Προκλητικές οι δηλώσεις του Ερντογάν στο Βαρώσι

Πολλά ακούστηκαν στις δηλώσεις του ηγέτη του ψευδοκράτους, Ερσίν Τατάρ και του Τούρκου Προέδρου, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, κατά τη συνάντησή τους στην περιφραγμένη πόλη της Αμμοχώστου, την ημέρα της επετείου της παράνομης ανακήρυξης του ψευδοκράτους. Από την επιστροφή των περιουσιών στο Βαρώσι στους νόμιμους ιδιοκτήτες, μέχρι τη μεταφορά φυσικού αερίου και ηλεκτρισμού από την Τουρκία στο ψευδοκράτος.

Σύμφωνα με τον Ερσίν Τατάρ, η τουρκική πλευρά θεωρεί ότι πρέπει πλέον να δοθεί το δικαίωμα στους παλιούς ιδιοκτήτες, μέσω της «επιτροπής ακίνητης περιουσίας», να αποκτήσουν τις περιουσίες τους στο Βαρώσι. Στις δηλώσεις του, ο Τατάρ πρόσθεσε ότι το θέμα συζητήθηκε πρώτα εσωτερικά και αφού έλαβαν τη στήριξη του Τούρκου Προέδρου, προχώρησαν στο «ανθρώπινο βήμα» για «αποκατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων». Ανέφερε επίσης, ότι επιθυμεί να απευθυνθεί στους «ε/κ γείτονες», οι οποίοι θα μπορούν να αιτηθούν για την επιστροφή των περιουσιών τους μέσω της «επιτροπής ακίνητης περιουσίας».

Σχολιάζοντας το ίδιο θέμα, ο Πρόεδρος Ερντογάν δήλωσε ότι προχωρούν στο συγκεκριμένο βήμα, γιατί η διεθνής κοινότητα δεν έλαβε ποτέ υπόψη στον δίκαιο διαμοιρασμό το ψευδοκράτος. Πρόσθεσε μάλιστα ότι μετά το δημοψήφισμα του 2004 για το Σχέδιο Ανάν και παρά τις προειδοποιήσεις, η Ευρωπαϊκή Ένωση ενσωμάτωσε την «νότια Κύπρο», αφήνοντας την «βόρεια Κύπρο» στην απομόνωση. Επίσης, σχετικά με τις διαπραγματεύσεις επί του Σχεδίου Ανάν το 2004, επεσήμανε προκλητικά ότι «δεν είναι εύκολο να χωνέψεις την αδικία που έγινε στην τδβκ», όπως αποκάλεσε το ψευδοκράτος, και ότι «πλέον, πρέπει να κόψουμε εμείς, τον ομφάλιο λώρο».

Οι δηλώσεις του Τούρκου Προέδρου συμπεριλάμβαναν και το θέμα των ενεργειακών πόρων στην Ανατολική Μεσόγειο, οι οποίοι όπως σημείωσε αποτελούν ευκαιρία συνεργασίας. Πρόσθεσε επίσης ότι σχεδιάζει να μεταφέρει φυσικό αέριο και ηλεκτρισμό στο ψευδοκράτος, με τον ίδιο τρόπο που μεταφέρει νερό. Σχετικά με τους ενεργειακούς πόρους, ανέφερε ότι «Σε αντίθεση με τις υποσχέσεις που δόθηκαν, η ελληνοκυπριακή πλευρά, που κατέστη μέλος της ΕΕ χωρίς τη λύση του Κυπριακού, παραγνωρίζοντας τους τ/κ συνήψε συμφωνίες οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών το 2003 με την Αίγυπτο, το 2007 με τον Λίβανο και το 2010 με το Ισραήλ». Εκτός αυτού, πρόσθεσε, «το 2007 καθορίζοντας πεδία αδειοδότησης, προσκάλεσαν διεθνείς προσφορές και το 2011 πραγματοποίησαν την πρώτη γεώτρηση. Οι προειδοποιήσεις της Τουρκίας και των τ/κ κατά τη διάρκεια αυτών των διαδικασιών δυστυχώς παραγνωρίστηκαν από την διεθνή κοινότητα».

Συνεχίζοντας, ανέφερε ότι «Δεν μπορεί να παράγει ειρήνη και σταθερότητα καμία εξίσωση στην Ανατολική Μεσόγειο, στην οποία δεν συμπεριλαμβάνονται με δίκαιο τρόπο η χώρα μας και η τδβκ. Είμαστε αποφασισμένοι να προστατεύσουμε τα δικαιώματά μας στην Ανατολική Μεσόγειο. Αυτά που έγιναν κατά την περασμένη περίοδο, είναι η ισχυρή ένδειξή μας πάνω σε αυτό το θέμα. Βεβαίως, η πρωταρχική μας προτίμηση είναι η λύση των διαφωνιών με διάλογο, στη βάση του διεθνούς δικαίου και με δίκαιο τρόπο. Δεν απλώνουμε το χέρι στο δίκαιο, στα δικαιώματα κανενός. Μόνο προσπαθούμε να εμποδίσουμε το δίδυμο Ελληνοκυπρίων – Ελλάδας να σφετεριστεί τα δικά μας δικαιώματα. Πιστεύουμε ότι η λύση του προβλήματος περνάει από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων, όχι από την περαιτέρω κλιμάκωση της έντασης».

Σύμφωνα, επίσης, με τις δηλώσεις του Τούρκου Προέδρου, ο πιο σύντομος δρόμος που θα μας οδηγήσει στον κοινό παρανομαστή είναι η διπλωματία και η διαπραγμάτευση. «Η πρότασή μας για διάσκεψη για την Ανατολική Μεσόγειο, στην οποία θα συμμετέχουν και οι τ/κ είναι ειλικρινής έκφραση αυτής μας της βούλησης. Επιθυμία μας είναι να μην αφήσει μετέωρο το χέρι που απλώσαμε η ΕΕ και να αποφύγει βήματα που θα δυσκολέψουν τη λύση στο όνομα της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης», ανέφερε ο Τούρκος Πρόεδρος.

Διερωτόμαστε, για ποια ανθρώπινα δικαιώματα, για ποια επιστροφή περιουσιών, για ποια αδικία των τ/κ και για ποιο δίκαιο μιλά ο κ. Ερντογάν. Είναι απαράδεκτο το γεγονός ότι μερίδα του πληθυσμού πιστεύει στα λόγια ενός γενοκτόνου, περί επιστροφής των περιουσιών και αποκατάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Θα έπρεπε να έχουμε ήδη μάθει την τακτική της Τουρκίας, η οποία ακολουθεί πάντοτε μια σταθερή σειρά βημάτων, προτού φτάσει στη διεκδίκηση της κυριαρχίας της επί ξένων προς αυτήν εδαφών, μέσω της διαλογικής μεθόδου: παραβίαση και δημιουργία τετελεσμένων. Στην περίπτωση του Βαρωσιού, είναι γνωστό ότι η διάνοιξή του αποτελεί παραβίαση ψηφισμάτων του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, που αναφέρουν ότι μόνο οι νόμιμοι κάτοικοι έχουν το δικαίωμα να εκμεταλλευτούν τις περιουσίες τους στο Βαρώσι. Οι κατακτητές δεν πρόκειται να επιστρέψουν καμιά περιουσία, αντιθέτως είναι πιθανόν να εκμεταλλευτούν τους νόμιμους κάτοικους, προκειμένου να επιβάλουν νέα τετελεσμένα στην περιοχή. Με αυτόν τον τρόπο, η Τουρκία θα δημιουργήσει νέα πολιτικά επιχειρήματα, ούτως ώστε να διεκδικήσει την περιοχή του Βαρωσιού, επικαλούμενη το «δίκαιο».

Όσον αφορά τις αναφορές του σχετικά με το Σχέδιο Ανάν, δεν αξίζει να σχολιαστεί η δήλωσή του περί «αδικίας» των τ/κ, αξίζει όμως να ειπωθεί ότι αυτή η δήλωση του Ερντογάν, αποδεικνύει ότι η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, που ήταν η βάση του Σχεδίου, αποτελεί την βασική επιδίωξη του τουρκικού κράτους, προκειμένου να εδραιωθεί στο νησί η τουρκική κυριαρχία. Οι πρόσφατες δηλώσεις περί «λύσης δύο κρατών» αποτελούν μονάχα κομμάτι της προπαγάνδας που ασκείται, για να παρουσιαστεί η Δ.Δ.Ο ως η μόνη δίκαιη και βιώσιμη λύση για το Κυπριακό. Η ομοσπονδιακή λύση είναι άλλωστε η λύση που επιδιώκεται ήδη από τα πρώτα χρόνια μετά τη χάραξη της τουρκικής υψηλής στρατηγικής επί του Κυπριακού.

Μόνο γελοίες μπορούν να χαρακτηριστούν οι δηλώσεις του περί «δικαίου» και «ευρωπαϊκής αλληλεγγύης». Το μόνο που αξίζει να σχολιάσουμε είναι η επιθυμία των Τούρκων για έναρξη μιας διάσκεψης για την Ανατολική Μεσόγειο με τη συμμετοχή των τ/κ, κάτι που επιβεβαιώνει και την προαναφερθείσα πάγια τακτική της Τουρκίας πρώτα να παραβιάζει, ακολούθως να δημιουργεί τετελεσμένα και τελικά να προσκαλεί τα αντιμαχόμενα μέρη σε διάλογο. Με τον ίδιο τρόπο, η εισβολή και η κατοχή της πατρίδας μας υποβαθμίστηκε σε πρόβλημα μεταξύ δύο κοινοτήτων, οι οποίες καλούνται να «επιλύσουν» τις υποτιθέμενες διαφορές τους μέσω της διαλογικής μεθόδου. Αποτέλεσμα αυτού, είναι η νομιμοποίηση των εγκλημάτων της Τουρκίας εις βάρος της πατρίδας μας. Άλλωστε, η εν λόγω διάσκεψη πιθανώς να αφορά, όπως αποκαλύπτεται στις δηλώσεις του Τούρκου Προέδρου, τη μεταφορά φυσικού αερίου και ηλεκτρισμού από την Τουρκία στο ψευδοκράτος. Δηλαδή, το φυσικό αέριο που θα εξαχθεί μέσω των παράνομων γεωτρήσεων στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, θα μεταφέρεται στο παράνομο κράτος που εδράζεται πάνω στα κατεχόμενά μας εδάφη από το 1983, ως αποτέλεσμα της βάρβαρης εισβολής του 1974.

Τα ανθρώπινα δικαιώματα και το Δίκαιο παραβιάστηκαν και παραβιάζονται από το τουρκικό κράτος. Στην Κύπρο, παραβιάστηκαν το 1974 με την τουρκική εισβολή, το 1983 με την παράνομη ανακήρυξη του ψευδοκράτους, το 1996 με τη δολοφονία του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού, το 2004 με την αγνόηση του «ΟΧΙ» της πλειοψηφίας, ενώ παραβιάζονται μέχρι και σήμερα με τη συνέχιση των τουρκικών επιθετικών και προκλητικών ενεργειών. Πώς είναι δυνατόν να πιστεύουμε στην «καλή θέληση» της Τουρκίας, την ίδια ώρα που ο Πρόεδρος Ερντογάν φωτογραφίζεται εν έτει 2020, κατά την επίσκεψή του στο Βαρώσι, με τον καταζητούμενο από την Interpol για τη δολοφονία του Εθνομάρτυρα Σολωμού, Κενάν Ακίν;

Πρέπει να κατανοήσουμε ότι ενόσω η πολιτική ηγεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας επιμένει στις υποχωρήσεις έναντι των τουρκικών διεκδικήσεων, οι τουρκικές παράνομες ενέργειες θα συνεχίζονται. Δεν είναι δυνατόν να απαιτούμε από την διεθνή κοινότητα να επιβάλλει κυρώσεις, την ίδια στιγμή που εμείς οι ίδιοι διαλαλούμε ότι μια ομοσπονδιακή λύση θα βασίζεται στις αρχές του Διεθνούς Δικαίου. Οποιαδήποτε μέτρα μπορούν να εφαρμοστούν εις βάρος του τουρκικού κράτους, επιβάλλεται να συνοδευτούν από την αλλαγή της δικής μας πολιτικής πορείας. Ο Τούρκος Πρόεδρος και οι εγκάθετοί του στο ψευδοκράτος, επέδειξαν επανειλημμένα την επιθετική στάση τους απέναντι στον ελληνικό λαό και τα ελληνικά κράτη, ωστόσο οι πολιτικές ηγεσίες των δύο κρατών προτιμούν να «συμμορφώνονται» κάτω από τις τουρκικές απειλές, αντί να διεκδικούν τα συμφέροντα του Ελληνισμού. Τα δικαιώματα των Ελλήνων Κυπρίων θα αποκατασταθούν μόνο με την πραγματική Απελευθέρωση της κατεχόμενής μας πατρίδας.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Η μάχη του Πεύκου

Στα απομνημονεύματα του για τον Αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α, ο Αρχηγός Διγενής αναφέρει: «..Την 23ην Νοεμβρίου 1955 έλαβε χώραν και η ενέδρα επί της οδού Κυπερούντας – Χανδριών (Β. Κυπερούντας). Ταύτην διηύθυνα προσωπικώς δια της αντάρτικης ομάδος Πιτσιλιάς και ήτο η πρώτη καλώς οργανωμένη επιχείρησις αντάρτικης ομάδος. Η ενέδρα εγένετο την 15ην ώραν, εν πλήρει ημέρα, κάθ’ όσον λόγω της γενικής εξορμήσεως της Οργανώσεως, οι Άγγλοι, τρομοκρατηθέντες, δεν εκινούντο εις την ύπαιθρον κατά την νύκτα. Το εν τούτων, βληθέν δια πυρών μας, κατέπεσεν εντός κρημνού, με δύο νεκρούς και δύο τραυματίας και περισυνελέξαμεν δύο αυτόματα. Το έτερον αυτοκίνητον κατόρθωσε να διαφύγη προς Αγρόν, των ανδρών του προστατευθέντων υπό πυργίσκου του».

Μετά την πρώτη αποτυχημένη προσπάθεια ενέδρας στη θέση «Πέυκος», τη νύκτα της 20ης Νοεμβρίου 1955, ο Αρχηγός Διγενής άλλαξε την ημέρα και την ώρα της επίθεσης. Στις 23 Νοεμβρίου, ώρα 15:00 στη θέση «Πεύκος», στο δρόμο Κυπερούντας – Χαντριών πραγματοποιήθηκε η επίθεση. Η συμμετοχή του Διγενή στην επίθεση είχε τόσο ψυχολογική, όσο και εκπαιδευτική επίδραση στους αντάρτες της Ε.Ο.Κ.Α. Για να τους ανυψώσει το ηθικό, ο Αρχηγός μίλησε στους αντάρτες, περιγράφοντας τους την πραγματικότητα που θα αντίκριζαν: «Όταν βγαίνετε στην ενέδρα, δεν πρέπει να σκέφτεστε ούτε οικογένεια ούτε παιδιά, παρά μόνον ότι βγήκατε στον αγώνα για την ελευθερία μας» ήταν χαρακτηριστικά τα λόγια του, που σημάδεψαν τους αγωνιστές που έλαβαν μέρος στη μάχη.

Κατά τη διάρκεια της ενέδρας, το πρώτο αγγλικό όχημα είχε πέσει στον γκρεμό. Από το δεύτερο όχημα, ένας Άγγλος στρατιώτης προσπάθησε να πυροβολήσει κατά τη διάρκεια της φυγής τους. Όταν τον είδε ο Διγενής, σηκώθηκε όρθιος και ακάλυπτος ξεκίνησε να πυροβολεί προς τον Άγγλο αναγκάζοντας τον έτσι να κλείσει το παράθυρο, ενώ το αυτοκίνητο απομακρυνόταν με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Οι αντάρτες βλέποντας την τόλμη του Αρχηγού Διγενή σηκώθηκαν και άρχισαν να ρίχνουν προς το αγγλικό αυτοκίνητο που έφευγε. Μετά το τέλος της επιχείρησης, πήγαν προς το βουνό και όταν σκοτείνιασε ξεκίνησαν για τα Σπήλια. Έπειτα χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες. Η πρώτη πήγε στο αρχηγείο, η δεύτερη στο παρατηρητήριο και η τρίτη στο αναπαυτήριο. Από την επίθεση η Ε.Ο.Κ.Α. δεν υπέστη καμιά απώλεια. Στο σημείο που έγινε η μάχη στήθηκε μνημείο προς τιμήν των ανταρτών που αγωνίστηκαν.

Ευρωβουλευτές καλούν για πανευρωπαϊκή απαγόρευση «Γκρίζων Λύκων»

Το παράδειγμα της Γαλλίας για απαγόρευση της τουρκικής εγκληματικής οργάνωσης των «Γκρίζων Λύκων», ακολούθησε πρωτοβουλία Ευρωβουλευτών. Η επιστολή που ζητά την απαγόρευση της εν λόγω οργάνωσης, η οποία υπογράφηκε από Ευρωβουλευτές, στάλθηκε προς τον Ύπατο Εκπρόσωπο και Αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζοζέπ Μπορέλ, έπειτα από πρωτοβουλία του Ευρωβουλευτή του ΔΗ.ΚΟ, Κώστα Μαυρίδη.

Συγκεκριμένα, την επιστολή συνυπέγραψαν 33 Ευρωβουλευτές από 6 διαφορετικές πολιτικές ομάδες (EPP, S&D, RE, Greens, ECR, GUE/NGL), προερχόμενοι από διαφορετικές χώρες (όπως Γαλλία, Γερμανία, Βέλγιο, Σουηδία, Αυστρία, Ελλάδα, Κύπρο κ.α). Σύμφωνα με τον κ. Μαυρίδη, στάλθηκε σε όλους τους Ευρωβουλευτές εκτός της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των ID (Identity and Democracy Group – Ομάδα Ταυτότητας και Δημοκρατίας), οι οποίοι όπως ανέφερε έχουν ακροδεξιά ατζέντα και είναι αντιευρωπαϊστές.

Σημειώνεται πως λίγες μέρες αργότερα, το γερμανικό κοινοβούλιο προχώρησε στην έγκριση ψηφίσματος, με το οποίο ζητά από την γερμανική κυβέρνηση να εξετάσει την απαγόρευση των «Γκρίζων Λύκων». Συγκεκριμένα, στο ψήφισμα επικροτείται η απαγόρευση της οργάνωσης των «Γκρίζων Λύκων» στη Γαλλία στις αρχές Νοεμβρίου και εκφράζεται «η ελπίδα ότι και άλλα κράτη θα ακολουθήσουν αυτό το παράδειγμα».

Οι Ευρωβουλευτές στην επιστολή τους, αναφέρονται στη μακροχρόνια δράση των «Γκρίζων Λύκων», μιας τρομοκρατικής και εγκληματικής οργάνωσης, που υποκινεί κλίμα τρομοκρατίας, εκφοβισμού και μίσους και συμμετέχει σε βίαιες και εγκληματικές ενέργειες εντός και εκτός Τουρκίας και με έντονη δράση σε πολλά κράτη-μέλη της Ε.Ε. Αναλυτικότερα, όπως τονίζεται στην επιστολή, οι υπογράφοντες Ευρωβουλευτές «καλούν τον Ύπατο Εκπρόσωπο και όλα τα κράτη-μέλη να προχωρήσουν άμεσα στην απαγόρευσή τους σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, επειδή όπως τονίζουν, τέτοιες οργανώσεις στρέφονται ενάντια στις ευρωπαϊκές μας αρχές και αξίες».

Από τη Δευτέρα, λοιπόν, 9 Νοεμβρίου, όπως επεσήμανε ο κ. Μαυρίδης, στάλθηκε η πρώτη επιστολή και ακολούθησαν αργότερα άλλες δυο υπενθυμίσεις. Το παράδοξο της όλης υπόθεσης είναι ότι, οι δυο Ευρωβουλευτές του ΑΚΕΛ, Νιαζί Κιζίλγιουρεκ και Γιώργος Γεωργίου, δεν υπέγραψαν την συγκεκριμένη επιστολή, σε αντίθεση με τους υπόλοιπους τέσσερις Κύπριους Ευρωβουλευτές. Οι δύο κύριοι ισχυρίστηκαν ότι δεν ενημερώθηκαν και δεν τους στάλθηκε κάτι σχετικό, την ίδια ώρα που Ευρωβουλευτές της Αριστεράς (GUE/NGL), στην οποία και εντάσσονται οι Ευρωβουλευτές του ΑΚΕΛ, ενημερώθηκαν και υπέγραψαν την επιστολή. Διερωτόμαστε εάν θεωρούν ότι μια τέτοια δικαιολογία είναι αρκετή. Δεν θεωρούν τους Γκρίζους Λύκους τρομοκρατική οργάνωση;

Την ίδια ώρα που ο νεοσουλτάνος Ερντογάν παραβιάζει τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, διοργανώνοντας «πικ νικ» στα Βαρώσια και φιέστα για να γιορτάσει την μαύρη επέτειο της ανακήρυξης του ψευδοκράτους, οι δύο Ευρωβουλευτές τολμούν να διατηρήσουν, για ακόμη μια φορά, τη στάση της «καλής θέλησης» προς την Τουρκία, στο πλαίσιο της προσπάθειας για «επίλυση» του Κυπριακού. Η δικαιολογία των δύο Ευρωβουλευτών δεν δύναται να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, γι’αυτό μετά τον σάλο που προηγήθηκε ο κ. Γεωργίου έσπευσε να απαντήσει στα ερωτήματα που δημιουργήθηκαν. Στο ερώτημα «γιατί δεν το υπογράψατε;» ο Ευρωβουλευτής του ΑΚΕΛ είπε πως διαφώνησε με τη διαδικασία που ακολούθησε ο Κώστας Μαυρίδης για την προώθηση του ψηφίσματος. Επίσης, ένας άλλος λόγος που δεν στήριξαν την απαγόρευση των Γκρίζων Λύκων ήταν για να προστατευθούν αυτοί που τους πολεμούν καθώς δήλωσε κατά στις «μαύρες λίστες». Όπως ανέφερε ο ίδιος «Έχουμε μια ένσταση για το εξής, αυτό με τις μαύρες λίστες. Ξέρετε, εμείς δεν θέλουμε να εκχωρήσουμε σε καμιά ΕΕ το δικαίωμα να κατατάσσει σε μαύρες λίστες, γιατί σε αυτές τις μαύρες λίστες έχει κατατάξει και εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα και προοδευτικές οργανώσεις και κόμματα, είτε κομμουνιστικά είναι είτε άλλα προοδευτικά κόμματα. Και για σκεφτείτε λίγο, στην ίδια λίστα με τους Γκρίζους Λύκους, δίπλα-δίπλα, να παρελαύνουν και εκείνοι που πολεμούν τους Γκρίζους Λύκους στην Τουρκία ή τον Ερντογάν.»

Δεν μας πείσατε κύριοι. Στην αρχή λέγατε ότι δεν ενημερωθήκατε και τελικά το θέμα ήταν ο τρόπος προσέγγισης; Τέτοια θέματα δεν χωράνε εγωισμούς και επιβραβεύσεις αρκεί όμως να θυμάστε ότι οι Γκρίζοι Λύκοι είναι οι δολοφόνοι του Τάσου Ισαάκ και είναι ένα ζήτημα που πληγώνει την Κύπρο πολύ περισσότερο από άλλα κράτη. Η στάση του ΑΚΕΛ απέναντι σε ένα τόσο σοβαρό ζήτημα, δεν είναι κάτι που μας εκπλήσσει, δεδομένων των φιλοτουρκικών αισθημάτων του. Αποδεικνύεται έτσι για ακόμα μια φορά, ότι ο Τουρκοκύπριος Ευρωβουλευτής και κατ’ επέκταση το ΑΚΕΛ, λειτουργεί προς όφελος του νεοσουλτάνου Ερντογάν.

Γραφείο Τύπου 
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης 

Κυριάκος Μάτσης – Ο ιδεολόγος της Ε.Ο.Κ.Α

«Γιατί αν πραγματικά μια φορά κανείς πεθαίνει, το να πεθαίνει κανείς για την Ελλάδα, θεία είναι η δάφνη..»

Ο Κυριάκος Μάτσης, γιος της Κυριακούς και του Χριστοφή, γεννήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 1926, στο ορεινό Παλαιχώρι της επαρχίας Λευκωσίας. Από μικρός ασχολήθηκε με τη γεωργία και την αμπελουργία, κυρίως λόγω της οικογένειας του, αλλά και της αγάπης του για τη γη. Χαρακτηριστικό του Κυριάκου, από την εφηβική του ηλικία, ήταν η ωριμότητα που τον διακατείχε. Κοινωνικοποιημένος και πολιτικοποιημένος διακρίθηκε για την πνευματική και εθνική του δράση.

Αφού τελείωσε το γυμνάσιο της Αμμοχώστου, τον Οκτώβριο του 1946, έλαβε υποτροφία από την Κυπριακή Αγροτική Εταιρεία, για να σπουδάσει στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης στο τμήμα της Γεωπονίας. Όντας φοιτητής, ανέπτυξε πλούσια εθνική δράση. Οργάνωνε και συμμετείχε σε εκδηλώσεις και πορείες διαμαρτυρίας στο Βρετανικό Προξενείο, προωθώντας με τον τρόπο αυτό το πρόβλημα κατοχής της Κύπρου από την Αγγλία, στον κόσμο της Θεσσαλονίκης.

Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στη Θεσσαλονίκη, έγινε και η γνωριμία του με τον Αυξεντίου. Γρήγορα δημιουργήθηκε μια αδελφική φιλία, γεμάτη εκτίμηση και αλληλοσεβασμό. Αγνός ιδεολόγος, πιστός στις αξίες και τα ιδανικά της ελευθερίας, ποτέ δεν άφηνε τον φανατισμό να παραμερίσει τον ανθρωπισμό του. Ακόμα μια σημαντική προσφορά του Κυριάκου Μάτση, ήταν και η ίδρυση της Εθνικής Φοιτητικής Ένωσης Κυπρίων Θεσσαλονίκης, συλλόγου του οποίου υπάρχει μέχρι και σήμερα και εκπροσωπείται από τις κυπριακές φοιτητικές παρατάξεις της Θεσσαλονίκης.

Το καλοκαίρι του 1952, αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο τμήμα της Γεωπονικής, επέστρεψε στην Κύπρο, όπου εργάστηκε ως διευθυντής στο αγρόκτημα της Κυπριακής Αγροτικής Εταιρείας στα Κούκλια Αμμοχώστου. Με το ξέσπασμα του αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α, ο Μάτσης υπήρξε ένα από τα πρώτα μέλη που εντάχθηκαν στις τάξεις της Οργάνωσης. Στον Μάτση, ο οποίος έφερε το ψευδώνυμο Μιλτιάδης, ανατέθηκε ο τομέας Αμμοχώστου και η δημιουργία ομάδων κρούσεως σε Αμμόχωστο και Μιτσερό, ενώ από τον Αύγουστο του 1955 ανέλαβε καθήκοντα ως παγκύπριος σύνδεσμος μεταξύ του Αρχηγού Γεώργιου Γρίβα Διγενή και των αγωνιστών, καθώς και υπεύθυνος μεταφοράς οπλισμού και εφοδίων. Μάλιστα, τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, κατέβαλε προσπάθειες για την απελευθέρωση του Καραολή, χωρίς να υπάρξει αποτέλεσμα. Γρήγορα, ανέπτυξε έντονη δράση σε Αμμόχωστο και Κερύνεια.

Στις 9 Ιανουαρίου 1956, ο Κυριάκος Μάτσης συνελήφθη και οδηγήθηκε στα κρατητήρια της Ομορφίτας. Εκεί, δέχθηκε φρικτά και ανελέητα βασανιστήρια από τους Άγγλους, προκειμένου να προδώσει και να δώσει πληροφορίες σχετικά με την οργάνωση, τους συναγωνιστές του και τον Αρχηγό. Μάταια όμως. Ο Κυριάκος δεν έβγαζε λέξη από το στόμα του. Αντ’ αυτού, αντλούσε δύναμη και συνέχιζε το έργο του, δημιουργώντας βιβλιοθήκη εντός των κρατητηρίων και μορφώνοντας τους συγκρατουμένους του. Ο ίδιος ο Χάρτινγκ, προσπαθώντας να λύσει την σιωπή του παλικαριού, τον επισκέφθηκε στο κελί του, προσφέροντας του το ποσό των πεντακοσίων χιλιάδων λιρών, καθώς και εκτάσεις γης. Ο λεβέντης αγωνιστής όμως, του έδωσε την απάντηση «Ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα, αλλά περί αρετής», αποστομώνοντας τον.

Στις 13 Σεπτεμβρίου 1956, ο Μάτσης μεταμφιεσμένος σε οικοδόμο, επιχείρησε επιτυχώς να αποδράσει από την Κοκκινοτριμιθιά, και ανέλαβε εκ νέου να συνεχίσει το έργο του στο πεδίο της μάχης. Στις 19 Νοεμβρίου 1958, κατόπιν προδοσίας, ο αγωνιστής μας περικυκλώνεται από Άγγλους στρατιώτες στο κρησφύγετο του στο Δίκωμο, μαζί με τους συναγωνιστές του Ανδρέα Σοφιόπουλο και Κώστα Χριστοδούλου. Με διαταγή του, οι δυο συναγωνιστές του παραδίνονται στους Άγγλους, όχι όμως και ο ίδιος. Όταν οι αποικιοκράτες του ζήτησαν να παραδοθεί, αυτός φώναξε «αν βγω, θα βγω πυροβολώντας». Αρνούμενος να παραδοθεί και δεχόμενος τις χειροβομβίδες των Άγγλων, ο ήρωας πέρασε στο πάνθεο της αιωνιότητας. Οι Άγγλοι κατακτητές, φοβούμενοι την αντίδραση του λαού της Κύπρου αρνήθηκαν να παραδώσουν στην οικογένεια του Μάτση το λείψανο του, το οποίο και τάφηκε στον περίβολο των Κεντρικών Φυλακών.

Ως Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης υποκλινόμαστε στο μεγαλείο και την ανδρεία του Κυριάκου Μάτση. Είναι χρέος όλων μας να τιμούμε μία από τις πιο συγκλονιστικές μορφές της Ε.Ο.Κ.Α. Ο καλύτερος τρόπος να τιμήσουμε τη μνήμη αυτού του ήρωα είναι να συνεχίσουμε τον αγώνα του. Ο Κυριάκος Μάτσης ήταν άνθρωπος προικισμένος και με σπάνιες αρετές και ιδανικά, που προκαλούσε τον σεβασμό των συναγωνιστών του. Η δύναμη, το θάρρος, η ευγένεια και το μεγαλείο της ψυχής του, του έδινε τη δύναμη να εμψυχώνει, να παρηγορεί και να συμβουλεύει τους συναγωνιστές του, για να συνεχίσουν τον αγώνα της Λευτεριάς και της Ένωσης με τη μητέρα Ελλάδα!

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης

Ισλαμικό «πικ νικ» στα Βαρώσια

Ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, επιβεβαίωσε ξανά τις βλέψεις του για την επέτειο της ίδρυσης του ψευδοκράτους σε ομιλία του στο Καχραμάνμαρας της Τουρκίας. Όπως ανακοίνωσε ο ίδιος, στις 15 Νοεμβρίου θα βρίσκεται μαζί με τον ηγέτη του ακροδεξιού κόμματος MHP, Ντεβλέτ Μπαχτσελί, στην πρώην περίκλειστη πόλη των Βαρωσιών, για να πραγματοποιήσουν «πικ νικ», στο πλαίσιο των εορτασμών για την επέτειο της ντροπής.

Ο νεοσουλτάνος Ερντογάν δεν έχασε την ευκαιρία να αναφερθεί και στις εκλογές των κατεχομένων, δηλώνοντας προκλητικά ότι «Ιδού τώρα δόξα τω Θεώ έγιναν εκλογές στην βόρεια Κύπρο. Και ως αποτέλεσμα αυτών των εκλογών, ναι, έγινε πρόεδρος ένας αδελφός μας που αγαπάει την Τουρκία, που αποδέχτηκε την Τουρκία. Και πρώτα ο Αλλάχ θα ξεκινήσει μια νέα διαδικασία στην Κύπρο». Πρόσθεσε, επίσης, ότι «μαζί με τους αδελφούς μας στην βόρεια Κύπρο θα προβάλουμε αναβιώνοντας εκεί με την παρουσία μας τους δεσμούς της μητέρας πατρίδας με την μικρή πατρίδα. Υπάρχει ανάγκη για αυτό. Και αυτό καθυστέρησε. Και αυτό πρώτα ο Αλλάχ θα γίνει πάλι. Αν δεν κάναμε όλα αυτά, θα μπορούσαμε εμείς να κοιτάξουμε στα μάτια τον λαό μας».

Προκλητικός για ακόμη μία φορά, ο σουλτάνος αναδεικνύει με τα λόγια του τον επεκτατικό χαρακτήρα της Τουρκίας, καθώς και τη σχέση που επιθυμεί να αποκτήσει η κατεχόμενη γη μας με την «μητέρα πατρίδα» τους, δηλαδή την Τουρκία. Η εκλογή του Ερσίν Τατάρ, φαίνεται ότι ευνοεί τις βλέψεις του Ερντογάν, αφού ο νέο-εκλεγείς προσπαθεί να προωθήσει τη «λύση δύο κρατών», έχοντας ενδεχομένως σκοπό να προβάλει ένα μοντέλο ΔΔΟ με πιο χαλαρούς δεσμούς μεταξύ των συνιστώντων κρατιδίων και της κεντρικής ομοσπονδιακής κυβέρνησης, παρότι δεν αμφισβητεί κανείς ότι όποιος και να «εκλεγόταν» ως ηγέτης του ψευδοκράτους, θα λάμβανε κατευθείαν εντολές από την Τουρκία και τον νεοσουλτάνο. Πρόκειται να αρχίσει μια νέα διαδικασία και τακτική στο Κυπριακό, όπως δήλωσε και ο ίδιος.

Στο πλαίσιο της νέας προκλητικής στάσης της Τουρκίας και των εγκάθετών της στο ψευδοκράτος, απαιτούμε από τα Ηνωμένα Έθνη να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Εν τέλει, γιατί βρίσκονται στην περίκλειστη πόλη; Ενεργούν ως ειρηνευτική δύναμη ή προστατεύουν απροκάλυπτα τα συμφέροντα της Τουρκίας; Η κυπριακή κυβέρνηση γιατί δεν πράττει ό,τι επιβάλλεται να πράξει, ούτως ώστε να καταδικαστεί παραδειγματικά η Τουρκία για τις ενέργειές της;

Όταν λοιπόν οι θεσμοί υπολειτουργούν και υποτάσσονται στο συμφέρον, ο άνθρωπος μπορεί να αντισταθεί μόνο όπως τον προστάζει η συνείδηση του. Για αυτόν τον λόγο, ο λαός πρέπει επιτέλους να ξυπνήσει, να φωνάξει, να διεκδικήσει, να αντισταθεί και να διαδηλώσει για την κατοχή που διατηρείται στα πάτρια εδάφη του, για τους προγόνους του, για τους αγνοούμενους και τους νεκρούς του. Καταδικάζουμε οποιαδήποτε προκλητική ενέργεια της Τουρκίας και του νεοσουλτάνου Ερντογάν, που έχει ως στόχο να επιβάλει τετελεσμένα στην κατεχόμενή μας γη. Εμείς θα συνεχίσουμε να στεκόμαστε ανάχωμα στις προθέσεις της Τουρκίας και να αγωνιζόμαστε μέχρι να επέλθει η άγια μέρα της Απελευθέρωσης όλου του πλάτους και μήκους του κατεχόμενού μας εδάφους.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης