About Π.Ε.Ο.Φ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΠΑΓΚΥΠΡΙΑ ΕΝΙΑΙΑ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΦΟΙΤΗΤΩΝ - Π.Ε.Ο.Φ.

20 Ιουλίου 1974 – Ο «Αττίλας» στην Κύπρο

Άλλο ένα καλοκαίρι μας βρίσκει σε μια πατρίδα, μισή, κατακτημένη, πληγωμένη. Συμπληρώνονται φέτος, 44 χρόνια, από το μαύρο εκείνο πρωί, όπου η απόβαση- αποβίβαση των Τούρκων στο Πέντε Μίλι, ήρθε να ολοκληρώσει το έγκλημα που σχεδιαζόταν από καιρό πριν, εναντίον του κυπριακού ελληνισμού. Στο νησί επικρατούσε ήδη αναταραχή, η οποία κορυφώθηκε τη στιγμή που οι σειρήνες του πολέμου ήχησαν, προμηνύοντας το μεγάλο κακό…

Η Τουρκία, στις 20 Ιουλίου 1974, εισβάλλει βίαια στο νησί μας προβάλλοντας τη δικαιολογία ότι ενεργεί υπέρ των συμφερόντων και της ασφάλειας των Τ/Κ. Ονομάζει τη δήθεν ειρηνική επέμβαση, «Αττίλας», και με το κωδικοποιημένο μήνυμα «Η Αϊσέ παέι διακοπές», του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας, ξεκινάει την επέλασή της. Πρέπει να τονίσουμε, ότι η Τουρκία ισχυρίστηκε ότι ενήργησε βάσει της Συνθήκης Εγγυήσεως του 1960. Παρόλα αυτά, πουθενά δεν αφήνεται να νοηθεί κάτι τέτοιο, αφού επέμβαση των εγγυητριών δυνάμεων επιτρέπεται, μόνο σε περίπτωση εισβολής τρίτης χώρας, εφόσον το ζητήσει ο  Ο.Η.Ε. και τέλος εάν το ζητήσει η ίδια η Κυπριακή Δημοκρατία με έγκριση από το Συμβούλιο Ασφαλείας του Ο.Η.Ε. Επομένως, οι ισχυρισμοί που ακούμε κατά καιρούς, ακόμα και από Ε/Κ, που τείνουν να δικαιολογήσουν την εισβολή με τα λεγόμενά τους, εξαιτίας του πραξικοπήματος, πηγάζουν τόσο από έλλειψη πατριωτισμού, αλλά κυρίως από παντελή άγνοια των ιστορικών γεγονότων. Οι συγκρούσεις, μεταξύ Ε/Κ και Τ/Κ δεν είναι αυτές που επέβαλαν τα μέχρι σήμερα τετελεσμένα. Η διχόνοια είναι ένα εργαλείο το οποίο πρώτοι οι Άγγλοι χρησιμοποίησαν κι έπειτα οι Τούρκοι εκμεταλλεύτηκαν στο μέγιστο, εάν συγκρίνουμε και το πώς έχει διαμορφωθεί σήμερα το status quo. Η τουρκική εισβολή ολοκληρώθηκε σε δυο φάσεις, από τις 20 μέχρι τις 22 Ιουλίου με τον «Αττίλα Ι» και από τις 14 μέχρι τις 16 Αυγούστου με τον «Αττίλα ΙΙ», αφήνοντας περίπου 4.000 νεκρούς, 1.619 αγνοουμένους, 200.000 πρόσφυγες οι οποίοι διώχθηκαν βίαια από τις πατρογονικές τους εστίες και το 37% του εδάφους του νησιού, κατεχόμενο από τα τουρκικά στρατεύματα μέχρι και σήμερα.

Η Τουρκία με την αμέριστη συμπαράσταση των Αγγλοαμερικανών πετυχαίνει τα σχέδιά της ενάντια στον προαιώνιο πόθο της πλειοψηφίας των πολιτών της Κύπρου για Ένωση με τη μάνα Ελλάδα και την επιβολή των στόχων της για έλεγχο του νησιού. Ο στόχος για πλήρη κατάληψη της Κύπρου, συνεχίζεται από τότε, με την προώθηση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας ως τη μόνη δυνατή και βιώσιμη λύση για το Κυπριακό, κάτι το οποίο είναι εξωφρενικά λανθασμένο, αφού παραδίδει την πατρίδα μας εξ ολοκλήρου στις ορέξεις του εκάστοτε Νεοοθωμανού σουλτάνου.

Έκτοτε, η προδοσία κι η πατριδοκαπηλία εις βάρος του Ελληνισμού της νήσου, συνεχίζεται στο όνομα της εξουσίας και του χρήματος. Καμία ουσιαστική εθνική στρατηγική για απελευθέρωση των εδαφών μας και απόδοση δικαιοσύνης για τους νεκρούς, τους εγκλωβισμένους και τους πρόσφυγες. Όλες ανεξαιρέτως οι πολιτικές δυνάμεις, βάδισαν σε πολιτικές υποχωρήσεων και μηδαμινής αντίστασης στις παράλογες αξιώσεις των Τούρκων και των ξένων δυνάμεων. Τα γεγονότα και τα παθήματα του 60΄, του 63΄, του 67΄και του 74΄, φαίνεται ότι δεν μας έχουν γίνει μάθημα. Η μόνη διέξοδος από το Κυπριακό, είναι το δίκαιο. Αυτό προνοεί προφανώς, την αποχώρηση των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων, την αποχώρηση όλων των εποίκων και των παραγώγων τους, την ειρηνική μετεγκατάσταση τους στην Τουρκία, την επιστροφή όλων ανεξαιρέτως των προσφύγων στις πατρογονικές τους εστίες, την διακρίβωση της τύχης των αγνοουμένων μας και την παραδειγματική τιμωρία της Τουρκίας για τα εγκλήματα που έχει διαπράξει στην Κύπρο μας αλλά και στους γύρω λαούς (βλ. Αρμένιους, Κούρδους, Πόντιους, Έλληνες της Πόλης και της Μ. Ασίας).

Τέλος, ο κυπριακός ελληνισμός, θα μπορεί επιτέλους να νιώθει δικαιωμένος και ασφαλής, μόνο εφόσον καταφέρει επιτέλους να εξασκήσει το αναφαίρετο δικαίωμα του για αυτοδιάθεση (άρ. 1 του Διεθνούς Συμφώνου Ατομικών και Πολιτικών Δικαιωμάτων), όπου μέσω αυτής θα απαιτήσει την Ένωση με τη μητέρα Ελλάδα. Τότε και μόνο τότε, τόσο ο Ελληνισμός, όσο και γενικά η περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου θα λειτουργεί βάσει σταθερότητας και αρχών Δημοκρατίας και Ελευθερίας.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Advertisements

Λογαριάσατε λάθος κ.Αβερωφ

Το χρήμα είναι ο Θεός, η θρησκεία που ακολουθούν πιστά πολλοί άνθρωποι. Χρήμα, θυσίες στο βωμό της δύναμης, καρεκλοκένταυροι, ψεύτικο ενδιαφέρον για τον πλησίον τους είναι μερικά χαρακτηριστικά της εποχής μας, άμεσες συνέπειες της αγάπης προς το χρήμα.

Ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ αποτελεί το καλύτερο παράδειγμα, αφού με την τελευταία του πρόταση απέδειξε πως όντως το χρήμα αποτελεί τον πυρήνα όλων και ότι η εξουσία που παραχωρήθηκε στην κυβέρνηση χρησιμοποιείται εγωιστικά, για προσωπικούς σκοπούς και για κανένα λόγο δεν υπερασπίζεται τα συμφέροντα των πολιτών. Συγκεκριμένα, ο κ.Αβέρωφ Νεοφύτου έκανε πρόταση για στήριξη της ιδιωτικής παιδείας. Παρακάτω παραθέτουμε τα όσα ο ίδιος ανέφερε στην Ημερίδα της Ομοσπονδίας Γονέων και κηδεμόνων των σχολείων ιδιωτικής εκπαίδευσης.

«Όσον αφορά το ζήτημα της μεγάλης εξοικονόμησης δημόσιων πόρων από την επιλογή της ιδιωτικής εκπαίδευσης, είναι ένα θέμα που είναι καιρός να μπει στην ατζέντα της δημόσιας συζήτησης για την παιδεία. Δηλαδή πως το κράτος θα μπορούσε να στηρίξει την ιδιωτική παιδεία και να παρέχει κίνητρα προς τους γονείς να την επιλέγουν, ώστε από τη μια να εξοικονομούνται διαθέσιμοι πόροι του κράτους και να ανεβάζουμε την ποιότητα της παρεχόμενης παιδείας για τα παιδιά μας από την άλλη. Κάθε προσπάθεια για αλλαγή νοοτροπίας και μεταρρύθμιση είναι λογικό να συνοδεύεται από αντιδράσεις. Εμείς δηλώνουμε ανεπιφύλακτα ότι θα στηρίξουμε την προσπάθεια αυτή, ανεξαρτήτως πολιτικού κόστους. Για να δημιουργήσουμε επιτέλους ένα εκπαιδευτικό σύστημα που να έχει στο επίκεντρο τους μαθητές και τις ανάγκες της κοινωνίας μας. Και έχουμε πολλά να κάνουμε ακόμη. Ορισμένα πολιτικά κόμματα, ή ακόμη και συμπολίτες μας, έχουν μια αρνητική προδιάθεση έναντι σας, απλά και μόνο επειδή επιλέξατε το ιδιωτικό σχολείο για τα παιδιά σας. Είτε διότι ιδεολογικά αντιτίθενται στην ιδιωτική πρωτοβουλία, είτε διότι έχει δημιουργηθεί σε αυτούς η εσφαλμένη εντύπωση ότι προέρχεστε από προνομιακά στρώματα της κοινωνίας. Και ότι θα κληθούν να επιβαρυνθούν οικονομικά για τις δικές σας επιλογές. Η αλήθεια όμως είναι ότι είστε η μεσαία τάξη αυτής της χώρας, οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας». Ακολούθως ανέφερε ότι: «Δυστυχώς στον τόπο μας δημιουργούμε με την μεγαλύτερη ευκολία μύθους, τους οποίους και αναπαράγουμε ατεκμηρίωτα. Εάν υπάρχει κάτι για το οποίο οι Κύπριοι δεν λογαριάζουν το οικονομικό κόστος, αυτό είναι η επένδυση στην παιδεία των παιδιών τους. Κάτι που διαπιστώνουμε εξάλλου και από τα πολύ υψηλά ποσοστά αποφοίτων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Είναι πολλοί οι λόγοι που μπορεί να οδηγήσουν ένα γονιό να επιλέξει την Ιδιωτική Εκπαίδευση έναντι της Δημόσιας και σίγουρα δεν περιορίζονται στην οικονομική κατάσταση κάθε οικογένειας. Ούτε και ευσταθεί ο ισχυρισμός ότι όλοι οι μαθητές των Ιδιωτικών Σχολείων προορίζονται να σπουδάσουν σε Πανεπιστήμια του εξωτερικού. Προοπτική που έχει εξάλλου ανατραπεί για πολλές οικογένειες ως συνέπεια της οικονομικής κρίσης που ακόμη βιώνουν χιλιάδες συμπολίτες μας».

Εν συνεχεία, ο κ. Νεοφύτου μίλησε με αριθμούς: «Με βάση την τελευταία εκπαιδευτική έρευνα που διενήργησε η Στατιστική Υπηρεσία της χώρας μας το 2013, η κατά μαθητή συνολική τρέχουσα δημόσια δαπάνη στα δημόσια εκπαιδευτικά ιδρύματα έχει υπολογιστεί σε 6.308 ευρώ στη δημοτική εκπαίδευση και σε 9.777 ευρώ στη μέση εκπαίδευση. Το κόστος αυτό λαμβάνει υπόψη τις υπάρχουσες υποδομές στην εκπαίδευση, τεχνικό εξοπλισμό, καθώς και το διοικητικό και εκπαιδευτικό προσωπικό που απαιτείται για κάθε μαθητή.
Το 2013 φοιτούσαν 4.201 μαθητές στην Ιδιωτική Δημοτική Εκπαίδευση και 10.830 μαθητές στην Ιδιωτική Μέση Εκπαίδευση. Εάν οι μαθητές που σήμερα φοιτούν σε Ιδιωτικά Σχολεία της Δημοτικής και Μέσης Εκπαίδευσης προστίθεντο στη Δημόσια Εκπαίδευση, εύκολα μπορεί να υπολογίσει κάποιος ότι οι Δημόσιες Δαπάνες θα αυξάνονταν κατά περίπου 130 εκ. ευρώ ετησίως. Εάν λάβουμε υπόψη και την ανάγκη για ανέγερση επιπρόσθετων σχολικών μονάδων, το κόστος αυτό θα ήταν ακόμη μεγαλύτερο.
Ποιές άραγε θα ήταν οι επιπτώσεις στην ποιότητα της παρεχόμενης δημόσιας εκπαίδευσης εάν σήμερα, με τις δεδομένες οικονομικές συνθήκες, το κράτος καλείτο να δαπανήσει επιπρόσθετα 130 εκ ευρώ ετησίως; Είναι ξεκάθαρο σε εμάς, ότι η Παιδεία του τόπου επωφελείται συνολικά από τη δική σας συνεισφορά. Όπως είναι ξεκάθαρο και ότι αυτή η πολιτεία σας έχει διαχρονικά αδικήσει. Όχι μόνο δεν σας προσέφερε καμία οικονομική βοήθεια, αλλά μέχρι σήμερα αποκλείει τους μαθητές των ιδιωτικών σχολείων από τη δυνατότητα πρόσβασης στα Δημόσια Πανεπιστήμια του τόπου».

Όλο το πιο πάνω σκηνικό είναι το λιγότερο απαράδεκτο. Αρχικά σημαντικό είναι να αναφέρουμε τις πρόνοιες του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Σύμφωνα με το άρθρο 20 Παρ. 2 «Μερίμνη της ελληνικής και της τουρκικής Κοινοτικής Συνελεύσεως η στοιχειώδης εκπαίδευσις θέλει καταστή δωρεάν προσιτή εν τοις αντιστοίχοις κοινοτικοίς σχολείοις της στοιχειώδους εκπαιδεύσεως.» αντιλαμβανόμαστε εύκολα ότι προτείνεται άλλη μια παράβαση του Συντάγματος, η οποία μάλιστα δεν δικαιολογείται σε καμία περίπτωση.

Μήπως κύριοι να κλείσουμε τα δημόσια σχολεία, να κλείσουμε τα δημόσια Νοσοκομεία, να κλείσουμε και τα δημόσια Πανεπιστήμια για να βάλετε περισσότερα λεφτά στους τραπεζικούς σας λογαριασμούς; Μήπως να αφήσουμε τα παιδιά μας αμόρφωτα για να μην σας αγχώνουμε και να αφήσουμε στην τύχη το μέλλον τους; Όσοι είναι οικονομικά άνετοι ας στείλουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικά, οι άλλοι ας τα αφήσουν σπίτι να βλέπουν τους τέσσερις τοίχους και να μορφωθούν από το κουτί που λέγεται τηλεόραση! Βέβαια ας μην αγχωνόμαστε! Γιατί η πραγματικότητα του κυπριακού λαού είναι η εξής: έχουμε όλοι αρκετά λεφτά να τα δίνουμε στα φτηνά ιδιωτικά σχολεία!

Κύριε Αβέρωφ, μήπως να προτείνουμε και κάποιους νόμους σχετικά με τις γεννήσεις; Να απαγορεύσουμε στα ζευγάρια να γεννούν περισσότερα από ένα παιδί για να μην χρειάζεται το κράτος να δίνει λεφτά σε πολύτεκνες οικογένειες! Ή να κόψουμε κι άλλα λεφτά από τους μισθούς των εργαζομένων στο δημόσιο για να αναπνεύσει η οικονομία του κράτους! Ας κόψουμε και κάθε επίδομα για τους φοιτητές! Τι τα χρειάζονται εξάλλου τα λεφτά αφού όλοι στην Κύπρο έχουν την οικονομική δυνατότητα να σπουδάσουν τα παιδιά τους; Μήπως να προτείνετε και ένα νέο κούρεμα για να γεμίσουν έτσι τα ταμεία του κράτους;

Σαν δεν ντρέπεστε! Βρίσκετε κάθε τρόπο για να φιμώσετε τα  μυαλά και τα στόματα των νέων τούτου του τόπου. Μόνο όσοι έχουν βαριές τσέπες και πορτοφόλια μπορούν να ζήσουν και να είναι υπολογίσιμοι σε αυτό το νησί κατά την άποψή σας. Αλλά δεν θα σας περάσει. Αρκετά! Η δωρεάν παιδεία είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα όλων των παιδιών και δεν πρόκειται να δεχτούμε καμία δήθεν αναβάθμιση που θα είναι ο τάφος της δημόσιας δωρεάν παιδείας! Τα παιδιά μας, οι νέοι έχουν το δικαίωμα να μορφωθούν και να αναπτύξουν ιδέες, κριτική σκέψη και ταλέντα! Δεν πρόκειται να περάσει μια τέτοια πρόταση που δέκτες θα έχει μόνο λίγους. Όλοι πρέπει να μορφωθούν και όλοι θα μορφωθούν. Κι αν δεν σας αρέσει να αφήσετε τα δικά σας παιδιά αμόρφωτα και στο έλεος του Θεού σας, του χρήματος.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης

3e2c1bcacb474cdcfa96ec492e560b01

Επιστολή Ακκιντζί στο Συμβούλιο Ασφαλείας

Προκλητική για ακόμα μια φορά η τ/κ πλευρά για το Κυπριακό ζήτημα. Αυτή τη φορά, κυκλοφόρησε ως επίσημο έγγραφο η επιστολή προς το Συμβούλιο Ασφαλείας, την οποία υπογράφει ο Τ/κ ηγέτης ως πρόεδρος της λεγόμενης Τουρκικής Δημοκρατίας Βόρειας Κύπρου. Αφορμή για την επιστολή αυτή στάθηκε η ανανέωση της εντολής της Ειρηνευτικής Δύναμης των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο που αναφέρθηκε στην επιστολή του Νίκου Αναστασιάδη προς τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Στο προκλητικό έγγραφο, ο κατοχικός ηγέτης Ακιντζί χαρακτηρίζει την τουρκική εισβολή στις 20 Ιουλίου του 1974 ως «νόμιμη απάντηση στο στρατιωτικό πραξικόπημα της Ελλάδας στην Κύπρο στις 15 Ιουλίου 1974.».  Σημειώνει επίσης ότι «η παρουσία της Τουρκίας στο νησί δεν πρέπει να θεωρείται ως έκφραση επιθετικότητας, αλλά ως μέσο πρόληψης βίας κατά των Τουρκοκυπρίων.». 44 χρόνια μετά τη βάρβαρη τουρκική εισβολή στο νησί μας, κυκλοφορεί επίσημα ένα έγγραφο με την υπογραφή του «προέδρου της Τουρκικής Δημοκρατίας Βόρειας Κύπρου», στο οποίο χαρακτηρίζεται νόμιμη η εισβολή στην Κύπρο που ξερίζωσε χιλιάδες πολίτες από τις πατρογονικές τους εστίες, που άφησε πίσω της χιλιάδες αγνοούμενους, εγκλωβισμένους και νεκρούς, που μέχρι σήμερα διατηρεί την αγαπημένη μας πατρίδα διχοτομημένη. Υποστηρίζονται τα τουρκικά στρατεύματα στο νησί, το οποίο αποτελεί σήμερα την Ευρωπαϊκή χώρα με τη μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη, και παρουσιάζονται ως μέσο πρόληψης βίας, ενώ μας φλομώνουν στο ψέμα πως στις διαπραγματεύσεις μεταξύ του προέδρου της Δημοκρατίας και του ψευδοηγέτη, συζητείται η απομάκρυνση του τουρκικού στρατού.

Μετά το γλωσσάρι που θέλει να απαγορεύει στους πολίτες να χαρακτηρίζουν το κυπριακό πρόβλημα ως πρόβλημα εισβολής και κατοχής, αποστέλλεται επίσημη επιστολή στο Συμβούλιο Ασφαλείας που θέλει να νομιμοποιήσει την εισβολή. Λίγες μέρες πριν τη 44η μαύρη επέτειο του Κυπριακού Ελληνισμού, ο κατοχικός ηγέτης αναγνωρίζεται ως πρόεδρος ενός ψευδοκράτους που υποτίθεται ότι δεν είναι αναγνωρισμένο. Παρ’ όλα αυτά, η σταθερή πολιτική γραμμή που ακολουθεί η Τουρκία εδώ και χρόνια, καταφέρνει με νομικά επιχειρήματα που αυτή δημιουργεί, να νομιμοποιεί βήμα-βήμα το έγκλημα που διέπραξε 44 χρόνια πριν εις βάρος του λαού των Ελλήνων της Κύπρου. Αντιθέτως, η Ε/κ πλευρά με τις διαφορετικές πολιτικές και κομματικές ιδεολογίες κάθε πενταετίας, με την επιθυμία όλων ανεξαιρέτως των κυβερνήσεων από το 1960 μέχρι σήμερα να εξυπηρετούν ξένα συμφέροντα και παίζοντας το ρόλο του πιονιού στο παιχνίδι που στήθηκε εναντίον της, αποτελεί σήμερα το υποχείριο των ξένων δυνάμεων και αποδεικνύεται επανειλημμένα ότι εύκολα μπορεί να υποχωρήσει σε κρίσιμα ζητήματα που ευνοούν την κατοχική δύναμη.

Η πολιτική ηγεσία της Ε/κ πλευράς καλά θα κάνει να κατανοήσει ότι όσο υπακούμε τον εχθρό, τόσο πιο πολύ εδραιώνεται η κατοχή στην Κύπρο. Δε θα επιτρέψουμε σε κανέναν να παραδώσει την πατρίδα μας σε ξένα χέρια, δε θα παραμείνουμε με χέρια σταυρωμένα στη μετατροπή της Κύπρου σε προτεκτοράτο ξένων δυνάμεων. Δε ξεχνούμε, όσο κι αν το εύχονται οι πολιτικοί μας αρχηγοί. Ως Έλληνες της Κύπρου έχουμε χρέος να εμποδίσουμε την προσπάθεια αφελληνισμού του νησιού μέσω της εδραίωσης της κατοχής και να διαφυλάξουμε το Έθνος μας. Οι Αγώνες συνεχίζονται μέχρι την τελική μας δικαίωση.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

«Γλωσσάρι ή φίμωτρο»

Παρουσιάστηκε, στα πλαίσια του προγράμματος «Διάλογος Κύπρος» του Οργανισμού για την Ασφάλεια στην Ευρώπη, το υποτιθέμενο «γλωσσάρι» με λέξεις οι οποίες είναι «ευαίσθητες» για Ε/κ και Τ/κ. Το έντυπο θα είναι μεταφρασμένο σε τρεις γλώσσες και θα περιέχει μέσα 56 εκφράσεις, οι οποίες θα αφορούν το Κυπριακό Εθνικό Ζήτημα. Σε συνέντευξή του, ο εκπρόσωπος του ΟΑΣΕ, Αρλέμ Ντεζίρ, προσπάθησε να πείσει, αλλά δεν τα κατάφερε, ότι αυτό (το γλωσσάρι) δεν θα καταπιέζει την Ελευθερία του Τύπου και ότι δεν θα είναι επιβολή αλλά εισήγηση.

Δυστυχώς κύριοι, δεν υπάρχει ωραίος τρόπος να πεις την λέξη «πρόσφυγας», δεν υπάρχει ωραίος τρόπος να πεις την λέξη «Αττίλας», δεν υπάρχει ωραία εκδοχή των λέξεων «ψευδοκράτος», «εγκλωβισμένος» και «έποικος». Οι όροι αυτοί, αντικατοπτρίζουν τον πόνο των Ελλήνων της Κύπρου, που εδώ και 44 χρόνια ζούνε στην προσφυγιά, έχοντας συγγενείς που δεν εξακριβώθηκαν ακόμα οι τύχες τους, σπίτια μερικά χιλιόμετρα μακριά στα οποία δεν μπορούν να πάνε και ανθρώπους που δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ από «μακελάρηδες» τ/κ που δηλώνουν περήφανοι για αυτό.

Από πότε υπάρχουν λέξεις που οι εκφραστές του λαού, οι δημοσιογράφοι, απαγορεύεται να αναφέρουν; Ζούμε σε κάποια χώρα με αυταρχικό καθεστώς, που η Ελευθερία του Τύπου καταπατείται πολλάκις από την κυβέρνηση της, όπως η Τουρκία; Δεν νοείται χώρα που θέλει να θεωρείται Δημοκρατική, να απαγορεύει στους δημοσιογράφους λέξεις, επειδή μπορεί να ενοχλήσουν κάποιους. Συγκεκριμένα, κάποιους που παράνομα κατέχουν το 37% του νησιού μας και υποτίθεται πως δεν τους αναγνωρίζουμε.

Με το γλωσσάρι διαφώνησαν με γραπτή κοινή έντυπη δήλωση 170 δημοσιογράφοι, ενώ πολλές οργανώσεις της ελεύθερης Κύπρου, διαφώνησαν έντονα με την ενέργεια αυτή. Το «γλωσσάρι» αυτό το μόνο που καταφέρνει είναι να παραχαράξει την ιστορία και να μεγαλώσει ακόμα περισσότερο τον πόνο του Ελληνικού Κυπριακού λαού. Οι βαρβαρότητες του Τουρκικού στρατού κατά την εισβολή δεν μπορούν να χαρακτηριστούν διαφορετικά πέρα από αυτό που ακριβώς είναι. Σύμφωνα με τον Γιώργο Θεοδούλου, ο οποίος είναι Διοικητικό μέλος της Ένωσης Συντακτών Κύπρου, το γλωσσάρι δημιουργήθηκε υπό την εύνοια της ΕΣΚ, παρά το ότι επίσημα η ηγεσία της δηλώνει πως έγινε εν αγνοία της.

Δυστυχώς, για πολλοστή φορά, αναγκαζόμαστε να τονίσουμε την ανικανότητα της πολιτικής ηγεσίας της Κύπρου να διεθνοποιήσει το πρόβλημα και να το παρουσιάσει όπως ακριβώς είναι, ως πρόβλημα ΕΙΣΒΟΛΗΣ και ΚΑΤΟΧΗΣ. Όταν ένας Διεθνής Οργανισμός, όπως ο ΟΑΣΕ, το παρουσιάζει ως «διακοινοτικές» συγκρούσεις, σημαίνει πως αποτυγχάνουμε να δείξουμε στο εξωτερικό πως η πατρίδα μας είναι κατεχόμενη. Όλα αυτά γίνονται σε μια πολύχρονη προσπάθεια της τουρκικής πλευράς για ισοπέδωση της Εθνικής ιστορικής μνήμης, με σκοπό την ευκολότερη αποδοχή από την «αγελοποιημένη» μάζα, της κατάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω μιας λύσης Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας.

Για οποιονδήποτε νοήμων άνθρωπο, είναι αδιανόητη η προσπάθεια ωραιοποίησης του προβλήματος αυτού. Το κατεχόμενο κομμάτι της Κυπριακής Δημοκρατίας, αποτελεί το πιο στρατιωτικοποιημένο μέρος σε ολόκληρη την Ευρώπη και αυτός ο στρατός, βρίσκεται εκεί παράνομα καθώς κατέχει κομμάτι άλλης χώρας σύμφωνα με τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ. Η Τουρκία εισέβαλε παράνομα στην Κύπρο και παραμένει εδώ μέχρι και σήμερα, εισβάλλοντας παράλληλα και σε άλλες περιοχές. Αυτά είναι τα γεγονότα και η όποια προσπάθεια ωραιοποίησης τους, είναι τουλάχιστον γελοία από τους δήθεν «επαναπροσεγγιστές» της δεκάρας.

Οι δημοσιογράφοι οφείλουν στον λαό και στην δημοσιογραφική τους ιδιότητα να μην αποδεχτούν αυτή τη φίμωση της φωνής τους. Η αντίδραση οφείλει να είναι κοινή. Οι θεμελιώδεις αρχές της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας της Έκφρασης, γίνονται θρύψαλα, στην προσπάθεια να χαϊδέψουν τα αυτιά του κάθε ψευδοηγέτη που αποτελεί υποχείριο της Τουρκίας. Το «γλωσσάρι», είναι μια προσβολή για τους ανθρώπους που έζησαν την ΕΙΣΒΟΛΗ και αυτούς που μέχρι σήμερα μάχονται για την πραγματική ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ της Κύπρου από το ΚΑΤΟΧΙΚΟ καθεστώς.

Εμείς, ως Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης, καταδικάζουμε την όποια προσπάθεια φίμωσης της κοινής γνώμης στα πλαίσια της «επαναπροσέγγισης». Θα αντισταθούμε στην χρόνια προσπάθεια ωραιοποίησης των γεγονότων της εισβολής. Αυτές οι ανοησίες, έχουν ως στόχο την δημιουργία μιας «Κυπριακής» εθνικής συνείδησης, παραγράφοντας 35 αιώνες Ελληνικής ιστορίας του νησιού, αποσκοπώντας στην αποδοχή της δια-λύσης του Κυπριακού Εθνικού Ζητήματος με μια λύση που θα είναι προς όφελος της Τουρκίας. Εδώ και χρόνια, η Τουρκία εξαπολύει μια επίθεση με διπλωματικό τρόπο, που έχει πολύ περισσότερο αντίκτυπο απ’ ότι εάν την εξαπέλυε με στρατιωτικούς τρόπους. Εμείς, ακολουθώντας τη γενικότερη απάθεια και τον εθνομηδενισμό των ημερών, φτάσαμε στο σημείο να αποδεχτούμε και να προσπαθούμε να «συμβιβαστούμε» με τους κατακτητές μας, επιδεικνύοντας μια απαράδεκτη στάση «ραγιαδισμού».

ΤΟ ΨΕΥΔΟΚΡΑΤΟΣ ΤΟΥΣ, Η ΜΙΣΗ ΜΑΣ ΠΑΤΡΙΔΑ

ΜΗΝ ΤΟ ΞΕΧΝΑΣ, Η ΚΥΠΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΗ

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης

Η φονική έκρηξη στο Μαρί

11 Ιουλίου 2011, ώρα 5:47. Μια δυνατή έκρηξη συνοδευόμενη από ισχυρή λάμψη, κάνει τη νύχτα μέρα. Λίγα μόνο δευτερόλεπτα, ήταν αρκετά για να φέρουν την καταστροφή και να πάρουν μαζί τους τις ψυχές δεκατριών συνανθρώπων μας. Δεκατριών ηρώων που υπηρέτησαν με το δικό τους τρόπο την πατρίδα. Που πάλεψαν με θάρρος και κοίταξαν κατάματα τον θάνατο.

Το 2009, 98 εμπορευματοκιβώτια, με όπλα και πυρίτιδα, τα οποία είχαν κατασχεθεί από ρωσικό πλοίο που κατευθυνόταν προς τη Συρία, κατέληξαν στο νησί μας, κάτω από τον καυτό ήλιο στη ναυτική βάση Ευάγγελος Φλωράκης στο Μαρί. Όταν τρεις μήνες πριν το τραγικό γεγονός τα φορτία άρχισαν να διογκώνονται, στάλθηκαν προειδοποιητικές επιστολές στο ΓΕΕΦ και στο Υπουργείο Άμυνας, χωρίς όμως να ληφθούν σοβαρά υπόψη.

Τα ξημερώματα της 11ης Ιουλίου, στις 4:30, η πυροσβεστική λαμβάνει σήμα για πυρκαγιά στο στρατόπεδο και έφτασαν εκεί άμεσα. Μικρές – μικρές εκρήξεις και διάσπαρτες φλόγες είχαν να αντιμετωπίσουν οι πυροσβέστες αλλά και οι στρατιώτες που υπηρετούσαν εκείνη τη μέρα.

Μια ώρα και 17 λεπτά μετά όλα άλλαξαν. Ο χρόνος σταμάτησε. Η ναυτική βάση αλλά και ότι βρισκόταν γύρω της σε ακτίνα 5 χιλιομέτρων μετατράπηκαν σε βομβαρδισμένο τοπίο. Σίδερα, ξύλα, πέτρες, πυρομαχικά, η θάλασσα, οι άνθρωποι, έγιναν ένα.. Η Κύπρος μας θρηνεί και πάλι μέσα στο κατακαλόκαιρο. Άλλη μια μέρα του Ιούλη που καταχωρείται στις μαύρες σελίδες της ιστορίας μας.

Πλοίαρχος, Ανδρέας Ιωαννίδης
Αντιπλοίαρχος, Λάμπρος Λάμπρου
Αρχικελευστής, Κλεάνθης Κλεάνθους
ΕΠΥ Κελευστής, Μιχάλης Ηρακλέους
Ναύτης, Χριστάκης Χριστοφόρου
Ναύτης, Μίλτος Χριστοφόρου
Ναύτης, Αντώνης Χαραλάμπους
Αρχιλοχίας Πυροσβεστικής, Ανδρέας Παπαδόπουλος
Πυροσβέστης, Βασίλης Κρόκος
Πυροσβέστης, Σπύρος Ταντής
Πυροσβέστης, Παναγιώτης Θεοφίλου
Αρχιπυροσβέστης, Γιώργος Γιακουμής
Πυροσβέστης, Αδάμος Αδάμου

Δεκατρείς άνθρωποι. Γιοι, σύζυγοι, πατέρες, φίλοι και πλέον ήρωες. Όλο το νησί τους αγκάλιασε, τους έκανε δικούς του ανθρώπους και θρήνησε το χαμό τους. Όλο το νησί απαιτούσε την απόδοση δικαιοσύνης, την τιμωρία όσων έφταιξαν, όσων οδήγησαν στο θάνατο τα δεκατρία μας παλικάρια. Μα δε μίλησαν όλοι. Κάποιοι έκρυψαν  την αλήθεια, άλλοι προσπάθησαν να αποδώσουν αλλού τις ευθύνες. Κάποιοι άλλοι ακόμη «νίπτουν τας χείρας».  Κανένας δε ζήτησε συγνώμη στους συγγενείς των θυμάτων, αρνούμενοι να επωμιστούν τις ευθύνες τους.

Κηδείες, μνημόσυνα, πορείες, διαδηλώσεις έξω από το προεδρικό, εκδηλώσεις, διαμάχες μεταξύ πολιτικών. Αυτά ήταν όσα ακολούθησαν τις επόμενες μέρες. Βυθισμένος στο σκοτάδι, τόσο μεταφορικά, όσο και κυριολεκτικά, αφού με την έκρηξη καταστράφηκε και ο μεγαλύτερος ηλεκτροπαραγωγικός σταθμός της Κύπρου στο Βασιλικό, ο κόσμος ζητά την αλήθεια.

Σε λίγο καιρό το πόρισμα που βγαίνει από τον κ.Πόλυ Πολυβίου, άτομο που διόρισε ο ίδιος ο πρόεδρος της δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας, δεν γίνεται δεκτό από αυτόν, λόγω του ότι ήταν «προκατειλημμένο εναντίων της κυβέρνησης». Η αλήθεια κρύβεται άλλη μια φορά από τους «δυνατούς» και για τον χαμό των ηρώων μας δεν φταίει κανείς.

Η απόδοση των ευθυνών δεν έγινε δίκαια. Άνθρωποι-δολοφόνοι ακόμα μένουν ατιμώρητοι και ζουν τη ζωή τους χωρίς ενοχές. Μετά από πολλές προσπάθειες, πολλές διαμάχες και πολλές δίκες το αποτέλεσμα ήταν το εξής:

Τέως υπουργός Εξωτερικών Μάρκος Κυπριανού: ΑΘΩΟΣ.
Τέως υπουργός Άμυνας Κώστας Παπακώστας: ΕΝΟΧΟΣ (για ανθρωποκτονία) 5 χρόνια φυλάκιση.
Τέως υπαρχηγός της Εθνικής Φρουράς Σάββας Αργυρού: ΑΘΩΟΣ.
Διευθυντής της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Ανδρέας Νικολάου: ΕΝΟΧΟΣ, δύο χρόνια φυλάκιση.
Σε διαθεσιμότητα υποδιευθυντής Πυροσβεστικής Χαράλαμπος Χαραλάμπους: ΕΝΟΧΟΣ, 2 χρόνια φυλάκιση.
Σε διαθεσιμότητα Διοικητής της ΕΜΑΚ Ανδρέας Λοϊζίδης: ΕΝΟΧΟΣ, 2 χρόνια φυλάκιση.

Τέσσερεις ένοχοι, μια τρύπα στα θεμέλια της γης, 13 νεκροί, 62 τραυματίες, δύο μάνες που χάνουν τα παιδιά τους, τρία παιδιά που χάνουν τον πατέρα τους, μια χώρα μαυροφορεμένη και εκατοντάδες αναπάντητα γιατί.
Αυτά άφησε πίσω της η φονική έκρηξη στις 11 Ιουλίου..

Από ψηλά κοιτάνε οι δεκατρείς αετοί..
Έχουν στα μάτια θλίψη, στα χείλη το γιατί..

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Εγκαίνια τζαμιού στα κατεχόμενα

Το πρώτο ταξίδι του εκτός Τουρκίας, ως νεοεκλελεγμένος Σουλτάνος, θα πραγματοποιήσει στο κατεχόμενο κομμάτι της Κύπρου ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογκάν, σύμφωνα με το ΚΥΠΕ που επικαλείται το τούρκικο ειδησεογραφικό πρακτορείο Demiroren, με σκοπό να εγκαινιάσει τζαμί στην περιοχή της Μια Μηλιάς. Το Χαλά Σουλτάν Τζαμί θα έχει μέγεθος 37 χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα και θα είναι το μεγαλύτερο τζαμί στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.

Ο Σουλτάνος εφαρμόζει στην Κύπρο μια επιθετική επεκτατική πολιτική από την πρώτη μέρα έξουσίας του. Σκεπτόμενοι την ισλαμοσυντηριτική πολιτική του κόμματος του και του ιδίου, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι προσπαθεί να εξαπλώσει με κάθε τρόπο το Ισλάμ με σκοπό να δημιουργήσει περισσότερους φανατικούς «στρατιώτες».  Δεν προσπαθεί να φέρει την Τουρκία πιο κοντά στη Δύση. Πλέον, ολοφάνερα, προσπαθεί να την κάνει περιφερειακή δύναμη της δικής του περιοχής.

Το τζαμί αυτό θα έχει 4 μιναρέδες και θα μπορούν να προσευχηθούν μέσα περισσότεροι από 6 χιλιάδες πιστοί. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα, πιστοί μουσουλμάνοι από όλο τον κόσμο, να επισκέπτονται το κατεχόμενο κομμάτι της Κύπρου για «προσκύνημα». Ξένοι, όχι απαραίτητα Τούρκοι, θα αναγνωρίζουν το ψευδοκράτος, αφού θα φτάνουν σε αυτό από το κατοχικό αεροδρόμιο, όπως ήδη συμβαίνει. Επίσης, θα δίνει την εντύπωση της Ισλαμοποίησης της Κύπρου και θα οδηγήσει στην αναπτέρωση του ηθικού των φανατικών ισλαμιστών που ζουν στην κατεχόμενη Κύπρο.

Οι αποτυχημένες προσπάθειες των πολιτικών μας ηγετών εδώ και 44 χρόνια να λύσουν το Κυπριακό Εθνικό Ζήτημα στη βάση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας έχουν οδηγήσει σε απώτερα προβλήματα. Ο Σουλτάνος έχει βρει τρόπο να εξαπλώσει τον «Τουρκισμό» μέσω του Ισλάμ. Το παίζει ηγέτης ολάκερου του Μουσουλμανικού κόσμου και θα καταστήσει το κατεχόμενο κομμάτι της Κυπριακής Δημοκρατίας, μουσουλμανικό «θέρετρο». Το κύριο ερώτημα όμως είναι: οι δικοί μας ηγέτες τι κάνουν για αυτό; Πώς διεθνοποιείται το πρόβλημα ούτως ώστε να αποφύγουμε αυτές τις καταστάσεις; Με την διάνοιξη περισσοτέρων οδοφραγμάτων και τη γενικότερη απάθεια της πολιτικής ηγεσίας, το πρόβλημα μόνο διαιωνίζεται.

Θυσιάζουμε στον βωμό της «επαναπροσέγγισης» και της «επανένωσης» τα ιδανικά με τα οποία μεγαλώσαμε. Απαρνηθήκαμε την Εθνική μας ταυτότητα και αποδεκτήκαμε ότι η σημαία του ψευδοκράτους πάνω στον Πενταδάκτυλο είναι κάτι το φυσιολογικό, δεν μας κάνει καν εντύπωση πλέον. Τι θα πούμε στα παιδιά και τα εγγόνια μας; Πως γεννήθηκαν στη χώρα με το μεγαλύτερο τζαμί της Ανατολικής Μεσογείου; Υποχθόνια εδώ και κάποιες δεκαετίες διενεργείται μια προσπάθεια απεμπόλησης του Ελληνισμού της Κύπρου από τα Ελληνοχριστιανικά ιδεώδη. Ένας «αθέατος πόλεμος» που μας έχει κοστίσει, κυρίως γιατί δεν έχουμε αντιληφθεί ακόμα πως υπάρχει. Όλα αυτά βεβαίως, σε μια προσπάθεια δημογραφικής αλλοίωσης των κατεχόμενων εδαφών μας, η οποία συμβαίνει από την μαύρη ημέρα της εισβολής, με απώτερο σκοπό την εδραίωση της κατοχής και την τουρκοποίηση ακολούθως ολόκληρης της Κύπρου.

Ως Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης κυρίως ως νέοι που θέλουν να ζήσουν ελεύθερα στην πατρίδα τους, ανησυχούμε για το αύριο που μέλλει να ξημερώσει στον τόπο μας. Καθημερινά οι συνέπειες της απάθειας και της αναισθησίας όλων μας γεννούν νέες συνέπειες και μας οδηγούν όλο και πιο κοντά στον βούρκο της καταστροφής, της εξάλειψης του ελληνισμού από το νησί. Απαράδεκτη, για άλλη μια φορά είναι η στάση της κυβέρνησής μας, την οποία και καταδικάζουμε. Η Τουρκία, που προηγείται τα τελευταία χρόνια στον αγώνα δρόμου που «τρέχουμε» κι οι δύο, φαίνεται να φτάνει όλο και πιο κοντά στον τερματισμό. Είμαστε άραγε σε θέση να κερδίσουμε το χαμένο έδαφος; Με πίστη, επιμονή, αγώνα και θάρρος μπορούμε να βγούμε μπροστά. Τα εγκαίνια του τζαμιού είναι πλέον πραγματικότητα και δεν πρόκειται να μείνουμε άλλο με σταυρωμένα χέρια. Εμείς δεν θα γίνουμε συνεργοί στην νόμιμη διχοτόμηση της Κύπρου και θα αποτελέσουμε την πρώτη γραμμή αντίστασης. Η Κύπρος δεν θα γίνει προτεκτοράτο κανενός Σουλτάνου. Η Κύπρος είναι και θα παραμείνει Ελληνική και κινήσεις που στόχο έχουν να την τουρκοποιήσουν θα βρίσκουν εμάς μπροστά. Καλούμε την κυβέρνηση να πάρει θέση άμεσα στο εν λόγω ζήτημα και να χρησιμοποιήσει τη διπλωματία για δικό μας όφελος και όχι για όφελος του εχθρού. Γιατί για εχθρό πρόκειται και όχι για αδερφο.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης

Ακυρότητα Συμφωνίας των Πρεσπών

Την εγκυρότητα της συμφωνίας που συμφωνήθηκε μεταξύ της διπλωματίας των Σκοπίων και της Ελλάδας αμφισβητεί με την απαντητική ακυρότητας που κατέθεσε στον Άρειο Πάγο η Παμμακεδονική Ένωση Μακεδονικού Αγώνα Ελλάδας-Αυστραλίας, λόγω παραβιάσεων της Συνθήκης Ειρήνης του Βουκουρεστίου και των συμφωνητικών αυτής, που υπογράφηκε μεταξύ της Ελλάδας και της Σερβίας στις 10 Αυγούστου 1913. Υπογράφηκε αρχικά το Πρωτόκολλο των Αθηνών στις 5 Μαίου 1913 από τους Υπουργούς Εξωτερικών των δύο χωρών και αποφασίστηκε η σύναψη της Συνθήκης Φιλίας και Αμυντικής Συμμαχίας την 1 Ιουνίου 1913 που προέβλεπε κοινά σύνορα για τα δύο κράτη χωρίς την παρεμβολή άλλου κράτους. Ακολούθως, υπογράφηκε η Συνθήκη του Βουκουρεστίου, που παρότι έχει καταπατηθεί από τρίτους δεν έχει πάψει να ισχύει.

Ο Β’ Βαλκανικός Πόλεμος ξεκίνησε αμέσως μετά τη σύναψη της ΕλληνοΣερβικής Αμυντικής Συμφωνίας, όταν η Βουλγαρία επιτέθηκε κατά των δύο αυτών χωρών και της Ρουμανίας που τάχθηκε υπέρ της Συμμαχίας. Η Συνθήκη Ειρήνης του Βουκουρεστίου, καθόρισε τα σύνορα Ελλάδας, Βουλγαρίας, Ρουμανίας, Σερβίας, ενώ τα ΕλληνοΣερβικά σύνορα καθορίστηκαν από τις προηγούμενες συμφωνίες. Από τους χάρτες που δημιουργήθηκαν μετά τη Συνθήκη, φαίνεται ξεκάθαρα πως δεν υπάρχει κράτος μεταξύ Ελλάδας και Σερβίας. Το κράτος των Σκοπίων καταπατά το Πρωτόκολλο των Αθηνών, την ΕλληνοΣερβική Αμυντική Συμφωνία Φιλίας, το Οριοθετικό Πρακτικό Βενιζέλου-Πάσιτς, όπως και τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου.

Η Συνθήκη του Βουκουρεστίου συνήφθει μεταξύ των νικητών των Βαλκανικών Πολέμων, δηλαδή Ελλάδα, Σερβία, Ρουμανία και τους ηττημένους Βούλγαρους. Η Συνθήκη δεν προέβλεπε την παρεμβολή κανενός κράτους μεταξύ Ελλάδας και Σερβίας, αντιθέτως προέβλεπε κοινά σύνορα και αμυντική συμμαχία ανάμεσα στις δύο χώρες. Η Συμφωνία τωνς Πρεσπών πραβιάζει το Πρωτόκολλο των Αθηνών και την ΕλληνοΣερβική Συνθήκη Φιλίας και Αμυντικής Συμμαχίας, οι οποίες δεν καταγγέλθηκαν ή αποκυρήχθηκαν από κανένα από τα δύο κράτη.

Ακόμα, για να θεωρήσει κάποιο κράτος που παρεμβαίνουν τα σύνορα του μεταξύ Ελλάδας-Σερβίας τα σύνορα του έγκυρα, πρέπει να συμφωνήσουν η Ελλάδα και η Σερβία, σύμφωνα με τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου. Για να γίνει όμως αυτό, πρέπει τα Σκόπια να εγκαταλείψουν τον ιστορικά λανθασμένο όρο «Μακεδονία», καθώς ποτέ πριν στα σημερινά Βαλκάνια, δεν υπήρξε κράτος που να διεκδικεί αυτό τον όρο. Επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην συγκεκριμένη περιοχή υπήρχε ο διαχωρισμός μεταξύ Μοναστηρίου, Κοσσόβου και Θεσσαλονίκης. Δεν υπήρχε διαχωρισμός μεταξύ «Μακεδονίας» και των υπολοίπων.

Το κράτος των Σκοπίων δεν δικαιούται να χρησιμοποιεί αυτό το όνομα και σύνορα, αφού αυτά είναι κεκτημένο του Ελληνικού και του Σερβικού στρατού το 1913. Βάσει της Συνθήκης, Ελλάδα και Σερβία έχουν το δικαίωμα να καθορίσουν τα σύνορα και το όνομα του κράτους αυτού, εάν αποφασίσουν ότι δικαιούται να υφίσταται κράτος μεταξύ Ελλάδας και Σερβίας. Η Σερβία, μονομερώς, το αποδέκτηκε αυτό. Η Ελλάδα, θα το αποδεκτεί μόνο αν τεθεί σε ισχύ η Συνθήκη των Πρεσπών. Αν γίνει αυτό όμως, θα πρέπει να απαιτηθεί από τις δύο πλευρές, ένα όνομα που δεν θα περιέχει μέσα τους όρους «Μακεδονία» ή «Σερβία», καθώς μόνο έτσι θα καταπολεμηθούν οι αλυτρωτικές τάσεις του παρεμβαλλόμενου νέου κράτους.

Επίσης, θα πρέπει να θεσπιστούν μέτρα για την προστασία της Ελληνικής και Σερβικής μειονότητας,  όσο αφορά την σωστή εκπαίδευση των μειονοτήτων αυτών. Επιπρόσθετα, στη Συμφωνία των Πρεσπών δεν τίθεται θέμα καταστροφής του Ελληνικού Εθνικού Πολιτισμού, κάτι που ξεκάθαρα παραβιάζει τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου. Η «δημιουργία» της καινούριας «Μακεδονικής» εθνότητας είναι ξεκάθαρα τεχνητή και αδιανόητη. Ποτέ πριν την, ισχύουσα, Συνθήκη δεν υπήρξε κάτι τέτοιο, όπως φαίνεται στις μέχρι τότε επίσημες απογραφές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Εν κατακλείδι, για να νομιμοποιηθεί η δημιουργία του κράτους των Σκοπίων πρέπει τα τέσσερα συμβαλλόμενα μέρη της Συνθήκης του Βουκουρεστίου, δηλαδή Ελλάδα, Σερβία, Ρουμανία και Βουλγαρία να αποφασίσουν από κοινού ότι αποδέχονται τη δημιουργία αυτού του κράτους. Για να γίνει αυτό πρέπει να τεθούν συγκεκριμένες προϋποθέσεις, ούτως ώστε να αποφευχθούν ιστορικές ανακρίβειες και, κατά συνέπειαν, αλυτρωτισμοί από το συγκεκριμένος κράτος. Μόνο έτσι μπορεί να εδραιωθεί η ειρήνη και η σταθερότητα στην συγκεκριμένη περιοχή.

Το γεγονός πως η Ελλάδα ποτέ δεν έχει θέσει θέμα παραβίασης της Συνθήκης δεν μπορεί να χαρακτηριστεί κάτι άλλο πέρα από έγκλημα, από όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Η Συμφωνία των Πρεσπών, αν τεθεί σε ισχύ, θα αποτελέσει τη μεγαλύτερη πράξη εσχάτης προδοσίας από τη κυβέρνηση. Δεν μπορεί να παραδώσει τα κυριαρχικά δικαιώματα που απέκτησε με Αγώνα ο Ελληνικός και ο Σερβικός Στρατός, σε περίοδο ειρήνης. Είναι αδιανόητο από την πλευρά μας να αποδεκτούμε τόσο εύκολα την παραβίαση Διεθνών Συνθηκών.

Ως Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης, χαιρετίζουμε την απόφαση της Παμμακεδονικής Ένωσης Ελλάδος-Αυστραλίας να καταθέσει αυτά τα τόσο σημαντικά ιστορικά στοιχεία, που δεν βλέπουν το φως της δημοσιότητας από αυτούς που θα έπρεπε. Καταδικάζουμε τη στάση της Ελληνικής κυβέρνησης πάνω στο Σκοπιανό Ζήτημα. Βιάστηκε να υπογράψει μια Συμφωνία παραχώρησης κυριαρχικών δικαιωμάτων, χωρίς να πάρει την έγκριση του Ελληνικού λαού. Αυτή η Συμφωνία είναι άκυρη, καθώς εκτός του ότι αποτελεί παραχάραξη της ιστορίας και εκχώρηση εθνικής κληρονομιάς,  παραβιάζει και προηγούμενες Διεθνείς Συνθήκες. Εμείς θα συνεχίσουμε τον Αγώνα μας, ούτως ώστε αυτό το συνονθύλευμα που υπογράφηκε στις Πρέσπες να μην τεθεί ποτέ σε ισχύ. Η εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων από μια κυβέρνηση μειοψηφίας, η ανιστόρητη δημιουργία καινούριων «εθνοτήτων», όπως και η παραβίαση Συνθηκών θα μας βρίσκουν πάντα αντίθετους για να διαφυλάσσονται τα δικαιώματα του Ελληνισμού και για να αποκαθίσταται πάντα η ιστορική αλήθεια.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης