Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου – 19η Μαΐου

Συμπληρώνονται φέτος 100 χρόνια, από την μαύρη εκείνη ημέρα που στιγμάτισε την ιστορία του Ελληνισμού. Οι ορδές του Κεμάλ κατάφεραν να εκδιώξουν από τις πατρογονικές τους εστίες το μεγαλύτερο μέρος των Ποντίων αδελφών μας, που πάλευαν για την επιβίωσή τους. Ήταν λοιπόν 19 Μαΐου του 1919, όταν ο Κεμάλ Ατατούρκ αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα με σκοπό να ξεκινήσει τη δεύτερη φάση της εξόντωσης των Ελλήνων της βόρειας Μικράς Ασίας. Ταυτόχρονα, ξεκίνησε μια προσπάθεια για να οργανώσει την αντίσταση των Τούρκων κατά της ελληνικής στρατιάς που είχε καταλάβει την Σμύρνη μερικές εβδομάδες νωρίτερα.

Οι Έλληνες του Πόντου, μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης αποτελούσαν κομμάτι της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, όμως παρόλο που περιβάλλονταν από μουσουλμάνους και άλλες εθνότητες, κατάφεραν να διατηρήσουν την εθνική τους συνείδηση με αποτέλεσμα να δημιουργήσουν έντονη ανησυχία στους Οθωμανών Τούρκων. Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι οι Πόντιοι αναπτύχθηκαν όχι μόνο πληθυσμιακά αλλά και πνευματικά, αφού κατάφεραν να γίνουν κυρίαρχοι τόσο στην οικονομική όσο και στην κοινωνική ζωή του τόπου.

Καθοριστικό ρόλο διαδραμάτισε το κίνημα των Νεότουρκων που δημιουργήθηκε το 1908, δήθεν για να προάγει την ισονομία μεταξύ των λαών. Στη συνέχεια όμως, αποδείχθηκε ότι είχαν απώτερο σκοπό την εθνοκάθαρση ολόκληρης της Τουρκίας. Ο ουσιαστικός τους στόχος ήταν να εκτουρκίσουν τους χριστιανικούς πληθυσμούς με το τραγικό αποτέλεσμα οι Χριστιανικές εθνότητες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας να εκτοπιστούν και να υποστούν μεγάλες κακουχίες υπό το πρόσχημα της «ασφάλειας του κράτους».

Πολλοί Πόντιοι και Αρμένιοι ξεσηκώθηκαν και κατέφυγαν στα βουνά αντάρτες, προκειμένου να αντισταθούν με τα ελάχιστα μέσα που είχαν κατά των Τούρκων. Από το 1919, υπήρχαν ελπίδες για δημιουργία Ποντοαρμενικού κράτους, αλλά και για την παρουσία του ελληνικού στρατού στην Μικρά Ασία. Λόγω της ελάχιστης βοήθειας που παρείχαν οι ελληνικές κυβερνήσεις, οι οποίες είχαν στραμμένη την προσοχή τους στην πολιτική παρά στις κακουχίες που έτρεφαν οι ελληνικοί πληθυσμοί, η πιο πάνω προσπάθεια ναυάγησε. Σύμφωνα με τους ιστορικούς αριθμούς, μέχρι τη Μικρασιάτικη καταστροφή ο αριθμός των Ποντίων που έχασαν τη ζωή τους ξεπερνά τις 350 χιλιάδες. Έτσι, όσοι επέζησαν κατέφυγαν στη Ρωσία και στην μητέρα πατρίδα με την ανταλλαγή πληθυσμών.

Η 19η Μαΐου αναγνωρίστηκε ως η επίσημη Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Τελικά, το μικρασιατικό όνειρο πέθανε μαζί με την ελληνική παρουσία στην Ανατολία. Ο Ελληνισμός αυτός όμως δεν πέθανε ποτέ, ήρθε στην Ελλάδα αναζωογόνησε τον κοινωνικό ιστό, μεγαλούργησε και βοήθησε την μητέρα πατρίδα σε κάθε δύσκολη στιγμή που αντιμετώπισε από τότε.

Εμείς δεν θα ξεχάσουμε ποτέ τα κακά που βίωσε ο Ποντιακός Ελληνισμός στα χέρια των Τούρκων που δεν παραδέχτηκαν ποτέ τη γενοκτονία που διέπραξαν εις βάρος του. Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για να δικαιωθούν οι 353 χιλιάδες ψυχές Ελλήνων του Πόντου. Η Τουρκία είναι ένα κράτος που δημιουργήθηκε πάνω στο αίμα των Ποντίων, των Αρμενίων, των Ασσυρίων και των Χριστιανικών εθνοτήτων που δολοφόνησε για «θέματα ασφάλειας». Η Τουρκία δεν έχει Ιστορία, αλλά ποινικό μητρώο. Απαιτούμε από την διεθνή κοινότητα να δώσει τέλος στην ανοχή και να απαιτήσει από την Τουρκία να αναλάβει τις ευθύνες της και να αναγνωρίσει τη Γενοκτονία των Ποντίων.

«Η Ρωμανία αν πέρασεν, ανθεί και φέρει κι άλλο»

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Advertisements

Εισβολή «Πορθητή» στα χωρικά ύδατα της Κυπριακής Δημοκρατίας

Για άλλη μια φορά γινόμαστε μάρτυρες της Τουρκικής επεκτατικότητας εις βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η Τουρκική κυβέρνηση δεν έμεινε στις προκλήσεις, στις παραβιάσεις και τις προειδοποιήσεις, αλλά προχώρησε ένα βήμα παραπέρα. Εισβάλλει και καταπατά τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας, αυτή τη φορά στα θαλάσσια σύνορα μας, προκειμένου να διεξάγει έρευνες, αλλά και να προχωρήσει στην εξόρυξη του φυσικού πλούτου που υπάρχει στην ΑΟΖ της Κύπρου.

Αρχικά, η Άγκυρα εξέδωσε Νavtex η οποία δεσμεύει την περιοχή δυτικά της Κύπρου από τις 3 Μαΐου μέχρι τις 3 Σεπτεμβρίου. Σκοπός της Navtex είναι η δέσμευση της περιοχής προκειμένου να διενεργήσει γεώτρηση 60 χιλιόμετρα από τις ακτές της Κύπρου και συγκεκριμένα από την Πάφο. Στις 3 Μαΐου έφτασε στην εν λόγω περιοχή το Τουρκικό ερευνητικό πλοίο «Barbaros» προκειμένου να διεξάγει έρευνες, ενώ ταυτόχρονα το γεωτρύπανο «Πορθητής» έφτασε στην περιοχή με τη συνοδεία τριών πολεμικών πλοίων.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα τρία πλοία που συνοδεύουν τον «Πορθητή» είναι εγγεγραμμένα στο νορβηγικό Νηολόγιο και έχουν άτυπα μετονομαστεί για να παραπλανήσουν. Συγκεκριμένα, τα τρία πλοία είναι το «Siem Luisa» που παρουσιάζεται από την Τουρκία ως «Korkut», το «Siem Sophie» που παρουσιάζεται ως «Scanar» και το «Siem Sasha» που παρουσιάζεται ως «Altan». Εν συνεχεία, μετά από την παράνομη δέσμευση και εισβολή, οι Τούρκοι προσπάθησαν να κλιμακώσουν την κατάσταση στην ανατολική Μεσόγειο στέλνοντας δέκα πολεμικά πλοία και δύο υποβρύχια σαν δίκτυ προστασίας για το «Barbaros» και τον «Πορθητή» στην Κερύνεια, την Αμμόχωστο και τη Μερσίνα.

Όλα αυτά πραγματοποιούνται παράλληλα με την μεγάλη άσκηση της Τουρκίας «Θαλασσόλυκος», που θα πραγματοποιηθεί από τις 13 μέχρι τις 25 Μαΐου και θα λάβει χώρα στη Μαύρη Θάλασσα, την Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο, με τη συμμετοχή 131 πλοίων, 57 αεροσκαφών και 33 ελικοπτέρων. Επιπλέον, η Τουρκία απειλεί πως θα στείλει και το ερευνητικό «Ορούτς Ρέθς» τον Αύγουστο για να διεξάγει έρευνες νότια της Ρόδου και του Καστελλορίζου.

Το σημείο αυτό είναι εξαιρετικής γεωστρατηγικής σημασίας για την Ελλάδα και την Κύπρο, καθώς είναι το σημείο όπου η Ελληνική και η Κυπριακή ΑΟΖ συνδέονται. Γι’ αυτόν τον λόγο, η Τουρκία δεν πρέπει να εκμεταλλευτεί τον φυσικό πλούτο που υπάρχει στην περιοχή. Η τουρκική πλευρά προβαίνει σε παράνομες ενέργειες, αφού θεωρεί πως οποιαδήποτε προσπάθεια γίνεται από την Κυπριακή Δημοκρατία για εξόρυξη του φυσικού πλούτου είναι παράνομη πριν τη λύση του Κυπριακού προβλήματος. Αναφέρει δια των αξιωματούχων της ότι θα διαφυλάξουν τα κυριαρχικά δικαιώματα της Τουρκίας στην ανατολική Μεσόγειο αλλά και τα δικαιώματα των τ/κ.

Η Τουρκία και συγκεκριμένα ο Ερντογάν προβαίνει σε όλες αυτές τις ενέργειες για τρείς λόγους, οι δύο εκ των οποίων έχουν να κάνουν με την εσωτερική πολιτική της Τουρκίας. Ο πρώτος είναι ότι ένεκα της ήττας του στις δημοτικές εκλογές και της οικονομικής κατάστασης που επικρατεί στη χώρα, προσπαθεί να αποδείξει πως είναι ο ηγέτης μιας μεγάλης δύναμης εις βάρος άλλων κρατών. Κατά δεύτερον, η κόντρα που υπάρχει μεταξύ Άγκυρας και Ουάσινγκτον με αφορμή τα ρωσικά αντιπυραυλικά συστήματα S-400 που θέλει να εγκαταστήσει η Τουρκία, με την Αμερική να είναι προειδοποιητική. Και τρίτον, προσπαθεί να μπλοκάρει την εξόρυξη φυσικού του φυσικού πλούτου στην Κυπριακή ΑΟΖ.

Αντιλαμβάνεται πως με την εμπλοκή μεγάλων δυνάμεων η θέση της θα είναι μειονεκτική. Οι μόνες αντιδράσεις που υπήρξαν μέχρι στιγμής ήταν μόνο μέσω ανακοινώσεων και διαβημάτων, είτε από την Κυπριακή Δημοκρατία, είτε από την Διεθνή Κοινότητα. Σε καμία  περίπτωση δεν επιθυμούμε την πρόκληση οποιουδήποτε θερμού επεισοδίου στην περιοχή. Άλλωστε, αυτό ενδεχομένως να μας οδηγήσει στο γκριζάρισμα ορισμένων περιοχών με αποτέλεσμα η χαμένη να είναι η Κυπριακή Δημοκρατία.

Η Τουρκία προκαλεί έτσι ώστε να δει αν όντως οι τριμερείς συμμαχίες που έχει συνάψει η Κυπριακή Δημοκρατία με την Ελλάδα, το Ισραήλ και την Αίγυπτο, αλλά και η «σταθερή» σχέση της με την Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν ισχύ. Δεν αποτελεί νέα τεχνική της τουρκικής πολιτικής αυτό, αφού και στο Αιγαίο διενεργώντας παραβιάσεις φτιάχνει συνέχεια νέες «γκρίζες ζώνες» και κάθε χρόνο οι παραβιάσεις αυξάνονται. Το συμπέρασμα είναι ότι όσο δεν αντιδρούμε αποτελεσματικά, τόσο η Τουρκική επεκτατική πολιτική θα συνεχίζεται. Η Κυπριακή Δημοκρατία δεν «ζύγισε» σωστά την κατάσταση και προχώρησε χωρίς ιδιαίτερα σοβαρή στρατιωτική και πολιτική σύνεση. Όντως έχουμε συνάψει συμμαχίες με ισχυρά κράτη στη Μεσόγειο, όμως στην περίπτωση που δεν μπορεί η ίδια η Κυπριακή Δημοκρατία να υπερασπιστεί τον εαυτό της, τότε είναι αναμφίβολο πως οποιοσδήποτε σύμμαχος θα θελήσει να την υπερασπίσει.

Οφείλαμε σαν κράτος να αναβαθμίσουμε την στρατιωτική μας ισχύ και την εξωτερική μας πολιτική. Ο Κύπριος πολίτης φορολογείται έτσι ώστε ένα μερίδιο να προορίζεται για την ενίσχυση της άμυνας. Αντίθετα με αυτό τον θεσμό, οι αξιωματούχοι της Κύπρου επέλεξαν όπως μειώσουν τον συντελεστή για την άμυνα με αποτέλεσμα το χρηματικό ποσό να μειώνεται ετησίως. Επιπλέον, το ποσό δεν αξιοποιείται εξ ολοκλήρου για τον εξοπλισμό και τις ανάγκες της Εθνικής Φρουράς, αλλά χρησιμοποιείται σαν «μπάλωμα» στις τρύπες που δημιουργούνται σε άλλους τομείς. Η Κυπριακή Δημοκρατία όφειλε να εξοπλιστεί στο έπακρο, όχι για να προκαλέσει ή για να εμπλακεί σε κάποια σύγκρουση. Η Εθνική Φρουρά θα αποκτούσε έναν αποτρεπτικό χαρακτήρα λόγω της στρατιωτικής ισχύος.

Κατ’ επέκταση, θα πρέπει να ενεργοποιηθεί ξανά το ενιαίο αμυντικό δόγμα έτσι ώστε τα δύο υπουργεία Αθήνας και Λευκωσίας να είναι σε πλήρη συνεννόηση και σύμπραξη. Επιπλέον, με αυτόν τον τρόπο τα κενά της Εθνικής Φρουράς σε μαχητικά αεροπλάνα και ισχυρό πολεμικό ναυτικό θα καλύπτονταν από τον Ελληνικό στρατό. Η εξωτερική πολιτική της Κύπρου παραμένει περιορισμένη. Επιτακτικά αναγκαία είναι η δημιουργία ενημερωτικών ημερίδων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, προκειμένου να ενημερωθούν οι ευρωπαίοι πολίτες πως κάποιοι άλλοι συνάνθρωποί τους λίγο ανατολικότερα στερούνται κάποια από τα βασικά τους δικαιώματα.

Η Κυπριακή Δημοκρατία θα πρέπει να απαιτήσει εμπάργκο, προκειμένου να ασκήσει πίεση στην Τουρκία. Επιπλέον, το άμεσο κλείσιμο των οδοφραγμάτων αποτελεί ένα ισχυρό μέτρο προκειμένου το ψευδοκράτος να πάψει να συντηρείται από την δική μας πλευρά. Με αυτόν τον τρόπο θα δημιουργήσουμε πολλαπλά προβλήματα στην Άγκυρα, η οποία θα είναι αποκλεισμένη από την Διεθνή Κοινότητα και την Κυπριακή Δημοκρατία. «Δεν είν’ οικόπεδο που το καταπατούνε…είναι η Κύπρος που οι εμπόροι τη μισούνε…». Είναι ολοφάνερο πως τα πάντα γίνονται στον βωμό των συμφερόντων. Είναι ξεκάθαρο το γεγονός πως ουδείς θα προσπαθήσει να μας δώσει χείρα βοηθείας αν εμείς οι ίδιοι δεν αντιδράσουμε και δεν απαιτήσουμε αυτά που δικαιούμαστε.

Το Τουρκικό ναυτικό, ο «Πορθητής» και το «Barbaros» αλωνίζουν στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στην ουσία, διαπράττεται μια τρίτη τουρκική εισβολή και η πολιτική ηγεσία για άλλη μια φορά βρίσκεται στα τηλεοπτικά πάνελ προσπαθώντας με λόγια και όχι με πράξεις να μας καθησυχάσει. Όμως, πρέπει εμείς οι ίδιοι να απαιτήσουμε την αντίδραση της Κυπριακής Δημοκρατίας αφού παραμένει ουσιαστικά άπραγη γύρω από το ζήτημα. Τα Τουρκικά πλοία βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής από τις ακτές της Κύπρου και στην κοινωνία μας επικρατεί το αίσθημα της ασφάλειας και του εφησυχασμού.

Το οφείλουμε στους προγόνους μας, στους εαυτούς μας και στην επόμενη γενιά να διαφυλάξουμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και να σταματήσουμε να θεωρούμαστε πολίτες τρίτης κατηγορίας των οποίων καταπατούνται οι βασικές ελευθερίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Απαιτούμε και θα αγωνιστούμε για να ζήσουμε σε αυτή την άκρη του Ελληνισμού με αξιοπρέπεια και περηφάνια όπως κάθε άνθρωπος δικαιούται.

Γραφείου Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Υπογραφή Πρωτοκόλλου Κέρκυρας – 17 Μαΐου 1914

Με την έναρξη των Βαλκανικών πολέμων, η Αλβανία υποστήριξε τις μεγάλες δυνάμεις απέναντι στους Νεότουρκους, καθώς τα συμφέροντα της ήταν προσκείμενα προς αυτή την κατεύθυνση. Ακολούθως, με τη λήξη των Βαλκανικών Πολέμων, η Αλβανία αναγνωρίζεται ως ανεξάρτητο κράτος με την Συνθήκη του Λονδίνου (1913) και με το πρωτόκολλο της Φλωρεντίας (1913), της παραχωρείται η περιοχή της Βορείου Ηπείρου.

Η Ελληνική κυβέρνηση, αρχικά αντιδρά και δεν δέχεται να παραχωρήσει την Β. Ήπειρο στην Αλβανία. Όμως με το ανανεωμένο πρωτόκολλο της Φλωρεντίας (1914), η Ελλάδα αναγκάζεται να την παραχωρήσει, καθώς δεν θα αναγνωριζόταν η κυριαρχία της στα νησιά Ίμβρου, Τένεδου και Καστελόριζου. Επίσης, οι Μεγάλες Δυνάμεις ζητούν από την Ελλάδα να μην ενθαρρύνει οποιασδήποτε μορφής αντιδράσεις από τους κατοίκους της περιοχής. Η ελληνική κυβέρνηση αναγκάζεται να αποσύρει τα στρατεύματά της από την περιοχή, αλλά προτού το πράξει ζητά από τις Μεγάλες Δυνάμεις όπως εγγυηθούν την ασφάλεια των πληθυσμών.

Έτσι, σταδιακά αποχώρησαν τα στρατεύματα. Οι Βορειοηπειρώτες αρνήθηκαν να συμβιβαστούν με αποτέλεσμα στις 28 Φεβρουαρίου 1914 να επαναστατήσουν και να ιδρύσουν την προσωρινήκυβέρνηση της Βορείου Ηπείρου με πρόεδρο τον Γεώργιο Χριστάκη – Ζωγράφου και με πρωτεύουσα του αυτόνομου κράτους το Αργυρόκαστρο. Οι Βορειοηπειρώτες πίστευαν ότι είχαν προδοθεί από το Ελληνικό κράτος καθώς αποχώρησε από την περιοχή, αλλά και για τον λόγο ότι το τελευταίο δεν τους εφοδίαζε με όπλα προκειμένου να αντισταθούν ενάντια στους Αλβανούς. Οι περιοχές Αργυρόκαστρο, Χειμάρρα, Δέλβινο, Άγιοι Σαράντα και Πρεμετή ήταν κάτω από τη διοίκηση της αυτόνομηςΒορείας Ηπείρου.

Μετά την αποχώρησή του Ελληνικού στρατού ξέσπασαν ταραχές ανάμεσα στις Αλβανικές και Ελληνικές Βορειοηπειρωτικές δυνάμεις. Μετά από σφοδρές μάχες, οι Ηπειρώτες κατάφεραν να πάρουν στον έλεγχο τους και τις περιοχές Ερσέκα, την περιοχή Κολωνίας και την Κορυτσά. Με την παλικαρίσια αντίσταση των Βορειοηπειρωτών, η Αλβανία αναγκάζεται να κατέλθει σε συμφωνία όπου στις 17 Μαΐου το 1914 υπογράφεται το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας. Με αυτή τη συμφωνία αναγνωριζόταν επίσημα από την Αλβανία η Αυτονομία της περιοχής υπό την αιγίδα του Πρίγκιπα Βηντ της Αλβανίας, ο οποίος δεν είχε ιδιαίτερες αρμοδιότητες.

Η αλβανικήκυβέρνηση θα είχε το δικαίωμα να διορίζει και να απολύει τους κυβερνήτες και τους ανωτέρους υπαλλήλους. Επίσης, η συμφωνία προέβλεπε όπως στη χωροφυλακή στρατολογούνται μόνο αυτόχθονες και απαγορευόταν η παραμονή στρατιωτικών δυνάμεων, οι οποίες δεν αποτελούνταν από ντόπιους εκτός και αν υπήρχε επανάσταση ή πόλεμος. Ακόμη, προέβλεπε στα σχολεία να διδάσκεται η Ελληνική γλώσσα και μόνο στις τρείς πρώτες τάξεις του δημοτικού η Αλβανική παράλληλα με την Ελληνική. Το μάθημα των θρησκευτικών θα διδασκόταν στα Ελληνικά. Η κυβέρνηση της Βορείου Ηπείρου ζήτησε από τις Μεγάλες Δυνάμεις όπως εγγυηθούν για το πρωτόκολλο.

Την 1 Ιουνίου, οι Μεγάλες Δυνάμεις επικυρώνουν το πρωτόκολλο και λίγες μέρες αργότερα, στις 23 Ιουνίου το 1914, η Αλβανικήκυβέρνηση τοαποδέχεται και παραδίδει το επίσημοέγγραφο του πρωτοκόλλου στην αυτόνομηκυβέρνηση. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι κάτοικοι της Χειμάρρας δεν ήταν υπέρ του πρωτοκόλλου, καθώς επιθυμούσαν την άμεση Ένωση με την Ελλάδα (Ένωσις ή Θάνατος). Λίγες μέρες μετά, τέθηκε σε εφαρμογή το πρωτόκολλο αλλά λόγω της έναρξης του Α’ Παγκοσμίου πολέμου δεν λειτούργησε. Το ίδιο συνέβη και μετά τη λήξη του πολέμου, αν και δεν αναιρέθηκε ποτέ με κάποια άλλη συμφωνία.

Ως φοιτητές και ως ενεργοί πολίτες, οφείλουμε να έχουμε άσβεστους στη μνήμη μας τους αγώνες του απανταχού Ελληνισμού, αλλά και να στηρίζουμε την κάθε προσπάθεια επιβίωσης του. Όσοι στοχεύουν την εξαφάνιση κάθε Ελληνικού στοιχείου από περιοχές που νόμιμα ανήκουν στο ελληνικό κράτος και είναι πέρα για πέρα Ελληνικές θα μας βρουν μπροστά τους.

Η Βόρειος Ήπειρος είναι μια από τις πλέον πονεμένες πατρίδες του Ελληνισμού. Παρόλα αυτά και παρά την αδιανόητη αντιμετώπιση που έτυχε από το ελλαδικό κράτος, οι αδελφοί μας δεν ξέχασαν ποτέ την Ελλάδα. Ως Έλληνες Κύπριοι, κατανοούμε απόλυτα τον πόνο των Βορειοηπειρωτών που δεν μπορούν να ζήσουν Ελεύθεροι στην πατρίδα τους. Κατανοούμε τα προβλήματα στη διατήρηση της Εθνικής Μειονότητας και υποσχόμαστε ότι σε κάθε αγώνα που θα χρειαστεί θα είμαστε δίπλα τους.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης

Περί του Νιαζί Κιζιλγιουρέκ

Το ΑΚΕΛ για άλλη μια φορά προσπαθεί να ξεπεράσει το ξεπεσμένο ανθελληνικό εαυτό του κατερχόμενο στις επικείμενες ευρωεκλογές έχοντας έναν από τους υποψηφίους του, τον Νιαζί Κιζιλγιουρέκ. Ο συγκεκριμένος δεν αποτελεί μια εναλλακτική υποψηφιότητα αλλά μια υποψηφιότητα που δεν αναγνωρίζει την ύπαρξη του Ελληνισμού στην Κύπρο, καθώς οποιοδήποτε Ελληνικό στοιχείο το παρουσιάζει ως εθνικιστική έξαρση.

Φαίνεται ξεκάθαρα όμως πως ο ίδιος αποτελεί μια εθνικιστική έξαρση στην ολότητα του και είναι άξιο απορίας πως το ΑΚΕΛ που είναι δήθεν ενάντια σε φανατισμούς και ακρότητες κατέρχεται με τον συγκεκριμένο υποψήφιο. Ο κ. Κιζιλγιουρέκ εμφανιζόμενος σε διάφορα τηλεοπτικά πάνελ δεν φάνηκε ιδιαίτερα θετικός προκειμένου να καταδικάσει τα απάνθρωπα εγκλήματα που διέπραξε η Τουρκία στην Κύπρο. Αντίθετα, σε ερώτηση συνυποψήφιου του σχετικά με τις ταραχές που προκάλεσαν οι Τουρκοκύπριοι το 63-64 η απάντηση του ήταν «εσύ δεν εσκότωσες κανένα Τουρκί;». Η λογική του «εκάμαμε τζιαι εμείς τζιαι εσείς πολλά» δεν ευσταθεί.

Όλα ήταν προσχεδιασμένα και συμφωνημένα με το πώς βόλευε την τουρκική επεκτατική πολιτική και βάση αυτής μέχρι και σήμερα αποτελούν οι δύο εκθέσεις του Νιχάτ Ερίμ που γράφτηκαν το 1956. Ένας ακαδημαϊκός και Τουρκολόγος του Πανεπιστημίου Κύπρου φαίνεται να εθελοτυφλεί για τα Τουρκικά σχέδια επί της Κύπρου και προτιμά να επιρρίπτει ευθύνες στους Έλληνες της Κύπρου που στην ουσία πάλεψαν για να διαφυλάξουν τον τόπο τους. Είναι ολοφάνερο το πώς αντιλαμβάνεται κάποια γεγονότα και δεν φαίνεται να μπορεί να καταδικάσει την Τουρκία για τα απάνθρωπα εγκλήματα της κατά του Κυπριακού Ελληνισμού.

Εν συνεχεία, στα κατεχόμενα υπάρχουν μεγάλες ταμπέλες που αναγράφουν «η φωνή μας στην Ευρώπη». Μας δημιουργεί μεγάλο προβληματισμό το πού ακριβώς απευθύνεται για τον λόγο ότι και πάλι σε τηλεοπτική του συνέντευξη επιθυμούσε η Κυπριακή Δημοκρατία να επιδείξει ελαστικότητα στο θέμα εγγραφής των καταλόγων για τους «τ/κ». Η φωνή αυτή θα εκφράζει τις επεκτατικές βλέψεις της Τουρκίας επί της Κύπρου και ένεκα καλής θελήσεως ο συγκεκριμένος υποψήφιος αμφιβάλλουμε αν στο ευρωκοινοβούλιο θα μπορεί να καταδικάσει την Τουρκία για τα οποιαδήποτε εγκλήματα και προκλήσεις έπραξε και συνεχίζει να πράττει.

Ακόμα, ο κ. Κιζιλγιουρέκ δηλώνει κατατρεγμένος από την Άγκυρα, από πρώην στελέχη της ΤΜΤ, αλλά στα κατεχόμενα που κουμάντο κάνει ο Ερντογάν δεν φαίνεται να υπάρχει πρόβλημα με τις ταμπέλες του εν λόγω υποψηφίου. Σχήμα οξύμωρο. Επιπλέον, προσπαθούν να μας πείσουν ότι είναι ένα βήμα συμφιλίωσης Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, αλλά ταυτόχρονα είναι υπέρμαχοι της λύσης που διχοτομεί και τουρκοποιεί την Κύπρο μας, της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, μέσω της οποίας οδηγούμαστε στην ολοκλήρωση του σχεδίου της Τουρκίας για να ανακτήσει ξανά την Κύπρο στα χέρια της.

Είναι αξιοθαύμαστο πως ένα κόμμα που είναι κατά του ιμπεριαλισμού και των πολέμων να γίνεται το μέσο για την διευκόλυνση της Τουρκοποίσης ολόκληρης της Κύπρου. Η στάση που επιδεικνύει το ΑΚΕΛ με τον συγκεκριμένο υποψήφιο αλλά και ευρύτερα, αποδεικνύει περίτρανα ότι αποτελεί πιόνι των «δυνατών» έστω και αν τους κατηγορεί επιφανειακά. Τέλος, ο κ. Κιζιλγιουρέκ ας σταματήσει να μας το παίζει και καλά Ευρωπαίος πολίτης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οι θέσεις του όχι μόνο δεν συνάδουν με τους Ευρωπαϊκούς θεσμούς και το διεθνές δίκαιο αλλά ταυτίζονται με τις τουρκικές πολιτικές και τακτικές.

Ας πάψει λοιπόν να θεωρεί πως ο κυπριακός Ελληνισμός δεν βλέπει τον κίνδυνο που έχει απέναντι του. Τέτοιου είδους υποψηφιότητες αποτελούν καταστροφή για την Κύπρο μας. Όσο για το ΑΚΕΛ προτιμότερο είναι να κατανοήσει πως στο ευρωκοινοβούλιο μέσω των ευρωβουλευτών, πρέπει να εκφράζονται και να στηρίζονται οι θέσεις που είναι προς το συμφέρον της Κυπριακής Δημοκρατίας και όχι της Τουρκίας. Και αν αυτό δεν τους ικανοποιεί, τότε προτιμότερο είναι να σταματήσουν να συμμετέχουν στην Κυπριακή Δημοκρατία, να αποχωρήσουν και να συνεχίσουν τον «αγώνα» τους σε κάποιο άλλο κράτος. Γιατί πολύ απλά, η Κύπρος αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του Ελληνισμού και όσο και να το θέλουν δεν θα επιτρέψουμε την παραχώρηση και την υποταγή της πατρίδας μας στις δικές τους τακτικές και κατ’ επέκταση στην Τουρκία.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Σερ Άλαν Ντάνκαν: «Περιοχή με κυριαρχία υπό αμφισβήτηση η ΑΟΖ Κύπρου»

Μιλώντας στη Βουλή των Κοινοτήτων στις 14 Μαΐου, ο Βρετανός υπουργός της Ευρώπης, σερ Άλαν Ντάνκαν, χαρακτήρισε την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Κυπριακής Δημοκρατίας περιοχή με κυριαρχία υπό αμφισβήτηση, προσθέτοντας ότι σε τέτοιες περιοχές δεν πρέπει να διεξάγονται γεωτρήσεις.

Συγκεκριμένα, οι υπουργοί του Foreign Office κλήθηκαν από τον Βρετανό-κύπριο βουλευτή των Εργατικών Πάμπο Χαραλάμπους, να καταδικάσουν την τουρκική απόφαση για γεωτρήσεις στα χωρικά ύδατα της Κυπριακής Δημοκρατίας και να καλέσουν στη συνέχεια την Άγκυρα να αποσύρει τα σκάφη της. Κατά τη διάρκεια ερωτήσεων, ο Βρετανός υπουργός κλήθηκε να απαντήσει σε ερώτηση που αφορούσε τις τουρκικές ενέργειες στην κυπριακή ΑΟΖ, δηλώνοντας χαρακτηριστικά: «Η θέση του Ηνωμένου Βασιλείου είναι ότι, σύμφωνα με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, οι διερευνητικές γεωτρήσεις δεν πρέπει να διεξάγονται σε οποιαδήποτε περιοχή στην οποία η κυριαρχία είναι υπό αμφισβήτηση».

Πρόσθεσε επίσης, ότι η Βρετανία ως εγγυήτρια δύναμη, πράττει τα μέγιστα για επανέναρξη των συνομιλιών για το Κυπριακό μεταξύ των δύο πλευρών, ενώ σε περίπτωση λύσης του Κυπριακού, δήλωσε ότι «το Ηνωμένο Βασίλειο είναι διατεθειμένο να αποχωριστεί κάποιο από το έδαφος των κυρίαρχων περιοχών βάσεων», χωρίς, ωστόσο, να διευκρινίζει την ακριβή έκταση του εδάφους αυτού.

Όσον αφορά την αντίδραση της Κυπριακής Δημοκρατίας για τις προκλητικές δηλώσεις του Βρετανού υπουργού, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας ανέφερε σε δηλώσεις του: «Υπήρξε και παραμένει απαράδεκτος ο Άλαν Ντάνκαν. Θέλω να πιστεύω και θα γίνει το ανάλογο διάβημα προς την Πρωθυπουργό, διότι θεωρώ ότι η όλη στάση του το μόνο που δεν αντικατοπτρίζει είναι την ορθή πολιτική που θα έπρεπε να ακολουθεί η Μεγάλη Βρετανία με τα όσα συμφέροντα έχει στην Κύπρο και η στήριξη που έτυχε η Βρετανία στις κρίσιμες ώρες που περνά υπήρξε χωρίς προηγούμενο, έστω και από τη μικρή μας χώρα η οποία έχει την ίδια ψήφο με τις υπόλοιπες».

Η Βρετανία μας αποκαλύπτει για ακόμα μια φορά το πραγματικό της πρόσωπο, υποδηλώνοντας τη στήριξή της προς την Τουρκία. Ο Βρετανός υπουργός, όχι μόνο δεν καταδίκασε τις τουρκικές παράνομες ενέργειες που αντιτίθενται στο Δίκαιο της Θάλασσας, αλλά επικαλέστηκε τη Σύμβαση των ΗΕ αμφισβητώντας την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ανακηρυγμένη κυπριακή ΑΟΖ. Ένα επιχείρημα που μπορεί να εκμεταλλευτεί από τους Τούρκους που δεν αναγνωρίζουν την ύπαρξη της Κυπριακής Δημοκρατίας και κατ’ επέκταση την κυριαρχία της στα χωρικά της ύδατα.

Από την άλλη πλευρά, η Κυπριακή Δημοκρατία εξακολουθεί να ζει στην δική της ουτοπία, θεωρώντας ότι η στάση του Βρετανού υπουργού δεν αντικατοπτρίζει την πολιτική που θα έπρεπε να ακολουθεί η χώρα του για το Κυπριακό. Αντιθέτως, κύριε Αναστασιάδη, η Βρετανία ακολουθεί την ίδια εξωτερική πολιτική εδώ και χρόνια όσον αφορά το Κυπριακό, με τις βρετανικές βάσεις που διατηρούνται μέχρι σήμερα στο νησί να μας θυμίζουν τον λόγο ύπαρξης του Κυπριακού ζητήματος. Γνωρίζουμε πολύ καλά την άμεση συμμετοχή της Βρετανίας τόσο στις προδοτικές συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου, όσο και στην εισβολή της Τουρκίας.Οποιαδήποτε διαβήματα από πλευράς της Δημοκρατίας που θα καταδικάσουν, δήθεν, τη στάση του υπουργού, δεν πρόκειται να αντιμετωπίσουν τις βρετανικές βλέψεις, εφόσον αναμένουμε υποστήριξη από την ιμπεριαλιστική δύναμη. Η Βρετανία σε συνεργασία με την Τουρκία, έχει εξασφαλίσει προ πολλού την κυριαρχία της στο νησί, είτε αυτή παραμείνει στο 3% του συνολικού εδάφους, είτε μειωθεί, όπως μας «καθησυχάζει» ο σερ.

Φυσικός αυτουργός του Κυπριακού ζητήματος υπήρξαν οι αγγλοαμερικανικές δυνάμεις, με την Τουρκία να εκπληρώνει τις επιδιώξεις τους. Προκειμένου να επανατοποθετηθεί το Κυπριακό στην ορθή του βάση, απαραίτητη προϋπόθεση αποτελεί η αντιμετώπιση των δυτικών δυνάμεων με τους κατάλληλους χειρισμούς. Η ομοσπονδιακή λύση που ανέκαθεν προωθείτο από τις τελευταίες, επιτυγχάνει κάθε άλλο παρά την ειρηνική συμβίωση μεταξύ Ελλήνων της Κύπρου και τ/κ. Είναι γνωστές άλλωστε, οι βρετανικές ενέργειες που επιτεύχθηκαν με σκοπό την πληθυσμιακή διαίρεση στο βόρειο και νότιο τμήμα του νησιού, προετοιμάζοντας έτσι το έδαφος για την τουρκική εισβολή. Η Βρετανία αποδεικνύει κατ’ επανάληψιν τις ανθελληνικές της τάσεις. Οποιαδήποτε προσπάθεια επισύναψης σχέσεων με την αποικιοκρατική δύναμη ενδεχομένως να ζημιώσει ξανά τον κυπριακό Ελληνισμό.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Στο μυαλό ενός σύγχρονου πολιτικού λαοπλάνου

Τουρκικά πολεμικά πλοία εισβάλουν στην Κυπριακή ΑΟΖ, η Τουρκία αποφασίζει μονομερώς ποια είναι η Αποκλειστική Οικονομική της Ζώνη και διενεργεί γεωτρήσεις εντός της, ασχέτως εάν σε αυτές τις περιοχές η Κυπριακή Δημοκρατία έχει ανακηρύξει επίσημα την ΑΟΖ της σύμφωνα με τη Σύμβαση της Θάλασσας, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αναστείλει επίσημα τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις του αυταρχικού τουρκικού κράτους, αλλά ο Ερντογάν το βιολί του. Ταΐζει κουτόχορτο τους Τούρκους υπηκόους, προσπαθεί να επιβάλει τις πολιτικές επιβολής του στην Ανατολική Μεσόγειο και την Κύπρο και μη βρίσκοντας κάποια ουσιαστική αντίσταση, επιμένει ότι μπορεί να κάνει ότι θέλει στο παγκόσμιο στερέωμα και να επιβραβεύεται για τις πολιτικές του.

«Η Τουρκία προχωρά στον δρόμο της επίμονα, παρά εκείνους που επιχειρούν να την αποκλείσουν από την ευρωπαϊκή οικογένεια». Ούτε καν ίδρωσε το αυτάκι του από τις αναστολές των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της χώρας του λόγω της συνεχιζόμενης παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κύπρο και την επικράτεια του. Ή δεν κατάλαβε ότι αν συνεχίσει με την πολιτική της επιβολής και αυταρχισμού δεν πρόκειται να ενταχθεί στην ΕΕ ή δεν τον νοιάζει ιδιαίτερα το συγκεκριμένο γεγονός και θα συνεχίσει να πράττει όπως πράττει εδώ και 15 χρόνια εξουσίας του, χωρίς να βλέπει κάποιο εμπόδιο στην εφαρμογή της εμετικής πολιτικής του.

Η τουρκική λίρα είναι το πιο αδύναμο νόμισμα διεθνώς μαζί με το αργεντινικό πέσο για τη φετινή χρονιά. Ο Ερντογάν γνωρίζει ότι η αδυναμία αντιμετώπισης των οικονομικών προβλημάτων της χώρας του είναι η αχίλλειος πτέρνα του και θα μπορούσε να ανατρέψει το καθεστώς του. Για αυτό τον λόγο, προσπαθεί με τα νταηλίκια και τις θρασυδειλίες του να κρύψει κάτω από το χαλί τα υπέρογκα προβλήματα της τουρκικής οικονομίας.

Επίσης, ένα πολυσήμαντο πρόβλημα που υπάρχει αυτή τη στιγμή είναι οι πολιτικές επιβολής που εφαρμόζει και μέσα στη χώρα του. Οι Τούρκοι πολίτες είναι πλήρως δυσαρεστημένοι με το γεγονός ότι ακυρώνει το αποτέλεσμα των δημοτικών εκλογών στην Κωνσταντινούπολη απλά και μόνο επειδή το αποτέλεσμα δεν ήταν ευνοϊκό για τον ίδιο και το κόμμα του. Και οι δικαιολογίες περί νοθείας γνωρίζει ότι δεν ευσταθούν, αφού αν κάποιος έχει κατηγορηθεί παλαιότερα για νοθείες και «στήσιμο» εκλογικών αποτελεσμάτων είναι ο ίδιος και το καθεστώς του οποίου αποτελεί τον κύριο εκφραστή εδώ και μια δεκαπενταετία.

Η Δημοκρατία είναι μια άγνωστη έκφραση για την Τουρκία που ποτέ δεν διστάζει να παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα ανάλογα με τα συμφέροντα της. Τα παραδείγματα πολλά. Η Μικρασιατική Καταστροφή, οι Γενοκτονίες Ποντίων και Αρμενίων, η πιο πρόσφατη που διενεργείται έναντι των Κούρδων, η εισβολή στην Κύπρο και η πιο πρόσφατη στο Αφρίν. Πρώτη φορά όμως επί Ερντογάν έχει καταφέρει να δημιουργήσει τόσα πολλά τετελεσμένα και να καταστήσει τον εαυτό της τόσο σημαντικό παράγοντα που κανένας να μην της επιβάλει ποτέ πραγματική αντίσταση.

Ο Νεοσουλτάνος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, αποτελεί μια νέα μορφή λαοπλάνου που έχει στήσει για τα καλά το παιχνίδι του στην παγκόσμια γεωπολιτική σκακιέρα. Οι αντίπαλοι παίχτες παραμένουν αδρανείς είτε γιατί έχουν κοινά συμφέροντα με αυτόν, είτε γιατί τον θεωρούν «αναγκαίο» εξαιτίας της σημαντικής του γεωπολιτικής θέσης, είτε γιατί λόγω ηττοπάθειας νιώθουν ανήμποροι να αντιδράσουν. Το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτός ο τσαρλατάνος που επιβάλλει επεκτατικές πολιτικές και επιτίθεται ατέρμονα σε συγκεκριμένες ομάδες πολιτών της χώρας του, πρέπει να αντιμετωπιστεί επιτέλους αποτελεσματικά και όχι επιφανειακά. Πρέπει η Ελληνική κυβέρνηση να εκμεταλλευτεί το ακριτικό Καστελλόριζο και να πρωτοστατήσει στη δημιουργία κοινής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης με την Κύπρο. Επίσης, είναι αδήριτη ανάγκη οι κυβερνήσεις των δύο Ελληνικών κρατών να διαφυλάξουν τα κυριαρχικά τους δικαιώματα και να χρησιμοποιήσουν ΠΛΗΡΩΣ τις συμφωνίες που διέπραξαν για το φυσικό μας πλούτο, κόβοντας έτσι τις ορέξεις του Ερντογάν και των ακόλουθων του.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Ανδρέας Δημητρίου-Μιχαλάκης Καραολής: «Τα Ελληνόπουλα»

Ο Ανδρέας Δημητρίου γεννήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 1934 στο χωριό Άγιος Μάμας της Λεμεσού. Ήταν γόνος πάμφτωχης πολυμελούς οικογένειας, ένα από τα τρία παιδιά του Δημήτρη και της Ευδοκίας, ενώ είχε ακόμα δύο ετεροθαλή αδέλφια. Έχασε τον πατέρα του σε ηλικία 5 ετών. Αποφοίτησε από το δημοτικό σχολείο Αγίου Μάμαντος και ακολούθως φοίτησε για τρία χρόνια στο Νυκτερινό Γυμνάσιο Αμμοχώστου, από όπου και σταμάτησε για να πάει να δουλέψει σε κατάστημα εκρηκτικών υλών και κυνηγετικών ειδών, ενώ διετέλεσε και γραμματέας στον σύνδεσμο Αχθοφόρων της ΣΕΚ στην Αμμόχωστο.

Ο Μιχαλάκης Καραολής γεννήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 1933 στο Παλαιχώρι Λευκωσίας. Ήταν το τέταρτο από τα πέντε παιδία του Σάββα και της Παναγιώτας, και παρόλο που ήταν γόνος αγροτικής οικογένειας, έδειξε τον αγωνιστικό ζήλο που τον διακατείχε από μικρό, καταφέρνοντας να τελειώσει το Δημοτικό Παλαιχωρίου και να αποφοιτήσει με υποτροφία από την Αγγλική Σχολή Λευκωσίας. Με το που αποφοίτησε, διορίστηκε ως δημόσιος υπάλληλος στο Τμήμα του Φόρου Εισοδήματος, ενώ παράλληλα αθλούνταν ως δρομέας μικρών αποστάσεων στον ΑΠΟΕΛ.

Εντάχθηκαν και οι δύο από τους πρώτους στην Ε.Ο.Κ.Α, πριν από την 1η Απριλίου 1955 και είχαν δράση σε πολλούς τομείς. Ο Καραολής μπήκε στην ομάδα του Πολύκαρπου Γιωρκάτζιη και ήταν στο τμήμα Πληροφοριών της Οργάνωσης, ενώ έπαιρνε μέρος και σε βομβιστικές επιθέσεις. Ο Ανδρέας Δημητρίου ασχολήθηκε με την αρπαγή όπλων από τον Αγγλικό Στρατό εφοδιάζοντας έτσι την Ε.Ο.Κ.Α,που λόγω οικονομικής δυσκολίας τότε τα μόνα όπλα που είχαν ήταν τα απλά κυνηγετικά που είχε ο καθένας σπίτι του. Μια φορά συγκεκριμένα στις αρχές Δεκεμβρίου το 1955, έκλεψε μαζί με την ομάδα του από στρατιωτικές αποθήκες στο λιμάνι αμέσως μετά την εκφόρτωση τους και έλαβε τα εύσημα από τον Αρχηγό Διγενή.

Ο Ανδρέας Δημητρίου συνελήφθη στις 28 Νοεμβρίου 1955, όταν στην προσπάθεια του να διαφύγει μετά από παρακολούθηση του πράκτορα της  «IntelligenceService» Σίντνει Τέιλορ με σκοπό να τον εκτελέσει, αλλά τελικά τον τραυμάτισε, τον περικύκλωσαν οι Άγγλοι αστυνομικοί που τον φρουρούσαν, ζητώντας του να παραδοθεί. Αυτός με παρατολμία και σθένος αρνήθηκε και έστρεψε το όπλο του εναντίον τους, αλλά αυτό έπαθε εμπλοκή. Αυτοί τον πυροβόλησαν τραυματίζοντας τον για να τον μεταφέρουν στη συνέχεια στις Κεντρικές Φυλακές . Το δικαστήριο τον καταδίκασε σε θάνατο κυρίως επειδή δεν δέχτηκε να καταδώσει άλλους συναγωνιστές του.

Ο Μιχαλάκης Καραολής στις 28 Αυγούστου 1955, μαζί με τον Ανδρέα Παναγαγιώτου, δολοφόνησαν τον προδότη αστυνομικό Ηρόδοτο Πουλλή την ώρα που παρακολουθούσε μια συνάντηση του ΑΚΕΛ. Ενώ ο συναγωνιστής του κατάφερε να διαφύγει, ο Μιχαλάκης πιάστηκε σε ενέδρα των Άγγλων και συνελήφθη αμέσως. Παρότι η σφαίρα αποδείχτηκε πως ήταν από το όπλο του Παναγιώτου, το δικαστήριο τον καταδίκασε σε θάνατο στις 16 Οκτωβρίου 1955.

Έγιναν πολλές ενστάσεις στο δικαστήριο, αλλά η ποινή παρέμεινε η ίδια και ούτε και η βασίλισσα Ελισάβετ Β’ αποδέχτηκε να δώσει χάρη στα δύο αυτά νεαρά παιδιά και έτσι φτάσαμε στο τραγικό αποτέλεσμα. Στις 10 Μαΐου 1956 απαγχονίστηκαν στις Κεντρικές Φυλακές. Ο απαγχονισμός των δύο αυτών νέων εξόργισε το παγκόσμιο στερέωμα και όπως ήταν λογικό ξεσήκωσε κύμα αντιδράσεων σε ολόκληρο τον Ελληνισμό. Στις 9 Μαΐου, μια ημέρα πριν δηλαδή, ξέσπασαν τεράστιες διαδηλώσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, που είχαν ως αποτέλεσμα το θάνατο τεσσάρων διαδηλωτών και τον τραυματισμό πολλών άλλων.

Αξιοσημείωτη είναι και η στάση των δύο αγωνιστών μπροστά στην αγχόνη. Δεν λύγισαν ούτε το τελευταίο λεπτό μπροστά στο δήμιο. «Εμένα δεν πρέπει να με λυπάστε, αφού εγώ δεν βρίσκω λόγο για να με κλαίω, ούτε οι συγγενείς μου πρέπει να με κλαίνε», ήταν τα τελευταία λόγια του Μιχαλάκη. «Τα Ελληνόπουλα δεν ξέρουν μόνο πώς πρέπει να ζουν. Ξέρουν και πώς να πεθαίνουν». Ήταν τα τελευταία λόγια του Ανδρέα, δείχνοντας πως η Ελληνική ψυχή δεν κάμπτεται και πως για τους  Έλληνες όταν τίθεται το ερώτημα αν πρέπει πεθάνουν για την πατρίδα ή να ζήσουν απάτριδες δεν υπάρχει δίλημμα, ούτε και δισταγμός.

Ο Μιχαλάκης Καραολής και ο Ανδρέας Δημητρίου πέρασαν στο πάνθεο των Ηρώων μαζί με δεκάδες άλλα αδέλφια τους, συναγωνιστές τους, νεαρά παιδιά σαν αυτούς που μόνη τους έγνοια από το πρωί που ξυπνούσαν έως το βράδυ που θα κοιμόντουσαν ήταν πως θα λευτερωθεί η πατρίδα τους, πως θα ενώσουν τις ψυχές τους με τις ψυχές των υπολοίπων εκατομμυρίων Ελλήνων ανά τον κόσμο. Ο τάφος τους βρίσκεται στα «Φυλακισμένα Μνήματα»μαζί με τους υπόλοιπους που απαγχονίσθησαν κατά τον Αγώνα του ’55-’59 και ακόμα τεσσάρων αγωνιστών της Ε.Ο.Κ.Α,μετατρέποντας το σημείο αυτό σε ιερό κοιμητήριο ηρώων, που μόνο τους μέλημα ήταν η Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης