About Π.Ε.Ο.Φ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΠΑΓΚΥΠΡΙΑ ΕΝΙΑΙΑ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΦΟΙΤΗΤΩΝ - Π.Ε.Ο.Φ.

Εξελίξεις στην Κυπριακή ΑΟΖ

Στις 8 Ιουλίου, το τουρκικό γεωτρύπανο «Γιαβούζ» έφτασε 20 χιλιόμετρα νότια των ακτών του Αποστόλου Ανδρέα της κατεχόμενης Καρπασίας. Παράλληλα, η Τουρκία δέσμευσε με παράνομη NAVTEX θαλάσσια περιοχή 14 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Σύμφωνα με τον λεγόμενο «υπουργό οικονομικών και ενέργειας» του ψευδοκράτους, Χασάν Τακόι, οι γεωτρήσεις αναμένεται να ξεκινήσουν σύντομα. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι η Τουρκία χρησιμοποιεί το δικαίωμα που απορρέει από τη συμφωνία μετά τις «μονομερείς προσφορές» που προκήρυξε η Ελληνοκυπριακή πλευρά. Ο στόχος της γεώτρησης, η οποία προβλέπεται ότι θα διαρκέσει μέχρι και τις 30 Σεπτεμβρίου, χαρακτηρίζεται από την Τουρκία ως «Καρπασία-1». Το γεωτρύπανο συνοδεύει το υποστηρικτικό πλοίο POSH SINCERO. Την ίδια στιγμή, το τουρκικό ερευνητικό πλοίο «Μπαρμπαρός» και το γεωτρύπανο «Πορθητής» παραμένουν στα δυτικά της Πάφου, όπου και διεξάγει σεισμογραφικές έρευνες και γεωτρήση, αντίστοιχα.

Ως αντίδραση στην παράνομη τουρκική ενέργεια, οι Κυπριακές Αρχές εξέδωσαν δική τους NAVTEX, επισημαίνοντας ότι η τουρκική NAVTEX αναφέρεται σε μη εξουσιοδοτημένη και παράνομη δραστηριότητα του γεωτρύπανου και του υποστηρικτικού του πλοίου στα χωρικά ύδατα της Κυπριακής Δημοκρατίας, δραστηριότητα η οποία παραβιάζει το Διεθνές Δίκαιο. Παρόλα αυτά, η Τουρκία εξέδωσε εν συνεχεία, νέα NAVTEX απορρίπτοντας την αντίστοιχη κυπριακή.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τον περασμένο μήνα, το Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης κάλεσε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης να υποβάλουν επιλογές για κατάλληλα μέτρα κατά της Τουρκίας. Με αυτόν τον τρόπο, τα κράτη – μέλη της Ένωσης έχουν τη δυνατότητα να συζητήσουν, να απορρίψουν ή να υιοθετήσουν τις εισηγήσεις που θα υποβληθούν. Μετά την απόφαση του Συμβουλίου για λήψη ευρωπαϊκών μέτρων, η Άγκυρα απέστειλε σε 27 κράτη – μέλη της ΕΕ, εξαιρουμένης της Κύπρου την οποία δεν αναγνωρίζει, «nonpaper», με το οποίο ζητά από την ΕΕ να παραμείνει αμέτοχη στο ζήτημα της ΑΟΖ.

Συγκεκριμένα,το «nonpaper» αναφέρει ότι η ενδεχόμενη ευρωπαϊκή εμπλοκή, συνοδευόμενη με μια απόφαση που θα καταδικάζει τις τουρκικές δραστηριότητες στην ΑΟΖ, «θα ήταν λάθος» και προειδοποιεί στη συνέχεια ότι θα προκληθεί μεγαλύτερη ζημιά στην ήδη αποδυναμωμένη Ευρωπαϊκή Ένωση. Συνεχίζει προειδοποιώντας ότι «αυτή η στάση εμπεριέχει τον κίνδυνο να αποθαρρύνει περαιτέρω τις προσπάθειες προς την κατεύθυνση λύσης του κυπριακού προβλήματος, ως επίσης και να επιδεινώσει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις». Επίσης, η Τουρκία επιμένει στη «νομιμότητα» των δραστηριοτήτων της, που τις βασίζει στα δικαιώματα που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο και αναφέρεται στη συνέχεια ότι «η περιοχή γεωτρήσεων βρίσκεται στην υφαλοκρηπίδα μας που καταχωρήθηκε στον ΟΗΕ από το 2004». Επιπλέον, στο εν λόγω έγγραφο επαναλαμβάνονται οι ισχυρισμοί της Τουρκίας ότι τα νησιά δεν μπορούν να δημιουργήσουν πλήρη ΑΟΖ, αφού όπως υποστηρίζεται δεν τηρείται η δίκαιη οριοθέτηση, βάσει Διεθνούς Δικαίου.

Η Άγκυρα επικαλείται στη συνέχεια και τα δικαιώματα των τ/κ, επαναφέροντας την πρόταση για «εγκαθίδρυση μιας κοινής επιτροπής ενέργειας, με τη συμμετοχή των τ/κ και των Ελληνοκυπρίων», σημειώνοντας ότι «διαφορετικά, θα συνεχίσουμε με αποφασιστικότητα να προστατεύσουμε τα δικά μας δικαιώματα στην ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα. Επιπλέον, εφόσον η ελληνοκυπριακή πλευρά δεν σταματήσει τις μονομερείς δραστηριότητες υδρογονανθράκων ή αποτύχει να συνεργαστεί με τους τ/κ με σκοπό την καθιέρωση κοινού μηχανισμού λήψης αποφάσεων για τους υδρογονάνθρακες, είμαστε επίσης αποφασισμένοι να προστατεύσουμε τα δικαιώματα των τ/κ υπεράκτιων πόρων στην περιοχή».

Η Βρετανική υποστήριξη στις τουρκικές ενέργειες που παρατηρείται στο πολιτικό προσκήνιο ήταν αναμενόμενη. Άλλωστε, ο Βρετανός Υπουργός Ευρώπης, σερ Άλαν Ντάνκαν, αμφισβήτησε πρόσφατα με δήλωσή του την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας στην κυπριακή ΑΟΖ. Οι Βρετανοί βρισκόντουσαν ανέκαθεν στο πλευρό της Τουρκίας, όπως μπορεί κανείς να διαπιστώσει αναλογιζόμενος την ιστορική πορεία του Κυπριακού ζητήματος.

Αυτή τη φορά, μετά από παρέμβαση του Foreign Office, οι Βρετανοί θεώρησαν λανθασμένη τη δήλωση της Ύπατης Εκπροσώπου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας, Φρεντερίκα Μογκερίνι, η οποία αναφέρθηκε σε έκνομες ενέργειες της Τουρκίας στην κυπριακή ΑΟΖ. Σύμφωνα με τους Βρετανούς, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να αναφέρεται σε τουρκικές δραστηριότητες στην «Ανατολική Μεσόγειο» και όχι στην «κυπριακή ΑΟΖ», καθώς η θαλάσσια περιοχή όπου δραστηριοποιείται η Άγκυρα δεν έχει οριοθετηθεί με διεθνή συμφωνία.

Η Κυπριακή Δημοκρατία από την πλευρά της, στρέφεται ορθώς προς την ΕΕ για επιβολή μέτρων και κυρώσεων κατά της Τουρκίας, οφείλει ωστόσο να λάβει δραστικότερα μέτρα. Έχει αποδειχθεί επανειλημμένως στο παρελθόν ότι οι καταδικαστικές δηλώσεις ενάντια στις παράνομες τουρκικές δραστηριότητες στις οποίες προβαίνει η ΕΕ μετά από απαίτηση της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν αρκούν, τη στιγμή που τουρκικά πλοία περικυκλώνουν το νησί για εξόρυξη φυσικού πλούτου, αμφισβητώντας τα κυριαρχικά δικαιώματα του νησιού.

Πέραν των συμμαχιών που συνάπτει η Κυπριακή Δημοκρατία, η άμεση ενίσχυση της εθνικής μας άμυνας αποτελεί επιτακτική ανάγκη. Για τον σκοπό αυτό, είναι αναγκαία η επανενεργοποίηση του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος. Η αδύναμη έως ανύπαρκτη εξωτερική μας πολιτική έχει ευνοήσει την τουρκική επεκτατικότητα εις βάρος του νησιού. Η αποκατάσταση της αποδυναμωμένης Εθνικής Φρουράς σε συνεργασία με το ελλαδικό κράτος μπορεί να επιφέρει θετικά αποτελέσματα, όσον αφορά την αντιμετώπιση των συνεχών τουρκικών παραβιάσεων των χωρικών μας υδάτων. Ανακηρύττοντας από κοινού με την Ελληνική Δημοκρατία μια ενιαία Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, η Τουρκία θα αποκλειστεί από Κύπρο, Ελλάδα και Αίγυπτο. Κατά συνέπεια, θα πληγεί ανεπανόρθωτα η τουρκική ισχύς σε Ανατολική Μεσόγειο και Αιγαίο.

Οι προειδοποιήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης απέναντι στην τουρκική ισχύ δεν απέφεραν μέχρι τώρα καρπούς, ενώ η διαχρονική συμμαχία Τουρκίας – Βρετανίας αποτελεί έναν ακόμα αποτρεπτικό παράγοντα για λήψη μέτρων εκ μέρους της Ένωσης εις βάρος της Τουρκίας. Η επιμονή για εξασφάλιση ευρωπαϊκής υποστήριξης, χωρίς ωστόσο να έχουμε λάβει προηγουμένως κατάλληλα μέτρα για ενίσχυση της εσωτερικής και εξωτερικής μας πολιτικής, δεν μπορεί να λειτουργήσει προς όφελος της πατρίδας μας. Η Κυπριακή Δημοκρατία οφείλει με κατάλληλους χειρισμούς να ενδυναμώσει την ισχύ της και να υπερασπιστεί επιτέλους τα κυριαρχικά της δικαιώματα που καταπατούνται ανελλιπώς από τον Τούρκο κατακτητή.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Advertisements

«Ελευθερία για σένα χάνομαι, μα θα ’ρθουν πίσω μου άλλοι»

Στις 13 Ιουλίου 2019 λήφθηκε μια απόφαση σταθμός για την Κυπριακή Δικαιοσύνη. Λήφθηκε μια απόφαση που απέδειξε σε όσους έχουν χάσει την πίστη τους στον Αγώνα, ότι τίποτα δεν χάθηκε και τα πάντα αξίζουν τον αγώνα. Στην κατάμεστη αίθουσα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, ο δικαστής Μιχάλης Χαραλάμπους ανακοίνωσε την απόφαση απόρριψης του αιτήματος της Γερμανίας για έκδοση του Κούρδου αγωνιστή, Τσερκέζ Κορκμάζ.

Προηγήθηκαν δύο εντάλματα έκδοσης, πρώτα από το Δικαστήριο του Αμβούργου και έπειτα από τη Γερμανία, που όμως απορρίφθηκαν πανηγυρικώς από την Κυπριακή Δικαιοσύνη. Τη διαδικασία παρακολούθησαν από κοντά Κούρδοι και Κύπριοι υποστηρικτές του κ. Κορκμάζ και του αγώνα για Ελεύθερο Κουρδιστάν, οι οποίοι μετά από την ανακοίνωση της απόφασης ξέσπασαν σε δάκρυα χαράς και ακολούθησε ένα ζεστό χειροκρότημα από τους παρευρισκομένους. Ο κ. Χαραλάμπους δήλωσε ότι πήρε αυτή την απόφαση μετά από εξέταση της υπόθεσης γιατί ο κ. Κορκμάζ διώκεται καθαρά για τα πολιτικά του φρονήματα και για αυτόν τον λόγο επιδιώκεται η έκδοση του στη Γερμανία, για να δικαστεί για αυτά. Κάτι τέτοιο δεν μπορούσε να γίνει αποδεκτό από την Κύπρο.

Ο κύριος Κορκμάζ είναι αδιαμφισβήτητα ένας Κούρδος πατριώτης, αγωνιστής για την Ελευθερία της πατρίδας του. Εν έτει 2019, το να διώκεται ένας άνθρωπος γιατί αγαπά παράφορα την πατρίδα του και θέλει να την δει Ελεύθερη μακριά από κατακτητές είναι πραγματικά απαράδεκτο. Ο κ. Κορκμάζ έχει κατορθώσει να γίνει σύμβολο αγώνα για έναν λαό που δεν έχει βιώσει ποτέ πραγματική Ελευθερία. Αυτό αποτυπώνεται στα λόγια και τις δηλώσεις του αμέσως μετά την ανακοίνωση της απόφασης.

Στις πρώτες του δηλώσεις είπε ότι ευχαριστεί την Κυπριακή Δικαιοσύνη. Επίσης, ευχαρίστησε τον κυπριακό λαό και δήλωσε ότι η προσωπική του περιπέτεια έδωσε την ευκαιρία σε Κούρδους και Κύπριους να έρθουν πιο κοντά. Ακόμα, δήλωσε ότι η Κύπρος και η Κυπριακή Δικαιοσύνη έκαναν αυτό που έπρεπε, εξέτασαν επαρκώς την υπόθεση.

Αργότερα όμως, ήρθε η πληρωμένη απάντηση σε όσους πίστεψαν πραγματικά ότι η Ελευθερία είναι προσωπική υπόθεση. Όχι κύριοι, η συλλογική Ελευθερία είναι πολύ πάνω από την προσωπική. «Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που θα κάνετε ως ελεύθερος άνθρωπος;», ρώτησε η δημοσιογράφος. Ο Τσερκέζ Κορκμάζ διεξάγει εδώ και πολλά χρόνια όμως έναν πολιτικό αγώνα για την Ελευθερία του Κουρδιστάν. Και το Κουρδιστάν είναι ακόμα σκλαβωμένο, άρα πώς θα μπορούσε να νιώθει ελεύθερος; «Δεν νιώθω ελεύθερος, ελεύθερος θα νιώσω όταν ελευθερωθεί το Κουρδιστάν» είπε ο αγωνιστής που παρά την μεγάλη του ηλικία, η θέληση του μπορεί να συγκριθεί με αυτή ενός μικρού παιδιού.

Ο Τσερκέζ Κορκμάζ μπορεί να ταρακουνήσει λίγο τα λιμνάζοντα νερά της επικίνδυνα εφησυχασμένης κυπριακής κοινωνίας. Μπορεί να τους υπενθυμίσει ξανά ότι ο αγώνας για Απελευθέρωση των κατεχόμενων μας εδαφών δεν περνάει από τα χέρια κανενός άλλου πέρα από τα δικά μας. Ούτε εμείς είμαστε Ελεύθεροι και ευτυχώς βρέθηκε ένας Κούρδος αγωνιστής να μας κινητοποιήσει.

Η ειρήνη στην Κύπρο εμποδίζεται 45 χρόνια τώρα και είναι το απόλυτο χρέος για εμάς να αγωνιστούμε για την Απελευθέρωση της. Είναι υποχρέωση μας να αγωνιστούμε για κάθε ανελεύθερη πατρίδα, για κάθε παιδί στο Κουρδιστάν που στρατολογείται από μικρό και χάνει την παιδική του αθωότητα, για κάθε βιασμένη μάνα και για κάθε πρόσφυγα. Ο Τσερκέζ Κορκμάζ μπορεί να είναι πλέον ατομικά ελεύθερος, αλλά δίδαξε σε όσους ξεριζωμένους περνάνε τα οδοφράγματα του κατακτητή «για μια πόρνη φτηνή, για τσιγάρα και πούρα» και σε όλους εμάς ότι η Ελευθερία είναι το υπέρτατο αγαθό για το οποίο αξίζει κανείς να αγωνιστεί.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Ελληνικές Βουλευτικές Εκλογές 2019

Πραγματοποιήθηκαν την Κυριακή 7 Ιουλίου οι Εθνικές Εκλογές στην Μητροπολιτική Ελλάδα, τις οποίες εξήγγειλε ο Αλέξης Τσίπρας μετά τις Ευρωεκλογές του περασμένου Μαΐου. Από τη Μεταπολίτευση του 1974, η Ελλάδα δεν πρωτοτυπεί όσον αφορά τα κυβερνώντα κόμματα, αφού ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία ανταλλάζουν τα ινία, εξαιρουμένης της προηγούμενης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Η Νέα Δημοκρατία με ποσοστό 39,85% και 158 βουλευτές, κερδίζει την αυτοδυναμία στη βουλή και ο Κυριάκος Μητσοτάκης λαμβάνει την εντολή για σχηματισμό κυβέρνησης, επαναφέροντας την παράδοση της «κληρονομικής Δημοκρατίας» στην Ελλάδας. Ο ΣΥΡΙΖΑ με ποσοστό 31,53% και 86 βουλευτές, καταφέρνει να κερδίσει το χρίσμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, παρά την καταστροφική θητεία Αλέξη Τσίπρα.

Τα υπόλοιπα τέσσερα κόμματα που εισήλθαν στην ελληνική βουλή μοιράστηκαν μόλις ένα 20,54%, αφού η διαφορά του δεύτερου ΣΥΡΙΖΑ με το τρίτο ΚΙΝΑΛ ήταν της τάξης του 23,43%. Στη βουλή επίσης εισήλθαν το ΚΚΕ, η νεοσύστατη Ελληνική Λύση του πρώην βουλευτή της ΝΔ και του ΛΑΟΣ Κυριάκου Βελόπουλου και το ΜέΡΑ25 του πρώην Υπουργού Οικονομικών Γιάννη Βαρουφάκη, το οποίο κατάφερε να συγκεντρώσει μεγαλύτερο ποσοστό από την Χρυσή Αυγή που μένει εκτός βουλής για πρώτη φορά από το 2012.

Με ποσοστό αποχής 42,08%, ο ελληνικός λαός έδειξε ακόμα μια φορά την αγανάκτηση του, αφήνοντας όμως τους άλλους να αποφασίζουν για αυτόν. Η αποχή δεν ήταν ποτέ λύση, καθώς έτσι απλά ο λαός αρνείται να συμμετάσχει στα κοινά. Είτε για σκοπούς αποδοκιμασίας, είτε για σκοπούς άγνοιας, η αποχή απλά ενισχύει τις κυβερνήσεις να πράττουν το έργο τους, χωρίς να πετυχαίνει ποτέ κάτι ο ίδιος ο λαός. Σίγουρα όμως, για το μεγάλο ποσοστό αποχής τεράστια ευθύνη φέρουν και τα πολιτικά κόμματα που μέσω των διαφόρων πολιτικών που εφάρμοσαν, εξαθλίωσαν οικονομικά, κοινωνικά και ηθικά τον λαό και τον έκαναν να αηδιάσει με την ελληνική πολιτική σκηνή και να απαρνηθεί τη συμμετοχή του.

Ρίχνοντας όμως μια ματιά λίγο βαθύτερα στο εκλογικό αποτέλεσμα φαίνεται ξεκάθαρα η κοντή μνήμη του Έλληνα πολίτη και η επιπολαιότητα του. Στη Μακεδονία, οι πολίτες γύρισαν την πλάτη στον ΣΥΡΙΖΑ κυρίως λόγω της συμφωνίας των Πρεσπών, στηρίζοντας όμως τη ΝΔ. Η ΝΔ όμως ποτέ δεν δεσμεύτηκε για την ακύρωση της συμφωνίας. Αντίθετα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωσε ότι θα σεβαστεί την υπογραφή της.

Σχεδόν σε όλη την περιφέρεια της χώρας η ΝΔ επικράτησε του εκλογικού αποτελέσματος, αποσπώντας ψήφους από όλα τα υπόλοιπα κόμματα. Τρανό παράδειγμα η Χρυσή Αυγή, που από τα 7-8% προσγειώθηκε στο 2,93% και με βάση τα στατιστικά, αρκετοί πρώην ψηφοφόροι του Λαϊκού Συνδέσμου μεταφέρθηκαν στη ΝΔ. Γενικότερα, πολλοί πολίτες με την ψήφο τους προσπάθησαν κυρίως να διώξουν το ΣΥΡΙΖΑ από την εξουσία, παρά να εκλέξουν μια κυβέρνηση που θα τους αντιπροσωπεύει. Την είσοδο της εξασφάλισε και η Ελληνική Λύση, αφού κατάφερε να αποσπάσει το αναγκαίο ποσοστό που χρειαζόταν, προκειμένου να πετύχει την είσοδο της στη νέα βουλή. Πολλοί ξεχνάνε όμως ότι ο Κυριάκος Βελόπουλος συμμετείχε σε προηγούμενες κυβερνήσεις και το όνομα του είχε συνδεθεί με διάφορα πολιτικά και οικονομικά σκάνδαλα.

Από πλευράς ΣΥΡΙΖΑ δεν υπήρξε η αναμενόμενη κατακόρυφη πτώση των ποσοστών του, αφού δεν απομακρύνθηκε πολύ από το 35% του 2015. Όπως ήταν όμως αναμενόμενο, έχασε την κυβέρνηση της χώρας. Η ήττα αυτή οφείλεται και στο ότι, επί μερών Αλέξη Τσίπρα δεν τηρήθηκαν επουδενί οι προεκλογικές δεσμεύσεις του περί «σκισίματος των μνημονίων», κατάργησης του ΕΝΦΙΑ και πολλών άλλων ανέξοδων για τον ίδιο πολιτικών που τον οδήγησαν στην εξουσία. Αντιθέτως, υπέγραψε νέο μνημόνιο, αύξησε τον ΕΝΦΙΑ και μετέτρεψε το ΟΧΙ του δημοψηφίσματος του 2015 σε ΝΑΙ.

Έκπληξη αποτέλεσε η είσοδος του ΜέΡΑ25 με αρχηγό τον Γιάννη Βαρουφάκη, τον άλλοτε Υπουργό Οικονομικών επί πρώτης κυβερνήσεως Αλέξη Τσίπρα. Απουσιάζοντας από την πολιτική σκηνή του τόπου επί σειρά ετών, επανήλθε για να εκλεγεί με το κόμμα του ως έκτο και τελευταίο κοινοβουλευτικό. Αντιπολιτευόμενος τώρα, θα μπορέσει να ασκήσει την κριτική που «φυλάει» κυρίως στον Αλέξη Τσίπρα από τότε που αποχώρησε από το Υπουργείο Οικονομικών, αλλά και να επιτελέσει τον «μονομέτωπο ανένδοτο αγώνα εναντίον της παρασιτικής ολιγαρχίας» όπως ο ίδιος δήλωσε. Ρίχνοντας μια ματιά στις θέσεις και προτάσεις του κόμματος, καταλαβαίνει κάποιος την κατάντια του Έλληνα ψηφοφόρου που επέλεξε το συγκεκριμένο κόμμα για να τον αντιπροσωπεύει.

Συγκεκριμένα, το ΜέΡΑ25, τάσσεται υπέρ στον διαχωρισμό κράτους –εκκλησίας, καθώς και στην κατάργηση της υπάρχουσας θρησκευτικής επίκλησης στο προοίμιο του Συντάγματος, αντικαθιστώντας το, προκειμένου να παραγκωνιστεί εντελώς η Ορθόδοξη πίστη. Σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, ο Γιάννης Βαρουφάκης προτείνει τη ΜΗ εκμετάλλευση του φυσικού πλούτου της Ελλάδας, προκειμένου να μην δημιουργείται ένταση με την Τουρκία που επιβουλεύεται κεκτημένα της Ελλάδας και «να εκφραστεί μια πράσινη πολιτική». Στα εθνικά θέματα, το ΜέΡΑ25 τάσσεται υπέρ της λύσης του Κυπριακού στη βάση της Ομοσπονδίας, κάτι που θα επιφέρει την πλήρη τουρκοποίηση του νησιού μας. Επίσης, συμφωνεί και με την κατάπτυστη Συμφωνία των Πρεσπών που παραχωρεί το ιστορικό όνομα της Μακεδονίας στους Σλάβους και τους χαρακτηρίζει εθνοτικά και γλωσσικά «Μακεδόνες».

Απ’ ότι φαίνεται, ο Ελληνικός λαός δεν έχει μάθει από τα λάθη του, αφού κατά διαστήματα προσπαθεί να τα διορθώσει, πέφτοντας σε νέα ολισθήματα και άλλοτε επιστρέφει στα παλιά, ευελπιστώντας να έχει αλλάξει κάτι από την προηγουμένη φορά. Ανέδειξε κυβέρνηση το κόμμα που κατέχει μεγάλο μερίδιο ευθύνης για την παρακμή της χώρας, αφού έχει κυβερνήσει άπειρες φορές στο παρελθόν και του δίνει εκ νέου το πράσινο φως για να εφαρμόσει ξανά την δική του πολιτική τακτική. Σε άλλες περιπτώσεις δεν προσέρχεται καν για να ψηφίσει αφήνοντας τη μοίρα του στα χέρια κάποιων άλλων, αφού το ποσοστό αποχής στις εν λόγω εκλογές αποτελεί το δεύτερο μεγαλύτερο από τη μεταπολίτευση. Η Ελλάδα χρειάζεται έναν ηγέτη που μόνο του μέλημα θα είναι η πρόοδος της χώρας και η αναπτέρωση του εθνικού φρονήματος. Για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο, επιτακτική ανάγκη είναι η δημιουργία μιας στρατηγικής που θα εξυπηρετεί το συμφέρον του ελληνικού λαού και μόνο. Είναι αδιανόητο το ελληνικό κράτος να εξυπηρετεί ξένα συμφέροντα και να λαμβάνει οδηγίες από ξένα κέντρα λήψης αποφάσεων. Ο Ελληνισμός έχει την ανάγκη να ελευθερωθεί επιτέλους από τους δυτικούς «κηδεμόνες» του και να χαράξει μια πορεία ανοδική όπως του αρμόζει.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Έκρηξη στο Μαρί – 11η Ιουλίου 2011

11 Ιουλίου 2011, ώρα 5:47. Μια δυνατή έκρηξη, συνοδευόμενη από ισχυρή λάμψη, κάνει τη νύχτα μέρα. Λίγα μόνο δευτερόλεπτα ήταν αρκετά για να φέρουν την καταστροφή και να πάρουν μαζί τους τις ψυχές δεκατριών συνανθρώπων μας. Δεκατριών Ηρώων που υπηρέτησαν πιστά την πατρίδα. Που πάλεψαν με θάρρος και κοίταξαν κατάματα τον θάνατο.

Το 2009, 98 εμπορευματοκιβώτια με στρατιωτικό υλικό και πυρίτιδα, τα οποία είχαν κατασχεθεί από ρωσικό πλοίο που κατευθυνόταν προς τη Συρία, κατέληξαν στο νησί μας, κάτω από τον καυτό ήλιο στη ναυτική βάση Ευάγγελος Φλωράκης στο Μαρί. Όταν τρεις μήνες πριν το τραγικό γεγονός τα φορτία άρχισαν να διογκώνονται, στάλθηκαν προειδοποιητικές επιστολές στο ΓΕΕΦ και στο Υπουργείο Άμυνας, χωρίς όμως να ληφθούν σοβαρά υπόψη.

Τα ξημερώματα της 11ης Ιουλίου, στις 4:30, η πυροσβεστική λαμβάνει σήμα για πυρκαγιά στο στρατόπεδο φτάνοντας εκεί άμεσα. Μια ώρα και 17 λεπτά μετά όλα άλλαξαν. Ο χρόνος σταμάτησε. Η ναυτική βάση και ότι βρισκόταν γύρω της σε ακτίνα 5 χιλιομέτρων μετατράπηκαν σε βομβαρδισμένο τοπίο. Σίδερα, ξύλα, πέτρες, πυρομαχικά, η θάλασσα, οι άνθρωποι, έγιναν ένα. Η Κύπρος μας θρηνεί και πάλι μέσα στο κατακαλόκαιρο. Άλλη μια μέρα του Ιούλη που καταχωρείται στις μαύρες σελίδες της ιστορίας μας.

Πλοίαρχος, Ανδρέας Ιωαννίδης
Αντιπλοίαρχος, Λάμπρος Λάμπρου
Αρχικελευστής, Κλεάνθης Κλεάνθους
ΕΠΥ Κελευστής, Μιχάλης Ηρακλέους
Ναύτης, Χριστάκης Χριστοφόρου
Ναύτης, Μίλτος Χριστοφόρου
Ναύτης, Αντώνης Χαραλάμπους
Αρχιλοχίας Πυροσβεστικής, Ανδρέας Παπαδόπουλος
Πυροσβέστης, Βασίλης Κρόκος
Πυροσβέστης, Σπύρος Ταντής
Πυροσβέστης, Παναγιώτης Θεοφίλου
Αρχιπυροσβέστης, Γιώργος Γιακουμής
Πυροσβέστης, Αδάμος Αδάμου

Δεκατρείς άνθρωποι. Γιοι, σύζυγοι, πατεράδες, φίλοι και πλέον Ήρωες. Όλο το νησί τους αγκάλιασε, τους έκανε δικούς του ανθρώπους και θρήνησε για τον χαμό τους. Όλο το νησί απαιτούσε την απόδοση δικαιοσύνης, την τιμωρία όσων έφταιξαν, όσων οδήγησαν στον θάνατο τα δεκατρία μας παλικάρια. Μα δεν μίλησαν όλοι. Κάποιοι έκρυψαν την αλήθεια, άλλοι προσπάθησαν να αποδώσουν αλλού τις ευθύνες. Κάποιοι άλλοι ακόμη «νίπτουν τας χείρας». Κανένας δεν ζήτησε συγνώμη στους συγγενείς των θυμάτων, αρνούμενοι να επωμιστούν τις ευθύνες τους.

Κηδείες, μνημόσυνα, πορείες, διαδηλώσεις έξω από το προεδρικό, εκδηλώσεις, διαμάχες μεταξύ πολιτικών. Αυτά ήταν όσα ακολούθησαν τις επόμενες μέρες. Βυθισμένος στο σκοτάδι, τόσο μεταφορικά όσο και κυριολεκτικά, αφού με την έκρηξη καταστράφηκε ο μεγαλύτερος ηλεκτροπαραγωγικός σταθμός της Κύπρου στο Βασιλικό, ο κόσμος ζητά την αλήθεια.

Σε λίγο καιρό το πόρισμα που βγαίνει από τον κ. Πόλυ Πολυβίου, άτομο που διόρισε ο ίδιος ο ΠτΔ, Δημήτρης Χριστόφιας, δεν γίνεται δεχτό από αυτόν, λόγω του ότι ήταν «προκατειλημμένο εναντίον της κυβέρνησης». Η αλήθεια κρύβεται άλλη μια φορά και για τον χαμό των Ηρώων μας δεν ευθύνεται κανείς.

Η απόδοση των ευθυνών δεν έγινε δίκαια. Άνθρωποι-δολοφόνοι ακόμα μένουν ατιμώρητοι και ζουν τη ζωή τους χωρίς ενοχές. Μετά από πολλές προσπάθειες, πολλές διαμάχες και πολλές δίκες το αποτέλεσμα ήταν το εξής:

Τέως υπουργός Εξωτερικών Μάρκος Κυπριανού: ΑΘΩΟΣ.
Τέως υπουργός Άμυνας Κώστας Παπακώστας: ΕΝΟΧΟΣ (για ανθρωποκτονία) 5 χρόνια φυλάκιση.
Τέως υπαρχηγός της Εθνικής Φρουράς Σάββας Αργυρού: ΑΘΩΟΣ.
Διευθυντής της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Ανδρέας Νικολάου: ΕΝΟΧΟΣ, δύο χρόνια φυλάκιση.
Σε διαθεσιμότητα υποδιευθυντής Πυροσβεστικής Χαράλαμπος Χαραλάμπους: ΕΝΟΧΟΣ, 2 χρόνια φυλάκιση.
Σε διαθεσιμότητα Διοικητής της ΕΜΑΚ Ανδρέας Λοϊζίδης: ΕΝΟΧΟΣ, 2 χρόνια φυλάκιση.

Τέσσερεις ένοχοι, μια τρύπα στα θεμέλια της γης, 13 νεκροί, 62 τραυματίες, δύο μάνες που χάνουν τα παιδιά τους, τρία παιδιά που χάνουν τον πατέρα τους, μια χώρα μαυροφορεμένη και εκατοντάδες αναπάντητα γιατί.

Αυτά άφησε πίσω της η φονική έκρηξη στις 11 Ιουλίου…

«Από ψηλά κοιτάνε οι δεκατρείς αετοί,
Έχουν στα μάτια θλίψη, στα χείλη το γιατί»

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ  Θεσσαλονίκης

Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός – Η 9η Ιουλίου

Ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός έχει συνδέσει το όνομα του με την Επανάσταση του 1821 και με τις πράξεις του εκδηλώνεται η Ελληνορθόδοξη παράδοση της Κύπρου.

Γεννήθηκε στο Στρόβολο της Κύπρου το 1756 και διετέλεσε Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κατά την Ελληνική Επανάσταση. Σε νεαρή ηλικία εισήλθε ως δόκιμος στη Μονή Μαχαιρά και αφού έλαβε την στοιχειώδη παιδεία, το 1783 χειροτονήθηκε διάκονος. Έπειτα, μετέβη στη Μολδοβλαχία όπου χειροτονήθηκε ως ιερέας. Κατά την παραμονή του, σπούδασε Θεολογία και Φιλολογία στην Ελληνική Σχολή του Ιασίου. Το 1802 επέστρεψε στην Κύπρο, το 1809 χειροτονήθηκε επίσκοπος και το 1810 ανέλαβε ως Αρχιεπίσκοπος. Μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία, όπου και υποσχέθηκε να συνεισφέρει χρήματα, τρόφιμα, ψυχολογική υποστήριξη και να διασφαλίσει την ασφάλεια και την Ελληνικότητα της Κύπρου κατά τη διάρκεια της Επανάστασης.

Με την έναρξη της Επανάστασης, ο Τούρκος Σουλτάνος διέταξε τον αφοπλισμό των Κυπρίων, που έγινε χωρίς αντίσταση αφού ο Αρχιεπίσκοπος τους έπεισε να υπακούσουν. Οι τουρκικές αρχές ήταν αποφασισμένες να προχωρήσουν σε ενέργειες εκφοβισμού του λαού, ματαιώνοντας κάθε προσπάθεια του Αρχιεπισκόπου για να διατηρήσει την ειρήνη στο νησί. Με αφορμή προκηρύξεις που διένειμε ο Αρχιμανδρίτης Θεοφύλακτος Θησέας, ο Τούρκος κυβερνήτης προχώρησε σε συλλήψεις, δημεύσεις περιουσιών και εκτελέσεις.

Η 9η Ιουλίου 1821 ήταν κοντά, ο Αρχιεπίσκοπος γνώριζε ότι έρχεται η μέρα του θανάτου του, αλλά παρέμεινε στη θέση του πιστός στον όρκο του και ήταν έτοιμος να αντιμετωπίσει τα πάντα. Έτσι και έγινε, η 9η Ιουλίου έφτασε και πριν ο Αρχιεπίσκοπος απαγχονιστεί από τους Τούρκους έδωσε ένα μάθημα στον κατακτητή για το τι εστί Ρωμιοσύνη και έδωσε ώθηση για τη συνέχεια της Επανάστασης. Ο Κυπριανός αρνούμενος να εγκαταλείψει το ποίμνιό του, βάδισε συνειδητά προς την αγχόνη, κερδίζοντας την αθανασία στη συλλογική μνήμη του Ελληνισμού.

Η απάντηση που έδωσε ο Αρχιεπίσκοπος στις απειλές του Τούρκου κυβερνήτη περί αφανισμού των Ρωμιών ήταν μια απάντηση η οποία αρμόζει στην Εθνική μας αξιοπρέπεια:
«Η Ρωμιοσύνη εν φυλή συνότζιαιρη του κόσμου, κανένας δεν εβρέθηκεν για να την ι-ξηλείψη, κανένας, γιατί σιέπει την που τα ‘ψη ο Θεός μου. Η Ρωμιοσύνη εν να χαθή, όντας ο κόσμος λείψη! Σφάξε μας ούλους τζι’ ας γενή το γαίμαν μας αυλάτζιν, κάμε τον κόσμον ματζελιόν και τους Ρωμιούς τραούλλια, αμμά ξερε πως ίλαντρον όντας κοπή καβάτζιν τριγύρου του πετάσσουνται τρακόσια παραπούλια. Το ’νιν αντάν να τρώ’ την γην, τρώει την γην θαρκέται, μα πάντα τζείνον τρώεται τζαι τζείνον καταλυέται.»

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Η κατάπτωση της ελληνικής παιδείας

Από την Αγγλοκρατία και έπειτα με την ανακήρυξη της «ανεξαρτησίας» της Κυπριακής Δημοκρατίας, παρατηρείται μια μεγάλη προσπάθεια αλλοίωσης της εθνικής μας ταυτότητας. Τόσο από τον Αγγλικό ζυγό, όσο και από τους πολιτικούς φορείς του τόπου και τα δευτερεύοντα όργανά του. Το ιδανικό της Ενώσεως με την Μητέρα Πατρίδα έπρεπε να αφανιστεί, όπως και κάθε ιστορικό στοιχείο που συνδέει την Κύπρο με την Μάνα Ελλάδα για να επιτευχθεί έτσι μια «παρθενογένεση» του νησιού. Καταλήγουμε λοιπόν, κάποια χρόνια μετά τον ένδοξο Εθνικοαπελευθερωτικό Αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α, να ζούμε σε μια κοινωνία που χαρακτηρίζεται ως επί τω πλείστων από την άγνοια και την αμορφωσιά.

Τα τελευταία χρόνια, η ελληνική παιδεία της Κύπρου πλήττεται ραγδαίως, με τα άκρως απογοητευτικά αποτελέσματα των Παγκυπρίων εξετάσεων στο τέλος κάθε χρόνου να αποτελούν μια απόδειξη της εν λόγω διαπίστωσης. Επί σειρά ετών, ο μέσος όρος του μαθήματος των Νέων Ελληνικών παραμένει σταθερά κάτω από τη βάση. Παρόλα αυτά, το εκπαιδευτικό μας σύστημα δεν μεταρρυθμίζεται κι έτσι οι νέοι της Κύπρου δεν υπόκεινται στην κατάλληλη πνευματική ολοκλήρωση για να αποτελέσουν αντάξια τη βάση της κοινωνίας μας. Άλλωστε σ’ αυτό βασίζονται και οι πολιτικοί ηγέτες του τόπου μας, επιτυγχάνοντας έτσι χωρίς σημαντικές αντιδράσεις την αργή, αλλά σταθερή καταστροφή των ηθών της πατρίδας μας.

Συγκεκριμένα, ο μέσος όρος βαθμολογιών των Παγκυπρίων εξετάσεων 2019 για το μάθημα των Νέων Ελληνικών έφτασε στα 9,05. Την ίδια στιγμή, οι μέσοι όροι βαθμολογιών για τις υπόλοιπες ξένες γλώσσες ξεπέρασαν αισθητά τον αντίστοιχο των Νέων Ελληνικών. Αξίζει, επίσης, να σημειωθεί ότι ο μέσος όρος του μαθήματος της Ιστορίας ήταν ίσος με 7,82. Ωστόσο, το μεγάλο πρόβλημα της παιδείας μας δεν εντοπίζεται μόνο στον βαθμό των προαναφερόμενων σχολικών μαθημάτων. Αποτελέσματα απογοητευτικά, αλλά ταυτόχρονα αναμενόμενα.

Αδιανόητη και απαράδεκτη η επίδοση των μαθητών στις εξετάσεις, ιδιαίτερα στο μάθημα των Νέων Ελληνικών. Η Ελληνική γλώσσα, η γλώσσα μας, είναι η αρχή του πολιτισμού μας. Είναι η συνέχεια της Ιστορίας μας. Είναι η ταυτότητα του Έθνους μας. Κι αν ο κυπριακός Ελληνισμός δεν μπορεί να το κατανοήσει, οδεύει προς την καταστροφή του. Η Κύπρος αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του Ελληνισμού, με την Ελληνική γλώσσα να διατηρεί άρρηκτη τη σχέση μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου. Η γλώσσα μας αποτελεί ένα ισχυρό όπλο απέναντι στην προσπάθεια αφελληνισμού του νησιού, που πραγματοποιείται εδώ και χρόνια.

Κάθε χρόνο, μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την ίδια θλιβερή κατάσταση. Οι μαθητές ή/και οι γονείς ρίχνουν την ευθύνη στους εκπαιδευτικούς, οι εκπαιδευτικοί στο Υπουργείο Παιδείας και το Υπουργείο ψάχνει να βρει τους υπαίτιους για να δικαιολογήσει την σημερινή κατάντια του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Εν τέλει, κανείς δεν αποδέχεται το μερίδιο ευθύνης που του αναλογεί. Στην πραγματικότητα, όμως, ο καθείς από εμάς οφείλει να προβληματιστεί και να πράξει αναλόγως, για να αντιμετωπιστεί το ζήτημα συλλογικά.

Το σχολείο, που θα έπρεπε να καλλιεργεί τις αρχές, τις αξίες και τα ιδανικά που μας κληρονόμησαν οι πρόγονοί μας, πλέον διέπεται από ένα εξετασιοκεντρικό σύστημα. Ως αποτέλεσμα, οι μαθητές ως πιόνια του εν λόγω συστήματος, έχουν χάσει την όρεξή τους για διεύρυνση των πνευματικών τους οριζόντων. Την άλλη όψη του νομίσματος αποτελούν οι εκπαιδευτικοί, εκ των οποίων πολλοί είναι αυτοί που αντιμετωπίζουν το σχολείο ως ένα απλό επάγγελμα και όχι ως ένα λειτούργημα. Σημαντική ευθύνη φέρουν βέβαια και οι γονείς, που σπεύδουν να κατηγορήσουν άλλους για τα απογοητευτικά αποτελέσματα των παιδιών τους, την ίδια στιγμή που πολλοί από αυτούς αδυνατούν να μεταδώσουν ή να καλλιεργήσουν σ’ αυτά την αγάπη της γνώσης και της μάθησης.

Και έπεται και η συνέχεια, όταν η συμμετοχή των παιδιών στα ιδιωτικά σχολεία αυξάνεται χρόνο με τον χρόνο. Είναι άλλωστε φυσικό επακόλουθο της αδιαφορίας των αρμόδιων υπουργών για μεταρρύθμιση του εκπαιδευτικού συστήματος. Έτσι, προωθείται η αποστολή των μαθητών σε ιδιωτικά σχολεία και πλήττεται ταυτόχρονα η δημόσια εκπαίδευση. Είναι προφανές ότι εάν ο ρυθμός της κατακόρυφης πτώσης παραμείνει σταθερός, θα δοθεί μεγαλύτερη βάση στην ιδιωτική εκπαίδευση, ενώ η δημόσια θα χάσει εντελώς την αξία της. Κατ’ επέκταση, θα εδραιωθεί η ιδιωτική εκπαίδευση στην πατρίδα μας και η δημόσια θα έρχεται σε δεύτερη μοίρα με αποτέλεσμα να περιθωριοποιούνται οι οικογένειες που δεν έχουν την οικονομική ευχέρεια να συμμετάσχουν στην ιδιωτική εκπαίδευση.

Το προβληματικό εκπαιδευτικό μας σύστημα οδηγεί στην κατάπτωση της ελληνικής παιδείας συνολικά, οπότε και στην ηθική κατάπτωση της κοινωνίας. Όμως, ο συνεχιζόμενος ηθικός ξεπεσμός δημιούργησε με τα χρόνια μια κοινωνία ως επί τω πλείστων ασυνείδητη, χωρίς αξίες και ιδανικά, αποδεχόμενη τις διάφορες ενέργειες εις βάρος του κυπριακού Ελληνισμού. Ανατρέχοντας στο πρόσφατο παρελθόν, μπορεί κανείς να διαπιστώσει ότι μια χρονική περίοδος που διήρκησε μόλις εξήντα χρόνια, ήταν αρκετή για την πλήρη ηθική και εθνική κατάπτωση. Από την εποχή κατά την οποία άνθρωποι κάθε ηλικίας αγωνίζονταν για τη Λευτεριά της πατρίδας μας, μέχρι την αποδοχή από μεγάλο μέρος του πληθυσμού της τουρκοποιητικής Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας ως βάση λύσης του Κυπριακού.

Η ελληνική συνείδηση των Ελλήνων της Κύπρου, όπως και η φλόγα για Λευτεριά και δικαιοσύνη που διακατείχε ανέκαθεν τις ψυχές τους, ήταν αρκετά για να διατηρήσουν όρθιο, περήφανο και αγέρωχο το μικρό νησί μπροστά στους εκάστοτε κατακτητές του. Σήμερα, στο πλαίσιο της προσπάθειας για «κυπριοποίηση» της συνείδησης των κατοίκων, η παιδεία μας, που αποτελεί τον σκελετό της κοινωνίας, δέχεται χτυπήματα από παντού. Κατά συνέπεια, η μεγαλύτερη μερίδα των Ελλήνων πολιτών της Κύπρου προτιμά να διατηρεί μια απαθή στάση μπροστά στα δεινά που ταλαιπωρούν το νησί μας, υλοποιώντας ένα προς ένα τα σχέδια του κατακτητή. Το αγωνιστικό πνεύμα χάνεται και αντικαθίσταται από υποδούλωση και θρασυδειλία.

Η ατέρμονη παρακμή του εκπαιδευτικού μας συστήματος, ως κύριος θεσμός της παιδείας, επιβάλλεται να αντιμετωπιστεί άμεσα. Οι αρχές, οι αξίες και τα ιδανικά που είναι πλέον δυσεύρετα στην κοινωνία μας, μπορούν να καλλιεργηθούν ξανά στις συνειδήσεις των πολιτών εφαρμόζοντας νέες διδακτικές μεθόδους που θα επικεντρώνονται στα ελληνικά ιδεώδη. Μια ελληνοκεντρική παιδεία μπορεί να αποτρέψει την ισοπέδωση των θεσμών και των αξιών στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης. Στην σημερινή εποχή, η καλλιέργεια της αγνής εθνικής συνείδησης αποτελεί επιτακτική ανάγκη. Ελλάδα και Κύπρος θα πρέπει να βαδίσουν σε κοινό μονοπάτι, προκειμένου να χτιστεί μια γερή βάση που θα συσπειρώσει ξανά τον ελληνικό λαό.

Στο πλαίσιο «αναδιάρθρωσης» του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος, είναι επίσης αναγκαία η διαφύλαξη και η ενίσχυση του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης. Εν έτει 2019, είναι αδιανόητο να υπάρχει παιδί που να αδυνατεί να παρακολουθήσει σχολικά μαθήματα εξαιτίας οικονομικών δυσκολιών που αντιμετωπίζει ενδεχομένως η οικογένειά του. Το δικαίωμα μάθησης είναι αδιαπραγμάτευτο. Οι αρμόδιοι φορείς θα πρέπει να λάβουν δραστικά μέτρα για την προστασία των βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και όχι να «επενδύουν» στην ιδιωτική εκπαίδευση.

Ως Έλληνες της Κύπρου, έχουμε χρέος να διαφυλάξουμε την Ιστορία και τον πολιτισμό μας. Οφείλουμε να διατηρήσουμε την ελληνική μας γλώσσα, τον θεμέλιο λίθο της κοινωνίας μας που μας κληρονόμησαν οι αρχαίοι πρόγονοί μας. Οφείλουμε να αγωνιστούμε για τη συνέχιση του Ελληνικού Έθνους που στέκεται ακόμα αγέρωχο, αν και πληγωμένο. Η εθνική συνείδηση των πολιτών σε συνδυασμό με τη γνώση, είναι αυτή που θα αποτρέψει κάθε προσπάθεια ολοκληρωτικής καταστροφής του. Επομένως, η κατάλληλη παιδεία αποτελεί το ισχυρότερο εμπόδιο απέναντι στις ορέξεις των εχθρών του Έθνους μας.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Αυτοδιοικητικές εκλογές Αλβανίας

Πραγματοποιήθηκαν οι μονοκομματικές αυτοδιοικητικές εκλογές στην Αλβανία στις 30 Ιουνίου 2019. Το καθεστώς Ράμα αποφάσισε όπως πραγματοποιηθούν τελικά οι αυτοδιοικητικές εκλογές, παρά την αντίθεση της αντιπολίτευσης που εδώ και καιρό παραιτήθηκε από τις θέσεις της στα έδρανα της βουλής και ζητά άμεσα τη διεξαγωγή εθνικών εκλογών. Οι λόγοι της παραίτησης των Αλβανών βουλευτών της αντιπολίτευσης είναι η διαφθορά της κυβέρνησης Ράμα που έχει φτάσει πλέον στο απροχώρητο και οι σχέσεις της με το οργανωμένο έγκλημα.

Επίσης, όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης αποφάσισαν να απέχουν από τις εκλογές, όπως και ο Ελληνισμός της Βορείου Ηπείρου. Παρόλα αυτά, ο Έντι Ράμα αποφάσισε ότι πρέπει να διεξαχθούν οι εκλογές μονοκομματικά. Το Συμβούλιο της Ευρώπης αποφάσισε να μην στείλει αντιπροσωπεία παρατηρητών να επιβλέψει τις εκλογές. Ο Πρόεδρος της Αλβανίας εξέδωσε διάταγμα με το οποίο αναβάλλονται οι εκλογές, αλλά ο Έντι Ράμα προχώρησε στη διεξαγωγή τους καταγγέλλοντας τον Πρόεδρο ότι παραβιάζει το Σύνταγμα. Όμως, το Συνταγματικό Δικαστήριο δεν λειτουργεί λόγω μη πλήρους σύνθεσης του, αφού τα περισσότερα μέλη του έχουν καταδικαστεί για συμμετοχή σε εγκληματικές οργανώσεις και έτσι η παραπομπή του Προέδρου Ιλίρ Μέτα σε αυτό θα πρέπει να καθυστερήσει.

Η απόφαση της Κεντρικής Εφορευτικής Επιτροπής, που απαρτίζεται μόνο από μέλη του Σοσιαλιστικού Κόμματος του Ράμα αφού είναι μονοκομματικές οι εκλογές, να αποκλείσει τον εκλεκτό του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού, Φρέντυ Μπελέρη, από τις εκλογές στη Χειμάρρα έφερε ιδιαίτερη αντίδραση. Ο Γιώργος-Γκιόργκι Γκόρος, σημερινός δήμαρχος Χειμάρρας και ψυχρός εκτελεστής των υποδείξεων της αλβανικής κυβέρνησης, παρά την Ελληνική του καταγωγή, δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα του Ελληνισμού της μειονότητας. Το 2017 του αφαιρέθηκε η ελληνική υπηκοότητα από την Ελλάδα λόγω της ανθελληνικής του δράσης. Ο ίδιος κατέφυγε στα διοικητικά δικαστήρια για αυτό το γεγονός. Το αποτέλεσμα των χειρισμών Ράμα ήταν η συμμετοχή στη Χειμάρρα να πέσει κάτω του 14%. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι οι κ. Γκόρος και Ράμα αποδοκιμάστηκαν από μέλη και της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας, αλλά και από Αλβανούς.

Το καθεστώς Ράμα παραμένει ένα αντιδημοκρατικό καθεστώς που θέλει να συνεχίσει να ανθίζει μέσα από την εκμετάλλευση της κοινωνίας που το ανέδειξε. Είναι αδιανόητο μια χώρα που επιθυμεί να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση να λειτουργεί με τόσο αντιδημοκρατικό τρόπο και να δέχεται την εύνοια από την διεθνή κοινότητα. Εκλογές με κάτω από 15% συμμετοχή του πληθυσμού σε συγκεκριμένη περιοχή είναι αδιανότηο και ντροπιαστικό να τις θεωρήσουν έγκυρες.

Είναι ηλίου φαεινότερον ότι ο Ελληνισμός της Βορείου Ηπείρου αντέδρασε με περίσσεια σοβαρότητα στην κατάσταση. Αρνήθηκε να συμμετάσχει στις ετσιθελικές εκλογές του Ράμα που καταπατούν τη Δημοκρατία. Αρνήθηκε να συμμετάσχει στα κοινά με σκοπό να δείξει ότι όσο δεν του επιτρέπεται να εκφράσει τη φωνή του, τόσο θα αντιδρά. Παρόλες τις κακουχίες, τις κοινωνικές ανισότητες, την εκμετάλλευση, τις άνανδρες επιθέσεις, τις απαλλοτριώσεις περιουσιών και τις δολοφονίες που υφίσταται παραμένει γερός και έχει ως μόνο στόχο την ανάδειξη της ελληνικότατης φύσης του. Εμείς, θα συνεχίσουμε να στεκόμαστε δίπλα στους αδελφούς μας, τους Βορειοηπειρώτες που συνεχίζουν να κρατάνε τα λάβαρα του Ελληνισμού ψηλά σε ένα από τα πλέον ξεχασμένα από την Πολιτεία κομμάτια του.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης