυβερνήτης προχώρησε σε συλλήψεις, δημεύσεις περιουσιών και εκτελέσεις. Η 9η Ιουλίου 1821 ήταν κοντά, ο Αρχιεπίσκοπος γνώριζε ότι έρχεται η μέρα του θανάτου του αλλά παρέμεινε στη θέση του πιστός στον όρκο του και ήταν έτοιμος να αντιμετωπίσει τα πάντα. Έτσι και έγινε, η 9η Ιουλίου έφτασε και πριν ο Αρχιεπίσκοπος απαγχονιστεί από τους Τούρκους έδωσε ένα μάθημα στον κατακτητή για το τι εστί Ρωμιοσύνη και έδωσε ώθηση για την συνέχεια της Επανάστασης. Ο Κυπριανός αρνούμενος να εγκαταλείψει το ποίμνιό του, βάδισε συνειδητά προς την αγχόνη, κερδίζοντας την αθανασία στη συλλογική μνήμη του Ελληνισμού. Η απάντηση που έδωσε ο Αρχιεπίσκοπος στις απειλές του Τούρκου κυβερνήτη περί αφανισμού των Ρωμιών ήταν μια απάντηση η οποία αρμόζει στην Εθνική μας αξιοπρέπεια: «Η Ρωμιοσύνη εν φυλή συνότζιαιρη του κόσμου, κανένας δεν εβρέθηκεν για να την ι-ξηλείψη, κανένας, γιατί σιέπει την που τα ‘ψη ο Θεός μου. Η Ρωμιοσύνη εν να χαθή, όντας ο κόσμος λείψει! Σφάξε μας ούλους τζι ας γενεί το γαίμαν μας αυλάτζιν, κάμε τον κόσμον ματζελιόν και τους Ρωμιούς τραούλλια, αμμά ξερε πως ίλαντρον όντας κοπεί καβάτζιν τριγύρου του πετάσσουνται τρακόσια παραπούλια. Το ’νιν αντάν να τρώ’ την γην, τρώει την γην θαρκέται, μα πάντα τζείνον τρώεται τζαι τζείνον καταλυέται.» Ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός έχει συνδέσει το όνομα του με την Ελληνική Επανάσταση του 1821 και με τις πράξεις του εκδηλώνεται η Ελληνορθόδοξη παράδοση της Κύπρου και συμπυκνώνεται ο αγώνας του Κυπριακού Ελληνισμού για την Πατρίδα και την Ελευθερία.

Οι διαπραγματεύσεις- παρωδία στο Κραν Μοντανά

Φαίνεται πως οι διαπραγματευτές μας, δε λένε να σταματήσουν να δείχνουν τη γενναιοδωρία τους, αφού είναι έτοιμοι να κάνουν και άλλες «γενναιόδωρες» προσφορές για να διαπιστώσουν αν τελικά η Τουρκία θα κάνει κάποιου είδους υποχώρηση στο θέμα της ασφάλειας. Μετά από οκτώ μέρες στο Κραν Μοντανά και για πρώτη φορά στην ιστορία, προσπαθήσαμε δήθεν να αναγκάσουμε την Τουρκία να κάνει υποχωρήσεις στην ασφάλεια και στις εγγυήσεις. Είναι όμως ξεκάθαρο πως με τέτοιες τακτικές, αυτό καθίσταται αδύνατο. Η Τουρκία δεν υποχωρεί και αυτό έχει γίνει ξεκάθαρο εδώ και χρόνια.

Στο τραπέζι για τα κεφάλαια ασφάλειας και εγγυήσεων, η άρνηση της Τουρκίας για να συζητήσει οποιαδήποτε φόρμουλα που θα καταργεί τον παράνομο ρόλο της στην Κύπρο τα τελευταία 43 χρόνια, είναι φανερή. Αυτό γίνεται αντιληπτό από τα  συμπεράσματα του κ. Γκουτιέρες αλλά και από τη στάση και τις προτάσεις των διαπραγματευτών μας. Η πρόταση της τουρκικής πλευράς για τη συνθήκη εγγυήσεως είναι ανήκουστη, αφού μιλά για αναθεώρηση σε 15 χρόνια και φυσικά όχι για κατάργηση.

Την ίδια στιγμή στο άλλο τραπέζι των συνομιλιών, ο ΠτΔ έχει ήδη συμφωνήσει ουσιαστικά την εκ περιτροπής προεδρία ή ότι αποδέχεται συζητήσεις περί αποδοχής της. Αναμένεται να συμφωνηθεί τυπικά και να συζητηθεί η αναλογία της εναλλαγής, στην οποία ο Γκουτιέρες υποδεικνύει την τουρκική αξίωση 2:1. Στο περιουσιακό συμφωνήθηκε η τούρκικη θέση για τον «συναισθηματικό δεσμό» και στη διακυβέρνηση συμφωνήθηκε η αποτελεσματική εκπροσώπηση των Τ/κ. Επίσης συμφωνήθηκε η αρχή της ίσης μεταχείρισης Τούρκων και Ελλήνων υπηκόων, βάση των απαιτήσεων των Τούρκων, αφού το αξιώνουν 1:1. Το μόνο που μένει να συμφωνηθεί είναι η ποσόστωση, που βάση με το Γ.Γ του Ο.Η.Ε. πρέπει να είναι δίκαιη.

Με άλλες σκέψεις πήγαμε και με άλλες θα φύγουμε απ’ ότι φαίνεται, αφού ο κ. Αναστασιάδης έχει συμφωνήσει ή μάλλον χάρισε όλα τα άλλα, χωρίς να πάρει κάτι ουσιαστικό στην ασφάλεια και στις εγγυήσεις.  Μάλιστα έχει κάνει και την εξής δήλωση: «Ενόψει του αδιεξόδου που παρατηρείται τις τελευταίες οκτώ μέρες, ανέλαβα την πρωτοβουλία να υποβάλω προτάσεις και αναμένω και η άλλη πλευρά να επιδείξει την ίδια καλή βούληση…». Απέδειξε για πολλοστή φορά ότι είναι αναξιόπιστος, αφού έχει υπαναχωρήσει από κάθε δέσμευση και κόκκινη γραμμή που έχει καθορίσει.

Ποιες είναι άραγε οι προτάσεις που έπονται να έρθουν και θα περιμένει την καλή θέληση της τ/κ πλευράς; Ίσως να χαρίσει και ό,τι άλλο απέμεινε, όπως το να αποδεχτεί όλες τις τούρκικες αξιώσεις με μηδαμινή προσπάθεια τυπικών διαφοροποιήσεων. Με αυτά φυσικά, αναμένοντας πως η άλλη πλευρά θα δεχτεί να αποχωρήσουν τα στρατεύματα και να γίνει κατάργηση των εγγυήσεων. Η κορύφωση όλων των ιδεών δεν είναι άλλη παρά την πρόταση για την πολυεθνική δύναμη. Δηλαδή, αντί για Τούρκους στρατιώτες να έχουμε Τούρκους αστυνομικούς.  Άκουσον άκουσον!! Κι όμως η πρόταση αυτή είναι πραγματική και όχι πλασματική. Ας θυμηθεί ο ΠτΔ τη συμπεριφορά των Τ/Κ «αστυνομικών» το 1996, όταν δολοφόνησαν τον Τάσο Ισαάκ.

Η στρατηγική που ακολουθεί η ε/κ πλευρά, εδώ και πολλά χρόνια, δεν φαίνεται να βαδίζει στο σωστό δρόμο, οι προτάσεις οι οποίες καταθέτονται είναι αστείες αλλά και επικίνδυνες. Οι πολιτικοί μας ηγέτες ενθαρρύνουν τον ΠτΔ κ. Αναστασιάδη, παρά τις απελπιστικές του κινήσεις. Η προσπάθεια για να απαλλαγούμε από τον τουρκικό κατοχικό στρατό φαίνεται να έχει γίνει παρελθόν, αφού την θέση της έχει πάρει η εφιαλτική ιδέα για την αντικατάσταση του με την κατοχική αστυνομία. Ας ανοίξουν επιτέλους τα αυτιά τους, όλοι αυτοί οι θιασώτες της όποιας λύσης και οι υπέρμαχοι της Δ.Δ.Ο., κι ας ακούσουν τις προτάσεις που τόσα χρόνια χλευάζουν, χαρακτηρίζοντας τις ως απορριπτικές και αβάσιμες. Η Τουρκία θα πρέπει να αναγκασθεί να υποχωρήσει από τις παράλογες αξιώσεις της και να αποχωρήσει από το έδαφος της Κύπρου. Με διασκέψεις- παρωδία, ουδέποτε θα υπερισχύσει το δίκαιο στο νησί, αλλά αντιθέτως βοηθούν τον Αττίλα να απενοχοποιηθεί από τα εγκλήματα που έχει διαπράξει και να αξιώνει θέσεις, πράλογες και αντίθετες στο ευρωπαϊκό δίκαιο και στα ανθρώπινα δικαιώματα.

Τα λάθη των πολιτικών μας ηγεσιών, τα τελευταία 50 χρόνια μας έχουν κοστίσει πάρα πολλά. Πόσο μάλλον, τα 2 τελευτάια χρόνια ανούσιων «συνομιλιών», ανυπόστατου ευνοϊκού κλίματος για λύση και ελλειπούς ενημέρωσης προς τον άμεσα ενδιαφερόμενο της όλης κατάστασης, τον κυπριακό λαό. Οι Τ/Κ έχουν αποδείξει για άλλη μια φορά, ότι υπακούουν τυφλά στις οδηγίες της Τουρκίας, σαμποτάροντας κάθε προσπάθεια για λύση. Η αλλαγή στρατηγικής, για την οποία φωνάζουμε εδώ και τόσο καιρό, επιβάλλεται όσο ποτέ άλλοτε. Κύριοι ομοσπονδιακοί έχετε αποτύχει για άλλη μια φορά. Οι εξελίξεις σας έχουν ξεπεράσει πλέον και είναι θέμα χρόνου να εξαφανιστείτε από το πολιτικό παρασκήνιο, αφού δεν πείθετε κανένα. Το Κυπριακό χρειάζεται άτομα και συλλογικότητες, οι οποίες μπορούν να αντιληφθούν τα γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά πλεονεκτήματα που μας δίνονται κατά καιρούς και να αντιστρέψουν τις ισορροπίες ισχύος.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης

Δελτίο Τύπου για την απαράδεκτη στάση της Δ.Κ.Κ.Φ Προοδευτικής Θεσσαλονίκης

Την ίδια ώρα που ο ΠτΔ ετοιμάζεται να ταξιδέψει στη Γενεύη και να βγάλει την πατρίδα μας σε πλειστηριασμό, την ίδια ώρα που το τουρκικό ερευνητικό πλοίο Μπαρμπαρός αλωνίζει στη δική μας Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, την ίδια ώρα που τουρκικό πλοίο παρενοχλεί ελληνοκύπριους ψαράδες ανοιχτά της Κύπρου, την ίδια ώρα που η Τουρκία δεσμεύει μέρος του οικοπέδου 11 για ασκήσεις με πραγματικά πυρά, εμείς εδώ στη Θεσσαλονίκη ασχολούμαστε ακόμα με τις εκλογές της 19ης Μαρτίου. Ο λόγος… η Προοδευτική έχασε τη δεύτερη θέση από μια μερίδα ΑΥΤΟΝΟΜΩΝ φοιτητών. Τρεις μήνες φαίνεται πως δεν ήταν αρκετοί για να το χωνέψουν, ούτως ώστε η Ε.Φ.Ε.Κ.Θ να μπορέσει να ασχοληθεί με τα τόσο σημαντικά ζητήματα που υπάρχουν.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, τα παιδιά της φοιτητικής παράταξης του ΑΚΕΛ, είχαν το θράσος να μας αποκαλέσουν χυδαίους και ψεύτες. Τα παιδιά της φοιτητικής παράταξης του ΑΚΕΛ… Αυτές τις οδηγίες είχαν από το κόμμα και αυτό έπραξαν. Και για να το πει το κόμμα κάτι ξέρει. Και οι συμπτώσεις πολλές. Την ίδια ώρα που ζητούσαν αναβολή της συνεδρίας για να τοποθετηθούν, λέγοντας πως θα μας έχουν εκπλήξεις, άνοιξαν οι ουρανοί και εμφανίστηκαν μπροστά τους τα έγγραφα των πρακτικών που ψάχνουμε εδώ και ένα μήνα. Η Προοδευτική να έχει στα χέρια της τα έγγραφα που λείπουν και εμείς να ψάχνουμε να τα βρούμε. Η δεύτερη δικαιολογία από αυτούς που επικαλούνται το καταστατικό και τις αποφάσεις της εφορευτικής ήταν πως τα δύο έγγραφα που έφεραν είναι φωτογραφίες που τραβήχτηκαν από τα στελέχη τους όταν τοποθετήθηκαν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας. Ασχέτως αν είχε περάσει δημοκρατικά πρόταση η οποία απαγόρευε ρητά τη φωτογράφιση των πρακτικών. Όπου τους συμφέρει και όταν τους συμφέρει επικαλούνται το καταστατικό.

Επιπλέον, φαίνεται πως για τα στελέχη της Προοδευτικής πρέπει να ισχύσουν άλλοι κανονισμοί. Διατυμπανίζουν πως ενώ γνωρίζαμε δύο συγκεκριμένα στελέχη που συμμετείχαν στην Ε.Φ.Ε.Κ.Θ τα τελευταία χρόνια, εν τούτοις δεν τους αφήσαμε να ψηφίσουν. Αγνοούν πως στέλεχος της Π.Ε.Ο.Φ το οποίο συμμετείχε ενεργά στην Ε.Φ.Ε.Κ.Θ τον τελευταίο χρόνο, κατέβηκε από το αεροπλάνο και μετέβηκε με την ταξιδιωτική του τσάντα στη συνεδρία της Εφορευτικής Επιτροπής για να παραδώσει τα απαραίτητα πιστοποιητικά που αποδείκνυαν ότι είναι φοιτητής, ούτως ώστε να μπορεί να είναι στο ψηφοδέλτιο. Τα στελέχη όμως της Προοδευτικής δεν χρειάζεται να έχουν τα απαραίτητα πιστοποιητικά. Η παρουσία τους και μόνο αρκεί.

Δεν είχαν χρόνο όπως αναφέρουν, να παρεβρεθούν στην πρώτη συνεδρία μετά τις εκλογές, ενώ η απάντησή τους ήταν πως δεν αναγνωρίζουν το αποτέλεσμα και δεν θα συμμετέχουν. Εξ αρχής και χωρίς κανένα ενδοιασμό. Στη συνέχεια αποφάσισαν να παρεβρεθούν στη συνεδρία, με αυξημένες βέβαια απαιτήσεις, αφού ενώ είχαν δηλώσει πως δε θα συμμετέχουν, εμφανίστηκαν να θέλουν άμεση διεξαγωγή Γενικής Συνέλευσης και καταστατικές αλλαγές. Φαίνεται πως δεν τους καίει μόνο το αποτέλεσμα των εκλογών αλλά και το γεγονός ότι στη Β΄ Γενική Συνέλευση πέρασε το αντιομοσπονδιακό ψήφισμα. Και πώς να λογοδοτήσουν στους εργοδότες τους;

Διατυμπανίζουν πως δεν αποδεχόμαστε την εφαρμογή εκλογικών καταλόγων γιατί είμαστε αντιδημοκράτες και μιλούν για εκλογές παρωδία. Όσα χρόνια είχαν ευνοϊκά αποτελέσματα δεν τους έκαιγε. Και μια χαρά ήταν η διαδικασία και το κόμμα ήταν ευχαριστημένο. Και όσον αφορά τους εκλογικούς καταλόγους, παροτρύνουμε τον κάθε συμφοιτητή μας να κοιτάξει στο πρόσφατο παρελθόν και θα καταλάβει τους λόγους. Λίγο τα ενοικιασμένα δωμάτια στα ξενοδοχεία την ημέρα των εκλογών, λίγο οι εκτυπωτές, λίγο οι πλαστές βεβαιώσεις, δεν αφήνουν περιθώρια. Και ναι,συνάδελφοι της Προοδευτικής, τόσα πολλά είναι τα πλαστά πιστοποιητικά που είχατε στην κατοχή σας που πλέον έχουμε αποκτήσει ειδικές ικανότητες στην αναγνώρισή τους.

Ως Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης, έχουμε ήδη ξεκαθαρίσει τη θέση μας στη συνεδρία της Εφορευτικής Επιτροπής και καλέσαμε την Προοδευτική να συμμετέχει ενεργά στο σύλλογο. Η επιλογή βέβαια είναι καθαρά δική της. Δεν μπορεί όμως ο σύλλογος να παραμένει αδρανής σε μια περίοδο με τόσες πολλές εξελίξεις. Τα ψεύδη και οι λασπολογίες εκ μέρους τους δεν μας εκπλήσσουν. Ξέρουν πολύ καλά πως να προκαλούν και να προπαγανδίζουν. Εμείς θα συνεχίσουμε το έργο μας για το καλό της πατρίδας και του φοιτητή, με κάθε κόστος. Το κομματικό κατεστημένο που επικρατεί έχει ως αποτέλεσμα την απάθεια του κόσμου και κυρίως της νεολαίας. Καλούμε λοιπόν τον κόσμο να ασχοληθεί με τα κοινά και να συμμετέχει ενεργά στην Ε.Φ.Ε.Κ.Θ. Μόνο τότε θα δει τι πραγματικά συμβαίνει και θα κατανοήσει πως η αυτονόμηση της παιδείας, η αυτονόμηση της κοινωνίας και η αυτονόμηση του φοιτητικού συλλόγου, είναι ο μόνος τρόπος να επέλθει η αλλαγή και να απαλλαγούμε από το κομματοκρατούμενο κατεστημένο.

Υ.Γ: Επειδή επικαλείστε το καταστατικό μόνο σε ζητήματα που σας ενδιαφέρουν παραθέτουμε απλά ένα άρθρο του.
«Άρθρο 4: Η ένωση επιδιώκει τα ανωτέρω μακράν πάσης κομματικής αναμίξεως και       πολιτικής κινήσεως.»

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

 

Η Νέα Υόρκη των ερωτηματικών και η Γενεύη του ξεπουλήματος

Πραγματοποιήθηκε στις 4/6 η συνάντηση – δείπνο στη Νέα Υόρκη, μεταξύ του ΠτΔ Αναστασιάδη, του ψευδοπροέδρου Ακκιντζί και του Γ.Γ του Ο.Η.Ε. Γκουτιέρες, μετά από πρωτοβουλία του τελευταίου. Σκοπός, να διασωθούν οι συνομιλίες οι οποίες μετά τα τελευταία γεγονότα (βλ. ενωτικό δημοψήφισμα, απόρριψη πρότασης Αναστασιάδη από Ακκιντζί) έδειχναν να οδεύουν σε οριστικό ναυάγιο. Γεγονός το οποίο παρακολουθούμε επανειλημμένα από το 1977 κι έκτοτε.

Η Τουρκία και οι αντιπρόσωποι της στο νησί, λειτουργούν βάσει σχεδίου, που φαίνεται ότι τόσα χρόνια η δική μας πλευρά αδυνατεί να καταλάβει αλλά ούτε και να το αντιμετωπίσει. Εκμεταλλευόμενη (δηλ. η Τουρκία) τον παράγοντα χρόνο, ασκεί πιέσεις ούτως ώστε να κερδίζει όλο και περισσότερα κι όταν πλησιάσει η κατάλληλη στιγμή να «δεχθεί» την επίλυση του Κυπριακού. Είναι ηλίου φαεινότερο, ότι το γενικό πλαίσιο το έχει επιτύχει εδώ και πολλά χρόνια, αφού το 1989, μετά από έγκριση του Εθνικού Συμβουλίου της Κ.Δ. αναγνωρίστηκε ως βάση, την οποία αποδέχεται η δική μας πλευρά για λύση στο Κυπριακό, την Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία (Δ.Δ.Ο). Απόφαση η οποία εξυπηρετεί στο μέγιστο τα γεωστρατηγικά, γεωπολιτικά και οικονομικά σχέδια της Τουρκίας στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Τώρα για τα ενδότερα μιας a la turka λύσης, οι συγκλίσεις Χριστόφια- Ταλάτ, το κοινό ανακοινωθέν Αναστασιάδη- Έρογλου, η κατάθεση χαρτών στο Μοντ Πελεράν, είναι μερικά μόνο παραδείγματα (ίσως και τα πιο γνωστά που έχουν δει το φως της δημοσιότητας) που ανοίγουν την όρεξη των Τούρκων διπλωματών για να επιθυμούν όλο και πιο πολύ να δια- λύσουν το Κυπριακό. Επομένως, είναι φυσικό να διερωτάται κανείς, για ποιο συμβιβασμό μιλάμε, είτε αυτός χαρακτηρίζεται οδυνηρός είτε αξιοπρεπής.

Ας επιστρέψουμε κι ας επικεντρωθούμε στα της συνάντησης στη Νέα Υόρκη. Καταρχάς, κανείς δεν γνώριζε πραγματικά το τι θα συζητηθεί και πώς θα γεφυρωνόταν, το χάσμα που δημιουργήθηκε (λες και δεν υπήρχε πάντα) ανάμεσα στις δυο πλευρές. Ο ΠτΔ είχε κάθε λόγο και κάθε ευκαιρία, να βάλει όρους προτού μεταβεί στη συνάντηση, παρόλα αυτά για άλλη μια φορά έδειξε ότι είναι κατώτερος των περιστάσεων. Η εμφανέστατη εμπλοκή του Ακκιντζί στα διαδικαστικά της Βουλής των Αντιπροσώπων, οι παράλογες απαιτήσεις για τις 4 βασικές ελευθερίες για τους Τούρκους, οι συνεχείς απειλές casus belli σε περίπτωση που διενεργηθούν γεωτρήσεις στις 13 Ιουλίου, οι βόλτες του Barbaros στα εγχώρια ύδατα της Κ.Δ., η αυτοανακήρυξη του Ερντογάν σε απόλυτο εξουσιαστή της Τουρκίας και πολλά ακόμη, είναι γεγονότα τα οποία αποδεικνύουν ότι βρίσκεσαι υπό απειλή. Σε τέτοιες περιπτώσεις λοιπόν, είναι σώφρων αφού αδυνατείς να αυτοπροστατευθείς, να παρουσιάσεις την κατάσταση αυτή στους «εταίρους» σου ή τελοσπάντων στις πλευρές με τις οποίες τα συμφέροντα είναι κοινά και να προσπαθήσεις με τη διπλωματία σου να απεγκλωβιστείς από τον κλοιό που έχει σχηματιστεί γύρω σου. Αντ’ αυτού, ο κ. Αναστασιάδης, αποφάσισε χωρίς να πάρει τη σύμφωνη γνώμη του Εθνικού Συμβουλίου, αλλά και με την ελλειπή ενημέρωση αυτού, να παραγνωρίσει όλα όσα έχουμε αναφέρει προηγουμένως, να αγνοήσει βασικούς κανόνες διπλωματίας και να μεταβεί ως ερίφιον προς τη σφαγή, στη Νέα Υόρκη.
Από τη συνάντηση, κανείς δεν μπορεί να πει ή να εξηγήσει με σιγουριά το τι μέλλει γενέσθαι. Η σύγχυση στα καλύτερα της. Για το μόνο που μπορούμε να πούμε κάτι, είναι ότι ο ΠτΔ προέβηκε σε άλλη μια υποχώρηση από τις θέσεις που πάντα διαλαλούσε ότι αποκλείεται να καταπατήσει και να δεχθεί κάτι λιγότερο. Φυσικά, στα σχεδόν 5 χρόνια διακυβέρνησής του, μας έχει συνηθίσει, σε τέτοιου είδους ενέργειες. Ο άνθρωπος αυτός υπολείπεται πάσας εμπιστοσύνης και ακεραιότητας. Οι διαβεβαιώσεις ότι τα θέματα ασφάλειας- εγγυήσεων δεν πρόκειται να διασταυρωθούν, ούτε και να συσχετισθούν με τα υπόλοιπα κεφάλαια, πήγαν όλες στον κάλαθο των αχρήστων. Αποφασίστηκε η πραγματοποίηση μιας νέας Γενεύης (αρχικά άγνωστης ημερομηνίας και μετά συμφωνήθηκε στις 28 Ιουνίου), όπου όλα τα θέματα θα συζητηθούν επί τόπου. Ένας αχταρμάς, συζητήσεων, διαβουλεύσεων και ξεπουλήματος κι όποιος προλάβει να πάρει, πήρε. Καμία ιεράρχηση της διαδικασίας και καμία οργάνωση.  Επίσης, να τονίσουμε ότι το όλο σκηνικό θυμίζει στιγμές 2004 και επιδιαιτησίας, αλλά τούτη τη φορά πιο ήπιας μορφής αλλά συνάμα και πιο πονηρής ενορχήστρωσης. Οι «ηττημένοι» του Σχεδίου Ανάν, έχουν πάρει το μάθημά τους και έχουν διδαχθεί από αυτό. Το ίδιο όμως, δε φαίνεται να ισχύει για όσους απέρριψαν το έκτρωμα αυτό, αφού επιτρέπουν να οδηγούμαστε σε παρόμοια σκοτεινά μονοπάτια.

Εν μέσω, κορυφαίων διεθνών εξελίξεων, που θα μπορούσαν να συμβάλουν θετικά στα συμφέροντα του κυπριακού Ελληνισμού, η ηγεσία μας αποφασίζει να κλείσει μάτια κι αυτιά και να συρθεί σε άλλη μια διεθνή διάσκεψη. Αξιοσημείωτο γεγονός, είναι η εικόνα που βγαίνει προς τα έξω, όσον αφορά τη συνεννόηση- συνεργασία μεταξύ Κ.Δ. και ελληνικής κυβέρνησης στους χειρισμούς για το Κυπριακό. Χαρακτηριστικό είναι το περιστατικό που συνέβη μεταξύ Κοτζιά- Αναστασιάδη, μετά την πρώτη διάσκεψη στη Γενεύη, το οποίο κουκουλώθηκε με περίτεχνο τρόπο. Το χειρότερο, είναι ότι εθελοτυφλούμε, λέγοντας ότι επιτέλους θα βάλουμε την Τουρκία στο τραπέζι για να αποδείξει εάν πραγματικά επιθυμεί λύση στο εθνικό μας πρόβλημα. Δια να το πετύχει κάποιος αυτό θα πρέπει να έχει πραγματοποιηθεί διπλωματική προσπάθεια και μοχλός πίεσης έναντι του αντιπάλου ούτως ώστε να υποχρεωθεί να κάτσει στο τραπέζι και να γνωρίζει από πριν ότι θα δώσει και δεν θα πάρει μόνο. Τα αποτελέσματα της προηγούμενης Γενεύης, φαίνεται ότι δεν τα έχουμε μελετήσει. Η θέση της Τουρκίας για τα θέματα ασφάλειας- εγγυήσεων είναι γνωστή. Το ζητούμενο είναι η στρατηγική που ακολουθείς,ούτως ώστε να την μεταλλάξεις προς τα δικά σου συμφέροντα, βασιζόμενος σε αρχές διεθνούς δικαίου και κύριων αρχών διπλωματίας. Η δική μας πλευρά, αγνοεί παντελώς τα «δώρα» που της παρέχονται το τελευταίο διάστημα και προχωρεί ολοταχώς προς την πολιτική της ήττα και συνεπακόλουθα, σε ένα διαρκές ξεπούλημα. Οι εξελίξεις στις σχέσεις Η.Π.Α.- Τουρκίας, η ολοένα και πιο ισχυρή υποστήριξη των Αμερικανών στους Κούρδους, το επερχόμενο δημοψήφισμα για ανεξαρτησιά του ιρακινού Κουρδιστάν (που ανοίγει το δρόμο για τα υπόλοιπα εδάφη των Κούρδων) στις 25 Σεπτεμβρίου, η όλη στάση του αντιπροσώπου του Ο.Η.Ε. στο νησί η οποία κρίνεται από αμφιλεγόμενη έως και φιλοτουρκική, αφού φαίνεται ότι διασυνδέει το Κυπριακό με τις προσωπικές του φιλοδοξίες ενόψει εκλογών στη Νορβηγία, φαίνεται ότι δεν ικανοποιούν τα σχέδια του «εφέντη» Αναστασιάδη και τα σνομπάρει, νομιζόμενος ότι οι μέχρι σήμερα χειρισμοί του αποτελούν κορυφαία επιτεύγματα.

Εν τέλει, να αναφέρουμε ότι δόθηκε εντολή στον Έιντε (ή Άιντα, κανείς δεν ξέρει), να αναλάβει τη σύσταση ενός κοινού εγγράφου και να συνομιλήσει με τις εγγυήτριες δυνάμεις για την επερχόμενη πενταμερή ή πολυμερή διάσκεψη της Γενεύης. Τώρα σε όλο αυτό, όποιος δεν παρατηρεί τον τεράστιο παραλογισμό που εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια του, τότε ή ζει σε ένα παράλληλο σύμπαν ή κάτι του έχουν βάλει στο νερό που πίνει. Όλο αυτό το διάστημα, όλοι φωνασκούσαν και ήθελαν τον κύριο αυτό (Άιντα- Έιντε), να παραιτηθεί, διότι δρα και εργάζεται για τα συμφέροντα της Τουρκίας και άλλα τόσα. Τώρα, ξαφνικά άλλαξε ρότα και έγινε φίλος των δικών μας συμφερόντων; Τι είναι τελικά αυτός ο κύριος; Μπαλαντέρ; Ταιριάζει παντού; Υπάρχει έλεγχος στα όσα πράττει ή αλωνίζει ελεύθερος εξυπηρετώντας τον υψηλότερο πλειοδότη;

Το όλο σκηνικό που στήθηκε, δείχνει τρία πράγματα τα οποία επιθυμούν οι Αγγλοαμερικάνοι. Πρώτον, επιθυμούν να διασφαλίσουν μέσω επισήμων αποφάσεων, τη συνέχεια του ξεπουλήματος μέσω των συνομιλιών, ανεξαρτήτως αποτελέσματος και νικητή των επερχόμενων προεδρικών εκλογών. Δεύτερον, είναι ξεκάθαρο ότι προκρίνουν την υποψηφιότητα Αναστασιάδη, αφού έχει μέχρι σήμερα δείξει εμπράκτως, ότι αδυνατεί να αντισταθεί στα σχέδιά τους. Αντιθέτως, λειτουργεί πολύ καλύτερα από κάθε διπλωμάτη ή αξιωματούχο που έχουν στείλει για να διαχειριστεί το Κυπριακό. Τρίτον, τελευταίο μα όχι λιγότερο σημαντικό, είναι το γεγονός ότι έχουν επιτύχει, όπως έχουμε αναφέρει και πριν, την επιβολή επιδιαιτησίας με τόσο περίτεχνο τρόπο που κανείς δε διαμαρτυρήθηκε επισήμως. Το κυπριακό δημιουργήθηκε μέσω ύπουλων διαβουλεύσεων, πίσω από κλειστές πόρτες και αίθουσες, έτσι συνεχίζει να υφίσταται μέχρι σήμερα και κανείς δε φαίνεται να μπορεί να το αλλάξει αυτό. Παντελής έλλειψη ενημέρωσης του κυρίως ενδιαφερόμενου μέρους (δηλ. λαός), όπως έγινε το 1960, το 1974 το 2004 και το 2013 (κούρεμα). Έτσι οι μέρες κυλούν και  ο λαός συνεχίζει να μην μπορεί να καθορίσει την τύχη του, απλά παραγκωνίζεται και υποχρεώνεται να ζει όπως οι πολιτικοί και οικονομικοί νταβατζήδες, του επιβάλουν…

Γραφείο Τύπου

Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης

Κυπριακό: Προκλητικές Δηλώσεις Άιντα

«Η καλύτερη συνταγή για αποφυγή  θερμού επεισοδίου το καλοκαίρι σε σχέση με τα ενεργειακά, είναι η επανέναρξη των συνομιλιών», δήλωσε ο Ειδικός Αντιπρόσωπος του Ο.Η.Ε  Έσπεν Μπάρθ Άιντα, με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας να τις χαρακτηρίζει απαράδεκτες και να τονίζει ότι θεωρεί χειρότερη συνταγή «να χρησιμοποιείς απειλές αντί την αντικειμενική έκθεση γεγονότων».

Ξεκάθαρη επίσης ήταν και η θέση του κύριου Άιντα στη συνάντησή του με τον Τούρκο Υπουργό εξωτερικών Μελβούτ Τσαβούσογλου, αφού δήλωσε σε τούρκικο ειδησεογραφικό πρακτορείο ότι συμφωνεί με τη θέση των κατεχομένων, η οποία στηρίζεται και από την Τουρκία. «Η Τουρκία από την αρχή στήριξε αυτή τη διαδικασία και ο Τσαβούσογλου επιβεβαίωσε ότι είναι έτοιμοι να συμμετάσχουν στη Σύνοδο για το Κυπριακό στη Γενεύη αν συνέλθει ξανά χωρίς καμιά προϋπόθεση».

Με άλλα λόγια, ο Ο.Η.Ε επιθυμεί επανέναρξη των συνομιλιών χωρίς όμως ουσιαστικό λόγο αφού οι δύο πλευρές δεν έχουν συμφωνήσει στα θέματα που θα συζητηθούν, πράγμα το οποίο δεν είναι εύκολο αφού παρά τις προτάσεις Αναστασιάδη, η πλευρά της Τουρκίας και τον κατεχομένων βρίσκουν φτηνές δικαιολογίες  για να τις αρνηθούν κάνοντας ακόμη πιο ξεκάθαρο ότι  στόχος τους ΔΕΝ είναι η λύση του Κυπριακού αλλά η διχοτόμηση της Κύπρου. Αυτό μας το δείχνει ξεκάθαρα η στάση τους 43 ολόκληρα χρόνια.  Παράλληλα ο ίδιος ο Ο.Η.Ε «δεν καταδικάζει τον παραβάτη του διεθνούς δικαίου και τον χρησιμοποιεί ως απειλή ενόψει ενδεχόμενης παραβίασης του διεθνούς δικαίου», λέει ο Αναστασιάδης.

Πώς περιμένουμε εμείς πρόοδο στην επίλυση του Κυπριακού όταν ο ίδιος ο Πρόεδρος δεν απαιτεί να τιμωρηθεί η Τουρκία που είναι όντως ο παραβάτης; Πού  βλέπουν το καλό κλίμα αφού η στάση αδιαλλαξίας και προκλητικότητας κατεχομένων, Τουρκίας αλλά ΚΑΙ Ο.Η.Ε παραμένει ατάραχη όπως η κατοχική σημαία στον Πενταδάκτυλο;

Το αδιέξοδο προκύπτει από το ότι επιθυμούν διάσκεψη «Τύπου Γενεύης χωρίς προϋποθέσεις (να θυμίσουμε ότι ΔΕΝ υπήρξε κανένα αποτέλεσμα) και χωρίς να έχουν καταλήξει στη μέθοδο με την οποία θα αντιμετωπιστούν τα διάφορα ζητήματα. Ουσιαστικό πρόβλημα του αδιεξόδου όμως είναι η βάση λύσης του Κυπριακού. Βλέπουμε ότι οι αξιώσεις των κατεχομένων και της Τουρκίας, παράλληλα με την συμπεριφορά τους στη διεθνή κοινότητα, μόνο λύση δεν δείχνουν να επιθυμούν αλλά εδραίωση της de facto κατάστασης στο νησί μας, κάτι το οποίο θα συμβεί με την εφαρμογή του Διζωνικού Δικοινοτικού Ομοσπονδιακού εκτρώματος το οποίο προσπαθούν να εφαρμόσουν. Βρίσκονται επίσης σε σύγκρουση με τα όσα συμφωνήθηκαν και με τα όσα προτείνει ο Αναστασιάδης.

Καμιά στάση αδιαλλαξίας κατεχομένων και Τουρκίας  και καμιά στάση υποχώρησης του Προέδρου δεν μπορούν οδηγήσουν σε βιώσιμη λύση. Για τον λόγο αυτό δεν μπορούμε παρά να καλέσουμε ξανά τον Πρόεδρο να αξιώσει όπως τεθεί το πρόβλημα στη σωστή του βάση. Εισβολής, παράνομης κατοχής και εποικισμού από την Τουρκία.
‘’Τη λευτεριά σου αν λαχταράς, σε ξένους μην ελπίζεις..’’

ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης

29 Μαϊου 1453: « Εάλω η Πόλις»

Πεντακόσια εξήντα τέσσερα χρόνια πέρασαν από την αποφράδα εκείνη μέρα, που φρικιαστικότερη κραυγή δεν ακούστηκε σε πόλη ανθρώπου . 29 Μαΐου του 1453 η μέρα που καθόρισε το τέλος του Μεσαιωνικού Ελληνισμού, που κράτησε για χίλια διακόσια χρόνια και ίδρυσε ο Μέγας Κωνσταντίνος. Η Βασιλεύουσα, η Πόλη των Αγίων και των Αυτοκρατόρων, πέρασε υπό την κατοχή των Οθωμανών βαρβάρων. Από τότε άρχισε η Τουρκοκρατία. Μέρα πένθους αλλά και μέρα μνήμης για τον απανταχού Ελληνισμό, και όμως η αμάθεια και η λησμονιά έχει σκεπάσει την ελληνική μνήμη με αποτέλεσμα να κινδυνεύουμε σε εθνικό ξεπεσμό και γενικώς προάγουμε μια αρνητική εικόνα σε ότι αφορά τα «Εθνικά θέματα».

Το πρώτο πλήγμα για τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία ήταν το 1204, και το χτύπημα καταφέρθηκε από τη Δύση, τους Σταυροφόρους της Δ’ Σταυροφορίας. Μετά την Άλωση του 1204 η Αυτοκρατορία βρέθηκε εξαντλημένη οικονομικά, διχασμένη θρησκευτικά σε ενωτικούς και ανθενωτικούς και περιορισμένη εδαφικά. Σε αυτή την κρίσιμη στιγμή βρέθηκε σωτήρας της Βασιλεύουσας και αντάξιος των προγόνων του ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος.

Όταν ο σουλτάνος Μωάμεθ Β’, επικεφαλής του οθωμανικού στρατού, του έκανε πρόταση να παραδώσει την Πόλη έδωσε σθεναρή απάντηση: «Το την πόλιν σοι δούναι ούτ’ εμού, ούτε των αυτήν οικούντων. Κοινή γαρ γνώμη πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν και ου φεισόμεθα της ζωής ημών». Η πολιορκία άρχισε στις 7 Απριλίου έως τις 29 Μαΐου 1453. Ο Κωνσταντίνος δεν πολέμησε για να νικήσει αλλά για να μην παραδώσει την τιμή της Βασιλεύουσας, γιατί οι Έλληνες ποτέ δεν παρέδιδαν τα όπλα αμαχητί. Έτσι και τότε παρέμεινε άγρυπνος φρουρός και ακαταπόνητος. Σκοτώθηκε στην Πύλη του Ρωμανού αλλά στην ψυχή του λαού παρέμεινε αθάνατος, σύμβολο και ακούραστος πολεμιστής. Το γένος μας δεν δέχτηκε το ζυγό της δουλείας, δεν συμβιβάστηκε πότε με τον κατακτητή και δεν συνθηκολόγησε. Σε κάθε ευκαιρία με όλα τα μέσα που διέθετε και με όλη του την ψυχή έπαιρνε τα όπλα για να ανακτήσει την ελευθερία του και την τιμή του. Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος έμεινε στις μνήμες των Ελλήνων με τον μύθο του «Μαρμαρωμένου Βασιλιά».

Σήμερα θυμόμαστε την Άλωση, διαβάζουμε τους θρήνους και τους θρύλους συγκινόμαστε και διδασκόμαστε, διότι αυτή είναι η αξία της ιστορικής μνήμης. Επί δεκαετίες τώρα επιχειρείται η διάβρωση της ταυτότητάς μας και της ιστορίας του γένους μας, όμως πρέπει να θυμόμαστε «Η Ιστορία εκδικείται αυτούς που την αγνοούν» . Πρέπει να θυμόμαστε γιατί μέσα από αυτή την τραγική φάση της ένδοξης ιστορίας μας διαφαίνεται η Ελληνική διάρκεια που μέσα από το πέρασμα των χρόνων οι αξίες του Ελληνισμού παραμένουν ακλόνητες κα αγωνιζόμαστε για την Πίστη, την Πατρίδα και την Οικογένεια. Αυτό μας διδάσκει μέσα από την ομιλία του και ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος στις 28 Μαΐου πριν από την τελική επίθεση των Οθωμανών. Πρέπει να θυμόμαστε γιατί τα γεγονότα γύρο από την άλωση μας δείχνουν την πολύτιμη συμβολή της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας στην επιβίωση του γένους μας. Θυμόμαστε την άλωση διότι μας διδάσκει πως όταν οι λίγοι αποφασίσουν να αντισταθούν μπορεί στις μάχες να ηττηθούν την συγκεκριμένη στιγμή, όμως σε βάθος χρόνου κερδίζουν. Μέσα από τις συμφορές βρίσκουμε την αυτοσυνειδησία μας και ακόμη και σήμερα που περνάμε χαλεπούς καιρούς και κινδυνεύει η πατρίδα μας και η εθνική μας αξιοπρέπεια αυτό είναι που χρειαζόμαστε.

«Η πόλις εάλω! Αλλοίμονον, όμως, αν την αφήσωμεν να αλωθεί εντός μας» (Καθ. Ν. Τωμαδάκης).

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης