Επίσκεψη Κυριάκου Μητσοτάκη στο Καστελλόριζο

Ενόψει των κοινοβουλευτικών εκλογών της 7ης Ιουλίου ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκος Μητσοτάκης επισκέφθηκε το Καστελλόριζο, θέλοντας να ξεκινήσει από το ακριτικό νησί την προεκλογική του εκστρατεία. Γενικότερα, οι πολιτικοί επιλέγουν να επισκεφτούν τις ακριτικές περιοχές όταν πρόκειται να αναγγείλουν σημαντικά γεγονότα ή για να γιορτάσουν εκεί εθνικές επετείους. Οι κινήσεις αυτές για πολλούς είναι υψίστης εθνικής σημασίας καθώς στέλλουν μηνύματα στους γείτονες που απειλούν την ακεραιότητα της Ελλάδας, πως οι περιοχές αυτές ανήκουν στο Ελληνικό κράτος και παράλληλα εκφράζουν τη στήριξη αυτών που κυβερνούν στους κατοίκους των περιοχών αυτών.

Η πραγματικότητα όμως αποκλίνει κατά πολύ από κάποιες απλές συμβολικές πράξεις. Αντιπροσωπεία της Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης, τον Μάρτιο επισκέφθηκε το Καστελλόριζο, συνομίλησε με τους κατοίκους, άκουσε και είδε τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει το νησί όπως και κάθε ακριτικό μέρος. Η έλλειψη υποδομών τόσο στην εκπαίδευση όσο και σε άλλους τομείς, όπως η υγεία και η μη κάλυψη των βασικών αναγκών των κατοίκων, παραδείγματος χάριν η απουσία καταρτισμένων γιατρών και φαρμακείων, είναι μερικά από τα υφιστάμενα προβλήματα. Κατά συνέπεια, πολλοί νέοι εγκαταλείπουν τις περιοχές αυτές και όσοι μένουν νιώθουν ακόμη πιο απομονωμένοι, ξεχασμένοι από το κράτος και απογοητευμένοι.

Δυστυχώς, τα προβλήματα αυτά δεν λύνονται τόσο εύκολα με μερικές απλές τυπικές επισκέψεις. Δεν αρκεί μία «συμβολική» επίσκεψη. Απαιτούνται πολλά περισσότερα, όπως κονδύλια, επένδυση στην εκπαίδευση, αποστολή εξειδικευμένων ατόμων που μπορούν να κατανοήσουν τα ζητήματα και να δώσουν λύσεις σε αυτά, διορισμός γιατρών, δασκάλων και δημιουργία κινήτρων και ωφελημάτων για μόνιμη εγκατάσταση και για τον υφιστάμενο πληθυσμό. Η στήριξη προς τους ακριτικούς πληθυσμούς εκδηλώνεται έμπρακτα και όχι με συμβολικές κινήσεις. Εκδηλώνεται εσαεί και όχι μόνο σε προεκλογικές περιόδους. Εξάλλου, εάν αναπτυχθούν οι περιοχές αυτές θα αντιμετωπιστεί σε μεγάλο βαθμό και ο κίνδυνος να μείνουν ακατοίκητες, εφόσον η νεολαία δεν θα αναγκάζεται να φεύγει.

Ουσιαστικά μέσω αυτών των πρακτικών ισχυροποιούνται τα άκρα ενός κράτους και δη της Ελλάδας που δέχεται καθημερινά προκλήσεις από την Τουρκία για το συγκεκριμένο νησί. Ουκ ολίγες φορές η Τουρκία με τη ρητορική και την προπαγάνδα της προσπαθεί να αποκλείσει το Καστελλόριζο από τον υπόλοιπο Ελληνισμό. Επιβάλλεται η Ελληνική κυβέρνηση να στηρίξει τις ακριτικές περιοχές του Ελληνισμού και να λάβει μέτρα που να ενισχύουν τους «σύγχρονους ακρίτες», αυτούς που φυλάνε Θερμοπύλες.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Advertisements

Συνέχεια στην ανοχή

Συγχαρητήρια σε όλους τους αξιωματούχους της ΚΔ, αλλά και στους ευρωπαίους εταίρους που επέτρεψαν στην Τουρκία την ημέρα που θα έπρεπε να γιορτάζει η Ευρωπαϊκή Ένωση, αφού με δημοκρατικές διαδικασίες εξέλεξε τους νέους εκπροσώπους της, να καταπατά ευρωπαϊκά χωρικά ύδατα. Επέλεξαν με τη στάση τους να αφήσουν την Τουρκία να αλωνίζει στην ανακηρυγμένη ΑΟΖ της ΚΔ, συμπεριφερόμενη προς την Ευρώπη σαν να είναι το κλωτσοσκούφι του κάθε Σουλτάνου.

Το πρόβλημα είναι η λιγοστή προβολή που έλαβε το ζήτημα από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, αλλά και η αδυναμία λήψης μέτρων για την οριστική επίλυση του προβλήματος. Η νέα εισβολή της Τουρκίας στα χωρικά ύδατα της Κυπριακής Δημοκρατίας νομιμοποιήθηκε, λόγω της ίδιας της σιωπής μας. Ας μας πουν τελικά τι συμβαίνει στην πραγματικότητα. Η ανύπαρκτη πολιτική αντιμετώπισης της συγκεκριμένης ενέργειας από την ΚΔ, συνεχίζει να αποδίδει αρνητικά αποτελέσματα.

Τα «ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα» από τους πολιτικάντηδες της δεκάρας που ακούμε από την εισβολή του 1974, κρατούν τον Ελληνισμό της Κύπρου ανεχτικό σε όλη αυτή την πολιτική υποδούλωσης της νήσου μας. Αλλά ακόμα πόσο πιστεύουν θα αντέξει ο λαός αυτού του τόπου όλα αυτά τα δεινά χωρίς να αντιδράσει; Του στερήθηκε το αναφαίρετο δικαίωμα κάθε λαού στην Αυτοδιάθεση, του αποδόθηκε ένα κολοβό και δοτό σύνταγμα από τις μεγάλες δυνάμεις που ήθελαν να επιβάλουν τις επεκτατικές τους πολιτικές, βίωσε την εισβολή και τα παράγωγα της με τον χειρότερο τρόπο και κατάφεραν να τον εξευτελίσουν εθνικά, οικονομικά και κοινωνικά.

Όμως, τούτος ο λαός συνεχίζει να αποδέχεται το γεγονός ότι οι εκάστοτε κυβερνήσεις του παραμένουν ανεχτικές. Βρίσκονται σε μια συνεχή υποχώρηση επί των εθνικών ζητημάτων, αποδεχόμενες την έμμεση παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας. Οπότε, είναι απαραίτητο οι πολιτικοί ηγέτες αυτού του τόπου επιτέλους να σεβαστούν τον περήφανο Ελληνισμό της Κύπρου. Σε αυτό το νησί της Μεσογείου ζούμε και εμείς ως άνθρωποι, λίγοι ή πολλοί, που σε καμιά περίπτωση η μοίρα μας δεν μπορεί να είναι διαφορετική από τους υπόλοιπους Ευρωπαίους πολίτες. Σε καμιά περίπτωση δεν θα ανεχτούμε να στερηθούμε τις βασικές μας ελευθερίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα μας.

«Χρόνια σκλαβκιές ατελείωτες Τον πάτσον τζιαι τον κλώτσον τους, εμείς τζιαμαί, ελιές τζιαι τερατσιές πάνω στον ρότσον τους»

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Κρίση στο Κοσσυφοπέδιο

Για ακόμα μια φορά φαίνονται να είναι τεταμένες οι σχέσεις ανάμεσα σε Σερβία και Κόσσοβο μετά τις επιχειρήσεις της Κοσσοβάρικης αστυνομίας της Τρίτης 28 Μαΐου. Με εντολή της κυβέρνησης της Πρίστινας, στις 6 το πρωί της Τετάρτης, μεγάλη δύναμη τεθωρακισμένων οχημάτων της Κοσσοβάρικης αστυνομίας μετέφερε άνδρες της μονάδας των ειδικών δυνάμεων ROSU, οι οποίοι εισέβαλαν σε πόλεις του Βόρειου Κοσσόβου που κατοικούνται κατά κύριο λόγο από Σέρβους υπηκόους, συλλαμβάνοντας 28 πολίτες.

Ανάμεσα στους συλληφθέντες ήταν επτά Αλβανοί αστυνομικοί, τρεις Βόσνιοι και ο Ρώσος διπλωμάτης Μιχαήλ Κρασνοσέκοφ, ο οποίος υπηρετεί στην αποστολή του ΟΗΕ για το Κόσσοβο (UNMIK). Στην πλειονότητα τους όμως ήταν Σέρβοι. Αφορμή για την επιχείρηση, ήταν η πρόληψη ενός οργανωμένου εγκλήματος που θα έπληττε το Κόσσοβο, με την κάλυψη εισαγγελικού εντάλματος. Σε άλλες πόλεις του Βορείου Κοσσόβου που κατοικούνται από Σέρβους, οι πολίτες έστησαν οδοφράγματα για να εμποδίσουν τις ειδικές δυνάμεις να εισέλθουν, μια πράξη που προκάλεσε σφοδρές συγκρούσεις με την αστυνομία.

Η απάντηση της Μόσχας για τη σύλληψη του Ρώσου αξιωματούχου ήταν άμεση, απαιτώντας μέσω των Ηνωμένων Εθνών να αφεθεί ελεύθερος. Ο πρεσβευτής της UNMIK, Ζαχίρ Τανίν, ζήτησε την απελευθέρωση του Ρώσου διπλωμάτη, όπως και του άγνωστης εθνικότητας συναδέλφου του, οι οποίοι είχαν μεταφερθεί σε νοσοκομείο με ελαφρές σωματικές βλάβες. Τελικά, απελευθερώθηκαν και οι δύο νωρίς το απόγευμα, κάτι που δεν έγινε με τους υπόλοιπους κρατούμενους.

Το Βελιγράδι από πλευράς του έθεσε τον Σερβικό στρατό σε επιφυλακή υψίστης ετοιμότητας, απειλώντας το Κόσσοβο ότι αν χρειαστεί να προστατευτούν οι Σέρβοι υπήκοοι θα αναγκαστεί να επέμβει ο στρατός. Μετά από την εμπλοκή των Ηνωμένων Εθνών, η αστυνομία άρχισε να υποχωρεί από τις βόρειες πόλεις του Κοσσόβου. Παρόλα αυτά, η ένταση δεν έχει εκτονωθεί πλήρως, αφού οι Σέρβοι κρατούμενοι παραμένουν ακόμα υπό σύλληψη.

Το παράνομο κράτος του Κοσσόβου θα έκανε τα αδύνατα δυνατά για να επιβληθεί στην περιοχή. Οι αλβανογενείς Κοσσοβάροι προσπαθούν εδώ και δεκαετίες να «αλβανοποιήσουν» την περιοχή, τρομοκρατώντας με διάφορους τρόπους τους Σέρβους κατοίκους. Όμως, οι Σέρβοι βρίσκονται στην περιοχή εκατοντάδες χρόνια και είναι αδιανόητο το γεγονός και μόνο ότι ένα σύγχρονο ψευδοκράτος προσπαθεί να καπηλευτεί μια περιοχή, τεράστιας ιστορικής σημασίας για το Σερβικό έθνος. Οι τρομοκρατικές ενέργειες, οι τραμπουκισμοί και οι επιθέσεις έναντι των Σέρβων είναι ενέργειες που χρήζουν άμεσης αντιμετώπισης.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Γεγονότα στη Δένεια

«Οι Έλληνες φυτεύκουν, οι Τούρκοι θερίζουν» αναφέρουν οι στήλες των Κυπριακών μέσων ενημέρωσης. Είναι τα ίδια που πριν μερικές μέρες έγραφαν για τον θρίαμβο του τ/κ ευρωβουλευτή πλέον, Νιαζί Κιζίλγιουρεκ, στις ευρωεκλογές. Τα ίδια που πριν μερικούς μήνες μιλούσαν για την επιτυχία της ανανέωσης της παραμονής της ΟΥΝΦΙΚΥΠ στο νησί, χωρίς να αναφέρουν την ξεκάθαρη προτίμηση της προς το κατοχικό ψευδοκράτος. Στις 30 Μαΐου, τ/κ γεωργοί προχώρησαν ανενόχλητοι και υπό την προστασία του κατοχικού στρατού θέρισαν τα χωράφια των Ελληνοκυπρίων κατοίκων της Δένειας που βρίσκονται στη νεκρή ζώνη.

Οι γεωργοί με το που κατάλαβαν τι επρόκειτο να κάνουν οι τ/κ, έσπευσαν κοντά στα χωράφια, αποκαλώντας τους «κλέφτες» και οπτικογράφησαν βίντεο, τα οποία δημοσιεύθηκαν σε όλα τα μέσα. Μέλη της ΟΥΝΦΙΚΥΠ που έφτασαν στο σημείο μίλησαν με τα μέλη του κατοχικού στρατού και τους είπαν πως πρέπει να αποχωρήσουν. Οι στρατιώτες του ψευδοκράτους αρνήθηκαν και εν τέλει έδιωξαν του Ελληνοκύπριους. Την επόμενη μέρα το πρωί οι τ/κ ξανά με τη συνοδεία στρατιωτικής δύναμης μετέβησαν στη Δένεια για να συνεχίσουν το έργο τους.

Σε δηλώσεις του, ο δήμαρχος της Δένειας είπε πως εάν επαναληφθεί παρόμοιο περιστατικό είναι πιθανόν οι γεωργοί να αντιδράσουν και ότι η ΟΥΝΦΙΚΥΠ γίνεται έρμαιο στις ορέξεις των κατοχικών δυνάμεων. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Πρόδρομος Προδρόμου, σε δηλώσεις του είπε πως η Κυβέρνηση παρακολουθεί τις εξελίξεις και πως βρίσκεται σε διαρκή επικοινωνία με την ΟΥΝΦΙΚΥΠ. Παραβιάσεις του ψευδοκράτους στη περιοχή της Δένειας έλαβαν χώρα αρκετές φορές τον τελευταίο καιρό.

Οι τ/κ πριν λίγες ώρες έκλεβαν τους πόρους των περιουσιών των συμπατριωτών μας. Ο κατοχικός ηγέτης Μουσταφά Ακιντζί μέχρι τώρα δεν έχει τοποθετηθεί επί του γεγονότος. Ο Νιαζί Κιζίλγιουρεκ που μερικές μέρες πριν μιλούσε για «ενότητα» και καταδίκαζε τους «εθνικιστές» της ελεύθερης Κύπρου, δεν έπραξε το ίδιο και για τις απρόκλητες ενέργειες των τ/κ. Παρόλα αυτά, μεγάλη μερίδα των συμπατριωτών μας υποστηρίζει την επανέναρξη των συνομιλιών με ένα παράνομο κατοχικό μόρφωμα και με τις πράξεις του εξέλεξε έναν εκπρόσωπο του στην Ευρωβουλή. Η υποτιθέμενη «επανένωση για το καλό της Κύπρου» είναι μια καραμέλα που αναμασάται από τους υποτιθέμενους φιλειρηνιστές, που αρνούνται να αντικρύσουν ότι το ψευδοκράτος μόνο για την ειρήνη δεν ενδιαφέρεται.

Όσον αφορά την ΟΥΝΦΙΚΥΠ που αποτελεί την ειρηνευτική δύναμη των Ηνωμένων Εθνών στη Κύπρο, φαίνεται πως αδυνατεί να διατηρήσει την ειρήνη και το status quo, που υποτίθεται είναι ο ρόλος της. Αντί να επιβάλλεται έναντι των παραβαινόντων τ/κ, συμβουλεύει τους Ελληνοκύπριους να υποκύπτουν. Η ανικανότητά της να διατηρήσει την «ειρήνη» στο νησί είναι ευδιάκριτη. Πραγματικά είναι απορίας άξιον το πως ένας διεθνής οργανισμός όπως ο ΟΗΕ, παραμένει άπραγος αντί να βάζει το ψευδοκράτος της Τουρκίας στη θέση του.

Από την πλευρά της, η Κυπριακή Κυβέρνηση οφείλει να λάβει δραστικότερα μέτρα για να προστατεύσει τους πολίτες της. Η χαλαρή στάση που τηρεί επί του ζητήματος των παραβιάσεων τόσο στη Δένεια όσο και σε αυτές που έγιναν στα Στροβίλια, θέτει σε κίνδυνο τους πολίτες και τις περιουσίες τους. Εξάλλου, τα περιστατικά αυτά αποδεικνύουν περίτρανα την αδιαλλαξία και την προκλητικότητα της Τουρκίας και του ψευδοκράτους. Επιτέλους, πρέπει η ΚΔ να σταματήσει να τα αφήνει να περνούν απαρατήρητα, δίχως να λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα προς αποφυγήν τους. Όπως είπε ο κοινοτάρχης της Δένειας, από το ’86 δέχονταν πιέσεις από την απέναντι πλευρά να κατεβάσουν τις Ελληνικές σημαίες. «Εμείς αντισταθήκαμε σαν κοινότητα. Η σημαία είναι εδώ και κυμματίζει. Αυτοί είναι περαστοί ήρθαν και θα φύγουν. Αν όχι τώρα, ύστερα. Μπορεί να παίρνουν το σανό, το κριθάρι, το σιτάρι, αλλά τα χωράφια δεν μπορούν να τα πάρουν, την ψυχή μας δεν μπορούν να την πάρουν».

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

«Εκλογές, κόμματα με φρου-φρου κι αρώματα»

Ακόμα μια φορά αποδείχθηκε η γύμνια του λαού μας. Αποδείχτηκε και πάλι ότι τα πολιτικά κόμματα αδυνατούν να καταλάβουν τους προβληματισμούς του μέσου πολίτη και να τους αντιμετωπίσουν καταλλήλως. Σε μια εκλογική αναμέτρηση στην οποία οι μισοί και πλέον εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι αρνήθηκαν να προσέλθουν στις κάλπες και να αναδείξουν έτσι τους εκπροσώπους τους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, σχεδόν όλοι οι πολιτικοί ηγέτες έκαναν λόγο για «αυξήσεις ποσοστών» και «επιτυχία στους στόχους τους».

Ας μας εξηγήσουν πως ακριβώς ένα πολιτικό κόμμα πετυχαίνει τους στόχους του, όταν αυτό που αναδείχθηκε πρώτο στις εκλογές ψηφίστηκε μόλις από τους 81,539 από τους 641,181 εγγεγραμμένους ψηφοφόρους. Ένα ποσοστό που αντιστοιχεί σε μόλις 12.71% επί του συνόλου! Τόσοι «ασπάζονται τις δημοκρατικές και ευρωπαϊκές ιδέες του Δημοκρατικού Συναγερμού». Σε μια Ευρώπη που αντιμετωπίζει σωρεία προβλημάτων, όπως μεταναστευτικό, οικονομική κρίση και Brexit, οι περισσότεροι Έλληνες Κύπριοι και κυρίως οι νέοι γύρισαν την πλάτη στα κόμματα και τις ατζέντες τους και αγνόησαν παντελώς τις εκλογές.

Το διακύβευμα των απερχόμενων εκλογών ήταν να εκλεχθούν ευρωβουλευτές, οι οποίοι θα ήταν οι κατάλληλοι να διεθνοποιήσουν ορθώς το εθνικό μας ζήτημα και να έχουν τις κατάλληλες γνώσεις για τα ευρωπαϊκά ζητήματα που ταλανίζουν όλη την ευρωπαϊκή κοινωνία. Και εδώ είναι που ο λαός μας απέδειξε ότι είναι ανίκανος να απογαλακτιστεί από τις πολιτικές ελίτ των τελευταίων δεκαετιών. Απέτυχε παταγωδώς να αποδείξει πραγματικά στους κομματικούς ηγέτες ότι «τούτος ο λαός δεν ξέρει πολλά λόγια, σωπαίνει, ακούει κι όσα του λες, τα δένει κομπολόγια».

Τα δύο μεγάλα κόμματα, μεγάλοι υπέρμαχοι της τουρκικής διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, κατέλαβαν ξανά από δύο έδρες, κάτι που τους έδωσε το «δικαίωμα» να συνεχίσουν να μιλούν για «νίκες της δημοκρατίας». Από την άλλη, το ΑΚΕΛ κατάφερε ξανά να αποδείξει ότι το βαρέλι του αντεθνισμού, δεν έχει πάτο. Πέρα από τον βουλευτή Λάρνακας, Γιώργο Γεωργίου, εξέλεξε τελικά και τον τ/κ Καθηγητή Πανεπιστημίου, Νιαζί Κιζίλγιουρεκ. Έναν αρνητή της τουρκανταρσίας, έναν υποψήφιο που έχει κατηγορηθεί ορθώς για διφωνία, έναν πανεπιστημιακό που σε προσωπικό του βιβλίο παρουσιάζει την κατάκτηση της Κύπρου από τους Οθωμανούς το 1571 ως μια πολιτιστική πρόοδο «που εμπλούτισε την μωσαϊκή εικόνα της Κύπρου». Ας υπενθυμίσουμε στον κ. Νιαζί ότι τον διοικητή της Αμμοχώστου τότε, τον Μαρκαντώνιο Βραγαδίνο, τον έγδαραν ζωντανό οι «εκπολιτιστές» κατακτητές της Κύπρου.

Το ΑΚΕΛ, που εδώ και καιρό παρουσιάζει πτώση στα ποσοστά του, δεν βρισκόταν και πολύ μακριά από την απώλεια της δεύτερης έδρας. Αν αναλογιστεί κανείς ότι έλαβε 4,076 δανεικές ψήφους από τους τ/κ, που στην πλειονότητα τους ψήφισαν λόγω της υποψηφιότητας του κ. Νιαζί, καταλαβαίνει εύκολα ότι πλέον ο κόσμος βαρέθηκε το ΑΚΕΛ και τα αντεθνικά παιχνίδια του. Οι ψήφοι των τ/κ, σε συνδυασμό με την πτώση των ποσοστών του κυβερνώντος κόμματος και την τεράστια αποχή, οδήγησαν στη μείωση της διαφοράς του από τον ΔΗΣΥ.

Γενικώς, οι πολιτικοί ηγέτες έκαναν σχεδόν όλοι διθυραμβικά σχόλια για τα εκλογικά αποτελέσματα. Θέλουν τόσο πολύ να μην αναδείξουν τα προβλήματα τους και κατά συνέπειαν της κοινωνίας, που προσπαθούν να τα κρύψουν πίσω από νούμερα και ποσοστά που σε καμιά περίπτωση δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Δυστυχώς γι’ αυτούς όμως, μια απλή ματιά στα αποτελέσματα αποδεικνύει την κατάντια των πολιτικών μας κομμάτων. Το κυβερνών κόμμα έχασε 16,193 ψηφοφόρους από τις ευρωεκλογές του 2014. Συνολικά, όλα τα πολιτικά κόμματα είχαν περισσότερους λόγους να νιώθουν ηττημένα παρά τις έδρες, τις «αυξήσεις ποσοστών» και τους υποτιθέμενους νικητές των εκλογών.

Αν είναι κάποια που επιβάλλεται να νιώθει ηττημένη από τη διαδικασία των ευρωεκλογών είναι η Δημοκρατία. Γιατί το μεγαλύτερο μέρος των ψηφοφόρων αποφάσισε να δείξει τη δυσαρέσκεια του για την σημερινή κατάσταση και το γεγονός ότι αηδιάζουν πλέον με τα πολιτικά κόμματα μέσω του εύκολου δρόμου της αποχής. Και οι «άριστοι» της Πινδάρου ακόμα μιλάνε για πρωτιές, την ίδια ώρα που στην Εζεκία Παπαϊωάννου χαριεντίζονται με τον ευρωβουλευτή που εξέλεξαν με όμορφα τραγουδάκια και ευάρεστα λόγια περί νίκης κατά του ρατσισμού και του εθνικισμού.

Εμείς νιώθουμε βαθύτατα ότι ο Έλληνας της Κύπρου με τον ίδιο τρόπο που «έφτυσε» τα κόμματα, αν και επέλεξε τον λάθος τρόπο, θα έπρεπε να τους τραβήξει και την ομπρέλα από το χέρι. Αυτές οι ευρωεκλογές και κάθε εκλογική αναμέτρηση θα έπρεπε να περνάει ένα και μόνο μήνυμα. Ότι ο λαός βαρέθηκε τις πολιτικές απατεωνιές και ψάχνει επιτέλους κάτι αγνό και πατριωτικό. ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ από τους πολιτικούς ηγέτες να σταματήσουν να εμπαίζουν τον λαό. Το 55% αποχή δεν αναδεικνύει καμιά επιτυχία όπως προσπαθούν να μας πείσουν. Αποτελεί ξεπεσμό και πρακτική απαξίωσης των πολιτικών θεσμών.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Η Άλωση της Βασιλεύουσας – 15 Μαΐου 1453

Πεντακόσια εξήντα έξι χρόνια πέρασαν από την αποφράδα εκείνη μέρα, που φρικιαστικότερη κραυγή δεν ακούστηκε σε πόλη ανθρώπου. Η 29η Μαΐου 1453, είναι η μέρα που καθόρισε το τέλος του Μεσαιωνικού Ελληνισμού, που κράτησε για χίλια διακόσια χρόνια και ίδρυσε ο Μέγας Κωνσταντίνος. Η Βασιλεύουσα, η Πόλη των Αγίων και των Αυτοκρατόρων, πέρασε υπό την κατοχή των Οθωμανών βαρβάρων. Αυτή η μέρα, αποτελεί ημέρα πένθους αλλά και μνήμης για τον απανταχού Ελληνισμό και όμως η αμάθεια και η λησμονιά έχει σκεπάσει την ελληνική μνήμη με αποτέλεσμα να παρατηρείται εθνικός ξεπεσμός σε όλους τους τομείς.

Το πρώτο πλήγμα για την Βυζαντινή Αυτοκρατορία ήταν η πρώτη Άλωση της Πόλης το 1204 από τους Σταυροφόρους της Δ’ Σταυροφορίας των Δυτικών δυνάμεων. Μετά από αυτήν την Άλωση, η Αυτοκρατορία βρέθηκε εξαντλημένη οικονομικά, διχασμένη θρησκευτικά σε ενωτικούς και ανθενωτικούς και εδαφικά περιορισμένη. Σε αυτή την κρίσιμη στιγμή, βρέθηκε σωτήρας της Βασιλεύουσας και αντάξιος των προγόνων του ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος.

Όταν ο σουλτάνος Μωάμεθ Β’, επικεφαλής του οθωμανικού στρατού, του έκανε πρόταση να παραδώσει την Πόλη, έδωσε σθεναρή απάντηση: «Το την πόλιν σοι δούναι ούτ’ εμού, ούτε των αυτήνοικούντων. Κοινή γαρ γνώμη πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν και ου φεισόμεθα της ζωής ημών». Η πολιορκία άρχισε στις 7 Απριλίου και τελείωσε στις 29 Μαΐου 1453, όταν και εισέβαλαν στην Πόλη οι εχθροί. Ο Κωνσταντίνος πολέμησε για μην παραδώσει την τιμή της Βασιλεύουσας, γιατί οι Έλληνες ποτέ δεν παρέδιδαν τα όπλα αμαχητί. Έτσι και τότε παρέμεινε άγρυπνος φρουρός.

Σκοτώθηκε στην Πύλη του Ρωμανού, αλλά στην ψυχή του λαού παρέμεινε αθάνατος, σύμβολο και ακούραστος πολεμιστής. Το γένος μας δεν δέχτηκε τον ζυγό της δουλείας, δεν συμβιβάστηκε πότε με τον κατακτητή και δεν συνθηκολόγησε. Σε κάθε ευκαιρία με όλα τα μέσα που διέθετε και με όλη του την ψυχή, έπαιρνε τα όπλα για να ανακτήσει την Ελευθερία του και την τιμή του.

Σήμερα θυμόμαστε την Άλωση, διαβάζουμε τους θρήνους και τους θρύλους συγκινούμαστε και διδασκόμαστε, διότι αυτή είναι η αξία της ιστορικής μνήμης. Επί δεκαετίες τώρα επιχειρείται η διάβρωση της ταυτότητάς και της ιστορίας του γένους μας, όμως πρέπει να θυμόμαστε, «Η Ιστορία εκδικείται αυτούς που την αγνοούν». Πρέπει να θυμόμαστε γιατί μέσα από αυτή την τραγική φάση της ένδοξης ιστορίας μας, διαφαίνεται η Ελληνική διάρκεια.

Μέσα από το πέρασμα των χρόνων, οι αξίες του Ελληνισμού παραμένουν ακλόνητες και αγωνιζόμαστε για την Πίστη, την Πατρίδα και την Οικογένεια. Αυτό μας διδάσκει μέσα από την ομιλία του και ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος στις 28 Μαΐου πριν από την τελική επίθεση των Οθωμανών. Πρέπει να θυμόμαστε, γιατί τα γεγονότα γύρω από την Άλωση μας δείχνουν την πολύτιμη συμβολή της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας στην επιβίωση του Γένους μας.

Η Άλωση της Βασιλεύουσας, μας διδάσκει πως έχει σημασία η ωραιότητα του Αγώνα για εθνική επιβίωση. Μέσα από τις συμφορές, βρίσκουμε την αυτοσυνειδησία μας. Σήμερα, περνάμε χαλεπούς καιρούς από πλευράς εθνικής συνείδησης, η πατρίδα μας κινδυνεύει και η εθνική μας αξιοπρέπεια βρίσκεται στο ναδίρ. Επομένως, είναι σημαντικό για εμάς να ενθυμούμαστε ότι ο δρόμος για εθνική παλιγγενεσία θα είναι δύσβατος και κακοτράχαλος. Όμως θα σταθούμε, όπως ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, αντάξιοι των προγόνων μας και θα διατηρήσουμε την ελληνική μας ταυτότητα ακέραια.

«Η πόλις εάλω! Αλλοίμονον, όμως, αν την αφήσωμεν να αλωθεί εντός μας»

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης

Αναστολή διαδικασιών για έκδοση Τσερκέζ Κορκμάζ

Στις 17 Μαΐου το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας ανέστειλε τη διαδικασία γύρω από το διεθνές διάταγμα των εισαγγελικών αρχών του Αμβούργου για έκδοση του Κούρδου αγωνιστή Τσερκέζ Κορμάζ. Εν τούτοις, ο κ. Κορμάζ θα συνεχίσει να είναι υπό κράτηση, καθώς το δικαστήριο δεν αποδέχθηκε το αίτημα του συνηγόρου του αναφορικά με τη χαλάρωση των όρων κράτησης του και κατά δεύτερον για το λόγο ότι τέθηκετο ποσό των 130 χιλιάδων ευρώ ως εγγύηση για να αφεθεί ελεύθερος.

Ωστόσο, η περίοδος κράτησης του δεν φαίνεται να συνεχίζεται για πολύ, καθώς έχει ζητηθεί από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) η ταχεία έκδοση απόφασης αναφορικά με το ερώτημα του κατά πόσον η εισαγγελία του Αμβούργου αποτελεί δικαστική αρχή που να μπορεί να εκδίδει διεθνή εντάλματα σύλληψης καταζητούμενου προσώπου. Η επόμενη φορά που ο Κούρδος αγωνιστής θα βρεθεί έναντι του δικαστηρίου θα καθοριστεί αφού το Δικαστήριο της ΕΕ απαντήσει στο αίτημα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας.

Ο κ. Κορκμάζ συνελήφθη στο αεροδρόμιο της Λάρνακας στις 21 Μαρτίου 2019 όταν επρόκειτο να ταξιδέψει στην Αθήνα λόγω διεθνούς εντάλματος σύλληψης από τις Γερμανικές αρχές. Οι Γερμανικές αρχές φαίνονται να μην έχουν χειροπιαστά στοιχεία, προκειμένου να στηρίξουν τις κατηγορίες που επέρριψαν στον κ. Κορκμάζ. Το μόνο που αναδεικνύουνείναι ορισμένες πληροφορίες από πηγή τουρκικών συμφερόντων και αυτός είναι ο λόγος που χρειάστηκαν σχεδόν πέντε χρόνια για να εκδώσουν Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης του. Ο κατηγορούμενος αποτελεί ένα πρόσωπο που κατά τη μαρτυρία του στο δικαστήριο αναφέρθηκε σε πολιτική δραστηριότητα κατά της Τουρκίας.

Ο ίδιος όπως έχει αναφέρει βρισκόταν στις φυλακές της Τουρκίας, αντιμετωπίζοντας βασανιστήρια. Η Κυπριακή Δημοκρατία, αν και παραχώρησε πολιτικό άσυλο στον Κούρδο αγωνιστή, οφείλει να συνεχίσει να βρίσκεται στο πλευρό του και να τον στηρίζει. Η έκδοση του στις Γερμανικές αρχές δεν θα είναι καθόλου παράξενο να καταλήξει στη μετέπειτα μεταφορά του στην Τουρκία. Τέλος, οφείλουμε να σταθούμε στο πλευρό των Κούρδων αγωνιστών, που προσπαθούν με κάθε τρόπο να αντιμετωπίσουν μια Τουρκία που είναι έτοιμη να τους κατασπαράξει,για να μπορέσουν επιτέλους να ιδρύσουν το δικό τους κουρδικό κράτος.

Ο κάθε λαός έχει το δικαίωμα να ζει με τις παραδόσεις, τα ήθη και τα έθιμα, τη γλώσσα και τη θρησκεία του στην δική του πατρίδα. Γι’ αυτό και πρέπει να επιτραπεί επιτέλους στους Κούρδους να ιδρύσουν το δικό τους αυτόνομο κράτος, μακριά από τουρκικές και μεσανατολίτικες επιρροές. Η Ελλάδα και η Κύπρος που ένιωσαν και νιώθουν την τουρκική επιθετική πολιτική,οφείλουν να σταθούν δίπλα στους Κούρδους αντάρτες που μάχονται για την Ελευθερία τους ενάντια στις τουρκικές επιβουλές. Οφείλουν να αναγνωρίσουν στους Κούρδους μαχητές της Ελευθερίας το δικαίωμα στον Αγώνα και όχι να γίνονται μέσο για την καταδίκη του. Ο κ. Κορκμάζ είναι πολιτικός κρατούμενος, όχι ένας κοινός τρομοκράτης για να του συμπεριφέρονται έτσι.

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΑΝ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΤΣΕΡΚΕΖ ΚΟΡΚΜΑΖ

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης