About Π.Ε.Ο.Φ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΠΑΓΚΥΠΡΙΑ ΕΝΙΑΙΑ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΦΟΙΤΗΤΩΝ - Π.Ε.Ο.Φ.

Βέτο στην επιβολή κυρώσεων κατά Λευκορωσίας

Η Κύπρος δεν συναίνεσε στην επιβολή κυρώσεων κατά της Λευκορωσίας στο άτυπο Συμβούλιο Υπουργών Εξωτερικών, λόγω έλλειψης ομοφωνίας για την επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία για την καταπάτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κύπρου στην κυπριακή ΑΟΖ. Συγκεκριμένα, η κυπριακή κυβέρνηση αρνείται να υποστηρίξει τα μέτρα, εκτός εάν το μπλοκ επιβάλει κυρώσεις και στην Τουρκία.

Επί της ουσίας, η Κύπρος δεν είναι κατά των κυρώσεων στη Λευκορωσία, αλλά είναι αντίθετη στη στάση της Ε.Ε να μην προχωρήσουν παράλληλα και οι κυρώσεις κατά της Τουρκίας. Η Ε.Ε είχε υποσχεθεί παράλληλη δράση και κατά της Τουρκίας, κάτι το οποίο φαίνεται να μην τηρεί. Ο Υπουργός Εξωτερικών της Κύπρου, Νίκος Χριστοδουλίδης, κατά τη διάρκεια του άτυπου Συμβούλιου, ζήτησε συνεπή αντίδραση από την Ε.Ε σε όλες τις παραβιάσεις από τρίτη χώρα προς τα κράτη-μέλη της, σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα κυρίαρχα δικαιώματα, ζητώντας την εφαρμογή των πολιτικών αποφάσεων που επιτεύχθηκαν ομόφωνα τον περασμένο μήνα στο Gymnich. Σε αυτό το πλαίσιο, επανέλαβε ότι η Ε.Ε δεν μπορεί να έχει επιλεκτική αντίδραση όταν παραβιάζεται το Διεθνές Δίκαιο, αναλόγως του ποιος προβαίνει σε αυτή την παραβίαση.

Έπειτα, ο Υπουργός Εξωτερικών της Κύπρου έθεσε το ζήτημα της κλιμάκωσης της τουρκικής έντασης στην περιοχή της κυπριακής ΑΟΖ μετά την τελευταία ανανέωση των δύο NAVTEX, υπενθυμίζοντας ότι στο Gymnich είχε επιτευχθεί ομόφωνα πολιτική συναντίληψη, η οποία προβλέπει ότι η διαδικασία για Λευκορωσία και Τουρκία θα κινηθεί παράλληλα. Ακολούθως, επανέλαβε τη θέση της Κύπρου ότι η Ε.Ε δεν μπορεί να έχει «δύο μέτρα και δύο σταθμά» και να αναλώνεται μόνο στις συζητήσεις, αλλά απαιτείται και εφαρμογή των αποφάσεών της.

Κατά την άφιξή του στο Συμβούλιο, ο Γερμανός Υπουργός Εξωτερικών, Χάικο Μάας, μίλησε για «παράθυρο διπλωματίας» που έχει ανοίξει σε σχέση με την κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο. Η στάση του Γερμανού ΥπΕξ και γενικότερα η στάση που ακολουθεί η Γερμανία σε αυτό το θέμα δεν μας ξενίζει καθόλου, καθώς προσπαθεί να περάσει μια πολιτική κατευνασμού, διαλόγου και συμβιβασμού. Έτσι, αρνείται να στηρίξει τις κυρώσεις κατά της Τουρκίας, με την οποία διατηρεί μια συνεργασία σε ένα μεγάλο εύρος θεμάτων, τόσο πολιτικού όσο και οικονομικού περιεχομένου.

Δεν νοείται, τα συμφέροντα ενός κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως είναι οι πολύ στενοί οικονομικοί δεσμοί του Βερολίνου με την Άγκυρα, να μπαίνουν πάνω από το συλλογικό συμφέρον της Ε.Ε, διαφορετικά υπονομεύεται η ευρωπαϊκή συνοχή και η ενότητα. Η μη επιβολή κυρώσεων κατά της Τουρκίας, την αποθρασύνει και την οδηγεί σε νέες επιθετικές ενέργειες εναντίον της Ελλάδας και της Κύπρου. Όσο η Ε.Ε «κρύβεται» πίσω από συμφέροντα και δεν λαμβάνει δραστικά μέτρα κατά των προκλήσεων της Τουρκίας, αυτή θα συνεχίζει αδιάκοπα να παρανομεί και να προκαλεί. Σε μια κρίση η οποία απαιτεί τη στήριξη στις δικές μας δυνάμεις, η άσκηση του βέτο αποτελεί ένα θετικό βήμα για να διεκδικήσουμε τα δίκαιά μας. Εν τούτοις, η Κ.Δ και η Ε.Δ θα μπορούσαν κάλλιστα να έχουν θέσει βέτο στην ενταξιακή πορεία της Τουρκίας εδώ και καιρό. Έτσι δεν θα φτάναμε στο σημείο να πρέπει να «σαμποτάρουμε» τις κινήσεις της Ε.Ε προς κράτη που δεν σχετίζονται με το θέμα των τουρκικών προκλήσεων, προκειμένου να μας «ακούσουν» οι Ευρωπαίοι.

Απαιτείται να γίνει πλήρως κατανοητό προς ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, ότι δεν μπορεί να συνεχίσει να εθελοτυφλεί όταν κάτι αφορά την τρομοκρατική Τουρκία, που κατέχει παράνομα το 37% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά να απαιτεί τη συναίνεσή μας όταν επιθυμεί να εφαρμόσει πολιτικές κυρώσεων σε άλλες χώρες. Απαιτούμε από τους Ευρωπαίους «εταίρους», να λάβουν πρακτικά μέτρα αποτροπής της τουρκικής επεκτατικής πολιτικής και να τερματίσουν τα παιχνίδια εντυπώσεων και τις κατευναστικές ενέργειες έναντι ενός κράτους γενοκτόνου και κατακτητή.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Στον «αέρα» η «κατ’ εξαίρεση αναστολή» και η Άμυνα

Καταψηφίστηκε από τη Βουλή των Αντιπροσώπων το νομοσχέδιο για πρόσληψη Συμβασιούχων Οπλιτών, με αποτέλεσμα η απόφαση για αναστολή θητείας να μην μπορεί να υλοποιηθεί.

Συγκεκριμένα, το Υπουργικό Συμβούλιο, στις 9 Σεπτεμβρίου 2020, ενέκρινε συμπληρωματικό προϋπολογισμό ύψους 667 χιλιάδες ευρώ, με σκοπό τη διάθεσή του για πρόσληψη 200 Συ.Οπ. Η ανάγκη για νέες προσλήψεις προέκυψε, κατόπιν της απόφασης για κατ’ εξαίρεση αναστολή θητείας των εισαχθέντων στα βρετανικά πανεπιστήμια, ούτως ώστε να επωφεληθούν των χαμηλών διδάκτρων, τα οποία θα αυξηθούν εφόσον το Ηνωμένο Βασίλειο αποχώρησε από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το νομοσχέδιο κατατέθηκε στην Ολομέλεια της Βουλής και καταψηφίστηκε από 32 βουλευτές, ενώ υπερψηφίστηκε από 16. Όλα τα κόμματα, πλην του ΔΗ.ΣΥ, τάχθηκαν κατά του σχεδίου. Επομένως, τέθηκε φρένο στο σχέδιο της Κυβέρνησης για έκδοση διατάγματος αναστολής της θητείας.

Το πρόβλημα που ανέκυψε με την αύξηση των διδάκτρων, δεν μπορεί να επιλυθεί με την επιβάρυνση της Εθνικής Φρουράς και του Έλληνα Κύπριου πολίτη. Όπως όλοι βιώνουμε τα τελευταία 46 χρόνια στο πετσί μας, την συνεχιζόμενη κατοχή αλλά και την απειλή από την τουρκική προκλητικότητα, που γίνεται ολοένα και εντονότερη, η Ε.Φ της Κύπρου είναι αδιανόητο να αποδυναμωθεί περαιτέρω, αφού θα απολέσει μεγάλο μέρος του έμψυχου δυναμικού της. Επίσης, δεν είναι δυνατόν να καλείται ο Κύπριος φορολογούμενος πολίτης να πληρώσει μισό εκατομμύριο και πλέον, με σκοπό να επωφεληθούν συγκεκριμένη μερίδα πολιτών.

Σαφέστατα, πρέπει να βρεθεί μια λύση, η οποία όμως δεν θα έχει παράπλευρες απώλειες για το κράτος. Το ορθόδοξο θα ήταν η ΚΔ να προβεί σε συμφωνία με το ΗΒ, εφόσον εδώ και κάποια χρόνια, αρκετοί Κύπριοι προτιμούν τα βρετανικά πανεπιστήμια και έτσι πρέπει να διευθετηθεί το ζήτημα και για τα επόμενα χρόνια. Αναμφισβήτητα η ύπαρξη και το καθεστώς που ισχύει για τις βρετανικές βάσεις στο νησί, θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως μέσο για την επίτευξη μιας συμφωνίας προς όφελος της ΚΔ. Μία πρόταση που δεν λύνει επί της ουσίας το ζήτημα, αλλά μόνο προσωρινά, και φέρει επιπτώσεις σε άλλους τομείς, δεν αποτελεί την κατάλληλη επιλογή για λύση του ζητήματος.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Μιχαήλ Κουτσόφτας, Στέλιος Μαυρομάτης και Ανδρέας Παναγίδης

Ήταν τρία παλικάρια που έθεσαν πάνω απ’ όλα τον πόθο τους για Λευτεριά και Ένωση με τη μητέρα Ελλάδα. Ήταν έτοιμοι να κάνουν τα πάντα για την εκπλήρωση του σκοπού του εθνικού αγώνα. Έτσι, πριν από 64 χρόνια πέρασαν το κατώφλι της αθανασίας, τραγουδώντας περήφανα τον Εθνικό Ύμνο μέχρις ότου ακουστεί ο ήχος της καταπακτής. Μόνο έτσι μπορούσε ο αγγλικός ζυγός να τους κάνει να σωπάσουν. Ωστόσο, ο προαιώνιος πόθος για Λευτεριά είχε δυναμώσει ακόμα παραπάνω, η αδικία και ο πόνος είχαν γίνει περίσσιο θάρρος και άσβεστη φλόγα στα στήθια του κάθε Έλληνα, που δεν επρόκειτο ποτέ να χαθεί ή να λυγίσει, μπροστά στους κατακτητές και τους αφεντάδες.

Μιχαήλ Κουτσόφτας

«…Δεν υπάρχει λόγος να φοβόμαστε το θάνατο, αφού πιστεύουμε στο αληθινό φως. Απ’ τη στιγμή που άκουσα την ώρα της εκτελέσεώς μας, νιώθω την ψυχή μου να είναι γιομάτη από μια αληθινή χαρά…».

Ανδρεία. Είναι το λιγότερο που μπορούμε να πούμε για έναν ήρωα που ήταν έτοιμος από καιρό να θυσιαστεί στο όνομα της Ελευθερίας. Δεν υπάρχει λόγος να φοβόμαστε το θάνατο, όπως ο ίδιος έγραφε σε ένα γράμμα προς τη μάνα του. Ο Μιχαήλ Κουτσόφτας γεννήθηκε στο Παλιομέτοχο, στις 12 Νοεμβρίου του 1934. Ήταν παιδί της Ελένης και του Κυριάκου Κουτσόφτα και είχε πέντε αδέρφια. Ήταν παντρεμένος με την Ευγενία Κουτσόφτα. Αποφοίτησε από το δημοτικό σχολείο και ακολούθως εργάστηκε ως οικοδόμος και αργότερα ως μπογιατζής σε υφαντουργείο.

Εντάχθηκε στην Ε.Ο.Κ.Α, χωρίς να το αναφέρει σε κανέναν. Πρώτη του δράση ήταν η ανύψωση της Ελληνικής Σημαίας στην κορυφή των ευκαλύπτων του χωριού του, μαζί με τον Ανδρέα Παναγίδη, την οποία οι Άγγλοι κατέβασαν. Ένα βράδυ όμως, οι ήρωες έκοψαν τα κλαδιά για να μην μπορούν να την κατεβάσουν ξανά. Στις 16 Μαΐου 1956, μαζί με τους Ανδρέα Παναγίδη και Παρασκευά Χοιροπούλη σκόπευαν να πάρουν τα όπλα που βρίσκονταν στο χώρο του αεροδρομίου Λευκωσίας και να κρατήσουν όμηρο τον Άγγλο στρατιώτη που τα φύλαγε. Το σχέδιό τους ήταν να τον ανταλλάξουν με τους Χαρίλαο Μιχαήλ και Ανδρέα Ζάκο. Στην προσπάθεια της επιχείρησης συνελήφθησαν και οι τρεις. Αρχικά, ο Κουτσόφτας οδηγήθηκε στον Άγιο Δομέτιο και στη συνέχεια φυλακίστηκε. Δικάστηκε και στις 18 Ιουνίου εκδόθηκε απόφαση ότι θα καταδικαστεί σε θάνατο με απαγχονισμό όπως και ο Ανδρέας Παναγίδης. Στις 23 Ιουλίου, ασκήθηκε έφεση η οποία απορρίφθηκε. Απαγχονίστηκε μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα της 21ης Σεπτεμβρίου 1956, μαζί με τους Στέλιο Μαυρομμάτη και Ανδρέα Παναγίδη.

 Στέλιος Μαυρομάτης

Ο Στέλιος Μαυρομάτης γεννήθηκε στο χωριό Λάρνακα της Λαπήθου της επαρχίας Κερύνειας, στις 15 Νοεμβρίου 1932.  Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Χριστόφορου και της Ελένης Μαυρομάτη και είχε τρία αδέλφια. Αφού τελείωσε το δημοτικό σχολείο του χωριού του, φοίτησε στην Εμπορική Σχολή Σαμουήλ στη Λευκωσία.  Εργάστηκε για δυο χρόνια στον αγγλικό στρατό στην περιοχή του Σουέζ και το 1954 επέστρεψε στην Κύπρο, όπου εργάστηκε ως γραφέας, στο αγγλικό αεροδρόμιο της Λευκωσίας.

Εντάχθηκε στην Ε.Ο.Κ.Α και τα ξημερώματα της 1ης Απριλίου 1955, συμμετείχε σε επιχείρηση δολιοφθοράς εναντίον αγγλικών αεροπλάνων στο αεροδρόμιο Λευκωσίας. Συμμετείχε και συνελήφθη μαζί με τους Ανδρέα Παναγίδη και Μιχαήλ Κουτσόφτα στις 16 Μαΐου, στην επιχείρηση εναντίον του Άγγλου Σμηνία Νόρμαλ Άλφρεντ. Φυλακίστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο με απαγχονισμό. Εκτελέστηκε μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα της 21ης Σεπτεμβρίου 1956, μαζί με τους Ανδρέα Παναγίδη και Μιχαήλ Κουτσόφτα. Το ψυχικό σθένος και η αγάπη του για την πατρίδα φάνηκαν μέχρι και την τελευταία στιγμή της ζωής του που όταν πλησιάζοντας στην αγχόνη φώναξε στους Άγγλους, «Σκοτώστε με, δεν σας φοβάμαι, είναι πολλοί πίσω μου που θα πάρουν το αίμα μου». Μετά την εκτέλεσή του διεξήχθησαν έρευνες στο σπίτι του και η αδερφή του Μαρία, πυροβολήθηκε από Άγγλο στρατιώτη στη σπονδυλική στήλη, καθηλώνοντάς την σε αναπηρική καρέκλα.

Η αγάπη του για την Ένωση και την ελευθερία χαραγμένη στο τελευταίο του γράμμα προς στην οικογένειά του.

«…Να είστε δε βέβαιοι πως γρήγορα θα ανατείλει το άστρον της Ελευθερίας και της δικαιοσύνης στο νησί μας, τον ψυχρό δε και σκοτεινό χειμώνα των θλίψεων και δοκιμασιών θα επακολουθήσει η γλυκεία άνοιξης της γαλήνης και ευτυχίας. Θέλω να είστε υπερήφανοι γιατί ο υιός και αδελφός σας θυσιάστηκε για την κοινήν ελευθερία. Θυσιάστηκε γιατί θέλησε να χαρεί κι αυτός μαζί με όλους τους Έλληνες της Κύπρου το μεγαλύτερο δώρο που χάρισε ο Θεός στην ανθρωπότητα…»

Ανδρέας Παναγίδης

Ο Ανδρέας Παναγίδης γεννήθηκε στο Παλιομέτοχο, στις 30 Ιανουαρίου 1934. Πατέρας του ήταν ο Γρηγόρης Παναγή και μητέρα του η Δέσποινα Χατζηκυριάκου-Παναγή. Είχε τρία αδέλφια, τη Μαρία, την Άννα και τον Κυριάκο. Εντάχθηκε στην Ε.Ο.Κ.Α και η όρκιση του έγινε από τον τομεάρχη Κυριάκο Γωγάκη. Μία από τις πρώτες του δράσεις ήταν η ύψωση της Ελληνικής Σημαίας στην κορυφή των ευκαλύπτων στο κέντρο του χωριού του, μαζί με το φίλο του Μιχαήλ Κουτσόφτα, την οποία κατέβασαν οι Άγγλοι. Σε έρευνα που διενήργησε Άγγλος στρατιώτης στον τόπο της εργασίας του, βρήκε στην τσάντα του Παναγίδη μια Ελληνική Σημαία και του ζήτησε να σκουπίσει με αυτή τα παπούτσια του. Ο Παναγίδης του επιτέθηκε και τον χτύπησε άγρια, ενώ την επόμενη ημέρα 16 Μαΐου, έξι μέρες μετά την εκτέλεση του Μιχάλη Καραολή και του Ανδρέα Δημητρίου, μαζί με τους Μιχαήλ Κουτσόφτα και Παρασκευά Χοιροπούλη, πήγαν στο χώρο του αεροδρομίου Λευκωσίας, στο παρατηρητήριο «Όμηρος». Στόχος τους ήταν να πάρουν τα όπλα που βρίσκονταν εκεί και να απαγάγουν τον Άγγλο στρατιώτη που τα φρουρούσε, τον οποίο σκόπευαν να ανταλλάξουν με το Χαρίλαο Μιχαήλ ή τον Αντρέα Ζάκο. Μέσα στο παρατηρητήριο, υπήρχαν δύο οπλίτες και μετά από μάχη, τραυματίστηκε ο ένας και σκοτώθηκε ο Σμηνίας Πάτρικ Τζων Χέιλ. Προσπάθησαν να διαφύγουν, όμως πρώτος συνελήφθη ο Παναγίδης και δέκα λεπτά αργότερα ο Κουτσόφτας, ενώ δυόμισι ώρες μετά, συνελήφθη ο Παρασκευάς Χοιροπούλης, με τη βοήθεια ελικοπτέρου. Αρχικά, οδηγήθηκε στην Ομορφίτα και στη συνέχεια φυλακίστηκε. Δικάστηκε στις 13 Ιουνίου και στις 18 Ιουνίου εκδόθηκε η δικαστική απόφαση, με την οποία καταδικάστηκε σε θάνατο δια απαγχονισμού. Σε επιστολή που έστειλε στη σύζυγο και τα παιδιά του έγραφε:

«Αξιολάτρευτα μου παιδιά, πολυαγαπημένη μου γυναίκα, Χαίρετε. Αυτήν την στιγμήν που σας γράφω είναι Τρίτη, 10 η ώρα βράδυ. Ακριβώς πριν τρία λεπτά μας ειδοποίησαν ότι χαράματα της Παρασκευής 21.9.1956, θα εκτελεσθούμε. Ίσως, όταν διαβάζετε αυτό το γράμμα, εγώ να μην υπάρχω αναμεταξύ στους ζωντανούς. Λατρευτά μου παιδιά, σας αφήνω για πάντα, στην τόσο νεαρή μου ηλικία. Στα 22 μου χρόνια πεθαίνω για χάρη μιας μεγάλης ιδέας. Σας εύχομαι, αγαπημένα μου παιδιά, να γινείτε καλοί Χριστιανοί και καλοί Έλληνες Κύπριοι. Ακολουθήστε πάντα τον δρόμο της αρετής. Να είσθε πάντα βέβαιοι ότι σας αγάπησα τόσο θερμά και με μια απέραντη πατρική αγάπη. Αλλά δυστυχώς σας αφήνω, χωρίς να σας δω να μεγαλώνετε, όπως το ονειρευόμουν… Κι εσύ, πολυαγαπημένη μου Γιαννούλα, σου ζητώ για τελευταία χάρη να περνάς καλά με τα παιδιά μας. Αγάπα τα θερμά, τόσο πολύ, και για μένα. Και εγώ από ψηλά θα σας στέλλω τις πιο θερμές μου ευχές. Και να σεβαστείς και το δικό μου όνομα. Βλέπεις ότι η μοίρα θέλησε να μας πικράνει στα πρώτα χρόνια του γάμου μας. Αυτή τη στιγμή που σου γράφω, ένα χαμόγελο γλυκύ στολίζει τα χείλη μου, γιατί είμαι ευτυχισμένος που αφήνω τα παιδιά μου σε μια καλή μητέρα. Η ψυχή μου είναι γεμάτη μια αληθινή χαρά, γιατί είμαι υπερήφανος για σένα. Μη δώσεις καμιά ματιά στο παρελθόν, αλλά κοίταζε το παρόν. Σου ζητώ συγγνώμη και συγχώρεση για ό, τι σου έφταιξα Γιαννούλα… Έχετε γεια, μια και για πάντα, αγαπημένες μου υπάρξεις. Με φιλιά και αγάπη, ο σύζυγος σου και ο αγαπητός σας πατέρας Ανδρέας Σ. Παναγίδης».

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Αγωγός μεταφοράς νερού από την Τουρκία στα κατεχόμενα

Επαναλειτουργεί ο αγωγός μεταφοράς νερού από την Τουρκία στα κατεχόμενα στις 25 Σεπτεμβρίου, καθώς είχε υποστεί βλάβη στις 8 Ιανουαρίου 2020, με αποτέλεσμα την προσωρινή διακοπή της λειτουργίας του. Η ανακοίνωση της ημερομηνίας επανεκκίνησης πραγματοποιήθηκε κατά την επιθεώρηση στη Μερσίνα των εργασιών επιδιόρθωσης από τον Τούρκο Αντιπρόεδρο, Φουάτ Οκτάι, τον Τούρκο Υπουργό Γεωργίας και Δασών, Μπεκίρ Πακντεμιρλί και τον «πρωθυπουργό» των κατεχομένων, Ερσίν Τατάρ.

Ο Ερσίν Τατάρ στις δηλώσεις του, εξέφρασε μεταξύ άλλων τις ευχαριστίες του προς τους υπαλλήλους που εργάζονται για την επιδιόρθωση του αγωγού. Συγκεκριμένα, ανέφερε «Ευχαριστώ την Τουρκία για άλλη μια φορά. Εκτιμώ την μεγάλη προσοχή και την αφοσίωση που δείξατε για την ολοκλήρωση του έργου». Ο Υπουργός Γεωργίας και Δασών ανέφερε ότι η συνεργασία μεταξύ του Υπουργείου του και του «υπουργείου γεωργίας» των κατεχομένων συνεχίζεται, ενώ πρόσθεσε ότι το έργο του αγωγού είναι «από τα πιο φιλόδοξα έργα που έχουν γίνει στον κόσμο». Δήλωσε, επίσης, ότι το έργο ενδιαφέρει και τους Αμερικανούς.

Η επαναλειτουργία του αγωγού ήταν αναμενόμενη, καθώς είναι γνωστή η εξάρτηση των κατεχομένων από την Τουρκία, αλλά και η επιθυμία της Τουρκίας για «ομαλή λειτουργία» του ψευδοκράτους, προκειμένου να διατηρεί την κυριαρχία που ασκεί στα κατεχόμενά μας εδάφη. Η ανάγκη για επιδιόρθωση του αγωγού για τη μεταφορά πόσιμου νερού στα κατεχόμενα, εξυπηρετώντας τις ανάγκες των παράνομων κατοίκων τους, μπορεί να επιβαρύνει την τουρκική οικονομία, όμως η οικονομική αυτή επιβάρυνση δεν είναι αρκετή για την άσκηση της απαραίτητης πίεσης προς την τουρκική κυβέρνηση. Η αναφορά των Τούρκων στο ενδιαφέρον των Αμερικανών, μάλλον δεν γίνεται τυχαία, καθώς υφίσταται η ανάγκη οικονομικής στήριξης από τρίτες χώρες. Το ενδεχόμενο, όμως, της αμερικανικής στήριξης, θα έπρεπε να ανησυχεί την κυπριακή κυβέρνηση, η οποία δεν πράττει τα απαραίτητα για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του κυπριακού Ελληνισμού. Παρόλα αυτά, δεν γνωρίζουμε κατά πόσον ήταν μια δήλωση εντυπωσιασμού ή αν όντως ισχύει.

Εν πάση περιπτώσει, η Κυπριακή Δημοκρατία θα έπρεπε να χρησιμοποιήσει το γεγονός αυτό ως ευκαιρία για την άσκηση πίεσης προς την Τουρκία. Εάν κατά την περίοδο αποκατάστασης του αγωγού, έκλειναν τα οδοφράγματα, η Τουρκία θα αναγκαζόταν να συντηρήσει οικονομικά το ψευδοκράτος, καθώς η διέλευση συμπατριωτών μας και τουριστών από αυτά, συμβάλλει τόσο στην αναγνώριση, όσο και στην οικονομική ενίσχυση του παράνομου μορφώματος. Έτσι, δεδομένων των προ πολλού υπαρχόντων προβλημάτων που αντιμετωπίζει η τουρκική οικονομία, θα ασκείτο σημαντική πίεση προς την τουρκική κυβέρνηση.

Γενικότερα, η απουσία μιας αποτρεπτικής πολιτικής προς αντιμετώπιση των τουρκικών ενεργειών, είναι η αιτία της συνεχούς επιβολής τετελεσμένων από πλευράς της Τουρκίας εις βάρος του Ελληνισμού. Η κυπριακή κυβέρνηση, σε συνεργασία με την κυβέρνηση της Μητροπολιτικής Ελλάδας, πρέπει να προχωρήσει άμεσα στην εκμετάλλευση των συνεργασιών των δύο κρατών για την ουσιαστική αντιμετώπιση της Τουρκίας, καθώς και στην εύρεση περισσότερων συμμαχικών κρατών που διατηρούν κοινά συμφέροντα έναντι της Τουρκίας. Ενόσω δεν χαράσσεται μια κοινή πολιτική γραμμή από τα δύο ελληνικά κράτη, οι Τούρκοι θα εκμεταλλεύονται την αδράνεια της πολιτικής μας ηγεσίας, για να κερδίζουν έδαφος στη διπλωματική σκακιέρα. Κρίνεται απαραίτητη η εφαρμογή πολιτικής που θα τοποθετήσει την Τουρκία σε μειονεκτική θέση.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Η Ενεργειακή πολιτική του Ελληνισμού

Διακρατική συμφωνία θα υπογραφεί μέχρι το τέλος του χρόνου από τα κράτη που εμπλέκονται σχετικά με την κατασκευή του ηλεκτρικού αγωγού Euroasia Interconnector, που θα συνδέει το Ισραήλ με την Κύπρο, την Κύπρο με την Ελλάδα και την Ελλάδα με το υπόλοιπο ευρωπαϊκό ηπειρωτικό ηλεκτρικό δίκτυο.

Μετά και τη λήψη ημερομηνίας κατασκευής του έργου, που θα πραγματοποιηθεί μέχρι τον Δεκέμβριο του 2023, αυτή η είδηση έρχεται για να επιβεβαιώσει ότι οι διαδικασίες υλοποίησής του, προχωρούν με γοργούς ρυθμούς. Την συνολική οργάνωση του έργου ανέλαβε η Κύπρια Υπουργός Ενέργειας, Νατάσα Πηλείδου, έπειτα από τηλεδιάσκεψη που πραγματοποιήθηκε μεταξύ της ίδιας και της ομόλογής της στο Ισραήλ. Όταν το έργο φτάσει στην τελική του φάση, υπολογίζεται ότι θα μπορεί να μεταφέρει και στις δύο κατευθύνσεις ενέργεια, μιας τάξης μεγέθους περίπου δύο χιλιάδων μεγαβάτ.

Ο συγκεκριμένος αγωγός είναι η δεύτερη περίπτωση κατά την οποία υπάρχει διακρατική συνεργασία μεταξύ χωρών στην Ανατολική Μεσόγειο. Συγκεκριμένα, η συνεργασία ξεκίνησε με τις συμφωνίες σχετικά με τον υποθαλάσσιο αγωγό φυσικού αερίου EastMed. Η συμφωνία για τον αγωγό επικυρώθηκε τόσο από την κυπριακή, όσο και από την ελληνική Βουλή. Ένα έργο όπως το υποθαλάσσιο ηλεκτροφόρο καλώδιο δύναται να τερματίσει την ενεργειακή απομόνωση της Κύπρου, αλλά και μη ηπειρωτικών ελληνικών περιοχών, όπως η Κρήτη και άλλα νησιά.

Παράλληλα, ο επικεφαλής του εθνικού ταμείου της Αιγύπτου, Ayman Soliman, παραχώρησε συνέντευξη σε διεθνές πρακτορείο ειδήσεων, κατά την οποία αποκάλυψε σχέδια της χώρας του για εξαγωγή ηλεκτρισμού προς τις βόρειες χώρες της Ευρώπης, μέσω του αγωγού που ονομάζεται Euroafrica Interconnector. Διευκρίνισε ότι η χώρα του διατηρεί τεράστιο πλεόνασμα ηλεκτρικών πόρων, λόγω της τεράστιας παραγωγής τους από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, και θα επιχειρήσει να προμηθεύσει την Ευρώπη με φτηνό ηλεκτρικό ρεύμα. Αναφέρεται ότι η Αίγυπτος υπέγραψε μια αρχική συμφωνία τον προηγούμενο χρόνο με την Ελλάδα και την Κύπρο. Η εκτίμηση είναι ότι το συγκεκριμένο έργο θα κοστίσει γύρω στα 2.5 με 3 δισεκατομμύρια ευρώ και θα τελειώσει η κατασκευή του, παράλληλα με τον EuroAsia Interconnector, μέχρι τον Δεκέμβριο του 2023.

Έργα όπως αυτά έχουν τεράστιες γεωπολιτικές προεκτάσεις. Επιβεβαιώνουν ότι η Κύπρος μπορεί να αποτελέσει ενεργειακό κόμβο μεταξύ Ευρώπης, Ασίας και Αφρικής. Αν ολοκληρωθούν τα ηλεκτροφόρα καλώδια και ο υποθαλάσσιος αγωγός φυσικού αερίου, όπως έχουν διαμορφωθεί εκ των προτέρων οι οδεύσεις και αν δεν γίνουν περαιτέρω υπαναχωρήσεις στα ζητήματα οριοθετήσεων ΑΟΖ εκ μέρους της Ελλάδας, αυτόματα τα συμφέροντα των εμπλεκόμενων χωρών ταυτίζονται σε αρκετά μεγάλο βαθμό, με αυτά των χωρών του Ελληνισμού, κάτι που σημαίνει ότι θα πρέπει να τα προστατέψουν. Επίσης, επιβάλλεται η συνεχής και άμεση παραμονή των ελληνικών αεροναυτικών δυνάμεων στο νησί μας για τόνωση του αισθήματος ασφάλειας των Ελλήνων Κυπρίων και για προστασία από τις τουρκικές παράνομες ενέργειες.

Η Κύπρος, λόγω της ταύτισης των συμφερόντων της με γειτονικές χώρες, θα είναι δυνατόν να ζητήσει περαιτέρω προστασία έναντι των τουρκικών προκλήσεων από τις χώρες που εμπλέκονται στα ενεργειακά της Ανατολικής Μεσογείου. Βεβαίως, για να ισχύουν όλα τα προαναφερθέντα, επιβάλλεται να γίνουν σε πλήρη συνεργασία της Κύπρου με την Ελλάδα. Αρχικά, επιβάλλεται να εξαχθεί μια ολοκληρωμένη στρατηγική από τις δύο χώρες, ούτως ώστε να επιτευχθεί το πλέον σημαντικό κομμάτι της ενεργειακής πολιτικής του Ελληνισμού, δηλαδή η οριοθέτηση των ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας-Κύπρου και η συνένωσή τους, με σκοπό την κοινή εκμετάλλευση. Έτσι, η Τουρκία δεν θα έχει τη δυνατότητα να εμπλακεί σε έργα όπως ο EastMed και τα δύο ηλεκτροφόρα καλώδια, καθώς θα «οδεύουν» επίσημα μέσα από την ΑΟΖ της Ελλάδας και της Κύπρου, παρά τις παράλογες διεκδικήσεις της.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης