Ο Κωνσταντίνος Κατσίφας δεν «αυτοκτόνησε», δολοφονήθηκε

Η Εισαγγελία Πρωτοδικών Αργυρόκαστρου αποφάσισε να κλείσει την έρευνα για τον 35χρονο Κωνσταντίνο Κατσίφα, ο οποίος έπεσε νεκρός πριν από 3 χρόνια στις Βουλιαράτες του Αργυρόκαστρου, δολοφονημένος με μια σφαίρα στο κεφάλι και μια στο στήθος. Τρία χρόνια μετά τον θάνατό του, οι Εισαγγελείς της Αλβανίας εξέδωσαν πόρισμα που αναφέρει ότι αυτός προήλθε από «αυτοκτονία». Δηλαδή, λίγες ημέρες πριν το τριετές μνημόσυνο του Κωνσταντίνου Κατσίφα, οι αλβανικές αρχές αποφάσισαν εν κρυπτώ ότι η δολοφονία του δεν συνέβη ποτέ.

Ωστόσο, όπως υποστήριξε ο συνήγορος της οικογένειας Κατσίφα, Ευθύμιος Ναυρίδης, δεν είναι η πρώτη φορά που προσπαθούν να κουκουλώσουν την υπόθεση, καθώς ήδη από τις 22 Απριλίου 2021, η εισαγγελέας Πρωτοδικών Αργυροκάστρου είχε προτείνει την αρχειοθέτηση της υπόθεσης Κατσίφα, με το αιτιολογικό ότι ο 35χρονος Βορειοηπειρώτης δεν τραυματίστηκε από πυρά αστυνομικών, αλλά αυτοκτόνησε, έχοντας περικυκλωθεί από άνδρες των ειδικών δυνάμεων της αλβανικής αστυνομίας. Ένα μήνα αργότερα συνεδρίασε το αρμόδιο δικαστήριο, το οποίο πάντως αποφάσισε να απορρίψει την εισαγγελική πρόταση, χαρακτηρίζοντας την ελλιπή και ζητώντας την περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης. Έτσι, ως νέα ημερομηνία συνεδρίασης του δικαστηρίου είχε οριστεί η 13η Σεπτεμβρίου 2021. Ούτε τότε όμως εκδόθηκε απόφαση επί της πρότασης, καθώς κρίθηκε ότι η εισαγγελέας δεν είχε προσκομίσει νέα στοιχεία για τις συνθήκες θανάτου του 35χρονου. Η επόμενη συνεδρίαση έχει προσδιοριστεί για τις 13 Δεκεμβρίου, δίχως κανείς να μπορεί να προβλέψει την έκβαση της υπόθεσης.

Λίγα εικοσιτετράωρα μετά την είδηση ότι το Δικαστήριο Αργυροκάστρου συνεχίζει τις έρευνες για την υπόθεση της δολοφονίας του Κωνσταντίνου Κατσίφα, οι γονείς του αδικοχαμένου νέου απηύθυναν έκκληση για βοήθεια, η οποία φτάνει μέχρι τον Πρωθυπουργό της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κυριάκο Μητσοτάκη. Συγκεκριμένα, οι γονείς του Κωνσταντίνου ανέφεραν μεταξύ άλλων: «Δικαιοσύνη ζητάμε. Να βγει το πόρισμα και να βοηθήσει ο πρωθυπουργός της Ελλάδος γιατί είμαστε στο έλεος του Θεού». Στη συνέχεια, τόνισαν ότι ο γιος τους δεν ήταν τρομοκράτης ή εθνικιστής όπως τον περιγράφουν τα αλβανικά μέσα, αλλά ενδιαφερόταν μόνο για την προάσπιση των δικαιωμάτων της ελληνικής μειονότητας. Ακολούθως, η μητέρα του Κωνσταντίνου, Βασιλική Κατσίφα, ανέφερε ότι το παιδί της «έχασε τη ζωή του γιατί υπερασπίστηκε το δικαίωμά του να σηκώνει τη σημαία της Ελλάδος στον τόπο του». Έπειτα, κατέληξε λέγοντας ότι «αυτοκτόνησαν» το παιδί της, «γιατί δεν μπορούσαν να εξηγήσουν πειστικά γιατί τον σκότωσαν».

Είναι αδιανόητο και απαράδεκτο για τη μνήμη του Κωνσταντίνου, η διαστρέβλωση της δολοφονίας του σε «αυτοκτονία». Για ακόμα μια φορά, το αλβανικό κράτος έδειξε το πραγματικό του πρόσωπο. Ο ισχυρισμός για την «αυτοκτονία» του Κωνσταντίνου, εντάσσεται στην «προπαγάνδα» και στα ψέματα των Αλβανών απέναντι στον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό. Οι Βορειοηπειρώτες, παρότι είναι ξεχασμένοι και παρατημένοι από την Πολιτεία, δεν έχουν σταματήσει να αγωνίζονται για τα δίκαια τους. Επομένως, η ελληνική κυβέρνηση επιβάλλεται να σταθεί στο πλευρό των γονέων του Κωνσταντίνου και να λάβει τα απαραίτητα μέτρα, προκειμένου να αποκατασταθεί η αλήθεια για τον θάνατο του Κωνσταντίνου. Η θυσία του Κωνσταντίνου, ο οποίος έπεσε υπέρ Πίστεως και Πατρίδος, προστέθηκε στη χορεία των σύγχρονων Εθνομαρτύρων μαζί με τους Τάσο Ισαάκ, Σολωμό Σολωμού, Αριστοτέλη Γκούμα, κ.ά. Ήρωες σαν τον Κωνσταντίνο και τον Αριστοτέλη Γκούμα, που αρνήθηκαν να υποταχθούν στο αλβανικό καθεστώς και στο ανθελληνικό κράτος του, αλλά και όλοι οι σύγχρονοι Ήρωες, οι οποίοι αρνήθηκαν να συμβιβαστούν με τα σημερινά δεδομένα και να υποταχθούν στους κατακτητές τους, αποτελούν φάρο για εμάς για να συνεχίσουμε τον αγώνα τους.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης

«Άτυπη» Τριμερής Συνάντηση, Νέα Υόρκη, 27/09/2021

Την περασμένη Δευτέρα, 27 Σεπτεμβρίου, πραγματοποιήθηκε «άτυπη» τριμερής συνάντηση στη Νέα Υόρκη μεταξύ του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, κ. Γκουτέρες, του Πρόεδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκου Αναστασιάδη και του ψευδό«ηγέτη» του ψευδοκράτους, Ερσίν Τατάρ. Σκοπός ήταν να διοριστεί από τον ΓΓ ο αντικαταστάτης της Τζέιν Χολ Λούτ με το πέρας της συνάντησης, προκειμένου να αποφευχθούν τα συχνά αδιέξοδα, να υπάρξει «συνεννόηση» και να επαναρχίσειο διάλογος για το Κυπριακό ζήτημα.

Προσερχόμενος στο γραφείο του κ. Γκουτέρες και ερωτηθείς για την περίπτωση λύσης δύο κρατών, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης απάντησε αρνητικά, ελπίζοντας, χωρίς ντροπή, σε μια λύση τύπου Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας (ΔΔΟ), «με βάση τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ». Σε αντίστοιχες ερωτήσεις απάντησε θετικά ο κ. Τατάρ, πληροφορούμενος και για την προαναφερθείσα θέση του ΠτΔ, υποστηρίζοντας ότι υπάρχουν ήδη δύο κράτη εδώ και εξήντα χρόνια, το τουρκοκυπριακό στον βορρά και το ελληνοκυπριακό στον νότο. Παράλληλα, τόνισε ότι «μετά από αυτό το διάστημα, σίγουρα κάποιος δεν εγκαταλείπει το κράτος του».

Μετά το τέλος της συνάντησης, ο κ. Αναστασιάδης σημείωσε ικανοποιημένος ότι «ήταν μια δημιουργική συνάντηση» και ότι «οι διαφορές καταγράφηκαν». Σύμφωνα με τις δηλώσεις του, αναπτύχθηκαν κατά τη διάρκεια του διαλόγου διάφοροι τρόποι αποτροπής αξεπέραστων εμποδίων, έτσι ώστε να βρεθεί κοινό έδαφος και να υποδομηθεί μια σχέση αμφίδρομης εμπιστοσύνης, θέμα που προφανώς δεν αφορά την αφελή πλευρά της ΚΔ. Οι προτάσεις του ψευδοηγέτη ήταν οι γνωστές περί κυριαρχικής ισότητας και λύσης δύο κρατών, ενώ και οι προτάσεις του ΠτΔ αποδείχθηκαν το ίδιο αυτοκαταστροφικές, εφόσον αφορούσαν λύση τύπου ΔΔΟ και επιστροφή στο σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας του ‘60. Έπειτα, ο κ. Αναστασιάδης τόνισε την αντίθεσή του έναντι των θέσεων του ψευδοκράτους και την έμφαση που δόθηκε σε αυτή, ώστε να γίνει αντιληπτή από τους συνομιλητές του.

Κύριο ρόλο στην όλη προσπάθεια θα διαδραματίσει ο διορισμός από τον ΓΓ ενός ειδικού απεσταλμένου, θέση για την οποία δεν έχει ανακοινωθεί ακόμα συγκεκριμένο πρόσωπο. Αξίζει να σημειωθεί η άρνηση των τ/κ για τον διορισμό του ως ειδικό σύμβουλο που θα έχει κάποιο ρόλο στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Συνεπώς, τη θέση θα αναλάβει ένας προσωπικός απεσταλμένος του Γενικού Γραμματέα για να κινηθεί στο ίδιο πλαίσιο με την κ. Λουτ και να μείνει η κατάσταση ανεξέλεγκτη από τουρκικής πλευράς. Θα συνεχίσουν να προτίθενται, δηλαδή, με την ίδια ευκολία, προσεγγίσεις εκτός του συμφωνημένου πλαισίου για τη λύση του Κυπριακού. Φανερώνεται ξανά ότι η τουρκική αδιαλλαξία ορίζει την πορεία του προβλήματος του τόπου μας, καθορίζοντας ακόμα και τη διαχείρισή του από τα Ηνωμένα Έθνη και καθιστώντας εν τέλει στάσιμη την κατάσταση. Οι ενέργειες αυτές γίνονται φανερά εσκεμμένα αφού «το Κυπριακό είναι πρόβλημα για χρόνια», κατά τα λεγόμενα του κ. Τατάρ στη συνάντηση.

Δεν μπορούμε παρά να καταδικάσουμε τέτοιου είδους «άτυπες» συναντήσεις που συμπεριλαμβάνουν την παράνομη ηγεσία του ψευδοκράτους, η οποία αυτόματα εξισώνεται με τον νόμιμα εκλεγμένο Πρόεδρο ενός αναγνωρισμένου κράτους. Επίσης, τα δεδομένα και οι λύσεις που προτάθηκαν και από τις δύο πλευρές είναι απαράδεκτες, μιας και αναπόφευκτα αποβλέπουν στη διχοτόμηση και την καταστροφή της ελληνικής μας πατρίδας, οδηγώντας στην οριστική τουρκοποίηση. Επομένως, απαιτείται η αντιμετώπιση του Κυπριακού στην ορθή του βάση, ως πρόβλημα εισβολής και κατοχής, με σκοπό την υλοποίηση της μόνης δίκαιης λύσης για το νησί μας,την Απελευθέρωση σε όλα τα μήκη και πλάτη του.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Το «Nautical Geo» και οι τουρκικές αντιδράσεις

Την περασμένη εβδομάδα σημειώθηκε νέα τουρκική προκλητικότητα, καθώς η Τουρκία απαίτησε με NAVTEX, την αποχώρηση ενός ερευνητικού σκάφους γαλλικών συμφερόντων από τα ανατολικά της Κρήτης. Ο λόγος για το πλοίο «Nautical Geo», το οποίο πραγματοποίησε νέες έρευνες στη συγκεκριμένη θαλάσσια περιοχή για τους σκοπούς της κατασκευής του υποθαλάσσιου αγωγού EastMed, μετά από την έκδοση ελληνικής NAVTEX. Με πρόφαση το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο, που υπεγράφη το 2019 και δεσμεύει τη θαλάσσια περιοχή ανατολικά της Κρήτης, της Κάσου, της Καρπάθου και της Ρόδου ως τουρκική υφαλοκρηπίδα, η Τουρκία υποστήριξε ότι η Ελλάδα δεν έχει δικαιοδοσία έξω από τα έξι ναυτικά μίλια ανατολικά της Κρήτης.

Το σκηνικό που προηγήθηκε του συμβάντος ξεκίνησε με «Hailing», δηλαδή παρενόχληση διά ασυρμάτου από την τουρκική φρεγάτα «Oruc Reis» προς το ερευνητικό «Nautical Geo», κάτι που οδήγησε σε διάβημα από το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών. Ακολούθως, η Ελλάδα προχώρησε στην έκδοση νέας NAVTEX, που επέτρεπε τη συνέχιση των ερευνών από αυτό στα ανατολικά της Κρήτης. Ως απάντηση, οι Τούρκοι προέβησαν εκ νέου σε λεκτική διά ασυρμάτου παρενόχληση, κατά την οποία ζητήθηκε από τον Κυβερνήτη του σκάφους να σταματήσει την έρευνα και να αποχωρήσει. Επιχείρημα των Τούρκων, όπως προαναφέρθηκε, το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο, σύμφωνα με το οποίο, το σκάφος έπλεε σε θαλάσσιες ζώνες τουρκικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Ωστόσο, ο τελευταίος ενημέρωσε τον Κυβερνήτη της τουρκικής φρεγάτας ότι βρίσκεται σε ελληνικά ύδατα και έχει λάβει όλες τις απαραίτητες άδειες από τις μόνες αρμόδιες διεθνώς αρχές, δηλαδή τις ελληνικές.

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι ενέργειες του ερευνητικού σκάφους έτυχαν της στήριξης και της Γαλλίας και του Ισραήλ, ενώ εκδόθηκε NAVTEX και από τις κυπριακές αρχές, που δεσμεύει το σκάφος για ερευνητικές μετρήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ, από τις 27 Σεπτεμβρίου μέχρι και τις 4 Οκτωβρίου. Την ίδια στιγμή, ένα τουρκικό ερευνητικό πλοίο βρίσκεται στην περιοχή μεταξύ Ρόδου και Καστελλορίζου, μετά από τουρκική NAVTEX για τη διεξαγωγή ωκεανογραφικών και κλιματολογικών ερευνών, η οποία βεβαίως αμφισβητεί για ακόμα μια φορά την ελλαδική κυριαρχία στη συγκεκριμένη θαλάσσια περιοχή.

Διαφαίνεται λοιπόν, ότι διενεργούνται ορθώς προσπάθειες από Ελλάδα, Κύπρο και Ισραήλ για την υλοποίηση του γεωστρατηγικής σημασίας υποθαλάσσιου αγωγού EastMed, γεγονός που ενισχύει επίσης και τις σχέσεις μεταξύ των τριών κρατών. Ωστόσο, η Τουρκία δεν παραμένει αμέτοχη, επιχειρώντας να επιδείξει την κυριαρχία της σε θαλάσσιες περιοχές, όπου κατέχουν αποκλειστικά δικαιώματα τα δύο κράτη του Ελληνισμού, βάσει του Διεθνούς Δικαίου. Είναι γεγονός ότι το τουρκολιβυκό μνημόνιο προέκυψε ως απάντηση στη συμφωνία για τον αγωγό, κάτι που δεν παύει να εκμεταλλεύεται η Τουρκία εις βάρος της ελληνικής πλευράς. Είναι όμως επίσης γεγονός ότι το εν λόγω μνημόνιο αντιτίθεται στις αρχές της Διεθνούς Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας, κάτι που μέχρι στιγμής δεν έχει επηρεάσει την τουρκική επεκτατική πολιτική, καθώς δεν εφαρμόζονται επί της ουσίας για την ακύρωση του μνημονίου. Επιπλέον, με βάση το Διεθνές Δίκαιο, η Ελλάδα διαθέτει το δικαίωμα επέκτασης των χωρικών της υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια.

Ως εκ τούτου, οι πρόσφατες ενέργειες από την πλευρά του ελλαδικού κράτους για ενίσχυση της εθνικής άμυνας και οι αντιδράσεις απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα, είναι μεν καλοδεχούμενες, αλλά ταυτόχρονα ανεπαρκείς. Η απάντηση με NAVTEX σε οποιαδήποτε τουρκική NAVTEX που αμφισβητεί τα κυριαρχικά μας δικαιώματα είναι μεν επιβεβλημένη, ωστόσο δεν επέφερε ποτέ ουσιαστικά αποτελέσματα. Τονίζουμε για ακόμα μια φορά την ανάγκη υιοθέτησης μιας ενιαίας εθνικής στρατηγικής μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου στο πλαίσιο του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος που απαιτείται να επαναλειτουργήσει, η οποία θα θέτει ως στόχο τη γεωπολιτική μας ενίσχυση. Οποιαδήποτε στήριξη από τρίτα κράτη θα επιφέρει κέρδος, μόνο εφόσον εφαρμοστεί μια πραγματικά αποτρεπτική και εθνικά επικερδής πολιτική.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

1η Οκτωβρίου 1960: «Ανεξαρτησία» 

Η 1η Οκτωβρίου 1960 καθιερώθηκε ως μέρα ανακήρυξης της ανεξαρτησίας της Κύπρου από τους Άγγλους. Πραγματική ημερομηνία της ανεξαρτησίας ήταν η 16η Αυγούστου του ίδιου χρόνου. Μια δοτή ανεξαρτησία, με ένα δοτό σύνταγμα το οποίο αν και φαινομενικά έδινε επιτέλους μια ελεύθερη πατρίδα στους Κύπριους, τελικά ήταν η αρχή της αντίστροφης μέτρησης για την καταστροφή μας.

Την 1η Απριλίου του 1955 ξεκίνησε ο ένοπλος αγώνας της Ε.Ο.Κ.Α, ο οποίος είχε Εθνικοαπελευθερωτικό χαρακτήρα. Στόχος του Αγώνα ήταν η ολοκληρωτική Απελευθέρωση του νησιού μας και η Ένωσή του με την Ελλάδα. Η δράση της Ε.Ο.Κ.Α ξεκίνησε τον Απρίλιο του 1955 και τερματίστηκε το Δεκέμβριο του 1959, καθώς κατά τη διάρκεια του, αρκετοί Έλληνες Κύπριοι αγωνιστές, πιάστηκαν από τους Βρετανούς και βασανίστηκαν ή και εκτελέστηκαν. Η Ένωση με την Ελλάδα δεν αποτελούσε μόνο τον προαιώνιο πόθο των Ελλήνων της Κύπρου, αλλά ήταν και ο μόνος δρόμος προς την εξασφάλιση της ασφάλειας και της ειρήνης στην Κύπρο μας.

Μετά το τέλος του αγώνα, υπογράφεται η Συνθήκη Ζυρίχης-Λονδίνου, η οποία κατοχύρωνε την ανεξαρτησία της Κύπρου, καθόριζε το Σύνταγμα του νέου κράτους και τα δικαιώματα κάθε κοινότητας με βάση την εθνική καταγωγή, όσον αφορά το κράτος και τη διακυβέρνηση. Η πολιτειακή οργάνωση του νεοσύστατου κράτους ήταν πολύπλοκη και απαιτούσε ομοφωνία και των δύο κοινοτήτων σε μια σειρά από θέματα. Ο πρόεδρος θα ήταν Έλληνας της Κύπρου και ο αντιπρόεδρος τ/κ. Το σύνταγμα ήταν δικοινοτικό και βασιζόταν στην ποσόστωση, η οποία ήταν δυσανάλογη με τα πραγματικά ποσοστά των κατοίκων του νησιού. Ακόμα, παραχωρούσε περιοχή στην Βρετανία για δημιουργία στρατιωτικών βάσεων, κάτι που αντιτίθεται στο Άρθρο 1, Παράγραφος 1 του Καταστατικού Χάρτη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.

Στις συμφωνίες, περιλαμβανόταν και η «συμφωνία εγγυήσεων», η οποία όριζε την Ελλάδα, την Τουρκία και την Αγγλία εγγυήτριες δυνάμεις για το νεοσύστατο κράτος. Κάθε μια από αυτές είχε το δικαίωμα μονομερούς στρατιωτικής επέμβασης για να επαναφέρει την ειρήνη, σε περίπτωση που έκρινε ότι απειλείτο αυτή στο νησί. Το δικαίωμα αυτό εκμεταλλεύτηκε η Τουρκία την 20η Ιουλίου του 1974, με αφορμή το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου του 1974, όπου ανέφερε ότι θεώρησε ότι η ασφάλεια των τ/κ απειλείτο.

Η ποσόστωση στο δοτό σύνταγμα, σε συνδυασμό με τη Συμφωνία εγγυήσεων ήταν οι κύριοι λόγοι για τους οποίους το νησί μας βρίσκεται σήμερα στην κατάσταση που είναι. Το 37% της Κύπρου είναι εδώ και 47 χρόνια υπό τουρκική κατοχή, 200 χιλιάδες πρόσφυγες, εποικισμός από Τούρκους στα κατεχόμενα και ανακήρυξη του ψευδοκράτους (15/11/1983) είναι μερικά από τα αποτελέσματα της ανεξαρτησίας με το δοτό σύνταγμα. Σήμερα, μπορούμε να δούμε καθαρά ότι η υπογραφή της ανεξαρτησίας ήταν απλά η κίνηση για να κλείσει, επιτέλους, το Κυπριακό πρόβλημα με οποιοδήποτε τρόπο.

Οι προδοτικές κινήσεις των κυβερνήσεων σε Ελλάδα και Κύπρο, σε συνδυασμό με τον αμείλικτο επεκτατισμό των Τούρκων είναι οι λόγοι όπου σήμερα φτάσαμε στο σημείο να αντιστραφούν οι ρόλοι. Το θύμα έγινε θύτης και αντίστροφα. Οι Τούρκοι διεκδικούν μέσω των συνομιλιών, οι οποίες βασίζονται στη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, τη νομιμοποίηση των τετελεσμένων της εισβολής. Αυτό σε συνδυασμό με το «σύνδρομο της Στοκχόλμης» που εμφανίζεται στα 2 μεγάλα κόμματα και τους τυφλά πιστούς οπαδούς τους, είναι οι λόγοι που κάνουν τον κίνδυνο εξαφάνισης της Ελληνικότητας του νησιού πολύ εμφανή.

Το πρόβλημα δεν θα λυθεί αν οι κυβερνήσεις συνεχίσουν να εθελοτυφλούν και συνεχίσουν να βασίζονται σε ψευδαισθήσεις, θεατρικές παραστάσεις, δείπνα και ανταλλαγή γαρυφάλλων ως ένδειξη πόθου για «επανένωση» της Κύπρου. Το πρόβλημα δεν είναι δικοινοτικό, αλλά πρόβλημα εισβολής και κατοχής και η ΜΟΝΗ δίκαιη λύση είναι η Απελευθέρωση, όσο καιρό και αν χρειαστεί. Τόσα χρόνια που οι συνομιλίες βασίζονται στο μοντέλο λύσης της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας δεν κατάφεραν τίποτα, παρά μόνον τη διαιώνιση του προβλήματος. Είναι μάλλον καιρός να στραφούμε στον μοναδικό πραγματικό τρόπο επίλυσης του Κυπριακού Εθνικού Ζητήματος και να ξεκινήσουμε να μαχόμαστε για την πραγματική Απελευθέρωση της πατρίδας μας και όχι στο ξεπούλημά της.

Γραφείο Τύπου
ΠΕΟΦ Θεσσαλονίκης

Φώτης Κόντογλου – Ἡ Μοναδικότητα τῆς Παραδόσεως τῆς Ὀρθοδοξίας (απόσπασμα)

Ὑπάρχει φανερὴ ὑπερηφάνεια, ὑπάρχει καὶ κρυφὴ ὑπερηφάνεια.

Τὴν κρυφὴ ὑπερηφάνεια ἐννοεῖ ὁ ἅγιος Ἐφραὶμ ὁ Σῦρος, λέγοντας: «Ἡ ὑπερηφάνεια ἀναγκάζει ἐπινοεῖν καινοτομίας μὴ ἀνεχομένη τὸ ἀρχαῖον».

Αὐτὴ τὴν ὑποχθόνια ὑπερηφάνεια, ποὖναι κρυμμένη κάτω ἀπὸ τὴν ταπεινολογία καὶ τὴν ταπεινοφάνεια, ἔχουνε ὅσοι δὲν σέβουνται τὴν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας στὴ λατρεία καὶ στὶς ἐκκλησιαστικὲς τέχνες, καὶ θέλουνε νὰ εἰσάξουνε σ᾿ αὐτὴ κάποιους νέους τρόπους ποὺ εἶναι ὁλότελα ξένοι πρὸς τὴν οὐσία τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως. Ὄχι μοναχὰ ξένοι πρὸς τὸν πνευματικὸν χαρακτήρα τῆς Ὀρθοδοξίας, ἀλλὰ ὁλότελα ἀντιορθόδοξοι.

Εἶδες τί λέγει ὁ ὅσιος Ἐφραὶμ γιὰ τὴν ὑπερηφάνεια ποὺ εἶναι ἡ αἰτία τῶν νεωτερισμῶν; Δὲν λέγει ἁπλῶς «κινεῖ» ἀλλὰ «ἀναγκάζει», βιάζει αὐτὸν ποὺ τὴν ἔχει τὴν ὑπερηφάνεια. Καὶ ἔπειτα λέγει «ἐπινοεῖν», νὰ ἐφεύρει, νὰ φτιάξει κάποια ψεύτικα πράγματα. Τὸ «ἐπινοεῖν» ἔχει μέσα του τὴν πονηρία. Καὶ παρακάτω λέγει ὁ ἅγιος: «μὴ ἀνεχομένη». Ἡ περιφάνεια, λέγει δὲν ἀνέχεται, δὲν χωνεύει, δὲν ὑποφέρει «τὸ ἀρχαῖον», δηλαδὴ «τὴν παράδοση», ἀλλὰ τὴν πολεμᾶ μὲ λύσσα. Πῶς νὰ τὴν ἀνεχθεῖ ἀφοῦ τὴ μποδίζει στοὺς νεωτερισμοὺς ποὺ ἐπιθυμᾶ νὰ ἐπιδίδεται. Ἡ ὑπερηφάνεια, λοιπόν, μισεῖ «τὸ ἀρχαῖον», δηλαδὴ τὸ ἔργον τῶν εὐσεβῶν ψυχῶν ποὺ μᾶς παραδώσανε τὸν ἐξωτερικὸ χαρακτῆρα τῆς Ὀρθοδοξίας μαζὶ μὲ τὸν ἐσωτερικό, γιὰ νὰ τὰ φυλάξουμε μὲ δέος καὶ μὲ ἀγάπη. Τὸ νὰ μισεῖ ἡ ὑπερηφάνεια εἶναι φυσικὸ ἰδίωμά της. Ἀλλὰ τί μισεῖ; Μισεῖ «τὸ ἀρχαῖον», δηλαδὴ τὴν παράδοση. Μά, ἕνα πράγμα ποὺ τὸ μισεῖ ἡ ὑπερηφάνεια, τὸ σατανικὸ αὐτὸ πάθος, θὰ πεῖ πὼς αὐτὸ ποὺ μισεῖ πρέπει νὰ εἶναι κάποιο πράγμα ἁγιασμένο, ἱερώτατο, ποὺ κάνει τὴ διαβολικὴ ὑπερηφάνεια νὰ φρυάξει καταπάνω του.

Λοιπόν, ἐκεῖνοι ποὺ κάνουνε τοὺς νεωτερισμοὺς ὁποὺ παραμορφώνουνε τὸν χαρακτῆρα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, εἴτε στὴν ἐσωτερικὴ πνευματικὴ οὐσία της, εἴτε στὴν ἐξωτερικὴ μορφή της, ἡ ὁποία ἐκφράζεται μὲ τὴν τελετουργία καὶ μὲ τὶς ἐκκλησιαστικὲς τέχνες, σπρώχνουνται σ᾿ αὐτὸ τὸ ἀνίερο ἔργο ἀπὸ τὸν σατανᾶ τῆς ὑπερηφάνειας καὶ τῆς ἀπιστίας. Ἀπ᾿ ἐναντίας, ἐκεῖνοι ποὺ ἔχουνε μέσα τους τὴ βλογημένη ταπείνωση, νοιώθουνε τέτοια ἀγάπη πρὸς τὴν παράδοση, ποὺ ἡ χαρά τους εἶναι νὰ τῆς ὑποτάσσονται προθυμερά, ὅπως ὁ καλὸς δόκιμος ὑποτάσσεται στὸν πνευματικὸν πατέρα του, κι ὁ πόθος τους εἶναι νὰ συντηρηθεῖ αὐτὴ ἡ πολύτιμη κληρονομιὰ τῆς παράδοσης, κι ὄχι νὰ παραμορφωθεῖ καὶ νὰ καταστραφεῖ, ὅπως εὔχουνται οἱ ἀσεβεῖς νεωτεριστές.

Καὶ μὅλα ταῦτα, κάποιοι τέτοιοι νεωτεριστὲς παρουσιάζονται, οἱ ἀθεόφοβοι, σὰν ἀνακαινιστὲς τῆς ὀρθοδοξίας, καὶ γιορτάζουνε τὴ μεγάλη γιορτὴ τῆς Ὀρθοδοξίας, ποὺ εἶναι ἡ νίκη τῆς Ἐκκλησίας καταπάνω στοὺς ἴδιους αὐτοὺς νεωτεριστές. Ναί, γιορτάζουν μαζὶ μὲ κείνους ποὺ κρατοῦνε τὶς παραδόσεις σὰν ἀτίμητο θησαυρό.

Ἀλλά, τοῦτοι οἱ καταργητές, αὐτοὶ ποὺ μισοῦν τὴν ἱερὴ παράδοση, (ποὺ ὁ θρίαμβός της εἶναι ἡ γιορτὴ τῆς Ὀρθοδοξίας), θέλουν νὰ διδάξουν τί ἐστὶ Ὀρθοδοξία στὰ τέκνα τὰ γνήσια τῆς Ὀρθοδοξίας. Καὶ τοῦτοι οἱ πονηροὶ καθηγηταὶ εἶναι χειροτονημένοι ἀπὸ τοὺς ὀρθοδοξώτατους Προτεστάντες δασκάλους τους! Ἀπ᾿ αὐτοὺς διδαχθήκανε ποιά εἶναι ἡ ἀληθινὴ Ὀρθοδοξία, κι ὄχι ἡ πεπαλαιωμένη κείνη Ὀρθοδοξία ποὺ διδάξανε οἱ Πατέρες ποὺ μᾶς τὴν παραδώσανε, καὶ ποὺ βεβαιώσανε τὴ διδασκαλία τους μὲ τὴν ἁγιωσύνη τῆς ζωῆς τους.

Ἀπὸ τέτοιους καθηγητὲς περιμένει νὰ φωτισθεῖ ἡ Ἑλλάδα, ποὺ πήγανε νὰ μάθουνε τί εἶναι ἡ Ὀρθοδοξία ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς της, κι ἀπὸ κείνους ποὺ καταξεράνανε μὲ τὴν ἄπιστη σοφία τους τὸ δροσόφυλλο δέντρο τῆς θρησκείας τοῦ Χριστοῦ, ποὺ πήγανε στὸ ἔρεβος τοῦ Μέλανος θεολογικοῦ Δρυμοῦ, γιὰ νὰ φέρουνε τὸ φῶς τοῦ Εὐαγγελίου στὸν λαὸ ποὺ τὸ κήρυξε στὰ ἔθνη, αὐτοὶ ποὺ ἀφήσανε τὰ ἡφαίστεια τῆς Ὀρθοδοξίας ποὺ πυρπολήσανε τὶς ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων, καὶ πήγανε στὰ παγόβουνα τοῦ ὀρθολογισμοῦ καὶ τῆς ἀπιστίας, γιὰ νὰ φέρουνε σ᾿ ἐμᾶς, ποὺ μᾶς ἔθρεψε ἐπὶ αἰῶνες τὸ μάνα τῆς παράδοσης, τὴν ψύχρα τῆς πονηρῆς γνώσης. Αὐτοὶ μιλοῦν γιὰ Ὀρθοδοξία ἐν ὀνόματι τῶν ἁγίων Πατέρων Χάρνακ, Στράους, Ρενὰν καὶ τῶν σὺν αὐτοῖς ἁγιασάντων!!

Τόσο ἀφιονισθήκανε, λοιπόν, οἱ Ἕλληνες ἀπὸ τὸ ἀφιόνι τῆς Δύσης, ὥστε νὰ γίνουνται μαθητὲς κι ἀκροατὲς σὲ τέτοιους δασκάλους, ποὺ διαφημίζουνε πὼς τοὺς φέρνουνε μιὰ Εὐρωπαϊκὴ Ὀρθοδοξία, μαζὶ μὲ τὰ εὐρωπαϊκὰ σπίτια, μὲ τὰ εὐρωπαϊκὰ προϊόντα καὶ μὲ τὰ εὐρωπαϊκὰ πλυντήρια;

Αὐτοὶ οἱ ἐπιστημονικοὶ θεολόγοι καὶ νεορθόδοξοι δὲν θὰ εἶναι παράξενο νὰ ὑποστηρίζουνε κάποτε, ἐπιστημονικῶς, πὼς κατὰ λάθος γράφηκε ὅτι οἱ Πατέρες ποὺ διδάξανε στὸν κόσμο τὸν Χριστιανισμὸ γεννηθήκανε ἐδῶ στὴν Ἀνατολή, καὶ πὼς κατόπιν τῶν νέων ἐρευνῶν τῆς ἐπιστήμης ἐβεβαιώθη ὅτι ὁ μὲν Βασίλειος γεννήθηκε στὴν σεπτὴν Φραγκφούρτη, ὁ Χρυσόστομος στὴν ἁγίαν πόλιν τοῦ Μονάχου, τὴν νέαν Σιών, ὁ Γρηγόριος στὸ ἱερὸν Ἀμβοῦργον, ὁ Ἀντώνιος πὼς ἀσκήτεψε παρὰ τὴν Βαλτικὴν θάλασσαν, κ.λπ.

Ὅσον γιὰ τὸν Ἐφραὶμ τὸν Σῦρο, ποὺ εἴπαμε παραπάνω, ποῦ νὰ καταδεχτοῦνε νὰ τὸν γράψουνε στὰ σοφὰ συγγράμματά τους, ἕναν ἄξεστον καὶ ἀπαίδευτον τουρκοκαλόγηρον, καθὼς καὶ τοὺς ἄλλους, μὲ τὴν περιορισμένη διάνοια, ὅπως εἶναι ὁ Ἰωάννης τῆς Κλίμακος, Ἰσαὰκ ὁ Σῦρος, Βαρσανούφιος, Νεῖλος, Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος, Νικήτας Στηθᾶτος, Γρηγόριος Σιναΐτης, κι οἱ ἄλλοι φανατικοὶ καὶ μισαλλόδοξοι ἀνατολίτες.

Ἡ σημερινὴ «θεολογικὴ ἐπιστήμη», λένε οἱ ἐξ Ἑσπερίας φωτοδόται, ἐσυγχρονίσθη εἰς τὰς πολιτισμένας χώρας, καὶ ὁδηγεῖται εἰς τὴν ἔρευνάν της ὑπὸ τῶν πορισμάτων τῶν ἄλλων ἐπιστημῶν, τῆς βιολογίας, γεωλογίας, τῆς ἀστρονομίας κ.λπ. Ζῶμεν εἰς τὸν αἰῶνα τῶν ἐπιστημονικῶν θαυμάτων, τῶν πυραύλων, τῶν σπούτνικ. Εἰς τὰ ἀγωνιώδη ἐρωτήματα τὰ ὁποῖα προβάλλουν οἱ σημερινοὶ ἄνθρωποι, τί εἶναι εἰς θέσιν ν᾿ ἀπαντήσουν οἱ ἀγαθοὶ καὶ ἁπλοϊκοὶ ἐκεῖνοι γέροντες τῆς ἐρήμου, οἱ ζήσαντες ἐν σπηλαίοις ὡς οἱ τρωγλοδῦται, καὶ εἰς μίαν ἐποχὴν καθ᾿ ἣν ἐβασίλευεν ἡ βαρβαρότης, ἡ ἀμάθεια καὶ ἡ νοσηρὰ δεισιδαιμονία;

Ποιὰ θρησκεία λοιπὸν παραμορφώθηκε σὲ τέτοιον ἀπίστευτον βαθμό; Ἡ θρησκεία τοῦ Χριστοῦ, ποὺ μᾶς ἔφερε τὴν ἀλήθεια, ἁπλή, καθαρὴ σὰν κρύσταλλο, καὶ ποὺ γλύτωσε τὴν ἀνθρώπινη ψυχὴ ἀπὸ τὴν πολύπλοκη καὶ μπερδεμένη ψευτιὰ τῆς γνώσης, αὐτὴ ἡ θρησκεία ἔπεσε πάλι στὰ πονηρὰ συστήματα ἐκείνων γιὰ τοὺς ὁποίους εἶπε ὁ Χριστὸς πὼς εἶναι κλέφτες καὶ ληστὲς ποὺ ληστεύουνε τὶς ψυχές.

Αὐτοὶ δὲν μπαίνουνε στὴν αὐλὴ τῶν προβάτων ἀπὸ τὴ θύρα, δηλαδὴ ἀπὸ τὸ Εὐαγγέλιο, ὅπως εἶπε ὁ Χριστός, ἀλλὰ πηδᾶνε ἀπάνω ἀπὸ τὴ μάντρα, καὶ παρουσιάζουνται σὰν ποιμένες, ἐνῶ εἶναι ληστὲς καὶ κλέφτες.

Καὶ ποιοὶ εἶναι αὐτοί; Εἶναι τοῦτοι οἱ λαοπλάνοι, ποὺ ἔρχουνται ἀπὸ τὰ Πανεπιστήμια τῆς ἀπιστίας, βαστώντας στὰ χέρια τους διπλώματα καὶ πιστοποιητικὰ τῆς θεολογίας, σὰν νὰ εἶναι ἡ θεολογία γιατρικὴ ἢ χημεία, καὶ χαλᾶνε μὲ τὴν πονηρὴ διδασκαλία τους τὰ ἁπλοϊκὰ πρόβατα τοῦ Χριστοῦ, λέγοντάς τους πὼς ἡ πίστη τους εἶναι δεισιδαιμονία καὶ τυπολατρεία, καὶ πὼς ἡ ἱερὴ παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας τὴ μποδίζει νὰ συγχρονισθῆ, δηλαδὴ νὰ γίνει σὰν τὴ Χριστιανικὴ ἀθεΐα ποὺ λέγεται Προτεσταντισμός.

Ναί. Αὐτοὶ εἶναι οἱ κλέφτες κι οἱ ληστὲς ποὺ εἶπε ὁ Κύριος πὼς ἀνεβαίνουνε ἀπ᾿ ἀλλοῦ καὶ μπαίνουνε στὴν αὐλὴ τῶν προβάτων, δηλαδὴ στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, καὶ δὲν μπαίνουνε ἀπὸ τὴ θύρα, ποὺ εἶναι ὁ Χριστός. Καὶ θέλουνε νὰ ξεγελάσουνε τὰ ἀθῶα τὰ πρόβατα ποὺ ζοῦνε μὲ τὴν πατροπαράδοτη εὐσέβεια καὶ ποὺ γνωρίζουνε καλὰ τὸν Χριστό, καὶ Ἐκεῖνος τὰ γνωρίζει.

Φώτιος Κόντογλου