Γενική Συνέλευση ΟΗΕ

Πολλά τα γεγονότα και οι εξελίξεις στη φετινή Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Για ακόμα μια χρονιά, η ΓΣ του ΟΗΕ έτυχε εκμετάλλευσης από πολλούς ηγέτες, ούτως ώστε να πραγματοποιήσουν αρκετές διμερείς συναντήσεις μεταξύ των εκπροσώπων των κρατών που βρίσκονταν στην Νέα Υόρκη για τη ΓΣ.

Από το βήμα της ΓΣ του ΟΗΕ απεύθυναν τον λόγο στους πολίτες του κόσμου όλοι οι ηγέτες των κρατών-μελών του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Από το συγκεκριμένο βήμα, οι ηγέτες έχουν την ευκαιρία να παρουσιάσουν σε όλο τον κόσμο τα προβλήματα της χώρας τους, να μιλήσουν για παγκόσμια προβλήματα ή και να καταγγείλουν καταστάσεις που ταλανίζουν τις χώρες τους. Από αυτό το βήμα, έχουν γίνει παγκοσμίως γνωστά προβλήματα που η μεγαλύτερη μερίδα του πληθυσμού δεν γνώριζε.

Σε αυτό το κλίμα, ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης, εκπροσώπησε τον λαό μας, ενώ οι τηλεοπτικοί δέκτες όλου του κόσμου ήταν στραμμένοι πάνω του. Τι κι αν οι Τούρκοι αξιωματούχοι προσπάθησαν να τραβήξουν τα φώτα της δημοσιότητας, αποχωρώντας για ακόμα μια φορά τη στιγμή που θα μιλούσε ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο κ. Αναστασιάδης είχε την ευκαιρία να μιλήσει σε όλο τον κόσμο για το εθνικό μας πρόβλημα. Να καταγγείλει την Τουρκία για τα εγκλήματα πολέμου που έχει διαπράξει και να διατρανώσει την άκρατη θέληση της ΚΔ για Απελευθέρωση των κατεχόμενων εδαφών μας.

Αμ δε! Έχει γίνει πλέον κουραστικό να παρατηρούμε τους αξιωματούχους της ΚΔ να φάσκουν και να αντιφάσκουν, αναγκάζοντας την διεθνή κοινότητα να μην παίρνει ποτέ στα σοβαρά τις διεκδικήσεις μας. Είναι το πλέον αντιδεοντολογικό να κατηγορεί κάποιος την Τουρκία για κατοχή, εισβολή, παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και λίγο μετά να αναφέρει ότι ο τρόπος επίλυσης αυτού του προβλήματος, είναι η συνομολόγηση στους όρους αναφοράς και η αποδοχή από την Τουρκία της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Η ΔΔΟ νομιμοποιεί τα τετελεσμένα της εισβολής και της συνεχιζόμενης κατοχής και ας αρνείται ο ΠτΔ να το αποδεχτεί.

Βλέπουμε να παίζεται ένα καλοστημένο παιχνίδι πάνω στην πλάτη του Ελληνισμού της Κύπρου, ειδικότερα τους τελευταίους μήνες. Η ΔΔΟ είναι μοντέλο λύσης που η Τουρκία διατύπωσε πρώτη και ήταν η παντοτινή επιδίωξη της από τις πρώτες συνομιλίες. Παρόλα αυτά, τον τελευταίο καιρό αρκετοί Τούρκοι αξιωματούχοι κάνουν λόγο για λύση συνομοσπονδίας και δύο κρατών. Κάποιος θα μπορούσε να αναρωτηθεί γιατί να σταθούν ενάντια στην πάγια θέση τους και να αναζητήσουν άλλες λύσεις.

Ξεκάθαρα, οι Τούρκοι δεν επιθυμούν άλλη λύση πέραν της ΔΔΟ. Είναι η καλύτερη λύση για αυτούς με την εκ περιτροπής προεδρεία, τον ίδιο αριθμό βουλευτών, την σταθμισμένη ψήφο, την «πολιτική ισότητα». Γιατί να αναζητήσουν κάτι άλλο όταν αυτό που θέλουν είναι στο τραπέζι; Μα για να αναγκάσουν την Κύπρο να αποδεχτεί όπως κάνει πάντα τις ανεκδιήγητες επεκτατικές θέσεις τους, που θα καταστήσουν την «ομοσπονδιακή» Κύπρο σε προτεκτοράτο της Άγκυρας.

Υπό φυσιολογικές συνθήκες, ένα κανονικό κράτος θα καταλάβαινε την πλεκτάνη που προσπαθούν να στήσουν οι Τούρκοι και θα σταματούσε κάθε διπλωματική επικοινωνία μαζί τους, εφόσον και τα πλοία τους βρίσκονται στην ΑΟΖ μας. Αντιθέτως, είδαμε τον Υπουργό Εξωτερικών της ΚΔ, Νίκο Χριστοδουλίδη, να παρακαλά τον Τούρκο ΥπΕξ, Μεχμέτ Τσαβούσογλου στην Νέα Υόρκη για να συνομολογήσει στους όρους αναφοράς. Αυτή, σε καμιά περίπτωση δεν θυμίζει στάση κατεχόμενης χώρας που επιθυμεί την Απελευθέρωση της.

Οι αφελείς ηγετίσκοι που θυσιάζουν την Κυπριακή Δημοκρατία στον βωμό της προσωπικής ανέλιξης δεν εμπνέουν σε καμιά περίπτωση τον λαό να αγωνιστεί για την Ελευθερία του. Δυστυχώς όμως, βρίσκουν υποστηρικτές εντός του νησιού, ανθρώπους που παριστάνουν τους «ειρηνιστές», που πιστεύουν ότι θα ρίξουν το Τείχος του Βερολίνου και δεν λένε να κατανοήσουν ότι το Κυπριακό είναι πρόβλημα εισβολής και κατοχής και όχι δικοινοτικό.

Από την άλλη, αντί η Μάνα Ελλάδα να σταθεί μπροστάρισσα στον Αγώνα ενάντια στην κατοχή, βυθισμένη στον βούρκο της «επαναπροσέγγισης» που την έριξαν οι εκάστοτε πολιτικές της ηγεσίες, συνθηκολογεί μέσω του πρωθυπουργού της Κυριάκου Μητσοτάκη στην ΔΔΟ που καταλύει την Κυπριακή Δημοκρατία, τη μόνη δικλείδα ασφαλείας του Ελληνισμού της Κύπρου.

Ο πρωθυπουργός από τα πρώτα δείγματα γραφής του, δείχνει ότι μάλλον θα κινηθεί σε μια χλιαρή εξωτερική πολιτική, ακολουθώντας την ασφαλή  δίοδο του στρουθοκαμηλισμού, αγνοώντας τα προβλήματα. Ούτε καν έθεσε στη συνάντηση που είχε με τον Ταγίπ Ερντογάν το θέμα των τουρκικών προκλήσεων. Ο ίδιος και ο  ΠτΔ βροντοφώναζαν από το βήμα της ΓΣ του ΟΗΕ ότι δεν θα αποδεχτούν «την πολιτική των κανονιοφόρων». Όμως, επιμένουν να πραγματοποιηθεί «άτυπη πενταμερής», στην οποία θα συμμετέχει η Τουρκία και το ψευδοκράτος ως ισάξια «κοινότητα» με το μόνο αναγνωρισμένο κράτος στο νησί, την Κυπριακή Δημοκρατία, την ίδια ώρα που τα τουρκικά πλοία παραβιάζουν καθημερινά την ΑΟΖ της ΚΔ και τα ελληνικά χωρικά ύδατα.

Ακολούθως, είδαμε τον Τούρκο Πρόεδρο με σθένος να χρησιμοποιεί το δικαίωμα του στον λόγο προς ολόκληρο τον κόσμο, πραγματοποιώντας μια εκκωφαντική εμφάνιση, αναδεικνύοντας με θράσος χιλίων πιθήκων τις απαράδεκτες επιδιώξεις  της Τουρκίας. Χρησιμοποιώντας χάρτες που μόνο σε ταινίες επιστημονικής φαντασίας θα μπορούσαν να έχουν κάποια λογική, λίγο-πολύ μας πρόβαλε πως η Τουρκία έχει κοινά θαλάσσια σύνορα με την… Ιταλία!! Εφαρμόζοντας κάλλιστα την προπαγανδιστική μέθοδο του Γκεμπελισμού, ο Νεοσουλτάνος πιστεύει ακράδαντα ότι «πες-πες και κάτι θα μείνει», πρακτική που μέχρι στιγμής δουλεύει πολύ καλά, σε συνδυασμό με την υποχωρητικότητα της δικής μας πλευράς.

Στην Νέα Υόρκη βρέθηκε και ο ψευδοπρωθυπουργός των κατεχομένων, Μουσταφά Ακκιντζί, όπου είχε συναντήσεις με διάφορους αξιωματούχους ξένων κρατών, με σημαντικότερο ίσως τον Σλοβάκο ΥπΕξ, τον οποίο ενημέρωσε και για το Κυπριακό και τον ΓΓ του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες. Επίσης, στην Νέα Υόρκη μετέβη και ο ψευδοϋπουργός εξωτερικών, Κουντρέτ Οζερσάι, που παρευρέθηκε στη σύνοδο του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας (ECO) ως εκπρόσωπος του «τ/κ κράτους» όπως ανέφερε η επιγραφή που βρισκόταν μπροστά του. Στον ECO συμμετέχουν η Τουρκία, το Ιράν και το Πακιστάν, κάτι που υποδεικνύει άμεση αναγνώριση του ψευδοκράτους από αυτά τα κράτη, παρόλο που επίσημα δεν το αναγνωρίζουν πλην της Τουρκίας.

Πρέπει να τονίσουμε ξανά ότι η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ είναι ίσως η μόνη καλή ευκαιρία για τα κράτη να αναδείξουν σε όλο τον κόσμο τα εσωτερικά και εξωτερικά προβλήματα τους. Πολύ καλά παραδείγματα είναι η σιωπηλή διαμαρτυρία του Μπέντζαμιν Νετανιάχου παλαιότερα, αλλά και άλλοι ηγέτες που με τον τρόπο τους ανέδειξαν τα προβλήματα της χώρας τους. Η ημικατεχόμενη Κυπριακή Δημοκρατία αποφασίζει εδώ και πολλά χρόνια να διατηρεί τη συνηθισμένη νερόβραστη στάση που διατηρεί σε όλα τα ζητήματα που αφορούν το Κυπριακό χωρίς να προσπαθήσει έστω να αναταράξει τα λιμνάζοντα νερά των ΗΕ που ακολουθούν τον «άγευστο» ρυθμό μας και παραμένουν απαθείς έναντι της τουρκικής καταισχύνης.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Advertisements

Συμμετοχή τ/κ ψευδοϋπουργού σε διεθνή σύνοδο

Ο ψευδοϋπουργός εξωτερικών των κατεχομένων, Κουντρέτ Οζερσάι, παρευρέθηκε στην Νέα Υόρκη στα γραφεία του ΟΗΕ ως εκπρόσωπος του «τ/κ κράτους». Ο κ. Οζερσάι συμμετείχε στη σύνοδο του ECO, Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας μεταξύ Τουρκίας, Ιράν και Πακιστάν. Ο Οργανισμός αυτός ιδρύθηκε το 1964 από τις τρεις χώρες. Βέβαια, η Τουρκία δεν θα μπορούσε να μην εκμεταλλευτεί την αυτή την «ευκαιρία», καθώς με την ένταξη του ψευδοκράτους στον οργανισμό αυτό, δημιουργεί διεθνή υπόσταση για αυτό. Το ψευδοκράτος συμμετείχε από το 1992 στις συνεδριάσεις ως «Τούρκικη Μουσουλμανική Κοινότητα της Κύπρου», ενώ από το 2004 μέχρι σήμερα συμμετέχει ως «Τ/κ κράτος».

Είναι λοιπόν ολοφάνερο πως με τη συμμετοχή των κατεχομένων στη σύνοδο ως «τ/κ κράτος» πραγματοποιείται άμεση αναγνώριση του ψευδοκράτους από τα κράτη του Ιράν και του Πακιστάν, αφού επιτρέπουν στο παράνομο κράτος να έχει λόγο και υπόσταση σε μια οικονομική σύνοδο. Εκτός αυτού, ο κ. Οζερσάι συναντήθηκε με τον Βοηθό του ΓΓ του ΟΗΕ και αρμόδιο για θέματα ειρηνευτικών επιχειρήσεων, σύμφωνα με ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Σύμφωνα με τον κ. Οζερσάι, κατά τη διάρκεια της συνάντησης αντάλλαξαν απόψεις και συζήτησαν ζητήματα που αφορούν την ΟΥΝΦΙΚΥΠ.

Ο ΟΗΕ, ο Οργανισμός των υποτιθέμενων Ηνωμένων Εθνών, θεωρητικά στηρίζεται στο δίκαιο και αγωνίζεται για την επίλυση των διεθνών προβλημάτων, την προώθηση του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την εναρμόνιση των δράσεων των κρατών. Παρόλα αυτά, επιτρέπει την παρουσία του ψευδοκράτους ως «τ/κ κράτος» στα γραφεία του και συνομιλεί με ψευδοαξιωματούχο του ψευδοκράτους, συμβάλλοντας στην πλήρη αναγνώριση του. Είναι αδιανόητο αυτό το γεγονός από έναν διεθνή οργανισμό που μεσολαβεί για το Κυπριακό ζήτημα, αφού δίνει την ευκαιρία σε ένα παράνομο κράτος, κτισμένο στις πατρογονικές μας εστίες να συμμετέχει στη λήψη αποφάσεων διεθνών οργανισμών και να έχει γνώμη σχετικά με το Κυπριακό.

Δυστυχώς όμως, δεν μπορούμε να έχουμε απαιτήσεις από οργανισμούς και άλλα έθνη όταν η ίδια η κυπριακή κυβέρνηση συζητά με το κατοχικό καθεστώς. Έχουμε ποτέ αναρωτηθεί αν έχουμε εμείς οι ίδιοι απαιτήσει τα δικαιώματα μας; Αν δεν τα υπερασπιστούμε εμείς, τότε ποιός; Όταν η Κυπριακή κυβέρνηση συμμετέχει σε συνομιλίες με τους εκάστοτε κατοχικούς ηγέτες, τότε αυτόματα τους αναγνωρίζει ως ισάξιους συνομιλητές. Άλλωστε, αναγνώριση του ψευδοκράτους ως «κοινότητα της ΚΔ» είχε γίνει στην τριμερή διάσκεψη του Κραν Μοντάνα όπου το ψευδοκράτος ήταν παρόν και μάλιστα με τη σημαία του. (!)

Ολόκληρος ο Ελληνισμός παρακολουθεί εξ αποστάσεως τις εξελίξεις χωρίς όμως να πράττει το καθήκον του. Απλοί παρατηρητές στο παζάρεμα και το ξεπούλημα της πατρίδας μας. Όταν ένας λαός δεν αγωνίζεται για τη διαφύλαξη της ταυτότητας και των δικαίων του, τότε είναι καταδικασμένος να τα χάσει για πάντα όπως έχει αποδείξει η ιστορία.

Ως ΠΕΟΦ Θεσσαλονίκης και ως ενεργοί πολίτες, δεν μπορούμε και δεν επιθυμούμε να ξεχάσουμε. Θεωρούμε αδιανόητο το γεγονός ότι ο ψευδοϋπουργός εξωτερικών των κατεχομένων συμμετέχει σε διεθνείς συσκέψεις ως εκπρόσωπος «κράτους». Ακόμα, είναι αδιανόητο ο ΟΗΕ να δέχεται στα γραφεία του «αξιωματούχους» μη διεθνούς αναγνωρισμένου κράτους. Βέβαια, οφείλει και η Κυπριακή Δημοκρατία να πάψει να συνομιλεί και με το ψευδοκράτος, αλλά να ξεκινήσει άμεσα συνομιλίες με τον υπαίτιο της τουρκικής εισβολής, την Τουρκία, θέτοντας το Κυπριακό ζήτημα στην ορθή του βάση, αυτή της εισβολής και της κατοχής. Αυτές οι ενέργειες συμβάλλουν στην σταδιακή αναγνώριση του ψευδοκράτους και απαιτούμε όπως πάψουν να πραγματοποιούνται.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Ένα δοτό Σύνταγμα

Συμπληρώνονται 59 χρόνια από την ανακήρυξη της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία αποτελεί μέλος των Ηνωμένων Εθνών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μεγάλο τμήμα της επικράτειας της βρίσκεται εδώ και 45 χρόνια υπό την κατοχή του τουρκικού στρατού.

Την 1η Απριλίου του 1955, οι Έλληνες της Κύπρου ξεκίνησαν τον ένοπλο Εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα, με κύριο αίτημα τους την Αυτοδιάθεση και την Ένωση με την Ελλάδα. Με καθοδηγητή του αντάρτικου κινήματος τον Γεώργιο Γρίβα Διγενή, η Ε.Ο.Κ.Α με επιθέσεις, ενέδρες και δολιοφθορές προσπάθησε να καταστήσει αβάσταχτο το κόστος συντήρησης της Βρετανικής παρουσίας στην Κύπρο. Η Μεγάλη Βρετανία ουδέποτε αποδέχθηκε την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα και γι’ αυτό ενθάρρυνε την ανάμιξη της Τουρκίας. Τον Αύγουστο του 1955, συγκάλεσε στο  Λονδίνο τριμερή συνάντηση για το μέλλον της Κύπρου.

Το 1960, η Κύπρος ανακηρύχτηκε ανεξάρτητο κράτος βάσει των συμφωνιών Ζυρίχης – Λονδίνου, οι οποίες απέκλειαν την Ένωση ή τη διχοτόμηση. Στη βάση των συμφωνιών, συντάχθηκε το Κυπριακό Σύνταγμα του 1960. Το νέο κράτος ήταν δικοινοτικό (Ελληνοκύπριοι 82%- Τουρκοκύπριοι 18%), αλλά προέβλεπε ενιαίο σύστημα διακυβέρνησης ολόκληρης της επικράτειας. Δεν υπήρχε de jure γεωγραφικός διαχωρισμός των δύο κοινοτήτων, εκτός από την ειδική περίπτωση των χωριστών δήμων. Εκτός από τις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου υπεγράφησαν και τρεις συνθήκες: Εγγυήσεως (Ελλάδα, Τουρκία, Βρετανία), Συμμαχίας, Εγκαθίδρυσης. Με βάση τη συνθήκη Εγκαθίδρυσης, η Βρετανία διατηρεί κυρίαρχες βάσεις στο νησί. Η επίσημη ανακήρυξη της Κυπριακής Δημοκρατίας έγινε στις 16 Αυγούστου 1960, αλλά τρία χρόνια αργότερα καθιερώθηκε ως μέρα ανακήρυξης της Κυπριακής Δημοκρατίας η 1η Οκτωβρίου.

Σήμερα, πανηγυρίζουμε για ένα δοτό σύνταγμα που εκσυγχρονίζει τη μορφή της αποικιοκρατίας και που μας αποτρέπει από το δικαίωμα της Αυτοδιάθεσης. Ένα Σύνταγμα που ανήγαγε σε κοινότητα μια μουσουλμανική μειονότητα, η οποία τώρα επιζητά ξεχωριστό κράτος. Ένα σύνταγμα που κατοχυρώνει την συνεχιζόμενη αποικιοκρατική κατοχή των Άγγλων μέσω των Βρετανικών βάσεων. Αυτό λοιπόν γιορτάζουμε; Αυτό μας αναγκάζουν να γιορτάζουμε; Αρνούμαστε λοιπόν! Κανένας δεν θα ορκιζόταν ποτέ για τις συμφωνίες της Ζυρίχης-Λονδίνου. Κανένας δεν δολοφονήθηκε από τους αποικιοκράτες, για να έχουμε σήμερα εγγυήτρια δύναμη τη Βρετανία και την Τουρκία.

Κανένας δεν έδωσε τη ζωή του για οτιδήποτε άλλο εκτός από την Ελλάδα και την Ένωση. Εμείς, ως γνήσιοι και ανιδιοτελείς Ενωτικοί, συνεχίζουμε τον αγώνα μας για Αυτοδιάθεση και αντιστεκόμαστε σε κάθε ανθελληνικό κατάλοιπο της Αγγλικής αποικιοκρατίας. Κανένας δεν θυσιάστηκε για την λεγόμενη ανεξαρτησία του νησιού. Ας αφήσουμε τη γιορτή της σκλαβιάς της 1ης Οκτωβρίου για την εξουσία και τους κόλακες της. Με τη σκέψη στον Αυξεντίου, στον Μάτση, στον Βαγορή, στον Καραολή και σ’ όλους τους Ήρωες μας, ο αγώνας μας συνεχίζεται.

ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΤΑΓΜΑ
ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΚΠΟΡΝΕΥΣΗ ΕΝΟΣ ΛΑΟΥ

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

 

Εμπάργκο στη Τουρκία από ξένους κολοσσούς

Αναμφισβήτητα, το κόστος των τουρκικών γεωτρήσεων στην Κυπριακή ΑΟΖ, είναι τεράστιο, γεγονός που προκαλεί την αντίδραση της τουρκικής αντιπολίτευσης, αφού σύμφωνα με τους Τούρκους Ρεπουμπλικάνους θεωρούν ότι δεν τελεσφορούν οι προσπάθειες τους για εξαγωγή φυσικού αερίου μέσω των αποτυχημένων γεωτρήσεων.

Την ίδια στιγμή, οι Η.Π.Α, η Μεγάλη Βρετανία και η Γαλλία κήρυξαν κάποιου είδους άτυπου εμπάργκο κατά της Τουρκίας. Εδώ και δύο μήνες περίπου, οι εταιρείες με συμφέροντα σε αυτές τις χώρες δεν προμηθεύουν την Τουρκία με τα απαραίτητα χημικά υλικά και παράγωγα που χρειάζονται τα γεωτρύπανα τους για τις εξορύξεις. Οι ξένες εταιρίες που εργάζονταν στις τουρκικές γεωτρήσεις στην Κυπριακή ΑΟΖ ήταν οι Schlumberger, Baker Hughes, Weatherford (ΗΠΑ), Geo-log (Ιταλία) και ακύρωσαν τις συμφωνίες τους και δήλωσαν ότι θα σταματήσουν να παρέχουν υπηρεσίες στην Τουρκία.

Έτσι, η Άγκυρα στράφηκε στην κινεζική αγορά, προκειμένου να εξασφαλίσει τα απαραίτητα υλικά για να καλυφθεί η απώλεια. Παρόλα αυτά, τα κινεζικά υλικά αποδείχθηκαν ακατάλληλα για εξορύξεις σαν αυτές της Ανατολικής Μεσογείου λόγω της ιδιαιτερότητας του υπεδάφους. Με αυτή την εξέλιξη, τα τουρκικά γεωτρύπανα αδρανοποιούνταν. Για αυτό τον λόγο, διατάχθηκαν να εγκαταλείψουν τα «πηγάδια» τους και να πλεύσουν προς το λιμάνι της Μερσίνας που θα παραμείνουν προσωρινά, χρησιμοποιώντας τη δικαιολογία του ανεφοδιασμού, έως ότου ξεκαθαρίσουν την κατάσταση.

Οι αμερικανικές εταιρείες Exxon, Noble, η βρετανική BG, η γαλλική Total, η ιταλική Eni, η νοτιο-κορεατική Kogas, η ισραηλινή Delek Drillinig Group, η Αίγυπτος, η Ιορδανία, η Παλαιστίνη, ο Λίβανος και η Ελλάδα έχουν υπογράψει συμφωνία με την Κυπριακή Δημοκρατία και έχουν ιδρύσει το Φόρουμ Φυσικού Αερίου Ανατολικής Μεσογείου, καθορίζοντας έτσι τα όρια των ΑΟΖ στην περιοχή. Έτσι, η Τουρκία παραμένει ξεκρέμαστη και χωρίς εμφανείς συμμάχους στην Ανατολική Μεσόγειο, κάτι που επικρίνει βάναυσα η αντιπολίτευση στην Τουρκία.

Το μόνο πλοίο που θα παραμείνει στη θέση του και δεν θα εγκαταλείψει την κυπριακή ΑΟΖ, είναι ο Πορθητής. Σύμφωνα με τα δεδομένα, ο μόνος λόγος που παραμένει, είναι επειδή η Τουρκία δεν είναι διατεθειμένη να παραιτηθεί έτσι εύκολα από το κυπριακό φυσικό αέριο και επιθυμεί όπως παραμείνει ρυθμιστής των τεκταινόμενων της περιοχής. Έτσι, θέλει να δημιουργήσει τετελεσμένα που θα την καθιστούν «διεκδικητή» του φυσικού πλούτου της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Αν η Τουρκία υποχωρήσει ολοκληρωτικά από την Κυπριακή ΑΟΖ, το γεγονός αυτό θα αποτελέσει ευκαιρία για την ΚΔ να πράξει τις απαραίτητες ενέργειες για να μην υπάρχει η ευχέρεια να επιστρέψουν τα τουρκικά τρυπάνια. Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι απαραίτητο να εκμεταλλευτεί το γεγονός ότι είναι κράτος – μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να εδραιώσει τις συμμαχίες που δημιούργησε μέσω του φυσικού αερίου, εκμεταλλευόμενη τις περιστάσεις με σκοπό να υπερασπιστεί τα κυριαρχικά της δικαιώματα που τη συγκεκριμένη στιγμή καταπατώνται κατάφωρα από την τουρκική επιθετικότητα.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Μιχαήλ Κουτσόφτας,Στέλιος Μαυρομμάτης και Ανδρέας Παναγίδης

Τα τρία παλληκάρια, που πάνω από όλα έθεσαν τον πόθο τους για Λευτεριά και Ένωση με την Μητέρα Ελλάδα, που ήταν έτοιμοι να κάνουν τα πάντα για τον σκοπό του εθνικοκοινωνικού αγώνα, πριν από 63 χρόνια περνούσαν το κατώφλι της Αθανασίας, τραγουδώντας περήφανα τον Εθνικό Ύμνο μέχρις ότου ο ήχος της καταπακτής ακούστηκε. Μόνο έτσι μπορούσε ο αγγλικός ζυγός να τους κάνει να σωπάσουν. Ο προαιώνιος όμως πόθος για Λευτεριά δυνάμωσε ακόμη παραπάνω, η αδικία και ο πόνος έγιναν περίσσιο θάρρος και άσβεστη φλόγα στα στήθια κάθε Έλληνα Κύπριου, που δεν πρόκειται ποτέ να χαθεί ή να λυγίσει, μπροστά στους κατακτητές και τους αφεντάδες των καιρών!

Μιχαήλ Κουτσόφτας

«…Δεν υπάρχει λόγος να φοβόμαστε το θάνατο, αφού πιστεύουμε στο αληθινό φως. Απ’ τη στιγμή που άκουσα την ώρα της εκτελέσεώς μας, νιώθω την ψυχή μου να είναι γιομάτη από μια αληθινή χαρά…»

Ανδρεία, είναι το λιγότερο που μπορεί να χαρακτηρίσει έναν Ήρωα που ήταν έτοιμος να θυσιαστεί στο όνομα της Ελευθερίας. Δεν υπάρχει λόγος να φοβόμαστε το θάνατο όπως ο ίδιος έγραφε σε ένα γράμμα προς τη μάνα του.

Ο Μιχαήλ Κουτσόφτας γεννήθηκε στο Παλιομέτοχο στις 12 Νοεμβρίου του 1934. Ήταν παιδί της Ελένης και του Κυριάκου Κουτσόφτα και είχε πέντε αδέρφια. Ήταν παντρεμένος με την Ευγενία Κουτσόφτα. Αποφοιτώντας από το Δημοτικό σχολείο, εργάστηκε ως οικοδόμος και αργότερα ως μπογιατζής σε υφαντουργείο.

Εντάχθηκε στην Ε.Ο.Κ.Α και δεν το ανέφερε ποτέ σε κανένα. Πρώτη του δράση ήταν η ανύψωση της Ελληνικής σημαίας στην κορυφή των ευκαλύπτων του χωριού του μαζί με τον Ανδρέα Παναγίδη, την οποία οι Άγγλοι κατέβαζαν. Ένα βράδυ όμως, οι Ήρωες έκοψαν τα κλαδιά για να μην μπορούν να την κατεβάσουν ξανά. Στις 16 Μαΐου, μαζί με τους Ανδρέα Παναγίδη, Στέλιο Μαυρομμάτη και Παρασκευά Χοιροπούλη σκόπευαν να πάρουν τα όπλα που βρίσκονταν στον χώρο του αεροδρομίου Λευκωσίας και να κρατήσουν όμηρο τον Άγγλο στρατιώτη που τα φύλαγε. Σκόπευαν να τον ανταλλάξουν με τους Χαρίλαο Μιχαήλ και Ανδρέα Ζάκο. Στην προσπάθεια τους, συνελήφθησαν και οι τρεις. Αρχικά, οδηγήθηκε στον Άγιο Δομέτιο και στη συνέχεια φυλακίστηκε. Δικάστηκε και στις 18 Ιουνίου εκδόθηκε απόφαση ότι καταδικάστηκε σε θάνατο διά απαγχονισμού όπως και ο Ανδρέας Παναγίδης. Στις 23 Ιουλίου πραγματοποίησαν έφεση, η οποία απορρίφθηκε. Απαγχονίστηκε μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα της 21ης Σεπτεμβρίου 1956, μαζί με τους Στέλιο Μαυρομμάτη και Ανδρέα Παναγίδη.

Στέλιος Μαυρομμάτης

Ο Στέλιος Μαυρομάτης γεννήθηκε στο χωριό Λάρνακα της Λαπήθου της επαρχίας Κερύνειας στις 15 Νοεμβρίου 1932.  Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Χριστόφορου και της Ελένης Μαυρομμάτη και είχε τρία αδέρφια. Όταν τελείωσε το Δημοτικό σχολείο του χωριού του, φοίτησε στην Εμπορική Σχολή Σαμουήλ στη Λευκωσία.  Εργάστηκε για δυο χρόνια στον αγγλικό στρατό στην περιοχή του Σουέζ και το 1954 επέστρεψε στην Κύπρο, όπου εργάστηκε ως γραφέας, στο αγγλικό αεροδρόμιο της Λευκωσίας.

Εντάχθηκε στην Ε.Ο.Κ.Α και τα ξημερώματα της 1ης Απριλίου 1955, συμμετείχε σε επιχείρηση δολιοφθοράς εναντίον Αγγλικών αεροπλάνων στο αεροδρόμιο Λευκωσίας. Συμμετείχε και συνελήφθη μαζί με τους Ανδρέα Παναγίδη και Μιχαήλ Κουτσοφτα στις 16 Μαΐου στην επιχείρηση εναντίον του Άγγλου Σμηνία Νόρμαλ Άλφρεντ. Φυλακίστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο με απαγχονισμό. Εκτελέστηκε μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα της 21ης Σεπτεμβρίου 1956, μαζί με τους Ανδρέα Παναγίδη και Μιχαήλ Κουτσόφτα. Το ψυχικό σθένος και η αγάπη του για την πατρίδα φάνηκαν μέχρι και την τελευταία στιγμή της ζωής του, που όταν πλησίαζε στην αγχόνη, φώναξε στους Άγγλους «Σκοτώστε με, δεν σας φοβάμαι, είναι πολλοί πίσω μου που θα πάρουν το αίμα μου». Μετά την εκτέλεσή του, διεξήχθησαν έρευνες στο σπίτι του και η αδερφή του Μαρία πυροβολήθηκε από Άγγλο στρατιώτη στη σπονδυλική στήλη καθηλώνοντάς την σε αναπηρική καρέκλα.

Η αγάπη του για την Ένωση και την Ελευθερία, έμεινε χαραγμένη στο τελευταίο του γράμμα προς την οικογένειά του.

«…Να είστε δε βέβαιοι πως γρήγορα θα ανατείλει το άστρον της Ελευθερίας και της δικαιοσύνης στο νησί μας, τον ψυχρό δε και σκοτεινό χειμώνα των θλίψεων και δοκιμασιών θα επακολουθήσει η γλυκεία άνοιξης της γαλήνης και ευτυχίας. Θέλω να είστε υπερήφανοι γιατί ο υιός και αδελφός σας θυσιάστηκε για την κοινήν ελευθερία. Θυσιάστηκε γιατί θέλησε να χαρεί κι αυτός μαζί με όλους τους Έλληνες της Κύπρου το μεγαλύτερο δώρο που χάρισε ο Θεός στην ανθρωπότητα…»

Ανδρέας Παναγίδης

Ο Ανδρέας Παναγίδης γεννήθηκε στο Παλιομέτοχο στις 30 Ιανουαρίου 1934. Πατέρας του ήταν ο Γρηγόρης Παναγή και μητέρα του η Δέσποινα Χατζηκυριάκου-Παναγή. Είχε τρία αδέρφια, τη Μαρία, την Άννα και τον Κυριάκο. Εντάχθηκε στην Ε.Ο.Κ.Α και η ορκωμοσία του έγινε από τον τομεάρχη Κυριάκο Γωγάκη. Μία από τις πρώτες του δράσεις ήταν η ανύψωση της ελληνικής σημαίας στην κορυφή των ευκαλύπτων στο κέντρο του χωριού του, μαζί με το φίλο του Μιχαήλ Κουτσόφτα, την οποία κατέβαζαν οι Άγγλοι. Ένα βράδυ μαζί με τον Κουτσόφτα, έκοψαν τα κλαδιά των ευκαλύπτων, για να μην μπορούν οι στρατιώτες να κατεβάσουν τη σημαία.

Σε έρευνα που διενήργησε Άγγλος στρατιώτης στον τόπο της εργασίας του, βρήκε στην τσάντα του Παναγίδη μια Ελληνική σημαία και του ζήτησε να σκουπίσει με αυτή τα παπούτσια του. Ο Παναγίδης του επιτέθηκε και τον χτύπησε άγρια, ενώ την επόμενη ημέρα 16 Μαΐου, έξι μέρες μετά την εκτέλεση του Μιχάλη Καραολή και του Ανδρέα Δημητρίου, μαζί με τους Μιχαήλ Κουτσόφτα και Παρασκευά Χοιροπούλη, πήγαν στο χώρο του αεροδρομίου Λευκωσίας στο παρατηρητήριο «Όμηρος». Στόχος τους ήταν να πάρουν τα όπλα που βρίσκονταν εκεί και να απαγάγουν τον Άγγλο στρατιώτη που τα φρουρούσε, τον οποίο σκόπευαν να ανταλλάξουν με το Χαρίλαο Μιχαήλ ή τον Αντρέα Ζάκο.

Μέσα στο παρατηρητήριο, υπήρχαν δύο οπλίτες και μετά από μάχη, τραυματίστηκε ο ένας και σκοτώθηκε ο Σμηνίας Πάτρικ Τζων Χέιλ. Προσπάθησαν να διαφύγουν, όμως πρώτος συνελήφθη ο Παναγίδης και δέκα λεπτά αργότερα ο Κουτσόφτας, ενώ δυόμισι ώρες μετά, συνελήφθη ο Παρασκευάς Χοιροπούλης, με τη βοήθεια ελικοπτέρου. Αρχικά, οδηγήθηκε στην Ομορφίτα και στη συνέχεια φυλακίστηκε. Δικάστηκε στις 13 Ιουνίου και στις 18 Ιουνίου εκδόθηκε η δικαστική απόφαση με την οποία καταδικάστηκε σε θάνατο διά απαγχονισμού. Σε επιστολή που έστειλε στη σύζυγο και τα παιδιά του έγραφε:

«Αξιολάτρευτα μου παιδιά, πολυαγαπημένη μου γυναίκα, Χαίρετε. Αυτήν την στιγμήν που σας γράφω είναι Τρίτη, 10 η ώρα βράδυ. Ακριβώς πριν τρία λεπτά μας ειδοποίησαν ότι χαράματα της Παρασκευής 21.9.1956, θα εκτελεσθούμε. Ίσως, όταν διαβάζετε αυτό το γράμμα, εγώ να μην υπάρχω αναμεταξύ στους ζωντανούς. Λατρευτά μου παιδιά, σας αφήνω για πάντα, στην τόσο νεαρή μου ηλικία. Στα 22 μου χρόνια πεθαίνω για χάρη μιας μεγάλης ιδέας. Σας εύχομαι, αγαπημένα μου παιδιά, να γινείτε καλοί Χριστιανοί και καλοί Έλληνες Κύπριοι. Ακολουθήστε πάντα τον δρόμο της αρετής. Να είσθε πάντα βέβαιοι ότι σας αγάπησα τόσο θερμά και με μια απέραντη πατρική αγάπη. Αλλά δυστυχώς σας αφήνω, χωρίς να σας δω να μεγαλώνετε, όπως το ονειρευόμουν… Κι εσύ, πολυαγαπημένη μου Γιαννούλα, σου ζητώ για τελευταία χάρη να περνάς καλά με τα παιδιά μας. Αγάπα τα θερμά, τόσο πολύ, και για μένα. Και εγώ από ψηλά θα σας στέλλω τις πιο θερμές μου ευχές. Και να σεβαστείς και το δικό μου όνομα. Βλέπεις ότι η μοίρα θέλησε να μας πικράνει στα πρώτα χρόνια του γάμου μας. Αυτή τη στιγμή που σου γράφω, ένα χαμόγελο γλυκύ στολίζει τα χείλη μου, γιατί είμαι ευτυχισμένος που αφήνω τα παιδιά μου σε μια καλή μητέρα. Η ψυχή μου είναι γεμάτη μια αληθινή χαρά, γιατί είμαι υπερήφανος για σένα. Μη δώσεις καμιά ματιά στο παρελθόν, αλλά κοίταζε το παρόν. Σου ζητώ συγγνώμη και συγχώρεση για ό, τι σου έφταιξα Γιαννούλα…Έχετε γεια, μια και για πάντα, αγαπημένες μου υπάρξεις. Με φιλιά και αγάπη, ο σύζυγος σου και ο αγαπητός σας πατέρας Ανδρέας Σ. Παναγίδης».

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Τουρκικοί σχεδιασμοί για την πόλη της Αμμοχώστου

Τα σχέδια των Τούρκων είναι σταδιακά και οργανωμένα. Καμιά τυπική ή άτυπη συνομιλία δε τους πτοεί. Κατά την παράνομη επίσκεψη του Μεβλούτ Τσαβούσογλου στην περίκλειστη πόλη της Αμμοχώστου παρουσιάστηκε ένας χάρτης, που καταγράφει με κάθε λεπτομέρεια τους σχεδιασμούς της Τουρκίας. Σχεδιασμοί που δεν περιορίζονται μόνο στα Βαρώσια, καθώς εκτείνονται και στην ευρύτερη περιοχή της Αμμοχώστου. Συγκεκριμένα, το αναπτυξιακό τους πρόγραμμα περιλαμβάνει την Αμμόχωστο μέχρι το Μπογάζι και ακόμα παραπέρα, μέχρι το ακραίο γεωγραφικό όριο της Καρπασίας.

Αρχικά, θα πραγματοποιηθεί ενίσχυση και βελτίωση της τουριστικής βιομηχανίας των κατεχόμενων περιοχών. Ο σχεδιασμός αυτός έχεις ως αφετηρία το άνοιγμα της Αμμοχώστου και ταυτόχρονα θα γίνει εκμετάλλευση της ακτογραμμής, καθιστώντας την περιοχή από πόλη – φάντασμα σε ένα ελκυστικό τουριστικό θέρετρο. Έτσι, τίποτα δεν θα θυμίζει τα εγκλήματα και το ποινικό μητρώο της Τουρκίας και ούτε θα διεγείρει την περιέργεια των ανίδεων τουριστών να μάθουν για αυτό. Επιπλέον, εκτός από την περιοχή των Βαρωσιών θα εκμεταλλευτούν για μεγάλες τουριστικές αναπτύξεις το τρίγωνο Σαλαμίνα, Απόστολος Βαρνάβας και την περιοχή Καράολου.

Στην περιοχή του Καράολου θα δημιουργηθεί μια πολυτελής Μαρίνα. Παράλληλα, κάτι ανάλογο θα γίνει και στο λιμάνι της Αμμοχώστου, αφού μέσα στα σχέδια τους βρίσκεται η μετατροπή του από εμπορικό σε λιμάνι για κρουαζιερόπλοια, ενώ το εμπορικό λιμάνι θα μεταφερθεί στο Μπογάζι. Ως εκ τούτου, με τη βελτίωση της τουριστικής βιομηχανίας, αναβαθμίζεται τόσο η ποιοτική ζωή των κατεχομένων όσο και η οικονομία τους. Αξίζει να σημειωθεί ότι τις ενέργειες που θα οδηγήσουν σε τουριστική ανάπτυξη θα στηρίξουν οικονομικά επιχειρηματίες που είναι φίλοι και συγγενείς του Ερντογάν και έτσι μαζί με τον νεοσουλτάνο θα ωφεληθεί και το χαρέμι του.

Ένας άλλος στόχος του αναπτυξιακού προγράμματος είναι να δημιουργηθεί κλίμα πώλησης περιουσιών. Ο κ. Οζερσαϊ, πιστεύοντας ότι η ανάπτυξη της θα του δώσει το προβάδισμα που θα τον οδηγήσει στην ψευδοπροεδρία, θα καλέσει στην περίκλειστη Αμμόχωστο τους Κύπριους ιδιοκτήτες για διαβουλεύσεις. Ήδη στην περιοχή του Αγίου Λουκά έχουν εξαγοραστεί πολλές περιουσίες προσφύγων. Πολύ πιθανόν είναι να πραγματοποιηθούν επενδύσεις μεταξύ Ελληνοκυπρίων και τ/κ υπό τους νόμους του ψευδοκράτους, έστω και αν αυτό σημαίνει ότι αποδέχονται έμμεσα την ύπαρξη του. Έτσι, δεν θα έχει νόημα καμιά προσπάθεια διεκδίκησης όσων μας ανήκουν, αφού στο τέλος οι Κύπριοι θα δεχτούν κάθε προσφορά, παραμένοντας απαθείς σχετικά με τα τεκταινόμενα.

Πέραν των τουριστικών, οικονομικών και εμπορικών λόγων, λαμβάνουν χώρα και γεωπολιτικοί και γεωστρατηγικοί λόγοι που έχει η Τουρκία για την εκμετάλλευση της Αμμοχώστου. Η περιοχή της Αμμοχώστου όπως και της Καρπασίας αποτελούν ύψιστης  στρατηγικής σημασίας. Το λιμάνι της Αμμοχώστου χρησιμοποιείται ήδη ως ναύσταθμος και λειτουργεί συμπληρωματικά για το λιμάνι της Μερσίνας. Όσον αφορά την περιοχή της Καρπασίας, η Άγκυρα θέλει να ηγείται για λόγους ασφαλείας και εκμετάλλευσης στην περίπτωση που υπάρχει φυσικό αέριο στα ανοικτά της περιοχής.

Ως προς αυτά, ο ΠτΔ ανέφερε πως γίνονται σκέψεις για προσφυγή στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Ωστόσο, δεν υπήρξε κανένα χειροπιαστό μέτρο επι του παρόντος. Δεν χρειάζονται σκέψεις για αυτό, αλλά πολιτική βούληση. Η προσφυγή στο ΣΑ αποτελεί ίσως μια ορθή κίνηση, αφού μπορεί να λειτουργήσει ως ένας μοχλός πίεσης, δεδομένου ότι θα συνοδευτεί με τη λήψη άλλων αποτελεσματικών μέτρων. Μέτρα που θα αναδεικνύουν την ΚΔ ως το μόνο νόμιμο κράτος στο νησί.

Σύμφωνα, με τον πρώην Υπουργό Υγείας κ. Παμπορίδη, ως νομικός υποστήριξε την αφαίρεση ιθαγένειας. Δηλαδή, κατά τρόπον στοχευμένο, να αφαιρεθούν ιθαγένειες από Ελληνοκύπριους και τ/κ, που θα εμπλακούν στη διαδικασία, καθώς θα εκδίδονται εντάλματα σύλληψης και λήψης μέτρων, όπως πάγωμα περιουσιακών στοιχείων των όποιων ξένων εταιρειών και φυσικών προσώπων θα συνεργαστούν με τις κατοχικές αρχές, κατόπιν σχετικής με το θέμα απόφασης της ΕΕ. Κάτι τέτοιο είναι σαφές ότι θα λειτουργήσει ως αποτρεπτικό μέτρο για τους σχεδιασμούς της Τουρκίας. Τέτοιου είδους μέτρα θα έπρεπε να έχουν ήδη παρθεί από καιρό.

Ένα άλλο μέτρο θα μπορούσε να είναι το άμεσο κλείσιμο των οδοφραγμάτων που συντηρούν την κατοχή και υποβοηθούν την έμμεση αναγνώριση του ψευδοκράτους. Αυτό ενδεχομένως να βοηθήσει αφού για να απολαύσει κανείς τα «τουριστικά θέρετρα» του κατακτητή, κτισμένα πάνω στα πτώματα των προγόνων μας, θα είναι αναγκασμένος να μεταβεί στα κατεχόμενα μέσω Τουρκίας, κάτι που για τους εν Κύπρω «ενδιαφερόμενους» θα είναι αρκετά δύσκολο, ενώ για τους ξένους θα είναι ένας αποτρεπτικός παράγοντας. Το αντεπιχείρημα που χρησιμοποιείται ότι θα αντιδράσει αρνητικά η διεθνής κοινότητα δεν υφίσταται, εφόσον η διεθνής κοινότητα είναι αναγκασμένη να αντιδράσει άμεσα για τη μετατροπή της περίκλειστης πόλης σε «Λας Βέγκας της Μεσογείου».

Οι στόχοι της Τουρκίας φανερώνουν για ακόμα μια φορά ότι η επιστροφή της Αμμοχώστου και κατ’ επέκταση όλων των κατεχόμενων περιοχών στους νόμιμους κατοίκους της θα πραγματοποιηθεί όταν η ΚΔ σταματήσει να αδιαφορεί πεισματικά για τη λήψη των απαραίτητων μέτρων που θα οδηγούν στην Απελευθέρωση των κατεχόμενων εδαφών μας. Είναι εκ των ουκ άνευ η επιστροφή των νόμιμων κατοίκων της Αμμοχώστου στην πόλη τους, σύμφωνα με τα σχετικά ψηφίσματα του ΟΗΕ και του ΣΑ.

«Και ήταν οι καιροί που η Πόλη πόρνη σε μετάνοιες ξενυχτούσε και τα χέρια της δεμένα τα κρατούσε και καρτέρα γ’ ένα μακελάρη και καρτέραγε τον Τούρκο να την πάρει».

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Επίσκεψη Τσαβούσογλου στα κατεχόμενα

Για ακόμα μια φορά, η Τουρκία παραβιάζει το Διεθνές Δίκαιο και προκαλεί ασταμάτητα την ελληνοκυπριακή πλευρά. Στο στόχαστρο αυτή τη φορά τέθηκε η πόλη-«φάντασμα», η Αμμόχωστος μας. Μετά από 45 χρόνια κατάληψης της περίκλειστης πόλης από τα τουρκικά στρατεύματα κατοχής, ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου, συνοδευόμενος από τον λεγόμενο «υπουργό εξωτερικών» των κατεχομένων, Κουντρέτ Οζερσαϊ και τον κατοχικό στρατό, επισκέφθηκε τα Βαρώσια.

Την είδηση μετέδωσε πρώτο το τουρκικό ειδησεογραφικό πρακτορείο Ανατολού, σημειώνοντας ότι «το Βαρώσι, από το 1974 μέχρι σήμερα αποτελεί στρατιωτική ζώνη» και προσθέτοντας ότι ο κ. Τσαβούσογλου περιηγήθηκε στην κλειστή πόλη και ενημερώθηκε από τον στρατό κατοχής για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται και τους διάφορους σχεδιασμούς που λαμβάνουν χώρα. Το γεγονός ότι τον κ. Τσαβούσογλου συνόδευε ο κ. Οζερσαϊ, ο οποίος ενδεχομένως να είναι ο ανθυποψήφιος του Μουσταφά Ακιντζί στις παράνομες «προεδρικές εκλογές» στα κατεχόμενα τον ερχόμενο Απρίλιο, πιθανόν να οφείλεται στο γεγονός ότι από τα τελευταία τεκταινόμενα φαίνεται ότι είναι ο «εκλεκτός» της Άγκυρας για τη θέση του ψευδοπρωθυπουργού των κατεχομένων.

Ο κ. Τσαβούσογλου παρευρέθηκε και σε συνάντηση με τον κατοχικό ηγέτη στα κατεχόμενα στην κατεχόμενη Γιαλούσα, όπου ο κ. Τσαβούσογλου δήλωσε ότι η Τουρκία θα ανοίξει «προξενείο» στην κατεχόμενη Αμμόχωστο για να εξυπηρετεί τους πολίτες της που μένουν στην περιοχή της κατεχόμενης Καρπασίας. Επιπλέον, δήλωσε χαρακτηριστικά πως «κανείς δεν έχει τη δύναμη να σπάσει τον δεσμό των τ/κ με τη Μητέρα Πατρίδα». Είναι ολοφάνερο πως η κατοχή εδραιώνεται για τα καλά στα κατεχόμενα μας εδάφη. «Πρόξενος» θα είναι ο Τούρκος διπλωμάτης Κασίμ Κανμπάν, όπως ανακοίνωσε ο ίδιος.

Η επίσπευση της επίσκεψης πιθανόν να είχε και ως σκοπό την παρεμπόδιση της σύσκεψης που είχε προγραμματίσει για την ίδια μέρα ο Μουσταφά Ακκιντζί με τους ηγέτες των τ/κ κομμάτων, προκειμένου να τους ενημερώσει για τις εξελίξεις. Είναι αδιανόητο το γεγονός ότι η Άγκυρα συνεχίζει να επεμβαίνει με θράσος στα τεκταινόμενα του νησιού μας, ανακοινώνοντας τη διάνοιξη προξενείου και το άνοιγμα της περίκλειστης πόλης της Αμμοχώστου, χωρίς να δέχεται οποιαδήποτε επίπληξη από την ΟΥΝΦΙΚΥΠ. Η «ειρηνευτική» δύναμη του ΟΗΕ περιφρονεί τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας για το επί 45 χρόνια περιφραγμένο και περίκλειστο τμήμα της Αμμοχώστου, τα Βαρώσια, όπου με δύο ψηφίσματα του Σ.Α των Η.Ε, το 1984 και το 1992, η Άγκυρα κλήθηκε να παραδώσει την περίκλειστη πόλη στην Κύπρο.

Η κίνηση αυτή της Άγκυρας ισοδυναμεί με επέκταση της τουρκικής κατοχής στο νησί, συνεπώς και με τον «εκτουρκισμό» μίας ακόμα ελληνικότατης πόλης. Η υποχωρητική στάση της ΚΔ όλα αυτά τα χρόνια, σε συνδυασμό με την αδράνεια της, μας οδηγεί προ τετελεσμένων. Η ΚΔ οφείλει να βρίσκεται μπροστά στις εξελίξεις και να αντιδρά άμεσα και αποτελεσματικά.

Οι καθυστερημένες αντιδράσεις και τα λανθασμένα μέτρα που λαμβάνει η ΚΔ οδηγούν στην κλιμάκωση των γεγονότων και τη δημιουργία αρνητικών επιπτώσεων. Θέτοντας ως βάση το δίκαιο, πρέπει επιτέλους να χαράξουμε μια πανεθνική στρατηγική αντιμετώπισης της τουρκικής επεκτατικής πολιτικής και των προκλητικών της ενεργειών. Η εδραίωση της κατοχής στο βόρειο τμήμα της πατρίδας μας πρέπει να τερματιστεί. Δεν μπορεί ο κ. Τσαβούσογλου να μεταβαίνει ανενόχλητος σε κατεχόμενο ευρωπαϊκό έδαφος και να εξαγγέλλει το άνοιγμα «προξενείου». Η Ε.Ε οφείλει να λάβει θέση και να δώσει τέλος στις κατάφωρες παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου και να δρομολογήσει πραγματικές κυρώσεις έναντι της Τουρκίας. Επομένως, η ΚΔ επιβάλλεται να εκμεταλλευτεί τις συμμαχίες και σχέσεις που πραγματοποίησε και το γεγονός ότι διατηρεί τη θέση του κράτους-μέλους της ΕΕ, ούτως ώστε να αποτρέπει τις κατά καιρούς προκλητικές ενέργειες της Τουρκίας.

«Τις θύρες σου να κλείσεις θες και να μας περιμένεις
και μυρωδιές και ομορφιές τον ξένο να μη ραίνεις.
Σφάλιξε κλείσε δίπλωσε παράπονο στα χείλη,
χώσου στην άμμο Αμμόχωστος σαν σπάνιο κοχύλι.
Και εμείς πουλιά που διώξαν μας τον Αύγουστο οι εχθροί σου,
να ξέρεις θα γυρίσουμε πιστοί στην άνοιξή σου.
Σφάλιξε κλείσε δίπλωσε παράπονο στα χείλη,
χώσου στην άμμο Αμμόχωστος σαν σπάνιο κοχύλι.»

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης