Αναγνώριση Γενοκτονίας Αρμενίων από τις Η.Π.Α

Την Τρίτη 29 Οκτωβρίου, η αμερικανική Βουλή των Αντιπροσώπων ψήφισε το νομοσχέδιο για την «Αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων». Με την συντριπτική πλειοψηφία 405 ψήφων υπέρ έναντι 11 κατά, «πέρασε» πανηγυρικά το δικομματικό νομοσχέδιο, το οποίο πρότειναν οι βουλευτές Άνταμ Σιφ και Γκας Μπιλιράκη. Αξίζει στο σημείο αυτό να αναφερθεί, ότι παρόλο που ο δεύτερος ανήκει στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, οι 11 ψήφοι που τάχθηκαν κατά, προέρχονται από βουλευτές του ίδιου κόμματος, κάτι που δείχνει την πολιτική αστάθεια στις τάξεις του κυβερνώντος κόμματος.

Ο Ντόναλντ Τραμπ ακολουθεί μια αλλοπρόσαλλη πολιτική όσον αφορά την Τουρκία, αφού το τελευταίο διάστημα αλλάζει συνεχώς τη στάση του απέναντι στον Νεοσουλτάνο Ερντογάν και την Τουρκία. Αρχικά, απέσυρε τα αμερικανικά στρατεύματα από τη Συρία,ανοίγοντας τον δρόμο στους Τούρκους για μια νέα εισβολή σε έδαφος που ελέγχεται από τους μέχρι πρότινος συμμάχους του, τους Κούρδους. Λίγες μέρες μετά την τουρκική επέμβαση, ο Λευκός Οίκος ανακοίνωσε την επιβολή αυστηρών κυρώσεων προς την Άγκυρα.

Ακολούθως, ο Αμερικάνος Αντιπρόεδρος μετέβηκε στην Μέση Ανατολή για να «κατευνάσει τα πνεύματα», υπογράφοντας διμερή συμφωνία κατάπαυσης του πυρός, ερήμην των Κούρδων. Συνεπακόλουθο της συμφωνίας, ήταν η παγιοποίηση των δήθεν αμερικανικών κυρώσεων, αφού η Τουρκία «συμμορφώθηκε». Με τη λήξη της πρώτης εκεχειρίας, Η.Π.Α και Τουρκία υπογράφουν μια εκ νέου κατάπαυση του πυρός, η οποία είναι ακόμα σε ισχύ. Ενώ όλα φαίνονταν πως οι Αμερικανοτουρκικές σχέσεις είχαν πλέον ομαλοποιηθεί, το αμερικανικό κοινοβούλιο υπερψηφίζει ένα νομοσχέδιο αποκατάστασης της ιστορικής αλήθειας, το οποίο όμως όξυνε εκ νέου το κλίμα ανάμεσα στις δύο χώρες.

Η αντίδραση της Τουρκίας ήταν κάτι περισσότερο από αναμενόμενη, αφού είναι γνωστή η πολιτική της μη ανάληψης ευθυνών για τη διάπραξη γενοκτονιών. Ο Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, χαρακτήρισε την επικύρωση της Γενοκτονίας ως «άκυρη», αφού όπως υποστήριξε οι σκοτωμοί στην Αρμενία διαπράττονταν εκατέρωθεν εν μέσω εμφυλίου πολέμου και λιμού με εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς και στα δύο στρατόπεδα. Επίσης, ανέφερε ότι οι Η.Π.Α «ξέχασαν την τρομοκρατία των Αρμενίων».

Παρόμοιες δικαιολογίες που χρησιμοποιεί διαχρονικά η Τουρκία για την εισβολή στην Κύπρο, τη Γενοκτονία των Ποντίων, των Ασσυρίων και όλων των λαών που έκτισαν με το αίμα τους, το σημερινό βάρβαρο τουρκικό κράτος, καθώς και για τις τρεις εισβολές στη Συρία σε διάστημα πέντε χρόνων. Η Τουρκία προειδοποίησε τον Λευκό Οίκο ότι αν δεν ακυρωθεί το νομοσχέδιο και υπογραφεί από τον Πρόεδρο, θα απαντήσει με «πολύ σκληρά» μέτρα, χωρίς να διευκρινίσει ποια θα είναι αυτά.

Η Τουρκία είναι υπόλογη για μερικά από τα μεγαλύτερα εγκλήματα του 20ου αιώνα, αφού από το 1915-1923 σφάγιασε 1,5 εκατομμύρια Αρμενίους, 355 χιλιάδες Ελλήνων του Πόντου και περισσότερο από μισό εκατομμύριο Ασσύριους.

Η αναγνώριση της Γενοκτονίας από τις ΗΠΑ είναι ένα πολύ σημαντικό γεγονός. Παρόλα αυτά, δεν μπορούμε παρά να υποθέσουμε ότι έγινε προς απενοχοποίηση των ΗΠΑ για την προδοσία των Κούρδων που οδήγησε στην εισβολή της Τουρκίας στα ελεγχόμενα εδάφη από τους Κούρδους αγωνιστές. Οι ευθύνες των ΗΠΑ για την σύγχρονη προδοσία των Κούρδων δεν είναι αμελητέες και η επιβολή των οποιωνδήποτε «κυρώσεων» προς την Τουρκία δεν μπορεί να στρέψει τα βλέμματα του κόσμου προς το ευγενικό προσωπείο της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Εν τούτοις, η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων, των Ποντίων και των Ασσυρίων, αποτελεί επιτακτική ανάγκη και έπρεπε να είχε γίνει εδώ και καιρό για όλα τα κράτη που σέβονται τις ανθρώπινες ελευθερίες και που θέλουν να αποτρέψουν παρόμοιες φρικαλεότητες στον 21ο αιώνα. Η Τουρκία πρέπει να «δικαστεί» από την κοινή γνώμη και να αναλάβει την ευθύνη για το αμαυρωμένο ποινικό της μητρώο.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Αυξημένα ποσά στα κομματικά ταμεία

Σύμφωνα με τον Περί Πολιτικών Κομμάτων Νόμο του 2012, τα κοινοβουλευτικά κόμματα, οι νεολαίες τους και οι συνεργάτες των βουλευτών και των κομμάτων λαμβάνουν κρατική χορηγία για κάθε έτος, εφόσον πληρούν συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Το ποσό της κρατικής χορηγίας που θα διανεμηθεί κατά το έτος 2020 είναι αυξημένο κατά 250 χιλιάδες σε σύγκριση με το 2019, καθώς αυξήθηκε το κονδύλι που προορίζεται να καλύψει την ετήσια αντιμισθία των κοινοβουλευτικών συνεργατών των βουλευτών και των κομμάτων.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον προϋπολογισμό της Βουλής για το 2020, τα οκτώ κοινοβουλευτικά κόμματα θα λάβουν ως κρατική χορηγία το ποσό των €10.999.091, το οποίο θα κατανεμηθεί ως εξής:

1. Ποσό θα παραχωρηθεί για την κάλυψη των συνεισφορών τους στα αντίστοιχα πολιτικά κόμματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

  1. Συγκεκριμένο ποσοστό της τακτικής χορηγίας θα μοιραστεί ισόποσα σε όλα τα κόμματα. Το υπόλοιπο ποσοστό της τακτικής χορηγίας θα μοιραστεί κατ’ αναλογία των ποσοστών που έλαβαν τα κόμματα στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές, οι οποίες διεξήχθησαν το 2016.

 

  1. Ποσό θα διατεθεί για την κάλυψη της μισθοδοσίας των κοινοβουλευτικών συνεργατών. Ο κάθε βουλευτής όπως και οι τρεις αντιπρόσωποι των θρησκευτικών ομάδων των Αρμενίων, των Λατίνων και των Μαρωνιτών διαθέτουν από έναν συνεργάτη. Οι υπόλοιποι εργάζονται για λογαριασμό των κομμάτων. Οι συγκεκριμένες θέσεις δεν προκηρύσσονται, ενώ τις προσλήψεις τις κάνουν οι ίδιοι οι βουλευτές και τα κόμματα.
  2. Ποσό θα παραχωρηθεί στις Οργανώσεις Νεολαίας των κομμάτων. Ένα μέρος του συνολικού ποσού θα καταβληθεί ισόποσα σε κάθε Οργάνωση Νεολαίας και το υπόλοιπο ποσό, με βάση τα εκλογικά αποτελέσματα που έλαβαν τα κόμματά τους στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές του 2016.

Είναι αδιανόητο το γεγονός ότι κατανέμονται τεράστια χρηματικά ποσά σε κοινοβουλευτικά κόμματα και συνεργάτες τους, τα οποία υποβοηθούν στην εξυπηρέτηση των κομματικών συμφερόντων τους. Με τον τρόπο αυτό, τα διάφορα κόμματα που εκλέγονται με την ψήφο του λαού, λαμβάνοντας έτσι το δικαίωμα παραχώρησης της συγκεκριμένης κρατικής χορηγίας που καθορίζεται σύμφωνα με τον Περί Πολιτικών Κομμάτων Νόμο, αποκτούν την ισχύ για τη διατήρησή τους στην εξουσία. Φαίνεται, όμως, ότι το ποσό των 11 περίπου εκατομμυρίων ευρώ δεν ήταν αρκετό, οπότε και το ποσό αυξήθηκε.

Την ίδια στιγμή που παραχωρούνται στους κυβερνώντες υψηλά ποσά, γίνονται περικοπές εκατομμυρίων ευρώ στον τομέα της Παιδείας. Τα κονδύλια που διατίθενται για την παιδεία είναι ελάχιστα, ενώ τα τελευταία χρόνια παρατηρείται σημαντική πλήξη στον εν λόγω τομέα, γεγονός που δίνει την ευκαιρία στους ίδιους κυβερνώντες να καταχρώνται την εξουσία, προπαγανδίζοντας προς τη νεολαία. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο το γεγονός παραχώρησης μέρους της χορηγίας στις οργανώσεις νεολαίας, που επιτρέπουν τη χειραγώγηση από τους «ανωτέρους» τους, εις χάριν χρήματος.

Εκτός των άλλων, μεγάλο μέρος του προϋπολογισμού του κράτους θα έπρεπε να χρησιμοποιείται για ενίσχυση της Εθνικής Φρουράς. Αντ’ αυτού, η ανάγκη ισχυροποίησης του στρατιωτικού θεσμού περιθωριοποιείται, ενώ η μισή μας πατρίδα βρίσκεται υπό κατοχή τα τελευταία 45 χρόνια.

Τα πολιτικά κόμματα που λαμβάνουν τις χορηγίες θα έπρεπε να τις χρησιμοποιούν για ανάδειξη του Κυπριακού προβλήματος και για την αντιμετώπιση των τεράστιων κοινωνικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει η νεολαία και ο λαός μας. Αντιθέτως όμως, τα κόμματα και οι νεολαίες τους, ενδιαφέρονται μόνο για την αύξηση των ποσοστών τους, ούτως ώστε να παραμείνουν στην εξουσία χωρίς να έχουν ανάλογη επίδραση στην κοινωνία, συγκριτικά με την κρατική χρηματική βοήθεια που λαμβάνουν. Αντί να επιτελούν δημόσιο λειτούργημα υπέρ του λαού που τους ανέδειξε ως εκπρόσωπους της Κυπριακής Δημοκρατίας, έχουν καταντήσει να επιτελούν κοινωνική αγγαρεία. Δεν θα έπρεπε να δουλεύει ο λαός για τα κόμματα, αλλά τα κόμματα για τον λαό. Τα διάφορα κόμματα εκμεταλλεύονται την λαϊκή ψήφο για επίτευξη των επιδιώξεών τους εις βάρος του λαού. Ο Ελληνισμός της Κύπρου θα πρέπει αρχικά να αντιληφθεί τον πραγματικό χαρακτήρα των κομμάτων και στη συνέχεια να διεκδικήσει τα δικαιώματά του. Πρέπει να απαιτήσει όπως διατεθούν τα ανάλογα ποσά για ουσιαστικές χρήσεις, συμβάλλοντας έτσι στη βελτίωση της κοινωνίας μας και στην αντιμετώπιση του εθνικού μας προβλήματος.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Υπόθεση Ήρωα Κωνσταντίνου Κατσίφα

Ντροπιάζει τη μνήμη του Έλληνα Βορειοηπειρώτη, Κωνσταντίνου Κατσίφα, το τρομοκρατικό καθεστώς Ράμα στην Αλβανία. Ένα χρόνο μετά τη θυσία του σύγχρονου Σολωμού και δίχως να έχει εξαχθεί πόρισμα από τους Αλβανούς σχετικά με τα αίτια του θανάτου του, η προκλητική αλβανική κυβέρνηση προχωρεί σε αλλεπάλληλες επαίσχυντες ενέργειες εις βάρος της οικογένειας του Ήρωα.

Συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων τιμής και μνήμης της 28ης Οκτωβρίου που διοργανώθηκαν από την «Ομόνοια» Χιμάρας, οι γονείς του Κωνσταντίνου ανάρτησαν πανό όπου αναγραφόταν η λέξη «ΑΘΑΝΑΤΟΣ» με τοποθετημένη δίπλα τη φωτογραφία του. Οι Αλβανοί αστυνομικοί που φρουρούσαν τις εκδηλώσεις, άρπαξαν αμέσως το πανό από τα χέρια των γονιών του πριν προλάβουν να το ξεδιπλώσουν και το έριξαν στο πίσω μέρος ενός αυτοκινήτου, το οποίο απομακρύνθηκε από τη σκηνή. Οι γονείς του εθνομάρτυρα ξέσπασαν σε φωνές και αντιδράσεις.

Αξίζει να σημειωθεί ότι την ημέρα του μνημόσυνου, οι αλβανικές αρχές έκλεισαν τα σύνορα και δεν επέτρεπαν σε πλήθος κόσμου να δώσει το παρόν του. Επίσης, υπάρχουν πληροφορίες από Αλβανό ανθέλληνα δημοσιογράφο ότι διεξάγεται έρευνα κατά της μητέρας του Κωνσταντίνου, Βασιλείας, για υποκίνηση μίσους κατά τη διάρκεια του μνημόσυνου του, επειδή φώναξε μπροστά στους τηλεοπτικούς φακούς «Κωνσταντίνε μου, λεβέντη μου! Είμαστε γηγενείς Έλληνες Χριστιανοί. Δεν θα ξεριζώσουν το έθνος μας!».

Οι Αλβανοί, το τελευταίο διάστημα προβαίνουν σε απίστευτες προβοκατόρικες ενέργειες εναντίον του νέου εθνομάρτυρα του Ελληνισμού. Αλβανός δημοσιογράφος και πρώην διπλωμάτης ανάρτησε δημοσίευμα που αναφέρει ότι ο Κωνσταντίνος δολοφονήθηκε έπειτα από αίτημα της Ελληνικής Αστυνομίας (!!), επειδή δεν ήθελε να περάσει σε έδαφος της Ελληνικής Δημοκρατίας και δεν μπορούσε να τον αποτρέψει η ίδια, μια κατηγορία πλήρως αβάσιμη και αναληθής.

Επίσης, ο δικηγόρος της οικογένειας που ανέλαβε την υπόθεση, ανέφερε ότι πραγματοποιούνται προσπάθειες για να παρουσιαστεί ο θάνατός του ως αυτοκτονία. Οι αλβανικές μεθοδεύσεις έχουν ως σκοπό να παρουσιάσουν στο πόρισμα ότι ο Έλληνας Ήρωας αυτοκτόνησε για να μην πέσει στα χέρια Αλβανών αστυνομικών. Αρχικά, ο ισχυρισμός αυτός είναι πλήρως βολικός για το τρομοκρατικό αλβανικό κράτος. Πέραν αυτού, από την σύντομη μακροσκοπική εξέταση που επέτρεψαν οι Αλβανοί να πραγματοποιηθεί από Έλληνα ιατροδικαστή, διαπιστώθηκε ότι ο Κωνσταντίνος έφερε δύο διαμπερή τραύματα στον θώρακα που προκλήθηκαν από βολές 25 μέτρων. Αυτό και μόνο, καθιστά φαιδρή κάθε προσπάθεια παρουσίασης του γεγονότος ως αυτοκτονία.

Αυτό που έχει σημασία αυτή τη στιγμή, είναι να στηριχθεί η οικογένεια του Κωνσταντίνου και να λάμψει η δικαιοσύνη στην υπόθεσή του. Πρέπει να δοθεί ένα τέλος στις προκλητικές ενέργειες εναντίον της και να σταματήσει να στηρίζει η αλβανική κυβέρνηση το κλίμα ασυδοσίας και αδιαφορίας για το παλικάρι της Βορείου Ηπείρου. Επίσης, η εκκωφαντική σιωπή του ελληνικού κράτους και η μη πραγματοποίηση των απαραίτητων ενεργειών προκειμένου να διαφυλαχθεί ο Ελληνισμός της Βορείου Ηπείρου, αφήνει ουσιαστικά τους ομογενείς μόνους στον αγώνα για την επιβίωση τους ενάντια στις τρομοκρατικές ενέργειες του βαθέως κράτους της Αλβανίας.

Κλείνοντας, είναι ανθρώπινο δικαίωμα για τη μητέρα του να διαμαρτυρηθεί με κάθε δυνατό τρόπο για τη δολοφονία του γιου της από το αλβανικό κράτος, είτε με την ανάρτηση πανό, είτε με τη δημοσιοποίηση του προβλήματος μέσω της τηλεόρασης. Πράξη μίσους είναι η σπίλωση της μνήμης του Ήρωα και η εμετική επίθεση σε κάθε εκδήλωση τιμής του. Πράξη μίσους είναι η τρομοκρατία που υφίστανται οι Έλληνες Βορειοηπειρώτες και η κατάφωρη παραβίαση των μειονοτικών δικαιωμάτων τους.

Γραφείο Τύπου Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Πρόωρες εκλογές και το ζήτημα της ονομασίας

Πολιτική αστάθεια επικρατεί στην περιοχή των Βαλκανίων, μετά και τις τελευταίες εξελίξεις σχετικά με την ευρωπαϊκή πορεία των Σκοπίων και της Αλβανίας. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της Συμφωνίας των Πρεσπών, η αμέσως επόμενη διαδικασία αφορούσε τη διαδικασία ένταξης της περιοχής των Σκοπίων σε Ευρωπαϊκή Ένωση και ΝΑΤΟ, ενώ η ελληνική πλευρά δεν θα έπρεπε να αντιτίθετο στις όποιες διαπραγματεύσεις. Η υπογραφή της Συμφωνίας επετεύχθη και οι πολιτικοί ηγέτες της γειτονικής χώρας βρίσκονταν σε ετοιμότητα σχετικά με τις νέες διαβουλεύσεις. Ωστόσο, δυνάμεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης αντιτάχθηκαν στην έναρξη της διαδικασίας. Ως αποτέλεσμα, το 2020 θα βρει την περιοχή των Σκοπίων με νέα κυβέρνηση.

Διεξαγωγή πρόωρων βουλευτικών εκλογών στις 12 Απριλίου του 2020, ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός των Σκοπίων, Ζόραν Ζάεφ, μετά την άρνηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης να δώσει το πράσινο φως στα Σκόπια και την Αλβανία για έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων. Παρά την επιθυμία της πλειοψηφίας των κρατών – μελών της Ε.Ε για ένταξη των δύο βαλκανικών χωρών στον θεσμό, η Γαλλία στέκεται εμπόδιο στην ενταξιακή πορεία τους μετά την άσκηση βέτο στη συνεδρίαση των Υπουργών Εξωτερικών, με την Ολλανδία και τη Δανία να συντάσσονται στο πλευρό της Γαλλίας. Επομένως, ενώ η έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων προγραμματιζόταν για το 2020, η τελευταία εντείνει τις προσπάθειές της για ουσιαστική διείσδυση στην περιοχή των Βαλκανίων, καθώς επίσης και για επιβολή της κυριαρχίας της στην Ε.Ε ενάντια στην ισχυρή Γερμανία.

Για ακόμα μια φορά, κρύβεται πίσω από τη σκηνή η κόντρα μεταξύ δυτικών και ανατολικών δυνάμεων. Από τη μια, βλέπουμε πολλές φορές τη Γερμανία να εξυπηρετεί κατά κύριο λόγο συμφέροντα των Η.Π.Α, την ίδια στιγμή που η Γαλλία φαίνεται να επιθυμεί ενίσχυση των σχέσεων της με τη Ρωσία. Επομένως, η γαλλική απόφαση σχετικά με την ευρωπαϊκή προοπτική των Σκοπίων και της Αλβανίας, αποτελεί ουσιαστικά μια προσπάθεια αντιμετώπισης της δυτικής επιρροής στα δυτικά Βαλκάνια. Η συγκεκριμένη διαπίστωση διευκρινίστηκε και από τους ευρωβουλευτές που συμμετείχαν στην ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο που πραγματοποιήθηκε λίγες μέρες αργότερα, όπου υπερψηφίστηκε από την πλειοψηφία η ένταξη των δύο χωρών στον ευρωπαϊκό θεσμό. Συγκεκριμένα, σχετικά με την απόφαση των τριών χωρών, σημείωσαν: «Θα μπορούσε επίσης να επιτρέψει σε άλλους ξένους παράγοντες -των οποίων η δραστηριότητα ενδέχεται να μην είναι σύμφωνη με τις αξίες και τα συμφέροντα της ΕΕ- να εμπλακούν στενότερα με την Αλβανία και τα Σκόπια».

Η απόφαση του πρωθυπουργού των Σκοπίων για πρόωρες εκλογές, συνοδεύτηκε από την ανακοίνωση της υποψηφιότητάς του στις επερχόμενες εκλογές. Το ενδεχόμενο μη ένταξης των Σκοπίων στην ΕΕ αποτελεί μεγάλη αποτυχία για την κυβέρνηση, η οποία προχώρησε σε σημαντικές παραχωρήσεις προκειμένου να επιτευχθεί η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Σημαντική είναι η ανάδειξη του αντιπολιτευόμενου κόμματος ως πρώτο κόμμα στις δημοσκοπήσεις, το οποίο αντιτίθετο εξαρχής στην υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών που καθιέρωσε το «Βόρεια Μακεδονία» ως το νέο συνταγματικό όνομα του γειτονικού κράτους. Το VMRO, που αποδέχεται μονάχα το όνομα «Μακεδονία» ως συνταγματικό όνομα, δηλώνει ότι σε περίπτωση εκλογής του θα ανοίξει και πάλι το ζήτημα της ονομασίας.

Η ελληνική πλευρά βρίσκεται αντιμέτωπη με την πολιτική αστάθεια που επικρατεί στη γειτονική χώρα, η οποία δεν μπορεί να διαβεβαιώσει πλέον ότι θα υλοποιήσει τις υποχρεώσεις της που καθορίζονται στη Συμφωνία των Πρεσπών. Η τελευταία προβλέπει στο Άρθρο 1, παράγραφος 10β «πολιτική μεταβατική περίοδο» για τη χρήση της σύνθετης ονομασίας στα έγγραφα που εκδίδει η γειτονική χώρα ανάλογα με το άνοιγμα των κεφαλαίων των ενταξιακών διαπραγματεύσεων. Εφόσον λοιπόν, το μέλλον της ενταξιακής πορείας είναι πλέον αβέβαιο, αναμένεται να προκληθούν καθυστερήσεις στην πραγματική χρήση του νέου ονόματος στο εσωτερικό των Σκοπίων.

Η «διευθέτηση» του ονοματολογικού αποτελούσε απαραίτητη προϋπόθεση για τη διαδικασία ένταξης του κράτους των Σκοπίων στον ευρωπαϊκό θεσμό. Μετά την υπογραφή της προδοτικής Συμφωνίας, η ένταξη σε ΕΕ και ΝΑΤΟ αποτελεί πλέον μέγιστη προτεραιότητα. Από τη στιγμή που το ίδιο το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αποφάσισε την καθυστέρηση της διαδικασίας, δεν διασφαλίζεται ότι τα Σκόπια θα τηρήσουν τους όρους της συμφωνίας μεταξύ των δύο πλευρών, οι οποίοι αφορούν για παράδειγμα το θέμα των αγαλμάτων. Επομένως, η ελληνική πλευρά καλείται να αντιδράσει σε περίπτωση παραβίασης της Συμφωνίας από πλευράς των Σκοπίων.

Η μοναδική πραγματική αντίδραση της ελληνικής κυβέρνησης πρέπει να είναι η ακύρωση της συμφωνίας. Είναι γεγονός ότι ο ελληνικός λαός έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης στη Νέα Δημοκρατία, η οποία εκμεταλλεύτηκε τη φωνή του που τάχθηκε ενάντια στην προδοτική ενέργεια της προηγούμενης κυβέρνησης. Η ΝΔ, η οποία εξέφρασε δήθεν αντιδράσεις, σχετικά με το ονοματολογικό ζήτημα, κατόρθωσε να κυριαρχήσει, ενώ δήλωσε επανειλημμένα ότι θα σεβαστεί τη συμφωνία επειδή το κράτος έχει συνέχεια, παρά το γεγονός ότι επικράτησε λόγω της προδοτικής συμφωνίας. Αυτή τη φορά, δηλώνει ότι δεν θα παραμείνει αμέτοχη, αλλά θα παρακολουθεί τις εξελίξεις στα δυτικά Βαλκάνια και μέχρι να διαπιστωθεί οποιαδήποτε παραβίαση της Συμφωνίας, θα παραμένει πιστή στην υπογραφή. Στο σημείο αυτό, διαφαίνεται η στάση που θα διατηρηθεί από την νέα κυβέρνηση. Εφόσον, όμως, υπάρξει μια τέτοια διαπίστωση, το γεγονός αυτό θα έπρεπε κανονικά να καταστεί εκμεταλλεύσιμο για την ελληνική πλευρά, που θα μπορούσε να το χρησιμοποιήσει ως διαπραγματευτικό χαρτί για την ακύρωση της Συμφωνίας.

Σε περίπτωση εκλογής του αντιπολιτευόμενου κόμματος στη γειτονική χώρα και εφόσον αποφασισθεί όπως ανοίξει ξανά το ζήτημα της ονομασίας, η νέα ελληνική κυβέρνηση θα έπρεπε να εκμεταλλευτεί την απόφαση αυτή προς όφελος της Ελλάδας. Ωστόσο, δεν αναμένουμε κάτι παραπάνω από το κυρίαρχο κόμμα, το οποίο δεν φαίνεται να απασχολεί μέχρι σήμερα το εν λόγω ζήτημα, παρά τις κατηγορίες που έβαλλε κατά της προηγούμενης κυβέρνησης. Άλλωστε, οι βάσεις για την υπογραφή της συμφωνίας τέθηκαν από τους προγόνους της παρούσας κυβέρνησης.

Η ελληνική κυβέρνηση ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να αντιδράσει αποτελεσματικά και να ΑΚΥΡΩΣΕΙ την προδοτική συμφωνία καπήλευσης της ιστορίας της Μακεδονίας. Ως Έλληνες που τιμούν τους Αγώνες των προγόνων μας, υποσχόμαστε πως θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για την υπεράσπιση και την ανάδειξη της ελληνικότητας του Μακεδονικού εδάφους. Ο ελληνικός λαός δεν θα έπρεπε να καθησυχάζεται από ψεύτικες υποσχέσεις των εκάστοτε κυβερνώντων, αλλά να κατανοήσει ότι η δύναμη ενός ενωμένου λαού μπορεί να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε απειλή, είτε αυτή προέρχεται εκ των έσω, είτε εκ των έξω εχθρών του Έθνους. Η υπογραφή της προδοτικής συμφωνίας δεν επέφερε το τέλος του Μακεδονικού ζητήματος, αλλά την αρχή μιας επερχόμενης μαζικής αντίδρασης.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

 

Η Βόρειος Ήπειρος στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο

Η σταυρωμένη γη της Βορείου Ηπείρου αναμένει την ημέρα της ανάστασής της.  Αν και ο Ελληνικός Στρατός την απελευθέρωσε τρεις φορές, το 1912, το 1914 και το 1940, δεν αποτέλεσε ποτέ κομμάτι του Ελληνικού Κράτους.  Το Βορειοηπειρωτικό ζήτημα παραμένει μία πληγή ανοιχτή για τον Ελληνισμό. Η μνήμη όμως τρέχει και κανείς δεν μπορεί να της βάλει φρένο.

Την 28η Οκτωβρίου ο απανταχού Ελληνισμός γιόρτασε τη νίκη των Ελλήνων κατά της φασιστικής Ιταλίας και τίμησε τους ήρωες του έπους του ’40.  Συγκεκριμένα, την 28η Οκτωβρίου 1940, τα ιταλικά στρατεύματα μαζί με τριάντα τάγματα του αλβανικού στρατού εισέβαλαν στο Ελληνικό έδαφος, μέσω των ελληνοαλβανικών συνόρων.  Το 1939, είχε προηγηθεί η κατάληψη της Αλβανίας από τους Ιταλούς και η κατάλυση της ανεξαρτησίας της, εφόσον το Αλβανικό Κοινοβούλιο αποφάσισε τη διάλυσή του. Ο Ελληνισμός της Βορείου Ηπείρου ήταν αντίθετος με την εξέλιξη αυτή.

Τον Νοέμβριο του 1940, οι Ελληνικές Δυνάμεις  αντεπιτέθηκαν και αφού κατακερμάτισαν την Ιταλική Μεραρχία αλπινιστών «Τζούλια», προχώρησαν εντός της Αλβανίας, θέτοντας έτσι τα θεμέλια της απελευθέρωσης της Βορείου Ηπείρου.  Ειδικότερα, ελευθερώθηκαν η Κορυτσά, το Πόγραδετς, οι Άγιοι Σαράντα, το Αργυρόκαστρο και η Χειμάρρα.  Οι Έλληνες στρατιώτες πολέμησαν με θάρρος τον εχθρό, γράφοντας μερικές από τις λαμπρότερες σελίδες της ελληνικής ιστορίας.

Η συνεισφορά του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού ήταν καθοριστική για την νικηφόρα πορεία του Ελληνικού Στρατού. Οι Βορειοηπειρώτες συμπαραστάθηκαν στις Ελληνικές Δυνάμεις και τις στήριξαν εμπράκτως, καθοδηγώντας τες στη περιοχή, περιθάλποντας τραυματίες και εφοδιάζοντας τους στρατιώτες. Ακόμα, το ηθικό των Ελλήνων στρατιωτών ήταν ακμαιότατο, καθώς ήξεραν πως πολεμούσαν σε εδάφη ελληνικά που κατοικούνταν από Έλληνες, σε αντίθεση με τους Ιταλούς που βρίσκονταν σε έδαφος ξένο. Αξίζει να ειπωθεί, πως πριν την ιταλική επίθεση Έλληνες Βορειοηπειρώτες συλλήφθηκαν και φυλακίστηκαν, απομακρύνθηκαν από τα χωριά τους μετά βίας, ενώ παράλληλα είχε καλλιεργηθεί ο μισελληνισμός στον Αλβανικό λαό. Οι πράξεις αυτές αποσκοπούσαν στην προετοιμασία της περιοχής για τον πόλεμο κατά της Ελλάδας.

Ο αγώνας των Βορειοηπειρωτών στο πλευρό του Ελληνικού Κράτους συνέχισε και κατά τη διάρκεια της κατοχής από τους Γερμανούς. Είχε συγκροτηθεί το «Μέτωπο Απελευθέρωσης Βορείου Ηπείρου» (Μ.Α.Β.Η) με σκοπό την προστασία των Ελλήνων της περιοχής, τον Ιούλιο του 1942. Πολλοί Βορειοηπειρώτες εντάχθηκαν στο Μέτωπο, με αποτέλεσμα η αλβανική πλευρά να θορυβηθεί. Αντιλαμβανόμενοι οι Αλβανοί την εξέλιξη του πολέμου υπέρ των Συμμάχων και φοβούμενοι τον ενδεχόμενο διαμελισμό της Αλβανίας, εξαιτίας της συμμετοχής τους στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο στο πλευρό της Ιταλίας, δημιούργησαν αντιστασιακές οργανώσεις που δήθεν μάχονταν κατά των κατακτητών Ιταλών, ύστερα από παρότρυνση των Άγγλων.

Μία εκ των οργανώσεων αυτών ήταν η «Front Nacional Cilirimitar» (Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο), με αρχηγό τον Ενβέρ Χότζα. Ο Χότζα επιθυμούσε την εξόντωση του Μ.Α.Β.Η., διότι αυτό ενίσχυε το ελληνικό στοιχείο στην περιοχή. Στις 17 Νοεμβρίου 1943, ο αρχηγός του Μ.Α.Β.Η., Βασίλειος Σαχίνης, συνελήφθηκε στο Αργυρόκαστρο από την οργάνωση του Χότζα και δολοφονήθηκε την επόμενη μέρα, ύστερα από βασανιστήρια που υπέστη.  Τόσο η δολοφονία του Σαχίνη, όσο και η καταστροφή της βάσης της οργάνωσης στο χωριό Γλύνα, οδήγησαν στη διάλυση του Μ.Α.Β.Η. Στο γεγονός αυτό συνέβαλαν και αντιστασιακές οργανώσεις της Ελλάδας, οι οποίες ενέπλεξαν στο Βορειοηπειρωτικό ζήτημα τις διαφορές που είχαν μεταξύ τους. Είχαν απομείνει στην Βόρεια Ήπειρο μερικές ομάδες που δρούσαν μεμονωμένα.

Τo τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και ο τερματισμός της τριπλής κατοχής στην Ελλάδα, βρήκε τους Έλληνες διχασμένους. Η αδυναμία της ελληνικής διπλωματίας να εμμείνει στις διεκδικήσεις της, σε συνδυασμό με την ευνοϊκή αντιμετώπιση της οποίας έτυχε το κομμουνιστικό καθεστώς του Χότζα από τις Μεγάλες Δυνάμεις της εποχής, είχε ως αποτέλεσμα η Βόρεια Ήπειρος να χαθεί για τρίτη φορά. Το Βορειοηπειρωτικό ζήτημα παραμένει άλυτο μέχρι σήμερα. Οι Έλληνες Βορειοηπειρώτες δεινοπαθούν. Ως ελάχιστο φόρο τιμής στους ήρωες του Έθνους μας, ας μη λησμονήσουμε τις θυσίες και τους αγώνες τους. Ας μη λησμονήσουμε τους απογόνους τους, που ακόμα δεν έχουν λυτρωθεί.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

29 Οκτωβρίου-ημέρα μνήμης των αγνοουμένων αδελφών μας

29 Οκτωβρίου. Ημέρα μνήμης και τιμής των αγνοουμένων μας από την βάρβαρη εισβολή των τούρκων, τον μαύρο Ιούλιο του 1974. Ορίστηκε από την βουλή το 2010 ως η μέρα τιμής των άτυχων εκείνων ανθρώπων που έπεσαν στα χέρια των εισβολέων και ποιος ξέρει τι απέγιναν… Οι μανάδες τους και οι συγγενείς τους ακόμα περιμένουν!

Από το 1974, 1619 αγνοούνται. Σύμφωνα με έγκυρες πηγές οι 613 ήταν πολίτες χωρίς στρατιωτική ιδιότητα, εκ των οποίων οι 116 ήταν γυναίκες και παιδιά. Οι υπόλοιποι υπηρετούσαν την Εθνική Φρουρά είτε σαν κληρωτοί, είτε σαν μόνιμοι αξιωματικοί, είτε έφεδροι Αξιωματικοί και οπλίτες που επιστρατεύθηκαν για να αντιμετωπίσουν την εισβολή των βαρβάρων στο νησί μας. Τα τελευταία χρόνια, ο αριθμός μειώθηκε μετά την ανεύρεση μερικών λειψάνων αγνοουμένων, χρησιμοποιώντας την μέθοδο συνταύτισης γονιδίων.Τραγικό παράδειγμα, σε ομαδικό τάφο στην περιοχή Τραχώνι, βρέθηκε και ο μικρότερος αγνοούμενος. Η ανακάλυψη ήταν συγκλονιστική, αφού εντοπίστηκαν τα οστά ενός βρέφους μόλις μερικών μηνών (γεννήθηκε το 1974), που οι Τούρκοι, όπως αποδείχθηκε από μαρτυρίες, το πήραν από την αγκαλιά της μάνας του και το δολοφόνησαν. Στον τάφο βρέθηκαν επίσης τα οστά της μητέρας του βρέφους, της 11χρονης αδελφής της, της γιαγιάς της, καθώς και τα οστά του πατέρα του βρέφους Ανδρέα Κυριάκου.

Μετά από 45 ολόκληρα χρόνια, και αφού προηγήθηκαν συνεχείς εκκλήσεις από Διεθνής οργανισμούς προς την Τουρκία, οι απάνθρωποι εισβολείς αρνούνται πεισματικά να δώσουν οποιαδήποτε στοιχεία των αγνοουμένων αδελφών μας.
Οι συγγενείς των αγνοουμένων στέκονται ακόμη καρτερικά, κρατώντας το λάβαρο του αγώνα ψηλά ενημερώνοντας τον κόσμο, Έλληνες Κύπριους και τουρίστες, για τα αποτρόπαια εγκλήματα της Τουρκίας, προσπαθώντας να τους αποτρέψουν από το να επισκέπτονται τα κατεχόμενα. Αποτελούν τραγικές φιγούρες του δράματος της Κύπρου όλα αυτά τα χρόνια. Μας θυμίζουν ότι είμαστε θύματα παράνομης εισβολής και κατοχής από την τούρκικη θηριωδία, μέσα στο νέοκυπριακό όνειρο. Με μια φωτογραφία στο χέρι και με δάκρυα στα μάτια περιμένουν για την μέρα της λύτρωσης.

Είναι χρέος όλων μας να μην ξεχάσουμε και να διεκδικήσουμε αυτά που μας ανήκουν. Η Τουρκία διέπραξε εγκλήματα και κάποια στιγμή πρέπει να πληρώσει. Το δράμα δεν ανήκει μόνο στους συγγενείς εκείνων των ανθρώπων που ζουν ένα Γολγοθά, αλλά σε όλους μας.  Η Κυπριακή Κυβέρνηση οφείλει να ασχοληθεί επιτέλους με το πραγματικό πρόβλημα του τόπου μας και να πιέσει την Τουρκία, όπως και την διεθνή κοινότητα, για την εξακρίβωση της τύχης των αγνοουμένων μας. Είναι καιρός οι πολιτικοί του τόπου μας να θέσουν το Κυπριακό ζήτημα στην σωστή του βάση και να παλέψουν για μια Κύπρο ελεύθερη και ελληνική.

Ως Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης, δίνουμε υπόσχεση πως από τη δική μας πλευρά, ο αγώνας για δικαίωση και απελευθέρωση θα συνεχιστεί . Καμιά υποχώρηση δεν επιτρέπεται σε εθνικά θέματα, πόσο μάλλον για ανθρώπους, που χάθηκαν λόγω της βαρβαρότητας του Αττίλα. Οι παππούδες μας, οι γιαγιάδες μας,τα παιδιά και τα εγγόνια μας, εδώ και 45 συναπτά έτη αγνοούνται και μόνο μέσω του αγώνα θα εξακριβωθεί η τύχη τους.


Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ.  Θεσσαλονίκης

Advertisements

 

Οι Νέο-Βερολινέζοι και η ομοσπονδιακή κομπανία

Έκλεισε η άτυπη συνάντηση Αναστασιάδη – Ακκιντζί για τις 25 Νοεμβρίου στο Βερολίνο, ούτως ώστε να συζητηθούν τα επόμενα βήματα στο Κυπριακό έπειτα από πρόσκληση του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, Αντόνιο Γκουτέρες. Ξεκάθαρη επίσης είναι και η προσπάθεια συμβολισμού με την επιλογή του Βερολίνου ως τοποθεσία πραγματοποίησης της άτυπης συνάντησης.

Μόνο που εδώ δεν υπάρχει τείχος που χωρίζει δύο ομοεθνείς λαούς. Το πρόβλημα στην Κύπρο είναι η εισβολή της Τουρκίας και η 45χρονη συνεχιζόμενη κατοχή του 37% του νησιού μας και όχι ένα τείχος που μας χωρίζει ιδεολογικά. Όσοι ονειρεύονται περιστέρια που κουβαλούν «κλάδους ελαίας», καλύτερα να κοιτάξουν λίγο προς τη θάλασσα και να νιώσουν την απειλή των τουρκικών πολεμικών πλοίων. Έτσι, μπορεί να καταλάβουν τη σοβαρότητα της κατάστασης.

Ο κ. Αναστασιάδης και η ομοσπονδιακή κομπανία πρέπει επιτέλους να αναλάβουν πραγματικά το ιστορικό βάρος της ευθύνης της απαλλαγής από την κατοχή. Αν είναι κάτι που μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα είναι ότι ποτέ στην πολιτική δεν θα έπρεπε ένας ηγέτης να διαπραγματεύεται, την ίδια ώρα που απειλείται η εθνική κυριαρχία του κράτους του, εκτός εάν έχει αποφασίσει ότι θα αποδεχτεί τους όρους παράδοσης που θα τεθούν από τον κατακτητή του. Είναι γεγονός ότι υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες, η Τουρκία θα φροντίσει αρχικά την επιτυχία των επιδιώξεών της εις βάρος του νησιού μας και μόνο τότε υπάρχει πιθανότητα να προσκαλέσει τους ηγέτες μας στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Εκτός όλων των άλλων, ο κ. Αναστασιάδης αποδέχεται να διαπραγματευτεί με έναν ηγέτη ενός παράνομου κατοχικού μορφώματος που εγκαταστάθηκε στην περιοχή μετά από στρατιωτική επιχείρηση της Τουρκίας. Το γεγονός αυτό και μόνο, υποβιβάζει τον ρόλο του ως Πρόεδρος αναγνωρισμένου διεθνώς κράτους και ανάγει τον παράνομο κατοχικό ηγέτη σε ισότιμο συνομιλητή. Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας θα έπρεπε να συνομιλεί με τον πραγματικό υπαίτιο της εισβολής, αυτόν που διατηρεί παράνομη παρουσία 40 χιλιάδων στρατιωτών στο νησί μας και αυτόν που ευθύνεται για χιλιάδες σκοτωμούς, βιασμούς και 200 χιλιάδες πρόσφυγες, την Τουρκία. Οι συνομιλίες του ΠτΔ με τον κατοχικό ηγέτη δίδουν διπλωματικά όπλα στην Τουρκία και το ψευδοκράτος και επιβάλλεται να τερματιστούν ΑΜΕΣΑ.

Οι αξιωματούχοι θα έπρεπε να κατανοήσουν ότι οι συνομιλίες, είτε άτυπες είτε επίσημες, πραγματοποιούνται μεταξύ του ηγέτη του ψευδοκράτους και του μόνου νόμιμου ηγέτη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Επομένως, το σημαντικό δεν είναι η επισημότητα της συνάντησης, αλλά το γεγονός ότι δίδεται υπόσταση στο ψευδοκράτος.

Η κατοχή, η εισβολή και η τουρκική επιθετικότητα δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπιστούν με ανούσιες συνομιλίες. Ο μακραίωνος αγώνας που θα επιφέρει στην Κύπρο την πολυπόθητη Απελευθέρωση αποτελεί τη μοναδική λύση. Όσοι νιώθουν νέο-Βερολινέζοι και ονειρεύονται ψευτοειρηνιστικά μηνύματα, ας πάρουν το παράδειγμα των Κούρδων, των Ποντίων, των Αρμενίων, των Ασσυρίων και των προγόνων μας για να κατανοήσουν ότι το συρματόπλεγμα της κατοχής ΔΕΝ θα σπάσει με φιλειρηνιστικά φεστιβάλ και δυσλειτουργικές λύσεις.

«Τιμή σε εκείνους που φέρουν τραύματα. Τα τραύματα στους αγώνες είναι παράσημα. Η αδράνεια και ο φιλοτομαρισμός είναι γνώρισμα και ένδειξις σαπίλας, εθνικής και κοινωνικής. Ντροπή σε εκείνους που τα προτιμούν, όταν οι άλλοι αγωνίζονται και πέφτουν.» – ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡΙΒΑΣ ΔΙΓΕΝΗΣ

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης