Τεκταινόμενα Ε.Φ.Ε.Κ.Θ

«Είναι ξεκάθαρο πως έχουμε πράξει τα δέοντα για την πραγματοποίηση των δημοκρατικών διαδικασιών του συλλόγου. Καταθέσαμε προτάσεις, αφήσαμε στην άκρη τις κόκκινες μας γραμμές που αφορούν τα διαδικαστικά, υπερψηφίζοντας προτάσεις που απέχουν σχεδόν εξ ολοκλήρου από τις θέσεις μας για να προχωρήσει η διαδικασία και αναλώσαμε αμέτρητες ώρες για την εξεύρεση αίθουσας τόσο για τις εκλογές όσο και για τη Γενική Συνέλευση. Ξέρουμε από πλευράς μας πως πράξαμε τα δέοντα. Το θέμα όμως δεν είναι αυτό. Και δεν θα μπούμε στη διαδικασία επίρριψης ευθυνών. Ο Σύλλογος είναι σε αδιέξοδο. Δεν βρέθηκε όμως τώρα σε αδιέξοδο. Βρίσκεται σε αδιέξοδο εδώ και πολλά χρόνια.

Αν μελετήσει κάποιος τα πρακτικά θα παρατηρήσει πως το μεγαλύτερο ποσοστό των συνεδριάσεων αναλώνεται στη Συνέλευση και τις Εκλογές και ένα μικρό ποσοστό στα διάφορα σημαντικά ζητήματα που ταλανίζουν τόσο την πατρίδα μας όσο και τους συμφοιτητές μας. Αναλωνόμαστε σε συζητήσεις επί διαδικασιών και αιθουσών, προσπαθώντας να εξασφαλίσουμε αυτά που επιθυμούμε και χάνουμε την ουσία της συμμετοχής μας στον ιστορικό αυτό Σύλλογο, την Ε.Φ.Ε.Κ.Θ Θεσσαλονίκης.

Η Τουρκία πραγματοποιεί μια Τρίτη εισβολή, αυτή τη φορά στα χωρικά μας ύδατα. Καταλαμβάνει επιπλέον χώρο στην περιοχή των Στροβιλιών και προκαλεί καθημερινά δημιουργώντας μια έκρυθμη κατάσταση τόσο σε Κύπρο όσο και σε Ελλάδα. Συμφοιτητές μας εγκαταλείπουν τις σπουδές τους ένεκα οικονομικών δυσκολιών. Αντιμετωπίζουν καθημερινά πρακτικά ζητήματα που δυσκολεύουν τις συνθήκες φοίτησης και διαβίωσης τους. Συνάνθρωπός μας χρειάζεται άμεσα δότη μυελού των οστών. Ένα σωρό άλλα ζητήματα εκτυλίσσονται καθημερινά. Ο Σύλλογος.. στην αδράνεια.  Αν δεν μπορούμε να αντιληφθούμε πως αυτό είναι το πραγματικό αδιέξοδο τότε έχουμε χάσει το παιχνίδι για τα καλά.

Οποιοσδήποτε εκπρόσωπος μπορεί να ισχυριστεί πως όσα αναφέρουμε πιο πάνω δεν ισχύουν. Ξέρουμε όμως όλοι πολύ καλά πως αυτή είναι η πραγματικότητα. Η Ε.Φ.Ε.Κ.Θ, από συλλογικό όργανο των φοιτητών έχει καταντήσει απλά κοφτήριο ψήφων και έρμαιο στο παιχνίδι ευθυνών  που εκτυλίσσεται κάθε χρόνο, σε μια προσπάθεια της κάθε παράταξης να καλύψει την πάντα της.

Δεν θα καλέσουμε κανέναν να αναλάβει την ευθύνη για το ζήτημα των εκλογών και της συνέλευσης. Θα καλέσουμε όμως το Διοικητικό Συμβούλιο της Ε.Φ.Ε.Κ.Θ να αναλάβει τις ευθύνες για το γενικό αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει ο Σύλλογος. Αδιέξοδο που δεν ντροπιάζει μόνο τον Σύλλογο αλλά και εμάς τους ίδιους ως εκπροσώπους των φοιτητών.

Κλείνοντας, επαναλαμβάνουμε πως πράξαμε ό,τι περνούσε από το χέρι μας για τη διεξαγωγή των δημοκρατικών διαδικασιών. Δεν είμαστε όμως διατεθειμένοι σε καμιά περίπτωση να μπούμε σε πολύωρες διαδικασίες συζητήσεων, χωρίς ουσία, απλά και μόνο για να επιρριφθεί σε κάποιον η ευθύνη για το αδιέξοδο».

Αυτή ήταν η επίσημη τοποθέτηση μας στη συνεδρία της 8ης Μαΐου 2019. Μιας συνεδρίας που όπως φάνηκε ήταν καταδικασμένη να εγκλωβιστεί σε ανούσιες προτάσεις οι οποίες δεν ήταν εκ των πραγμάτων υλοποιήσιμες και να οδηγήσει στην ακύρωση των δημοκρατικών διαδικασιών του Συλλόγου.

Στη συνέχεια και μετά την ακύρωση των διαδικασιών, βρεθήκαμε ενώπιον δύο προτάσεων που αφορούσαν τη συνέχεια της λειτουργίας του Συλλόγου. Μια πρόταση από την «φοιτητομάνα» Προοδευτική και μια από την «αιώνια προστάτιδα του Συλλόγου» Πρωτοπορία. Μετά από πολλή σκέψη και προβληματισμό, καθώς η μη διεξαγωγή των εκλογών μπορούσε να εγκλωβίσει ξανά τον σύλλογο στην αδράνεια, επιστρέψαμε με δική μας πρόταση, προσπαθώντας να διασφαλίσουμε τη λειτουργία του Συλλόγου, θέτοντας ταυτόχρονα κάποιους όρους που θα εξασφάλιζαν ότι οι δημοκρατικές διαδικασίες του Συλλόγου θα πραγματοποιηθούν, αποφεύγοντας την πιθανότητα δημιουργίας προηγούμενου.

Η πρόταση μας αφορούσε τη συνέχιση του υφιστάμενου Διοικητικού Συμβουλίου, γεγονός που αποτελεί σημαντική παραχώρηση, καθώς το έγκλημα της μη διεξαγωγής των εκλογών, διαδικασία για την οποία πράξαμε τα δέοντα, προκαλεί ζημιά στην ορθή λειτουργία του Συλλόγου. Στην πρόταση επίσης συμπεριλαμβανόταν ημερομηνία και χώρος διεξαγωγής της Α’ Γενικής Συνέλευσης, καθώς και πρόταση προς συζήτηση για τη Διεξαγωγή της Β’ Γενικής Συνέλευσης και των εκλογών. Η πρόταση πέρασε μαζί με την Πρωτοπορία.

Όπως ήταν φυσιολογικό, ακολούθησαν οι παιδιάστικες αντιδράσεις της παράταξης του ΑΚΕΛ, η οποία και αποχώρησε προφασιζόμενη το παράτυπο της διαδικασίας. Γεγονός βέβαια καθόλου παράξενο καθώς δεν είναι η πρώτη φορά που η «μητέρα όλων των φοιτητών» αποχωρεί όταν κάτι δεν της αρέσει. Ακύρωσε ετσι θελικά την Α’ Γενική Συνέλευση το 2017, αποχώρησε από τον Σύλλογο το 2018 γιατί δεν της άρεσαν τα αποτελέσματα, συνέβαλε ετσιθελικά στην αναβολή των ψηφισμένων δημοκρατικών διαδικασιών του συλλόγου το 2018 – 2019 και επέβαλε τη χρήση των καταλόγων των προεδρικών εκλογών στις φοιτητικές εκλογές της ίδια χρονιάς. Επίσης, παρεμπόδισε με προτάσεις που δεν μπορούσαν να υλοποιηθούν και σε συνεργασία με τον Αγώνα τις περσινές εκλογές και αποχώρησαν μαζί με σκυφτό το κεφάλι και υπερηφανευόμενοι για την πράξη τους, όταν η απόφαση του συλλόγου δεν είχε σύγκλιση με την δική τους ορθή όπως πάντα άποψη.

Εμείς από την πλευρά μας, δεν έχουμε και δεν είχαμε να κρύψουμε τίποτε και σε κανέναν. Για αυτό τον λόγο, φροντίσαμε όπως υλοποιηθούν όλα όσα ψηφίστηκαν ενώπιον όλων των εκπροσώπων. Ο Σύλλογος λειτουργεί έστω και με την αποχή των λεγόμενων δημοκρατικών παρατάξεων και είναι στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσει τη διεξαγωγή της Α’ Γενικής Συνέλευσης, της Β’ Γενικής και των εκλογών από τις αρχές Νοεμβρίου. Ό,τι είχαμε δηλώσει και προτείνει, υλοποιείται σταδιακά κατά γράμμα και χωρίς κρυφές συζητήσεις και κλειστές πόρτες αντιδημοκρατικών και κομματοκρατούμενων ομοσπονδιακών οργάνων που πολεμούν δήθεν για το συμφέρον των φοιτητών.

Καταθέσαμε προτάσεις ενώπιον όλων και τις υλοποιήσαμε. Αυτό θα συνεχίσουμε να πράττουμε με την ελπίδα πως επιτέλους και οι κομματικοί συμφοιτητές μας είτε θα το πράξουν, είτε θα αποχωρήσουν ολοκληρωτικά από τον Σύλλογο και θα τον αφήσουν στα χέρια των Αυτόνομων φοιτητών, ούτως ώστε να οδηγηθεί σε πορεία διεκδίκησης και αγώνα, τόσο για την πατρίδα όσο και για τον φοιτητή. Εκ των σκοπών της ενώσεως είναι η προβολή της παντείας ελληνικής Κύπρου. Όσοι δεν μπορούν να το κατανοήσουν και προσπαθούν να δώσουν ομοσπονδιακό χρώμα στον ιστορικό Σύλλογο του Κυριάκου Μάτση, θα μας βρουν αντιμέτωπους και το γνωρίζουν πολύ καλά.

Στόχος μας δεν είναι κανένας άλλος εχτός από την ορθή λειτουργία του Συλλόγου. Με διαφάνεια και καθαρότητα λοιπόν, θα συνεχίσουμε να υπηρετούμε τον Σύλλογο. Αρχής γενομένης της φετινής χρονιάς και κρατώντας τα λάθη του παρελθόντος ως παράδειγμα προς αποφυγή, ευελπιστούμε στην επανατοποθέτηση του Συλλόγου σε ορθή πορεία. Να είναι σίγουροι όλοι οι συμφοιτητές μας πως, όπως πάντα, θα κάνουμε οτιδήποτε περνά από το χέρι μας, για μια Ε.Φ.Ε.Κ.Θ δυνατή, ΑΥΤΟΝΟΜΗ και διεκδικητική.

ΥΓ: «Η ΕΝΩΣΗ ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ ΤΑ ΑΝΩΤΕΡΩ ΠΕΡΑΝ ΠΑΣΗΣ ΚΟΜΜΑΤΙΚΗΣ ΑΝΑΜΙΞΕΩΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΕΩΣ»

Γραφείο Τύπου

Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Ευρωπαϊκές κυρώσεις κατά της Τουρκίας

Στις 11 Νοεμβρίου εγκρίθηκε από τους Υπουργούς Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης πλαίσιο για μέτρα/κυρώσεις κατά φυσικών προσώπων ή οντοτήτων, που συμμετέχουν στις παράνομες δραστηριότητες της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο. Η συγκεκριμένη απόφαση ήρθε ως επακόλουθο των συμπερασμάτων που ενέκρινε και επικύρωσε το Συμβούλιο γύρω στα μέσα Οκτωβρίου, όταν η Ε.Ε επιβεβαίωσε την «πλήρη αλληλεγγύη» της προς την Κύπρο, «όσον αφορά το σεβασμό της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο».

Όπως αναφέρει το Συμβούλιο στην ανακοίνωσή του, το πλαίσιο καθιστά δυνατόν να τεθούν υπό καθεστώς κυρώσεων:
1. Πρόσωπα ή οντότητες που ευθύνονται για δραστηριότητες γεώτρησης σχετιζόμενες με δραστηριότητες έρευνας και παραγωγής υδρογονανθράκων, για τις οποίες δεν έχει δοθεί άδεια από την Κύπρο εντός των χωρικών της υδάτων, της αποκλειστικής οικονομικής της ζώνης (ΑΟΖ) ή της υφαλοκρηπίδας της. Στις εν λόγω δραστηριότητες γεώτρησης περιλαμβάνονται, όπου η ΑΟΖ ή η υφαλοκρηπίδα δεν έχουν οριοθετηθεί, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, δραστηριότητες που ενδέχεται να θέσουν σε κίνδυνο ή να εμποδίσουν την επίτευξη σχετικής συμφωνίας οριοθέτησης.

  1. Πρόσωπα ή οντότητες που παρέχουν οικονομική, τεχνική ή υλική στήριξη στις προαναφερόμενες δραστηριότητες γεώτρησης.
  2. Συνδεόμενα με τα ανωτέρω πρόσωπα ή οντότητες.

Τα μέτρα που έχουν ήδη αποφασιστεί από τα κράτη – μέλη της Ε.Ε αφορούν στην αναστολή των διαπραγματεύσεων για τη συνολική συμφωνία αερομεταφορών Ε.Ε. – Τουρκίας, στην ακύρωση του Συμβουλίου Σύνδεσης και άλλων συνεδριάσεων στο πλαίσιο του διαλόγου υψηλού επιπέδου Ε.Ε. -Τουρκίας, στη μείωση της προενταξιακής βοήθειας προς την Τουρκία για το 2020 και στην αναστολή της χορήγησης δανείων σε κρατικές εταιρείες της Τουρκίας από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων.

Από την πλευρά της Τουρκίας, ο Νεοσουλτάνος Ερντογάν φανερώνει για ακόμα μια φορά το βάρβαρο πρόσωπό του, απειλώντας με την αποστολή «συλληφθέντων» μαχητών του Ισλαμικού Κράτους στην Ευρώπη. Με τον ισχυρισμό πάντοτε ότι η Τουρκία ενεργεί βάσει του Διεθνούς Δικαίου, ο κ. Ερντογάν ανέφερε χαρακτηριστικά μεταξύ άλλων «Δεν σας συμφέρει να δίνετε τελεσίγραφα στην Τουρκία αναφορικά με τις σχέσεις μας με την Κύπρο. Δεν τους δίνουμε πολλή σημασία και θα συνεχίσουμε τον δρόμο μας», προσθέτοντας επίσης, ότι «Μπορεί να το αντιμετωπίζετε με ελαφρότητα, όμως αυτές οι πόρτες θα ανοίξουν και αυτά τα μέλη του Νταές θα σταλούν σε σας. Μην προσπαθείτε να απειλήσετε την Τουρκία αναφορικά με τις εξελίξεις στην Κύπρο».

Η Κυπριακή Δημοκρατία από την άλλη, εκφράζει την ικανοποίησή της για την εν λόγω απόφαση, η οποία «έμπρακτα στηρίζει τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας και τη νομιμότητα στη θάλασσα της Κύπρου», όπως δήλωσε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης. Η απόφαση του ευρωπαϊκού συμβουλίου αποτελεί μια θετική εξέλιξη μετά και τα τελευταία γεγονότα με την παράνομη εισβολή τουρκικών σκαφών στην κυπριακή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη. Ωστόσο, ο Τούρκος ηγέτης παρουσιάζεται αδίστακτος, χρησιμοποιώντας ως όπλο τους τζιχαντιστές που «συνελήφθησαν» κατά την μέχρι και σήμερα παρουσία της Τουρκίας στη Συρία και οι οποίοι φαίνεται να ισχυροποιούν την πρώτη στρατηγικά.

Επομένως, η καταδικαστική αυτή απόφαση δεν θα έπρεπε να μας καθησυχάζει. Αντιθέτως, θα έπρεπε να συνδυαστεί με ψηφίσματα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών που καταδικάζουν την εισβολή, την κατοχή, τον εποικισμό, την ανακήρυξη του ψευδοκράτους και άλλα σχετικά εγκλήματα της Τουρκίας εις βάρος της Κύπρου μας, με ατομικές προσφυγές που πραγματοποιήθηκαν στο παρελθόν και δικαίωσαν εν μέρει τα θύματα της εισβολής, με τη χρήση των συμμαχιών μας προς όφελος του εθνικού μας ζητήματος, καθώς και με μέτρα που μπορούν να ληφθούν σε επίπεδο εσωτερικής πολιτικής. Μέτρα όπως ο άμεσος τερματισμός των συνομιλιών μεταξύ του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας και του ψευδοηγέτη και το άμεσο κλείσιμο των οδοφραγμάτων, κάτι που θα επιφέρει οικονομικό πλήγμα στην Τουρκία.

Οι ευρωπαϊκές κυρώσεις είναι καλοδεχούμενες, όχι όμως αρκετές για να αντιμετωπίσουν την τουρκική απειλή στο νησί μας. Επιβάλλεται να ληφθούν σοβαρότερα μέτρα και από την Ε.Ε και από την ΚΔ, ούτως ώστε να αποτραπεί πραγματικά η Τουρκία από οποιεσδήποτε δραστηριότητες στο νησί. Τη δεδομένη στιγμή, προκειμένου να ασκηθεί μεγαλύτερη πίεση στην Τουρκία και να αξιολογηθεί εν τέλει η ευρωπαϊκή απόφαση ως ένα θετικό μέτρο, είναι ανάγκη να εφαρμοστούν άμεσα οι κυρώσεις κατά φυσικών προσώπων που συμμετέχουν στις παράνομες δραστηριότητες. Είναι ανεπίτρεπτο να εισβάλλουν παράνομα τουρκικά πλοία στην κυπριακή ΑΟΖ, δίνοντας το δικαίωμα στους Τούρκους να διεκδικούν τα αναγνωρισμένα χωρικά ύδατα της Κυπριακής Δημοκρατίας και η ΕΕ να παραμένει άπραγη επί του πρακτέου.

Η Τουρκία παραβιάζει συνεχώς το Διεθνές Δίκαιο, προσπαθώντας να επιβάλει την κυριαρχία της σε ξένα κράτη. Επομένως, υπάρχουν σημαντικά διαπραγματευτικά χαρτιά, αλλά και επιχειρήματα που βασίζονται στο Διεθνές Δίκαιο, τα οποία όμως παραμένουν μέχρι και σήμερα ανεκμετάλλευτα. Ακολουθώντας ορθή πολιτική γραμμή, η Κυπριακή Δημοκρατία σε συνεργασία με την Ε.Ε και τους συμμάχους της, θα μπορούσε να καταπολεμήσει τις τουρκικές επιδιώξεις που την απειλούν. Εμείς, ως νέοι της Κύπρου, θα συνεχίσουμε να απαιτούμε την επανατοποθέτηση του Κυπριακού ζητήματος σε πρόβλημα εισβολής και κατοχής, μέχρι να επέλθει η πλήρης Απελευθέρωση του νησιού μας.

 

Γραφείο Τύπου

Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

«Γιατί αν πραγματικά μια φορά κανείς πεθαίνει, το να πεθαίνει κανείς για την Ελλάδα, θεία είναι η δάφνη…» Κυριάκος Μάτσης

Ο Κυριάκος Μάτσης, γιος της Κυριακούς και του Χριστοφή, γεννήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 1926, στο ορεινό Παλαιχώρι της επαρχίας Λευκωσίας. Από μικρός ασχολήθηκε με τη γεωργία και την αμπελουργία, κυρίως λόγω της οικογένειας του αλλά και της αγάπης του για την γη. Χαρακτηριστικό του Κυριάκου, από την εφηβική του ηλικία, ήταν η ωριμότητα που τον διακατείχε. Κοινωνικοποιημένος και πολιτικοποιημένος διακρίθηκε για την πνευματική και εθνική του δράση.

Αφού τελείωσε το γυμνάσιο της Αμμοχώστου, τον Οκτώβριο του 1946, έλαβε υποτροφία από την Κυπριακή Αγροτική Εταιρεία, για να σπουδάσει στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης στο τμήμα της Γεωπονίας. Όντας φοιτητής, ανέπτυξε πλούσια εθνική δράση. Οργάνωνε και συμμετείχε σε εκδηλώσεις και πορείες διαμαρτυρίας στο Βρετανικό Προξενείο, προωθώντας με τον τρόπο αυτό το πρόβλημα κατοχής της Κύπρου από την Αγγλία, στον κόσμο της Θεσσαλονίκης.

Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στη Θεσσαλονίκη, έγινε και η γνωριμία του με τον Αυξεντίου. Γρήγορα δημιουργήθηκε μια αδελφική φιλία, γεμάτη εκτίμηση και αλληλοσεβασμό. Αγνός ιδεολόγος πιστός στις αξίες και τα ιδανικά της ελευθερίας, ποτέ δεν άφηνε τον φανατισμό να παραμερίσει τον ανθρωπισμό του. Ακόμα μια σημαντική προσφορά του Κυριάκου Μάτση, ήταν και η ίδρυση της Εθνικής Φοιτητικής Ένωσης Κυπρίων Θεσσαλονίκης, του συλλόγου του οποίου υπάρχει μέχρι και σήμερα και εκπροσωπείται από τις κυπριακές φοιτητικές παρατάξεις της Θεσσαλονίκης.

Το καλοκαίρι του 1952, αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο τμήμα της Γεωπονικής, επέστρεψε στην Κύπρο όπου εργάστηκε ως διευθυντής στο αγρόκτημα της Κυπριακής Αγροτικής Εταιρείας στα Κούκλια Αμμοχώστου. Με το που ξέσπασε ο αγώνας της Ε.Ο.Κ.Α, ο Μάτσης υπήρξε ένα από τα πρώτα μέλη που εντάχθηκαν στις τάξεις της Οργάνωσης. Στον Μάτση, ο οποίος έφερε το ψευδώνυμο Μιλτιάδης, ανατέθηκε ο τομέας Αμμοχώστου και η δημιουργία ομάδων κρούσεως σε Αμμόχωστο και Μιτσερό, ενώ από τον Αύγουστο του 1955 ανέλαβε καθήκοντα ως παγκύπριος σύνδεσμος μεταξύ του Αρχηγού Γεώργιου Γρίβα Διγενή και των αγωνιστών, καθώς και υπεύθυνος μεταφοράς οπλισμού και εφοδίων. Μάλιστα, τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους κατέβαλε προσπάθειες για την απελευθέρωση του Καραολή, χωρίς όμως θετικό αποτέλεσμα. Γρήγορα ανέπτυξε έντονη και πλούσια δράση σε Αμμόχωστο και Κερύνεια.

Στις 9 Ιανουαρίου 1956, ο Κυριάκος Μάτσης συλλήφθηκε και οδηγήθηκε στα κρατητήρια της Ομορφίτας. Εκεί, δέχθηκε φρικτά και ανελέητα βασανιστήρια από τους Άγγλους, προκειμένου να προδώσει και να δώσει πληροφορίες σχετικά με την οργάνωση, τους συναγωνιστές του και τον Αρχηγό. Μάταια όμως. Ο Κυριάκος δεν έβγαζε λέξη απ’ το στόμα του. Αντ’ αυτού, αντλούσε δύναμη και συνέχιζε το έργο του, δημιουργώντας βιβλιοθήκη εντός των κρατητηρίων, μορφώνοντας τους συγκρατουμένους του. Ο ίδιος ο Χάρτινγκ, προσπαθώντας να λύσει την σιωπή του παλικαριού, τον επισκέφθηκε στο κελί του, προσφέροντας του το ποσό των πεντακοσίων χιλιάδων λιρών, καθώς και εκτάσεις γης. Ο λεβέντης αγωνιστής όμως, του έδωσε την απάντηση «Ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα, αλλά περί αρετής», αποστομώνοντας τον.

Στις 13 Σεπτεμβρίου 1956, ο Μάτσης μεταμφιεσμένος σε οικοδόμο, επιχείρησε επιτυχώς να αποδράσει από την Κοκκινοτριμιθιά, και ανέλαβε εκ νέου να συνεχίσει το έργο του στο πεδίο της μάχης . Στις 19 Νοεμβρίου 1958, κατόπιν προδοσίας, ο αγωνιστής μας περικυκλώνεται από Άγγλους στρατιώτες στο κρησφύγετο του στο Δίκωμο, μαζί με τους συναγωνιστές του Ανδρέα Σοφιόπουλο και Κώστα Χριστοδούλου. Με διαταγή του, οι δυο συναγωνιστές του παραδίνονται στους Άγγλους, όχι όμως και ο ίδιος. Όταν οι αποικιοκράτες του ζήτησαν να παραδοθεί, αυτός φώναξε «αν βγω θα βγω πυροβολώντας». Αρνούμενος να παραδοθεί και δεχόμενος τις χειροβομβίδες των Άγγλων, ο ήρωας πέρασε στο πάνθεο της αιωνιότητας. Οι Άγγλοι κατακτητές, φοβούμενοι την αντίδραση του λαού της Κύπρου αρνήθηκαν να παραδώσουν στην οικογένεια του Μάτση το λείψανο του, το οποίο και τάφηκε στον περίβολο των Κεντρικών Φυλακών.

Ως Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης υποκλινόμαστε στο μεγαλείο και την ανδρεία του Κυριάκου Μάτση. Είναι χρέος όλων μας να τιμούμε μία από τις πιο συγκλονιστικές μορφές της Ε.Ο.Κ.Α. Ο καλύτερος τρόπος να τιμήσουμε τη μνήμη αυτού του ήρωα είναι να συνεχίσουμε τον αγώνα του. Ο Κυριάκος Μάτσης ήταν άνθρωπος προικισμένος και με σπάνιες αρετές και ιδανικά, που προκαλούσε τον σεβασμό των συναγωνιστών του. Η δύναμη, το θάρρος, η ευγένεια και το μεγαλείο της ψυχής του, του έδινε την δύναμη να εμψυχώνει, να παρηγορεί και να συμβουλεύει τους συναγωνιστές του για να συνεχίσουν τον αγώνα της λευτεριάς και της ένωσης με τη μητέρα Ελλάδα!

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

 

Παραμονή Αμερικάνων στη Συρία

Στις 7 Οκτωβρίου 2019, τα Αμερικανικά στρατεύματα ξεκίνησαν να αποσύρονται από το συριακό έδαφος στο οποίο πολεμούσαν τα τελευταία χρόνια το Ισλαμικό χαλιφάτο. Η απόσυρση των στρατευμάτων αναγγέλθηκε αμέσως μετά την ανακοίνωση της τουρκικής επιχείρησης «Πηγή Ειρήνης», η οποία δεν ήταν τίποτα άλλο από μια εισβολή εθνοκάθαρσης των Κούρδων.

Συγκεκριμένα, ο Αμερικανός Πρόεδρος ανέφερε ότι οι δυνάμεις των ΗΠΑ αφού επικράτησαν και εξάλειψαν το «χαλιφάτο» του Ισλαμικού Κράτους, δεν θα βρίσκονται πλέον «στην περιοχή». Σε αυτή την «περιοχή» έδρασαν τελικά οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις και κατέλαβαν εδάφη τα οποία ήταν ελεγχόμενα από τους Κούρδους αγωνιστές.

Ο Ντόναλτ Τράμπ, σαν άλλος Πόντιος Πιλάτος, επέλεξε να αποχωρήσει από την Συρία όταν κλήθηκε να προστατέψει τους μέχρι πρότινος συμμάχους του, τους Κούρδους.  Εν τούτοις, όπως γνωστοποιήθηκε από τον αρχηγό του γενικού επιτελείου ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ, Μαρκ Μίλι, στην περιοχή παραμένουν ακόμα περίπου 600 Αμερικανοί στρατιώτες. Όταν ο Μαρκ Μίλι ρωτήθηκε κατά πόσο θα παραμείνουν εκεί Αμερικανοί και αν ναι πόσοι, ανέφερε χαρακτηριστικά ότι θα παραμείνουν «λιγότερο από χίλια άτομα, κάπου γύρω στα 500, ίσως και 600».

Σύμφωνα με τον Λευκό Οίκο, οι στρατιώτες των Η.Π.Α παραμένουν στις πετρελαιοπαραγωγικές περιοχές στα ανατολικά της χώρας και θα βοηθήσουν τους Κούρδους να τις ελέγξουν.

Χρειάζεται αρκετή αφέλεια για να πειστεί κάποιος ότι ο πραγματικός λόγος που παραμένουν οι Αμερικανοί είναι για να βοηθήσουν τους Κούρδους. Από την μια πλευρά, αφήνουν τους Κούρδους έρμαιο στις ορέξεις των βαρβάρων και ταυτόχρονα ισχυρίζονται ότι θα τους στηρίξουν στο να λάβουν τον έλεγχο του πετρελαίου. Είναι ηλίου φαεινότερο, ότι οι Η.Π.Α δεν είναι διατεθειμένες να κάνουν τον «αστυνομικό» στην Μέση Ανατολή, αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα αφήσουν τα κοιτάσματα πετρελαίου στη διαχείριση των Κούρδων ή οποιωνδήποτε άλλων τα εποφθαλμιούν, είτε είναι οι Τούρκοι είτε οι Ρώσοι.

Στο ιστορικό των ΗΠΑ, καταγράφονται αρκετές περιπτώσεις που με προφάσεις προσπάθησε να οικειοποιηθεί ξένες ιδιοκτησίες με σκοπό να κατακτήσει τα εκεί ενεργειακά κοιτάσματα. Είναι κατακριτέο να επεμβαίνουν οι Η.Π.Α και οποιαδήποτε μεγάλη δύναμη σε ξένα κράτη με σκοπό την εξυπηρέτηση δικών τους συμφερόντων. Όταν έπρεπε να παραμείνει ο Αμερικανικός στρατός στη Συρία για να αποτρέψει την τουρκική εισβολή, δεν το έπραξε και γι’ αυτό τώρα είναι αδιανόητο να υποστηρίζει ότι θα στηρίξει τους Κούρδους σε οικονομικά συμφέροντα. Έχει γίνει πλέον ολοφάνερο, ότι το μόνο που ενδιέφερε τις Η.Π.Α εξ αρχής, ήταν να ελέγξει τα πετρελαιοπαραγωγικά κοιτάσματα που υπάρχουν στην περιοχή και ουδέποτε ενδιαφέρονταν πραγματικά για την ειρήνη ή την εξάλειψη της θρησκευτικής τρομοκρατίας.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Ζήτημα των S-400

Έντονο κλίμα φαίνεται να δημιουργήθηκε μεταξύ Τουρκίας και ΗΠΑ μετά την αγορά του Ρώσικου πυραυλικού συστήματος S-400 από την Τουρκία. Συγκεκριμένα, ο σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου, Ρόμπερτ Ο’ Μπράιεν, ανάφερε ότι «αν δεν τους ξεφορτωθείτε, θα επιβληθούν κυρώσεις». Συνέχισε να εκφράζει τη δυσαρέσκεια του, όταν προχώρησε σε άλλες δηλώσεις όπως «η Τουρκία θα νιώσει τον αντίκτυπο αυτών των κυρώσεων», οι οποίες όπως είπε θα περάσουν από το Κογκρέσο με τη στήριξη Ρεπουμπλικάνων και Δημοκρατικών. Τέλος, ο κ. Ο’ Μπραιεν αναφέρει πως στη συνάντηση που επρόκειτο να γίνει, ο κ. Τραμπ θα ανέφερε με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο ότι οι S-400 δεν έχουν θέση στο ΝΑΤΟ.

Πραγματοποιήθηκε λοιπόν η συνάντηση μεταξύ Ντόναλτ Τραμπ και Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, όπου συζητήθηκε η «θύελλα» που ξέσπασε, καθώς και άλλα ζητήματα όπως το ζήτημα της Βορειανατολικής Συρίας και των επιθετικών ενεργειών της Άγκυρας κατά των Κούρδων της Συρίας. Η συνάντηση κύλισε ομαλά σε ήρεμο κλίμα, χωρίς να υπολογίζονται οι προηγούμενες ενέργειες που καθιστούσαν το κλίμα μεταξύ των δύο χωρών «ψυχροπολεμικό». Μάλιστα, ο αμερικανός Πρόεδρος δήλωσε μεγάλος οπαδός του Τούρκου Σουλτάνου, χαρακτηρίζοντας την Τουρκία σπουδαίο σύμμαχο στο ΝΑΤΟ.

Σχολιάζοντας την αγορά του ρωσικού αμυντικού συστήματος S-400 από την Τουρκία, πρόσθεσε ότι δημιουργεί μια «πολύ σοβαρή πρόκληση» για τις ΗΠΑ. Εμφανίστηκε όμως αισιόδοξος ότι οι δύο χώρες θα καταφέρουν να επιλύσουν τις διαφορές τους. Το καλό κλίμα δεν χάλασε, αφού ο κ. Τραμπ στήριξε την Τουρκία ως προς το προσφυγικό αναφέροντας ότι η Τουρκία πληρώνει περισσότερα συγκριτικά με την Ευρώπη.

Όσον αφορά τον κ. Ερντογάν, δήλωσε ότι η συνάντηση φάνηκε «πολύ ειλικρινής» και ανέφερε ότι η Τουρκία μπορεί να αγοράσει αμερικανικούς πυραύλους Patriot στην σωστή τιμή. Αποκορύφωμα των δηλώσεων του, ήταν η δήλωση του ότι η χώρα του δεν έχει κάποιο θέμα με τους Κούρδους, αλλά με τις «τρομοκρατικές οργανώσεις». Ο νεοσουλτάνος, που λειτουργεί ως ο μεγαλύτερος τρομοκράτης, με τον απολυταρχικό τρόπο διακυβέρνησης του, προσπαθεί να εξαλείψει οποιαδήποτε προσπάθεια διαπράττουν οι Κούρδοι αγωνιστές της Ελευθερίας να ανακηρύξουν δικό τους κράτος, πράγμα δίκαιο. Μέχρι στιγμής δεν έχει υποστεί καμιά κύρωση η Τουρκία από τις ΗΠΑ, αφού δεν έχει ενεργοποιηθεί σύστημα των S-400 από τους Τούρκους.

Αναρωτιόμαστε αν όλο αυτό το «ψυχροπολεμικό κλίμα» που έχει δημιουργηθεί, είναι ένα ακόμη τέχνασμα από τις ΗΠΑ και την Τουρκία. Μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ από τη Συρία με δήθεν δικαιολογίες ότι η παρουσία τους εκεί ήταν άσκοπη, έδωσαν ουσιαστικά το πράσινο φως στην Τουρκία να εισβάλει και φάνηκε ξεκάθαρα το πραγματικό παιχνίδι που παίζουν οι δύο χώρες έναντι της Συρίας και των Κούρδων αγωνιστών. Έτσι λοιπόν όπως ήταν επακόλουθο, αυτή η σύγκρουση που ξέσπασε φαίνεται ότι γίνεται με μοναδικό σκοπό να τερματίσουν τις οποιεσδήποτε υποψίες έχουν δημιουργηθεί.

Οι ΗΠΑ έδειξαν πολλές φορές το πραγματικό τους πρόσωπο στο κουρδικό ζήτημα, αφού πρόδωσαν τους Κούρδους για πολλοστή φορά, διενεργώντας κρυφές συμφωνίες με τους Τούρκους. Ας μην ξεχνάμε πως η Αμερική κινούσε τα νήματα και στις συζητήσεις για το Κυπριακό ζήτημα τις δεκαετίες ’50-‘60. Τον επεκτατικό χαρακτήρα της Τουρκίας τον γνωρίζουμε δυστυχώς όλοι πολύ καλά, αφού μετά το 1908 με την ίδρυση των νεοτούρκων, η Τουρκία ξεκίνησε να εισβάλει τόσο σε ελληνικά κυρίως μέρη όπως η Κύπρος, η Θράκη, Ίμβρος ο Πόντος, καθώς και σε μέρη της Μέσης Ανατολής όπως τώρα στη Συρία. Φαίνεται λοιπόν ξεκάθαρα η επιθετικότητα της και η τάση της να διενεργεί εθνοκαθάρσεις στους λαούς.

Είναι ξεκάθαρο ότι το ζήτημα με τους S-400 αναδύθηκε ξανά στην επιφάνεια απλά για να ρίξουν στάχτη στα μάτια του κόσμου οι ΗΠΑ. Μετά την εισβολή στη Συρία και το «STOP» του κυρίου Τραμπ στο θέμα των κυρώσεων, έχει γίνει πλέον ολοφάνερο ότι οι σχέσεις των δύο χωρών έχουν εξομαλυνθεί πλήρως, παρά τη φαινομενική δυσχέρεια που επικρατούσε μεταξύ τους τούς τελευταίους μήνες. Εμείς δεν πρόκειται να γίνουμε ο περίγελος στα επεκτατικά σχέδια της Τουρκίας, η οποία προσπαθεί με ύπουλους τρόπους να υποκλέψει εδάφη που δεν της ανήκουν. Θα βρισκόμαστε πάντα ενάντια σε όσους πραγματοποιούν «παιχνίδια» έναντι του Ελληνισμού, προσπαθώντας με σώμα και ψυχή να καταστήσουμε σαφές ότι η βαρβαρότητα και οι επεκτατικές τους βλέψεις δεν θα περάσουν.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Εκδήλωση προς τιμήν Βρετανών στα κατεχόμενα

Αναμνηστική εκδήλωση πραγματοποίησε το ψευδοκράτος στην κατεχόμενη Κερύνεια, στην οποία τίμησε 371 Βρετανούς στρατιώτες που «έπεσαν» κατά την περίοδο του Εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α. Στην τελετή παρευρέθηκαν αρκετοί «αξιωματούχοι» της ψευδοκυβέρνησης, όπως ο ψευδοπρωθυπουργός Ερσίν Τατάρ, ο «Αντιπρόεδρος» της ψευδοκυβέρνησης και ο περιβόητος ψευδοϋπουργός εξωτερικών, Κουντρέτ Οζερσάι, όπως και αρκετοί Βρετανοί πολίτες που ζουν στα ελεύθερα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά και στα κατεχόμενα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το 2008 εγκαινιάστηκε στα κατεχόμενα μνημείο για τους Βρετανούς «πεσόντες» στρατιώτες κατά την περίοδο ’55-’59 στο αγγλικό νεκροταφείο. Τότε, αρκετοί ψευδοαξιωματούχοι του ψευδοκράτους έκαναν λόγο για «δολοφονηθέντες» από την Ε.Ο.Κ.Α.

Η συγκεκριμένη είδηση επιβάλλεται να θορυβήσει όσους ονειρεύονται να ζήσουν σε μια ομοσπονδιακή Κύπρο. Ο λόγος για αυτούς που αγάπησαν τους κατακτητές τους και επιμένουν να υπογράψουν με μελάνι τη λύση-διάλυση της ΚΔ. Υπενθυμίζουμε λοιπόν πως η Τουρκία πάντα ήθελε να ανακτήσει την Κύπρο και να την μετατρέψει σε αποικία της, θυμίζοντας τα χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Σε αυτό το γεωπολιτικό παιχνίδι που έστησε από το 1956 με τις εκθέσεις Νιχάτ Ερίμ, καίριο ρόλο έπαιξαν οι «τ/κ» και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Οι πρώτοι έψαχναν κάθε ευκαιρία για να προδώσουν αγωνιστές της Ε.Ο.Κ.Α που μάχονταν για την Απελευθέρωση του νησιού από τον βρετανικό ζυγό και οι δεύτεροι για να εδραιώσουν την παρουσία τους στην περιοχή μετά τη φυγή τους από την Κύπρο, παρότρυναν τη συμμετοχή της Τουρκίας στα τεκταινόμενα του νησιού. Οι δύο μετέπειτα «εγγυήτριες» δυνάμεις κατά την περίοδο του αγώνα συνεργάστηκαν άψογα στρατιωτικά και πολιτικά για να απεμπολήσουν τον Ελληνισμό από το νησί. Με την εισβολή του ’74, απλά ολοκληρώθηκε το σχέδιο τους, περί παραμονής των Τούρκων και των Βρετανών στο νησί, παρά τη διεξαγωγή του σπουδαιότερου αγώνα του Ελληνισμού της Κύπρου που αποσκοπούσε στην Αυτοδιάθεση του και τελικά στην Ένωση με την Μάνα Ελλάδα.

Όσοι 45 χρόνια μετά, ξέχασαν τις δολοφονίες αμάχων, τους πρόσφυγες, τα κατεχόμενα μας εδάφη και την τουρκική εισβολή, ας δουν τον ψευδοπρωθυπουργό να τιμά με δέος αυτούς που βασάνιζαν τους παππούδες και τους πατεράδες μας. Και αυτοί που εξαίρουν τον δυτικό τρόπο ζωής και χαίρονται που οι Βρετανοί πέρασαν από την Κύπρο γιατί «μας έκτισαν δρόμους και νοσοκομεία», ας ψάξουν προσεκτικά για τον Ήρωα-ποιητή της Ε.Ο.Κ.Α, Ευαγόρα Παλληκαρίδη, που οδηγήθηκε προς την αγχόνη τραγουδώντας τον Εθνικό Ύμνο και έπεσε για τη Λευτεριά.

Το συγκεκριμένο γεγονός σε καμιά περίπτωση δεν μας προκαλεί εντύπωση. Οι τ/κ και οι Βρετανοί συνεργάζονται εξ από ανέκαθεν για τη διάλυση της Κύπρου και τη λεηλασία κάθε ελληνικού στοιχείου από το νησί. Η εκδήλωση ξυπνάει μνήμες από τη σφαγή στο Κιόνελι, την ΤΜΤ και τη VOLKAN του μετέπειτα ιδρυτή του ψευδοκράτους, Ραούφ Ντενκτάς και τη δράση των επικουρικών στον αγώνα. Ευκαιρία για εμάς να δούμε ποιοι πραγματικά ευθύνονται για την τουρκική θηριωδία στο νησί και ποιοι έχουν κερδίσει από αυτήν.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

 

Απολογισμός αντικατοχικού τριημέρου

Στο τέλος του έφτασε για άλλη μια χρονιά το τριήμερο αντικατοχικών εκδηλώσεων για καταδίκη της παράνομης ανακήρυξης του ψευδοκράτους στην κατεχόμενη γη μας. Συγκεκριμένα, η Τουρκία στις 20 Ιουλίου το 1974 εισέβαλε στην πολύπαθη Κύπρο μας και έκτοτε κατέχει το 37% της ιδιαίτερης μας πατρίδας. Τα θύματα της τουρκικής θηριωδίας, δηλαδή οι πεσόντες οι αγνοούμενοι και οι πρόσφυγες, έχουν φτάσει σε αριθμό πάνω από 200 χιλιάδες.

Οι ορδές του τουρκικού στρατού βίασαν Ελληνίδες της Κύπρου και λεηλάτησαν σπίτια και εκκλησιές του νησιού μας. Ήταν και είναι πρωτάκουστο, να γινόμαστε πρόσφυγες στον ίδιο μας τον τόπο. Στις 15 Νοεμβρίου 1983, η Τουρκία και ο αιμοσταγής Ντενκτάς, ανακηρύσσουν τα κατεχόμενα μας χωριά ως «κράτος». Ένα κράτος το οποίο αναγνωρίστηκε μόνο από τον ίδιο τον δημιουργό του, δηλαδή την Τουρκία. Τότε, ο Ο.Η.Ε με σχετικά ψηφίσματα καταδίκασε το ψευδοκράτος και κάλεσε την διεθνή κοινότητα για μη αναγνώρισή του. Σήμερα, μετά από 36 χρόνια το ψευδοκράτος χρήζει έμμεσης αναγνώρισης τόσο από την δική μας πλευρά, όσο και από χώρες της διεθνούς κοινότητας, αλλά ακόμη και από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών.

Οι συνομιλίες με τον ψευδοηγέτη και τα ξεχωριστά δημοψηφίσματα που πραγματοποιήθηκαν το 2004 για το Σχέδιο Ανάν, δίνουν την εικόνα ότι στην Κύπρο υπάρχουν δύο ξεχωριστές κοινότητες και όχι ότι στην Κύπρο επικρατεί κατοχή. Με άλλα λόγια, υποβιβάσαμε το Κυπριακό ζήτημα εμείς οι ίδιοι, αφού αντί να το τοποθετούμε ως πρόβλημα εισβολής και κατοχής, το υποβιβάζουμε σε δικοινοτικό. Η τουρκική πλευρά έχει κατορθώσει στην πάροδο του χρόνου, να τεθεί ως αντιπρόσωπος του ψευδοκράτους σε γραφεία και συνεδριάσεις διεθνών οργανισμών και έχει κατορθώσει να το επισκέπτονται ξένοι αξιωματούχοι. Βέβαια, όλα αυτά με τις δικές μας ευλογίες και το άνοιγμα των οδοφραγμάτων το 2003.

Ωστόσο, ως αυτόνομοι φοιτητές και Έλληνες της Κύπρου που δεν ξεχνούν και σε καμιά περίπτωση δεν τους κατέβαλε η ηττοπάθεια της δικής μας πλευράς, κάναμε έστω και στο ελάχιστο τον αγώνα μας για Λευτεριά και Δικαίωση. Διοργανώσαμε τριήμερο αντικατοχικών εκδηλώσεων προσπαθώντας να δείξουμε προς πάσα κατεύθυνση ότι η νεολαία της Κύπρου είναι παρούσα και πως πλανώνται πλάνην οικτράν όσοι ευελπιστούν ότι θα συμβιβαστούμε. Αδιαπραγμάτευτη μας θέση ότι οι αγώνες πραγματοποιούνται στους δρόμους και στις πλατείες, εκεί που οι φωνές δεν φιμώνονται, αλλά αντιθέτως διατρανώνουν την αποφασιστικότητά μας για Λευτεριά.

Οι αντικατοχικές εκδηλώσεις για εμάς δεν ξεκίνησαν στις 13 Νοεμβρίου. Ξεκίνησαν πολύ νωρίτερα με τις προετοιμασίες για τα πανό, την εκδήλωση, την πορεία, τα φυλλάδια και το φλογερό «ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ». Ο κάθε ένας από εμάς, αναλαμβάνοντας διαφορετικές αρμοδιότητες, συνέβαλε στην πραγμάτωση του τριημέρου. Την προηγούμενη της έναρξης του τριημέρου, μεταβήκαμε στον Άγιο Δημήτριο για να πάρουμε την ευχή του και τη δύναμή του. Σκύψαμε ευλαβικά το κεφάλι, προσευχηθήκαμε και ζητήσαμε όπως δικαιώσει τον αγώνα μας. Το βράδυ αναρτήσαμε σε κεντρικά σημεία της πόλης, πανό που αναγράφαν «ΤΟ ΨΕΥΔΟΚΡΑΤΟΣ ΣΑΣ Η ΜΙΣΗ ΜΑΣ ΠΑΤΡΙΔΑ» και «ΕΞΩ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ».

Για εμάς, η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση των φοιτητών και των πολιτών της Θεσσαλονίκης αποτελεί πρώτιστο μέλημα. Όλοι ήμασταν έτοιμοι για την έναρξη του τριημέρου. Μας καταλάμβανε το άγχος, αλλά ταυτόχρονα και ο ενθουσιασμός. Το άγχος προέκυπτε από την επιθυμία μας για ομαλή διεξαγωγή του τριημέρου και επίτευξη των στόχων μας και ο ενθουσιασμός από τη λαχτάρα μας για αγώνα. Φτάσαμε έξω από το τούρκικο προξενείο λίγο πριν το μεσημέρι. Στήσαμε το αντίσκηνο, τις πινακίδες, τα τραπεζάκια με τα ενημερωτικά φυλλάδια και την έκθεση φωτογραφιών. Η τελευταία συμπεριλάμβανε την τουρκική εισβολή, την προσφυγιά, τους αγνοούμενους, τις πολιτιστικές καταστροφές και τις πρόσφατες θηριωδίες των Τούρκων, όπως τις δολοφονίες των Σολωμού Σολωμού, Τάσου Ισαάκ, Θεόφιλου Γεωργιάδη και εθνοφρουρών στην πράσινη γραμμή.

Υψώσαμε τις σημαίες μας απέναντι στο προξενείο. Την Ενωτική σημαία και τις σημαίες της Βορείου Ηπείρου και των Αρμενίων. Συνυφασμένος ο αγώνας για διεκδίκηση του δικαίου και της λευτεριάς. Επίσης, δέσποζε στο χώρο πλακάτ που ανάγραφε «ΕΣΤΙΝ ΟΥΝ ΕΛΛΑΣ ΚΑΙ Η ΚΥΠΡΟΣ». Ο δείκτης φτάνει στις 12 μ.μ. Ξενικά η συμβολική 48ωρη απεργία πείνας που πραγματοποιείται ως ένδειξη έντονης διαμαρτυρίας, για την ανακήρυξη του ψευδοκράτους και την κατοχή. Αξίζει να σημειωθεί ότι απεργία πείνας πραγματοποιείτο και στα κρατητήρια των βάρβαρων Άγγλων, όταν ένας αγωνιστής ξεψυχούσε στην κρεμάλα ή μέσω των φρικτών βασανιστηρίων.

Ακολούθως, αφού πήραν όλα τη θέση τους, ξεκίνησε η ενημέρωση σχετικά με την κατάσταση που επικρατεί στο νησί, την παράνομη ανακήρυξη του ψευδοκράτους και την επαίσχυντη λύση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Πέρα από την ενημέρωση στην Αγίου Δημητρίου, μεταβήκαμε και στην Πλατεία Αριστοτέλους για ενημέρωση περισσότερων συμπατριωτών μας. Το βράδυ, η ενημέρωση σταμάτησε. Ανάψαμε τη φωτιά έξω από το προξενείο και ξεκινήσαμε να συζητούμε για αυτά που αφουγκραστήκαμε από τον κόσμο, για τα κατεχόμενα μας χωριά και για την πολυπόθητη λευτεριά.

Σε αυτό το σημείο, ένιωθες ότι έσμιγαν οι στιγμές και τα συναισθήματα όλων. Η κιθάρα βρήκε τις σωστές συγχορδίες για να αγγίξει την ψυχή μας και να τραγουδήσουμε «καρτερούμεν μέραν νύχταν να φυσήσει ένα άερας…». Σε τέτοιες στιγμές, γινόσουν ένα με τον συναγωνιστή και πιο δυνατός για την επόμενη μέρα. Ξεχνούσες την κούραση, την πείνα και τις αποδοκιμασίες. Ήθελες να συνεχίσεις τον αγώνα μέχρι τέλους. Η πρώτη μέρα έφτασε στο τέλος της λοιπόν. Όλοι ικανοποιημένοι και έτοιμοι να παλέψουν για την επερχόμενη. Κάπου όμως αγωνιούσαμε. Νιώθαμε ότι ο χρόνος λιγόστευε και θα έπρεπε να ενημερώσουμε όσο περισσότερους μπορούσαμε. Να φωνάζουμε συνεχώς και να τους επιδεικνύουμε ότι είμαστε εδώ, παρόντες στον αγώνα.

Ξημέρωσε. Όλοι πρόθυμοι και το ηθικό μας ακέραιο. Η γαλανόλευκη, οι φωτογραφίες με τις μάνες και τα κατεχόμενα χωριά μας και το βλέμμα του συναγωνιστή, μας αναπτέρωναν το ηθικό. Νιώθαμε ακόμη Τον Θεό να μας επισκιάζει, να ευλογεί τα δίκαια. Ξεκίνησε η ενημέρωση από το πρωί. Συζητήσεις, διαφωνίες, αποδοκιμασίες, ευχαρίστηση, χαρά και λύπη. Τα συναισθήματά μας ανάμικτα. Ήμασταν όμως σίγουροι ότι πράττουμε το ορθό. Σταθήκαμε λεβέντικα και ακούραστα να ενημερώνουμε για το μαρτυρικό μας νησί. Ξέραμε ότι η επόμενη μέρα ήταν η επέτειος της ανακήρυξης και φούντωνε μέσα μας το δίκαιο. Η ψυχή μας έτοιμη να σπάσει. Έτοιμη να περάσει τον ψηλό φράκτη του τουρκικού προξενείου και να κατεβάσει το κουρελόπανο της ντροπής όπως άλλοτε.

Βράδιασε και η ώρα πλησίαζε. 12 παρά, όλοι ανήσυχοι και νευρικοί. Σταθήκαμε απέναντι από το προξενείο λες και βρισκόμαστε μπροστά από το συρματόπλεγμα, μπροστά από την κατεχόμενη γη μας. Υψώσαμε τις φωνές μας τόσο δυνατά που αντηχούσαν σε όλη την περιοχή. Τόσο δυνατά ώστε να καταστεί δυνατό να κατανοήσουν οι πάντες πως δεν θα ζήσουμε σκλάβοι στον τόπο μας και πως η Λευτεριά αργά ή γρήγορα θα επέλθει γιατί πολύ απλά τα άδικα δεν ευλογούνται. Ακολούθως, η φωτιά σιγόκαιει όπως και οι ψυχές μας. Έγιναν όμως φλόγες έτοιμες να κατασπαράξουν όποιον στεκόταν εμπόδιο στον δρόμο προς την επιστροφή, φλόγες έτοιμες να κάψουν οποιουσδήποτε σχεδιασμούς ξεπουλούν την πατρίδα μας. Συζητήσεις, αντικατοχικά τραγούδια, συνθήματα, ιστορίες από τους προγόνους και τους γονιούς μας.

Ήρθε το ξημέρωμα της αποφράδας μέρας. Όλοι με άδειο το στομάχι και κουρασμένοι, αλλά κανένας δεν σταμάτησε. Άλλοι έτρεχαν για τα τελευταία της εκδήλωσης, άλλοι ενημέρωναν και άλλοι ετοιμάζονταν για το μάζεμα. Τέλος της συμβολικής απεργίας πείνας, κανείς δεν χαμογέλασε από ευχαρίστηση, γιατί νιώσαμε πως έχουμε να δώσουμε πολλά περισσότερα για τον τόπο μας. Μέχρι να φτάσει το απόγευμα και η εκδήλωση, δεν αναπαυτήκαμε, άλλωστε πώς μπορούμε να το κάνουμε μια τέτοια μέρα; Μέλη της παράταξής μας ανέβηκαν στο σύμβολο της Νύμφης του Θερμαϊκού, τον Λευκό Πύργο και ανάρτησαν πανό με το σύνθημα «ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ – 20/07/1974-15/11/1983» και την Κύπρο αιματοβαμμένη.

Προσπαθήσαμε να κάνουμε τα πάντα, προκειμένου να διαδώσουμε ότι στην Κύπρο έχουμε κατοχή και ότι οι Τούρκοι κατακτητές προσπαθούν να νομιμοποιήσουν την εισβολή και την κατοχή στην πατρίδα μας και μάλιστα με τις ευλογίες της δικής μας πλευράς. Ακολούθως, μεταβήκαμε στην εκδήλωση με τη σκέψη και την έγνοια να ακούσουμε και να ενισχύσουμε τις γνώσεις μας. Όντως, ο κ. Καρακωστάνογλου, καθηγητής διεθνούς δικαίου στο Α.Π.Θ και πολύ καλός γνώστης των τουρκικών ενεργειών, μας ανέλυσε τα τεκταινόμενα στην κυπριακή ΑΟΖ αλλά και ευρύτερα. Επιπλέον, μας αναπτέρωσε το ηθικό και στάθηκε συμπαραστάτης στον αγώνα μας. Την εκδήλωση μας πλαισίωσαν δυο συναγωνιστές με μουσική. Η κιθάρα και η φωνή μας ταξίδεψαν στο όμορφο λιμανάκι της Κερύνειας, στις παραλίες της Αμμοχώστου και στις πορτοκαλιές της Μόρφου.

Με το τέλος της εκδήλωσης, ξεκίνησε η πορεία προς το τούρκικο προξενείο. Όλοι με έναν προβληματισμό, σκεπτικοί και συνειδητοποιημένοι. Νιώθαμε πως φτάναμε στο κατώφλι του κατακτητή και καθήκον μας ήταν να του διατρανώσουμε ότι δεν θα ξεχάσουμε και ότι αρνούμαστε τη γη μας να την κάνει δική του. Τονίσαμε ότι «Η φωνή μας – αιώνες παλιοί που δεν χάθηκαν. Τ’ όνειρο μας – αιώνες που θα ‘ρθουν. Αγρυπνούμε σ’ αυτή τη γωνιά και μαχόμαστε. Η ελπίδα ακονιέται στην πίστη». Φτάσαμε λίγο έξω από το προξενείο. Η απαίτησή μας αντηχούσε στις ψηλές πολυκατοικίες της Θεσσαλονίκης, «ΕΞΩ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ».

Φωνές που διαπερνούσαν το αστυνομικό μπλόκο και έφταναν στο θωρακισμένο προξενείο. Ακολούθως, άναψε η φλόγα του «ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ». Τα μάτια μας δάκρυζαν. Συγκίνηση γιατί έλαμψε αυτό που ζητούμε, γιατί τονίσαμε πως συνεχίζουμε να είμαστε ζωντανοί, γιατί υπάρχει ελπίδα σε αυτόν τον χιλιοκαμμένο τόπο. Ακολούθως, καταθέσαμε το ψήφισμά μας κατά της κατοχής. Βέβαια, δεν μας επέτρεψαν να το τοποθετήσουμε στην πόρτα του προξενείου.

Τέλος, υψώσαμε τις σημαίες μας ψηλά στον ουρανό. Αναφωνήσαμε περήφανα τον εθνικό μας ύμνο. «…χαῖρε, ὢ χαῖρε, Ἐλευθεριά!» λοιπόν. Μέσα από τον αγώνα μας, μας αναπτερώνεται συνεχώς η ελπίδα. Παρατηρούμε ότι ολοένα και φτάνουμε πιο κοντά στον στόχο μας. Άλλωστε, πώς θα μπορούσαμε να αποδεχτούμε την 45χρονη κατοχή της πατρίδας μας; Αυτό που θέλουμε καταστήσουμε σαφές είναι ότι ο αγώνας μας συνεχίζει να είναι ενταγμένος στην καθημερινότητά μας. Αλίμονο αν με μεμονωμένες ενέργειες ευελπιστούμε στην πολυπόθητη λευτεριά ολόκληρου του νησιού μας. Θα συνεχίσουμε λοιπόν μέχρις ότου επιστρέψουμε στο σπίτι της γιαγιάς και του παππού. Μέχρις ότου λάμψει το δίκαιο και δικαιωθούν οι θυσίες των προγόνων μας.

«Κι αν είναι αυτοί 30, θα γίνουμε 40…»

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης